Toh 1965 · classical Tibetan · Tengyur edition

A Fire Offering Ritual

Translated from the Tibetan by buddhist-nlp/mitra-qwen35-translate · machine-assisted

Edition 1.0 · 2026 · not a critical edition machine draft

Catalogue: Toh 1965
Genre: Ritual
Period: classical Tibetan
Edition: Tengyur vol. 047_རྒྱུད་འགྲེལ།_མི.txt
Extent: 3 passages · 3,125 Tibetan characters · 820 English words
Translation: buddhist-nlp/mitra-qwen35-translate (English, machine-assisted)
Status: Edition 1.0 · 2026 · machine draft
Rights: Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction)

This ritual manual outlines the procedural requirements for performing a fire offering (homa) dedicated to Yamāntaka. The text functions as a technical guide, prescribing a linear sequence of physical and meditative actions designed to manifest a deity through a consecrated fire. It begins with the spatial preparation of the site and the construction of the hearth, moving into the technicalities of ignition using sacrificial wood and the purification of the flame via a specific fourteen-syllable mantra. The practitioner is committed to a rigorous synthesis of material offerings, such as mustard oil, and mental visualizations, including the generation of the fire god and the subsequent transformation of the deity into blazing fire. By integrating mantra recitation, the observation of auspicious omens, and precise physical purifications, the text aims to establish a sanctified environment for the ritual's efficacy, concluding with the consumption of nectar and final purification rites.

Provenance

About this text

A ritual manual for the fire offering known as homa, the sbyin sreg gi cho ga provides the technical instructions necessary for the performance of a sacrifice dedicated to Yamāntaka. The work is attributed to the Indian author Lalitavajra. Preserved within the classical Tibetan tradition, the text is found in the Tengyur, volume མི, where it is categorized under the Other Skillful Means Tantras and spans three pages. The ritual enacts a precise sequence of physical and meditative operations, beginning with the preparation of the site and the construction of the hearth using specific materials such as black earth and animal dung. It guides the practitioner through the ignition of sacrificial wood, the recitation of a fourteen-syllable mantra, and the offering of mustard oil to generate the fire god and Vajrasattva. By synthesizing material offerings with the visualization of the complete maṇḍala within the flame, the work establishes a sanctified environment for the practitioner. A scholar or serious reader consults this text today to understand the intersection of material ritualism and meditative visualization in the Indo-Tibetan tradition, specifically regarding the procedural requirements for manifesting a deity through consecrated fire.

Sanskrit title: not recorded
Indian author: Lalitavajra
Tibetan translators: not recorded
Canonical collection: Other Skillful Means Tantras
Genre: Ritual
Source edition: Tengyur, vol. མི
Period: classical Tibetan

Read further

Catalogue

84000 catalogue entry

Bibliography

BDRC library search

Libraries

WorldCat

Reference

Cite thisAnuvāda, “A Fire Offering Ritual” (Toh 1965), machine draft, 2026.https://naxiai.com/tibetan/works/toh1965

Summary & commentary

Significance

The text is significant as it demonstrates the integration of Vedic-style fire rituals into the Vajrayana framework, specifically within the Yamāntaka cycle. For the modern reader, it provides primary evidence of how Tibetan Buddhism systematized the use of mantras and visualization to transform material elements into divine manifestations.

Structure

Passages	Section	Description
1-2	Preparation and Ignition	Instructions on site preparation, hearth construction, the lighting of the fire with sacrificial wood, and the initial purification and fanning of the flames.
3	Offerings and Conclusion	Details regarding the offering of substances, the recitation of exhortations, the consumption of nectar, and the final visualization of the fire deity.

Themes

Ritual Purification (1-3)
Deity Generation and Visualization (2-3)
Mantra and Sound (2-3)

Summary, significance and provenance note generated by gemma4:31b from the translation and the catalogue record.

