Vajrabhairava Approach Ritual

༄༅༅། ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གང་གིས་བསྙེན་སྒྲུབ་ལས་རྣམས་སྦྱོར་འདོད་པས། ། དེ་རྣམས་དགོས་པར་བཅས་པ་ཤེས་དོན་དུ། ། དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བདེ་བར་འདིར་ནི་བསྟན་པར་བྱ། ཇི་སྲིད་ཏིང་འཛིན་སྔགས་དང་མཆོད་པར་ལྡན་པ་ཡིས། ། ལྷ་ཉེ་རྩེ་གཅིག་མཚན་མ་ཐོབ་པ་བསྙེན་པར་གསུངས། ། རྟགས་ཐོབ་གྱུར་ནས་དབེན་པར་སོང་སྟེ་གླལ་དང་སྦྲིད་པ་དང་། ། གཉིད་སྤངས་བརྟུལ་ཞུགས་བཅས་པས་ལེགས་བསྒྲུབ་པའོ། ། བསྒྲུབས་པས་གདུལ་བྱའི་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་བཟླས་པ་ལ། ། ཞི་བ་ལ་སོགས་ཐབས་ཀྱི་འབྱོར་པ་ལས་སུ་གསུངས། ། དེ་ལ་ལས་གྲུབ་པ་ཡི་རྒྱུ་གསུམ་སྟེ། རྩེ་གཅིག་པ་ཐོབ་པས་ཆོས་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་དང་། སྔགས་གྲུབ་པས་ངག་དབེན་པ་ཐོབ་པ་དང་། དམ་ལ་གནས་པས་དམ་ཚིག་ཅན་སྟོང་གྲོགས་བྱེད་པའོ། ། དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི། དད་པ་མི་ལྡོག་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བ་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་རྣམས་སོ། ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་གང་བསྒྲུབ་ཀྱང་ཐ་མལ་པའི་ཆགས་སྡང་ནི་བར་ཆོད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། ། དབང་དང་དམ་ཚིག་མེད་ན་འདི་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་ངོ་། ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་བླངས་ལ་སྐྱོན་སྤངས་ཏེ། ལྷ་ཡི་བསྙེན་པ་ནི་དང་པོར་ཁྲུས་བྱས་ལ་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་སྟེ། མཎྜལ་བྱི་དོར་བྱས་ལ་མེ་ཏོག་གི་གཅལ་བཀྲམ། སྐུ་གཟུགས་མདུན་དུ་བཞག་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་དེ།

Homage to the glorious Great Vajrabhairava! For those who wish to engage in the practices of approach, accomplishment, and activity, I shall here clearly explain their characteristics and the necessary requirements so that they may understand them. As long as one possesses meditative concentration, mantra, and offerings, and attains the signs of one-pointed proximity to the deity, that is taught to be the "approach" (sevā). Once the signs have been attained, one should go to a secluded place and, having abandoned yawning, sneezing, and sleep, perform the practice well with disciplined conduct. Through accomplishment, one engages in the various recitations according to the nature of those to be trained; this is taught as the activity (karma) through the mastery of methods such as pacification and so forth. In that regard, there are three causes for the accomplishment of activity: by attaining one-pointedness, one gains mastery over the dharma; by accomplishing the mantra, one attains isolation of speech; and by abiding by the samaya, those possessing the samaya act as companions. The causes for achieving the siddhis are irreversible faith, not harboring doubts through insight (prajñā), and a mind that is one-pointed and extremely lucid. Whether one accomplishes mundane or supramundane goals, ordinary attachment and aversion are great obscurations and obstacles. Without empowerment and the samaya, suffering will arise in this life and the next. Having adopted the qualities as explained and abandoned the faults, the approach to the deity begins with bathing and sitting on a comfortable seat. Having cleansed the maṇḍala and spread a carpet of flowers, one places an image of the deity in front. Then, by way of the seven-limbed practice of the accumulation of merit, one generates the mind of enlightenment (bodhicitta).

སྙིང་གའི་པདྨར་ཉི་མ་ལ་གནས་པའི་སེམས་དཔའི་འོད་ཟེར་གྱིས་དཔལ་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་འོག་ནས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་བཞུགས་པ་ལ་འདི་ལྟར་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་སྨོན་ལམ་བྱའོ། ། མཆོད་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་མཆོད་སྤྲིན་འདོད་ཡོན་གྱི་ཆར་དག་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་ནས་འབུལ་ན། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་བཞེས་སུ་གསོལ། ན་མོ་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་སྐུ་ཡི་སྤྲུལ་པ་གསུང་གི་དབང་ཕྱུག། དཔལ་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་སོ་འཚལ་ལ། བདག་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། ། གཞན་ཡང་བདག་གིས་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་དུག་གསུམ་གྱི་དབང་གིས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་ཅི་བགྱིས་པ་རྣམས་སོ་སོར་བཤགས་ཤིང་སླན་ཆད་སྡོམ་པར་བགྱིད་དོ། ། ཕྱོགས་བཅུའི་འཕགས་པ་རྣམས་དང་འགྲོ་བ་དག་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསྐྱེད་དོ་འཚལ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བགྱིད་དོ། ། སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲོན་མ་བསྐུལ་བའི་ས་ལས་བཞེས་པ་གང་དག་བཞུགས་སོ་འཚལ་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བསྐུལ་ལོ། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་གང་དག་འདུལ་བའི་དུས་ལ་མ་བབ་པ་ལོག་པར་ལྟ་བ་རྣམས་སུན་དབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཐབས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བཞེད་པ་རྣམས་ལ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་དོན་མཛད་པར་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་དང་གཞན་ཡང་བདག་དང་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱིས་བགྱིས་སོ་འཚལ་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བགྱིའོ། །

