A Sādhana of the Glorious Black Yamāri, together with an Extensive Explanation of the Meanings of Cakra

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་ཀྲྀཥྞ་ཡ་མཱ་རི་སཱ་དྷ་ནཾ། ས་ཙཀྲ་ཨརྠ་བིསྟ་ར་བྱཱ་ཁྱཱ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་དགྲ་ནག་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས། འཁོར་ལོའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་བཅས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མཁའ་ལྟར་སྤྲོས་མེད་ཆོས་སྐུ་རྣམ་དག་དངོས། ། འགྲོ་མགོན་འཇམ་དབྱངས་ཁྲོ་རྒྱལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོ་དཔལ་ལྡན་དེ་ཡི་ནི། ། སྒྲུབ་པའི་ཐབས་བཟང་འཁོར་ལོ་བཅས་པ་བཤད། ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པའི་སྔགས་པས་ཐོ་རངས་ལངས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་མ་ལུས་པར་བྱས་ལ། སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་སྟེ། བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་། དཔལ་གཤིན་རྗེ་འཇོམས་པ་རྣམས་འོད་ཀྱིས་བསྐུལ་བ་ལ། ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་བདུན་དང་། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྣམས་བྱས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཡུད་ཙམ་གྱིས་མ་ཧེའི་སྟེང་དུ་པདྨ་དང་ཉི་མར་བལྟས་ཏེ། དེའི་དབུས་སུ་ཧཱུྃ་ངཾ་ལཾ་གྱི་ས་བོན་གྱུར་པ་ལས་རྡོ་རྗེའོ། ། དེ་གྱུར་པ་ལས་གཤིན་རྗེ་འཇོམས་པར་བདག་ཉིད་བསམ་པ་ནི། ཞལ་གསུམ་པ་ཕྱག་དྲུག་པ་མི་བཟད་པའི་ཁྲོ་བོ་སྐུ་མདོག་མཐིང་ག་ཞལ་གཡས་གཡོན་དཀར་བ་དང་དམར་བ། ཕྱག་གཡས་གཡོན་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། རལ་གྲི་དང་གྲི་གུག་དང་འཁོར་ལོ་དང་། པདྨ་དང་ཐོད་པ་འཛིན་པ། གཡོན་བརྐྱང་བས་གནས་པའོ། ། དེ་ནས་དེའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་གཏི་མུག་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པ་ལྔའོ། ། ཁམས་བཞི་ནི་ཙརྩི་ཀཱ་ལ་སོགས་པ་བཞིའོ། ། ལག་པ་གཡས་པའི་དཔུང་པ་དང་གཡོན་པའི་དཔུང་པ་དང་ཁའི་པདྨ་དང་།

In the language of India: Śrīkṛṣṇayamārisādhana-sacakrārthavistara-vyākhyā. In the language of Tibet: dPal gshin rje’i gshed dgra nag po’i sgrub thabs, ’khor lo’i don rgyas par bshad pa dang bcas pa. Homage to the Blessed One, the glorious Vajrasattva! To the pure reality of the Dharmakāya, unelaborated like space, To Mañjughoṣa, the Protector of Beings and King of Wrathful Deities, I prostrate. I shall explain the excellent sādhana of the glorious Yamāntaka, Together with the meaning of the maṇḍala wheel. A mantrin who is extremely firm in the two types of bodhicitta should rise at dawn, perform all the necessary physical activities without exception, and sit upon a comfortable seat. Visualizing the Guru, the Three Jewels, and the glorious Yamāntakas being invoked by light, one should perform the sevenfold service beginning with prostration, the four immeasurables, and the generation of bodhicitta, and then contemplate emptiness. Then, in an instant, one visualizes a buffalo, upon which are a lotus and a sun disk. In the center of that, from the transformation of the seed syllables HŪṂ, GAṂ, and LAṂ, there arises a vajra. From its transformation, one visualizes oneself as Yamāntaka: a fierce deity with three faces and six arms, of a terrifying dark blue color, with the right and left faces white and red respectively. In his right and left hands, he holds a vajra, a sword, a curved knife, a wheel, a lotus, and a skull-cup. He stands with his left leg extended. Then, his five aggregates are the five [deities] such as Mohayamāntaka and the rest. The four elements are Caurī and the rest. The right upper arm, the left upper arm, and the lotus of the mouth...

གསང་བའི་གནས་རྣམས་ནི་ཐོ་བ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པ་བཞིའོ་ཞེས་མོས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསྟིམས་ལ། ཡན་ལག་དྲུག་བསམས་ཏེ། དེ་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་དབང་བསྐུར་ཏེ། སྤྱི་བོ་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་བརྒྱན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྙིང་གའི་ཡཾ་ལས་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་སྐྱོ་བར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་བྱའོ། ། སྐྱོ་བ་ན་ཨོཾ་ཡ་མ་རཱ་ཛ་ས་དོ་མེ་ཡ་ཡ་མེ་དོ་རུ་ཎ་ཡོ་ད་ཡ། ཡ་ད་ཡོ་ནི་ར་ཡཀྵེ་ཡ་ཡ་ཀྵེ་ཡཙྪ་ནི་རཱ་མ་ཡ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བཟླས་སོ། ། ཡང་ན་རིམ་པས་བཟླས་སོ། ། གལ་ཏེ་འཁོར་ལོ་བསྒྲུབ་པར་མི་འདོད་ན་ལས་ཀྱི་སྔགས་འབའ་ཞིག་བཟླས་སོ། ། གལ་ཏེ་ལས་ལ་མི་དམིགས་ན་སྙིང་པོའི་སྔགས་འབའ་ཞིག་ཀྱང་བཟླས་ཏེ། ཨོཾ་ཡ་མཱནྟ་ཀ་ཧཱུྃ། སྙིང་པོའོ། ། བཟླས་པའི་ཚད་ནི་རེ་རེ་ལ་ཡང་བྱེ་བ་ཕྲག་གསུམ་དང་། འབུམ་ཕྲག་བཞི་བཟླས་སོ། ། དེ་ནས་བཟླས་པས་སྐྱོ་བ་ན། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་བྱས་ཏེ། གཤེགས་པའམ་སླར་བསྟིམས་ལ། ཡན་ལག་དྲུག་གིས་སྲུང་བ་བྱས་ལ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བཟླས་ལ་ལྡང་ངོ་། ། ལངས་ནས་ཀྱང་གསང་སྔགས་སྐུ་ལ་དམིགས་ཤིང་གྲངས་ལ་ཕན་མི་འདོགས་པ་བཟླས་པར་བྱའོ། ། དང་པོ་རྣལ་འབྱོར་ལ་འཇུག་པ་ན། ཨོཾ་ཨིནྡྲ་ཡ་ཧྲཱིཿཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཏོར་མ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དུས་རྟག་ཏུ་བདག་དང་གཞན་ཆུ་ཟླ་ལྟར་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བར་བལྟའོ། ། བསྙེན་པ་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་གནས་གཅིག་ཏུ་སྤྱད་པར་བྱའོ། ། འདི་ནི་སྔོན་དུ་བསྙེན་པའི་རིམ་པ་མདོར་བསྟན་པའོ། །

One should visualize the secret places as the four [deities] such as Vajra Yamāntaka and the rest. Then, having absorbed the wisdom being (jñānasattva) and contemplated the six limbs, one should bless the body, speech, and mind, confer empowerment, and adorn the crown of the head with Vajrasattva. Then, from the syllable yaṃ at the heart, one should perform the radiation and reabsorption until weariness arises. When weariness arises, one should recite: oṃ yamarāja sadomeya yamedorunayoda ya dayonirayakṣeya yakṣeyacchanirāmaya oṃ hrīḥ ṣṭrīḥ vikṛtānana hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ svāhā. Alternatively, one may recite it in stages. If one does not wish to accomplish the wheel, one should recite only the activity mantra. If one does not focus on the activity, one may also recite only the essence mantra: oṃ yamāntaka hūṃ. This is the essence mantra. As for the measure of recitation, one should recite three times ten million and four hundred thousand for each. Then, when wearied by the recitation, one should make offerings and praises to the wisdom being, and either dismiss him or reabsorb him. Having performed the protection with the six limbs, one should recite the hundred-syllable mantra and arise. Even after arising, one should recite while focusing on the mantra-body, without regard for the number. When first entering the yoga, one should offer the torma with oṃ indraya hrīḥ and so forth. At all times, one should view oneself and others as being like the moon in water, free from being one or many. Until the approach (sevā) is complete, one should practice in a single place. This is a brief presentation of the stages of the preliminary approach.

