A Maṇḍala Ritual in the Form of a Black Yamāri Sādhana

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཀྲིཥྞ་ཡ་མཱ་རི་སཱ་དྷ་ནཱཾ་མཎྜ་ལ་བི་དྷི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ནག་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་མཎྜལ་གྱི་ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བླ་མ་རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་དང་། ། རྗེ་བཙུན་མགོན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དངོས་གྲུབ་སློབ་དཔོན་མཉེས་བྱའི་ཕྱིར། ། རྗེ་བཙུན་དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་ཡི། ། ཆོ་ག་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱ། ། ཡིད་དུ་འོང་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ། ། ས་གཞི་བཟང་པོ་ཡིད་འོང་ལ། ། རིན་ཆེན་སྤོས་ཆུས་ལེགས་བཀྲུས་ཏེ། ། མཉམ་པའི་ས་ལ་དྲི་སོགས་སྦྱིན། ། མཛེས་པའི་གཞི་ལ་ཐིག་ལེ་བཞག། ཏཱ་མ་ལ་ཡི་འོ་མའམ། ། རས་བལ་གཙང་མས་དགོད་པར་བྱ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་རྗེས་བརྩེ་བས། ། ཕྱི་ནང་ཁྲུས་ལ་གནས་ནས་ཀྱང་། ། སྐད་ཅིག་བསྐྱེད་ལ་ཚོགས་བསག་བྱ། ། སྲུང་དང་ཆོས་འབྱུང་གཞལ་ཡས་ཁང་། ། བསྐྱེད་ལ་དེ་ཡི་ནང་དུ་ནི། ། མེ་ཏོག་བཟང་པོ་དགྲམ་པར་བྱ། ། ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་ལས་བརྩམས་ཏེ། ། རལ་གྲི་རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་བསྐྱེད། ། ཚོམ་བུ་རེ་ལ་ལན་བདུན་ཏེ། ། བཟླས་པ་པདྨ་ཉི་ཟླའི་སྟེང་། ། བདེ་གཤེགས་སྲས་བཅས་བསམ་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཛི་ན་ཛྀཀ། ཨོཾ་རཏྣ་དྷྲྀཀ། ཨོཾ་ཨཱ་རོ་ལྀཀ། ཨོཾ་པྲཛྙཱ་དྷྲྀཀ། ཨོཾ་མུངྒ་ར་དྷྲྀཀ། ཨོཾ་དཎྜ་དྷྲྀཀ། ཨོཾ་པདྨ་དྷྲྀཀ། ཨོཾ་ཁཌྒ་དྷྲྀཀ། ཨོཾ་མོ་ཧ་ར་ཏི། ཨོཾ་དྭེ་ཥ་ར་ཏི། ཨོཾ་རཱ་ག་ར་ཏི། ཨོཾ་བཛྲ་ར་ཏི། སོ་སོའི་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་དང་། ། རྒྱན་དང་བཞུགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས། ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཆོ་ག་ལས། ། འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་བསྐྱེད།

In the language of India: Kṛṣṇayamārisādhanamaṇḍalavidhināma. In the language of Tibet: Gshin rje gshed nag po’i sgrub thabs kyi maṇḍala’i cho ga zhes bya ba (The Ritual of the Maṇḍala for the Sadhana of Black Yamāri). Homage to the glorious Yamāntaka! Homage to the Guru, the Vajra Wisdom, and to the venerable Protector! In order to please the master who bestows accomplishments, I shall explain the ritual of the sublime maṇḍala of the Venerable One. In a delightful location, upon a fine and pleasing ground, one should thoroughly wash it with precious scented water. Upon a level surface, one should apply fragrances and the like. On a beautiful base, one should place the drops. One should arrange them with the milk of a tāmalī plant or with pure cotton wool. Out of compassion for all sentient beings, and having remained in the outer and inner purifications, one should perform the accumulation of merit through instantaneous generation. Having generated the protection circle, the source of phenomena (dharmodaya), and the celestial palace, one should scatter excellent flowers within it. Beginning with Dveṣavajra, one should thoroughly generate the Sword-Vajra and the others. For each cluster, one should recite seven times. Upon a lotus, sun, and moon, one should visualize the Sugatas and their heirs. OṂ HRĪḤ ṢṬRĪḤ VIKṚTĀNANA HŪṂ HŪṂ PHAṬ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ JINA JIK. OṂ RATNA DHṚK. OṂ ĀROLIK. OṂ PRAJÑĀ DHṚK. OṂ MUṄGARA DHṚK. OṂ DAṆḌA DHṚK. OṂ PADMA DHṚK. OṂ KHAḌGA DHṚK. OṂ MOHA RATI. OṂ DVEṢA RATI. OṂ RĀGA RATI. OṂ VAJRA RATI. One should clearly generate their respective body colors, hand implements, ornaments, and mudrās of abiding, exactly as they appear in the ritual of the clear realization (abhisamaya).

