The Seven Deeds of Peaceful Activities

༄༅༅། ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཞི་བའི་ལས་ཀྱི་བྱ་བ་བདུན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་མཆོད་སྦྱིན་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བཀྲ་ཤིས་པའི་གནས་སུ་མཎྜལ་བྱི་དོར་བྱ་སྟེ། མེ་ཏོག་དང་བདུག་པ་དང་། མར་མེ་དང་། དྲི་དང་ལྷ་བཤོས་རྣམས་རབ་ཏུ་གཙང་མར་བྱ། ཁ་ཟས་བཟང་པོའི་སྦྱིན་གཏོར་ཇི་ལྟར་འབྱོར་པ་དང་འཕགས་མ་སོ་སོར་འབྲང་མ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་བཀླག་པ་དང་། ཇི་ལྟར་ནུས་པ་རྣམས་བྱ་སྟེ། མི་རྣམས་ལ་ཡང་ཁ་ཟས་ཀྱིས་དགའ་བར་བྱས་ནས། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་བླ་མ་དང་མཁན་པོ་ལ་ཡོན་ཕུལ་ཏེ། སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བྱའོ། ། མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བའི་ཆོ་ག་སྟེ་དང་པོའོ། ། ། ། དེ་ནས་གཏོར་མའི་ལས་བཤད་དེ། དེ་ནས་ཉི་མ་གཉིས་པ་ལ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་དང་། ཁ་ཟས་བཟང་པོའི་གཏོར་མ་དུ་འབྱོར་པ་དང་། འབྲས་ཆན་དཀར་པོ་དང་། རྡུལ་ཕྱེ་དང་དཀར་གསུམ་སྦྱར་བའི་ལས་ཀྱི་གཏོར་མ་ཆ་གཅིག་དང་བཤམས་ཏེ། སྔགས་པས་ཆས་གོས་གྱོན་ལ་ཀུ་ཤའི་སྟེང་དུ་འདུག་ལ་ཁ་ཤར་དུ་བལྟས་ཏེ། བྱམས་པའི་སེམས་དང་། ཞི་བའི་ལྟ་སྟངས་དང་ལྡན་པས་གཏོར་མ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་དང་པོར་སྔགས་པས། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཿསྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ཞེས་བརྗོད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་མངོན་དུ་བྱའོ། ། དེ་ནས་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དུ། ཡཾ་ལས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཟླ་གམ་དུ་བསྐྱེད་དེ། ཨ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསམས་ནས། དེ་ལ་ཡི་གེ་དྷཱིཿལས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུའི་སྐུ་དཀར་པོ་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་བསྣམས་པ་ཅིག་བསྐྱེད་དོ། ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་དོ། །

Homage to the glorious Vajrabhairava. I shall explain the seven activities of the peaceful rite. First, the ritual of making offerings and gifts: in an auspicious place, one should cleanse the maṇḍala and prepare flowers, incense, lamps, perfumes, and divine food offerings, ensuring they are perfectly pure. One should arrange whatever excellent food offerings and torma cakes are available, recite sūtras such as the Noble Prajñāpāramitā-Ṣaṭpāramitā-hṛdaya (Svastyayana), and perform as much as one is able. Having gladdened the people with food, one should especially offer gifts to the guru and the abbot, and then make aspiration prayers. This is the first ritual: the procedure for making offerings and gifts. Next, the ritual of the torma is explained. On the second day, one should arrange as many offerings of flowers and excellent food tormas as are available, along with a portion of the ritual torma made from white rice, flour, and the "three whites." The mantra practitioner, dressed in ritual attire, should sit upon kuśa grass facing east. Possessing a mind of loving-kindness and a peaceful gaze, one should present the torma. First, the practitioner recites: oṃ svabhāvaśuddhāḥ sarvadharmāḥ svabhāvaśuddho ’haṃ, thereby realizing the selflessness of all phenomena. Then, in the center of space, one generates a semi-circular wind maṇḍala from the syllable yaṃ. Within that, one visualizes a moon maṇḍala from the syllable aṃ. Upon that, from the syllable dhīḥ, one generates the white form of the youthful Mañjuśrī, holding a blue utpala flower. At his heart, one generates a moon maṇḍala from the syllable aṃ.

དེའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་རྣམས་བཀུག་ནས། དེ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པས་ཐམས་ཅད་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་བྱའོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་འབར་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་འོད་འཕྲོས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་བསྐྱེད་དོ། ། ཚུལ་ཞི་བ་ཁ་དོག་དཀར་པོ་བསྐྱེད་དོ། ། ལུས་དང་འོད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྐྱེད་དོ། ། ལྕགས་ཀྱུའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ལ་སྔགས་འདིས་སྤྱན་དྲང་ངོ་། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿབྷོ་བྷོ་མ་ཧཱ་ཀྲོ་དྷ་ཨཱ་གཙྪ་ཨཱ་གཙྪ་ཨསྨ་ཏ་པཱུ་ཛ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྞནྟུ་པྲ་སཱ་དྷཾ་མེ་དྷི་མཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་སྤྱན་དྲངས་ལ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་ཅེས་བསང་གཏོར་བྱས་ནས་མཆོད་པ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཨ་ཞེས་པ་ན་ཨརྒྷཾ་གྱིའོ། ། ཨོཾ་ཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་སརྦ་དུཥྚྲ་སཏྭ་ད་མ་ཀ་གཿགཿདྲིའིའོ། ། ཨོཾ་ཀུ་མཱ་རཱུ་པི་ཎི་ཛ་ཛ་ཧཱུཾ། མེ་ཏོག་གིའོ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཧ་ཧ་ཧེ་ཧེ་བདུག་པའོ། ། ཨོཾ་དཱིབྟ་ལོ་ཙ་ནེ་བི་ཀྲྀ་ཏ་ཨ་ན་ན་མ་ཧཱ་ཨཊྚཱཊྚ་ཧ་ས་ན་དི་དཱིཔྟཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། མར་མེའིའོ། ། ལྷ་བཤོས་ཀྱང་ཡོན་ཆབ་ཀྱིས་འབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་སྦྱིན་གཏོར་གྱི་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩིའི་འོད་ཟེར་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔར་གྱུར་པར་དམིགས་ཏེ་འབྱུང་པོའི་ཚོགས་རྣམས་ལ་སྔགས་འདིས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཀཱ་ལ་རཱུ་པ་སརྦ་སཏྭ། ད་མ་ཀ་མ་ཧཱ་ཀཱ་མ་བྷཱ་ཏ་ཨ་དྷི་པ་ཏི། ཨི་དཾ་བ་ལིཾ། གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བདུན་ནམ་ཉེར་གཅིག་གིས་བཟླས་ནས་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་གཏོར་མ་ལ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ།

By its light rays, the Victors of the ten directions together with their spiritual heirs are summoned. As they enter into that very [maṇḍala], all are transformed into a sun maṇḍala. Above that, from the syllable HŪṂ, a blazing vajra arises. From that, light radiates forth, generating the glorious Vajrabhairava. In the peaceful mode, he is generated as white in color. In the manner of the body and light, the celestial palace is generated. Forming the hook mudrā, one should invite [the deity] with this mantra: OṂ HRĪḤ BHO BHO MAHĀKRODHA ĀGACCHA ĀGACCHA ASMAT PŪJĀ PRATIGṚHṆANTU PRASĀDHAṂ ME DHIM ĀṂ KURU SVĀHĀ. Having invited him with this, one should perform the cleansing sprinkling with "OṂ HŪṂ HŪṂ PHAṬ PHAṬ" and then present the offerings. "OṂ HRĪḤ ṢṬRĪḤ A" is for the arghaṃ (water for the feet). "OṂ VIKṚTĀNANA SARVA DUṢṬA SATVA DAMAKA GAḤ GAḤ" is for the fragrance. "OṂ KUMĀRŪPIṆI JA JA HŪṂ" is for the flowers. "OṂ HRĪḤ HA HA HE HE" is for the incense. "OṂ DĪPTALOCANE VIKṚTĀNANA MAHĀṬṬĀṬṬAHĀSANA DĪPTĀYA SVĀHĀ" is for the lamp. The food offering is also presented with the water for the feet. Then, visualizing that the wisdom torma has become the five transcendent qualities from the light rays of the wisdom nectar, one should give it to the hosts of spirits with this mantra: OṂ KĀLARŪPA SARVA SATVA DAMAKA MAHĀKĀMA BHŪTA ADHIPATI IDAṂ BALIṂ GṚHṆA GṚHṆĀPAYA SVĀHĀ. Recite this seven or twenty-one times and then give it. Then, for the activity torma: OṂ HRĪḤ ṢṬRĪḤ VIKṚTĀNANA HŪṂ HŪṂ PHAṬ PHAṬ.

ཆེ་གེ་མོ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བཟླས་ཤིང་ཕྱོགས་བཅུར་གཏོར་བས། བདག་གི་སྙིང་གའི་ཡི་གེ་དང་། གཏོར་མ་ལས་འོད་དཀར་པོ་འཕྲོས་པས་བསྒྲུབ་བྱའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་པ་ཐིམ་པས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱམས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཕྱོགས་མེད་པར་གྱུར་པར་བྱའོ། ། འདི་ལྟ་བུ་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བར་བྱས་ན་གཏོར་མའི་ལས་ཡིན་ཏེ་གཉིས་པའོ། ། ། ། དེ་ནས་བཟླས་པའི་ལས་བཤད་དེ། ཉི་མ་གསུམ་པ་ལ་བཟླས་པ་བྱ་བ་ནི། དང་པོར་བདག་ཉིད་དཔལ་འཇིགས་བྱེད་ཆེན་པོར་བསྐྱེད་དེ། མཆོད་པའི་ཆོ་ག་དང་སྦྱིན་གཏོར་བསྔོས་ཏེ། བདག་གི་སྙིང་གར་ཨ་ལས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་བཟླས་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་དམིགས་ལ་རྡོ་རྗེའི་ལྕེ་དང་ལྡན་པས་སྔགས་བཟླས་པས་ཡི་གེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས། བསྒྲུབ་བྱའི་ལུས་དང་སེམས་ལ་ཐིམ་པས་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ལྡན་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ལ་སྔགས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཨོཾ་ཡ་མ་རཱ་ཛ་ས་དོ་མེ་ཡ། ཡ་མེ་དོ་རུ་ཎ་ཡོ་ད་ཡ། ཡ་ད་ཡོ་ནི་ར་ཡཀྵེ་ཡ། ཡཀྵེ་ཡཙྪ་ནི་རཱ་མ་ཡ། ཆེ་གེ་མོ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བས་ནི་རྩ་བའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུཾ་ཆེ་གེ་མོ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་སྔགས་ཏེ། དེ་དག་བཟླས་པར་བྱའོ། ། དེའི་དུས་སུ་ཡང་ཆོས་གོས་དང་འདུག་སྟངས་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བཟླས་པའི་ལས་ཏེ་གསུམ་པའོ། ། ། ། ད་ནི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ལས་བཤད་དེ། དེ་ལ་ཉི་མ་བཞི་པ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་གི་ལས་བྱ་བ་ནི། དང་པོར་བཀྲ་ཤིས་པའི་གནས་སུ་སྦྱིན་སྲེག་གི་མཎྜལ་བྱ་སྟེ།

