An Ornament Commentary for the Clear Realization of Guhyasamāja

#༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ས་མཱ་ཛཿ#ཨ་བྷི་ས་མ་ཡ་ཨཱ་#ལངྐ་ར་བྲྀཏྟི། བོད་སྐད་དུ། གསང་བ་འདུས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གང་ཞིག་མུན་འདྲས་གཏིབས་ཤིང་ཡང་དག་སྒྲོན་མ་མེད། ། དེ་ཡི་སྒྲོན་མ་བྱ་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་དགའ་བའི་མཆོག་སྐྱེས་ནས། ། བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་རབ་བཏུད་དེ། ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ནི་ཟླ་བ་#གྲགས་པས་བཤད། ། གསང་སྔགས་ཐམས་ཅད་ནི་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ལམ་དང་འབྲས་བུར་བཅས་པའོ་ཞེས་#ལམ་དང་འབྲས་བུ་དག་ནི་གཉིས་ཁོ་ནའོ། ། འོ་ན་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་གསུམ་དུ་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་ནི་ས་བོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་ཐབས་སུ་བསྡུའོ། ། ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གང་ཡིན་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་ན་ལམ་སྟེ། གང་ལ་གང་གིས་བརྟེན་པར་བྱ་བས་ལམ་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། ། ཤེས་རབ་ནི་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བའི་ལམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའོ། ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། ། འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་གསུམ་ལ་སོགས་པའོ། ། ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། དེ་བཤད་པ། ལམ་ནི་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ལམ་ཡང་ཡིན་གཉིས་ཀྱང་ཡིན་པས་#གཉིས་ཏེ། འདི་ལ་གཉིས་ཡོད་པས་ལམ་གཉིས་སོ། ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཞུགས་པ་ཉིད་དང་། བརྟེན་པ་ཉིད་དང་། བདེ་བ་ཉིད་དང་། སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པ་ཉིད་དང་།

In the language of India: Samājābhisamayālaṃkāravṛtti. In the language of Tibet: Commentary on the Ornament of the Clear Realization of the Guhyasamāja. Homage to the Blessed One, Vajrasattva! To him who is shrouded in darkness and lacks the authentic lamp, in order to provide that lamp, I bow deeply to the Blessed One, Vajrasattva, who has given birth to the supreme joy, and Candrakīrti shall explain the meaning of the clear realization. All secret mantras, when condensed, are of two types; therefore, to demonstrate them, it is said: "Together with the path and the result." Thus, the path and the result are precisely two. If one asks, "Will this not then become three, including the definition of yoga?" it will not. This is because those of the Mahāyāna lineage are subsumed under "method" (upāya) since it causes the seed to be obtained. If one asks, "What are these so-called 'path' and 'result'?" they are as follows: because it serves as a support, it is the "path." That which is supported by something is the path, namely, insight (prajñā) and meditative concentration (samādhi). Insight is the knowledge of the paths of ripening and liberation exactly as they are. Meditative concentration is the one-pointedness upon that which has been thoroughly distinguished by insight. The "result" refers to the three bodies (kāya) and so forth. If one asks, "How many are the paths?" it is explained: "The path should be known as twofold." Since it is both a path and twofold, it is "two"; because there are two in this, it is the "twofold path." Furthermore, these are: the state of having entered, the state of being supported, the state of bliss, and the state of having abandoned suffering.

གཅིག་དང་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་སྤངས་པ་ཉིད་དང་། ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང་། སྤོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པོ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། སྨིན་པ་དང་ནི་གྲོལ་བའོ། ། ཞེས་པ་གང་གིས་སྨིན་པ་སྟེ་རྒྱུད་འོས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྨིན་པའི་ལམ་མོ། ། གྲོལ་བའི་ལམ་ནི་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། ། སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཡང་གང་ཞིག་ཅེ་ན། སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ་འདི་ལ་གཉིས་ཡོད་པས་འདི་ནི་གཉིས་སོ། ། གཉིས་པོ་ཡང་གང་#ཞེ་ན། དངོས་དང་དེ་ཡི་གྲོགས་སུ་འདོད། ། ཅེས་པ་གང་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། སྨིན་པར་བྱེད་པ་དངོས་དང་། དེའི་གྲོགས་སྤྱོད་པའོ། ། དེ་ལ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དངོས་ནི་གཙོ་བོའོ། ། དེ་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་ནི་དེའི་གྲོགས་སོ། ། དངོས་ཞེས་བྱ་བའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། སྨིན་པ་#དངོས་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་ཞེས་པ་འདི་ལ་བཞི་ཡོད་པས་འདི་ནི་རྣམ་པ་བཞིའོ། ། བཞི་པོ་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བུམ་པ་དང་ནི་གསང་བ་དང་། ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་#བཞི་པའོ། ། ཞེས་པ་བུམ་པ་ནི་བུམ་པའི་དབང་ངོ་། ། དེ་བཞིན་ཀུན་ལ་རང་#དབང་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། དེ་ལྟར་བཞི་ཡོད་པ་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གནས་གསུམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའམ་ཡང་ན་དུས་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཉིད་ཀྱི་ཡང་ཕྱིར་རོ#། ། དེ་ལ་བུམ་པའི་དབང་ལ་ཡང་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། ། དེ་ལ་བུམ་པའི་དབང་ལའང་། ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སུམ་ཅུ་སྟེ། ། ཞེས་པ་ནི་འདི་ལ་སུམ་ཅུ་ཡོད་པས་སུམ་ཅུའོ། ། བུམ་པའི་དབང་ཡང་ཡིན་ལ་སུམ་ཅུའང་ཡིན་པས་སུམ་ཅུ་སྟེ།

This is also because of the abandonment of the application of one and three, and because of that which brings about attainment and that which brings about abandonment. What are those two? They are ripening and liberation. That by which one ripens—that is, by which the continuum is made suitable—is the path of ripening. The path of liberation is that by which one is completely liberated from the aggregate of suffering. What is it that ripens? Regarding "that which ripens," there are two; since there are two in this context, these are the two. What are those two? It is said: "The actual and its companion are asserted." Thus, that which ripens is twofold: the actual ripening and its companion, which is the conduct. Among those, the actual ripening is the primary. That which assists it is its companion. How many are the actual [ripenings]? It is said: "The actual ripenings are of four types." Since there are four in this context, these are the four types. What are those four? It is said: "The vase, the secret, the wisdom-knowledge, and the fourth." Here, "vase" refers to the vase empowerment. The same applies to all [the others] by adding "empowerment" to each. Why are there exactly four? It is because of the three locations together with the result, or because of the four [factors] such as time and so forth. Regarding the vase empowerment, how many divisions are there? It is said: "There are thirty divisions of the vase empowerment." Since there are thirty in this context, they are thirty. Since they are both the vase empowerment and thirty, they are the thirty [divisions].

ཅི་སྲིད་དུ་བུམ་པ་ལ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་#གསང་བ་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ལའང་སྦྱར་རོ། ། དེ་ཉིད་གང་དང་གང་ཞེ་ན་ཞེས་འདྲི་ན། ལན་དུ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་རྣམ་དབྱེ་དང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དང་པོར་ལས་དང་པོ་པའི་གང་ཟག་ཁ་ཅིག་ངོ་བོ་མེད་པ་དང་མ་ཡིན་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ཟ་སྟེ། འདི་ལྟར་འདི་ལ་ནི་ངོ་བོ་མེད་དོ་སྙམ་པ་དང་། འདི་ནི་ངོ་བོ་ཡོད་ཀྱང་འདིའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་སྙམ་པ་དང་། འདི་ལ་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་སྙམ་པ་དེའི་གཉེན་པོ་ལ་ངོ་བོ་སྨོས་སོ། ། དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཡོད་ཀྱང་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་པའི་གཉེན་པོར་ངེས་པའི་ཚིག་བསྙད་དོ། ། དེའང་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་སྙམ་པའི་གཉེན་པོར་དབྱེ་བ་བསྙད་དོ། ། འདི་དག་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་གཉེན་པོར་རྣམ་གྲངས་བསྙད་དོ། ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཐལ་བའི་གཉེན་པོར་ཆོས་དུ་དང་ལྡན་པ་བསྙད་དོ། ། གཞན་དུ་#ཐལ་བའི་གཉེན་པོར་གཞན་སེལ་བ་བསྙད་དོ། ། རྒྱུ་མེད་སྙམ་པའི་གཉེན་པོར་རྒྱུ་བསྙད་དོ། ། སྔོན་གྱི་དུས་ན་བུམ་པ་དང་བུམ་པའི་འབྲས་བུ་མེད་དོ་#སྙམ་པའི་གཉེན་པོར་གླེང་གཞི་བསྙད་དོ། ། གང་དུ་བྱ་བའི་ས་མི་ཤེས་པའི་#གཉེན་#པོར་གནས་བསྙད་དོ། ། དུས་ཅི་ཙམ་ན་བྱ་བ་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་དུས་བསྙད་དོ། ། གང་ཟག་གང་གིས་བྱ་བ་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་སློབ་དཔོན་བསྙད་དོ། ། དེས་གང་ལ་བྱ་བ་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་སློབ་མ་བསྙད་དོ། ། རྫས་གང་ལ་བྱ་བ་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་རྫས་བསྙད་དོ། ། དེའང་གང་ལ་གང་གིས་བསྐུར་བ་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་དབང་གི་རིམ་པ་བསྙད་དོ། །

As long as it exists in the vase, so too should it be applied to the secret and the wisdom-knowledge (prajñājñāna). If one asks, "What is that very thing?" the reply is given: "The essence, the classification," and so forth. First, for certain beginner individuals who have doubts regarding the absence of essence or its non-existence—thinking, "This has no essence," or "Although it has an essence, this is not its essence," or "Does it have an essence or not?"—the "essence" is mentioned as the antidote. As an antidote to the lack of certainty even though the essence exists, the "etymological definition" is stated. As an antidote to the thought, "It is only this and nothing else," the "classification" is stated. As an antidote to the thought, "These are distinct," the "synonyms" are stated. As an antidote to the consequence of it being otherwise, the "possessions of qualities" are stated. As an antidote to the consequence of it being otherwise, the "exclusion of others" (anyāpoha) is stated. As an antidote to the thought that there is no cause, the "cause" is stated. As an antidote to the thought that in the past the vase and the vase's effect did not exist, the "introductory narrative" (nidāna) is stated. As an antidote to not knowing the place where the action is to be performed, the "location" is stated. As an antidote to not knowing at what time the action is to be performed, the "time" is stated. As an antidote to not knowing which individual is to perform the action, the "master" (ācārya) is stated. As an antidote to not knowing whom that [master] should act upon, the "disciple" is stated. As an antidote to not knowing what substance is to be used, the "substance" is stated. Furthermore, as an antidote to not knowing what is to be conferred upon whom, the "stages of empowerment" are stated.

ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གིས་བསྐུར་བ་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་ཐབས་བསྙད་དོ། ། དེའང་གང་དུ་བསྐུར་བའི་ས་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་གནས་བསྙད་དོ། ། དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་དཀྱིལ་འཁོར་བསྙད་དོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དུའང་ཐོག་མ་ནས་ཐ་མའི་བར་གྱི་ལས་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བསྙད་དོ། ། དེའང་སྔོན་དུ་བྱ་བ་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་ས་དང་སྟ་གོན་བཤད་དོ། ། དེ་ལའང་རྟགས་ཇི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་རྟགས་བསྙད་དོ། ། ཉན་ཐོས་དང་མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་པས་ཐོས་ནས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བརྡ་བཤད་དོ། ། བསམ་གཏན་མེད་ན་ནུས་པ་མི་འབྱུང་བས་བསམ་གཏན་བཤད་དོ། ། དེས་བག་ཆགས་དྲི་མ་གང་འཁྲུ་བ་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་ནུས་པ་བསྙད་དོ། ། དེ་ལ་མན་ངག་གང་བསྟན་པ་མི་#ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་མན་ངག་བསྟན་ཏོ། ། དེའང་ཚོགས་གང་དང་འབྲེལ་པ་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་ཚོགས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་བཤད་དོ། ། དེའང་དངོས་གྲུབ་གང་དང་འབྲེལ་པ་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་འབྲེལ་པ་བསྙད་དོ། ། དེས་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཐོབ་པ་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་འབྲས་བུ་བསྙད་དོ། ། དེའང་རྣལ་འབྱོར་གང་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་རྣལ་འབྱོར་དངོས་བསྟན་ཏོ། ། དེའང་རྒྱུ་#དང་སྦྱོར་བ་#མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་ཐུན་མོང་གི་སྦྱོར་བ་བསྟན་#ཏོ། ། གང་ཟག་གང་ལ་བསྟན་པ་#མི་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་གང་ཟག་གི་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ལྟར་མདོར་བསྡུས་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་འང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན།

As an antidote to not knowing by what method the empowerment is conferred, the method is explained. Furthermore, as an antidote to not knowing the place where it is conferred, the location is explained. As an antidote to not knowing its maṇḍala, the maṇḍala is explained. As an antidote to not knowing the sequence of activities from the beginning to the end within the maṇḍala, the stages of entry are explained. Within that, as an antidote to not knowing the preliminary actions, the site preparation and the preparatory rites are explained. Within that, as an antidote to not knowing what signs will arise, the signs are explained. Because śrāvakas, non-Buddhists, and others would be corrupted if they heard it, the symbolic terminology is explained. Since power does not arise without meditative concentration, meditative concentration is explained. As an antidote to not knowing what habitual stains are washed away by that, the power is explained. Within that, as an antidote to not knowing what pith instructions are shown, the pith instructions related to that are shown. Within that, as an antidote to not knowing which accumulations it is related to, the connection to the accumulations is explained. Within that, as an antidote to not knowing which siddhis it is related to, the connection to the siddhis is explained. As an antidote to not knowing what kind of result is attained by that, the result is explained. Within that, as an antidote to not knowing what the yoga is, the actual yoga is shown. Within that, as an antidote to not knowing the causes and applications, the common application is shown. As an antidote to not knowing to which individuals it is shown, the classification of individuals is shown. Having thus shown the summary, the characteristics of that very [yoga] will now be explained. In that regard, if one asks, "What is that which is called the 'essence'?"