། ཚོགས་བསགས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟིམ་པ་དང་། ། སྐྱེ་མཆེད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་བརླབ། ། དབང་བླང་བ་དང་དགུག་གཞུག་བྱ། ། མཆོད་བསྟོད་བདུད་རྩི་མྱང་བ་དང་། ། སྤྲོ་བསྡུ་དང་ནི་བཟླས་པ་རྣམས། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ལེགས་བྱས་ཏེ། ། འདོད་པའི་དོན་རྣམས་གསོལ་བ་གདབ། ། གཤེགས་དང་བཟོད་པ་གསོལ་བྱས་ཏེ། ། དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཆོ་ག་ཡིས། ། ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། དམ་ཚིག་བསྐྱེད་པའི་ལྷ་རྣམས་ནི། ། སྙིང་ག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བསྟིམ། ། གཉིས་དོན་དམ་པ་བདེན་པ་ཡི། ། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་གནས་པར་བྱ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་བསྔོ་བ་དང་། ། སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་གདབ་པར་བྱ། ། དེ་ལྟར་ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ། ། སྙིང་བརྩེ་བརྩོན་པས་དབུལ་བར་བྱ། ། གཡེང་བ་རྣམ་པར་ཞི་དོན་དུ། ། ཚོགས་བསགས་མཎྜལ་ཏིང་འཛིན་ནི། ། སྦྱོར་བའི་ཆོ་ག་སྔོན་སོང་བས། ། གསེར་དང་པད་ཟླ་རྣམ་བསམས་ཏེ། ། གོང་བཞིན་རིམ་པར་དགོད་པར་བྱ། ། ཨོཾ་བཛྲ་རེ་ཁེ་ཧཱུྃ། མཎྜ་ལ་ཧཱུྃ། ཨོཾ་བཛྲ་རེ་ཁེ་ཧཱུྃ། པདྨ་མཎྜ་ལ་ཧཱུྃ། ཨོཾ་བཛྲ་རེ་ཁེ་ཧཱུཾ། ཨ་ཙནྡྲ་མཎྜ་ལ་ཧཱུྃ། བསྙེན་པར་བྱ་བའི་གོང་བཞིན་དུ། ། གཤེགས་སུ་གསོལ་དང་བསྡུ་བ་མིན། ། ཁྱད་པར་བསྡུས་པའི་མཎྜལ་ནི། ། ལས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་བརླབས་ཏེ། ། མཛེས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་དགྲམ་པར་བྱ། ། རས་སམ་བཟང་པོའི་གཞི་དག་ལ། ། ཐིག་ལེ་འབྲུ་སོགས་བཀོད་ནས་ཀྱང་། ། བདེ་གཤེགས་སྲས་བཅས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ། གདན་གྱི་ཚུལ་དུ་དབུལ་བར་བྱ། ། ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ། ཚོམ་བུ་གཅིག་ལ་མངོན་བརྟེན་ཏེ། །

Accumulate the collections and dissolve the maṇḍala; bless the sense bases as body, speech, and mind; receive the empowerments and perform the summoning and entering; offer worship, praise, and taste the nectar; perform the emanation and reabsorption and the recitation. Having performed these well, the yogi should make requests for the desired aims. Then, having performed the departure and the request for forbearance, through the ritual of the three suchnesses, request the wisdom wheel to depart. The deities of the generated samaya [mandala] should be dissolved into the heart itself. One should abide in the way of the dharma, the ultimate truth of non-duality. For the sake of all sentient beings, one should dedicate toward enlightenment and make great aspiration prayers. In this way, during the six periods of day and night, one should offer with compassion and diligence. For the purpose of pacifying distractions, the preparatory ritual of the maṇḍala and meditative concentration is preceded by the following: visualize a golden lotus and moon, and arrange them in the sequence as before. OṂ VAJRA REKHE HŪṂ | MAṆḌALA HŪṂ | OṂ VAJRA REKHE HŪṂ | PADMA MAṆḌALA HŪṂ | OṂ VAJRA REKHE HŪṂ | ACANDRA MAṆḌALA HŪṂ. As for the approach, as before, there is no request to depart or the dissolution. Specifically, for the condensed maṇḍala, bless it with the activity mantra and spread it out with the beautiful mantra. Upon a cloth or a fine base, having arranged drops, grains, and so forth, invite the Sugatas and their heirs and offer them in the manner of a seat. The extremely condensed is as follows: rely upon a single heap.

གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་དམིགས་ནས་ཀྱང་། ། དེ་ནས་སྤྱན་དྲངས་བཞུགས་སུ་གསོལ། ། བསོད་ནམས་ཚོགས་ཀྱིས་རྒྱུད་སྦྱངས་ནས། ། གསོལ་བཏབ་བསྔོས་ལ་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། མ་ཆགས་བརྟེན་པའི་སྙིང་གར་བསྡུ། ། སྒྱུ་མའི་བློ་ཡིས་ཟིན་པར་བྱ། ། བླ་ན་མེད་པའི་མཎྜལ་ནི། ། སྙིང་གའི་པདྨ་རྣམ་དག་ནང་། ། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ཐིག་ལེ་ནི། ། ལྔ་ཕྲག་གཉིས་དང་དྲུག་ཕྱེད་ཀྱི། ། ཡིག་འབྲུ་མཆོག་ཏུ་རྣམ་བསམས་ཏེ། ། མཚན་དང་རྫོགས་པའི་སྐུར་གྱུར་ནས། ། དུས་གསུམ་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་བྱ། ། རྟག་ཏུ་བསྡུ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ། དུས་མེད་རྟག་ཏུ་བརྩོན་པས་འགྲུབ། ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་མཎྜལ་ནི། ། ཆོས་ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལས། ། རང་གི་དེ་ཉིད་རྣམ་བསམས་པའི། ། སྐྱེ་མེད་མྱ་ངན་འདས་པའི་གནས། ། རྟོག་དང་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད། ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཕོ་བྲང་ཡིན། ། དུས་གསུམ་རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ནས། ། སྐྱེ་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་བདག། ཆགས་སྡང་བྲལ་བས་དབུལ་བར་བྱ། ། མཎྜལ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། བསོད་ནམས་ཚོགས་ཀྱི་མཎྜལ་ལས། ། ཡེ་ཤེས་མཎྜལ་རྣམ་པར་སྐྱེ། ། དེ་ཕྱིར་ཐབས་ཀྱི་མཎྜལ་ནི། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་དབུལ་བར་བྱ། ། ཐུན་མོང་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པ་དང་། ། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། བདག་གི་བསམ་པ་བཟང་པོ་ཡིས། ། མཎྜལ་བྱས་པའི་དགེ་བ་གང་། ། དེས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། སངས་རྒྱས་ཞིང་ཁམས་དག་ཐོབ་ཤོག། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ནག་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་མཎྜལ་གྱི་ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བ་རྫོགས་སོ། ། ། ། ཟངས་གླིང་རྣལ་འབྱོར་ནཱ་ག་པཱུ་ར་ཡིས། ། རྣལ་འབྱོར་ཀ་མ་རཀྵི་ཏ་ཉིད་ལ། །

Having visualized the celestial mansion, then invite [the deities] and request them to remain. Having purified the continuum through the accumulation of merit, make supplications, dedicate the merit, and request them to depart. Dissolve them into the heart, the support of non-attachment, and maintain the realization that they are like an illusion. The unsurpassed maṇḍala is within the pure lotus of the heart. Visualize the supreme syllables of the two sets of five and the half of six—the bindus of great wisdom. Having become the marks and the perfect body, perform the offering of the accumulations of the three times. This is not a constant dissolution; it is accomplished through constant diligence without [fixed] time. The inconceivable maṇḍala arises from the union of the nature of phenomena (dharmatā). By contemplating one's own suchness, it is the state of unborn nirvāṇa, the suchness free from conceptualization, the vajra-like palace. Having always been a buddha throughout the three times, I am the self of unborn suchness. Free from attachment and aversion, I offer this; it is the supreme of all maṇḍalas. From the maṇḍala of the accumulation of merit, the wisdom maṇḍala is fully born. Therefore, the yogi should offer the maṇḍala of skillful means. In order to accomplish common siddhis and to attain the supreme siddhi, whatever virtue is gained by making this maṇḍala with my noble intention, by that may all sentient beings attain the pure buddha-fields. The Ritual of the Maṇḍala for the Sadhana of Black Yamāri is complete. [This was] by the Copper Isle yogi Nāgapūra, for the yogi Kāmarakṣita himself.

གུ་ཚ་རྒྱལ་བུའི་བུ་ཉིད་བཏད་ནས་ཀྱང་། ། ཏ་རུ་པ་རི་དུར་ཁྲོད་ཚལ་ཉིད་དུ། ། རྣལ་འབྱོར་འདུས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནང་། ། གསོལ་བཏབ་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ངོ་རུ། ། མཎྜལ་ཆོ་ག་བསོད་སྙོམས་པ་ཡིས་བྱས། ། དེང་སང་རྣལ་འབྱོར་ལྟ་སྤྱོད་ལྡན་པ་ཡིས། ། དུས་རྣམས་རྟག་ཏུ་མཎྜལ་འབད་པར་རིགས། །

Having entrusted the son of Prince Gu-tsa himself, in the charnel ground grove of Tarupari, amidst the gaṇacakra of the assembled yogis, the mendicant performed the maṇḍala ritual before the faces of the yogis who had been petitioned. Nowadays, those possessing the view and conduct of a yogi should always strive to perform the maṇḍala.