From the lotus at the heart, light rays from the sun-disk invoke the glorious Mañjuvajra, as described below, who then resides in the space before one. To him, one should make the prayer of the seven limbs as follows: If I offer the unsurpassed offerings of Samantabhadra’s clouds of worship, emanated with a pure mind as a rain of sensory qualities, I pray that you accept them through the power of your great compassion. Homage! To the Tathāgatas of the three times, the reflections of the enlightened mind, the emanations of the body, and the lords of speech—to the glorious Mañjuvajra and all others residing in the ten directions, I prostrate with my body, speech, and mind, and go for refuge. Furthermore, I individually confess whatever non-virtuous sins I have committed under the influence of the three poisons since beginningless time, and I vow to refrain from them henceforth. I rejoice in all the accumulations of merit generated by the Noble Ones of the ten directions and by all wandering beings. I exhort those Teachers, the lamps of the world, who are currently residing on the stages of awakening to turn the wheel of Dharma. To those Sugatas who, for the sake of subduing those with wrong views, intend to pass into nirvāṇa before the time for their conversion has arrived, I pray that they remain to act for the benefit of beings for as long as saṃsāra endures. I dedicate all these roots of virtue, as well as all other roots of virtue performed by myself and all wandering beings, toward unsurpassed enlightenment.

ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་བསྐྱེད་པ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་བྲལ་བ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་སྤངས་པ། ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་རང་གི་སེམས་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་དེ་ལྟར་བདག་གིས་ཀྱང་སེམས་བསྐྱེད་པར་བགྱིའོ། ། བདག་གིས་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ལུས་ཕུལ་ཏེ་སེམས་ཅན་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ན་གནས་པ་རྣམས་བསྒྲལ་བའི་ཆེད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་བསྒྲུབས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བགྱིའོ། ། དེ་ནས་ཚད་མེད་པ་བཞིས་སེམས་དག་པར་བྱའོ། ། ད་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཉིད་འཁྲུལ་པ་ཙམ་སྟེ་གུད་ན་མེད་དོ། ། སེམས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱས་ལ་གསང་སྔགས་འདིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ང་རྒྱལ་བྱའོ། ། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་བི་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷཱ་ཝ་བི་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ཞེས་པས་ཐམས་ཅད་དག་པའོ། ། དེ་ནས་ཡཾ་ལས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གྱུར་པའི་སྟེང་དུ། ཨ་དང་པོ་ལས་ཟླ་བར་གྱུར་པ། དེའི་སྟེང་དུ་དྷཱིཿའོད་དུ་ཞུ་བ་ལས་རལ་གྲི། རལ་གྲིའི་ལྟེ་བ་ལ་ཡི་གེ་དྷཱིཿགསེར་བཙོ་མའི་ཁ་དོག་ལྟ་བུ་ལས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་མདོག་སེར་པོ་ཨུཏྤལ་བསྣམས་ཤིང་མཆོག་སྦྱིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན། གཞོན་ནུ་ཟུར་ཕུད་ཅན་མཛེས་པའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པར་བསྒོམ།

Just as the Buddhas of the three times generated the mind of supreme enlightenment—a mind free from the aggregates, elements, and sense bases, abandoned of the aspects of subject and object, the selflessness of phenomena, the equality of things, and one's own mind as primordially unborn, having the nature of emptiness—so too shall I generate the mind of enlightenment. Having offered my body to the Noble Ones, for the sake of liberating sentient beings dwelling in the ocean of saṃsāra, I shall accomplish the Blessed One Mañjuvajra and lead sentient beings to nirvāṇa. Then, one should purify the mind with the four immeasurables. Now, one should meditate on emptiness, which constitutes the accumulation of wisdom: all appearing phenomena are merely the delusion of the mind itself and do not exist separately. The mind is like an illusion, lacking inherent existence; thus, having understood that all phenomena lack inherent existence, one should cultivate the divine pride of emptiness with this mantra: OṂ SVABHĀVA VIŚUDDHAḤ SARVA DHARMĀḤ SVABHĀVA VIŚUDDHO ’HAṂ. By this, everything is purified. Then, from YAṂ, a wind maṇḍala arises, upon which, from the first A, a moon disk appears. Above that, the syllable DHĪḤ melts into light and becomes a sword. At the center of the sword is the syllable DHĪḤ, the color of refined gold, from which Mañjuvajra is fully manifested—yellow in color, holding an utpala flower and making the gesture of supreme generosity, a youth with a topknot, adorned with beautiful ornaments. Thus one should meditate.