AnuvādaA Fire Offering Ritual·

༄། ། སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་བཞུགས། ༄༅༅། ། དཔལ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྦྱིན་སྲེག་གི་རིམ་པ་ནི། སའི་ཆོ་ག་དང་སྟ་གོན་དང་། ཐིག་རྣམས་ཚུལ་བཞིན་བྱས་ལ། ཐབ་ཁུང་ཡང་ལུགས་མཐུན་པར་བྲུས་ཏེ། ས་ནག་པོས་བྱུག་གོ། ། རྔ་མོ་དང་བོང་བུའི་སྦངས་དང་། ། ཕུབ་མ་དང་། མེ་ཏོག་ནག་པོ་དྲི་མི་ཞིམ་པས་བྱུགས་ལ། ཤིན་ཏུ་རྩུབ་པ་དང་ཚ་བ་དང་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ཐལ་བས་ཀྱང་བྱུགས་ལ། ། ཡམ་ཤིང་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་བྱུང་བ། རྩེ་མོ་ཁྲག་དང་དུག་དང་ཡུངས་མར་ལ་སོགས་པ་དང་། དྲག་པོའི་སྲེག་རྫས་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བསག། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆས་གོས་ཀྱང་དུར་རས་དང་གཡང་གཞི་དང་གོས་ནག་ལ་སོགས་པ་བཤམ། དེ་ནས་རྫས་རྣམས་གཡོན་དུ་གཞག། མཆོད་ཡོན་ལ་སོགས་པ་གཡས་སུ་གཞག། དེ་ནས་བདག་ཉིད་སྟན་མེད་ཅིང་སྲ་བ་ལ་རུས་སྦལ་གྱི་འདུག་སྟངས་ཀྱིས་འདུག་ལ། ། ཁ་ལྷོར་བལྟས་ཏེ། རྒྱན་ཆ་གྱོན་ཏེ། ཁྲོས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ་བཅའ་ཞིང་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་བྱས་ལ། ། རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་ལ་རང་འདྲ་གཞུག། རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བྱ་བ་དེ་ལ། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་རྫོགས་བྱས་ལ། ། དེ་ནས་ཐབ་ཡིག་ཨ་ལས་བྱུང་བ་ནག་པོ་འོད་ནག་པོ་འཕྲོ་བ། མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་གསོད་པར་ནུས་པར་བསམ། ཡོ་བྱད་ཀུན་ཀྱང་ཡ་ཡིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། རྫས་རེ་རེ འང་འོད་ནག་པོ་འཕྲོ་བ། གང་གིས་མཐོང་བའམ། རེག་ནའང་གསོད་ཅིང་འཇིགས་པ། ལྷ་རྣམས་ལ་ཕུལ་བས་ཀྱང་ཁྲོ་བ་དང་གཏུམ་པར་འགྱུར་བར་བསམ། ཡི་གེ་བཅུ་བཞི་པས་ཐབ་དང་རྫས་ཀུན་བསངས་ལ། ཐབ་ཏུ་ཤིང་བརྩིག། དེ་ནས་མེ་གཉེར་ཏེ། རིགས་ངན་གྱི་ཁྱིམ་ནས་བྱུང་བ་འམ། རྡོ་དྲུད་པ་ལས་བྱུང་བ།

The Ritual of the Fire Offering (Homa) Homage to the glorious Yamāntaka! As for the stages of the fire offering: having properly performed the ritual of the site, the preliminary preparations, and the drawing of the lines, one should dig the hearth in accordance with the tradition and smear it with black earth. It should be smeared with the dung of camels and donkeys, with chaff, and with foul-smelling black flowers. It should also be smeared with very coarse and hot substances, as well as with the ashes of a charnel ground. The sacrificial wood (samidh) should likewise be produced from those same materials; its tips should be smeared with blood, poison, mustard oil, and so forth, and one should gather the appropriate wrathful substances for the fire offering. One should also arrange one’s own attire, such as shrouds from a charnel ground, animal skins, and black garments. Then, place the substances on the left and the water for the guest-offering (arghya) and so forth on the right. Then, sitting on a hard seat without a cushion in the tortoise posture, face south, don the ornaments, and with a wrathful mind, gnash the teeth and perform the two yogas. In the subsequent yoga, one should enter into the form of the deity oneself. Regarding the performance of the completion yoga: having completed the great yoga, one should then visualize the hearth arising from the syllable A, black in color and emitting black light, capable of killing by the mere sight of it. All the ritual implements should also be consecrated with the syllable YA, visualizing each substance as emitting black light—something that kills and terrifies anyone who sees or touches it—and that even when offered to the deities, it causes them to become wrathful and fierce. Purify the hearth and all the substances with the fourteen-syllable mantra. Then, pile wood in the hearth. Next, procure fire, either from the house of a person of low caste or produced by rubbing stones together.