འདི་ཡི་ངོ་བོ་ནུས་པ་སྟེ། ། ཞེས་པ་གང་གིས་གང་ནུས་པ་དེ་ནུས་པའོ། ། ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བའང་ཅི་ཞིག་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ས་ཐོབ་པ་དང་དྲི་མ་འཁྲུད་པར་#ནུས་པ་དེ་#ཉིད་ནུས་པའོ། ། ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའང་གཉིས་ཏེ། ས་བོན་དང་ཐོབ་པ་ཞེས་བརྟགས་#ན། རེ་ཞིག་ས་བོན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའང་འབྲས་བུ་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་#གི་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ཐོབ་པ་ཡིན་ན། འདི་ནི་དེ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ས་བོན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། ངེས་པའི་ཚིག་འདི་ཉིད་བཤད་པ། འདི་ཅིའི་ཕྱིར་བུམ་པའི་དབང་ཞེ་ན། འདིས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་བདག་པོར་བསྟབས་པའི་ཕྱིར་དང་། དྲི་མ་འཁྲུ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། ། འོ་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་འདི་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་བུམ་པའི་དབང་ཞེས་གྲགས་ཤེ་ན། འདི་དག་ལའང་གནས་མཐུན་པ་ཉིད་དང་། ཐོབ་#པ་མཐུན་པ་ཉིད་དང་། སེལ་བ་མཐུན་པ་ཉིད་དང་། ཐམས་ཅད་ལས་#བུམ་པའི་ཆུས་འཁྲུ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། དབྱེ་བའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། བུམ་པའི་དབང་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། ། ཕྱི་དང་ནང་དང་སྦས་པའོ། ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། ། ཕྱིའི་བུམ་པའི་དབང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གསེར་དངུལ་རྫས་བཅས་ཕྱི་ཡིན་ཏེ། ། ཞེས་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ལྔའི་བུམ་པ་ཐུན་མོང་གི་རྫས་དང་ལྡན་པ་ནི་ཕྱིའི་བུམ་པའོ། ། ནང་གི་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་ལྡན། ། ཞེས་པ་ནི་ནང་གི་བུམ་པ་ནི་ཐུན་མོང་གི་རྫས་ཀྱི་སྟེང་དུ་བདུད་རྩི་ལྔ་བླུགས་ཏེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། ། སྦས་པའི་བུམ་པ་འདིའང་གང་ཡིན་དུ་ཞིག་ཅེ་ན།

"Its essence is capacity," which means that whatever is capable of something is "capacity." If one asks what this so-called "capacity" performs, it is the very capacity to attain the stages and to wash away stains. This "capacity" is also twofold; if one analyzes it as being either the "seed" or the "attainment," it is not, for the time being, the seed, because the essence exists in all sentient beings. If one asks whether it is the "attainment"—meaning the attainment of the supreme and common results—and if this is not it, [the answer is] that it is indeed this, because it is the very seed that has been made special. To explain this etymology: why is this called the "Vase Empowerment"? It is because by means of this, one is appointed as the master of accomplishments and because it washes away stains. If one then asks why the vajra and so forth are also known as the "Vase Empowerment," it is because they share the same location, share the same attainment, share the same removal [of stains], and because everything is washed with the water of the vase; therefore, it is so called. If one asks how many divisions there are: "The vase empowerment is of three types: outer, inner, and hidden." Thus, there are three types. What is the outer vase empowerment? "Gold, silver, and substances are the outer," meaning the outer vase is one containing the five precious substances and common materials. "The inner possesses the five nectars," meaning the inner vase is one in which the five nectars are poured upon the common substances and then consecrated. What is this hidden vase, and how many are there?

གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྦས་པ་དག་ནི་རྣམ་པ་གཉིས། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བུམ་པའོ། ། སྦས་པ་ཐབས་ཀྱི་བུམ་པ་ནི། ། བླ་མའི་ཁ་ནས་ཆུ་འབྱུང་བའོ། ། སྦས་པ་ཤེས་རབ་བུམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་མའི་པདྨ་ནས་ཆུ་འབྱུང་བའོ། ། དེ་ལྟར་ཡང་གསུངས་པ། བླ་མ་ཡི་ནི་ཐོད་རློན་ལ། ། རྣམ་ཤེས་ལྔ་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ། ། ཀླད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆུ། ། དབང་པོ་ལྔ་དང་རྟེན་ལྔ་ནི། ། གང་དུ་སྨན་དང་འབྲུ་#ཞེས་བཤད། ། ཀླད་པའི་སྤྲིས་མ་རས་ཀྱིས་#དཀྲིས། ། སྐྲ་ནི་བུམ་པའི་ཁ་རྒྱན་ནོ། ། དེ་ཡི་ཁ་ནས་ཆུ་བྱུང་བ། ། ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་དྲི་མ་མེད། ། ལུས་ཀྱི་སྡིག་པ་དག་པར་བྱེད། ། ཅེས་གསུངས་པ་དང་གཞན་ཡང་། ། ཤེས་རབ་ལུས་ཀྱི་བུམ་པ་ནི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆུས་བཀང་ནས། ། གསང་བའི་པདྨར་དབབ་བྱས་ཏེ། ། ཐབས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དག་པར་བྱེད། ། ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། ། དེའི་རྣམ་གྲངས་བཤད་པ། ཕྱི་དང་བུམ་པ་རིག་པའི་དབང་། ། ཐུན་མོང་དག་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། ། ཞེས་པ་ནི་ཕྱིའི་དབང་དང་ཐུན་མོང་གི་དབང་དང་། བུམ་པའི་དབང་དང་། རིག་པའི་དབང་དང་། ཐུན་མོང་གི་ནུས་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། བསྟན་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། ཀུན་ལ་བྱ་བ་ཉིད་དང་། འཁྲུ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དང་། ། སྐལ་བར་དབང་བ་#ཉིད་དང་། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། དེའང་ཆོས་དུ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྤྱི་བོར་བསྐུར་#དང་ལུས་འཁྲུ་#དང་། ། ཆུ་ཡིས་འཁྲུ་བར་བྱེད་པ་དང་། ། གཞན་དང་ཐུན་མོང་གྲུབ་པ་དང་། ། ཀུན་ལ་བྱ་བས་དེ་སྐད་དོ། ། བུམ་པའི་དབང་ནི་དང་པོ་སྤྱི་བོར་བསྐུར་བ་དང་། །

Because there are two, the hidden [empowerments] are of two types: the vase of method and the vase of wisdom. The hidden vase of method is the water that flows from the mouth of the guru. The hidden vase of wisdom is the water that flows from the lotus of the wisdom consort. As it is said: "In the fresh skull of the guru, the five consciousnesses are the buddhas; the brain is the water of bodhicitta. The five faculties and the five supports are explained as the medicinal herbs and grains. The brain membrane is wrapped in cloth, and the hair is the vase's spout. From its mouth, the water emerges—the stainless nectar of primordial wisdom—which purifies the misdeeds of the body." Furthermore: "The vase of the wisdom body, filled with the water of bodhicitta, is brought down into the secret lotus, thereby purifying the vajra of method." Regarding its enumerations: "The outer, the vase, the knowledge, and the common are the enumerations." This means the outer empowerment, the common empowerment, the vase empowerment, and the knowledge empowerment. The "common" refers to the enumerations because they are visible, are applicable to all, perform the act of washing, grant the fortune [of the empowerment], and because they accomplish common siddhis. If one asks how many qualities it possesses: "Consecrated upon the crown, washing the body, washing with water, common accomplishment with others, and being applicable to all—thus it is called [the vase]." The vase empowerment is first consecrated upon the crown of the head.

དེ་ནས་ལུས་ཀྱི་དྲི་མ་འཁྲུ་བ་དང་། ཕལ་ཆེར་ཆུས་འཁྲུ་བ་དང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་#པར་བྱེད་པ་དང་། ཚོགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་དག་ལས་གཅིག་གམ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཉིད་ནི་གཞན་སེལ་བའང་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་བོར་#འཁྲུ་བ་ལ་སོགས་པས། གཞན་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་སེལ། ། ཞེས་པ་འཁྲུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་གསང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་དེའི་གཉེན་པོར་སྤྱི་བོར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། ། དེ་བས་ན་འདི་ནི་སྤྱི་བོའང་ཡིན་ལ་དེར་འཁྲུ་བ་ཡང་ཡིན་པས་ན་#འདི་ནི་བུམ་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བསྙད་དོ། ། སྤྱི་བོར་འཁྲུ་བའང་ཡིན་ལ་ལུས་ཀྱི་དྲི་མ་འཁྲུ་བའང་ཡིན་པས་འདི་ནི་བུམ་པའི་དབང་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བསྙད་#དོ། ། འོ་ན་བུམ་པའི་དབང་གི་རྒྱུ་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ་དེའི་ཕྱིར། ཏིང་#འཛིན་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན། ། ཞེས་པ་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་#བུམ་པའི་དབང་གི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཞིག་མེད་ན་གང་མི་འབྱུང་བ་དེ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པ་ཡིན་ལ། གང་ཞིག་ཡོད་ན་གང་འབྱུང་བ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་དང་འབྲས་བུ་ལྟ་བུའོ། ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་#ཤེས་ནས་ཕྱིས་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་འདི་གཉིས་མེད་ན་བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་བ་ནམ་ཡང་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བས་ན་འདི་ནི་རྒྱུའོ། ། འོ་ན་བུམ་པའི་དབང་འདིའི་གླེང་གཞིའང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཤཱཀྱ་སེང་གེ་སྐྱོབ་པ་ལ། །

Then, because it cleanses the impurities of the body, is mostly performed with water, accomplishes common siddhis, and is shared with the gaṇacakra and so forth, it is so called. It is not [accomplished] by only one or two of those [factors]. That very [term] also functions as an exclusion (anyāpoha): "By cleansing the crown of the head and so forth, one excludes [the application] to other objects." Regarding the term "cleansing," since it is not restricted [to a specific location], it would follow that it applies to the secret [empowerment] and so on; therefore, to counter that, the word "crown of the head" is mentioned. Thus, because it is both the crown of the head and a cleansing, it is designated as "the vase [empowerment] alone." Because it is both cleansing at the crown of the head and cleansing the impurities of the body, it is designated as "the vase empowerment alone." If one wonders what the cause of the vase empowerment is, for that reason it says: "The sublime samādhi and insight." That which is sublime insight and sublime samādhi is the cause of the vase empowerment. Why is that the cause? Because if something is absent and another does not arise, the former is the cause of the latter; and if something is present and another arises, that is its cause, just as, for example, a seed and its fruit. Through insight, one first understands the characteristics of the vase and so forth, and subsequently applies the samādhi that focuses upon it. Without these two, the conferral of the vase empowerment can never be effective. Therefore, these are the cause. If one then asks what the introductory narrative (nidāna) of this vase empowerment is: "To the Protector, the Lion of the Śākyas..." [and so forth].

ཇི་ལྟར་དབང་བསྐུར་གླེང་གཞི་ཡིན། ། ཞེས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་སྐུ་བལྟམས་པའི་དུས་སུ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བ་དང་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་སུ་སའི་ལྷ་མོས་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་བྱུང་བ་དེ་དག་ནི་བུམ་པའི་དབང་གི་གླེང་གཞིར་བཤད་དོ། ། གནས་གང་དང་གང་དུ་སྒྲུབ་ཅེ་ན། རི་དང་ཡུལ་ཁམས་དགོན་པ་རུ། ། བུམ་པའི་ཆོ་ག་བྱ་བར་གསུངས། ། ཞེས་པ་བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་གནས་ཀྱང་བཀྲ་ཤིས་པ་དང་བྱིན་ཆེ་བ་དང་། མི་ལ་སོགས་པས་དབེན་པ་དང་། ཤར་བདལ་བ་འདྲ་བ་དང་། ལྷོ་བྲེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། ནུབ་མཐོ་བ་ལྟ་བུ་དང་། བྱང་སྐྱོབ་པ་ལྟ་བུ་དང་། མདུན་ན་མེ་ཏོག་གི་གཅལ་བར་#ཡོད་པ་ལྟ་བུ་དང་། གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་སློབ་མའི་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་ནུས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་#དང་། མཚན་ཉིད་དང་ཚད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་གནས་སོ། ། གནས་དེར་བུམ་པའི་དབང་བྱ་བ་ཡང་#དུས་གང་གི་ཚེ་བྱ་སྙམ་པ་ལ། དུས་ནི་དམ་ཆོས་འབྱུང་བ་དང་། ། སློབ་མ་དད་དང་སློབ་དཔོན་གནང་། ། ཐུན་མོང་སྒྲུབ་དང་མཆོག་སྒྲུབ་པའོ། ། ཞེས་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་དམ་པའི་ཆོས་འཆད་པ་དང་ཉན་པའི་དུས་སུ་དབང་མ་བསྐུར་ན་རུང་བར་མི་འགྱུར་བས་དེའི་དུས་དང་། ཡང་ན་སློབ་མ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་དམ་ཚིག་དང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནང་བ་དང་། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་དུས་སུའང་དབང་མེད་ན་མན་ངག་མེད་པ་དང་།

"How is the empowerment the introductory narrative?" This refers to the accounts of the past, such as when the nāga kings conferred empowerment upon Śākyamuni at the time of his birth, and when the Earth Goddess conferred empowerment upon him at the time of his manifest enlightenment; these are explained as the introductory narratives for the vase empowerment. If one asks, "In what locations should it be practiced?" it is said: "In mountains, regions, or monasteries, The ritual of the vase should be performed." Regarding the locations for conferring the vase empowerment: they should be auspicious and blessed, secluded from people and the like, with the east wide and open, the south sloping like a canopy, the west high, and the north protective. In front, there should be something like a carpet of flowers, and the site should possess all qualities such as excellent forms and sounds. In particular, it should be a place whose color, shape, and power are perfect and harmonious with the disciple's karma, and which possesses the proper characteristics and dimensions. If one wonders, "At what time should the vase empowerment be performed in that location?" it is said: "The time is when the sublime Dharma arises, When the disciple has faith and the master grants permission, And for the attainment of common and supreme siddhis." This means that if empowerment is not conferred at the time when the sublime Dharma is being taught or heard, it will not be appropriate. Furthermore, it is the time when the disciple possesses faith and is endowed with the samaya, insight, and so forth, and when the sublime guru grants permission. Also, it is the time for attaining common siddhis, for without empowerment there are no pith instructions.