དེའི་ཐུགས་ཀར་ཨ་གཉིས་པ་ལས་གྲུབ་པའི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འབར་བའི་ཕྲེང་བ་ཅན་དུ་བསམས་ཏེ། དེའི་འོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་སྲས་དང་བཅས་པ་རྣམས་བསྐུལ་ནས། སླར་ཞུགས་པས་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་སུ་བཅས་ཏེ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཐིམ་པས་ཤིན་ཏུ་གཟི་བྱིན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། འོད་ཟེར་འབར་བས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་ཅིང་འཕྲོ་བར་བསྒོམ་མོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ནག་པོའོ། ། འོད་ཟེར་ལྔ་འཕྲོ་བས་དོན་བྱས་ཏེ་སླར་བསྡུས་པའི་སྦྱོར་བས་ཁྲོ་བོའི་རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་འཕྲོ་བ་ཅན་དུ་གྱུར་ཏེ། དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱས་ནས་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་སྤྱན་དྲངས་ནས་རྡོ་རྗེ་དེ་ཉིད་ལ་བཞུགས་པས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཉིད་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཆེན་པོའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་པར་བྱའོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་སྐུ་བསྐལ་པ་མེ་དཔུང་འབར་བའི་དཀྱིལ་ན་བཞུགས་ཤིང་། ཞལ་ཁྲོ་གཉེར་སྨིན་མ་འགྱུར་བ། མེ་འབར་བ་རྡོ་རྗེ་རྟ་གད་ཆེན་པོ་འབྱིན་ཅིང་ལྕེ་འཇིབ་པ། ཕེ་སྐད་ཆེན་པོ་གནམ་དུ་འདོན་ཅིང་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་བདག་པོའི་ཁྲག་གསོལ་ཞིང་། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྷ་ཐམས་ཅད་བསྡིགས་པ། སྐུ་གཅེར་བུ་ཐོད་པས་བརྒྱན་པ། མཚན་མ་འགྲེང་བ། གསུས་ཁྱིམ་ཆེ་བ། མ་ཧེའི་གདོང་ཆེན་པོ་སྟེ། འདི་དབུ་དགུ་པ་ཕྱག་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་པ། ཞབས་བཅུ་དྲུག་པ་གཡོན་བརྐྱང་བའི་སྟབས་ཀྱིས་བཞུགས་པ། ཞལ་གཡས་དང་པོ་སྔོན་པོ། གཉིས་པ་དམར་པོ། གསུམ་པ་སེར་པོ་སྟེ། དེ་གསུམ་ནི་གཡས་པའོ། ། གཡོན་པའི་ཞལ་གསུམ་ནི་དཀར་པོ་དང་།

At his heart, one should visualize a blazing sun maṇḍala formed from a second letter A, adorned with garlands of flames. Its light exhorts the Buddhas and their Bodhisattva heirs of the ten directions, who then re-enter and dissolve into the sun maṇḍala together with Mañjuvajra himself. Through this, the maṇḍala becomes endowed with extreme majesty, and one should meditate on it as being completely pervaded and radiating blazing rays of light. Above that is a black HŪṂ. Through the application of its five-colored rays performing the welfare of beings and then reabsorbing them, it becomes a wrathful vajra emitting intense radiance. Having performed the activities of benefit, the Victors and their heirs are invited and enter into that very vajra, whereby it becomes endowed with the expanse of the vajra body, speech, and mind. One should then transform that into the form of the Blessed One, the glorious Great Vajrabhairava. It is as follows: his body dwells in the midst of a mass of blazing fire for an eon; his face is frowning with knitted brows; he emits the great horse-laugh of a blazing vajra and licks his tongue; he utters a great phe-sound into the sky and drinks the blood of the lords of the three worlds; he threatens all worldly and transcendent deities; his body is naked and adorned with skulls; his male organ is erect; he has a large belly; and he has the great face of a buffalo. He has nine heads, thirty-four arms, and sixteen legs, standing in the posture with the left leg extended. The first face on the right is blue, the second is red, and the third is yellow—these three are the right faces. The three faces on the left are white and...

དུད་ཀ་དང་། ནག་པོ་ཁྲོས་པ་སྟེ། དེ་གསུམ་ནི་ལྗགས་འདྲིལ་བའོ། ། རྩ་བའི་ཞལ་མ་ཧེ་ནག་པོ་ཁ་གདངས་པ་སྟེ་ལྕེ་འདྲིལ་བའོ། ། རྭ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ཀྱི་ཞལ་དམར་པོ་འཇིགས་པ་སྟེ་ཞལ་ནས་ཁྲག་འཛག་པའོ། ། སྟེང་གི་ཞལ་སེར་པོ་ཅུང་ཟད་ཁྲོ་བ་གཞོན་ནུའི་ཚུལ་ཅན་གཙུག་ཕུད་ལྔ་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤྱན་གསུམ་པའོ། ། ཕྱག་གཡས་གཡོན་གྱི་དང་པོས་གླང་པོ་ཆེའི་པགས་པ་བརྒྱངས་ཏེ་འཛིན་པའོ། ། གཡས་པ་གཞན་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གྲི་དང་། བི་ཏི་པ་ལ་དང་། གཏུན་ཤིང་དང་། ཆུ་གྲི་དང་། ཆུ་གྲི་བཟང་པོ་དང་། སྟ་རེ་དང་། མདུང་དང་། མདའ་དང་། ལྕགས་ཀྱུ་དང་། དབྱུག་ཏོ་དང་། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་། འཁོར་ལོ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཐོ་བ་དང་། རལ་གྲི་དང་། རྔེ་ཆུང་དང་དེ་རྣམས་བསྣམས་པའོ། ། ཕྱག་གཡོན་ན་ཐོད་པ་དང་། ཚངས་པའི་མགོ་བོ་དང་། ཕུབ་ཆུང་དང་། མིའི་རྐང་པ་དང་། ཞགས་པ་དང་། གཞུ་དང་། རྒྱུ་མ་དང་། དྲིལ་བུ་དང་། ལག་པ་དང་། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རས་དང་། རྩང་ཆེན་གྱིས་ཕུག་པའི་རོ་དང་། མེ་ཐབ་དང་། ཐོད་ཚལ་དང་། སྡིགས་མཛུབ་དང་། འཕན་རྩེ་གསུམ་པ་དང་། རླུང་གིས་ཕྱར་བའི་རས་དང་དེ་རྣམས་བསྣམས་པའོ། ། ཞབས་གཡས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་མི་དང་མ་ཧེ་དང་། གླང་དང་། བོང་བུ་དང་། རྔ་མོ་དང་། ཁྱི་དང་། ལུག་དང་། ཝ་དང་དེ་རྣམས་བརྫིས་པའོ། ། གཡོན་པས་བྱ་རྒོད་དང་། འུག་པ་དང་། བྱ་རོག་དང་། སེང་གེ་དང་། བྱ་རྒོད་ཆེན་པོ་དང་། ཁྲ་དང་། ནེ་ཙོ་དང་། རི་སྐེགས་དང་དེ་རྣམས་བརྫིས་པའོ། ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔས་མཚོན་པ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ།