periodལྷ → “god”. Standard 84000 rendering is 'god'; 'deity' where the text contrasts classes of beings.

homonymལྷ is rendered “god” here; the glossary also records deva, divine being, God for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionལྷ “god” — In the most general sense the devas‍—the term is cognate with the English divine ‍—are a class of celestial beings who frequently appear in Buddhist texts, often at the head of the assemblies of nonhuman beings who atten

periodམེ → “fire”. In ritual and cosmological prose མེ is the element 'fire'; Agni is the deity only where he is named or invoked. Do not capitalise the element.

homonymམེ is rendered “fire” here; the glossary also records Āgneya, Analā, Acalā for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionམེ “fire” — Classified as a “ lord of beings ” ( prajāpati ).

adherencePinned rendering paraphrased here: god

termཕྱག་འཚལ → homage

termལྷ → god

termམེ → fire

ཡམ་ཤིང་ལ་མེ་སྦར་ཏེ། ཡི་གེ་བཅུ་བཞི་པས་བསངས་ལ་ཐབ་ཏུ་སྦར་དེ་ལ་ཡུངས་མར་གང་ཕུལ་ལ་རླུང་གཡབ་ཀྱིས་གཡབ་ཅིང་། བཟླས་ཏེ། ཛྭཱ་ལ་རཾ་ཛྭཱ་ལ་རཾ། དེ་ནས་མཚན་མ་བརྟག་པར་བྱ། ། ལྟས་བཟང་བ་དང་མེ་ལྷ་བསྐྱེད་དེ་དང་པོར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསྐྱེད་དེ་འོད་དུ་ཞུ་བའི་གོང་བུ་ལས་ལྷ་མོ་བཞི་ཆད་དེ། དེས་བསྐུལ་བས། རཾ་ནག་པོ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་ལས། མེ་ལྷ་འཁྲོས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ཞལ་ལ་སོགས་པ་གཙོ་བོ་གཉིས་འདྲ་བ་ཅིག་བསམ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་ལྷ་ཙཱརྩི་ཀཱས་དགུག་སྟེ། དད་པ་དང་ནི་དམ་ཚིག་གིས། ། ཚུར་གཤེགས་ཚུར་གཤེགས་འབྱུང་པོ་ཆེ། ། ལྷ་(ཡ་ཡི་)དྲང་སྲོང་བྲམ་ཟེའི་མཆོག། སྲེག་བླུགས་ཞལ་ཟས་བཞེས་སླད་དུ། ། འབར་བའི་ནང་དུ་བཞུགས་སུ་གསོལ། ། སྔགས་ནི། ཀྲོ་དྷ་ཨགྣེ་ཆེ་གེ་མོ་མཱ་ར་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། དེ་ལ་ཞབས་བསིལ་ཕུལ་ལ། ཡི་གེ་བཅུ་བཞི་པའི་གཞུག་ལ། ཨརྒྷཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་ཆེ་གེ་མོ་མཱ་ར་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་སོ། ། ཞབས་བསིལ་ཡང་སྔགས་ཀྱི་མཇུག་ལ། ནི་རི་ཁཾ་ཆེ་གེ་མོ་མཱ་ར་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། འཐོར་འཐུང་ཡང་སྔགས་ཀྱི་མཇུག་ལ། པྲ་ཝ་ར་སཏྐཱ་ར་པྲ་ཏཱིཙྪ་ཆེ་གེ་མོ་མཱ་ར་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་སྒོ་བ་བཞིས་དགུག་གཞུག་བྱ། དེ་ནས་མིག་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། ལུས་ངག་སེམས་ཀྱང་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། དེ་ནས་དབང་བྱིན། དེ་ནས་ཞབས་བསིལ་ལ་སོགས་པ་དང་། ། རྣམ་པ་ལྔ་དང་། རང་གི་སྔགས་ཀྱི་མཇུག་ལ་བསྐུལ་ཚིག་དང་བཅས་པས་སོ། ། དེ་ནས་མར་དང་། ཡམ་ཤིང་དེ་ནས་ཏིལ། དེ་ནས་འབྲས། དེ་ནས་དུག་དང་།