མཆོག་སྒྲུབ་པའི་དུས་ན་གསང་བ་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྟེན་པ་དེའང་བུམ་པའི་དབང་མ་བསྐུར་ན་མི་འབྱུང་བས་དེའི་ཕྱིར་བུམ་པའི་དབང་གི་དུས་བསྟན་ཏོ། ། གཞན་ཡང་། ཚོགས་དང་གཏོར་མའི་འཁོར་ལོ་དང་། ། སྦྱིན་སྲེག་སཱཙྪ་བྱེད་པ་དང་། ། ཞི་སོགས་ཆོ་གའི་#ལས་བྱེད་པ། ། བུམ་པའི་དབང་ནི་བསྐུར་བ་ཡིན། ། གསང་བ་ལ་སོགས་དབང་དག་གིས། ། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ལ། ། འདི་ནི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། ། ཞེས་འབྱུང་#བ་ལྟ་བུའོ། ། དུས་དེར་སློབ་དཔོན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གིས་བསྐུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ལྟ་སྤྱོད་དབང་དང་དམ་ཚིག་ལྡན། ། ཉོན་མོངས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་མེད། ། གཟུགས་བཟང་རིགས་མཐོ་སྙན་པར་གྲགས། ། དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། ས་ནོན་སྤྱོད་དང་ལས་ལ་མཁས། ། ཡོན་ཏན་མཆོག་དང་ལྡན་པའོ། ། ཞེས་པ་དུས་དེར་སློབ་དཔོན་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་དང་དབང་དང་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ། ཤིན་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ། གཟུགས་མཆོག་ཏུ་བཟང་བ། རིགས་མཐོ་བ། སྐད་སྙན་པ། སྙན་པར་གྲགས་པ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟོད་པ། ཡང་དག་པའི་ཚོར་བ་དང་། དྲན་པ་དང་། དད་པ་དང་། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་། མ་ཆགས་པ་དང་། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་། གཏི་མུག་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་འཚེ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། བག་ཡོད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། མོས་པའི་ས་དང་། དྲོད་དང་། རྩེ་མོ་དང་། བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་བཅུ་གཉིས་ལ་གནས་པ་དང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། དྲི་མ་མེད་པ་དང་། འོད་འཕྲོ་བ་དང་། འོད་བྱེད་པ་ནས། ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་བར་ལ་གནས་པ།

At the time of accomplishing the supreme [attainment], reliance upon the secret and the wisdom-knowledge empowerments will not occur if the vase empowerment has not been conferred; therefore, the time for the vase empowerment is taught. Furthermore: "The assembly, the wheel of torma offerings, The fire ritual, the making of tsa-tsas, And performing the activities of the rituals of pacification and so forth— These are the conferral of the vase empowerment. Since the results are produced by the secret And other empowerments, this is their prerequisite." Thus it is said. At that time, what kind of master confers it? For that reason: "Endowed with view, conduct, empowerment, and samaya, Free from the afflictions and secondary afflictions, Of beautiful form, high birth, and renowned fame, Adorned with the qualities of virtuous dharma, Having attained the stages, skilled in conduct and activity, Possessing the most excellent qualities." Thus, at that time, the master is one who possesses the view, conduct, empowerment, and samaya; is free from the afflictions and is utterly free from the secondary afflictions; has a most excellent form, high birth, a melodious voice, and is renowned for fame, praised by all; and is endowed with authentic feeling, mindfulness, faith, a sense of shame, consideration for others, non-attachment, non-hatred, non-delusion, non-violence, pliancy, conscientiousness, diligence, and so forth. Furthermore, they abide in the stage of conviction and the twelve levels of the path of preparation—heat, peak, patience, and the supreme mundane dharma—as well as the stages from the Joyous, the Stainless, the Luminous, and the Radiant, up to the Universal Light.

བརྡ་དང་བརྡའི་ལན་#ལ་མཁས་པ། གར་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་། མཆོད་པ་དང་། གཡབ་མོ་དང་། གླུ་དང་གླུའི་ལན་ལ་མཁས་པ། ཞི་བ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། དབང་དང་། རེངས་པ་དང་། བཅུག་#པ་དང་། བསད་པ་དང་། དབྱེ་བ་དང་། གསོ་བ་དང་། དགུག་པ་དང་། སྲེག་པ་དང་། འབར་བ་དང་། སྟེག་པ་དང་། འཁྱུད་པ་དང་། འཇིབ་པ་དང་། དེ་ལ་སོགས་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་མཁས་པ། རིག་པའི་གནས་དང་གསོ་བའི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་པའོ། ། སློབ་དཔོན་དེས་སློབ་མ་ཅི་འདྲ་བ་ཅིག་#ལ་བསྐུར་བ་#མི་ཤེས་ནས་དྲིས་པ་དང་། ལན་དུ། སློབ་མའང་དགེ་བས་བརྒྱན་པ་དང་། གསང་བ་འཇིགས་མེད་ཚོད་རིག་ཅིང་། ། བླ་མའི་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། ། ཐེག་ཆེན་སྣོད་དུ་རུང་བའོ། ། ཞེས་པ་#བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་#སློབ་མའང་དད་པ་དང་དམ་ཚིག་དང་མོས་པ་དང་དྲན་པ་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་པ་གསང་བ་ལ་འཇིགས་པ་མེད་ཅིང་མཆོག་ཏུ་དེ་ལ་དད་པ་དང་། སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་#ཚོད་རིག་པ། བླ་མ་ལ་ཚུལ་མ་ཡིན་པའི་སྤྱོད་པ་མི་བྱེད་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་ཡིན་པ། གསང་བ་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་མདོར་བསྡུས་པ་འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དབང་བསྐུར་བར་གསུངས་སོ། ། རྫས་གང་ལ་བྱ་བའང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྫས་ནི་ཐུན་མོང་ཁྱད་པར་གྱིས། ། རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི་ཕྱིའི་བུམ་པའི་རྫས་ནི་སྨན་དང་འབྲུ་དང་དྲི་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་མར་དང་ལན་ཚྭ་#ལ་སོགས་པ་ལ་བྱའོ། ། ནང་གི་བུམ་པའི་རྫས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་སྟེང་དུ་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་།

One who is skilled in signs and the responses to signs; skilled in dance, mudrās, offerings, beckoning, songs, and the responses to songs; skilled in the conduct of passion and the conduct free from passion, including the rites of pacifying, enriching, magnetizing, paralyzing, summoning, slaying, separating, healing, attracting, burning, blazing, mounting, embracing, and sucking; and skilled in the fields of knowledge and medical rituals. Not knowing what kind of disciple that master should initiate, he asked, and in reply: "A disciple adorned with virtue, Fearless regarding the secret, knowing the proper measure, Pleasing to the guru, and a fit vessel for the Mahāyāna." This means that the disciple for the vase empowerment is one adorned with faith, samaya, devotion, mindfulness, and so forth; one who is fearless regarding the secret and has supreme faith in it; one who knows the proper measure of the applications and so forth; one who does not engage in improper conduct toward the guru; one who belongs to the Mahāyāna lineage; and one who possesses the fortune to be initiated into the Guhyasamāja maṇḍala. It is taught that the master should bestow the empowerment upon one who possesses these summarized characteristics. If one asks what the substances are for the ritual, it is said: "The substances should be known to be of two kinds: Common and extraordinary." The common substances for the outer vase are medicines, grains, perfumes, jewels, butter, salt, and so forth. If one asks what the substances for the inner vase are, they are the five nectars added to those.

ཤ་ལྔའོ། ། སྦས་པ་ཐབས་ཀྱི་བུམ་པའི་རྫས་གང་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་གྱི་ཆུའོ། ། ཤེས་རབ་ཀྱིའང་དེ་ཉིད་དོ། ། གཞན་ཡང་བསྟན་པ། དབུ་རྒྱན་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དང་། ། ཕྲེང་བ་མིང་ཡང་རྫས་སུ་འདོད། ། ཅེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་དང་ཕྲེང་བ་དང་མིང་ཡང་རྫས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དབང་འདིའི་རིམ་པའང་ཇི་ལྟར་བསྐུར་ཞེ་ན། འདི་ཡང་། ཕྲེང་བ་ཆུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས། ། ཅི་རིགས་བསྐུར་བ་རིམ་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་ནི་དང་པོར་སློབ་མ་ལ་ཕྲེང་བའི་དབང་བྱིན་པས་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱས་ནས་ཕྱིས་ནི་ཆུའི་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་སྟེ། དེའང་དང་པོར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་#སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། གནང་བ་སྦྱིན་པ་དང་། ནམ་མཁའི་ལྷ་མོ་བསྐུལ་བ་དང་། ཆུའི་དབང་བསྐུར་བ་དང་། བསམ་པ་དང་། འབྲས་བུ་དང་། ལམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཆུ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་དབུ་རྒྱན་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། དྲིལ་བུ་དང་། མིང་གི་དབང་ལའང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གི་ཡང་རྫས་དང་སྔགས་དང་ལྷའི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཐབས་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གིས་བསྐུར་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་དང་ནི་སློབ་མ་ཡི། ། བསམ་མཐུན་དེ་ཐབས་དམ་པའོ། ། གར་དང་ཕྱག་རྒྱ་གླུ་ལ་སོགས། ། དེ་ཡང་ཐབས་སུ་ཡང་དག་འདོད། ། ཅེས་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་ཆུ་ལ་སོགས་པས་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་སུའང་སློབ་དཔོན་གྱི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སློབ་མས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་འདི་ཡང་ཐབས་སོ། ། གཞན་ཡང་བུམ་པའི་ཆུ་བླུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ། གར་བསྒྱུར་བ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་བྱེད་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་#གླུ་ལེན་པ་དང་། དུང་དང་པི་ཝང་དང་། གླིང་བུ་དང་། ཁར་#རྔ་དང་།

The five meats. What are the substances of the hidden vase of method? They are the water of the master. For insight, it is also that very same. Furthermore, it is taught: "The crown, the vajra and bell, the rosary, and the name are also held to be substances." Thus, the vajra, bell, rosary, and name should be understood as substances. How is the sequence of this empowerment conferred? Regarding this: "The rosary, water, and so forth, are the sequence of conferral as appropriate." This means that first, by bestowing the rosary empowerment upon the disciple, they are made a suitable vessel; subsequently, the water empowerment is to be conferred. This should be understood in terms of the initial generation of the mind of awakening, the supplication, the granting of permission, the invocation of the goddesses of space, the conferral of the water empowerment, the intention, the result, and the path. Just as it is for the water, so should it be understood for the crown, vajra, bell, and name empowerments; one should also understand their substances, mantras, the colors of the deities, and so forth. By what method is it conferred? "The method is the supreme harmony of the intention of the master and the disciple. Dance, mudrās, song, and so forth—these too are correctly held to be the method." This means that at the time of conferring the empowerment with the water and so forth, the disciple acting in accordance with the master's intention is also the method. Furthermore, at the time of pouring the vase water and so on, performing the dance, making the mudrās, singing the vajra song, and [playing] the conch, lute, flute, and hand-drum—

པ་ཊ་ཧའི་རྔ་ལ་སོགས་པ་བརྡུང་ཞིང་། མཆོད་པའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་བྱེད་པ་འདིའང་ཐབས་སོ། ། ཐབས་མེད་འབྲས་བུ་མེད་གྱུར་ཀྱང་། སྤོང་མེད་དེ་ཡི་རྒྱུ་མེད་ཕྱིར། ། མཁས་པ་རྣམས་ནི་གང་ཞིག་གིས། ། ཐབས་ནི་བསྙད་པར་བྱ་བ་ཡིན། ། གནས་ཀྱང་གང་དང་གང་དུ་བསྐུར་ཞེ་ན། ། ཆུ་ནི་སྤྱི་བོར་བསྐུར་བྱ་སྟེ། ། བཞི་ནི་ཕྱོགས་བཞིར་བསྐུར་བར་བྱ། ། ཕྲེང་བའི་དབང་ཡང་སྤྱི་བོར་ཏེ། ། མཁས་པས་འདི་དག་གནས་སུ་གསུངས། ། ཞེས་པ་ལས་དང་པོ་ཕྲེང་བའི་དབང་ནི་སྤྱི་བོར་ཏེ། འདིས་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱས་ནས་ཆུ་ནི་སྤྱི་བོར་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། དབུ་རྒྱན་ནི་རྣ་ལྟག་#གཡས་སུའོ། ། རྡོ་རྗེ་ནི་ལྟག་པར་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། དྲིལ་བུ་ནི་ལྟག་པ་གཡོན་དུ་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། མིང་ནི་དཔྲལ་བར་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་གང་དུ་བསྐུར་ཞེ་ན། དཀྱིལ་འཁོར་སློབ་མ་རབ་འབྲིང་གིས། ། མེ་ཏོག་རྡུལ་ཚོན་ཕྱིར་དུ་གསུངས། ། ཞེས་པ་སློབ་མ་རབ་དང་ལྡན་པ་ནི་མེ་ཏོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུའོ། ། འབྲིང་ནི་སྐུའོ། ། ཐ་མ་ནི་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཡང་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་དུ་སྟེ། རབ་དང་འབྲིང་དང་ཐ་མའི་སློབ་དཔོན་གྱིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དུ་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་ཀྱང་སའི་ཆ་མཉམ་པ་ལ། བྱི་དོར་བྱས་ཏེ་མེ་ཏོག་བཀྲམ་པ་འདི་ནི་མེ་ཏོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། ། ཆག་ཆག་བཏབ་སྟེ་སོ་སོའི་གནས་སུ་དྲིའི་ཐིག་ལེ་བྱས་པ་ལ། རས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་རྒྱན་དང་ལྡན་པའི་སྐུ་བྲིས་ཏེ།

Beating drums such as the paṭaha and providing a great assembly of offerings is also a method. As it is said: "Though without method there is no result, one does not abandon it because it is the cause. Therefore, the wise should explain the method." If one asks, "In which locations are these conferred?" it is said: "Water is to be conferred on the crown; the four are to be conferred on the four directions. The garland empowerment is also on the crown; the wise have taught these as the locations." Regarding this, first, the garland empowerment is on the crown; having made one a suitable vessel by this, water is to be conferred on the crown. The crown ornament is on the right side of the head. The vajra is to be conferred on the back of the neck. The bell is to be conferred on the left side of the back of the neck. The name is to be conferred on the forehead. If one asks, "Where is the maṇḍala conferred?" it is said: "For disciples of superior and middling capacity, the maṇḍala is taught as being of flowers or colored powder." Thus, for a disciple of superior capacity, it is the flower maṇḍala. For the middling, it is the [painted] image. For the lowest, the empowerment is conferred in a colored powder maṇḍala. Alternatively, regarding the master's empowerment: "By masters of superior, middling, and lowest capacity, the empowerment is to be conferred in three maṇḍalas." As for the maṇḍala itself: on a level piece of ground, having swept and cleaned it, scattering flowers is the flower maṇḍala. Having sprinkled water and made scent drops at the respective locations, one paints images on cloth or similar materials, complete with colors, shapes, and ornaments.