Smoke-colored and black, wrathful—these three have their tongues curled. The central face is a black buffalo with its mouth agape and its tongue curled. The face between the two horns is red and terrifying, with blood dripping from its mouth. The upper face is yellow, slightly wrathful, in the manner of a youth, and has five topknots; all of them have three eyes. With the first pair of right and left hands, he stretches and holds the elephant hide. The other right hands, in successive order, hold a knife, a vitipaḷa, a pestle, a small knife, a fine knife, an axe, a spear, an arrow, a hook, a club, a khaṭvāṅga, a wheel, a vajra, a vajra-hammer, a sword, and a small drum. In the left hands, he holds a skull-cup, the head of Brahmā, a small shield, a human leg, a lasso, a bow, intestines, a bell, a hand, a cemetery cloth, a corpse pierced by a large stake, a fire-pit, a skull-fragment, a threatening gesture, a three-pointed banner, and a cloth fluttering in the wind. With his eight right feet, he tramples a human, a buffalo, an ox, a donkey, a camel, a dog, a sheep, and a fox. With the left, he tramples a vulture, an owl, a crow, a lion, a great vulture, a hawk, a parrot, and a myna bird. At his heart is the wisdom-being (jñānasattva), marking the blessing of the body, speech, and mind.

མི་འཁྲུགས་པས་དབང་བསྐུར་བའོ། ། དེ་ནས་ཨེ་ཡཾ་རཾ་ཁཾ་ལཾ་སུཾ་བྷྲཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་ན་གཞལ་ཡས་ཁང་གྲུ་བཞི་སྒོ་ཁྱུད་དང་ལྡན་པ། དུར་ཁྲོད་འབར་བའི་ཀློང་ན་གནས་པ་ཅིག་བསྒོམ་མོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་ན་རོ་ཆེན་པོའི་སྟེང་དུ་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གདན་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཆེན་པོ་བདག་དང་མཐུན་པར་བསྐྱེད་དོ། ། གྲྭ་བཞི་རུ་མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་བཞི་དང་། སྒོ་བཞིར་སྒོ་མ་བཞི་ཁྲོ་བོའི་ཆ་བྱད་ཅན་ཡི་གེ་ཡ་ལས་བསྐྱེད་དོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་ལས་ཀྱི་གཤིན་རྗེ་ཕོ་མོ་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་འབྱུང་པོའི་ཚོགས་བསྐྱེད་པར་བསྒོམ་སྟེ། དེའི་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མདུན་དུ་བདག་དམ་ཚིག་སེམས་དཔར་གནས་པར་བསྒོམ་མོ། ། དེ་ལྟར་གསལ་བ་དང་ལྕགས་ཀྱུའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། འཇམ་དཔལ་རང་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་དངོས། ། གནས་མེད་འགྲོ་འོང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་བཞིན། ། དུས་ཀྱི་ཁམས་བཞིན་ཐུགས་རྗེས་འགྲོ་འོང་བྲལ། ། སྤྲུལ་པའི་འགྲོ་དང་བྲལ་བ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། ། འགྲོ་དང་འོང་བའི་མཚན་ཉིད་མི་མངའ་ཡང་། ། ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་གར་དམིགས་དེར་སྣང་བའོ། ། དེང་འདིར་སྤྱན་འདྲེན་གཤེགས་སུ་གསོལ་བའི་ལྷ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འཇམ་པའི་དབྱངས། ། གདུག་པ་འདུལ་བྱེད་འཇིགས་བྱེད་གཤིན་རྗེ་གཤེད། ། ཡེ་ཤེས་ཐུགས་ལས་སྤྲུལ་པའི་ལྷ་མོས་བསྐོར། ། ལས་བྱེད་སྤྲུལ་པ་གཤིན་རྗེ་འཁོར་དང་བཅས། ། འདིར་གཤེགས་བརྟན་པར་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། །

[This is] the empowerment by Akṣobhya. Then, by reciting e yaṃ raṃ khaṃ laṃ suṃ bhrūṃ, one should meditate on a celestial palace, square with door-frames, situated upon the maṇḍalas of the four great elements, within the expanse of a blazing charnel ground. In the center of the maṇḍala, upon a great corpse and the seats of the sentient beings as previously described, one should generate the Blessed One, the glorious Great Vajrabhairava, in a form identical to oneself. In the four corners, one should generate the four offering goddesses, and at the four gates, the four female gatekeepers in the attire of wrathful deities, generated from the syllable ya. Outside of that, one should meditate on the generation of the male and female Karmayama, the ḍākinīs, and the hosts of bhūtas. At the southern gate, in front of the Blessed One, one should meditate on oneself abiding as the samayasattva. Once [the visualization] is clear in that way, one should invite [the deities] while maintaining the samādhi of the hook mudrā: Mañjuśrī, the nature of all phenomena, Abiding nowhere, free from coming and going, like space; Like the element of time, your compassion is free from coming and going; Free from the movement of emanations, like a reflected image. Although you possess no characteristics of coming or going, Like the moon in water, you appear wherever you are perceived. O deities invited here today, please come! Mañjughoṣa, the nature of all Buddhas, Yamāntaka, the Subduer of the Wicked, Surrounded by goddesses emanated from your wisdom mind, Along with the emanated Karmayama and his retinue— Please come here and remain; I pray, look upon me!

