A Praise of the Bodies of the Deities in the Glorious Guhyasamāja Maṇḍala

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་གུ་ཧྱ་ས་མཱ་ཛ་དེ་ཝ་མཎྜལ་ཀཱ་ཡ་སྟོ་ཏྲ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷའི་སྐུ་ལ་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གང་ཞིག་ཁམས་གསུམ་ལས་གྲོལ་དངོས་ཉིད་སྐུ། ། དག་ཅིང་རབ་ཞི་རྣལ་འབྱོར་ཡུལ་གྱུར་པ། ། མཉམ་མེད་བདེ་བས་བརྒྱན་པ་འགྲོ་བའི་མགོན། ། འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཚོགས་བསྟོད་པར་བགྱི། ། ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་བཻ་ཌཱུརྱ་ལྟར་དངས། ། དཀར་དམར་གཡས་པ་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་དང་། ། པདྨ་དྲིལ་བུ་རིན་ཆེན་རལ་གྲི་འཛིན། ། མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་གཙོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རབ་དཀར་གཡས་ནི་མཐིང་ག་གཡོན་དམར་ཞལ། ། ཕྱག་གཡས་འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་པདྨ་འཛིན། ། གཡོན་པས་དྲིལ་བུ་རིན་ཆེན་རལ་གྲི་བསྣམས། ། རྡོ་རྗེ་རྣམ་སྣང་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མཐིང་དང་དཀར་བའི་ཞལ་དབུས་གསེར་གྱི་མདོག། ནོར་བུ་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་གཡས་ན་འཛིན། ། དྲིལ་བུ་པདྨ་རལ་གྲིས་ཕྱག་གཡོན་བརྒྱན། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་ཏོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རབ་ཆགས་དྲག་པོ་ཞི་བའི་ཞལ་མངའ་བ། ། པདྨ་ཁ་འབྱེད་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་དང་། ། གཡོན་པ་དྲིལ་བུ་པད་སྡོང་རིན་ཆེན་གྲི། ། མཐའ་ཡས་རྡོ་རྗེ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དབུས་ལྗང་གཡས་མཐིང་གཡོན་པ་དཀར་བའི་ཞལ། ། རལ་གྲི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་དང་། ། དྲིལ་བུ་པད་ལྗང་ནོར་བུ་ཕྱག་ན་བསྣམས། ། དོན་གྲུབ་རྡོ་རྗེ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དབུས་ཞི་གཡས་དྲག་གཡོན་པ་དབང་གི་ཞལ། ། འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་ཨུཏྤལ་གཡས་ན་འཛིན། ། གཡོན་པའི་ཕྱག་ན་དྲིལ་བུ་རིན་ཆེན་གྲི། །

In the language of India: Śrī-guhyasamāja-deva-maṇḍala-kāya-stotra-nāma. In the language of Tibet: Dpal gsang ba 'dus pa'i dkyil 'khor gyi lha'i sku la bstod pa zhes bya ba (The Praise to the Deities of the Maṇḍala of the Glorious Guhyasamāja). Homage to Mañjuśrī Kumārabhūta! I shall praise the assembly of deities of the Guhyasamāja maṇḍala, the embodiment of the nature of reality liberated from the three realms, pure and utterly peaceful, the object of yogic perception, the peerless bliss-adorned protector of beings. Homage to Akṣobhyavajra, the principal deity, with three faces and six arms, as clear as lapis lazuli; holding a vajra, wheel, and lotus in the right hands, and a bell, jewel, and sword in the left. Homage to Vairocanavajra, with a very white face, a blue right face, and a red left face; holding a wheel, vajra, and lotus in the right hands, and a bell, jewel, and sword in the left. Homage to Ratnavajra, with a blue and white central face and a golden-colored face; holding a jewel, vajra, and wheel in the right hands, and adorned with a bell, lotus, and sword in the left. Homage to Amitāyurvajra, possessing faces of passion, wrath, and peace; holding a lotus in bloom, vajra, and wheel, and in the left hands a bell, lotus stalk, and jewel-sword. Homage to Amoghasiddhivajra, with a green central face, a blue right face, and a white left face; holding a sword, crossed-vajra, and wheel, and in the hands a bell, green lotus, and jewel. Homage to the peaceful central face, the wrathful right face, and the magnetizing left face; holding a wheel, vajra, and utpala in the right hands, and in the left hands a bell, jewel, and sword.