ལྷག་པར་གནས་པ་བྱས་ནས་སོ་སོའི་གནས་སུ་བཀོད་པ་འདི་ནི་སྐུའིའོ། ། ཡི་གེ་དང་ཕྱག་མཚན་དུ་བྱ་བའང་ཅི་རིགས་པའོ། ། རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་སའི་ཆ་མཉམ་པ་ལ་ཐིག་བཏབ་སྟེ། དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཚོན་རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱུང་བའམ། འབྲུ་ལས་བྱུང་#བའམ། སའི་ཁམས་ལས་བྱུང་བ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དེས་མ་འདྲེས་ཤིང་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་བྲིས་ལ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་གང་ཡང་རུང་བའི་ལྷ་བཀོད་དེ། དེར་དབང་བསྐུར་བ་འདི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དེར་འཇུག་པའང་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན། དེར་འཇུག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས། ། སློབ་དཔོན་དང་ནི་སློབ་མའོ། ། ཞེས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་དུའང་ལྷའི་འཁོར་ལོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། དང་པོར་སློབ་དཔོན་འཇུག་པར་བྱའོ། ། དེའང་དང་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཁྲུས་བྱ་བ་དང་། གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། གནང་བ་#ནོད་པ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། སྡོམ་པ་གཟུང་བ་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། བསྐུལ་བ་དང་། གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། སྨོན་ལམ་གདབ་པ་དང་། སྲས་སུ་བྱ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྡུ་བ་#དང་། གནང་བ་ནོད་#པ་ལ་སོགས་པ་འདིས་དང་པོར་བདག་ཉིད་འཇུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྱིས་སློབ་མ་འཇུག་པ་བརྩམ་པར་བྱ་སྟེ། སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་རྗེས་ལ་བུར་བྱས་ཏེ#། གནས་ཀུན་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། ། མཆོད་པ་དབུལ་བ་དང་། གདམས་ངག་བྱ་བ་དང་། ཆུ་བླུད་པ་དང་། བཀའ་བསྒོ་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་དབབ་པ་དང་། མེ་ཏོག་དོར་བ་དང་། མིག་དབྱེ་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་བལྟ་བ་དང་།

Having performed the consecration, the arrangement in their respective places is that of the Body. The use of syllables and hand-symbols is also as appropriate. Regarding the colored powder maṇḍala: having laid out the lines on a level area of ground, one should consecrate the colors—whether derived from precious gems, grains, or the earth element—such as white and so forth. Having drawn it without confusion and free from defects, one should arrange the deities of whichever Body, Speech, or Mind is appropriate; the conferral of empowerment therein should be understood as the maṇḍala. If one asks how one enters that maṇḍala, there are two ways of entering: the master and the disciple. Thus, having fully completed the circle of deities within the maṇḍala, the master should enter first. Furthermore, first, one should enter oneself by means of generating the awakening mind, performing the ritual bath, making supplications, receiving permission, prostrating, making offerings, offering praise, confessing misdeeds, taking the vows, rejoicing, exhorting, making supplications, going for refuge, making aspiration prayers, adopting the status of a son, gathering the awakening mind, and receiving permission, and so forth. Thereafter, one should begin the entry of the disciples. Following the making of aspiration prayers, they are treated as "sons," and one should perform the blessing of all the locations, the presentation of offerings, the giving of instructions, the giving of water, the issuing of commands, the descent of wisdom, the casting of the flower, the opening of the eyes, and the viewing of the maṇḍala.

དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ནི་སློབ་མ་འཇུག་པའི་རིམ་པའོ། ། འདི་དག་གིའང་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་རིམ་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དང་པོར་སའི་ཆོ་ག་དང་། ། སྟ་གོན་ཚོགས་ནི་བྱེ་བྲག་སྟེ། ། བསྙེན་པ་སྤྱིའི་སྔོན་དུའོ། ། ཞེས་པ་འདི་ནི་མདོར་བསྟན་པའོ། ། སའི་ཆོ་ག་གང་དང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དང་པོར་བརྟག་དང་བསླང་#བ་དང་། ། བྱིན་དང་མ་བྱིན་བརྟག་པ་དང་། ། སྦྱང་དང་བྱིན་བརླབ་#གཟུང་དང་བསྲུང་། ། ཞེས་པའོ#། ། དང་པོར་བརྟག་པ་ནི་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་སྟེ། ལས་གང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་ཚད་དང་ལས་དང་མཚན་ཉིད་རྟོག་པ་འདི་ནི་ས་བརྟག་པའོ། ། དེ་ནས་མཎྜལ་བྱི་དོར་བྱས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་དང་སའི་ལྷ་མོ་དང་ཕྱོགས་སྐྱོང་ལ་སོགས་པ་ལ་གཏོར་མ་བྱིན་ནས་ལས་བཅོལ་བ་འདི་ནི་ས་བསླང་བའོ། ། དེའི་ནུབ་མོ་རྨི་ལམ་དང་ཆུ་དང་མེ་ལ་རྟོག་པ་#དང་རོ་ལ་རྟོག་པ་འདི་ནི་བྱིན་ནམ་མ་བྱིན་བརྟག་པའོ། ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་བསམ་གཏན་དང་། རྫས་ལ་སོགས་པས་རིན་པོ་ཆེ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པའམ། ཡི་གེའམ་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི་ས་སྦྱང་བའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ལ་#རླུང་དང་ཆུ་དང་ས་གཞི་རི་རབ་དང་བཅས་པ་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་དང་ལྡན་པ། གཞི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ལྔ་ལས་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་#པའོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་བདག་ཉིད་འདུག་པ་དང་། གཞལ་ཡས་ཁང་བསྐྱེད་པ་དང་། ལྷ་བསྐྱེད་པ་དང་། སྤྱན་དྲང་བ་དང་། དགུག་པ་དང་། མཆོད་པ་དགྲམ་པ་དང་། མཆོད་པ་དབུལ་བ་དང་། རྫས་ཁྱད་པར་ཅན་གཞན་དགྲམ་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་སོ་སོར་#གནས་པ་དང་། མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་དང་།

This sequence for the entry of the disciple, beginning with the teaching of suchness, is as follows. If one asks what the sequence of preliminary activities for these is: "First, the ritual of the site, the preparations, and the specific assembly; these precede the general approach." This is the brief summary. What are the various rituals of the site? "First, the examination and the request; the examination of whether it is given or not; the purification, the blessing, the seizing, and the protection." Thus it is said. First, the examination refers to the upper and lower [directions]. Examining the color, shape, dimensions, activity, and characteristics in accordance with the specific rite to be performed is the examination of the site. Then, having cleansed the maṇḍala, one offers torma to the deities of the maṇḍala, the local earth goddess, the guardians of the directions, and so forth, and entrusts them with the task; this is the request for the site. On that night, examining dreams, water, fire, and the taste [of the earth] is the examination of whether it has been granted or not. Purifying the site through mantras, mudrās, meditative concentration, substances, and so forth, transforming it into various precious colors, or into syllables, or into the state of being without intrinsic nature, is the sequence of purifying the site. Blessing it by visualizing the wind, water, earth, and Mount Meru together, endowed with five colors and formed from a base of five kinds of jewels, is the blessing. Upon that, one sits oneself, generates the celestial palace, generates the deities, invites them, summons them, arranges the offerings, presents the offerings, arranges other special substances, and the yogins each take their respective places with heaps of flowers.

གདན་དང་། དབང་བླང་བ་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། བཀའ་བསྒོ་བ་དང་། ཐོག་ཕུབ་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ནི་ས་གཟུང་བའི་རིམ་པའོ། ། གཞན་ཡང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་འཁོར་ལོ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། རལ་གྲི་དང་། རྒྱ་གྲམ་དང་། ཕུར་བུ་དང་། མེའི་ཁང་པ་བྱེད་པ་འདི་ནི་ས་བསྲུང་བའི་རིམ་པའོ། ། སྟ་གོན་གྱི་ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གང་ཡིན་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། ས་ཡི་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ། ། སློབ་མ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ། ། ཇི་ལྟར་སྟ་གོན་བྱ་བ་དང་། ། ཞེས་པ་ནི་དང་པོར་སའི་ལྷ་མོ་སྟ་གོན་ལ་གནས་པ་ནི་གདན་བྱ་བ་དང་། ལྷ་མོ་སྦྲན་པ་དང་། བལྟ་བ་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། མཆོད་པ་དབུལ་བ་དང་། གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། གནང་བ་སྟེར་བ་དང་། ཐིམ་པ་དང་། ས་གཞི་འོད་དུ་#འབར་བ་འདི་ནི་སའི་ལྷ་མོ་སྟ་གོན་ལ་གནས་པའི་རིམ་པའོ། ། ཐིག་ལེ་བྱ་བ་དང་། ལྷ་བསྐྱེད་པ་དང་། ལྷ་སྤྱན་དྲང་བ་དང་། བསྟིམ་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་#དང་། མཆོད་པ་དབུལ་བ་དང་། བསྟོད་པ་བྱ་བ་དང་། གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། གནང་བ་སྟེར་བ་དང་། བསྡུ་བའམ་#གཤེགས་པ་འདི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་སྟ་གོན་ལ་གནས་པའོ། ། ཁྲུས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གོང་མ་བཞིན་ཏེ། སྐུད་པ་སྦྱིན་པ་དང་། སོ་ཤིང་དོར་བ་དང་། ཆོས་བཤད་པ་དང་། ཀུ་ཤ་སྦྱིན་པ་དང་། རྨི་ལམ་བརྟག་པ་དང་། ངན་ན་སྤོགས་པ་ནི་གོང་མ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་སློབ་མ་སྟ་གོན་ལ་གནས་པའོ། ། བུམ་པ་སྟ་གོན་ཆོ་ག་ཡང་། ། རྒྱུ་དང་ཚད་དང་དབྱིབས་དང་ནི། ། ཞེས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་#པ་དང་། །

The sequence for seizing the site consists of: providing the seat, receiving empowerment, entering into meditative equipoise, making supplications, issuing commands, and roofing the structure, and so forth. Furthermore, the sequence for protecting the site consists of constructing a wheel, a vajra, a jewel, a sword, a crossed-vajra, a ritual dagger, and a fire-house through the application of mantras, mudrās, and so on. If one asks what is meant by the "ritual of the preparatory stage" (sbyor ba'i cho ga), it is as follows: "The earth goddess, the deities of the maṇḍala, the disciples, the vases, and so forth—how the preparatory stage is performed." First, regarding the preparatory stage of the earth goddess: providing the seat, summoning the goddess, visualizing her, blessing her, presenting offerings, making supplications, granting permission, her dissolution, and the ground blazing with light—this is the sequence for the preparatory stage of the earth goddess. Regarding the preparatory stage of the maṇḍala deities: marking the drops, generating the deities, inviting the deities, absorbing them, conferring empowerment, blessing, presenting offerings, offering praise, making supplications, granting permission, and then either withdrawing or departing—this is the preparatory stage of the maṇḍala deities. The bathing and so forth are as described above. Giving the thread, casting the tooth-stick, explaining the Dharma, giving the kuśa grass, examining the dreams, and performing the remedial rites if the dreams are unfavorable should be understood from the previous sections; this is the preparatory stage of the disciples. As for the ritual for the preparatory stage of the vases: "The material, the dimensions, the shape, and the blessing..." and so forth.