ཨོཾ་ཧྲཱིཿབྷོ་བྷོ་མ་ཧཱ་ཀྲོ་དྷ་ཨཱ་གཙྪ་ཨཱ་གཙྪ་ཨསྨ་ཏ་པཱུ་ཛ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྞ་པྲ་སཱ་དྷཾ་མེ་དྷཱིཿམཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱའོ། ། གཉིས་མེད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ཁྱབ་པའི་སྐུ། ། ཀུན་ལ་སྙོམས་མཛད་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཡབ། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གྱུར་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཡུམ། ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་སྲས། ། ཕྱག་འཚལ་འཇམ་དཔལ་དཔལ་གྱུར་རྫོགས་པ་ཁྱོད། ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བྱམས་སྡང་མི་མངའ་ཡང་། ། སྲིད་གསུམ་གདུག་པ་མ་ལུས་འདུལ་བའི་ཕྱིར། ། ཐུགས་རྗེའི་ཐབས་ཀྱིས་ཁྲོ་རྒྱལ་སྐུར་བསྟན་པ། ། འཇིགས་བྱེད་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། ། ཆོས་རྣམས་ཀུན་དང་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་དེ། ། སྒྲུབ་མཆོག་བདག་གིས་སེམས་ཀྱང་དེ་ལགས་པས། ། དེ་མཚོན་དོན་ཕྱིར་རྟགས་ཀྱི་སྐུར་བསྟན་པ། ། ཐུགས་ལ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་འཕྲོ་བའི་རྒྱ། ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྨད་པོ་ཆེ། ། བསམ་འདས་བརྗོད་བྲལ་དཔག་གིས་མི་ལང་ཡང་། ། མི་ཕྱེད་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དུ་འདུས་བསྟན་པ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བདེ་གཤེགས་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ། རང་བཞིན་རྣམ་དག་རིགས་རྒྱུད་མི་མངའ་ཡང་། ། རྣལ་འབྱོར་གྲུབ་པ་མཚོན་ཕྱིར་རྒྱས་བཏབ་པ། ། དབུ་རྒྱན་རྡོ་རྗེ་མཚོན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཡེ་ཤེས་སྣང་མེད་ཆགས་པའི་རྡུལ་བྲལ་ཞིང་། ། འདོད་པ་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་འདུལ་སླད་དུ། ། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་འདོད་ཡོན་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ། ། མཆོད་པའི་ལྷ་མོའི་ཚོགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །

OṂ HRĪḤ BHO BHO MAHĀKRODHA ĀGACCHA ĀGACCHA ASMAT PŪJA PRATIGṚHṆA PRASĀDHAṂ ME DHĪḤ MAṂ KURU SVĀHĀ. With this, one should effect non-duality. Homage to you, Mañjuśrī, the glorious and perfect one! Though the dharmakāya is free from love and hatred, To subdue all the malevolent beings of the three realms without exception, You manifest in the form of a wrathful king through the skillful means of compassion. Homage to Yamāntaka, the Terrifier! The wisdom of all the buddhas of the three times Is inseparable in nature from all phenomena; Since my own mind as a supreme practitioner is also that, To symbolize that meaning, you manifest in a symbolic form. Homage to the body of the wisdom being, the seal of the radiating wisdom that dwells in the heart. The wondrous qualities of the Sugatas are Beyond thought, inexpressible, and immeasurable; Yet, shown as the three indivisible vajras, Homage to the deities of body, speech, and mind! The dharmakāya of all the Sugatas is equality; Though naturally pure and without a lineage of caste, To symbolize the accomplishment of yoga, you are sealed. Homage to the vajra crown ornament! In the realm of non-apparent wisdom, free from the dust of attachment, To subdue the sentient beings of the desire realm, You emanate in the form of sensory enjoyments through skillful means. Homage to the assembly of offering goddesses!

ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་དབྱིངས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་དུ། ། གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟློས་འཇུག་ཕྱིར། ། འཁྲུལ་པའི་བགེགས་ཚོགས་གདུལ་བའི་སྐུར་བསྟན་པ། ། གཞལ་ཡས་སྒོ་སྐྱོང་བཞི་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཆོས་རྗེ་འཇམ་དབྱངས་སྤྱན་ལམ་དུ། ། བདུད་འདུལ་བསྟན་པ་བསྲུང་བར་ཞལ་འཆེས་པ། ། ལས་ཀྱི་གཤིན་རྗེ་མང་པོ་མཁའ་འགྲོ་མ། ། འབྱུང་པོ་རོ་ལངས་ཅི་བགྱི་བཀའ་ཉན་ཚོགས། ། ཕྱི་ནང་སྐྱོང་བའི་དམ་ཅན་མ་ལུས་ལ། ། བདག་ནི་རེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་འདུད་ཅིང་མཆིས། ། འདི་ནི་ཕྱག་འཚལ་བའོ། ། རྒྱལ་བ་རྣམས་ནི་གཙང་གྱུར་ཅིང་། ། སྨེ་བའི་རྟོག་པ་མི་མངའ་ཡང་། ། སྲི་ཞུ་ཚུལ་གྱིས་ཡོན་ཆབ་འདི། ། བདེ་གཤེགས་རྣམས་ལ་སྐུ་ཁྲུས་གསོལ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཧ་ཨརྒྷའིའོ། ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་བསང་གཏོར་གྱིའོ། ། རྒྱལ་བ་རྣམས་ནི་ཡོན་ཏན་མཆོག་གི་སྐུ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་དྲི་ངད་ལྡན། ། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་མེ་ཏོག་མཛེས། ། མ་རིག་མུན་པ་བྲལ་བ་ཡེ་ཤེས་གསལ། ། ནོར་བདུན་ཡོན་ཏན་ཆོག་ཤེས་བདུད་རྩི་ཟས། ། ཡེ་ཤེས་ཕོ་བྲང་མཚན་གྱི་མེ་ཏོག་སྤོས། ། སྒྱུ་མའི་ཆོས་ལ་ཡེ་ཤེས་དབང་སྒྱུར་ཞིང་། ། རང་བཞིན་རྣམ་དག་རིགས་རྒྱུད་མི་མངའ་ཡང་། ། བདག་ཅག་སྲི་ཞུ་གུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སུ། ། དྲི་དང་བདུག་པ་མེ་ཏོག་མར་མེ་བཤོས། ། དག་ཅིང་གཙང་མར་བཤམས་ཏེ་ཕུལ་བ་འདིས། ། བསོད་ནམས་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་དུཥྚ་སཏྭ་ད་མ་ཀ་གཿདྲིའིའོ། ། ཨོཾ་ཀུ་མཱ་ར་རཱུ་པི་ཎི་ཛྫཿཧཱུཾ་ཕཊ་མེ་ཏོག་གིའོ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཧཿཧཿ ཧེ་ཧེ་ཕཊ་བདུག་པའིའོ། །

In the palace of the expanse of the nature of phenomena, free from conceptual elaboration, In order to engage in the play of wisdom free from subject and object, You manifest in forms to subdue the hosts of deluded obstructors; To the four gatekeepers of the celestial mansion, I prostrate. Before the eyes of the Blessed One, the Lord of Dharma Mañjughoṣa, You pledged to subdue Māras and protect the teachings: The many Karmic Yamas, Ḍākinīs, Bhūtas, Vetālas, and the assembly of those who obey your commands. To all the oath-bound guardians of the outer and inner, without exception, I bow with a heart of hope and devotion. This is the prostration. Although the Victors are pure And possess no conceptualization of impurity, Out of a spirit of service, I offer this water of honor To bathe the bodies of the Sugatas. OṂ HRĪḤ ṢṬRĪḤ HA ARGHAṂ. OṂ HŪṂ PHAṬ PHAṬ for the sprinkling of purification. The Victors possess bodies of supreme qualities, Fragrant with the scent of perfectly pure ethical discipline, Beautiful with the flowers of the eight branches of enlightenment, And radiant with the wisdom that is free from the darkness of ignorance. With the food of the nectar of contentment and the seven riches of quality, With the flowers and incense of the palace of wisdom, You have mastery over illusory phenomena through wisdom; Although you are naturally pure and possess no lineage of birth, We, through a spirit of service and respect, Offer these perfumes, incense, flowers, lamps, and food, Arranged with purity and cleanliness. By this, may the branches of merit be fully perfected. OṂ HRĪḤ ṢṬRĪḤ VIKṚTĀDUṢṬASATTVA DAMAKA GAḤ for the perfume. OṂ KUMĀRARŪPIṆI JJAḤ HŪṂ PHAṬ for the flowers. OṂ HRĪḤ HA HA HE HE PHAṬ for the incense.