Recite: "So-and-so śāntiṃ kuru svāhā." By scattering [the offering] in the ten directions, white light radiates from the syllables at one's heart and from the torma, dissolving into the body, speech, and mind of the subject to be accomplished, thereby causing them all to become impartial in love and compassion. If one acts in this manner, it is the second activity, the torma rite. Next, the activity of recitation is explained. Regarding the recitation to be performed on the third day: first, generate oneself as the glorious Great Bhairava. Having performed the ritual of offerings and dedicated the torma, visualize the syllables of the recitation upon a sun maṇḍala arising from the syllable A at one's heart. Reciting the mantra with a vajra tongue, the wisdom light rays of the syllables dissolve into the body and mind of the subject to be accomplished; contemplate that they are thereby endowed with the bodhicitta. The mantra for this is: Oṃ yamarāja sadomeya yamedoruṇayoda ya dayonirayakṣeya yakṣeyacchanirāmaya so-and-so śāntiṃ kuru svāhā. This is the root mantra. Oṃ hrīḥ ṣṭrīḥ vikṛtānana hūṃ so-and-so śāntiṃ kuru svāhā. This is the activity mantra; these should be recited. At that time, the dharma robes, the posture, and so forth are as before; all of these should be thoroughly understood. This is the third activity, the recitation rite. Now, the activity of fire offering is explained. Regarding the fire offering to be performed on the fourth day: first, construct a fire offering maṇḍala in an auspicious location.

དེ་ལ་བདག་ཉིད་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཁ་ཤར་དུ་བལྟས་ཏེ། འདུག་ནས་སའི་བདག་པོ་ལ་གཏོར་མ་བྱིན་ཏེ། དེ་ནས་ཧཱུཾ་རབ་ཏུ་འབར་བས་ས་གཞིའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཐབ་ཁུང་བརྩིགས་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱར་ཁྲུ་གང་པ་ལ་དཔངས་ཟབས་སུ་ཁྲུ་ཕྱེད་པ་ཀུན་ནས་ཟླུམ་པོར་བསྐོར་ཏེ། སོར་བཞི་དོར་བའི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཁ་ཁྱེར་སོར་བརྒྱད་པ་བྱའོ། ། དེའི་དབུས་སུ་རྡོ་རྗེ་དཀར་པོ་སྲིད་དུ་སོར་བརྒྱད་པ། རྔམས་སུ་སོར་བཞི་པ་བྱས་ཏེ་གཞག། ཐབ་ཁུང་གི་ནང་ས་ཚོན་དཀར་པོས་བཀང་ལ་ཁ་ཁྱེར་གྱི་རྩར་མེ་རི་བཏང་། སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་དཀར་པོས་བསྐོར། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་འོད་ཟེར་དཀར་པོས་བསྐོར་ཏེ། ཐབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། ། དེ་ནས་རྫས་བསོག་སྟེ། བུད་ཤིང་དཀར་པོ་མཐོ་གང་ཚད་ལ་ཙནྡན་དཀར་པོ་དང་འོ་མས་སྦྱངས་ཏེ་གཞག། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཤིང་མཛུབ་གང་གི་ཚད་ལ་འདབ་མ་དང་བཅས་པའི་རྩེ་མོ་ལས་བཅད་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཆུ་གཙང་ལ་སྦང་། གཞན་ཡང་དཀར་གསུམ་མངར་གསུམ་དང་། འབྲུ་སྣ་ཚོགས་དང་། ཀུ་ཤ་དང་ཡོན་ཆབ་རྣམས་གཡས་སུ་གཞག། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་ལྔ་དང་། བསང་གཏོར་དྲི་ཆབ་དང་། ཞལ་བསིལ་བའི་ཆུ་གཙང་རྣམས་གཡོན་དུ་གཞག། མར་གསར་པ་ཞུ་བའི་ཁུ་བ་དང་། དགང་གཟར་བླུགས་གཟར་རྣམས་མདུན་དུ་གཞག་གོ། ། རྫས་བསགས་པའོ། ། དེ་ནས་སྔགས་པས་ཆས་གོས་དཀར་པོ་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། རབ་ཏུ་དང་བའི་ཡིད་དང་ལྡན་པས་ཀུ་ཤའི་སྟེང་དུ་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གི་ཁ་ཤར་དུ་བལྟས་ཏེ། འདུག་ལ་ཞི་བའི་ལྟ་སྟངས་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། ། སྔགས་པས་འདུག་པའི་རིམ་པའོ། །

