A Sādhana of the Spontaneously Arisen Glorious Guhyasamāja

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་ས་ཧ་ཛ་ས་མཱ་ཛ་སཱ་དྷ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྒྲུབ་ཐབས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་གཟི་འོད་ལྡན། ། འབར་བའི་སྐུ་མངའ་དཀྱིལ་འཁོར་བདག། དཔག་མེད་སྤྲུལ་པས་འགྲོ་སྐྱོབ་པ། ། དཔལ་ལྡན་གསང་འདུས་ལ་ཕྱག་འཚལ། ། ཡིད་འོང་རི་བོའི་དྲུང་སོགས་སུ། ། བློ་ལྡན་ཞུགས་ཏེ་ཡིད་དད་པས། ། གདོང་སོགས་དག་བྱས་བསོད་ནམས་བསགས། ། དེ་རྗེས་ཆོས་ཀུན་སྟོང་པར་བསམ། ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ། རྡོ་རྗེའི་གཞི་ལ་རབ་དཀར་དགེ། ། ཆོས་འབྱུང་དབུས་སུ་པདྨ་དང་། ། ཉི་མ་ལ་གནས་སྣ་ཚོགས་མདོག། རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་འཁོར་ལོ་བསམ། ། གྲུ་བཞི་ཟུར་བཞི་སྒོ་བཞི་པ། ། སྣ་ཚོགས་རྒྱན་རྣམས་ཀུན་གྱིས་སྤྲས། ། བ་དན་དྲིལ་བུས་ཁྱབ་པ་ནི། ། ཀུན་ནས་ཉམས་དགའི་ཕོ་བྲང་བསམ། ། དེ་དབུས་དབྱངས་ཡིག་རྣལ་བཟློག་ལས། ། ཟླ་རྒྱས་གྲུབ་སྟེ་དེ་སྟེང་འདིར། ། གསལ་བྱེད་རྣལ་བཟློག་དབྱངས་ཡིག་བཅས། ། འཕྲོས་བསྡུས་ལས་བྱུང་ཧཱུཾ་ཡིག་བལྟ། ། མཐའ་ཡས་སྤྲུལ་པས་དོན་བསྒྲུབས་ནས། ། རྒྱལ་བ་མཐིང་ག་རབ་མཛེས་སྒེག། གཡས་གཡོན་དཀར་དང་དམར་བའི་ཞལ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་འཛིན་རིག་མས་འཁྱུད། ། འཁོར་ལོ་རིན་ཆེན་པདྨ་དང་། ། རལ་གྲི་འབར་བ་གཡས་གཡོན་ཕྱག། སྐྱིལ་ཀྲུང་རྣམ་པར་རོལ་པས་བཞུགས། ། ནམ་མཁའི་མདོག་ལྟར་རབ་དངས་བསྒོམ། ། ཨོཾ་དང་ཨཱཿདང་དེ་བཞིན་དུ། ། ཧཱུཾ་ཞེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཀྱང་། ། སྙིང་ག་ལས་འཕྲོས་འོད་ཟེར་གྱིས། ། ཡེ་ཤེས་བཀུག་ལ་དབང་བསྐུར་བྱ། །

In the language of India: Śrī-guhyasamāja-sahaja-sādhana-nāma. In the language of Tibet: dPal gsang ba 'dus pa lhan cig skyes pa'i sgrub thabs (The Coemergent Sādhana of the Glorious Guhyasamāja). Homage to the Blessed One Mañjuvajra. To the one possessing the radiant light of stainless primordial wisdom, the lord of the maṇḍala with a blazing body, who protects beings through immeasurable emanations—to the glorious Guhyasamāja, I prostrate. In a delightful mountain retreat or similar place, the wise practitioner, having entered with a devoted mind, should purify the face and so forth and accumulate merit. Following that, one should contemplate all phenomena as empty: oṃ śūnyatā-jñāna-vajra-svabhāvātmako ’haṃ. Upon a vajra foundation, in the center of a source of phenomena (dharmodaya), is a lotus and a sun disk. Upon that, one should visualize a multicolored wheel arising from a vajra. It is square, with four corners and four doors, adorned with all manner of ornaments, and pervaded by banners and bells—one should visualize this delightful palace. In its center, from the reversed vowels, a full moon is formed. Upon that, from the reversed consonants together with the vowels, a hūṃ syllable is visualized, arising from the radiation and reabsorption of light. Having accomplished the welfare of beings through infinite emanations, there appears the Victor, deep blue, exquisitely beautiful and graceful, with white and red faces to the right and left. Holding a vajra and bell, he is embraced by a consort. His right and left hands hold a wheel, a jewel, a lotus, and a blazing sword. Seated in the cross-legged posture, he dwells in a state of play. One should meditate on him as utterly clear, like the color of the sky. Having blessed him with oṃ, āḥ, and likewise hūṃ, light rays radiate from the heart, summoning the wisdom beings, and the empowerment should be conferred.