ཨོཾ་དཱིཔྟ་ལོ་ཙ་ན་བི་ཀྲྀ་ཏ་ཨཱ་ན་ན་མ་ཧཱ་ཨཊྚཱཊྚ་ཧ་ས་ན་དི་ནེ་དཱིཔྟ་དཱིཔྟཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། མར་མེའིའོ། ། ཨོཾ་ཀཱ་ལ་རཱུ་པ་སཏྭ་ད་མ་ཀ་ནཻ་བིདྱེ་པཱུ་ཛ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། བཤོས་གཙང་གིའོ། ། འདི་ནི་མཆོད་པ་དབུལ་བའོ། ། ཧཱུཾ། འཇམ་དཔལ་མཁའ་ལ་འབྱུང་བའི་གསེར་མདོག་ཅན། ། འཇམ་དཔལ་ཐུགས་ལས་ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་གསལ། ། འཇམ་དཔལ་གསུང་གི་དབང་ཕྱུག་འཇམ་པའི་དབྱངས། ། འཇམ་དཔལ་བདག་ནི་རེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་འདུད། ། ཐུགས་མཆོག་འཇམ་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང་། ། ཐུགས་རྗེས་གདུག་པ་མ་ལུས་འདུལ་བའི་ཕྱིར། ། གཤིན་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཆེན་པོའི་སྐུར་སྟོན་པ། ། མི་བཟད་དུས་མཐའི་བསྐལ་པའི་མེ་ལྟར་འབར། ། ཞལ་གདངས་ཁྲོ་གཉེར་སྨིན་མ་གློག་སྟོང་འགྱུ། ། སྤྱན་བགྲད་མཆེ་བ་གཙིགས་པ་རབ་ཏུ་འབར། ། རྡོ་རྗེ་རྟ་གད་དྲག་པོ་ཧ་ཧར་བཞད། ། མཁའ་འགྲོ་གདུག་པའི་ཕེཾ་སྐད་གནམ་དུ་སྒྲོགས། ། ཁྲོས་པའི་སྟབས་ཆེན་བརྡབས་པས་ཁམས་གསུམ་གནོན། ། སྡིགས་མཛུབ་གནམ་དུ་བསྒྲེང་ཞིང་ལྷ་ཆེན་འདུལ། ། ལྗགས་འདྲིལ་ཚེམས་ཆེན་གཙིགས་ཤིང་ཁྲག་གིས་མྱོས། ། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཞལ་དུ་གསོལ། ། གླང་ཆེན་ཀོ་རློན་ཐོད་པའི་ཕྲེང་བ་ཞགས། ། གཅེར་བུ་འཇིགས་བྱེད་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་ཚུལ། ། འཇིགས་བྱེད་མ་ཧེ་ཁྲོས་པའི་ཞལ་གདངས་ཤིང་། ། ཞལ་དགུ་འབར་བར་སྲིད་པ་ཟ་ཞིང་རྔུབ། ། འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་འདུལ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་འབར། ། བདུད་རིས་གནོན་པའི་ཞབས་ནི་བརྐྱང་བསྐུམ་མཛད། ། འཇིགས་བྱེད་ཆེན་པོའི་སྐུ་ལ་རྟག་ཏུ་འདུད། ། དབུ་དགུ་འབར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས། ། གཡས་ཀྱི་ཞལ་གསུམ་བགྲད་པ་ནི། །

OṂ DĪPTA LOCANA VIKṚTĀNANA MAHĀṬṬĀṬṬAHĀSANA DINĒ DĪPTA DĪPTĀYA SVĀHĀ. This is for the lamp. OṂ KĀLARŪPA SATVA DAMAKA NAIVIDYE PŪJĀYA SVĀHĀ. This is for the pure food offering. This is the presentation of offerings. HŪṂ! Mañjuśrī, golden-hued, arising in the sky; Mañjuśrī, from whose mind all phenomena are clear in their nature; Mañjuśrī, Lord of Speech, Mañjughoṣa; Mañjuśrī, with a hopeful mind, I bow to you. Though you do not waver from the state of the supreme, gentle mind, for the sake of subduing all malevolent beings through compassion, you manifest in the form of the great terrifying Yamāntaka. You blaze like the fire at the end of an eon, unbearable to behold. With mouth agape and frowning brows flashing like a thousand lightnings, eyes wide and fangs bared, you are intensely radiant. You laugh with the fierce horse-laugh of vajra, HA HA, and the fierce PHAṂ sound of the ḍākinīs resounds in the sky. With the great stride of wrath, you trample the three realms. Raising the threatening gesture toward the sky, you subdue the great gods. With tongue curled and great fangs bared, intoxicated by blood, you consume the world together with its gods. Clad in an elephant hide and a garland of skulls, naked and terrifying, you have the manner of Maheśvara. The terrifying buffalo face is agape, and with nine blazing faces, you devour and inhale existence. Blazing mudrās subdue the various beings, and your feet, treading upon the hosts of Māras, are in the posture of extension and contraction. I always bow to the body of the great Yamāntaka. From the blazing maṇḍala of the nine heads, the three faces on the right are wide open.

མཐིང་ག་དམར་དང་སེར་བའི་ཞལ། ། གཡོན་པའི་ཞལ་གསུམ་གདངས་པ་ནི། ། དཀར་དང་དུད་ཀ་ནག་པོའི་ཞལ། ། དབུས་ཀྱི་ཞལ་གསུམ་འབར་བ་ནི། ། ཁྲོ་དང་ཆགས་དང་ཞི་བའི་ཚུལ། ། ཕྱག་རྒྱ་འོད་ཟེར་འབར་བ་ལས། ། གཡས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅུ་དྲུག་ནི། ། རྡེག་ཅིང་འཇོམས་པའི་མཚོན་ཆ་གདེངས། ། གཡོན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅུ་དྲུག་ནི། ། རོ་སྟོབས་པ་ཡི་མཚན་མས་མཛེས། ། བརྗིད་གནོན་ཞབས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལས། ། གཡས་ཀྱི་ཞབས་བརྒྱད་བསྐུམ་པ་ནི། ། དྲེགས་པའི་ལྷ་བརྒྱད་ཐབས་ཀྱིས་གནོན། ། གཡོན་གྱི་ཞབས་བརྒྱད་བརྐྱང་བ་ནི། ། དྲེགས་པའི་ལྷ་མོ་བརྒྱད་ལ་རོལ། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་འདུལ་བའི་ཕྱིར། ། རྟག་ཏུ་ལིངྒ་རྒྱས་པའི་ཚུལ། ། དྲག་པོའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེ་སྡང་འདུལ། ། གདུལ་སྐུ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས། ། བདུད་དང་གཤིན་རྗེ་ཐབས་ཀྱིས་འདུལ། ། མ་མོ་མཁའ་འགྲོ་དབང་དུ་སྡུད། ། དབང་སྡུད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས། ། དབང་མེད་དད་པས་འདུས་པ་དང་། ། ཡེ་ཤེས་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་གྱིས་བསྐོར། ། འཁོར་བཅས་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཡེ་ཤེས་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས། ། ཇི་ལྟ་བུར་ནི་སྤྲུལ་གྱུར་ནས། ། རྣམ་དག་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་ཏེ། མཉམ་ཉིད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཡོན་ཆབ་དང་རོལ་མོའི་རྫས་ཀྱིས་ཀྱང་མཉེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་བསྟོད་པའོ། ། དེ་ནས་ཁ་ཟས་ཅི་འབྱོར་པའི་གཏོར་མ་རཾ་གྱིས་སྦྱངས་ཏེ།

