A Sādhana of the Venerable Jambhalajalendra

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བྷཊྚཱ་ར་ཀ་ཨཱརྱ་ཛཾ་བྷ་ལ་ཛ་ལེནྡྲ་སཱ་དྷ་ནཾ། བོད་སྐད་དུ། རྗེ་བཙུན་འཕགས་པ་གནོད་འཛིན་ཆུ་དབང་གི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། སྡོམ་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་སྔགས་པས་གནས་ཡིད་དུ་འོང་བར་མཎྜལ་དང་མཆོད་པ་དང་གཏོར་མ་གཤམས་ཏེ། སྟན་བདེ་བ་ལ་ཅི་བདེ་བར་གནས་པས་བླ་མ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། འཕགས་པ་ཛཾ་བྷ་ལ་ཡང་བསྐུལ་ཏེ། ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་བདུན་པ་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཚད་མེད་པ་བཞི་བསྒོམས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམས་ལ། དེའི་ངང་ལས་པདྨ་དང་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་ཛཾ་སེར་པོ་དང་། བཱི་ཛ་པཱུ་ར་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བྱུང་བའི་འཕགས་པ་ཛཾ་བྷ་ལ་སྐུ་མདོག་གསེར་བཙོ་མ་འདྲ་བ། གསུས་པ་རབ་ཏུ་ཆེ་བ། སངས་རྒྱས་ལྔའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་དང་ལྷའི་རས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། རྒྱན་མ་ལུས་པས་བརྒྱན་པ། ཞལ་གཅིག་པ་ཕྱག་གཉིས་པ་གཡས་པ་ན་བཱི་ཛ་པཱུ་ར་འཛིན་པ། གཡོན་ནེའུ་ལེའི་ཁ་ནས་འབབ་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ཡོད་པ་འཛིན་པ། ཨུཏྤ་ལ་སྔོན་པོའི་ཕྲེང་བ་ཅན་འོད་ཟེར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཁྲིགས་པ། ཞབས་ཀྱི་འོག་ན་རིན་པོ་ཆེའི་སྙེ་མའི་བུམ་པ་ཡོད་པ། སྟེང་གི་ངོས་གཉིས་ན་རིན་པོ་ཆེའི་སྙེ་མ་ལས་ནོར་གྱི་ཆར་འབེབས་པའམ། འབེབས་པའི་གནོད་སྦྱིན་གཉིས་སོ། ། འདི་ལྟ་བུ་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བསྒོམ་མོ། ། དེ་ནས་རང་གི་སྙིང་གའི་ཛཾ་ཡིག་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས།

In the language of India: Bhāṭṭārakārya-Jambhala-Jālandhara-Sādhanam. In the language of Tibet: The Sādhana of the Noble Lord Jambhala, Lord of Waters. Homage to the Buddha Ratnasambhava! A mantrin who possesses the generation of the mind of awakening, the vows, empowerment, diligence, and faith should arrange a maṇḍala, offerings, and a torma in a pleasant location. Sitting comfortably on a soft seat, he should invoke the Guru, the Buddhas, the Bodhisattvas, and the Noble Jambhala, and perform the seven-limbed practice beginning with prostration. Then, having meditated on the four immeasurables, he should generate the mind of awakening. Then, meditating on emptiness with the mantra śūnyatā, from within that state, upon a lotus and moon, there is a yellow syllable jaṃ. From the complete transformation of vījapūra, the Noble Jambhala arises, with a body like refined gold, a very large belly, adorned with a jeweled crown of the five Buddhas and divine silks, and adorned with every ornament. He has one face and two arms; his right hand holds a vījapūra fruit, and his left holds a mongoose from whose mouth a stream of jewels flows. He wears a garland of blue utpala flowers, is surrounded by a mass of immeasurable light rays, and beneath his feet is a vase with jeweled ears of grain. On both sides above are two yakṣas who rain down a shower of wealth from jeweled ears of grain. One should meditate on him in this way, very clearly. Then, light rays radiate from the syllable jaṃ at one's own heart.