In this regard, the yogi, possessing the meditative absorption of glorious Vajrabhairava, should sit facing east and offer a torma to the lord of the earth. Then, with a blazing HŪṂ, one should purify all defects of the ground. Next, construct the hearth: it should be one cubit in width and half a cubit in depth, circular all around. On the outside, leaving a space of four finger-widths, one should make an eight-finger-width rim. In its center, place a white vajra eight finger-widths in length and four finger-widths in thickness. Fill the interior of the hearth with white colored earth and draw a mountain of fire along the edge of the rim. Surround the top with a white vajra and, outside of that, surround it with white light rays; such are the characteristics of the hearth. Then, gather the substances: place white firewood a span in length, purified with white sandalwood and milk. Place sacrificial wood a finger-width in length, cut from the tip of a leafy branch, and soak it in pure water as before. Furthermore, place to the right the three white substances, the three sweets, various grains, kuśa grass, and the water for the offering. Place to the left the five offerings such as flowers, the water for sprinkling and scent, and the pure water for rinsing the mouth. Place in front the melted butter and the large and small ladles. This is the gathering of substances. Then, the mantrin should dress in white garments. With a mind of great clarity, sit upon kuśa grass in the sattvaparyaṅka posture facing east, and maintain the peaceful gaze. This is the sequence of the mantrin’s sitting.

དེ་ནས་ཐབ་ཁུང་གི་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་ཙནྡན་དཀར་པོའི་ཆུས་གཏོར་ཏེ། ཐབ་ཀྱི་ནང་དུ་ཤིང་མགོ་མཇུག་མ་ལོག་པར་རྩེ་མོ་གྱེན་དུ་བསྟན་ཏོ། ། ཀུན་ནས་ཟླུམ་པོར་རབ་བརྩིག་གི། ། ཤིང་བརྩིག་པའོ། ། དེ་ནས་ཀུ་ཤ་ལ་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཀུཎྜ་ལི། སརྦ་བིགྷྣཱ་ནཱ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བྱ་བའི་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་འདིས་བསང་གཏོར་བྱས་ནས་ཐབ་ཀྱི་ཁོར་ཡུག་ཏུ་རྩེ་མོ་ཕྱིར་བསྟན་ཏེ་བཤམ་པར་བྱའོ། ། ཀུ་ཤ་དགྲམ་པའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ནས་རང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། རེ་ཞིག་དང་པོར་ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ཞེས་བརྗོད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པར་བསྒོམ། དེ་ལྟར་སྟོང་པའི་ངང་ལས་འོག་ཕྱོགས་སུ་ཡི་གེ་ཡཾ་ལས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གྱུར། དེའི་སྟེང་དུ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་དྷཱིཿལས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཨཱ་རིང་པོ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་སྟེ། དེའི་འོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་སླར་འདུས་པ་ཐམས་ཅད་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གྱུར་པར་བྱའོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་གི་འཕྲོ་འདུ་ལས་རྡོ་རྗེ་དཀར་པོར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལས་འཕྲོ་འདུ་ལས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཞི་བའི་ཚུལ་ཅན་བསམས་ཏེ། ཐབ་ཀྱི་ནང་དུ་བྷྲཱུཾ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་གྱུར་པར་བསམ་མོ། ། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རིམ་པའོ། ། དེ་ནས་མེ་སྦར་ཏེ་ཤིང་དཀར་པོ་ལས་བྱུང་བའི་གཙུབ་ཤིང་གི། མེའམ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱིམ་ནས་མེ་བླངས་མ་ཐག་ཏུ་བླུགས་ནས་རླུང་ཡབ་ཀྱིས་གཡབས་ཏེ་སྦར་རོ། །

Then, having sprinkled the perimeter of the hearth with white sandalwood water, one should stack wood inside the hearth with the roots and tips undisturbed and the tips pointing upward. One should stack the wood in a complete circle. Then, having performed a purification sprinkling with this all-activity mantra: oṃ amṛte kuṇḍali sarvavighnān śāyaya hūṃ phaṭ, one should arrange the kuśa grass around the perimeter of the hearth with the tips pointing outward. This is the sequence for spreading the kuśa grass. Then, one should meditate on the yoga of one’s own deity. First, by reciting oṃ svabhāva śuddhāḥ sarvadharmāḥ svabhāva śuddho ’haṃ, one meditates on all phenomena as empty and selfless. From within that state of emptiness, in the direction below, the syllable yaṃ transforms into a wind maṇḍala. Above that, upon a moon maṇḍala, one should generate Mañjuśrī Kumārabhūta from the syllable dhīḥ. At his heart, one visualizes a long ā as a sun maṇḍala. Through its light, the Victors and their Sons are invited; they dissolve back together and transform into a sun maṇḍala. Above that, through the radiation and reabsorption of hūṃ, it becomes a white vajra. Through the radiation and reabsorption from that, one visualizes the glorious Vajrabhairava, white in color and in a peaceful form. One should then visualize a celestial palace arising from bhrūṃ within the hearth. This is the sequence for the deity yoga. Then, having lit the fire—either with fire produced from a fire-drill made of white wood, or by taking fire from the house of a brahmin—one should immediately pour [fuel] and fan it with a bellows to ignite it.