དེ་ལྟར་བསྙེན་པར་གྱུར་པའི་སྔགས་པ་འཁྲུལ་འཁོར་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པས། འདི་ལྟར་བལྟ་སྟེ། དང་པོ་ཁོ་ནར་འདི་ལ་མངོན་སྤྱོད་བྱ་བར་རིགས་སམ། ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེས་གཞི་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བྱ་བར་རིགས་པ་ཞིག་ཡིན་ན། འདི་ལྟར་བདག་ནི་དམྱལ་བར་སོང་ཡང་བླའི། འདི་དམྱལ་བར་མི་འགྲོ་བར་བྱ་ཞིང་དེའི་རྒྱུར་འདི་མྱུར་དུ་གསད་པས། འདིའི་སྡིག་པ་མང་དུ་མི་འཕེལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡང་དག་པར་སྙིང་རྗེ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་བསྐྱེད་པ་ཡང་དང་ཡང་བྱ་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྒྲུབ་པའི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དུར་ཁྲོད་དང་ཁང་སྟོང་དང་། མ་མོ་འདུ་བའི་གནས་དང་། གནོད་སྦྱིན་འདུ་བའི་ཕུག་དང་། ཤིང་གཅིག་པའི་དྲུང་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་གནས་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། ། དེར་ཡང་བདག་གཅིག་པུས་བརྩམས་པ་དང་། ཡང་ན་གྲོགས་པོ་གསང་ཐུབ་པ། དམ་ཚིག་བསྲུང་བ། འཇིགས་ཤིང་བག་ཚ་བ་མེད་པ། ལག་བཟོ་བ། སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་སྙིང་ཉེ་བ། སྟོབས་ཆེ་བ། བློ་དང་ལྡན་པ་བཞི་མན་ཆད་དང་བརྩམས་ཏེ། འདི་ནི་ཟླ་གྲོགས་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། ། གནས་དེར་ཤ་ཆེན་པོ་དང་ཚིལ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ། གཏོར་མ་དང་ལྷ་བཤོས་སུ་བྱ་བ་དང་། མེ་ཏོག་ནག་པོའམ་སྔོན་པོ་དང་། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་། ཁྲག་ཆེན་པོ་དང་། རྔ་དང་གླིང་བུ་དང་། དུང་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་དང་། གཤིན་རྗེའི་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། ལིང་གའི་རྒྱུ་དང་། སྣག་ཚ་དང་། སྨྱུ་གུ་དང་། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རས་དང་། ཐོད་པ་དང་སྐུད་པ་ནག་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པར་བྱས་ཏེ། འདི་ནི་རྫས་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །

When a mantra practitioner who has thus completed the approach retreat desires to accomplish the magical wheel (yantra), they should examine the matter as follows: First, one must determine whether or not it is appropriate to perform the rite of wrathful activity (abhicāra) against this person. If it is determined to be appropriate, one should repeatedly generate genuine, uncontrived compassion, thinking: "Even if I were to go to hell, it would be better; I must ensure that this person does not go to hell. To that end, I shall swiftly kill them so that their negative karma does not increase further." In this way, one should firmly establish the bodhicitta. Then, one should go to a special place of accomplishment, such as a charnel ground, an empty house, a place where the mātṛkās assemble, a cave where yakṣas gather, or the foot of a solitary tree. This is the determination of the place. There, one should begin either alone or with companions who are capable of keeping secrets, who observe the samaya, who are fearless and undaunted, who are skillful with their hands, who are devoted to the practitioner, and who are strong and intelligent—ranging from one to four companions. This is the determination of the companions. In that place, one should prepare all the necessary materials: human flesh, human fat, and so forth, to be used for the bali offering and the food offering for the deity; black or blue flowers; the five nectars (pañcāmṛta); great blood; musical instruments such as drums, flutes, and conchs; the materials for the image of Yama; the materials for the liṅga; ink, pens, cemetery cloth, skull cups, black thread, and so on. This is the determination of the substances.

དེ་ནས་འཁོར་ལོ་བྲི་བར་བྱ་སྟེ། གཏོར་མ་བྱིན་ལ་མཆོད་པ་འཇིགས་སུ་རུང་བའི་ཚོགས་ཀྱང་དབུལ་ཏེ། མཎྜལ་རབ་ཏུ་འཐས་པ་ལྕི་བས་བྱུགས་པ་བྱས་ལ། སྔགས་པ་ཁ་ལྷོར་བལྟས་ཏེ། བདག་ཁྲོ་བོར་གསལ་བས་རྩ་བའི་སྔགས་ཟློས་ཤིང་ཐོད་(ལ་,ལེ་)ཀོར་གྱིས་འཁོར་ལོ་བྲི་བར་བྱ་སྟེ། གནས་སྐབས་འདིར་ཡང་འཁོར་ལོ་བྲི་བ་དང་། ལིང་ག་བཅའ་བ་དང་། གའུར་གཞུག་པ་དང་། གའུ་བསྲོ་བ་དང་། གཤིན་རྗེ་ལ་གཏད་པ་དང་། ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་དང་། འཁོར་ལོ་བཅའ་བ་དང་། རྗེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་། སླར་དབྱུང་བའི་ཆོ་ག་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་དགུས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་འཁོར་ལོ་བྲི་བ་ནི། རི་མོ་ལྔ་བསྐོར་བ་ལས་སྣམ་བུ་བཞི་དང་། ལྟེ་བ་སྟེ་ལྔར་བྱའོ། ། ལྟེ་བ་ལེའུ་ཚེ་དགུ་པའོ། ། སྣམ་བུ་དང་པོ་ལེའུ་ཚེ་བཅུ་གཉིས་པ། གཉིས་པ་བཅུ་དྲུག་པ། གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་ཕྱལ་བའམ། སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའོ། ། དེ་ལ་ལྔ་དང་བཅུ་གཉིས་ལ་རྩ་བའི་སྔགས་དགོད། བཞི་མཚམས་ལ་བསྐུལ་ཚིག། བཅུ་དྲུག་ལ་ཡང་བསྐུལ་ཚིག། ཕྱལ་བ་ནང་ངོས་ལ་ཨཱ་ལི། ཕྱི་ངོས་ལ་ཀཱ་ལི། ཡང་རེའུ་མིག་དང་འདྲ་བར་ཡི་གེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་གཉིས་ཏེ། ཨཱ་ལི་ཉིས་འགྱུར་དང་ཀཱ་ལི་ལ་ང་ཉ་སྤང་བར་བྱ་བས་སོ། ། ཡི་གེ་དག་རི་མོ་ལ་མ་རེག་པར་བྱའོ། ། འདི་གཤིན་རྗེའི་ལྟོ་བར་བྲིའོ། ། དེ་ནས་ཕྱིའི་འཁོར་ལོ་ལ་དཔེ་བྱས་ཏེ། ནང་གི་འཁོར་ལོ་རོ་རས་ལ་དཀར་རྩིས་བྱུགས་ལ། དུག་དང་ཁྲག་བསྲེས་པའི་སྣག་ཚ་བྱ་རོག་གི་སྒྲོ་སྨྱུག་གིས་བླངས་ཤིང་རྩ་བའི་སྔགས་ཟློས་པས་ཁ་ལྷོར་བལྟས་པས་བྲིས་ཏེ། གཅིག་གཡས་སུ་བསྐོར་རོ། ། གཅིག་གཡོན་དུ་བསྐོར་རོ། །

Then, one should draw the wheel. Having offered the torma and presented a terrifying array of offerings, one should prepare a very firm maṇḍala smeared with cow dung. The mantrin, facing south and visualizing himself as the wrathful deity, should recite the root mantra while drawing the wheel with a circular skull-cup. At this stage, the practice should be accomplished through nine aspects: drawing the wheel, preparing the effigy (liṅga), placing it in the casket, heating the casket, entrusting it to Yama, the inner yoga, preparing the wheel, the subsequent yoga, and the ritual of extraction. Regarding the drawing of the wheel: it should consist of five sections, including four rims and the hub, making five. The hub is a nine-square grid. The first rim is a twelve-square grid, the second is a sixteen-square grid, and the third and fourth are either flat or a thirty-two-square grid. On the five and twelve squares, the root mantra is to be arranged. In the four intermediate corners, the words of exhortation are placed. On the sixteen squares, the words of exhortation are also placed. On the inner side of the flat area are the vowels (āli), and on the outer side are the consonants (kāli). Furthermore, like the grid squares, there are two sets of thirty-two letters: the vowels doubled and the consonants with the letters ṅa and ña excluded. The letters should not touch the lines. This is to be drawn within the belly of Yama. Then, using the outer wheel as a model, one should prepare the inner wheel on a cloth from a corpse (ro-ras) smeared with white pigment. Using ink made from a mixture of poison and blood, taken with a crow-feather pen, one should draw it while facing south and reciting the root mantra. One is drawn circling to the right, and one is drawn circling to the left.

ཟིན་པ་དང་ཕྱིའི་འཁོར་ལོ་ནང་གི་འཁོར་ལོ་ལ་ཐིམ་པར་བསམས་ལ་དབྱིའོ། ། འདི་ནི་འཁོར་ལོ་བྲི་བའོ། ། དེ་ནས་རྗེས་ཀྱི་ས་དང་། ཆུ་འགྲམ་གྱི་ས་དང་། དུག་དང་ཁྲག་དང་དགྲའི་བཤང་གཅི་བྱས་པའི་ས་དང་། སྤྲ་ཚིལ་རྣམས་བསྲེས་ལ་(ལིིང་ག་,ལིངྒ་)སོར་བཞི་པར་བྱ། དེའི་སྙིང་གར་ལས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་མཇུག་ལ་མིང་རུས་མཱ་ར་ཡ་དང་བཅས་པར་གཞུག་གོ། ། འདི་ནི་ལིང་ག་བཅའ་བའོ། ། དེ་ནས་རབས་ཆད་ཀྱི་ཐོད་པའམ། ཆུ་འགྲམ་གྱི་ས་དང་། དུག་དང་ཁྲག་དང་། དགྲའི་བཤང་གཅི་བྱས་པའི་ས་དང་། སྤྲ་ཚིལ་རྣམས་བསྲེས་ལ་ལིངྒ་སོར་བཞི་པར་བྱ། གའུ་གཉིས་ལ་གོང་མ་ལ་མེ་འབར་བ་བྲི། དབུས་སུ་ཕཊ་ཆེ་གེ་མོ་མཱ་ར་ཡ་ཕཊ་ཅེས་པ་བྲིའོ། ། འོག་མ་ལ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་སྔགས་སྔ་མ་ལྟར་བྲི། གའུ་སྟེང་མའི་རྒྱབ་ཏུ་རི་རབ་ལ་དབང་ཆེན་གྱི་དབུས་སུ་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་སེར་པོ་བྲི། དེ་ནས་གའུ་གོང་མ་ལ་བུ་ག་སྨྱུག་མ་འབྲིང་པོ་ཤོང་བ་ཅིག་གདོད་དོ། ། དེ་ནས་འཁོར་ལོ་གཡོན་དུ་བསྐོར་བ་འོག། གཡས་སུ་བསྐོར་བ་སྟེང་། དེའི་དབུས་སུ་ལིང་ག་བཅུག་ལ། ལེགས་པར་དྲིལ་ནས་སྐུད་པ་ནག་པོས་བཅིངས་ཏེ་གའུ་ཁ་སྦྱོར་དུ་བཅུག་ལ་གའུ་སྐུད་པ་ནག་པོས་དཀྲིས་ཏེ། གའུའི་བུ་ག་ནས་དུག་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱེ་མ་དང་། ཁྲག་བསྲེས་པ་བླུགས་པས་གང་བར་བྱའོ། ། འདི་ནི་གའུར་གཞུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་བ་ཟུར་རྔོམ་པ་ཟུར་གསུམ་དུ་འདུག་པའི་སྒྱེད་པུ་གསུམ་གྱི་ཁར་གའུ་བཞག་ལ། དུག་གི་མེ་ཏོག་འོག་ནས་སྤོར་ལ་དྲོས་པ་ཙམ་དུ་བསྲོས་ཤིག། འདི་ནི་གའུ་བསྲོ་བའོ། ། དེ་ནས་ཆུ་འགྲམ་གྱི་སའམ།