ལྷ་བསྐྱེད་པ་དང་། དགུག་གཞུག་བྱ་བ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་། མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་། གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། རྫས་བསྒྲུབ་པའོ། ། ནང་པར་སྔར་ནི་བློ་ཅན་ལངས། ། མཚན་ཉིད་ཀུན་དང་ལྡན་པ་ཡི#། ། སྐུད་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བྱ་སྟེ། ། དང་པོར་ནམ་མཁར་ཐིག་གདབ་སྟེ། ། དེ་ནས་ས་ལ་ཐིག་གདབ་པོ། ། དེ་རྗེས་ཚོན་རྣམས་བྱིན་བརླབས་ནས། ། དཀྱིལ་འཁོར་སྡུ་#གུར་བྲི་བར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། རྟགས་ཀྱང་གང་དང་གང་ལ་བརྟག་ཅེ་ན། ། ཀུ་ཤ་སོ་ཤིང་སྐུད་པ་དང་། ། དབབ་དང་དྲི་དང་མེ་ཏོག་དོར། ། འདི་ནི་རྟགས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ། ། མཁས་པ་ཡིས་ནི་བརྟག་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་དང་པོར་རྨི་ལམ་བརྟག་#པ་དང་སོ་ཤིང་ལ་འཇུག་པ་དང་། དངོས་གྲུབ་བརྟག་པ་དང་། སྐུད་པ་ལས་ནི་ཆད་པ་དང་མ་ཆད་པ་བརྟག་པའོ། ། དབབ་པ་ནི་འདར་བ་དང་འཕར་བ་དང་། སྨྲ་བ་ལ་བརྟག་པའོ། ། དྲི་བ་ནི་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་བརྟག་པའོ། ། མེ་ཏོག་ནི་སྐུའི་སྟོད་དང་སྨད་དང་གཙོ་བོ་དང་འཁོར་ལ་ཕོག་#པ་དང་མ་ཕོག་#པ་བརྟག་པའོ། ། བརྡ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བུམ་པའི་དབང་དང་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས། ། ལྔ་བསྡུས་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི་བུམ་པའི་དབང་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་དང་མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་པ་འདྲི་བ་ལ་གཡོན་གྱི་སོར་མོ་བསྡུས་པའི་སྟེང་དུ་གཡས་ཀྱི་སྲིན་ལག་གམ་གུང་མོ་བཞག་པའམ་ཡང་ན་དེའི་སྟེང་དུ་ལྔ་བཞག་པ་འདི་ནི་བུམ་པའི་དབང་གི་བརྡ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། བསམ་གཏན་ཡང་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་#རྒྱས་པ་དང་། ། ལྷ་མོས་#རྫས་སྟེར་ལ་སོགས་པ། །

The generation of the deity, the summoning and absorption, the conferral of empowerment, the offerings, the praise, the supplication, and the accomplishment of the substances. In the early morning, the wise one should rise. Having blessed the thread endowed with all the characteristics, first one should strike the lines in the sky, and then strike the lines upon the ground. Following that, having blessed the pigments, one should draw the maṇḍala in its entirety. These are the intermediate verses. If one asks, "What are the signs to be examined?" it is said: "The kuśa grass, the tooth-stick, the thread, the descent, the scent, and the casting of the flower—these are the types of signs that the wise should examine." This refers to: first, examining the dream; engaging with the tooth-stick; examining the signs of accomplishment; and examining whether the thread is broken or unbroken. "The descent" refers to examining whether there is trembling, leaping, or speaking. "The scent" refers to examining whether it is white or other colors. "The flower" refers to examining whether it lands on the upper or lower part of the body, or whether it lands on the principal deity or the retinue. If one asks, "What is the symbolic gesture?" it is said: "Those who possess the vase empowerment should display the five-fingered mudrā." This means that those who have obtained the vase empowerment, when questioned by śrāvakas, non-Buddhists, and so forth, should place the right ring or middle finger upon the gathered fingers of the left hand, or otherwise place the five fingers upon it; this is the symbolic gesture of the vase empowerment. Thus it is taught. If one asks, "How should the meditative concentration be performed?" it is said: "The expansion of the bodhicitta, the goddesses bestowing substances, and so forth."

ཇི་ལྟར་བསྒོམས་#པ་བསམ་གཏན་ཏེ། ། དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་བཤད། ། ཅེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལས་ལྷ་མོ་བྱུང་བ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྐུལ་བ་དང་། ལུས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་རྒྱས་པ་དང་། གནས་གང་དུ་རྫས་གང་གིས་#དབང་བསྐུར་#བ་དང་། དྲི་མ་ཐོན་པ་དང་། རིགས་ལྔའི་སྐུར་ལངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ནི་བསམ་གཏན་ནོ། ། དེས་ཀྱང་ནུས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། བག་ཆགས་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་དང་། ། དྲི་མ་འཁྲུ་བར་བྱེད་པའོ། ། ཞེས་པ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་ང་རྒྱལ་དང་། ཕྲག་དོག་གི་དྲི་མ་འཁྲུ་ཞིང་དེའི་#བག་ཆགས་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཡང་ན་རེ་རེ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། ། དེ་ལ་བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་ནས་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་མན་ངག་ཀྱང་གང་བསྟན་ཞེ་ན། ཞི་བ་ལ་སོགས་ལས་རྣམས་དང་། ། བསྐྱེད་པ་དང་ནི་དེ་མཐུན་གཞན། ། ཞེས་#བྱ་བར་སྦྱར་རོ། ། དེའི་དོན་ཡང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་སེམས་གཟུང་བ་དང་། བཅས་པ་དང་། དེའི་སྒོ་ནས་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་གས་ས་འོག་དང་རི་ལུ་#ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་གང་འགྲུབ་པའི་ཐབས་དང་། གཞན་ཡང་བུམ་པ་ལ་སོགས་#པའི་དབང་བསྐུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་#ཆོ་ག་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་#ཐམས་ཅད་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེའང་ཚོགས་གང་དང་འབྲེལ་ཞེ་ན། ཐུན་མོང་ཚོགས་དང་དེ་བཞིན་དུ། ། ཞི་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བའོ། ། ཞེས་པ་ཐུན་མོང་གི་ཚོགས་དང་། རེངས་པ་དང་བཀུག་#པ་དང་། རྨོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། ། མཆོད་པ་དང་འབྲེལ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འོ་ན་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་གང་དང་འབྲེལ་ཞེ་ན།

"How one meditates is dhyāna; thus it was explained by the holy ones." This refers to the meditative absorption (samādhi) that focuses on the goddess emerging from space, the master’s exhortation, the body being suffused with bodhicitta, the conferral of empowerment by means of substances in a particular location, the removal of stains, and the arising in the forms of the five families, and so forth. If one asks what power this possesses: "It purifies habitual tendencies and washes away stains." This means it washes away the stains of attachment, aversion, ignorance, pride, and envy, and purifies their habitual tendencies; or else, these should be applied sequentially to each one. Regarding that, if one asks what instructions associated with the vase empowerment (kalaśābhiṣeka) are taught: "The activities such as pacifying, the generation stage, and others concordant with it." This is how it should be applied. Its meaning is as follows: the method for stabilizing the mind through the generation stage, and through that, the means for accomplishing any of the common siddhis—such as the subterranean realm or the medicinal pill—by means of rituals like pacifying and so forth; furthermore, all the extensive rituals of the maṇḍala for conferring the vase empowerment and so on should be taught. Furthermore, if one asks with which accumulations it is connected: "The common accumulations and likewise the applications such as pacifying." This should be understood as being connected to the common accumulations, the maṇḍala cycles of the accumulations such as paralyzing, summoning, and bewildering, and the offerings. If one then asks with which siddhis it is connected:

གང་ཞིག་བུམ་པའི་དབང་ཐོབ་ནས། ། ཅི་སྲིད་ཐུན་མོང་དངོས་གྲུབ་འགྱུར། ། ཞེས་པ་གང་ཞིག་གིས་གང་ལ་#བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་ནས་གང་གིས་ཐོབ་པ་དེས་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་གང་ཡང་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། ། འོ་ན་འབྲས་བུའང་གང་ཞིག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བདེ་གཤེགས་སྐུ་ཡི་དངོས་གྲུབ་ནི། ། གང་ཚེ་འདི་ཡིས་ཐོབ་#པར་འགྱུར། ། ཞེས་པ་#གང་ཞིག་གི་གང་#ལ་གང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་དངོས་གྲུབ་རྡོ་རྗེ་བཞིན་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། ། འོ་ན་རྒྱུད་གང་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐུན་མོང་མན་ངག་སྟོན་པ་ཡི། ། རྒྱུད་དང་འབྲེལ་ལོ་ཞེས་པ་གང་ལ་ཐུན་མོང་གི་སྦྱོར་བ་སྟོན་པའི་རྒྱུད་དང་འབྲེལ་པར་བྱའོ། ། འོ་ན་རྣལ་འབྱོར་གང་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བསྐྱེད་པ་ཡི་ནི་རྣལ་འབྱོར་ལ། ། བུམ་པའི་སྦྱོར་བས་འགྲུབ་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་གང་ལ་བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་བ་དེས་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་བྱའོ། ། མན་ངག་དེའང་གང་ཟག་གང་ལ་བསྟན་ཞེ་ན། བུམ་པ་དང་འབྲེལ་མན་ངག་ནི། ། གང་ཟག་གཉི་གའི་ཐུན་མོང་ངོ་། ། ཞེས་པ་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི་ཚོགས་དང་སློབ་མ་གཉི་གའི་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པའོ། ། ། ། དེ་ལྟར་བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་ཐབས་ལ་སོགས་པ་#རྒྱས་པར་བཤད་ནས། ད་ནི་སློབ་མའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གསང་བའི་དབང་གི་ངོ་བོའང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གང་ཞིག་གསང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །

"Whoever has obtained the vase empowerment, for as long as the common accomplishments are attained," means that whoever has been conferred the vase empowerment and has obtained it, by that person any accomplishment such as pacification and so forth will be attained without obstruction. If one asks, "Then what result will be obtained?" it says: "The accomplishment of the Sugata’s body will be obtained by this at that time." Whoever obtains it for whom and what it is, by that person the accomplishment of the vajra body of all the Tathāgatas will be attained without obstruction, like a vajra. If one asks, "With which tantra is it connected?" it says: "It is connected to the tantra that teaches the common instructions." This means it should be connected to the tantra that teaches the common applications. If one asks, "With which yoga is it connected?" it says: "In the yoga of the generation stage, it is accomplished through the application of the vase." Whoever has been conferred the vase empowerment should abide in the meditative concentration of the generation stage. If one asks, "To what kind of person are those instructions taught?" it says: "The instructions connected to the vase are common to both types of persons." This means the methods for accomplishing common accomplishments and the generation stage are common to both the assembly and the disciples. Having thus explained in detail the methods for conferring the vase empowerment and so forth, now, from the perspective of the disciple, the secret empowerment will be explained. In that regard, if one asks, "What is the essence of the secret empowerment?" it is explained for that reason: "That which is the secret bodhicitta..."

ཞེས་པ་ལ་གསང་བའི་དབང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་སོ། ། འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཞིག། ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་ལས་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། གཞན་གྱིས་ནུས་པ་མ་སྤངས་པའོ། ། ཞེས་པ་གང་བསམ་གཏན་དང་#ལྡན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་འཐོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བ་#སྟེ། དེས་ནི་ངག་གི་སྡིག་པ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོད་པས་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་མ་སྤངས་པའོ། ། ངེས་པའི་ཚིག་བསྙད་པ་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་གསང་བའི་དབང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། གང་ཞིག་གསང་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། ངག་ལ་བསྐུར་བར་བྱེད་ཕྱིར་རོ། ། ཞེས་པ་ལ་གསང་བར་#བྱ་བ་ཉིད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་པ་ཉིད་དང་། ངག་གི་རྟོག་པ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། གསང་བའི་དབང་ཞེས་བྱ་བའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། ཕྱི་དང་ནང་དང་སྦས་པ་དང་། ། གསང་བའི་དབང་ནི་གསུམ་དུ་ཤེས། ། ཞེས་པ་ཕྱིའི་གསང་བའི་དབང་ནི་དུང་གི་ནང་དུ་གསང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐུར་བའོ། ། ནང་གི་གསང་བ་ནི་བེའུ་བཞིན་པའམ་བུང་བ་བཞིན་གྱི་སྦྱོར་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལེན་པའོ། ། སྦས་པའི་གསང་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་མཚམས་ཀྱི་འོག་གི་ཕྱོགས་ལེན་པར་བྱེད་པའོ། ། གང་གིས་ཁ་ཡི་ཐད་ཀར་ནི། ། གཉི་ག་སྦྱོར་བའི་བྱིན་རླབས་#ལས། ། ཟླ་བ་ཉི་མ་འདྲེས་པ་ཡིས། ། ཁ་ཡི་བུ་གར་འབྱུང་བར་བྱེད#། ཅེས་པ་འདི་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། འདིའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ། གསང་བ་དང་ནི་སྦས་པ་དང་། ། ཐུན་མོང་མིན་དང་མི་བསྟན་པའི། །

Regarding this, the essence of the secret empowerment is the extraordinary bodhicitta. If one asks, "What is this so-called bodhicitta? Is it not simply 'potency'?" it is said: "The bodhicitta arising from meditative concentration Is potency that has not been relinquished by others." This refers to the bodhicitta arising from one endowed with meditative concentration, which is free from defects such as being scattered. Because it possesses the very potency to purify the misdeeds of speech, it is here called "potency" without being relinquished. If one wonders why this etymological explanation is called the "secret empowerment," it is said: "Because that which is secret, the bodhicitta, Is conferred upon the speech." It is so called because it is to be kept secret, because it is the bodhicitta itself, and because it purifies the conceptualizations of speech. If one asks how many types of secret empowerment there are, it is said: "The outer, the inner, and the hidden: Know the secret empowerment to be threefold." The outer secret empowerment is the conferral of the secret bodhicitta into a conch shell. The inner secret is the receiving of the bodhicitta through the union of the "calf" or the "bee." The hidden secret is the receiving from the lower direction of the point of non-dual union. Regarding this, there is an intermediate verse: "From the blessing of the union of both, The moon and sun are blended; They cause it to emerge from the opening of the mouth." If one asks what the synonyms for this are, it is said: "Secret, hidden, uncommon, And that which is not to be shown."