དེ་དང་འདྲ་བའི་འཕགས་པ་ཛཾ་བྷ་ལ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པ་ལ། མཆོད་པ་དངོས་དང་ཡིད་ལས་བྱུང་བས་མཆོད་ལ། མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པས་བསྟོད་དེ། གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱས་ལ་གནས་གསུམ་དུ་ཡི་གེ་འབྲུ་གསུམ་དང་། ཕྱག་རྒྱས་བརྒྱན་ནོ། ། ལག་པ་གཉིས་ཁུ་ཚུར་བཅངས་ཏེ་གུང་མོའི་ཚིགས་དབུས་མ་དང་། གསུམ་པ་བཀུག་པ་འདི་ནི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དེ་ནས་དབང་བསྐུར་ཏེ་རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ་དབུ་རྒྱན་དུ་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་དགོད་པ་ནི། སྤྱི་བོར་ཨོཾ། ཁ་ལ་ཛཾ། དཔུང་པ་གཡས་པ་ལ་བྷ། གཡོན་པ་ལ་ལ། སྙིང་གར་ཛ། བརླ་གཡས་པ་ལ་ལེན། གཡོན་པ་ལ་དྲ། གསང་གནས་སུ་ཡེ། བྱིན་པ་དག་ལ་སྭཱ། རྐང་མཐིལ་དག་ལ་ཧཱ་དགོད་དོ། ། དེ་ནས་སེར་སྣ་ཅན་དང་དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་དམིགས། སྤྲོ་བསྡུ་ཅི་ནུས་བྱ་སྟེ་ཡིད་སྐྱོ་ན་སྔགས་བཟླས་སོ། ། དེ་ནས་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བརྗོད་ལ། དགེ་བ་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་བསྔོས་ལ་བཏང་ངོ་། ། ལངས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཅི་རིགས་པར་ཀླག་གོ། ། ཕྱི་རོལ་ཆེ་ཆུང་བྱས་ནས་ཁྲུས་བྱའོ། ། མཉམ་པར་འཇོག་ཙ་ན་ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བརྟན་པར་བྱའོ། ། འདི་ལྟར་ཐུན་མཚམས་གསུམ་མམ་བཞིར་བྱའོ། ། ཐུན་མཚམས་རེ་རེ་ལ་ཡང་དང་པོ་དང་ཐ་མར་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་བྱས་ལ་ཐུན་ཐ་མ་ལ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཞིང་། ཐུན་དང་པོ་ལ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། མཆོད་པ་ཡང་དངོས་སུ་མ་འབྱོར་ན་ཡིད་ཀྱིས་བྱའོ། ། གཏོར་མ་ཡང་ཐུན་མཚམས་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་དང་པོ་འཇུག་ཀ་འཇུག་ཀར་སྦྱིན་ནོ། ། ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྤྱོད་ལམ་གྱི་བྱ་བར་ཆུ་དབུལ་བ་དང་། མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་གདོན་ནོ། །

In the space before you, visualize the Noble Jambhala in that same manner. Offer him both actual and mentally emanated offerings, and praise him with the "One Hundred and Eight Names." Having made him non-dual with yourself, adorn his three places with the three syllables and the mudrā. The mudrā is formed by clenching both hands into fists and bending the middle and third joints of the middle fingers. Then, bestow the empowerment and visualize a precious vajra as a crown ornament. Next, for the placement of syllables: place OṂ at the crown, JAṂ at the mouth, BHA on the right shoulder, LA on the left, JA at the heart, LEṂ on the right thigh, DRA on the left, YE at the secret place, SVĀ on the calves, and HĀ on the soles of the feet. Then, focus on those who are stingy and poor, and perform the radiation and reabsorption of light as much as possible; if the mind becomes weary, recite the mantra. Then, recite the hundred-syllable mantra, dedicate the merit as desired, and dismiss the deity. Upon rising, read the Prajñāpāramitā as much as one is able. Perform the outer ablutions, whether extensive or concise. When resting in meditative equipoise, stabilize the practice with the hundred-syllable mantra. In this way, practice during three or four sessions. In each session, perform the offerings and praises at the beginning and the end; at the end of the final session, request the deity to depart, and at the beginning of the first session, invite the deity. If actual offerings are not available, perform them mentally. At the start of each session, offer the torma. Furthermore, repeatedly offer water during daily activities and recite the "One Hundred and Eight Names."