ནད་ཞི་ལྷ་མོ་སྤྱན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཆར་སྤྲིན་ལྟ་བུའི་གཡས་གཡོན་དཀར་དམར་ཞལ། ། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་དེ་བཞིན་ཨུཏྤལ་གཡས། ། དྲིལ་བུ་རིན་ཆེན་རལ་གྲི་གཡོན་ན་འཛིན། ། བགེགས་འཇོམས་མཱ་མ་ཀཱི་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དམར་མཐིང་དཀར་བའི་ཞལ་གསུམ་གོ་རིམ་བཞིན། ། པད་སྡོང་དྲིལ་བུ་རིན་ཆེན་རལ་གྲི་གཡོན། ། གཡས་པས་ཁ་འབྱེད་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་འཆང་། ། གདོན་འཇོམས་གོས་དཀར་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ལྗང་མཐིང་དཀར་བའི་དབུས་དང་གཡས་གཡོན་ཞལ། ། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་ཨུཏྤལ་དང་། ། དྲིལ་བུ་རིན་ཆེན་རལ་གྲི་རྟག་ཏུ་འཛིན། ། འགྲོ་ཀུན་དབང་མཛད་སྒྲོལ་མར་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྤྱན་དང་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་མཚུངས་པ་ལ། ། ཁྱད་པར་གཟུགས་ཕུང་གསལ་བའི་མེ་ལོང་འཛིན། ། མཆོག་གཟུགས་མཆོད་པས་མགོན་ཀུན་མཉེས་མཛད་མ། ། རྡོ་རྗེ་གཟུགས་མ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྩ་བའི་ཕྱག་གཉིས་རྒྱུད་མང་སྒྲ་སྒྲོགས་ཤིང་། ། སྐུ་དང་ཕྱག་རྒྱ་གཞན་ནི་བདག་མ་མཚུངས། ། མཚུངས་མེད་སྒྲ་ཡིས་སྐྱོབ་རྣམས་རབ་མཆོད་མ། ། རྡོ་རྗེ་སྒྲ་མ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གོས་དཀར་ལྷ་མོ་ཇི་བཞིན་གསལ་བ་ལ། ། མཆོག་ཏུ་རྩ་བའི་ཕྱག་གཉིས་དུང་ཆོས་འཛིན། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་དྲི་ཡིས་ཚིམ་མཛད་མ། ། རྡོ་རྗེ་དྲི་མ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་སྒྲོལ་མ་ལྟ་བུ་ལ། ། མཚུངས་མེད་རོ་མཆོག་དག་པའི་སྣོད་(འཆད་,འཆང་)ཞིང་། ། མཁའ་ཁྱབ་རྒྱལ་བ་རོ་ཡིས་མཉེས་མཛད་མ། ། རྡོ་རྗེ་རོ་མ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྔོ་སྐྱ་དཀར་དང་དམར་བའི་ཞལ་གསུམ་མངའ། ། དཀྱིལ་འཁོར་བདག་པོ་ཇི་བཞིན་ཕྱག་རྒྱ་གསལ། །

Homage to the goddess Netrī, who pacifies disease. With faces white and red to her right and left like rain clouds, she holds a vajra, a wheel, and an utpala in her right hands, and a bell, a jewel, and a sword in her left. Homage to Māmakī, the subduer of obstructors. Her three faces are red, blue, and white in sequence; she holds a lotus stalk, a bell, a jewel, and a sword in her left hands, while her right hands hold an opening lotus, a vajra, and a wheel. Homage to Pāṇḍaravāsinī, the subduer of malevolent spirits. Her central, right, and left faces are green, blue, and white; she constantly holds a crossed vajra, a wheel, an utpala, a bell, a jewel, and a sword. Homage to Tārā, who brings all beings under her power. Her eyes, body color, and hand implements are identical [to the central deity], but she specifically holds a mirror that clarifies the aggregate of form. Homage to Vajrarūpā, who pleases all protectors with the offering of supreme form. Her two root hands sound a lute, while her body and other mudrās are identical to my own. Homage to Vajraśabdā, who perfectly honors the protectors with peerless sound. She is as clear as the goddess Pāṇḍaravāsinī, but her two supreme root hands hold a conch vessel. Homage to Vajragandhā, who satisfies the Buddhas with fragrance. She has three faces and six arms like Tārā, holding a vessel of pure, peerless, supreme taste. Homage to Vajrarasā, who pleases the space-pervading Victors with taste. She possesses three faces—pale blue, white, and red—with mudrās as clear as those of the Lord of the Maṇḍala.