ལས་ཐམས་ཅད་པས་བསང་གཏོར་བྱས་ནས། ཐབ་ཀྱི་ནང་དུ་རྡོ་རྗེ་ལས་མེ་ལྷ་དཀར་པོ་ཚུལ་ཞི་བ་དྲང་སྲོང་གི་ཆ་བྱད་ཅན། ཚངས་པའི་སྐུད་པ་དཀར་པོ་དང་ལྡན་པ་ཕྱག་ན་དབྱུག་པ་དང་བགྲང་ཕྲེང་དང་སྐྱབས་སྦྱིན་དང་། གུནྡྷེ་བསྣམས་པ་ཅིག་བསྐྱེད་དོ། ། དེ་ནས་བདག་གི་ཐུགས་ཀ་ནས་འོད་འཕྲོས་པས་ཤར་ལྷོ་མཚམས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་ལྷ་ཚུལ་སྔ་མ་དང་མཐུན་པ་ཅིག་སྤྱན་དྲང་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་པཱ་པ་ཨགྣི་ཨ་ཀ་ཙ་མ་མ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་རླུང་ཡབ་ཀྱིས་གཡབས་པས་ཤར་ལྷོའི་མཚམས་སུ་འབྱོན་པར་བསམས་ལ་ཆུ་གཙང་དབུལ་ལོ། ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་ཨཱ་གཙྪ་ཨཱ་གཙྪ་ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་ཕུལ་བས་ཕྱག་ཞལ་བསིལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡོན་ཆབ་དང་ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བས་ཕུལ་ནས་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཞེས་བྱ་བས་དམ་ཚིག་གི་མེ་ལྷ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བཞུགས་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ལས་ཐམས་ཅད་པས་བསང་གཏོར་བྱས་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་མཆོད་པ་ལྔ་དབུལ་ལོ། ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་དེ་ཝ་ཏ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཧཱུཾ། ཞེས་པས་མེ་ཏོག་དབུལ་ལོ། ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ་ཧཱུཾ། ཞེས་པས་བདུག་པོས་ཤངས་ལ་དབུལ་ལོ། ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་དེ་ཝ་ཏ་བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་པས་མར་མེ་མདུན་དུ་དབུལ་ལོ། ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་དེ་བ་ཏ་བཛྲ་གནྡྷེ། ཞེས་དྲི་ཆབ་ཐུགས་ཀར་དབུལ་ལོ། ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་དེ་ཝ་ཏ་ནཻ་ཝི་དྱེ། ཞེས་པས་བཤོས་གཙང་ཞལ་དུ་དབུལ་ལོ། ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་དེ་བ་ཏ་བཛྲ་ཞེས་པས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཞལ་བསིལ་ཞལ་དུ་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་སྲེག་རྫས་རྣམས་ལ་བསང་གཏོར་བྱས་ཏེ། དང་པོར་མར་གྱིས་བླུགས་གཟར་བཀང་སྟེ།

Having performed the sprinkling purification with the sarvakarma mantra, one should generate within the hearth the Fire God (Agni), white in color, peaceful in manner, and possessing the attire of a rishi. He is adorned with the white brahmasūtra and holds in his hands a staff, a rosary, the gesture of granting protection, and a kundī water flask. Then, light radiates from one’s heart, and one should invite the Wisdom Fire God from the southeast, appearing in the same manner as before. Reciting: oṃ pāvakāgnaye akaca mama śāntiṃ kuru svāhā, and fanning with a bellows, one should imagine him arriving in the southeast and offer pure water. Reciting: oṃ agnaye āgaccha āgaccha oṃ agnaye svāhā, one should offer it to wash his hands and face. Then, having offered the water for the feet with agnaye svāhā, one should recite samayas tvaṃ and imagine him remaining inseparable from the Samaya Fire God. Then, having performed the sprinkling purification with the sarvakarma mantra, one should offer as before. Then, the five offerings are presented. Reciting: oṃ agnaye devatā vajra puṣpe hūṃ, one offers flowers. Reciting: oṃ agnaye vajra dhūpe hūṃ, one offers incense to the nose. Reciting: oṃ agnaye devatā vajra āloke āḥ hūṃ, one offers a lamp before him. Reciting: oṃ agnaye devatā vajra gandhe, one offers scented water to the heart. Reciting: oṃ agnaye devatā naivedye, one offers pure food to the mouth. Reciting: oṃ agnaye devatā vajra, one offers water for the face to the mouth as before. Then, having performed the sprinkling purification over the substances for the fire offering, first fill the pouring ladle with butter.