Light a fire with sacrificial wood (samidh), purify it with the fourteen-syllable mantra, and place it in the hearth. Offer a full measure of mustard oil and fan the fire with a bellows while reciting: jvāla raṃ jvāla raṃ. Then, examine the signs. Once the omens are auspicious, generate the fire god (Agni). First, through the process of manifest enlightenment, generate Vajrasattva, who melts into a mass of light from which the four goddesses emerge. Being exhorted by them, visualize the wrathful fire god arising from a black raṃ, with a face and other features identical to the principal deity. Then, summon the wisdom fire god with Cāmuṇḍā: "By faith and by samaya, come here, come here, O great being! O god, supreme sage and brahmin, To partake of the burnt offerings and the food, Please remain within the blazing fire." The mantra is: krodha agne [name] māraya hūṃ phaṭ. Offer water for the feet (pādya), adding to the end of the fourteen-syllable mantra: arghaṃ pratīccha [name] māraya hūṃ phaṭ. For the water for the feet, add to the end of the mantra: nirīkhaṃ [name] māraya hūṃ phaṭ. For the water for rinsing the mouth (ācamana), recite: pravārasatkāra pratīccha [name] māraya hūṃ phaṭ. Then, perform the summoning and entering by means of the four gatekeepers. Next, bless the eyes and so forth, and bless the body, speech, and mind. Then, bestow the empowerments. Following that, offer the water for the feet and so forth, the five types of offerings, and the specific mantras accompanied by the words of exhortation. Then offer the butter, the sacrificial wood, the sesame seeds, the rice, and the poison.

definitionརྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ “Vajrasattva” — Used as a proper name, Vajrasattva is one of the principle deities of the esoteric Buddhist pantheon, regarded as both a source of the Buddhist tantras and the exemplar of the awakened state. As an adjective, the term va

homonymལྷ་མོ is rendered “goddess” here; the glossary also records devī, Devī for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionལྷ་མོ “goddess” — The “ apsarases ” are popular figures in Indian culture, they are said to be goddesses of the clouds and water and to be wives of the gandharvas . However, in the Kāraṇḍavyūha , they are presented as the female equivalen

terminologyཡེ་ཤེས → “wisdom”. Distinguish from ཤེས་རབ (prajñā, 'insight'): ཡེ་ཤེས is the buddhas' non-dual wisdom, ཤེས་རབ the discriminating faculty on the path.

homonymཡེ་ཤེས is rendered “wisdom” here; the glossary also records awareness, Wisdom, knowledge for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionཡེ་ཤེས “wisdom” — The term jñāna is formed by the root jñā , meaning “to know,” “to know of,” “to understand,” “to be aware of,” with the addition of the pratyaya lyuṭ , which can be interpreted as having different values (the instrument

homonymདམ་ཚིག is rendered “samaya” here; the glossary also records sacred vow, commitment, samaya vows for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionདམ་ཚིག “samaya” — Literally, in Sanskrit, “coming together.” Samaya refers to precepts given by the teacher, the corresponding commitment by the pupil, and the bond that results, which can also be the bond between the practitioner and the

terminologyསྔགས → “mantra”. སྔགས་པ is a mantra-practitioner, not 'the mantric one'.

definitionསྔགས “mantra” — A formula of words or syllables that are recited aloud or mentally in order to bring about a magical or soteriological effect or result. The term has been interpretively etymologized to mean “that which protects ( trā )