ཡང་ན་བདག་ཉིད་ལྷག་པའི་ལྷ་གང་ཡང་རུང་བའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་གནས་པས་བཟླས་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་ཆུ་དབུལ་བས་བསྒྲུབ་སྟེ། དེའི་རིམ་པ་ཡང་འཕགས་པ་ཛཾ་བྷ་ལའི་ལུགས་མ་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱས་ལ་བྱ། གོང་ངམ་ཉི་མའི་རྩེ་ལ་སྣོད་བཟང་པོ་གས་ཆག་དང་བུག་རྡོལ་མེད་པར་དེ་བཞུགས་ལ་བསྟོད་པ་དང་བཟླས་པ་ཅི་ནུས་བྱས་ཏེ། དེ་ནས་ཆུ་ཕུལ་ལ་དངོས་གྲུབ་གསོལ་བ་གདབ་པོ། ། དེ་ནས་ཡང་ཟ་མ་ཏོག་སེར་པོ་དྲི་ཞིམ་པོས་བཀང་བར་སྦའོ། ། དེ་ལ་ཆུ་དབུལ་བའི་མན་ངག་ནི་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་བསམ། ཡི་གེ་ཨཾ་ལས་གདུ་བུ་ནི། ། སོ་སོར་མཁྲིག་མར་བསམ་པར་བྱ། ། བཾ་ནི་ཟླ་བའི་མདོག་ཅན་ཏེ། ། དེ་ལས་བདུད་རྩི་རབ་འབབ་པ། ། དྲི་མེད་སེར་པོ་མངོན་ཕྱོགས་པས། ། མཁས་པས་བུམ་པ་བཞིན་དུ་བལྟ། ། མཛུབ་མོ་ལ་ནི་ནོར་བུ་བཟང་། ། གང་བཟང་ཞེས་བྱ་གུང་མོ་ལའོ། ། སྲིན་ལག་ལ་ནི་ནོར་སྦྱིན་ཏེ། ། ནོར་སྦྱིན་ཆེན་པོ་མཐེ་ཆུང་ལ། ། མཐེ་བོར་པི་ཙི་ཀུཎྜ་ལི། ། ཀི་ལི་མ་ལི་མཁྲིག་མ་སྟེ། ། སྒོ་དབང་སྤྱོད་པའི་དབང་པོ་དག། ལག་པའི་ངོས་ལ་རྣམ་པར་བསམ། ། སྔགས་པས་གནོད་འཛིན་ཆུ་དབང་ནི། ། ལག་པའི་དབུས་སུ་རྣམ་བཞག་སྟེ། ། རང་རང་སྔགས་ཀྱིས་རིམ་བཞིན་བསམ། ། དང་པོ་ཡི་གེ་ཨོཾ་དང་ནི། ། རཏྣ་བཛྲ་རང་མིང་ལྡན། ། བཞི་ཡི་མཐའ་དང་དེ་བཞིན་དུ། ། སྭཱ་ཧཱར་བཅས་པ་སྔགས་སུ་གྲགས། ། རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩི་ལག་པར་བསམ། ། ཇི་ལྟར་སྤྱི་བོར་ཆོ་ག་བཞིན། ། མཁས་པས་ཆུ་ཡི་སྦྱིན་བླུགས་བརྒྱ། ། ཉིན་རེ་བཞིན་ནི་ལེགས་པར་དབུལ། ། ཞེས་སོ། ། དམར་དང་སེར་དང་སེར་པོ་དང་། ། སྔོ་དང་དམར་དང་ལྗང་གུ་དང་། །

Alternatively, one may accomplish the practice by abiding in the yoga of any chosen meditational deity (iṣṭadevatā), performing recitation, praise, and the offering of water. The sequence for this is as follows: having performed the consecration of an image of the noble Jambhala, place it in a fine vessel free of cracks or holes at the beginning of the month or at sunrise. Perform as much praise and recitation as possible, then offer water and make a request for the siddhis. Subsequently, conceal it in a yellow casket filled with fragrant substances. Regarding the pith instructions for the offering of water: visualize the moon and the vajra. From the syllable Aṃ, visualize bracelets on each wrist. The syllable Baṃ is the color of the moon; from it, nectar flows down. Visualize it as pure and yellow, like a vase, facing toward oneself. On the index finger is Vasudhara; on the middle finger is Pūrṇabhadra; on the ring finger is Dhanada; on the little finger is Mahādhanada; on the thumb is Piñcikuṇḍali; and on the wrists are Kīlimāli and the lords of the gates and conduct. The practitioner should visualize these on the palms of the hands. The mantra practitioner should place the lords of the water-holding Yakṣas in the center of the palms and visualize them in sequence with their respective mantras. First is the syllable Oṃ, then Ratnavajra, followed by one's own name, and finally Svāhā at the end of the four; this is known as the mantra. Visualize the Vajra-Nectar in the hand, just as in the ritual for the crown of the head. The wise should properly offer one hundred water libations every day. [The colors are] red, yellow, yellow, blue, red, and green.