ན་མཿས་མནྟ་བུདྡྷ་ནཱཾ་ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། བདུན་ནམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གམ། བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཏིལ་དང་མར་བསྲེས་ཏེ། ཨོཾ་སརྦ་ད་ཧ་ན་བཛྲ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་དེ་བཞིན་དུ་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་དཱུར་བ་རེ་རེ་ནས་མར་ལ་བསྙུགས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཿཡུ་ཥེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་འབྲུ་རྣམས་མར་ལ་བཅུག་སྟེ། བཛྲ་པུཥྚ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཀུ་ཤ་དང་། མཆོད་སྤྲིན་གྱི་ཤིང་རྣམས་རེ་རེ་རྩེ་མོ་མར་ལ་བསྙུགས་ཤིང་དབུལ་ཏེ། ཨོཾ་ཨ་པྲ་ཏི་ཧ་ཏ་བཛྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཡོན་ཆབ་ལ། ཨོཾ་པྲ་ཝ་ར་སཏྐཱ་ར། ཨརྒྷཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་སྭཱ་ཧཱ། ཧཱུཾ་ཞེས་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་བླངས་ཏེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་བརྗོད་དོ། ། སྲིད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཕྱིར། ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པར་བྱེད། ། རང་བཞིན་དག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། ། དམ་པ་སྲིད་པའི་བྱེད་པའོ། ། བརྗོད་དེ། ཨོཾ་ཀཱ་པ་ཀ་ཨགྣ་ཡེ་མ་མ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ཐབ་ཏུ་གཏོར་རོ། ། ཕྲིན་ལས་བཅོལ་ཏེ་མེ་ལྷ་ཉིད་མེ་འབར་བའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་བྷི་ཏ་ཧོ་ཐབ་ལ་བསྐོར་བ་ལན་གསུམ་དུ་བྱའོ། ། ཕྱག་ཀྱང་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལས་ཐམས་ཅད་པས་མེ་བསང་གཏོར་བྱས་ཏེ་ཐབ་ཀྱི་དབུས་སུ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་རང་དང་འདྲ་བར་སྔོན་གྱི་རིམ་པས་བསྐྱེད་པས་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཇིགས་བྱེད་སྤྱན་དྲང་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿབྷོ་བྷོ་མ་ཧཱ་ཀྲོ་དྷ།

NAMAḤ SAMANTABUDDHĀNĀM AGNAYE SVĀHĀ. Offer this seven times, twenty-one times, or one hundred and eight times. Then, mixing sesame seeds with butter, offer them in the same manner with: OṂ SARVA DAHANA VAJRA SVĀHĀ. Then, dipping each blade of dūrvā grass into butter, offer them with: OṂ VAJRA ĀYUṢE SVĀHĀ. Then, placing grains such as rice into butter, offer them with: VAJRA PUṢṬAYE SVĀHĀ. Then, dipping each blade of kuśa grass and the sacrificial wood into butter at the tips, offer them with: OṂ APRATIHATA VAJRĀYA SVĀHĀ. Then, for the water for the feet, offer it with: OṂ PRAVĀRA SATKĀRA ARGHAṂ PRATĪCCHA SVĀHĀ and the syllable HŪṂ. Then, taking the vajra and bell, recite this verse: Because existence is pure by nature, It is purified by its very essence. Sentient beings are pure by nature; The sublime one is the creator of existence. Having recited this, say: OṂ KĀPAKA AGNAYE MAMA ŚĀNTIṂ KURU SVĀHĀ, and scatter it into the hearth. Entrust the activities and cause the fire deity himself to become the nature of blazing fire. Then, perform the bhita-ho circumambulation of the hearth three times and also prostrate. Then, having purified the fire with the sarvakarma mantra, generate Śrī Vajrabhairava in the center of the hearth, identical to oneself, according to the previous sequence. Then, with light rays from the seed syllable at one’s own heart, invite the wisdom Vajrabhairava with: OṂ HRĪḤ BHO BHO MAHĀKRODHA...

ཨཱ་གཙྪ་ཨཱ་གཙྪ་ཨསྨ་ཏ་པཱུ་ཛ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྨ་བྲ་སཱ་དྷཾ་མེ་དྷཱིཿམཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པས་སྤྱན་དྲངས་ལ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་ཕྱག་དང་ཞབས་བསིལ་གསོལ་ནས། མཆོད་པ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཨ་ཨརྒྷའིའོ། ། ཨོཾ་ཀུ་མཱ་ར་རཱུ་པི་ཎ་ཛཿཛཿཧཱུཾ། མེ་ཏོག་གིའོ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཧ་ཧ་ཧེ་ཧེ་ཕཊ། བདུག་པའོ། ། ཨོཾ་དཱིཔྟ་ལོ་ཙ་ནི་བི་ཀྲྀ་ཏ་ཨཱ་ན་ན་མ་ཧཱ་ཨཊྚཱཊྚ་ཧ་ས་ན་དི་ནི་དཱིཔྟཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། མར་མེའོ། ། ཨོཾ་ཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་དུཥྚ་སཏྭ་ད་མ་ཀ་གཿགཿདྲིའིའོ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཧཿབཤོས་གཙང་གིའོ། ། དེ་ནས་སྲེག་རྫས་རྣམས་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་མར་ལས་དགང་བླུགས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུཾ་ཆེ་གེ་མོ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་དབུལ་ཏེ། དེ་ནས་ཡམ་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ཐམས་ཅད་ལ་སྔགས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ལག་ཏུ་བླངས་ལ། སྲིད་པ་རང་བཞིན་དག་པའི་ཚིག་བརྗོད་དེ། ཡུངས་ཀར་ལ་སྔགས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བཟླས་ཏེ་ཕྲིན་ལས་བཅོལ་ལ་བསྐོར་བ་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྫས་ལྷག་མ་ཐམས་ཅད་མེ་ལྷ་ལ་དབུལ་ཏེ་གསང་སྔགས་འདིས་སླར་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། ། ཨོཾ་ཛ་ཡ་ཛ་ཡ་སུ་ཛ་ཡ་བི་ཤྭ་རཱུ་པ་དྷ་རི་ཎི་གཙྪ་གཙྪ་སྭ་སྠཱ་ན་ཀྲྀ་ཏཾ་ཏེ་ན། ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ནཱཾ་སརྦ་བུདྡྷ་ཤྩ་བི་སརྫ་ཡ་མ་མ་ཀཱརྱཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་དེ། ཨོཾ་མུཿཞེས་བརྗོད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྡུས་ཏེ་ཐབ་ཁུང་སྦས་ཏེ་གཞག་གོ། ། ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་སྟེ་བཞི་པའོ། ། ། ། ད་ནི་ཞི་བའི་འཁོར་ལོའི་ལས་བཤད་དེ།