Once [the mantra] is completed, visualize the outer wheel dissolving into the inner wheel and erase it. This is the drawing of the wheel. Then, mix soil from a charnel ground, soil from a riverbank, poison, blood, soil from where the enemy has voided excrement and urine, and beeswax to fashion a liṅga four finger-widths in size. At its heart, insert the name and clan of the target at the end of the activity mantra, together with the syllable māraya. This is the preparation of the liṅga. Then, mix soil from a charnel ground, soil from a riverbank, poison, blood, soil from where the enemy has voided excrement and urine, and beeswax to fashion a liṅga four finger-widths in size. On the two parts of the casket, draw a blazing fire on the upper one. In the center, write: phaṭ amukam māraya phaṭ. On the lower one, write the previous mantra in the center of a wind mandala. On the back of the upper casket, draw Mount Meru with a yellow crossed-vajra in the center of the Great Powerful One (Mahendra). Then, pierce a hole in the upper casket large enough to fit a medium-sized bamboo reed. Then, place the wheel below, rotated to the left, and the [casket] above, rotated to the right. Place the liṅga in the center of that, wrap it well, and bind it with black thread. Insert it into the joined casket and wrap the casket with black thread. Fill the hole of the casket with a mixture of various powdered poisons and blood until it is full. This is the insertion into the casket. Then, place the casket upon a tripod of three stones that are jagged and triangular. Heat it from below with poisonous flowers until it is merely warm. This is the heating of the casket. Then, [use] soil from a riverbank or...

སྤྲ་ཚིལ་ལས་གཤིན་རྗེའི་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཁྲུ་གང་པ། རབ་ཏུ་སྦོམ་པ་མིའུ་ཐུང་འདྲ་བ་གསུས་པ་ཆེ་བ། མཆེ་བ་འཆང་བ་མདོག་གནག་པ། མཆེ་བ་བཞི་པ། ཁྲོ་གཉེར་ཅན། སྐྲ་ཁམ་པ་འཛིངས་ཤིང་ཡེགས་ལ་འཕྱར་བ། ལག་པ་གཡས་ན་དབྱུག་པ་ལྕགས་ལས་བྱས་པ་ཐོགས་པ། གཡོན་ན་སྡིགས་པའི་མཛུབ་མོ་བསྒྲེང་བ་ལ་ཞགས་པ་བཀལ་བ་ཞིག་བྱས་ལ། དེའི་ལྟོ་བར་གའུ་དེ་བཅུག་ལ་སྦ་སྟེ། འདི་ནི་གཤིན་རྗེ་ལ་གཏད་པའོ། ། ད་ནི་ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་དེ་ཁ་ལྷོར་བསྟན། རྣལ་འབྱོར་པ་ཁ་ལྷོར་བལྟས་ཏེ། རུས་སྦལ་གྱི་འདུག་སྟངས་སུ་གནས་པས། ལིང་ག་དེ་དེ་ཉིད་དུ་བསམ། འཁོར་ལོ་གཤིན་རྗེའི་གྲོང་ཁྱེར་དུའོ། ། དེ་ལ་རྣམ་ཤེས་བཀུག་ཅིང་བསྟིམས་ལ། བཅིངས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་དང་དཔྲལ་བ་དང་། ཁོའི་ཉེས་པ་བརྩི་བ་དང་། རང་གི་དགེ་བའི་སྟངས་བརྩི་བ་བྱས་ལ། དེ་ནས་རང་གི་བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས། ཁྲོ་བོ་སྲིན་པོ་འདྲ་བ་གྲངས་མེད་པ་བྱུང་བ་དང་། དེ་དག་གིས་སྤྲུལ་ཅིང་བསྐུལ་བའི་བྱ་རྒོད་དང་ཁྱི་དང་སྤྱང་ཀི་དང་། ཡམ་པུ་རུ་ཥ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་གསོད་ཅིང་པགས་པ་བཤུ་བ་དང་། རྒྱུ་མ་འདྲེན་པ་དང་། ལུས་གཏུབས་པ་དང་། མིག་འབྲུ་བ་དང་། ཀླད་པ་འཐོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཏནྟྲ་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་བསམ་ཞིང་། གསང་སྔགས་མཱ་ར་ཡ་དང་བཅས་པར་བཟླས་པ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རང་གི་སེམས་ཚོད་དང་རྟགས་དང་། བསྙེན་པའི་ཚུལ་ལས་ཉི་མ་གཅིག་ནས་བདུན་གྱི་བར་དུ་བསྒྲིམས་ཏེ་བྱ། ཁྱད་པར་དུ་ནི་ཉིན་གུང་མཚན་གུང་ལ་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། དེ་ནས་འཁོར་ལོ་སྦ་སྟེ། གནས་དེར་རང་ཉིད་ཁ་ལྷོར་བལྟས་ལ།

From beeswax, fashion an image of the King of the Dead (Yama) one cubit in height, extremely stout, resembling a dwarf, with a large belly, baring fangs, black in color, and possessing four fangs. He has a wrathful frown, his brown hair is matted and bristling upward, and in his right hand he holds an iron staff, while in his left he raises a threatening forefinger from which a lasso is suspended. Place the amulet box in his belly and hide it; this is the entrustment to the King of the Dead. Now, perform the inner yoga. Turn the image to face south. The yogi, also facing south and remaining in the tortoise posture, should visualize the liṅga (effigy) as being right there in the city of Yama. Summon the consciousness into it and dissolve it therein. Having bound it, compare it with the wisdom deity, calculate his transgressions, and calculate the measure of one's own virtues. Then, from the pores of one's own body, emanate countless wrathful spirits resembling rākṣasas. Visualize these spirits, along with the vultures, dogs, wolves, and yamburuṣas they have conjured and incited, killing the victim, flaying him, pulling out his intestines, hacking his body to pieces, gouging out his eyes, and tearing out his brain, just as described in the tantras. Recite the secret mantra together with the māraya syllables. This should be performed with diligence for one to seven days, according to the capacity of one's mind, the signs, and the method of the approach retreat. In particular, perform it at midday and midnight. This is the inner yoga. Then, hide the wheel and, in that place, face yourself toward the south.

དོང་ཟུར་གསུམ་པ་ཟབ་རིང་རབ་ལ་རྒྱར་ཁྲུ་གང་པ་ཅིག་བྲུས་ལ། དེར་གཤིན་རྗེའི་གཟུགས་དེ་ཁ་སྦུབ་ལ་མགོ་ལྷོར་བསྟན་ཏེ་གཞག་གོ། ། དེ་ནས་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ཉིད་དུ་དྲག་པོའི་བ་ལིཾ་བྱིན་ལ་ལས་བཅོལ་དཔང་གཟུགས་སོ། ། དེ་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡ་མའི་གྲོང་ཁྱེར་ན་ཡ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང་སྟེ་གསོད་པར་བསམས་ལ། ཡ་མ་རཱ་ཛ་ལ་བསྐུལ་བ་བྱ་སྟེ། བདག་ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་ཤིང་ལྷར་གསལ་བས་འདི་སྐད་བསྐུལ་ལོ། ། འདི་ནས་ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་རོལ་ན། ། དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཁྲིའི་ཕ་རོལ་ན། ། ཐོད་པ་ལྕགས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ན། ། ཡི་དྭགས་ཀུན་གྱི་སྡེ་དཔོན་པོ། ། མ་མོ་ཀུན་གྱི་ཚོགས་རྗེ་བོ། ། གསོན་གཤིན་ཀུན་གྱི་ཟམ་ཁ་བ། ། གསོན་པོ་བསྐོས་ལ་འདེད་པ་པོ། ། ཤི་བ་རྣམས་ཀྱི་གཤིན་བུ་རྗེ། ། དགེ་བ་ཅན་གྱི་སྟངས་འཛིན་པ། ། སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ཆད་པ་མཁན། ། ཉེས་ལེགས་ཆོས་བཞིན་གཅོད་པ་པོ། ། ཆོས་རྒྱལ་གཤིན་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ། ། མངོན་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་མཐུ་རླབས་ཅན། ། འཁོར་བཅས་དེང་འདིར་བདག་ལ་དགོངས། ། བདག་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྒྲུབ་པ་པོ། ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུའི་ཐུགས་ཀྱི་སྲས། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ། ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་བརླན། ། རྒྱུར་ནི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་འཆང་། ། གཟི་བྱིན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱིས་བསྐྱེད། ། དོན་ནི་འགྲོ་བ་ཡོངས་ཀྱི་དོན། ། ལས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ལས། ། བཀའ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་བཀའ། ། རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ། ། དྲག་པོའི་ལས་འདི་གཏད་པར་འདོད། ། ཆེ་གེ་ཞེས་བྱའི་གདུག་པ་འདི། །