སེར་པོ་དག་དང་གསེར་མདོག་དང་། ། དེ་དག་གིས་ནི་ཁ་དོག་བསྟན། ། གཡས་ན་ལྕགས་ཀྱུ་ཞགས་པ་དང་ནེའུ་ལེ། གཡོན་བཱི་ཛ་པཱུ་ར་དང་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་དང་། ནེའུ་ལེ་ཅན་གྱི་ལག་པ་སྟན་ལ་བརྟེན་པའོ། ། དེ་ནས་བཟླས་པའི་སྔགས་ནི་ཇི་ལྟར་བཀོད་པ་ཉིད་དམ། ཡང་ན་ཛཾ་བྷ་ལ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་པའོ། ། ཆུ་དབུལ་བའི་སྔགས་ནི་ཇི་ལྟར་བཏུས་པ་ཉིད་དམ་ཡང་ན་བཟླས་པའི་སྔགས་ཀྱི་མཇུག་ལ། དྷ་ནཾ་མེ་དེ་ཧི་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་པ་སྤེལ་བའམ། ཡང་ན་ཨོཾ་ཛླུཾ་ཙླུཾ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་པའོ། ། ཡང་ན་ཨོཾ་ཛཾ་བྷ་ལ་ཛ་ལེནྡྲ་དྷ་ནཾ་མེ་དེ་ཧི་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་པའོ། ། ཆུ་དབུལ་བ་ན་ཡང་གཙོ་བོ་ལ་ཁྱོར་བའམ་སྙིམ་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དབུལ་ཞིང་གནོད་སྦྱིན་བརྒྱད་པོ་ལ་ཡང་སྙིམ་པ་རེ་རེའམ་གསུམ་གསུམ་མམ་བདུན་ཡན་ཆད་དབུལ་ལོ། ། དབུལ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཅི་བདེ་བར་རོ། ། ཁ་ཟས་ཟ་བ་ན་ཡན་ལག་ལ་ལྷ་རྣམས་དགོད་དོ། ། ཨོཾ་ཛཾ་བྷ་ལ་ཛ་ལེནྡྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་མ་ཎི་བྷ་དྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་པཱུརྞ་བྷ་དྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་དྷ་ན་དཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཻ་ཤྲ་བ་ཎཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་པི་ཙི་ཀུཎྜ་ལི་ནེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཀི་ལི་མཱ་ལི་ནེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་མུ་ཁེནྡྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཙ་རེནྡྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྭཱ་ཧཱའི་སྔོན་དུ་དྷ་ནཾ་མེ་དེ་ཧི་ཞེས་པ་སྤེལ་ལོ། ། ཆུ་ཕུལ་ནས་འཁོར་ལོ་ལ་ཐིམ་པའམ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། ། སྦྱོར་བ་འདིས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་དབུལ་བ་འདོར་བ་དང་འབྱོར་པ་མི་ཟད་པ་འཐོབ་བོ། ། སྦྱོར་བ་འདིར་དམན་པས་ཀྱང་སྲིད་པ་གཞན་ལ་འབྱོར་པ་མཐའ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །

Yellow and golden in color—these are the colors indicated. In the right hands are a hook, a noose, and a mongoose; in the left hands are a bījapūra fruit, a vajra-hook, and a mongoose resting upon the seat. Then, the mantra for recitation is as previously arranged, or alternatively: jambhala svāhā. The mantra for offering water is as previously compiled, or else, at the end of the recitation mantra, append dhanaṃ me dehi svāhā, or alternatively: oṃ jluṃ cluṃ svāhā. Or again: oṃ jambhala jalandhara dhanaṃ me dehi svāhā. When offering water, offer one hundred and eight handfuls or palmfuls to the principal deity, and to each of the eight yakṣas, offer one, three, or up to seven handfuls. The offering should be performed as is convenient through meditative absorption. When eating food, one should visualize the deities upon the limbs. Oṃ jambhala jalandharāya svāhā. Oṃ maṇibhadrāya svāhā. Oṃ pūrṇabhadrāya svāhā. Oṃ dhanadāya svāhā. Oṃ vaiśravaṇāya svāhā. Oṃ piñcikundalini svāhā. Oṃ kili-mālini svāhā. Oṃ mukhendra-āya svāhā. Oṃ carendra-āya svāhā. Before the svāhā of each, append dhanaṃ me dehi. Having offered the water, the wheel should be dissolved or the deities should be requested to depart. By this practice, in this very life, one abandons poverty and attains inexhaustible wealth. Even if one is inferior in this practice, in another existence, one will attain boundless prosperity.

ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་དཀོན་མཆོག་དང་ཕ་མ་དང་བླ་མ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ལ་ཟད་པར་བྱ་བར་བསམ་ཞིང་ཟད་པར་ཡང་བྱའོ། ། གཞན་དུ་ན་འགྲུབ་པ་མེད་དོ། ། ནན་ཏུར་དུ་བྱ་བར་རིགས་པས་ནན་ཏུར་དུ་བྱེད་ན་རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གནས་པས་སྤྲ་ཚིལ་ལས་བྱས་པའི་མཚན་མ་རབ་ཏུ་འདྲ་བ་ལ་དུག་དང་ཚ་བ་གསུམ་དང་སྐེ་ཚེ་དང་ཚ་བའི་མར་ཁུ་དང་ཁྲག་གིས་བྱུགས་ལ་དེའི་སྔགས་ཟློས་པས་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་མེ་ལ་གདུངས་ན་ཞག་བདུན་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་ཅི་འདོད་པ་སྟེར་རོ། ། དེ་ནས་བཟོད་པར་གསོལ་ལ་མཚན་མ་གནས་དབེན་པར་བཞག་སྟེ། རྫས་དང་དབྲལ་བར་བྱའོ། ། ནན་ཏུར་གྱིས་སྒྲུབ་པའོ། ། ད་ནི་མཉེས་པར་བྱ་བས་ཐབས་གཞན་བཤད་པར་བྱའོ། ། གསེར་དངུལ་ལམ་ཟངས་ལྕགས་ཀྱི་ཤོག་བུ་ལ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་གཉིས་བྱས་ལ། གཅིག་ལ་སྔ་མ་ལྟ་བུའི་ལྷ་དགུ་བྱ། ། གཅིག་ལ་ལྷ་མོ་དགུ་བྲི་ཞིང་དེ་ནས་རབ་གནས་བྱས་ལ་དེ་གཉིས་ཁ་སྦྱར་བས་མཉེས་པར་བསམས་ལ་མར་དང་སྦྲང་རྩི་དང་ཀ་རས་དྲིལ་ལ་ཟ་མ་ཏོག་སེར་པོས་བཀང་བའི་དབུས་སུ་སྩལ་ཏེ་མཎྜལ་ཁྲུ་བརྒྱད་པ། གྲུ་བཞི་པ་བྱི་དོར་ལེགས་པར་བྱས་ལ་མེ་ཏོག་སེར་པོ་བཀྲམ་པའི་དབུས་སུ་ཟ་མ་ཏོག་བཞག་ལ་དུས་གསུམ་དུ་མཆོད་པ་བྱ་བ་དང་བསྟོད་པ་དང་། བསྐོར་བ་དང་བཟླས་པ་བྱས་ན་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱང་སྟེར་ན་དངོས་གྲུབ་ཕལ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ནོར་རྒྱུན་མ་ནི་གསེར་མདོག་ལ་གཡས་མཆོག་སྦྱིན། གཡོན་འབྲས་ཀྱི་སྙེ་མ་འཛིན་པ། རྒྱན་མ་ལུས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་རབ་ཏུ་མཛེས་པའི་ན་ཆུང་མའོ། ། ཟླ་འོད་མ་དང་སྦྱིན་མ་དང་། ། རབ་སྦྱིན་མ་དང་འཕགས་མ་དང་། ། རབ་བཟང་མ་དང་སྦས་མ་དང་། །