སྦྱོར་བ་འདི་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། ། ཞེས་པ་ཀུན་ལ་མི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱིས་སྦས་པ་དང་། ཚོགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་། དེ་དག་ལ་མི་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་དག་ནི་རྣམ་གྲངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གསང་བའི་དབང་ཞེས་པ་འང་ཆོས་དུ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ཏིང་འཛིན་དང་། ། རོ་མྱང་དག་གི་སྡིག་པ་སྦྱོང་། འདི་ནི་གསང་བའི་དབང་དུ་འདོད། ། ཅེས་པ་གསང་བའི་དབང་ཞེས་བྱ་བའང་དང་པོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་#སེམས་དཀར་དམར་ཡིན་པ་ཉིད་དང་། དེའང་ཏིང་ངེ་#འཛིན་ཡིན་པ་ཉིད་དང་། སློབ་མའི་ལྕེས་རོ་མྱང་བ་ཉིད་དང་། ངག་གི་སྡིག་པ་སྦྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་#འདི་དག་དང་ལྡན་པ་ལ་གསང་བའི་དབང་ཞེས་བཤད་དོ། ། འདིས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། གང་ཞིག་གཞན་ལ་ཐལ་འགྱུར་བ། ། འདི་ཡིས་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་འདི་ནི་གང་ཞིག་གིས། ། གང་ཞིག་ཐལ་བར་བྱེད་པའོ། ། འོ་ན་གཅིག་གིས་འགྱུར་མོད་#ཅེ་ན། ངག་གི་སྡིག་པ་སྦྱོང་བ་ནི་བཟླས་པས་ཀྱང་འགྱུར་བས་བྱང་ཆུབ་#སེམས་ཡིན་ནོ། ། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་#ལས་གཞན་མ་སྨོས་ན། ཐ་མལ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་འགྱུར་བས་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། ། གཞན་ལའང་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་#རོ། ། གསང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་སློབ་དཔོན་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཞིག་དབབ་#དང་བཟློག་ཤེས་དང་། ། རིག་མ་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་དབུལ། ། ཞེས་པ་སློབ་དཔོན་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དབབ་པ་དང་བཟློག་པ་ཤེས་པ་དང་། རིག་མ་རྟོག་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་མཁས་པ་རིག་མའང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་སྟེ།

"This application is a synonym" is said because it is not to be shown to everyone, because it was concealed by all the Victors, because it is uncommon to the [ordinary] accumulations and so forth, and because it is not shown to them; thus, these should be understood as synonyms. If one asks, "With how many qualities is the secret empowerment endowed?" it is said: "Through bodhicitta, meditative absorption, And the tasting of the flavor, it purifies sins; This is asserted as the secret empowerment." Regarding what is called the "secret empowerment," it is explained as being endowed with these: first, the white and red bodhicitta itself; second, that very [bodhicitta] being meditative absorption; third, the tasting of the flavor with the disciple's tongue; and fourth, the purification of the sins of speech. If one asks, "What does this accomplish?" it is said: "Whatever [sins] are transferred to others, This [empowerment] eliminates them." This refers to whatever [sins] are transferred to whom. If one asks, "But wouldn't it be accomplished by one [factor] alone?" the purification of the sins of speech could also be accomplished through recitation; therefore, it is [specified as] bodhicitta. Furthermore, if only "bodhicitta" were mentioned without anything else, it could be accomplished by ordinary bodhicitta as well; therefore, "meditative absorption" is mentioned to exclude that. The same should be applied appropriately to the others. If one asks, "Who is the master of this 'secret'?" it is said: "One who knows how to bring down and reverse, And offers a consort endowed with qualities— Such a one is the master." This should be applied to the term "master." One who knows how to bring down and reverse the bodhicitta, and who is skilled in the application of the consort's realization, and who offers a consort endowed with qualities—[such a one is the master].

འདི་དག་ཀྱང་འབྲས་བུ་བདེ་བ་སྟེར་བའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཞེའོ། ། སློབ་དཔོན་དེས་ཀྱང་སློབ་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ལ་བསྐུར་ཞེ་ན། བུམ་པའི་དབང་རྫོགས་རྟོག་#པ་ཆུང་། ། གསང་ལ་དད་པས་གཞན་ལ་མིན། ། ཞེས་པ་དང་པོར་སློབ་དཔོན་ལས་#ལེགས་པར་སྦྱངས་པའི་#བུམ་པའི་དབང་ཐོབ་པ་དང་། རྫས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟོག་#པ་ཆུང་ཞིང་དངོས་སུ་འཇུག་ནུས་པ་དང་། གསང་བའི་དོན་ལ་མི་སྐྲག་མི་དངངས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་དད་པ་དང་། གཞན་ཡང་སྐད་སྙན་པ་དང་། བདེན་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཚོད་རིག་པ་དང་། ལུས་ངག་གཟོབ་པ་འོང་#ངོ་། ། དེ་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུ་ཅི་ཞེ་ན། གཉི་གའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི། ། ཤེས་རབ་ཏིང་འཛིན་འདི་ཁོ་ན། ། ཞེས་པ་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུའང་སློབ་དཔོན་དང་ཕྱག་རྒྱ་མའི་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་འདིས་དབང་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་དང་། མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། འོ་ན་འདི་དུས་གང་གི་དུས་སུ་བསྐུར་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་གཉིས་ཡོད་གནང་བ་དང་། ། རྫས་རྣམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དུས། ། ཞེས་པ་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་ནི་དང་པོར་སློབ་དཔོན་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། རིག་མ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྙེད་པ་དང་། ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་#གནང་བ་བྱིན་པ་དང་། ཁུ་བ་དང་རཀྟ་རྒྱས་ཤིང་འབབ་པ་དང་། རང་གི་ཡོན་ཏན་དང་རྫས་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དུས་སོ། ། འོ་ན་གསང་བའི་དབང་གི་གླེང་གཞི་ཞེས་བྱ་བའང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཚེ་རྩ་བའི་རྒྱུད་དག་ཏུ། ། བདུད་རྩིའི་རོ་ལ་བརྒྱལ་བསླང་བའོ། །

These are also called "masters" because they bestow the fruit of bliss. If one asks to what kind of disciple that master should confer [the empowerment], it is said: "One who has completed the vase empowerment, has little conceptualization, and has faith in the secret, but not others." First, the disciple must have properly received the vase empowerment from the master; have little conceptualization regarding substances and the like, and be capable of actual engagement; not be terrified or frightened by the secret meaning, but have intense faith; and furthermore, possess a melodious voice, speak truthfully, know the proper measure, and be careful in body and speech. If one asks what the cause for conferring that empowerment is, it is said: "This very insight and meditative absorption arising from the union of both." The cause for conferring the secret empowerment is the insight and meditative absorption of the master and the mudrā; because these benefit the empowerment and because [the empowerment] does not occur without them, it is so called. If one then asks at what time this should be conferred, it is said: "When the two masters are present and the substances are complete." The time for conferring the secret empowerment is when a distinguished master and a qualified consort are found, when permission is granted by that [master], when the bodhicitta and rakta are abundant and flowing, and when one's own qualities, substances, physical form, and so forth are complete. If one then asks what the introductory narrative of the secret empowerment is, it is said: "When, in the root tantras, one is revived from fainting at the taste of nectar."

ཞེས་པ་རྩ་བའི་རྒྱུད་གསང་བ་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་#བདུད་རྩི་ལྔ་ལ་དངོས་སུ་སྤྱད་པའི་#སྟོབས་ཀྱིས་#འཁོར་བ་#ན་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཉན་ཐོས་#འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་# དངངས་པ་དང་ངུས་པ་དང་བརྒྱལ་བ་ལ། མི་བསྐྱོད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བསླངས་#ནས་དེ་དག་གི་#དོན་བསྟན་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གསང་བའི་དབང་གི་གླེང་གཞིའོ། ། #དེ་ལ་གསང་བའི་དབང་གི་རྫས་གང་ལ་བྱ་#ཞེ་ན། རྫས་ནི་དཀར་དམར་བཅུ་ཕྱེད་ལྡན། ། གང་དུ་འདི་ཡི་སྦྱོར་བ་བྱེད། ། ཅེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་#སེམས་དཀར་དམར་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་#དྲི་ཆེན་དང་། དྲི་ཆུ་དང་། ཤ་ཆེན་དང་། ཤེལ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་རྫས་ཏེ། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ཡང་གནས་གང་དུ་བསྐུར་ཞེ་ན། གནས་ནི་སློབ་མའི་ལྕེ་གསུམ་ལ། ། སྦོམ་པོ་དབང་མོས་བླངས་ཏེ་སྦྱིན། ། ཞེས་པ། མགྲིན་པ་དང་སྙིང་ག་དང་ལྟེ་བ་སྟེ། གང་གི་རོ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། འདིའི་རིམ་པའང་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་པདྨ་སྙོམས་འཇུག་སྒྲ། ། ནོར་བུའི་ཆ་རྟེན་#ངག་ལ་སྦྱིན། ། ལྔའམ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ནི། ། གསང་བའི་དབང་གི་རིམ་པའོ། ། ཞེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་སྦྱོར་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཤེས་རབ་མའི་ཆུས་རྡོ་རྗེ་བཀྲུས་པ་ནི་ཆུའི་དབང་ངོ་། ། ནོར་བུའི་ཆ་ལ་བརྟེན་པ་#ནི་དབུ་རྒྱན་གྱི་དབང་ངོ་། ། རྡོ་རྗེ་འཇུག་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་དབང་ངོ་། །

Thus, in the maṇḍala of the Root Tantra known as the Guhyasamāja, the Great Yoga Tantra, the Tathāgatas directly partook of the five nectars. By the power of this, the Bodhisattvas and Śrāvakas dwelling in saṃsāra who were free from desire were terrified, and through the force of that terror, they were struck with alarm, wept, and fainted. Akṣobhya, the Bodhisattva Mahāsattva, then roused them and taught the meaning for their sake; this is the introductory narrative for the secret empowerment of the Bodhisattvas. Regarding that, if one asks what the substances for the secret empowerment are: "The substances are the white, the red, and the five [others], ten in total. Where is the application of these performed?" These substances are the white and red bodhicitta, as well as the others: feces, urine, "great flesh" (mahāmāṃsa), and semen. By relying on these, the conceptualizations of speech are reversed. Furthermore, if one asks at what locations the empowerment is conferred: "The locations are the three tongues of the disciple; the thick [substance] is taken and given by the Empowerment Lady." These are the throat, the heart, and the navel; it is so called because one experiences the taste there. If one asks what the sequence of this is: "The sound of the vajra and lotus in union, Relying on the part of the jewel, is given to the speech. Possessing five or six [stages] is The sequence of the secret empowerment." This is said with respect to the empowerment of one's own union. Washing the vajra with the water of the wisdom consort is the water empowerment. Relying on the part of the jewel is the crown empowerment. The entry of the vajra is the vajra empowerment.

ཅག་སྒྲ་ནི་དྲིལ་བུའི་དབང་ངོ་། ། ཨ་ཧ་ཨ་ཧ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་གི་དབང་ངོ་། ། ཡང་ནི་#དཀར་དམར་སྤེལ་བ་ནི་ཕྲེང་བའི་དབང་ངོ་། ། བུམ་#པ་གཉིས་ནས་འབྱུང་བས་ཆུའི་དབང་ངོ་། ། ནོར་བུ་ལ་བརྟེན་#པས་དབུ་རྒྱན་གྱི་དབང་ངོ་། ། རྡོ་རྗེ་ལ་རེག་པས་རྡོ་རྗེའི་དབང་ངོ་། ། ཨ་ཧོ་སུ་ཁ་ཞེས་པ་དྲིལ་བུའི་དབང་ངོ་། ། བབས་པའི་ཡི་གེ་ལ་མིང་བཏགས་པ་ནི་#མིང་གི་དབང་ངོ་། ། ཡང་ན་འབྲལ་བ་མ་ཡིན་པ་#ཕྲེང་བའོ། ། ཆུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆུའི་དབང་ངོ་། ། དགོས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་བྱེད་པས་དབུ་རྒྱན་ནོ། ། སེལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་#རྡོ་རྗེའོ། ། སྒྲ་ཐམས་ཅད་དབང་བསྐུར་བར་བྱེད་པས་དྲིལ་བུའོ། ། བདག་པོར་བསྟབས་པས་མིང་གི་དབང་ངོ་། ། དེ་ལའང་ཐབས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གིས་བསྐུར་ཞེ་ན། གང་གིས་བཀྲ་ཤིས་བསྟོད་པ་ཡིས། ། ནམ་ཕྱེད་དུས་སུ་བསྐུར་བར་བྱེད། ། ཅེས་#པ་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་ཕྱག་རྒྱ་མ་གཉིས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་བྱང་#སེམས་དཀར་དམར་ཕབ་སྟེ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་བྱས་ལ། ནམ་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་བརྩེ་བས་བྱང་#སེམས་རྡོ་རྗེའི་ཆ་ལ་བརྟེན་ནས་#བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་བསྟོད་པས་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། སློབ་མའི་ངག་ལ་བྱིན་ལ། སློབ་མས་ཀྱང་ཨ་ཧོ་མ་ཧཱ་སུ་ཁ་ཞེས་བཏུང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ལ་བསྟོད་པ་བྱས་པ་འདི་ནི་གསང་བའི་དབང་གི་ཐབས་སོ། ། འོ་ན་དབང་བསྐུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དཀྱིལ་འཁོར་ལུས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལས། ། རྩ་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་པའོ། ། ཞེས་པ་ཕྱག་རྒྱ་མ་དང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུས་ལ་རྩ་#ནི་ཐིག་གི་ངོ་བོའོ#། །

The sound "cha" is the bell empowerment. "A ha a ha" is the name empowerment. Furthermore, the alternating of white and red is the rosary empowerment. Because it emerges from the two vases, it is the water empowerment. Because it relies upon the jewel, it is the crown empowerment. Because it touches the vajra, it is the vajra empowerment. "A ho su kha" is the bell empowerment. Bestowing a name upon the descended syllables is the name empowerment. Alternatively, "rosary" refers to that which is inseparable. Because it is the very nature of water, it is the water empowerment. Because it causes all needs to arise, it is the crown. Because it acts as a clearing away, it is the vajra. Because it empowers all sounds, it is the bell. Because it is offered to the master, it is the name empowerment. If one asks, "By what method is it conferred?" it is said: "By means of auspicious praises, it is conferred at the time of midnight." This means that the yogi and the mudrā enter into union, and the white and red bodhicitta is brought down. Having performed a great gaṇacakra, at the time of midnight, out of compassion, relying upon the portion of the bodhicitta-vajra, one makes aspirations with praises in the form of auspicious verses and places it in the disciple's mouth. The disciple should then drink it, saying, "A ho mahā su kha." Then, the praise offered to the master is the method for the secret empowerment. If one asks, "What is the maṇḍala for the conferral of empowerment?" it is said: "The maṇḍala is the application of the body; it is the assembly of the channels and so forth." This means that in the bodies of the mudrā and the Vajra Master, the channels are the nature of the lines.