Dig a triangular pit, deep and long, measuring one cubit in width. Place the image of Yama there face down, with its head pointing toward the south. Then, in that very place, offer a wrathful bali to all the bhūtas and entrust the task to them, establishing them as witnesses. Immediately thereafter, visualize that the target is seized and killed by the Yamas in the city of Yama. Invoke Yamarāja: Being myself intensely wrathful and clearly manifest as the deity, I invoke you thus: Beyond this, in the direction of the south, Eighty thousand yojanas away, In the city of iron skulls, Lord of the hosts of all pretas, Master of the assembly of all mātṛkās, Bridgekeeper for all the living and the dead, The one who drives the living toward their fate, The son-like lord of the dead, The overseer of the virtuous, The punisher of the sinful, The one who judges faults and virtues according to the Dharma, The Dharma King known as Yama, Possessing clairvoyance, miraculous powers, and great might— Together with your retinue, attend to me here today! I am a yogin, a practitioner, The heart-son of youthful Mañjuśrī, A yogin of Yamāntaka. For the sake of attaining perfect enlightenment, My intention is moistened by the mind of awakening (bodhicitta). My cause is the Wisdom Vajradhara, Generated by the majesty of body, speech, and mind. My purpose is the benefit of all wandering beings, My activity is the activity of all Buddhas, My command is the command of the Three Jewels. To you, the King and your retinue, I wish to entrust this wrathful rite. This malevolent one named [so-and-so]...

གསོན་ན་འགྲོ་བ་ཡོངས་ལ་གནོད། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་རྣམ་པར་འཚེ། ། དམིགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡོངས་ལ་སྡང་། ། འདི་དག་མྱུར་དུ་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར། ། རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་སྤྱན་འདྲེན་ན། ། དམ་ཚིག་དབང་གིས་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲཱྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཕཊ་ཡ་མ་རཱ་ཛ་ས་པ་རི་ཝཱ་ར་ཨཱ་ཀཪྵ་ཡ་ཛཿཞེས་བརྗོད་པས། རང་གི་སྙིང་ག་ནས་འོད་ཟེར་ལྕགས་ཀྱུ་འདྲ་བ་བྱུང་བས། ཡ་མ་རཱ་ཛ་འཁོར་དང་བཅས་པ་གནས་དེར་འོངས་པར་བསམ། དེའི་ཚེ་ཕྱག་རྒྱ་སྦྱར་བ་ནི། ལག་པ་གཡས་པ་ཁུ་ཚུར་བཅངས་ཏེ། མཐེ་བོང་ནང་དུ་བཅུག་ནས་མཛུབ་མོ་ཅུང་ཟད་བསྐྱེད་དེ། གདེངས་ཐབས་སུ་འཕངས་བསྟོད་པ་ནི་བེ་ཅོན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ་དེ་སྦྱར་རོ། ། ཡ་མ་རཱ་ཛ་ནི་ཇི་ལྟར་གཟུགས་སུ་བྱས་པ་ལ་མ་ཧེ་ཞོན་པ་དེ་དུས་མཚན་དང་བཅས་པ། འཁོར་མ་མོ་དང་ཡ་མའི་སྐྱེས་བུ་མང་པོས་བསྐོར་བའོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་ལ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུྃ་ཕཊ་ཡ་མ་རཱ་ཛ་ས་པ་རི་ཝཱ་ར་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཞེས་བརྗོད་པས། དེ་དག་གིས་བདག་ལ་གླགས་ཚོལ་མི་ནུས་པར་བསམས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་ལས་སྲིན་ལག་གཉིས་བརྐྱང་ནས་གཤིབས་ཏེ་བསྒྲེང་བའོ། ། དེ་ནས་གདོང་གི་ཡ་མའི་གཟུགས་ལ་མེ་ཏོག་ནག་པོ་གཏོར་ལ། ཡ་མ་རཱ་ཛ་འཁོར་བཅས་པ། ། དམ་ཚིག་དབང་གིས་འདིར་བརྟན་བཞུགས། ། མཆོད་པ་ཚུལ་བཞིན་བཞེས་ནས་ཀྱང་། ། ཕྲིན་ལས་མཛད་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་དུ། ། ལས་གྲུབ་བར་དུ་བཞུགས་སུ་གསོལ། ། ཡ་མ་རཱ་ཛ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་ལག་པ་གཡས་པས་བེ་ཅོན་གྱི་མུ་དྲ་བཅིང་།

If they live, they harm all beings, They inflict injury upon the Three Jewels, And they harbor malice toward all yogins who focus on the goal. In order to swiftly liberate these, I invite the King and his retinue; By the power of your samaya, please come! Reciting: Oṃ hrīḥ ṣṭrīḥ vikṛtānana hūṃ hūṃ phaṭ yamarāja saparivāra ākarṣaya jaḥ, imagine that light rays like iron hooks emerge from one’s heart, and Yamarāja together with his retinue arrives at that place. At that time, the mudrā to be applied is as follows: clench the right hand into a fist, tuck the thumb inside, and slightly extend the index finger; cast it out in a threatening gesture. This is the mudrā of the club, and it should be applied. Yamarāja is visualized in whatever form is appropriate, mounted upon a buffalo, together with his consort, and surrounded by a retinue of many mamos and yama-men. Then, display the mudrā and recite: Oṃ hrīḥ ṣṭrīḥ vikṛtānana hūṃ phaṭ yamarāja saparivāra samaya stvaṃ. Imagine that they are unable to find an opportunity to harm you. The mudrā is formed by interlocking the vajra-fists and extending the two ring fingers, joining them and pointing them upward. Then, scatter black flowers upon the face of the yama-form and say: Yamarāja and your retinue, By the power of your samaya, remain firm here. Having accepted these offerings in the proper manner, For the sake of performing your enlightened activities, Please remain for as long as it takes Until the task is accomplished. Recite: Yamarāja samaya stvaṃ. Then, with the right hand, bind the mudrā of the club.

གཡོན་པས་རཀྟ་དང་ཆང་བསྲེས་པས་བཀང་བའི་བྷནྡྷ་ཐོགས་ལ་ཨརྒྷ་དབུལ་ཏེ། ཡ་མ་རཱ་ཛ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ། ཨརྒྷ་གསོལ་བས་དམར་གྱི་ཨརྒྷ་ཞག་གི་མེ་ཏོག་རྒྱ་མཚོ་ལྟར་མི་ཟད་པ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུྃ་ཕཊ་ཡ་མ་རཱ་ཛ་ས་པ་རི་ཝཱ་ར་ཨརྒྷཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་ཧོ་ཞེས་པས་སོ། ། ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པས། གཡོན་གྱི་མེ་ཏོག་བླངས་ཏེ་ཡ་མ་རཱ་ཛ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་མེ་ཏོག་ཕུལ་བས་མེ་ཏོག་གི་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་ཏོག་དང་། ཁ་བད་དུ་ལྡན་པ་ཀ་བ་བརྒྱད་ཟུག་པ། མེ་ཏོག་གི་བླ་རེ་དང་། གདུགས་དང་། ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པ། རིན་པོ་ཆེའི་རང་བཞིན་ཅན་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུྃ་ཕཊ་བཛྲ་པུཥྤ་པཱུ་ཛ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ་ཞེས་པས་སོ། ། ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པས། གཡོན་གྱི་བདུག་པ་བླངས་ལ། ཡ་མ་རཱ་ཛ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་བདུག་པ་སྣ་ཚོགས་ཕུལ་བས། གཞལ་ཡས་ཁང་གི་མགུལ་དུ་བདུག་པའི་སྤྲིན་བཻ་ཌཱུརྱའི་མདོག་ལྟ་བུ་རིན་ཆེན་བརྩེགས་པ་འདྲ་བ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུྃ་ཕཊ་བཛྲ་དྷཱུ་པ་པཱུ་ཛ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ་ཞེས་པས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་གཡོན་པས་མར་མེ་བླངས་ལ། ཡ་མ་རཱ་ཛ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་མར་མེ་ཕུལ་བས། གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ཕྱོགས་མཚམས་སུ་མུན་པ་འཇོམས་པ་ནོར་བུའི་འོད་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུཾ་ཕཊ་བཛྲ་དཱི་པ་པཱུ་ཛ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ་ཞེས་པས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་གཡོན་པས་བྱུག་པ་བླངས་ལ། ཡ་མ་རཱ་ཛ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་བྱུག་པ་ཕུལ་བས་ལུས་དང་གནས་ཀྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དག་སྟེ།

With the left hand, hold a bhandha skull-cup filled with a mixture of rakta and alcohol and offer the argha. Recite: "Oṃ hrīḥ ṣṭṛḥ vikṛtānana hūṃ phaṭ yamarāja saparivāra arghaṃ pratīccha ho." By offering the argha to Yamarāja and his retinue, may an inexhaustible ocean of red argha and flowers of grease arise. Remaining in that same mudrā, take a flower with the left hand and offer it to Yamarāja and his retinue. Recite: "Oṃ hrīḥ ṣṭṛḥ vikṛtānana hūṃ phaṭ vajra puṣpa pūja samaye hūṃ." By offering the flower, may a tiered pavilion of flowers arise, complete with pinnacles and cornices, supported by eight pillars, and adorned with flower canopies, parasols, and garlands, having the nature of precious jewels. Remaining in that same mudrā, take incense with the left hand and offer various types of incense to Yamarāja and his retinue. Recite: "Oṃ hrīḥ ṣṭṛḥ vikṛtānana hūṃ phaṭ vajra dhūpa pūja samaye hūṃ." By offering the incense, may clouds of incense like the color of lapis lazuli, resembling heaps of jewels, arise around the neck of the celestial mansion. Likewise, take a lamp with the left hand and offer it to Yamarāja and his retinue. Recite: "Oṃ hrīḥ ṣṭṛḥ vikṛtānana hūṃ phaṭ vajra dīpa pūja samaye hūṃ." By offering the lamp, may light such as the radiance of jewels that dispels darkness arise in the cardinal and intermediate directions of the celestial mansion. Likewise, take unguent with the left hand and offer it to Yamarāja and his retinue. By offering the unguent, may all impurities of the body and the environment be purified.