"Āgaccha āgaccha asmatta pūjā pratigṛhṇa prasādhanaṃ me dhīḥ maṃ kuru svāhā." With this, invite [the deity]. Then, having offered prostrations and water for the feet with "Oṃ hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ," one should present the offerings. "Oṃ hrīḥ ṣṭrīḥ a arghyaṃ" is for the water for the mouth. "Oṃ kumāra rūpiṇa jaḥ jaḥ hūṃ" is for the flowers. "Oṃ hrīḥ ha ha he he phaṭ" is for the incense. "Oṃ dīptalocanī vikṛtānana mahāṭṭāṭṭahāsana dine dīptāya svāhā" is for the lamp. "Oṃ vikṛtānana duṣṭasattvadamaka ghaḥ ghaḥ" is for the perfume. "Oṃ hrīḥ ṣṭrīḥ haḥ" is for the food offering. Then, the substances for the fire sacrifice should be offered. First, one hundred and eight full ladles of ghee should be offered with: "Oṃ hrīḥ ṣṭrīḥ vikṛtānana hūṃ [Name] śāntiṃ kuru svāhā." Then, all substances such as the sacrificial wood and so forth should be offered one hundred and eight times with this very mantra. Then, taking the vajra and bell in hand, recite the verse "Existence is pure by nature," recite this very mantra over white mustard seeds, entrust the activities, and perform circumambulation. Then, offer all remaining substances to the Fire God and request him to depart with this secret mantra: "Oṃ jaya jaya sujaya viśvarūpadhāriṇi gaccha gaccha svasthānaṃ kṛtaṃ tena tathāgatānāṃ sarvabuddhāśca visarjaya mama kāryaṃ kuru svāhā." Having said this, recite "Oṃ muḥ" to dissolve the meditative absorption, conceal the hearth, and leave it. This is the fourth chapter, the ritual for the peaceful fire sacrifice. Now, the activity of the peaceful wheel is explained.

དེ་ནས་ཉི་མ་གཉིས་པ་ལ། བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་རས་བླངས་ལ། གུར་གུར་དང་གི་ཝང་གིས་གཤིན་རྗེའི་འཁོར་ལོ་ལེ་ཚེ་བཅུ་དྲུག་པ། ཕྱི་རོལ་དུ་མུ་ཁྱུད་གསུམ་གྱིས་བསྐོར་བ་བྲིས་ཏེ། མུ་ཁྱུད་ཕྱི་རོལ་ལ་ཨོཾ་ཡིག་གི་ཕྲེང་བ་བྲི། མུ་ཁྱུད་བར་པ་ལ་ཀ་ཡིག་གི་ཕྲེང་བ་བྲིའོ། ། ལེ་ཚེ་བཅུ་དྲུག་དབུས་དང་བཅུ་བདུན་དུ་ཡི་གེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བྲིའོ། ། དབུས་ཀྱི་ཡའི་ནང་དུ་ཆེ་གེ་མོ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་ཞེས་པ་ཡང་བྲིའོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་ལེ་ཚེ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཧཱུཾ་རེ་རེ་སྤེལ་ལ་བྲིའོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ལེ་ཚེ་བཅུ་གཉིས་པ་ལ་ཡི་གེ་བཅུ་པའི་སྔགས་དང་སྤེལ་ཏེ་བྲིའོ། ། དེ་ལྟར་བྲིས་ནས་སྤྱན་དྲངས་པ་དང་། མཆོད་པ་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། བདེན་པའི་བྱིན་རླབས་དམིགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟ་བུ་གཉིས་བྱ། ལྟོ་སྦྱར་གྱི་ནང་དུ་གཞག་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་ས་སྐོར་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བྲི། གནམ་སྐོར་ལྡོག་སྟེ་བྲིའོ། ། དེ་ལ་མཎྜལ་དཀར་པོ་བྱ་སྟེ། དེའི་སྟེང་དུ་བཞག་ལ་ཐལ་བ་དཀར་པོས་དཀྲིས་ཏེ། མེ་ཏོག་དཀར་པོ་གཏོར་ནས། བདག་ཉིད་དཀར་པོའི་ཆས་གོས་དང་ལྡན་པས་ཁ་ཤར་དུ་བལྟས་ཏེ། དཔལ་གཤིན་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པས་དང་བའི་སེམས་ཀྱིས་གསང་སྔགས་བཟླས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་གསང་སྔགས་ནི། ཨོཾ་ཡ་མ་རཱ་ཛ་ས་དོ་མེ་ཡ། ཡ་མེ་དོ་རུ་ཎ་ཡོ་ད་ཡ། ཡ་ད་ཡོ་ནི་ར་ཡ་ཀྵེ་ཡ། ཡཀྵེ་ཡཙྪ་ནི་རཱ་མ་ཡ་ཆེ་གེ་མོ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པ་ནི་རྩ་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཆེ་གེ་མོ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པ་འདི་ནི་ལས་ཀྱི་སྔགས་ཏེ།