རྐང་བརྒྱད་ནི་ཀ་བའོ། ། སོ་དང་སེན་མོ་དང་བ་སྤུ་ནི་ཏྭ་ར་ནའོ། ། ཁྲག་ལ་སོགས་པ་ནི་ས་ཚོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་བས་ན་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེར་འཇུག་པའི་རིམ་པའང་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། རས་ཀྱིས་#ངོ་ཡང་དག་པ་#བྱ་སྟེ། ། རང་གི་བྱ་བ་རྫོགས་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་གང་གིས་སློབ་དཔོན་དང་ཕྱག་རྒྱ་མ་གཉིས་#སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དུས་སུ། བར་དུ་ཡོལ་བས་བཅད་དེ། རས་དམར་པོས་མིག་བཀབ་ལ། དང་པོར་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། ། ཕྱག་འཚལ་བ་ནས། ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ་དང་། ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པ་བསྟན་པའི་བར་དུའོ། ། དེའི་སྔོན་དུ་བྱ་བའང་གང་ཞིག་ཅེ་ན། གང་གི་# བུམ་པའི་དབང་བསྐུར་ནས། ། ཞེས་པ་ནི་བུམ་པའི་དབང་འདི་ནི་སྤྱིའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའོ། ། བྱེ་བྲག་གི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རིག་མ་བརྟག་དང་བསླང་#བ་དང་། ། བྱིན་ནམ་མ་བྱིན་བརྟག་པ་དང་། ། སྦྱང་དང་སྐྱེ་དང་གཟུང་བ་དང་། ། བསྲུང་དང་གསང་བ་བརྟག་པ་དང་། ། དེ་ཡི་བགེགས་རྣམས་བསྐྲད་པ་དང་། ། བྱིན་རླབས་#དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་ལ། ། སྟ་གོན་ཆོ་ག་རྫོགས་བྱས་ནས། ། རིག་མ་དབང་བསྐུར་སྦྱོར་བ་དང་། ། བདག་གིས་གནང་བ་ནོད་པ་དང་། ། ཕྱི་རོལ་དུ་ནི་སློབ་མ་ལ། ། གསང་བའི་དམ་ཚིག་སྦྱིན་པ་དང་། ། གསང་བའི་ལྷ་དང་རྫས་རྣམས་ཀུན། ། ཇི་ལྟར་སྟ་གོན་བྱ་བ་དང་། ། གང་ཞིག་དངོས་གྲུབ་ཆོ་ག་ཡི། ། སྦྱོར་བ་མཆོག་ནི་འདིར་ཤེས་བྱ། ། ཞེས་པ་འདིས་ནི་ས་གཞི་བརྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་བཞིན་དུ་ཕྱག་རྒྱ་མའང་དུང་མོ་དང་དྲུག་མོ་ལ་སོགས་པ་བརྟག་པ་དང་།

The eight lines are the pillars. The teeth, nails, and body hair are the tāraṇa (archways). Blood and so forth should be understood as being of the nature of the colored powders. Therefore, the secret maṇḍala should be understood as twofold. If one asks, "What is the sequence for entering it?" it is said: "The face should be properly covered with a cloth, and one's own activity should be completed." This means that at the time when the master and the mudrā enter into union, the space between them is partitioned by a curtain. Having covered the eyes with a red cloth, one proceeds from the initial supplication and prostrations up until the teaching of the body maṇḍala and the teaching of the stages of suchness. If one asks, "What is to be done prior to that?" it is said: "Having bestowed the vase empowerment." This vase empowerment is the general preliminary. If one asks, "What is the specific preliminary?" it is as follows: Examining and requesting the consort, Examining whether she is given or not, Purifying, generating, and taking hold, Guarding and examining the secret, Expelling her obstructors, And for the application of her blessing, Having completed the preparatory rituals, The application of the consort's empowerment, Receiving my permission, Bestowing the secret samaya upon the student outside, And how to perform the preparation For all the secret deities and substances— This should be understood here as the supreme application Of the ritual for the accomplishments. By this, just as in the application of examining the site and so forth, the mudrā is also to be examined as a "conch-like" or "six-fold" woman and so on.

ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་དང་ཕ་ལ་སོགས་པ་ལ་བསླང་བ་དང་། གཞན་ཡང་ཕྱིས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྦྱོར་བའང་རྨི་ལམ་དུ་བརྟག་པ་དང་། མཎྜལ་ལ་མེ་ཏོག་གི་གཅལ་#བཀྲམ་ལ་བརྟག་པ་དང་། དེ་ཉིད་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་ཀུན་དུ་བཟང་མོའི་ངོ་བོར་#བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། ། རྟགས་#ཀྱི་སྦྱོར་བའང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གིས་མེ་ཏོག་དེར་འདོར་དང་། ། དེ་བཞིན་གཞན་ལའང་ལྟོས་#པའོ། ། ཞེས་པ་ནི་གསང་བའི་དུས་སུ་མཐོང་བའི་འདྲི་བ་#དང་མེ་ཏོག་དོར་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་དབབ་པའི་སྦྱོར་བས་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འདིའི་དུས་ཀྱི་བརྡའང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྦོམ་པོས་དབང་མོ་མནན་པ་ནི། ཟླ་བ་ཉི་མའི་སྦྱོར་བའོ། ། ཞེས་པ་གང་གིས་སྦོམ་པོས་དབང་མོ་མནན་པ་ནི་གསང་བའི་དབང་གི་བརྡ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཞན་མ་གཡས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་གཡོན་པ་ལ་བྱེད་པས་ཡང་ལ་ལ་དག་འདོད་དོ། ། དེའི་དུས་སུའང་བསམ་གཏན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་རིག་མ་ལྟར་# བསྒོམ་དང་། གང་གིས་བདེ་སྟེར་བསམ་གཏན་ཡིན། ། ཞེས་པ་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཡང་དང་པོར་སློབ་དཔོན་རིག་མ་དང་བཅས་པ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐུར་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆུས་བཀང་བའི་བུམ་པ་ཐོགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བྱུང་ནས་སློབ་མའི་ལྕེ་#ལ་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། འོ་ན་དེས་བག་ཆགས་སམ་དྲི་མ་གང་འཁྲུ་བར་བྱེད་ན། ངག་གི་རྟོག་དང་དྲི་མར་བཅས། ། སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་ནུས་པའོ། ། ཞེས་པ་ཚིག་འཁྱལ་པ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་གང་གིས་འཁྲུ་བར་ནུས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །

Requesting from the king of the land, one’s father, and so forth, as well as subsequently examining the dream for the application of the siddhi, examining the maṇḍala by scattering a carpet of flowers, and generating that very [maṇḍala] as the essence of the consort Vajrasattvī Samantabhadrī—these are the stages of the preliminary practices. If one asks what the application of the signs is: "Whoever casts the flower there, and likewise observes the others." This refers to the questioning seen at the time of the secret [empowerment], the casting of the flower, and the occurrence of speech and so forth through the application of the descent of wisdom; this is how it should be understood. If one asks what the symbols of this time are: "Pressing the consort with the thumb is the union of the moon and sun." One should understand that pressing the consort with the thumb is the symbol for the secret empowerment. Others maintain that it is performed on the left side by means of the right-side application. If one asks how to practice meditative concentration at that time: "Meditating on the master as the consort, and whoever bestows bliss is the meditative concentration." Regarding the meditative concentration at the time of conferring the secret empowerment: first, the master together with the consort should abide in the form of method and wisdom. From that, inconceivable vases filled with the water of bodhicitta emerge and confer the empowerment upon the disciple’s tongue. If one asks what habitual tendencies or stains are thereby cleansed: "It is capable of purifying the conceptualizations and stains of speech." This means that it is so called because it is capable of cleansing all stains, such as idle gossip and the like.

གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའི་སློབ་མ་དེ་ལའང་གང་གི་མན་ངག་བསྟན་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྤྲོས་བཅས་དང་ནི་སྤྲོས་མེད་དང་། ། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་དེ་ལ་བསྟན། ། ཞེས་པ་སྦྱིན་པ་#ལ་སོགས་པ་དང་། གང་གིས་#བུད་མེད་བསྟེན་པ་#ལ་སོགས་པ་དུས་དང་བྱ་བ་དང་བསམ་པ་ལ་ལྟོས་#པའི་སྤྲོས་བཅས་དང་། སྤྲོས་མེད་དང་། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་པའི་མན་ངག་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེའང་ཚོགས་གང་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གསང་བའི་དབང་ནི་བསྐུར་བྱས་ནས། ། ཟབ་པ་#ཕྱི་ཡི་ཚོགས་རྣམས་བྱ། ། ཞེས་པ་གང་གསང་བའི་དབང་ཐོབ་པ་དེ་དག་གིས་ནི་དང་བོར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་#པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ནས་ཟབ་པ་ཕྱིའི་འཁོར་ལོ་བུད་མེད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། ། འོ་ན་གསང་བའི་དབང་ཡང་དངོས་གྲུབ་གང་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་#ཡང་། ཐུན་མོང་ས་འོག་ལ་སོགས་པ། ། མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་འདིའི་སྦྱོར་བས་ས་འོག་དང་རི་ལུ་#དང་བུད་མེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་བརྟེན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་#དང་། མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པ་མྱུར་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། ། འབྲས་བུའང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གིས་དེ་དང་དེ་ལས་གཞན། ། ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་འབྲས་བུའོ། ། ཞེས་པ་གང་གིས་#གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་དངོས་སུ་དང་། བརྒྱུད་#ནས་འགྲུབ་པའམ་ཐོབ་པ་འདི་ནི་འབྲས་བུའོ། ། ཡང་ན་འབྲས་བུ་ནི་མགྲིན་པར་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། འདི་དག་གིས་ནི་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་བསྟན་ཏོ། ། #དེ་ནས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ།

If one asks, "What instructions should be shown to the disciple who has received the secret empowerment?" it is said: "The elaborate, the unelaborate, and the extremely unelaborate should be shown to them." Thus, the instructions on the elaborate conduct—which depends on the time, the activity, and the intention, such as the practice of generosity and so forth, and the reliance on women and so forth—along with the unelaborate and extremely unelaborate conducts, should be taught. Furthermore, if one asks, "With which gathering is this associated?" it is said: "Once the secret empowerment has been conferred, one should perform the profound outer gatherings." Those who have obtained the secret empowerment should, from the time of the generation stage and so forth, rely on the profound outer circle of twenty-five women and so forth. If one then asks, "With which siddhi is the secret empowerment associated?" it is said: "Here too, the common [siddhis] such as those of the underworld and so forth are swiftly accomplished." Through this application, the alchemy (rasāyana) arising from relying on the underworld, the pill, and the union with women, as well as the superknowledges (abhijñā) and so forth, will swiftly emerge. If one asks, "What is the result?" it is said: "That by which one attains this or something other than that is the result." That by which, depending on this or that, the common and supreme siddhis are directly or indirectly accomplished or attained is the result. Alternatively, the result is that which becomes Amitābha at the throat; it is called by that name. These points have taught the conferral of the secret empowerment. Next, the conferral of the wisdom-gnosis (prajñājñāna) empowerment shall be explained.

འདིའི་ཡང་#ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི། ། གསུམ་པའི་དབང་གི་ངོ་བོའོ། ། ཞེས་པ་རང་གི་#བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་#ཀྱི་ངོ་བོ་བཤད་དོ། ། འདི་ལའང་ནུས་པ་ཞེས་པ་མ་སྨྲས་སམ་ཞེ་ན། འདི་ཉིད་ནི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། གོང་བཞིན་ནོ། ། ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འང་#དུ་ཞེ་ན། ཕྱི་ནང་སྦས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། གསུམ་པའི་དབང་གིས་དབྱེ་བ་ཡིན། ། ཞེས་པ་རིག་མ་གཏད་པ་ནི་ཕྱིའི་འོ། ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱོད་པས་འབྱུང་བ་ནི་ནང་གིའོ། ། དེ་བཟློག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་#འབྱུང་བ་ནི་སྦས་པའོ། ། འདི་ལའང་ཅིའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ། ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་བྱེད་#ཕྱིར་རོ། ། ཞེས་པ་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་ཉེ་བ་ཉིད་#འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། རྣམ་གྲངས་ཀྱང་གང་དང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད། ། ཐབས་ཀྱི་དམ་པ་ཉེ་བའི་རྒྱུ། ། ཞེས་པ་ཤེས་རབ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཉིད་དང་། གོང་ན་གཞན་མེད་པ་ཉིད་དང་། མཆོག་དམ་པ་ཉིད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ། འོ་ན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཆོས་དུ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ། ། ཏིང་ངེ་#འཛིན་དམིགས་བདག་གིས་འཇུག། བྱང་ཆུབ་སེམས་སྤྱོད་ཉེ་བའི་རྒྱུ། ། ཞེས་པ་ཤེས་རབ་དམ་པ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དང་། ཡེ་ཤེས་དམ་པ་དང་།