One should intend to exhaust all enjoyments by giving them to the Three Jewels, one’s parents, the guru, and those who suffer, and one should indeed exhaust them. Otherwise, success will not be achieved. Since it is appropriate to apply forceful methods, if one practices with force, one should abide in the yoga of Vajra Hūṃkāra. Having smeared a highly similar image made of beeswax with poison, the three hot spices, mustard seeds, hot oil, and blood, one should recite its mantra and heat it in a fire from a charnel ground. Within seven days, it will grant whatever is desired in person. Then, having asked for forgiveness, one should place the image in a secluded location and separate it from the ritual substances. This is the practice of forceful methods. Now, another method for pleasing [the deity] will be explained. On sheets of gold, silver, copper, or iron, one should make two eight-petaled lotuses. On one, one should draw the nine deities as before; on the other, one should draw the nine goddesses. Then, having performed the consecration, one should join the two together and imagine them being pleased. Wrap them in ghee, honey, and sugar, and place them in the center of a yellow casket. On a square maṇḍala eight cubits in size, well-swept and strewn with yellow flowers, place the casket in the center. If one performs offerings, praises, circumambulations, and recitations three times a day, it will grant even the eight great siddhis, so what need is there to mention ordinary accomplishments? Vasudhārā is golden in color, her right hand in the gesture of supreme generosity and her left holding a stalk of rice. She is a young woman, exquisitely beautiful and adorned with every ornament. [The other goddesses are] Candraprabhā, Dattā, Sudattā, Āryā, Subhadrā, and Guptā.

ལྷ་མོ་དང་ནི་དབྱངས་ཅན་མ། ། རང་རང་གི་གྲོགས་པོ་དང་མདོག་དང་ལག་ཆ་འདྲ་བའོ། ། ནོར་ལྷ་བརྒྱད་ཆུང་མ་དང་བཅས་པ་ཕྱག་གཉིས་པར་ཡང་རུང་ངོ་། ། ཨོཾ་བ་སུ་དྷཱ་རི་ཎྱཻ་དྷ་ནཾ་མེ་དེ་ཧི་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཙནྡྲ་ཀཱནྟྱཻ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་དེ་བྱཻ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་སུ་བྷ་དྲཱ་ཡཻ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱརྱཱ་ཡཻ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་སུ་དཏྟཱ་ཡཻ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་གུཔྟཱ་ཡཻ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་དཏྟཱ་ཡཻ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ས་ར་སྭ་ཏྱཻ་སྭཱ་ཧཱ། སྒྲུབ་པ་ན་དྷ་ན་མེ་དེ་ཧི་ཞེས་སྤེལ་ལ་བཟླས་སོ། ། རྗེ་བཙུན་ཛཾ་བྷ་ལའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སློབ་དཔོན་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཤྲདྡྷཱ་ཀ་ར་བྷ་དྲ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ། ། གནོད་སྦྱིན་ཐམས་ཅད་ཛཾ་བྷ་ལ་བཞིན་ལ། གནོད་སྦྱིན་མོ་ཐམས་ཅད་ནོར་རྒྱུན་མ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསང་བའི་ཛཾ་བྷ་ལའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་འབྱུང་ངོ་། ། ཁ་དོག་སོ་སོ་ལས་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་ཕྱག་གཡས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བཱི་ཛ་པཱུ་ར་དང་། གཡོན་ཐམས་ཅད་ནེའུ་ལེའོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་གསུངས་སོ། །

The goddesses and Sarasvatī are similar to their respective male companions in color and hand implements. It is also appropriate for the eight wealth deities to be depicted with two arms and accompanied by their consorts. OṂ VASUDHĀRIṆYE DHANAṂ ME DEHI SVĀHĀ | OṂ CANDRAKĀNTYE SVĀHĀ | OṂ DEVYE SVĀHĀ | OṂ SUBHADRĀYE SVĀHĀ | OṂ ĀRYĀYE SVĀHĀ | OṂ SUDATTĀYE SVĀHĀ | OṂ GUPTĀYE SVĀHĀ | OṂ DATTĀYE SVĀHĀ | OṂ SARASVATYE SVĀHĀ | When performing the practice, one should recite the mantra while interspersing it with the phrase dhanaṃ me dehi. This concludes the Sādhana of the venerable Jambhala composed by the master Akṣobhyavajra-Buddhajñānapāda. It was translated by the Indian abbot Śraddhākaravarman and the translator-monk Chökyi Sherab. According to the Secret Jambhala Sādhana, all the yakṣas are like Jambhala, and all the yakṣiṇīs are like Vasudhārā. According to the Extensive Sādhana, they are each of their respective colors, with one face and two arms; all the right hands hold a bījapūra fruit, and all the left hands hold a mongoose.