དེ་ནས་ཐབས་ཆེན་ཤེས་རབ་མཆོག། བདེ་ཆེན་ངང་དུ་སྙོམས་ཞུགས་པས། ། མི་འགྱུར་ཐིག་ལེར་རྣམ་པར་ཞུ། ། སྤྱན་སོགས་གླུ་ཡིས་སད་པར་བྱ། ། ཨོཾ་དྷརྨཱ་དྷཱ་ཏུ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། རང་སྙིང་ཟླ་བ་ཧཱུཾ་དང་ནི། ། མགྲིན་པར་པདྨ་ལ་གནས་ཨཱཿ། ། སྤྱི་བོར་འཁོར་ལོ་ཨོཾ་གྱིས་མཚན། ། ཐུགས་གསུང་སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཙིཏྟ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཝཱཀ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་གསུམ་བསྒོམས་པས། ། དེང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་མཛད་ནས། ། རྡོ་རྗེའི་ཐུགས་གསུང་སྐུར་མཛད་ནས། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་ནུ་རཱ་ག་ཏ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཤེས་རབ་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། ། ཐབས་བཅས་འབྱུང་བ་རང་བཞིན་ལུས། ། དགའ་བཞིས་བདེ་གཤེགས་མཉེས་བྱ་ཞེས། ། སྔགས་པས་དགའ་བ་ཀུན་དུ་བརྩམ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་དྷྲྀཀ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་དྷཱ་ཏྭཱི་ཤྭ་རི་མུཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཧཱུཾ་གི་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བ། ། ཡིད་ཚུལ་དམ་པའི་ཆུ་སྐྱེས་ལ། ། གནས་པའི་སྔགས་ཕྲེང་ཕྱུང་ནས་ནི། ། རྩེ་གཅིག་ཡིད་ཀྱིས་བཟླ་བར་བྱ། ། ཀུན་རྟོག་མཚན་མ་ཀུན་ལས་གྲོལ། ། ཡང་དག་རིགས་ལས་ཐ་མི་དད། ། ཞི་སོགས་ལས་ཀུན་སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱུ། ། སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱིས་མི་འགྲུབ་མེད། ། དཔལ་ལྡན་གསང་ཆེན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། ། བསྙེན་པས་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། མདོར་བསྡུས་རིམ་པ་འདི་བརྗོད་པས། ། སྐྱེ་བོས་སངས་རྒྱས་ལྔ་འགྲུབ་ཤོག།

Then, through the union of great method and supreme insight in the state of great bliss, they melt into the immutable bindu. One should awaken them with the songs of Locanā and the others: OṂ DHARMĀDHĀTU SVABHĀVA ĀTMAKO ’HAṂ. One should meditate on the vajras of mind, speech, and body: at one’s own heart, a moon with a HŪṂ; at the throat, an ĀḤ resting on a lotus; and at the crown, an OṂ marking a wheel. OṂ SARVA-TATHĀGATA-CITTA-VAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ. OṂ SARVA-TATHĀGATA-VĀK-VAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ. OṂ SARVA-TATHĀGATA-KĀYA-VAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ. By meditating on the three indivisible vajras of the Buddhas residing in the ten directions, may they today grant their blessings and transform me into the vajra mind, speech, and body. OṂ SARVA-TATHĀGATA-ANURĀGITA-VAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ. The essence of supreme insight, together with method, is the body of the natural elements. Thinking, "I shall please the Sugatas with the four joys," the mantra practitioner should initiate all forms of joy. OṂ ĀḤ VAJRA-DHṚK HŪṂ SVĀHĀ. OṂ ĀḤ VAJRA-DHĀTVĪŚVARĪ MUṂ HŪṂ SVĀHĀ. Emerging from the vajra of the syllable HŪṂ, the mantra garland residing upon the lotus of the sublime mental mode is brought forth; one should recite it with a one-pointed mind. Liberated from all conceptual signs, inseparable from the authentic family, and the cause for accomplishing all activities such as pacification—there is nothing that cannot be achieved by the compassionate one. For the sake of attaining the siddhis through the approach of the glorious, great secret, coemergent [deity], this concise sequence has been described. May beings thereby accomplish the five buddhas.

གསང་ཆེན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་སློབ་དཔོན་རྡོ་རྗེ་སྒེག་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། ཁ་ཆེའི་རིགས་ཀྱི་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་བུདྡྷ་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་བྱམས་པའི་དཔལ་གྱིས་བསྒྱུར་བའོ། ། ། །

The Sādhana of the Great Secret Sahaja, composed by the master Vajralāsyā, is complete. It was translated by the great Kashmiri paṇḍita Buddhaśrījñāna and the translator Byams pa’i dpal.