Then, on the second day, one should take a virtuous cloth from a brahmin or similar source and draw a sixteen-square wheel of Yama with saffron and bezoar. It should be surrounded on the outside by three concentric circles. On the outermost circle, write a garland of the syllable OṂ. On the middle circle, write a garland of the letter KA. In the center and the sixteen squares, write the wheel of the thirty-two syllables. Inside the central YA, also write: "So-and-so śāntiṃ kuru" (Pacify so-and-so). In the outer squares and so forth, write a HŪṂ interspersed in each. In the twelve outer squares, write the ten-syllable mantra interspersed. Having written it in this way, perform the invitation and present the offerings, and focus on the blessing of truth. Do this twice. Place it inside a joined vessel. Furthermore, write the earth-circle in the regular order and the sky-circle in reverse. For this, prepare a white maṇḍala, place it upon it, wrap it in white ash, and scatter white flowers. Dressed in white garments, facing east and endowed with the meditative absorption of glorious Yamāntaka, one should recite the secret mantra with a pure mind. Regarding that, the secret mantra is: OṂ YAMARĀJA SADO MEYA | YAME DORUṆAYODA YA | YADAYONIRAYAKṢEYA | YAKṢEYACCHANIRĀMAYA [Name] ŚĀNTIṂ KURU SVĀHĀ. This is the root mantra. OṂ HRĪḤ ṢṬRĪḤ VIKṚTĀNANA HŪṂ HŪṂ [Name] ŚĀNTIṂ KURU SVĀHĀ. This is the activity mantra.

འདི་དག་བཟླས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གསང་སྔགས་བརྗོད་པ་དང་། འཁོར་ལོ་དེ་ཁྱིམ་གང་ཞི་བར་བྱེད་པའི་གནས་སམ། བཀྲ་ཤིས་གསང་བའི་གནས་སུ་སྦ་བར་བྱས་ན་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ཡང་ཞི་བ་ཉིད་གཙོར་བསྒྲུབ་པའི་དུས་ན་ཉི་མ་བཞི་པ་ཡིན་ལ། གཞན་གྲངས་ཙམ་ཡིན། ཉིན་གཅིག་གིས་ཡིན་ནོ། ། ཞི་བའི་འཁོར་ལོའི་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་སྟེ་ལྔ་པའོ། ། ། ། ད་ནི་ཞི་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་ལས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཉི་མ་དྲུག་པ་ལ་ཆས་གོས་དཀར་བ་དང་ལྡན་པས་ཁ་ཤར་དུ་བལྟས་ཏེ། འདུག་ནས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱས་ཏེ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་པདྨ་དཀར་པོ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་གེ་སར་ལ་པདྨ་ཡི་གེ་ཨ་དཀར་པོ་དང་ལྡན་པར་བསམ་མོ། ། མདུན་དུ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་བསམས་ཏེ། དེ་ནས་ཐུགས་ཀའི་ཨ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་བསྒྲུབ་བྱའི་ལུས་ངག་ཡིད་ལ་ཐིམ་སྟེ། དེ་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་བྱང་ནས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པར་བསམ་མོ། ། ཞི་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་སྟེ་དྲུག་པའོ། ། ། ། དེ་ནས་ཉི་མ་བདུན་པ་ལ་ལས་ཀྱི་ལྷག་ཆད་ཁ་བསྐང་བར་བྱ་སྟེ། གཏོར་མ་དང་སྦྱིན་སྲེག་གི་བྱ་བ་དང་། སོ་སོར་བཤགས་པའི་མདོ་གདོན་པ་དང་། སྡིག་པ་བཤགས་ཤིང་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བྱའོ། ། བྷི་ར་བའི་ཞི་བའི་བྱ་བ་བདུན་པ། པཎྜི་ཏ་ཨ་མོ་གྷ་ཆུང་བས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། །

These should be recited. Then, once the secret mantra has been uttered, if that wheel is buried in a place that pacifies a household or in a secret, auspicious location, it will bring about pacification. Furthermore, this is the fourth day when the pacification itself is primarily accomplished, though it is also merely a count; it is performed in a single day. This is the fifth stage of the ritual activity of the pacifying wheel. Now, the ritual activity of the pacifying meditative concentration will be explained. As before, on the sixth day, wearing white garments and facing east, one should sit and enter the meditative absorption of the glorious Vajrabhairava. At his heart, one should visualize a white eight-petaled lotus upon a moon maṇḍala arising from the syllable A, with a white lotus syllable A upon its filaments. In front, one visualizes the person to be accomplished upon a moon maṇḍala. Then, light rays of the nectar of wisdom radiate from the A at the heart, dissolving into the body, speech, and mind of the person to be accomplished. One should visualize that all defects of the body, speech, and mind of that person are purified, and they come to possess the bodhicitta. This is the sixth stage of the ritual activity of the pacifying meditative concentration. Then, on the seventh day, one should rectify any omissions or excesses in the ritual activity by performing the rites of the torma and the fire offering, reciting the Sutra of Individual Confession, and confessing misdeeds while making aspiration prayers. This concludes the seventh pacifying activity of Bhairava, composed by the Paṇḍita Amoghavajra the Younger.