རེག་ན་བདེ་བའི་རེག་བྱ་དང་དྲི་བསྣམས་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པས་ཚིམ་པར་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུྃ་ཕཊ་བཛྲ་གནྡྷ་པཱུ་ཛ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ་ཞེས་པས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་གཡོན་པས་བཤོས་བཏེག་ལ། ཡ་མ་རཱ་ཛ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་བཤོས་ཕུལ་བས་ཁ་ཟས་དྲི་དང་རོ་དང་ཁ་དོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། བདུད་རྩི་དཀར་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་སྔོན་པོ་དང་བཅས་པ། ཁམ་གྱི་ཟས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲཱྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུྃ་ཕཊ་བཛྲ་ནཻ་ཝི་དྱ་པཱུ་ཛ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ་ཞེས་པས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་གཡོན་པས་བ་ལིཾ་བཏེག་ལ་འདས་མ་ཐག་པའི་ཚིག་རྗེས་ལ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཥྚྲྀཿཝི་ཀྲྀ་ཏཱ་ན་ན་ཧཱུྃ་ཕཊ་མ་ཧཱ་བ་ལིཾ་པཱུ་ཛ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུྃ་ཞེས་པས་བ་ལིཾ་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་སིལ་སྙན་སྣ་ཚོགས་བསྒྲགས་ལ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་སྔགས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་ལག་པ་གཡས་པ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལས་གཡོན་པའི་ཁུ་ཚུར་ཐོད་པའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ལ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བསྐུལ་བར་བྱའོ། ། བཅོམ་ལྡན་གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོའི་བཀའ། ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དགོངས་སུ་གསོལ། ། དེ་རིང་དྲག་པོའི་ཕྲིན་ལས་འདི། ། ཁྱེད་ཀྱི་ལས་སུ་འོས་པ་ཡིན། ། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན། ། ལེགས་ཉེས་ཆོས་བཞིན་གཅོད་པ་ཁྱོད། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་བཀའ་འཁོར་ན། ། བཀའ་ཉན་དམ་ཚིག་བསྲུང་བ་ཁྱོད། ། ལས་དང་རྐྱེན་གྱིས་འཆི་བ་ལ། ། སྲོག་ལ་དབང་བྱེད་བདག་པོ་ཁྱོད། ། དེ་ཕྱིར་ལས་འདི་ཁྱོད་ལ་གཏད། ། ཁྱོད་ཀྱི་འཁོར་འདི་མི་སྲུན་ཏེ། །

May they be satisfied by pleasant tactile sensations and fragrances that are enduring to the sense of smell. Recite: Oṃ hrīḥ ṣṭrīḥ vikṛtānana hūṃ phaṭ vajra-gandha-pūja-samaye hūṃ. Likewise, lifting the food offering with the left hand, by offering the food to Yamarāja and his retinue, may there arise the power to satisfy those who subsist on morsel food with food endowed with perfect aroma, taste, and color, as well as white, yellow, red, and blue nectars. Recite: Oṃ hrīḥ ṣṭrīḥ vikṛtānana hūṃ phaṭ vajra-naivedya-pūja-samaye hūṃ. Likewise, lifting the bali offering with the left hand, following the words just mentioned, offer the bali while reciting: Oṃ hrīḥ ṣṭrīḥ vikṛtānana hūṃ phaṭ mahā-bali-pūja-samaye hūṃ. Then, having sounded various musical instruments, recite the Gaganagañja mantra. Then, while the right hand remains in that same position, form the gesture of a skull-cup with the left fist and exhort [the deity] with these verses: "O Bhagavān, Lord of Death, King of Dharma, please attend! Today, this wrathful activity Is a task worthy of you. In the world including the gods, You are the one who judges good and evil according to the Dharma. Within the retinue of Yamāntaka, You are the one who obeys the commands and guards the samaya. Regarding death through karma and conditions, You are the master who holds power over life. Therefore, I entrust this task to you. This retinue of yours is unruly..."

ཐ་མལ་སེམས་ཅན་ཉེས་མེད་ཅིང་། ། གཞན་གྱིས་བསྐུལ་བར་མ་བྱས་པར། ། གློ་བུར་ཕྲད་པ་འཛིན་བྱེད་ན། ། ང་ཡིས་གཏད་པའི་ལས་འདི་རྣམས། ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུའི་བཀའ་བཞིན་དུ། ། དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་མིག་ལ་བསྟན། ། དམ་ཚིག་སྙིང་པོ་རྣ་བར་བསྒྲགས། ། རྡོ་རྗེ་ཐ་ཚིག་སྙིང་ལ་བཞག། དམ་རྫས་མཆོད་པ་ཕུལ་ནས་ཀྱང་། ། དམ་ཚིག་ཕྲིན་ལས་གཉེར་དུ་གཏད། ། ལས་འདི་མངོན་དུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལས་འདི་མ་བསྒྲུབས་ན། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་བཀའ་ཡང་བཅག། གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོའི་དམ་ཡང་དྲལ། ། རང་གི་ཐ་ཚིག་རང་གིས་བསླུས། ། དམ་ཚིག་གྲོགས་པོ་བདག་ཅག་གི། ། རེ་བའི་བསམ་པ་གཏིང་ནས་བཅད། ། དེ་བས་ལས་འདི་གྲུབ་པར་གྱིས། ། ཁྱོད་ཀྱི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ན། ། ཡ་མ་དཱུ་ཏི་ཞེས་བྱ་བ། ། ལག་ན་ལྕགས་ཀྱུ་ནག་པོ་ཐོགས། ། གང་ཞིག་གཟུང་བར་འདོད་པ་དེ། ། གཡུགས་པ་ཙམ་གྱིས་འཛིན་པར་བྱེད། ། ཁྱོད་ལ་གཉེར་དུ་གཏད་པ་ནི། ། ཆེ་གེ་ཞེས་བྱའི་ཡུལ་ཁམས་ན། ། ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་། ། རུས་ནི་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ། ། འདི་དག་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཀུན། ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་རིང་གཟུང་བར་གྱིས། ། གཞན་ཡང་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ན། ། ཀཱ་ལ་པཱ་ཤ་ཞེས་བྱ་བ། ། ལག་ན་དུས་ཀྱི་ཞགས་པ་ཐོགས། ། གང་ཞིག་འཛིན་པར་འདོད་པ་དེ། ། བཏབ་པ་ཙམ་གྱིས་འཛིན་པར་བྱེད། ། ལྷག་མ་སྔ་མ་བཞིན་ཡིན་ནོ། ། གཞན་ཡང་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ན། ། ཡ་མ་དཾཥྚྲི་ཞེས་བྱ་བ། ། ལག་ན་བེ་ཅོན་ནག་པོ་ཐོགས། ། གང་ཞིག་བསད་པར་འདོད་པ་ཀུན། ། ཕྱར་བ་ཙམ་གྱིས་འཆི་བར་བྱེད། ། ལྷག་མ་སྔ་མ་བཞིན་ཡིན་ནོ། །

If you seize an ordinary, innocent sentient being, Without being incited by others, but meeting them by chance, Then these tasks entrusted to me, In accordance with the command of Mañjuśrīkumāra, I shall show the samaya mudrā to your eyes, Proclaim the essence of the samaya to your ears, And place the vajra oath in your heart. Having offered the samaya substances as an offering, I entrust you with the samaya activities. You are the type who must accomplish these tasks; If you do not accomplish these tasks, You will violate the command of the Three Jewels, And breach the samaya of Yamāntaka. You will deceive your own oath, And utterly sever the hopes of us, Your samaya companions. Therefore, accomplish this task! Within your retinue’s maṇḍala, There is one called Yamadūti, Who holds a black iron hook in her hand. Whomever she wishes to seize, She captures with a mere flick of it. The one entrusted to you is: In the region of [Name], The person named [Name], Of the [Name] clan. All of these, together with their retinues, You must seize this very day! Furthermore, within the retinue’s maṇḍala, There is one called Kālapāśa, Who holds a noose of time in her hand. Whomever she wishes to capture, She captures with a mere cast of it. The rest is as before. Furthermore, within the retinue’s maṇḍala, There is one called Yamadaṃṣṭri, Who holds a black club in her hand. Whomever she wishes to kill, She causes to die with a mere brandish of it. The rest is as before.