བདེ་ཆེན་རེག་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་མགོན་མཆོད་མཛད། ། རྡོ་རྗེ་རེག་མ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྒྱལ་བའི་ཞལ་དང་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་རྣམས། ། གཏི་མུག་རྣམ་པར་སྤྱོད་དང་མཚུངས་པ་ལ། ། ཕྱག་གཡས་ཀླུ་ཤིང་མེ་ཏོག་མཛེས་པ་འཛིན། ། རྡོ་རྗེ་བྱམས་པ་མགོན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གཟུགས་ཕུང་རྣམ་དག་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཅན། ། དེ་དང་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་ཁྱད་མེད་ཅིང་། ། མིག་དབང་ཐོགས་མེད་རྡོ་རྗེ་སྩོལ་མཛད་པ། ། རྡོ་རྗེ་ས་སྙིང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ང་རྒྱལ་སྦྱོང་མཛད་མགོན་པོ་ལྟ་བུའི་སྐུ། ། ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་ཕྱག་རྒྱ་དྲུག་དང་ལྡན། ། སྒྲ་གསུམ་ཐོགས་མེད་མི་ཕྱེད་རང་བཞིན་ཉིད། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཚོར་བདག་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མངའ་བརྙེས་པའི། ། རྒྱལ་བ་ཇི་བཞིན་སྐུ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་འཆང་། ། སྣ་དབང་རང་ཞི་མི་ཕྱེད་རང་བཞིན་སྐུ། ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་སྙིང་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཞལ་མདོག་ཕྱག་དང་དེ་བཞིན་མཚན་མ་རྣམས། ། འདོད་ཆགས་སྦྱོང་བར་མཛད་པའི་མགོན་པོ་བཞིན། ། མི་ཐོགས་མི་ཕྱེད་ལྕེ་དབང་རབ་སྩོལ་བ། ། རྡོ་རྗེ་འཇིག་རྟེན་དབང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། འདུ་ཤེས་རྣམ་དག་ཀུན་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལ། ། མངའ་བརྙེས་སྐྱོབ་པ་ལྟ་བུའི་ཆ་ལུགས་ཅན། ། ཆགས་ཐོགས་མི་མངའ་མི་ཕྱེད་ཤེས་རབ་ཉིད། ། རྡོ་རྗེ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ལོག་པའི་དད་ཅན་སྦྱོང་མཛད་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། ཇི་བཞིན་སྐུ་ཡི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བཀོད་ནས། ། མི་ཕྱེད་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་མཆོག་རང་བཞིན་ཅན། ། རྡོ་རྗེ་སྒྲིབ་ཀུན་སེལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གང་ཞིག་སྐུ་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམ་དག་ནས། །

Homage to Vajrasparśā, who honors the Protector with the supreme touch of great bliss. Homage to the Protector Vajramaitreya, whose face, body color, and hand implements are identical to the Victorious One’s practice of purifying delusion, and who holds a beautiful nāga-tree flower in his right hand. Homage to Vajrakṣitigarbha, who possesses the mirror-like wisdom of the purified aggregate of form, whose body color and hand implements are no different from his, and who bestows the unimpeded vajra of the eye faculty. Homage to Vajrapāṇi, whose body is like the Protector who purifies pride, who has three faces, six arms, and is endowed with the six mudrās, and whose nature is the indivisible, unimpeded three sounds. Homage to Vajragaganagañja, who has attained the wisdom of equality regarding the nature of feeling, who maintains a physical form identical to the Victorious One, and whose body is the indivisible nature of the nose faculty’s natural pacification. Homage to Vajralokeśvara, whose face, color, and hand implements are like the Protector who purifies attachment, and who bestows the unimpeded, indivisible tongue faculty. Homage to Vajramañjughoṣa, who has attained mastery over the discerning wisdom of the purified aggregate of perception, who possesses the attire of the Protector, and whose nature is indivisible insight free from attachment or obstruction. Homage to Vajravidāraṇa, the Blessed One who purifies those with wrong faith, who manifests through emanations of his form exactly as it is, and whose nature is the supreme, indivisible vajra body. [Homage to him] whose body is the purified aggregate of formations...

བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་མངའ་བརྙེས་དང་མཚུངས་ཏེ། ། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་རབ་ཞི་འོད་གསལ་དག། རྡོ་རྗེ་ཀུན་དུ་བཟང་པོར་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། འབར་བའི་དབུས་བཞུགས་གནག་དཀར་དམར་ཞལ་ཁྲོ། ། དབྱུག་པ་འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་གཡས་ན་འཛིན། ། སྡིགས་མཛུབ་ཞགས་པ་དྲིལ་བུ་དགྲ་སྟ་གཡོན། ། རྡོ་རྗེ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མདོག་དཀར་གནག་དང་དམར་པོ་གཡས་གཡོན་ཞལ། ། ཕྱག་དྲུག་རྡོ་རྗེ་དབྱུག་པ་སྡིགས་མཛུབ་ཞགས། ། དྲིལ་བུ་དགྲ་སྟ་འཛིན་མཛད་ཁྲོ་ཆེན་སྐུ། ། རྡོ་རྗེ་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཁྲོ་རྒྱལ་གང་ཞིག་དམར་གནག་དཀར་བའི་ཞལ། ། པདྨ་རལ་གྲི་གཏུན་ཤིང་གཡས་པས་འཛིན། ། གཡོན་པ་བསྙེམས་བཅས་དྲིལ་བུ་དགྲ་སྟ་ཞགས། ། རྡོ་རྗེ་རྟ་མགྲིན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དབུས་གནག་གཡས་དཀར་གཡོན་པ་དམར་བའི་ཞལ། ། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་གཏུན་ཤིང་དང་། ། སྡིགས་མཛུབ་དྲིལ་བུ་དགྲ་སྟ་འཆང་བྱེད་ཁྲོ། ། རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གནག་དམར་དཀར་ཞལ་རབ་ཏུ་བཞད་མཛད་ཅིང་། ། རལ་གྲི་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་གཡས་ན་འཛིན། ། སྡིགས་མཛུབ་དགྲ་སྟ་ཞགས་པ་གཡོན་ན་བསྣམས། ། རྡོ་རྗེ་མི་གཡོ་མགོན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཁྲོ་ཆེན་མཐིང་གནག་དཀར་དང་དམར་བའི་ཞལ། ། རྩ་བའི་ཕྱག་གཉིས་ཧཱུཾ་མཛད་ཕྱག་རྒྱ་མཛད། ། རྡོ་རྗེ་རལ་གྲི་ཞགས་པ་ལྕགས་ཀྱུ་འཛིན། ། རྡོ་རྗེ་འདོད་པའི་རྒྱལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྔོ་དམར་དཀར་བའི་ཞལ་མངའ་ཁྲོ་རྒྱལ་ནི། ། དབྱུག་པ་རལ་གྲི་འཁོར་ལོ་གཡས་ན་འཛིན། ། སྡིགས་མཛུབ་རལ་གྲི་དགྲ་སྟ་གཡོན་ན་མདའ། ། རྡོ་རྗེ་དབྱུག་སྔོན་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །

Equal to the one who has attained the all-accomplishing wisdom, In the luminous purity where knower and known are utterly stilled, To Vajra Samantabhadra, I prostrate. Seated in the midst of blazing flames, with wrathful faces black, white, and red, Holding a staff, a wheel, and a vajra in the right hands, A threatening gesture, a noose, a bell, and a battle-axe in the left— To Vajra Yamāntaka, I prostrate. With white, black, and red faces to the right and left, Six arms holding a vajra, a staff, a threatening gesture, and a noose, A bell and a battle-axe, the body of a great wrathful deity— To Vajra Aparājita, I prostrate. Whichever wrathful king has faces red, black, and white, Holding a lotus, a sword, and a pestle in the right hands, With the left hands in a haughty pose, holding a bell, a battle-axe, and a noose— To Vajra Hayagrīva, I prostrate. With a central black face and white and red faces to the right and left, Holding a crossed vajra, a wheel, and a pestle, A threatening gesture, a bell, and a battle-axe—the wrathful one— To Vajra Amṛtakuṇḍalī, I prostrate. With black, red, and white faces, laughing intensely, Holding a sword, a vajra, and a wheel in the right hands, A threatening gesture, a battle-axe, and a noose held in the left— To Vajra Acala, the Protector, I prostrate. Great wrathful deity, dark blue with white and red faces, The two primary hands performing the Hūṃ-kāra mudrā, Holding a vajra, a sword, a noose, and a hook— To Vajra Takkirāja, I prostrate. The wrathful king with blue, red, and white faces, Holding a staff, a sword, and a wheel in the right hands, A threatening gesture, a sword, and a battle-axe in the left— To Vajra Nīladaṇḍa, I prostrate.

གཏུམ་ཆེན་གནག་དམར་དཀར་བའི་ཞལ་གསུམ་མངའ། ། དབྱུག་པ་རལ་གྲི་འཁོར་ལོ་ཕྱག་གཡས་འཛིན། ། སྡིགས་མཛུབ་རལ་གྲི་དགྲ་སྟ་གཡོན་ན་བསྣམས། ། རྡོ་རྗེ་སྟོབས་པོ་ཆེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྔོ་དམར་དཀར་བའི་ཞལ་མངའ་ཁྲོ་བོའི་གཙོ། ། རྩ་བའི་ཕྱག་གཉིས་སྤྱི་བོར་གཙུག་ཏོར་འཛིན། ། གཞན་རྣམས་རྡོ་རྗེ་པདྨ་སྡིགས་མཛུབ་གྲི། ། རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་རྒྱལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གནག་དམར་དཀར་བའི་ཞལ་ལྡན་ཁྲོ་རྒྱལ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་ནོར་བུ་ཕྱག་གཡས་འཆང་། ། གཡོན་པ་སྡིགས་མཛུབ་ཞགས་པ་པདྨ་གྲི། ། རྡོ་རྗེ་གནོད་མཛེས་རྒྱལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་མཚོར་གནས་ལྷ་སྐུའི་མེ་ཏོག་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ། ། རབ་དང་བུང་བས་བསྟོད་པའི་ལྕེས་བླངས་དགེ་ཆེན་སྦྲང་རྩི་འདི། ། འགྲོ་བ་དངོས་འཛིན་རླུང་ནད་གཟིར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་བསྟེན་པས། ། ཉོན་མོངས་གདུང་བསལ་གཞན་དོན་མདངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཐོབ་ཤོག། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷའི་སྐུ་ལ་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་མི་གནས་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཨཱ་ཙཱརྱ་ཤྲདྡྷཱ་ཀ་ར་ཝརྨ་དང་ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བནྡེ་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་བའོ། །

Homage to the Great Vajra Strength, who possesses three faces—fierce, black, red, and white; who holds a staff, a sword, and a wheel in his right hands; and who brandishes a threatening gesture, a sword, and a battle-axe in his left. Homage to the King of Vajra-Uṣṇīṣa, the chief of wrathful deities, who possesses blue, red, and white faces; whose two primary hands hold the uṣṇīṣa at the crown of the head; and whose other hands hold a vajra, a lotus, a threatening gesture, and a sword. Homage to the King Vajra-Sumbharāja, the wrathful king who possesses black, red, and white faces; who holds a vajra, a wheel, and a jewel in his right hands; and whose left hands hold a threatening gesture, a noose, a lotus, and a sword. To these thirty-two deities, the flowers of the divine forms abiding in the ocean of the maṇḍala, this great honey of virtue has been gathered by the tongue of praise of the devoted bees. May beings afflicted by the wind-disorders of grasping at true existence rely well upon this, and by clearing away the torment of the afflictions, may they attain the wisdom body that flourishes with the radiance of the welfare of others. This concludes "The Praise to the Deities of the Maṇḍala of the Glorious Guhyasamāja," composed by the lord of yogins, Anālavajra. It was translated by the Indian preceptor Ācārya Śraddhākaravarman and the chief editor and translator, the monk Rinchen Zangpo.