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termམེ → fire

termརྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ → Vajrasattva

termལྷ་མོ → goddess

termཡེ་ཤེས → wisdom

termདམ་ཚིག → samaya

termལྷ → god

རྫས་ཀུན་ཡི་གེ་བཅུ་བཞི་པའི་མཇུག་ལ་བསྐུལ་ཚིག་དང་བཅས་པས་སོ། ། དེ་ནས་མཆོད་དང་བསྟོད། ། བདུད་རྩི་མྱང་བ་བྱ། དེ་ནས་ཁ་ལག་བཤལ། དེ་ནས་མེ་ལྷ་མེ་འབར་བའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བར་བསམས་ལ། ཡང་ཐབ་དང་རྫས་བསངས་ལ། འབར་བའི་ནང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཚུལ་དུ་སྟོན་ཏེ། དེའི་མིག་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། ལུས་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དབང་བསྐུར་ལ་ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་དགུག་གཞུག་བྱས་ལ་དང་པོ་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་ལ་ཐུན་མོང་གི་མཆོད་པ་བྱས་ལ། དེ་ནས་སྲེག་རྫས་ཀུན་ཡི་གེ་བཅུ་བཞི་པའི་སྔགས་བསྐུལ་ཚིག་དང་བཅས་པས་འབུལ་ཏེ། དེ་ནས་མཆོད་བསྟོད། བདུད་རྩི་མྱང་བ་བྱ། དེ་ནས་ཡང་ཐབ་བསངས་ལ། ཡང་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་དང་། དེ་དེ་བཞིན་དུ་རིམ་པས་དབུལ། ཐ་མར་ལིངྒ་ལ་བཀུག་འདྲེན་བྱས་ལ། དེ་ནས་གཏུབ་ཅིང་སྲེག། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་པ་གཤེགས་སུ་གསོལ། དམ་ཚིག་བདག་ལ་བསྡུ། ཡང་མེ་ལྷ་བསྐྱེད། སྲེག་རྫས་ལྷག་མ་ཀུན་དབུལ་ཏེ། དེ་ནས་ཁ་ལག་བཤལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་ལྷ་གཤེགས། བསྐྱེད་པ་བདག་ལ་བསྡུ། དེ་ནས་བསྔོ་བ་དང་སྨོན་ལམ་བྱ། སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལ་ལི་ཏ་བཛྲས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། །

All the substances are offered at the end of the fourteen-syllable mantra together with the words of exhortation. Then, perform the offerings and praises, and partake of the nectar. Next, rinse the mouth and hands. Then, visualize the fire deity transforming into the form of blazing fire. Again, purify the hearth and the substances, and demonstrate the yoga of the complete maṇḍala within the flames. Bless the eyes and so forth, and bless the body and so forth. Bestow the empowerment, summon and dissolve the wisdom wheel, and first perform the common offerings to Dveṣavajra. Then, offer all the burnt substances with the fourteen-syllable mantra and the words of exhortation. Then, perform the offerings and praises, and partake of the nectar. Next, again purify the hearth and likewise offer to Mohavajra and the others in sequence. Finally, summon and draw the liṅga into the fire, then cut and burn it. Then, request the wisdom beings to depart and dissolve the samaya beings into oneself. Again, generate the fire deity and offer all the remaining burnt substances. Then, rinse the mouth and hands. The wisdom fire deity departs, and the generated deity is dissolved into oneself. Then, perform the dedication and aspiration prayers. This concludes the fire offering ritual composed by the great master Lalitavajra.

structureColophon: closes the text and names the translators or author.

homonymདཀྱིལ་འཁོར is rendered “maṇḍala” here; the glossary also records inner circle, maṇḍalaka, disk for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionདཀྱིལ་འཁོར “maṇḍala” — A small ritual space, usually on the ground which is smeared with cow-dung and other substances, where offerings are made. Although the term sometimes lacks the - ka ( kan ) suffix, it is not to be confused with the pant

definitionབསྔོ་བ “dedication” — Mentally or ritually directing the merit produced from virtuous activity toward a specific goal.

termམེ → fire

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

termཡེ་ཤེས → wisdom

termམཆོད་པ → offering

termསྔགས → mantra

termདམ་ཚིག → samaya

Terminology used in this text (11)

Term	Rendering	×	Note
མེ	fire	3	In ritual and cosmological prose མེ is the element 'fire'; Agni is the deity only where he is named or invoked. Do not c
ལྷ	god	2	Standard 84000 rendering is 'god'; 'deity' where the text contrasts classes of beings.
ཡེ་ཤེས	wisdom	2	Distinguish from ཤེས་རབ (prajñā, 'insight'): ཡེ་ཤེས is the buddhas' non-dual wisdom, ཤེས་རབ the discriminating faculty o
དམ་ཚིག	samaya	2
སྔགས	mantra	2	སྔགས་པ is a mantra-practitioner, not 'the mantric one'.
ཕྱག་འཚལ	homage	1
རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ	Vajrasattva	1
ལྷ་མོ	goddess	1
དཀྱིལ་འཁོར	maṇḍala	1
མཆོད་པ	offering	1
བསྔོ་བ	dedication	1

Colophon

Source: tengyur vol. 047_རྒྱུད་འགྲེལ།_མི.txt. Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction).

Translation status: Not among 84000's published translations, and not in progress there. Translations published elsewhere have not been searched for, so one may exist. (source: 84000 catalogue + registry; checked 2026-11-10).

Set in Newsreader and EB Garamond; Tibetan in Noto Serif Tibetan; Chinese in Noto Serif SC.

Anuvāda · NaxiAI