གཞན་ཡང་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ན། ། ཡ་མ་དཾཥྚྲི་ཞེས་བྱ་བ། ། ཟ་བྱེད་མཆེ་བ་འབར་བ་ཅན། ། གང་ཞིག་ཟ་བར་འདོད་པ་དེ། ། གཙིགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཟ་བར་བྱེད། ། ལྷག་མ་སྔ་མ་བཞིན་ཡིན་ནོ། ། གཞན་ཡང་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ན། ། ཀཱ་ལ་རཱ་ཏྲི་ལ་སོགས་པའི། ། གསོད་པ་མོ་དང་ནག་མོ་དང་། ། ནམ་གྲུ་ཤ་ཀ་ལི་ལ་སོགས། ། བུད་མེད་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་ནི། ། ལ་ལ་ལས་ཀྱི་མེ་ལོང་ཅན། ། ལ་ལ་ནད་ཀྱི་རྐྱལ་པ་ཅན། ། ལ་ལ་མཚོན་གྱི་དྲུ་གུ་ཅན། ། ལ་ལ་བདུད་ཀྱི་ཁྲམ་བམ་ཅན། ། ལ་ལ་ཤོད་རྡེའུ་དཀར་ནག་ཅན། ། ལ་ལ་ལྕགས་ཀྱི་དྲེའུ་རྟ་ཅན། ། ལ་ལ་བོང་བུ་གྭ་པ་ཞོན། ། ལ་ལ་རླུང་ནག་འཚུབ་མ་ཞོན། ། ལ་ལ་ཆུ་བྱ་ནག་མོ་ཞོན། ། ལ་ལ་ནམ་གྱི་གུང་ལ་རྒྱུ། ། ལ་ལ་ཆུ་བོའི་གཞུང་ལ་རྒྱུ། ། ལ་ལ་ཉི་མའི་ཟེར་ལ་རྒྱུ། ། ཀུན་ཀྱང་གཞན་སྲོག་འཕྲོག་པ་སྟེ། ། ཁྱེད་ལ་གཉེར་དུ་གཏད་པ་ནི། ། ལྷག་མ་སྔ་མ་བཞིན་ཡིན་ནོ། ། གཞན་ཡང་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ན། ། ཡ་བ་ཏི་དང་ཕྱྭ་བསངས་དང་། ། རྨིག་པ་རལ་པ་དགུ་ལ་སོགས། ། ལ་ལ་རྒྱལ་པོའི་ཚུལ་དུ་གནས། ། ལ་ལ་བློན་པོའི་ཚུལ་དུ་གནས། ། ཁ་ཅིག་དག་ནི་སྡེ་དཔོན་ཚུལ། ། ལག་ན་བེ་ཅོན་འཁོར་ལོ་དང་། ། གསལ་ཤིང་ལ་སོགས་མཚོན་ཆ་ཐོགས། ། སོ་སོའི་སྡེ་དཔོན་མངགས་པ་དང་། ། ཕོ་ཉ་ཕྱག་བརྙན་བཅས་པ་ལ། ། འཕྲིན་ལས་མྱུར་དུ་གཏད་པ་ནི། ། ཆེ་གེ་ཞེས་བྱའི་ཡུལ་ཁམས་ན། ། ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་། ། རུས་ནི་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ། ། འདི་དག་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཀུན། ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེང་འདིར་གཟུང་བར་གྱིས། ། ཞེས་བསྐུལ་ཞིང་དམར་གྱི་ཨརྒྷ་ལན་གསུམ་གསུམ་དུ་སྦྲེང་ཞིང་།

Furthermore, within the maṇḍala of the retinue, there is the one called Yamadaṃṣṭri, the devourer with blazing fangs. Whoever he intends to devour, he devours with a mere baring of his teeth. The remainder is as before. Furthermore, within the maṇḍala of the retinue, there is the assembly of women such as Kālarātri, the female slayers, Kṛṣṇā, Revatī, Śakalī, and so forth. Some hold mirrors of karma; some hold bags of disease; some hold bundles of weapons; some hold the ledgers of Māra; some hold white and black divination pebbles; some ride iron mules; some ride white-faced donkeys; some ride black whirlwinds; and some ride black water-birds. Some roam at midnight; some roam the currents of rivers; and some roam in the rays of the sun. All of them snatch the life-force of others. Entrusting them to you, the remainder is as before. Furthermore, within the maṇḍala of the retinue, there are Yama, Śveta, Bhṛṅgī, Navaroman, and so forth. Some abide in the manner of kings; some abide in the manner of ministers; and some are in the manner of military commanders. They hold clubs, wheels, impaling stakes, and other weapons in their hands. To these various commanders, messengers, and attendants, the swift activity is entrusted: "In the realm called so-and-so, the person named so-and-so, of the clan so-and-so—seize all of these, together with their retinues, right here and now!" Thus one exhorts them, sprinkling the red argha offering three times each.

གོང་གི་ཨརྒྷའི་སྔགས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་མནའ་ཆུ་བླུད་པར་བྱ་སྟེ། དྲི་ཆབ་ཀྱི་ནང་དུ་བདུད་རྩི་ལྔ་བླུགས་ལ་ནང་དུ་རྡོ་རྗེ་བཅུག་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨུ་ད་ཀ་ཧཱུྃ་ཋ་ཞེས་ཅི་རན་ཅིག་བཟླས་ནས། དེ་ནས་ཡ་མའི་གཟུགས་ཀྱི་ཁར་རྡོ་རྗེ་བཞག་སྟེ། སྟེང་ནས་དྲི་ཆབ་བླུགས་ལ། ཡ་མ་རཱ་ཛ་འཁོར་བཅས་ཀྱི་སྙིང་གར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འོད་འབར་བ་རེ་རེར་གྱུར་པར་བསམས་ཏེ། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དམྱལ་བའི་ཆུ། ། དམ་ཚིག་འདས་ན་སྲེག་པར་བྱེད། ། དམ་ཚིག་བསྲུངས་ན་དངོས་གྲུབ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩི་ཆུ་འདིས་འགྲུབ། ། གལ་ཏེ་དམ་ཚིག་འདས་གྱུར་ན། ། འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཁྲོས་ནས་ཀྱང་། ། སྙིང་ག་ནས་ནི་གཤེགས་པར་འགྱུར། ། ཨོཾ་བཛྲོད་ཀ་ཧཱུཾ་ཋཿ སྔོན་གྱི་ཐ་ཚིག་དྲན་བྱའི་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེའི་ཐ་ཚིག་འདི་བསྣན་པས། ། མི་ཕྱེད་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་ནི། ། ཁྱོད་ཀྱི་སྙིང་ལ་གནས་པར་འགྱུར། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཏིཥྛ་ཞེས་བརྗོད་དེ། རྡོ་རྗེ་ཡ་མའི་སྙིང་གར་གཏུག་གོ། ། དེ་ནས་གཟུགས་དེ་སས་རབ་ཏུ་དམ་པར་སྦས་ལ། སུས་ཀྱང་སྦས་པར་མི་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་ནན་ཏན་བྱས་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་ཁྲོ་བོའི་ཚམ་ངམ་གྱི་སྟང་སྟབས་བྱས་ལ་རང་གི་གནས་སུ་འགྲོ་སྟེ། འདི་ནི་འཁོར་ལོ་སྦ་བའི་ཚུལ་ལོ། ། གང་ཞིག་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པའམ། བཟླས་པའི་མཐུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་པ་དེས་ནི། གའུ་བསྲོ་བ་དང་། གཤིན་རྗེ་ལ་གཏད་པ་དང་། འཁོར་ལོ་སྦ་བ་དག་ལ་འབད་པ་དེ་སྙེད་མི་བྱ་སྟེ། འཁོར་ལོ་བྲིས་པ་ལ་ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་དང་བཟླས་པ་བྱས་ལ།

Recite the aforementioned argha mantra. Then, the oath-water (samaya-jala) should be administered. Pour the five nectars (pañcāmṛta) into the scented water (gandhodaka), insert a vajra into it, and recite "Oṃ vajra udaka hūṃ ṭha" as much as appropriate. Then, place the vajra upon the mouth of the Yamāntaka image and pour the scented water over it from above. Visualize that a blazing wisdom vajra (jñānavajra) has appeared in the heart of Yamāntaka and his retinue. Recite: "This is your hell-water; If you transgress the samaya, it will burn you. If you guard the samaya, the accomplishments (siddhi) Will be achieved through this vajra nectar-water. If you should transgress the samaya, Mañjuśrīvajra, having become wrathful, Will depart from your heart." Oṃ vajrodaka hūṃ ṭhaḥ. In order to recall the former pledge, by adding this vajra pledge, the indivisible vajra samaya shall abide in your heart. Recite "Oṃ vajra samaya tiṣṭha" and touch the vajra to the heart of the Yamāntaka image. Then, bury that image very securely in the earth, taking care that no one knows it has been hidden. Perform the wrathful treading posture (krodha-tāṇḍava) over it and return to your own place. This is the method for concealing the wheel. However, one who has attained meditative absorption (samādhi) or possesses the extraordinary power of recitation (japa) need not exert such effort in warming the casket, entrusting it to Yama, or concealing the wheel. Instead, having performed the inner yoga and recitation upon the drawn wheel, [one may proceed].