With faces blue, red, and yellow, the three left faces are wide open: white, smoke-colored, and black. The three central faces are blazing, displaying the modes of wrath, passion, and peace. From the blazing light rays of the mudrās, the sixteen right mudrās brandish weapons for striking and crushing. The sixteen left mudrās are beautified by the signs of offering the corpse’s strength. From the mudrās of the majestic treading feet, the eight right feet drawn in subjugate the eight arrogant gods through skillful means. The eight left feet extended outward revel in the eight arrogant goddesses. To subdue great passion, his liṅga is always in a state of full expansion. To subdue hatred through a fierce manner, homage to you, the body of the subduer! From the maṇḍala of the great charnel ground, you subjugate Māras and Yamas through skillful means and bring the Mamos and Ḍākinīs under your power. Homage to you, the subjugator! From the maṇḍala of Maheśvara, you are surrounded by a retinue gathered through involuntary faith and by the emanations of wisdom. Homage to you and your retinue! From the maṇḍala of the wisdom mind, however you manifest in emanation, you do not waver from the utterly pure expanse. Homage to you, the embodiment of equality! One should also please [the deity] with the substances of water offerings and music. This is the praise. Then, the torma of whatever food is available is purified with the syllable RAṂ.

ཨ་ལས་བདུད་རྩི་ཆེན་པོར་གྱུར་པའི་འོད་ཟེར་ལས་འདོད་ཡོན་ཇི་ལྟ་བར་མོས་པ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བར་བསམས་ཏེ་སྔགས་འདིས་འགྲོ་བ་ཀུན་དང་འཁོར་དུ་བསྡུས་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན། ཨོཾ་ཀཱ་ལ་རཱུ་པ་སརྦ་དུཥྚ་སཏྭ་ད་མ་ཀ་མ་ཧཱ་བྷཱུ་ཏ་ཨ་དྷི་པ་ཏི་ཨི་མཾ་བ་ལིཾ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་ལན་གསུམ་དུ་བརྗོད་དེ་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་སྙིང་གར་མ་ལས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བཟླས་པའི་ཡི་གེ་བསམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ཀར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་ལ་བདག་ལས་ཡི་གེ་འཕྲོས་པས་ལྷའི་ཐུགས་དམ་བསྐུལ། བདག་ལ་ཐིམ་པས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དབྱིག་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་ལྟར་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བྱའོ། ། གཏོང་བར་འདོད་པ་དང་མཆོད་པར་བྱ་སྟེ། མཐོལ་བཤགས་བྱས་ཏེ་བཟོད་པར་གསོལ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་སླར་གཤེགས་སུ་གསོལ། སྤྲོས་མེད་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པའི་སྐུ་མཆོག་ནི། ། མི་གནས་ཕྱིར་ན་གཤེགས་པ་མི་མངའ་ཡང་། ། སྲི་ཞུའི་ཚུལ་གྱིས་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་འདིས། ། བདག་དང་གཞན་བཅས་སྒྲིབ་པ་བྱང་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་ཛ་ཡ་ཛ་ཡ་སུ་ཛ་ཡ་བི་ཤྭ་རཱུ་པ་དྷ་རི་གཙྪ་གཙྪ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ནཾ་ཀྲྀ་ཏཾ་ཏེ་ན་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཾཤྩ། སརྦ་བུདྡྷཾཤྩ། བི་སརྫ་ཡ་མ་མ་ཀརྱཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་དམ་ཚིག་གི་ལྷ་བདག་ལ་བསྡུ་ལུས་བསྲུང་བ་ཡང་བྱའོ། ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་བསྙེན་པའི་ཆོ་གའོ། ། རྫོགས་སོ། ། ། །

Visualize that from the syllable A, the great nectar arises as light rays, from which the objects of the five senses emerge exactly as one desires. With this mantra, offer it to all wandering beings and those gathered in the retinue: Oṃ kālarūpa sarva duṣṭasattva damaka mahābhūta adhipati imaṃ baliṃ gṛhṇa gṛhṇāpaya svāhā. Recite this three times and present the offering. Then, visualize at your own heart a sun maṇḍala arising from the syllable Ma, upon which are the letters of the recitation. Likewise, visualize them at the heart of the Blessed One. By the radiation of the letters from yourself, the heart-pledge of the deity is invoked; by their dissolving into yourself, you will obtain the supreme wealth of accomplishments. This should be performed continuously, like a circling firebrand. When you wish to conclude and perform the offerings, confess your faults and request forbearance. Then, request the wisdom deity to depart: "O supreme body, pervasive like the sky and free from elaboration, Although you do not depart because you do not abide, By this request to depart in the manner of showing respect, May the obscurations of myself and others be purified!" Oṃ jaya jaya sujaya viśvarūpadhāri gaccha gaccha svabhāvanāṃ kṛtaṃ tena tathāgataṃ ca sarvabuddhaṃ ca visarjaya mama kāryaṃ kuru svāhā. Then, dissolve the samaya deity into yourself and perform the protection of the body. This is the ritual for the approach of glorious Vajrabhairava. It is complete.