ཐོད་པར་བཅུག་པ་དེ་ཉིད་སྦས་པས་ཆོག་གི་ལས་ཀྱི་གཤིན་རྗེ་ལ་ཆེད་ཆེར་གཏད་པ་དེ་དག་བྱ་མི་དགོས་སོ། ། དེ་ནས་རྗེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། འཁོར་ལོ་སྦས་པའི་རྟིང་ལ་རང་གི་གནས་སུ་གསང་སྔགས་རྗེས་སུ་བསྐུལ་ཞིང་། མ་མོ་དང་གིང་དང་། ཡ་མའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ལ་ཡང་གཏོར་མ་བཟང་པོ་བྱིན་ལ་དྲག་ཏུ་བསྐུལ། རང་གིས་བསྟེན་ཅིང་གཉེན་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡོད་ན་དེའི་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡང་བྱ་ཞིང་། དེ་ཡང་དྲག་ཏུ་བསྐུལ་ཏེ་བཏང་། བསྲུངས་པ་འདྲ་ན་བར་དེར་ལྷ་དང་དབྲལ་བ་ཡང་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་རྗེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། སླར་དབྱུང་བའི་ཆོ་ག་ནི། ལས་གྲུབ་ན་འཁོར་ལོ་སླར་ཕྱུང་ལ། ཡ་མཱནྟ་ཀ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ལ། ཡ་མ་རཱ་ཛ་ལ་ཡང་མཆོད་པ་སྔ་མ་ལྟར་ཕུལ་ལ། འཁོར་ལོ་འོ་མས་བཀྲུ་ཞིང་སངས་རྒྱས་སྤྱན་གྱི་སྔགས་བཟླས་ཏེ། ལྷ་རྣམས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་ནས། རྫས་རྣམས་ཆུ་ཀླུང་དུ་བཀྲུས་ལ་དེ་ཉིད་དུ་དོར་བར་བྱའོ། ། འདི་ནི་འཁོར་ལོའི་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས། དྲག་པོའི་འཁོར་ལོ་བསྟན་པ་སྟེ། ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། རྟོགས་སླ་བས་བདག་གིས་མ་བཤད་དོ། ། ལས་ཀྱི་སྔགས་ལ་དམིགས་ཤིང་། རྩ་བའི་སྔགས་མ་བསྙེན་པས་ནི་འཁྲུལ་འཁོར་མི་བྱ་སྟེ། སྦྱིན་སྲེག་དང་། བཟླས་པ་དང་གཏོར་མ་དག་གིས་ལས་རྣམ་པ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། ། མ་མོའི་གནས་ལ་སོགས་པར་མར་ངོའི་ཉིན་ཕྱེད་ན་སོང་ལ། ཐབ་ཁུང་གྲུ་གསུམ་ཟབས་སུ་སོར་བཅུ་པ་རྒྱར་སོར་ཉི་ཤུ་པ། དབུས་ན་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་ལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་སྔོན་པོས་མཚན་པ། མུ་རན་ནང་མ་ལ་ཡང་མཚོན་ཆ། ཕྱི་མ་ལ་ཡང་སྣ་ཚོགས་པའི་མཚོན་ཆ་ཅན་དུ་དྲག་པོའི་ལྷ་དང་།

It is sufficient to simply conceal the [wheel] placed inside the skull-cup; there is no need to specifically entrust those [tasks] to the Karmayama. Then, as for the concluding yoga: after the wheel has been concealed, one should recite the secret mantra in one's own place, offer excellent torma to the mamos, gings, and the male spirits of Yama, and invoke them fiercely. If there are worldly protectors whom one relies upon and who are bound by oath, one should also perform their ritual applications and dispatch them with fierce invocation. If [the target] is protected, one should also perform the rite of separating them from their protective deities during that interval; this is the concluding yoga. As for the ritual for extraction: once the activity is accomplished, extract the wheel again. Make offerings to Yamāntaka and offer to Yamārāja as before. Wash the wheel with milk, recite the mantra of Buddhalocanā, and request the deities for forgiveness. Wash the substances in a river and cast them away in that very place. This is the explanation of the fierce wheel from the Detailed Explanation of the Meaning of the Wheel; since the peaceful and other [activities] are easy to understand, I have not explained them. One should not employ the yantra without first focusing on the activity mantra and completing the service of the root mantra. Instead, one should accomplish the ten types of activities and so forth through fire offerings, recitation, and torma. Go to a place of the mamos or similar locations at noon on the waning moon. Construct a triangular hearth, ten finger-widths deep and twenty finger-widths wide, with an eight-petaled lotus in the center marked by a blue five-pronged vajra. On the inner rim, there should be weapons, and on the outer rim, various weapons, for the fierce deities.

མེ་ལྷའི་ཞལ་དུ་དྲག་པོའི་སྲེག་རྫས་རྣམས་དབུལ་ལོ། ། སྔགས་ཀྱང་དྲག་པོ་མཱ་ར་ཡ་ཕཊ་ཅེས་པ་དང་ལྡན་པས་སོ། ། དེ་ཡང་དང་པོར་དྲག་པོའི་ཐབ་ཁུང་བྱས་ལ། དྲག་པོའི་བུད་ཤིང་བཅེར། ཀུ་ཤ་དགྲམ། མཆོད་རྫས་དང་སྲེག་རྫས་བཀྲམ་ལ་རང་ཡ་མཱནྟ་ཀར་བསྐྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཐབ་ཁུང་དུ་དྲག་པོའི་མེ་སྦར་ལ། མེ་སྦར་མ་ཐག་ཏུ་ཧཱུྃ་ཞེས་བརྗོད་ལ་ཚ་བའི་མར་ཁུ་དགང་གཟར་བདུན་ནམ་གསུམ་དབུལ་བས་མེ་ཆེར་སྦར་རོ། ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཐབ་ཀྱི་དབུས་སུ་ཡི་གེ་རཾ་ནག་པོ་གྱུར་པ་ལས་མེ་ལྷ་མཐིང་ནག་དྲང་སྲོང་རལ་པ་ཅན་ཕྲེང་བ་དང་། སྤྱི་བླུགས་དང་། དབྱུ་གུ་གསུམ་དང་། མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པའི་ལག་པ་ཅན་རླུང་གི་མེ་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཨོཾ་ཨེ་ཧྱེ་ཧི་མ་ཧཱ་བྷཱུ་ཏ། དེ་བ་རྀ་ཥྀ་དྭི་ཛ་སཏ་མ་གྲི་ཧི་ཏྭ་ཨ་ཧཱུ་ཏི་ཨ་ཧཱ་རི། ཨསྨིན་སན་ནི་ཧི་ཏོ་བྷ་བཱ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་པས་ཐབ་འགྲམ་གྱི་མཁའ་ལ་བྱོན་པར་བསམ། དེ་ལ་ཨརྒྷ་དང་མཆོད་པ་དབུལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་ན་ལ་མ་ཧཱ་བྷཱུ་ཏ་ཛྲཱ་ལ་ཡ། སརྦ་དུཥྚཱན་བྷསྨིན་ཀུ་རུ་ཧཱུཾ་ཕཊ། དྲྀ་ཤྱ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཨ་ཧཾ་ཞེས་བརྗོད་པས་ཐབ་ཏུ་བསྐྱེད་པ་ལ་བསྟིམ། དེ་ནས་མེ་ལྷ་ཁྲོས་ཤིང་ཁ་གདངས་པ་ལ་དགང་བླུགས་ལ་སོགས་པ་སྔགས་ཀྱི་མཐར་ཆེ་གེ་མོ་མཱ་ར་ཡ་ཕཊ་དང་ལྡན་པས་རྫས་སུམ་ཆ་ཙམ་ཕུལ་ལ། མེ་ལྷའི་སྙིང་གར་ལྷ་མཆོག་བསྐྱེད། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ལ་བསྟིམས་ལ་མཆོད་བསྟོད་བྱས་ནས་ཁྲོས་པའི་ཞལ་དུ་རྫས་ཕལ་ཆེར་བསྲེག་གོ། ། དེ་ནས་ཕྲིན་ལས་ཞུས་ལ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བརྗོད་ལ། དེ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་མུཿཞེས་པས་སླར་གཤེགས་ནས།

Offer the wrathful burnt substances into the mouth of the fire god. The mantra should also be accompanied by the wrathful māraya phaṭ. First, prepare a wrathful hearth, pile up wrathful firewood, and spread kuśa grass. Arrange the offering substances and the burnt substances, and generate yourself as Yamāntaka. Then, ignite the wrathful fire in the hearth. Immediately upon igniting the fire, utter hūṃ and offer seven or three ladles of hot clarified butter to greatly intensify the flames. Immediately thereafter, visualize that in the center of the hearth, from the transformation of a black syllable raṃ, there appears the fire god, dark blue in color, a sage with matted locks, holding a rosary, a water-pot, a triple staff, and a hand in the gesture of granting fearlessness; he is the fire of the wind. Then, recite three times: oṃ ehyehi mahābhūta deva ṛṣi dvija satyaṃ gṛhītvā āhuti āhāri asmin sannihito bhava. Visualize that he arrives in the space above the edge of the hearth. Offer argha water and the offerings to him. Recite: oṃ vajra anala mahābhūta jvālaya sarva duṣṭān bhasmīkuru hūṃ phaṭ dṛśya jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ samayas tvaṃ ahaṃ. By reciting this, dissolve him into the one generated in the hearth. Then, to the wrathful fire god with his mouth agape, offer about one-third of the substances with the mantra ending in so-and-so māraya phaṭ, including the āhuti and ludruk offerings. In the heart of the fire god, generate the supreme deity. Then, invite the wisdom being (jñānasattva) and dissolve him into the deity; perform the offerings and praises, and burn most of the substances into the wrathful mouth. Then, request the enlightened activities, recite the hundred-syllable mantra, and with oṃ āḥ hūṃ muḥ, request him to depart once again.

དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་བདག་ལ་བསྡུ། རྫས་ལྷག་མ་མེ་ལྷ་ལ་དབུལ་ཏེ། ལས་བཅོལ་ཏེ་བཟོད་པར་གསོལ་ལ་སླར་ཡི་གེ་གསུམ་མུཿའི་མཐའ་ཅན་གྱིས་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལ། ཁྲག་གམ་ཆུ་ནག་པོས་མེ་བསད་དོ། ། སྲེག་རྫས་ཐ་དད་པའི་སྔགས་དང་ཧོམ་གཟར་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་མ་བཤད་དེ། གཞུང་གཞན་ལས་གསལ་བས་དེར་བལྟའོ། ། ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། ། འདི་ནི་ལས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་བྱ་བ་མདོར་བསྟན་པའོ། ། ད་ནི་སྙིང་པོའི་སྔགས་ལ་གནས་པའི་བྱ་བ་བཤད་དེ། སྔོན་བཞིན་དུ་ལྷའི་སྐུ་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ། ཨོཾ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་པས་ཆུ་ཟླ་ལྟར་བསམས་ལ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསྟིམ་པ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་བར་དུ་བྱས་ལ་འགྲོ་བ་དྲུག་ཏུ་འོད་ཟེར་དྲུག་སྤྲོས་པས་རང་རང་ལ་ལྷག་པར་ཤས་ཆེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བསལ་བར་ཡང་དང་ཡང་དུ་བྱས་ལ། སྐྱོ་ན་གསང་སྔགས་བཟླས་ཏེ། ལྡང་བ་ན་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བསྔོས་ལ་ཡན་ལག་དྲུག་གི་སྲུང་བ་བྱས་ལ་ལྡང་ངོ་། ། གཏོར་མ་དང་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་སྔོན་བཞིན་ནོ། ། སྣང་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྫོགས་རིམ་དང་རྟག་ཏུ་ལྡན་པར་བྱའོ། ། ནུས་པ་ལྟ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྫོགས་རིམ་ལ་ཡང་གནས་པར་བྱའོ། ། ད་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་དང་འབྲེལ་པའི་འཆི་བའི་དུས་སུ་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་མན་ངག་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེས་དམ་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཅི་བྱས་པ་རྣམས་ལེགས་པར་ཡིད་ལ་བྱས་ལ་རབ་ཏུ་འགྱོད་ཅིང་ཕྱིས་མི་བྱ་བའི་བསམ་པས། འགྲོ་བ་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་དང་འདོད་པའི་ལྷ་དང་། ཆོས་སྐྱོང་བ་རྣམས་ལ་བཤགས་པར་བྱའོ། །

Dissolve the samayasattva into oneself. Offer the remaining substances to the fire deity (Agnideva), entrust the activities, and request forbearance. Then, with the three syllables ending in muḥ, request the deity to depart, and extinguish the fire with blood or black water. The specific mantras for the various burning substances, the homakūṭa ladle, and so forth, are not explained here, as they are clear in other texts; one should consult those. One should also apply the appropriate mantras for pacifying and other activities as the case may be. This is a brief presentation of the activities of the activity-mantra (karmamantra). Now, the activities based on the essence-mantra (hṛdayamantra) are explained. Immediately after generating the deity’s body as before, contemplate it to be like the moon in water with the mantra: oṃ dharmadhātu-svabhāva-ātmako ’ham. Perform the stages from the absorption of the jñānasattva up to the conferral of empowerment. Then, by emitting six rays of light into the six realms of existence, repeatedly eliminate the predominant afflictions and sufferings of each respective realm. When weary, recite the secret mantra. When arising, dedicate the virtue toward great enlightenment, perform the protection of the six limbs, and then arise. The bali offering and the hundred-syllable mantra are as before. One should always remain endowed with the completion stage of the total purity of appearances. If one has the capacity, one should also abide in the completion stage of mental engagement with suchness (tattva). Now, the pith instructions for mental engagement at the time of death, which relate to all three [stages], will be taught. One should clearly recall whatever violations of the samaya one has committed, feel intense regret, and with the intention not to do so again, one should confess to the beings who have become one's objects, to the chosen deity, and to the Dharma protectors.

དེས་དགེ་བ་ཅི་བྱས་པ་རྣམས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་ལ་ཤི་མ་ཐག་ཏུ་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་བཞུགས་པའི་ཞིང་དུ་རྫུས་ཏེ་འབྱུང་ཞིང་། རིགས་དང་། གཟུགས་དང་། གྲོགས་དང་། འཁོར་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་། དད་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་། གཉེན་པོ་དང་། དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་ཏེ། འཇུག་པ་བདེ་བ། ལམ་བདེ་བས་ཚོགས་རྣམ་པ་གཉིས་བདེ་བླག་ཏུ་བསགས་ཏེ། མྱུར་དུ་བྱང་ཆུབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བསྔོ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་འདི་ལྟར་གང་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་མངའ་བའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་སྐུ་ཆེད་དུ་འཇིག་ཅིང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཆེད་དུ་ལུས་ལ་ཡིད་བྱུང་བས་སྤོང་ན། བདག་གི་ལུས་རྣག་ཅན་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་ཅིང་། བསྲུང་བ་བྱས་པ་ཤ་ཐང་བ་འདི་ལ་ཅི་ཞིག་ཆགས་སུ་ཡོད་ཅེས་ལུས་དང་སྲོག་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡང་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེ་བ་དང་། གནས་པ་དང་། འཆི་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་རྒ་བ་དང་ཀུན་དུ་སྐྱོ་བ་ལ་གྲོལ་བ། བློའི་བླང་དོར་དང་འཇིགས་པ་རྣམ་པར་སྤངས་ཤིང་། འཚོ་བའི་འཇིག་རྟེན་སྨིག་རྒྱུ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བདག་གི་ལུས་དང་གནས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྣམས། བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱིན་ཅིང་། དེའི་འོག་ཏུ་རང་གི་ལུས་འདོད་པའི་ལྷའི་སྐུར་རྣམ་པར་བསམས་ཏེ་ཕྱོགས་བཅུ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཞིང་། ལྷའི་རྒྱལ་པོ་དང་བསྙེན་བཀུར་གྱི་གནས་ལྟར་ཡིད་དུ་འོང་བར་བསམས་ལ་ལྷག་པའི་ལྷ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་གཏད་དེ།

One should dedicate whatever virtue has been performed for the sake of sentient beings toward enlightenment, and make the following dedication: "Immediately upon death, may they be born miraculously in a realm where a Buddha is actually present. May they possess the excellence of lineage, form, companions, retinue, wealth, faith, insight, remedies, mindfulness, and so forth. Through an easy entry and an easy path, may they effortlessly accumulate the two collections and swiftly attain enlightenment." Then, one should abandon attachment to the body and life, thinking: "If even the Buddhas who possess the vajra body intentionally relinquish their bodies, and even the Śrāvakas and Pratyekabuddhas who are free from karma and afflictions intentionally renounce their bodies out of weariness with them, then what is there to be attached to this foul-smelling body of mine, which in this very life has not become a vessel for accomplishments and is exhausted by the effort of protecting it?" Then, focusing on the ultimate bodhicitta, one should understand that birth, abiding, and death are like space, liberated from aging and all weariness. Having completely abandoned the mind’s acceptance and rejection and its fears, one should realize that the world of living beings is merely like a mirage. Then, from the depths of one's intention, one should give away one's body, dwelling, and enjoyments—which are like illusions—to all sentient beings. Following that, one should visualize one's own body as the form of a desired deity, and imagine all ten directions as pure realms, as delightful as the abodes of the kings of gods and places of veneration. One should then repeatedly fix the mind upon the meditational deity.

ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་བྱའོ། ། དེའི་སྣང་བའི་ཡུལ་དུ་འོང་བ་དང་། མི་འོང་བའི་མཚན་མ་ཅི་བྱུང་ཡང་དགའ་བ་དང་འཇིགས་པ་མི་བསྐྱེད་ཅིང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟར་བསམ་མོ། ། འདི་ནི་འཆི་བའི་དུས་སུ་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་མན་ངག་གོ། ། གང་ཞིག་བླ་མ་ལ་གུས་སྙིང་རྗེས་རྒྱུད་འཇམ་པས། ། ཆོས་ཀུན་སྟོང་པར་ཤེས་ཤིང་ཡུལ་ལ་འདོད་པ་སྤང་། ། གཉེན་པོའི་མཐུ་ལྡན་བློ་གྲོས་དྲི་མ་རྣམས་དང་བྲལ། ། འགྲོ་བ་སྐྱོབ་བྱེད་གདུགས་དཀར་ལྟ་བུ་དེ་རྣམས་དང་། ། བདག་གི་ཡང་དག་རྟགས་པས་སྨྲས་པའི་གཏམ་ཚུལ་འདི། ། མྱུར་དུ་བར་ཆད་མེད་པར་ཉམས་ལེན་བྱེད་བཅས་ཕྲད་གྱུར་ཅིག། ཇི་སྲིད་ས་ལ་འགྲོ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམ་འཕེལ་མ་འགགས་པ། ། དེ་སྲིད་གཏམ་འདི་ཉམས་པ་མེད་པར་འགྲོ་དོན་གནས་པར་ཤོག། གཏམ་ཚུལ་འདི་ནི་གསལ་སྨྲས་པས། ། འགྲོ་བ་འཇམ་དབྱངས་འདྲར་གྱུར་ཅིག། བདག་དང་ཆོས་ཀུན་སྒྱུ་འདྲ་བར། ། མྱུར་རིག་འཇམ་དཔལ་ཉིད་གྱུར་ཅིག། དཔལ་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་དགྲ་ནག་པོའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་འཁོར་ལོའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་བཅས་པ་སློབ་དཔོན་མི་བསྐྱོད་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་འདི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཨཱ་ཙཱརྱ་བི་ནཱ་ཡ་ཙནྡྲ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

All feelings should be overwhelmed. Whatever signs arise in the field of one’s perception—whether they are favorable or unfavorable—one should not give rise to joy or fear, but should contemplate them as being like a city of gandharvas. This is the pith instruction to be kept in mind at the time of death. May those who are devoted to the guru, whose mental continuums are softened by compassion, who understand all phenomena to be empty and have abandoned desire for sense objects, who possess the power of the remedies and whose intellects are free from stains, and who are like the white parasol that protects all beings—may they quickly encounter this mode of discourse spoken by me, who have examined it correctly, and may they practice it without obstacles. As long as the enjoyments of beings upon this earth continue to flourish without ceasing, may this discourse remain undiminished for the benefit of wanderers. By clearly explaining this mode of discourse, may all beings become like Mañjughoṣa. May I and all phenomena be swiftly realized as being like an illusion, and may I become Mañjuśrī himself. This concludes the Detailed Explanation of the Meaning of the Wheel: A Sādhana of the Glorious Black Yamāri, composed in the presence of the master Akṣobhyavajra. It was translated, edited, and finalized by the Indian preceptor Ācārya Vinayacandra and the Tibetan translator, the monk Chökyi Sherab.