Furthermore, if one asks what its essential nature is, it is explained: "The bliss of the bodhicitta is the essence of the third empowerment." This experience of the bliss of one's own bodhicitta is explained as the essence of the wisdom-gnosis (prajñājñāna). If one asks, "Is its capacity not also mentioned here?"—this very thing is indeed what is called "capacity," just as before. If one asks, "How many types are there of what is called 'gnosis'?"—it is said: "Through the distinctions of outer, inner, and hidden, it is divided by the third empowerment." The entrusting of the consort is the outer. The arising through the movement of the bodhicitta therein is the inner. The arising through the power of reversing that is the hidden. If one asks, "Why is this called 'wisdom-gnosis'?"—it is said: "Because gnosis arises in dependence on wisdom, and because it causes gnosis to be attained." This should be applied respectively: because it is the cause for generating gnosis, and because it is proximate to gnosis and similar to it. If one asks, "What are its synonyms?"—it is said: "The unsurpassed wisdom-gnosis, the supreme method, the proximate cause." This is because gnosis itself arises in dependence on the wisdom consort, because it is unsurpassed by anything else, and because it accomplishes the state of being the most supreme. If one asks, "Furthermore, with how many attributes is this so-called 'wisdom-gnosis empowerment' endowed?"—it is said: "Gnosis arises in dependence on wisdom; it enters through the focus of meditative absorption; the conduct of bodhicitta is the proximate cause." This is because it generates supreme wisdom, supreme gnosis, and—

ཏིང་ངེ་འཛིན་དམ་པ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་དང་ཐབས་བདེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཇུག་པ་དང་། ཞུ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། #དེའང་ཉེ་བའི་རྒྱུར་འདུག་#པ་སྟེ། འདི་ལྟར་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། ། འོ་ན་དེ་སྨོས་པས་ཅི་བྱེད་ན། བུམ་པ་དང་ནི་གསང་བ་དང་། ། ཐོབ་བྱ་བཞི་པ་སེལ་བར་བྱེད། ། ཅེས་པ་ཤེས་རབ་མ་མ་སྨོས་ན་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བུམ་པ་ལའང་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་སྨོས་ན་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལའང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེའང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཞེས་མ་སྨོས་ན། གསང་བ་ལའང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྤྱོད་པ་མ་སྨོས་ན་བཞི་པ་དང་གཡོན་གྱི་ཡུམ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལའང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། ། ཉེ་བའི་#རྒྱུ་ཞེས་པ་མ་སྨོས་ན་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ལོག་པར་རྟོག་པའང་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། འོ་ན་དབང་གསུམ་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཏིང་འཛིན་དམིགས་པ་ཡིས#། ། བྱེ་བྲག་དང་བཅས་དེ་ཡི་རྒྱུ། ། ཞེས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། འོ་ན་དུས་གང་གི་ཚེ་བསྐུར་#ཞེ་ན། དབང་གཉིས་རྫོགས་དང་གང་#མ་རྣམས། ། གསུམ་པའི་དབང་གིས་དུས་ཞེས་བཤད། ། ཅེས་པ་དང་པོར་བུམ་པའི་དབང་ཐོབ་པའི་སྟེང་ལ་#ཕྱི་ནས་གསང་བའི་དབང་ཐོབ་པ་བླ་མ་གཉིས་ཀྱིས་#གནང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་#རྒྱས་པ་དང་། མཆོག་འདོད་པའི་དུས་ནའོ། ། གསུམ་པའི་གླེང་གཞིའང་གང་ཞེ་ན། རྒྱལ་བ་ཡུམ་དང་མཉམ་སྦྱར་#ཚེ། ། འཁོར་རྣམས་དུས་སོགས་གླེང་གཞི་ཡིན། །

Focusing on the sublime meditative absorption (samādhi) itself, the practitioner’s own engagement in the yoga of the truth of the method, and practicing the bodhicitta of melting—these are the proximate causes. Thus, it is said that [the third empowerment] possesses exactly these six. If one asks, "What is the purpose of mentioning these?" it is said: "The vase, the secret, and the fourth to be attained are excluded." If the "wisdom consort" were not mentioned, it would follow that even the outer and inner vases [would be included]. If "meditative absorption" were not mentioned, it would follow that even ordinary beings [would be included]. If "one's own engagement" were not mentioned, it would follow that even the secret [empowerment] [would be included]. If "practicing the bodhicitta" were not mentioned, it would follow that even the fourth [empowerment] and the generation stage of the consort on the left [would be included]. If "proximate cause" were not mentioned, the misconception that [the empowerment] is not accomplished would not be averted. If one asks, "What is the cause of the third empowerment?" it has already been explained: "By means of the wisdom, the meditative absorption, and the object of focus, together with their distinctions, that is its cause." If one asks, "At what time is it conferred?" it is explained: "When the two empowerments are complete, and for those who have not [received the others], it is the time of the third empowerment." This means that after first receiving the vase empowerment, and subsequently receiving the secret empowerment from the two gurus, when the two types of bodhicitta have expanded and the time for desiring the supreme [attainment] has arrived. Furthermore, what is the introductory narrative (nidāna) of the third? "When the Victorious One is in union with the Mother, the retinue, the time, and so forth, are the introductory narrative."

ཞེས་གསང་བ་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡུམ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་དུས་སུ། འཁོར་ན་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཉན་ཐོས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་གསང་བའི་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དེ་མཐོང་ནས་དངངས་པ་#དང་། ངུས་པ་དང་། བརྒྱལ་བ་དང་། དེ་ལས་བསླང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་འདི་ནི་གསུམ་པའི་དབང་གི་གླེང་གཞི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེའང་གནས་གང་དུ་བསྐུར་ཞེ་ན། ། ས་ཕུག་རིམ་པ་གསུམ་པའམ། ། པདྨའི་ནང་དུ་བསྐུར་བ་ཡིན། ། ཞེས་པ་ས་ཕུག་རིམ་པ་གསུམ་པ་ནི་ཕྱི་སྟེ་ཐུན་མོང་གི་གནས་སོ། ། དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་#གནས་ནི་ཤེས་རབ་མའི་པདྨའི་ནང་དུ་བསྐུར་བ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་སོ། ། སློབ་དཔོན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ། བླ་མ་རིག་མ་དམ་པ་སྟེ། ། ཞེས་གང་རིག་མ་དམ་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་བླ་མ་སྟེ་མཆོག་སྟེར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡང་ན་རང་སེམས་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། ཐབས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་རྩ། ། ཐོས་པ་ཀུན་གོམས་ཡོན་ཏན་ལྡན། ། ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། དེས་སློབ་མ་གང་ལ་བསྐུར་ཞེ་ན། ། དབང་གཉིས་རྫོགས་ཤིང་ཡོན་ཏན་ལྡན། ། དེ་ལ་མཁས་པས་གསུམ་པ་སྦྱིན། ། ཞེས་པ་ནི་གོ་སླའོ། ། འོ་ན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུའང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ། ཤེས་རབ་ཏིང་#འཛིན་འདི་#ཁོ་ན། ། ཞེས་#བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དེའི་འང་དུས་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་ལྡན་པས་གནང་། ། བླ་མ་དང་མཐུན་ཁུ་བ་འབབ། ཅེས་པ།

Thus, in the maṇḍala of the Guhyasamāja, at the time when all the tathāgatas have entered into union with their consorts and the non-dual great bliss has fully expanded, all the bodhisattvas and śrāvakas free from passion residing in the retinue see that mode of secret conduct and become terrified, weep, faint, and undergo the practices of being revived, and so forth. This should be understood as the introductory narrative for the third empowerment. Furthermore, in what location is it conferred? It is said: "In a three-tiered earthen cave, or it is conferred within the lotus." Here, the "three-tiered earthen cave" is the outer, common location. The specific location is the interior of the wisdom consort’s lotus; this is the location of the wisdom-gnosis (prajñājñāna) empowerment. What is the nature of the master? It is said: "The guru is the sublime vidyā." This means that the sublime vidyā is the authentic guru, because she bestows the supreme [attainment]. Alternatively, it is said in an intermediate verse: "One's own mind is the bodhicitta, the secret vajra channel of skillful means, possessing the qualities of hearing and cultivation." To which disciple is it conferred? It is said: "When the two empowerments are complete and the disciple possesses the qualities, the wise one should bestow the third." This is easy to understand. If one asks what the cause of the wisdom-gnosis is, it has already been explained: "This very samādhi of insight." If one asks at what time it occurs, it is said: "Permitted by the master who possesses the qualities, the fluid flows in harmony with the guru."

གང་ཞིག་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ཐོབ་པར་འདོད་པས་དང་པོར་དེའི་སྦྱོར་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དེའི་རྫས་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དཀར་དམར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དག་དང་། ཏིང་འཛིན་སྦྱོར་བ་#བསྐྱེད་ཕྱིར་རྒྱུ། ། ཞེས་པ་གང་གིས་གང་ལ་ཕན་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྫས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཀར་དམར་དང་#མ་མཆུའི་རོ་མྱོང་#བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཡང་ངོ་། ། འདིའི་རིམ་པ་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དཀར་དམར་སྤེལ་དང་འཁྲུ་བ་དང་། ། དངོས་པོ་འབྱུང་དང་མི་འགྱུར་ཞིང་། ། རེག་པར་བྱེད་དང་གང་ཞིག་བསྟབས། ། འདི་ཡི་སྦྱོར་བས་འབྱུང་བ་ཡིན། ། ཞེས་པ་དཀར་དམར་སྤེལ་བ་ནི་ཕྲེང་བའི་དབང་ངོ་། ། འཁྲུ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་#ཆུའི་དབང་ངོ་། ། ལྟེ་བ་ལ་རེག་པ་ནི་དབུ་རྒྱན་གྱི་དབང་ངོ་། ། གཞན་འཇོམས་པ་ནི་#རྡོ་རྗེའི་དབང་ངོ་། ། གང་ཞིག་ཁ་གོང་མ་#ལ་སྒྲ་འབྱུང་བ་ནི་མིང་གིའོ། ། འོག་གི་སྒྲ་ནི་དྲིལ་བུའོ། ། ཡང་ན་ཧཱུཾ་གི་སྒྲ་ནི་དྲིལ་བུའོ། ། ཧ་ཧ་ཞེས་པ་ནི་མིང་གི་དབང་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེའི་ཐབས་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དབབ་དང་བཟློག་དང་རོལ་མོའི་ཚོགས། ། འདི་ནི་ཐབས་ཀྱི་དམ་པར་འདོད། ། ཅེས་པ་བསྐྱོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དབབ་པ་དང་རླུང་གི་སྦྱོར་བས་བཟློག་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དང་གཞན་ཡང་རོལ་མོ་དང་། པི་ཝང་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་འདི་ཡང་ཐབས་ཀྱི་དམ་པའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་གང་དུ་ཞེ་ན། དཀྱིལ་འཁོར་ལུས་དང་བྷ་གར་སྦྱོར། ། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་ཚུལ་འཆང་བའོ། ། ཞེས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ལུས་སུ་བྱས་པ་ནི། ། གསང་བའི་དབང་བཞིན་ནོ། །

For one who desires to obtain the empowerment of the wisdom-gnosis (prajñājñāna), the preliminary preparation has already been explained. If one asks what the substances for this are: "The white and red bodhicitta, and the samādhi-yoga, are the causes for generation." That which benefits someone is a "substance"; this includes the white and red bodhicitta, the tasting of the flavor of the lips, and so forth. If one asks what the sequence of this is: "The alternating of white and red, the washing, the emergence of the entity, the unchanging, the touching, and that which is offered—these arise through this yoga." Here, "alternating the white and red" is the garland empowerment. "Washing" is the water empowerment of bodhicitta. "Touching the navel" is the crown empowerment. "Subduing the other" is the vajra empowerment. "The sound that arises in the upper mouth" is the name empowerment. "The sound of the lower [mouth]" is the bell empowerment; alternatively, the sound of hūṃ is the bell, and "ha ha" should be understood as the name empowerment. If one asks what the methods for this are: "Descending, reversing, and the assembly of music—these are held to be the supreme methods." This refers to descending through the power of movement, reversing through the yoga of the winds, and so forth; furthermore, the yoga of music, the lute, and so on, is also the supreme method. If one asks where the maṇḍala is: "The maṇḍala is the union of the body and the bhaga; it maintains the manner of the Mother of the Victors." Thus, making the body the maṇḍala is according to the secret empowerment.

བྷ་ག་ལ་ནི་རྩ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ཚུལ་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། ། དེར་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཡང་། གང་ཞིག་རས་དམར་པོ་གཡོགས་ནས། ། གསོལ་གདབ་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པ་དང་། ། གང་ཞིག་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན། ། སྦྱོར་བ་ཡེ་ཤེས་དབབ་པ་དང་། ། མཐོང་བ་དྲི་བ་ལ་སོགས་པ། ། སྦྱོར་བ་འདིས་ནི་འཇུག་པར་བྱེད། ། ཅེས་པ་འདི་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། འདིའི་ཡང་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རིམ་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གིས་རིག་མ་སྦྱང་བ་དང་། བསླང་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ལ་སོགས། ། སྦྱོར་བ་འདས་པ་ཇི་བཞིན་ཏེ། ། གང་#གིས་གསང་བའི་པདྨ་ནས། ། གླང་པོའི་ལག་པས་རྩ་རྣམས་བསླང་། ། གང་གིས་ནམ་མཁའ་གང་གྱུར་ནས། ། སྦྱོར་བ་བཟློག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། དགའ་བ་ལ་སོགས་རིམ་གྱིས་སྐྱེ། ། ཞེས་པ་འདི་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། འདིའི་རྟགས་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ། སྨིག་རྒྱུ་དུ་བ་སྲིན་བུ་མེ། ། མར་མེ་མཁའ་སྣང་རྣམ་པ་ལྔ། ། ཞེས་པ་དབབ་པ་དང་བཟློག་པའི་དུས་སུ། ། ལས་དང་པོ་པས་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་ལ་ནི་དུ་བ་ལྟ་བུ་འབྱུང་ངོ་། ། གསུམ་པ་ལ་ནི་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ལྟ་བུ་འབྱུང་#ངོ་། ། བཞི་པ་ལ་ནི་མེ་ལྟ་བུ་འབྱུང་ངོ་། ། ལྔ་པ་ལ་ནི་མཁའ་སྣང་ལྟ་བུ་འབྱུང་ངོ་། ། དེ་བས་ན། མཁས་པས་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། ། བླ་མེད་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པར་བྱེད། ། ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། ། འོ་ན་འདིའི་བརྡ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྦོམ་པོས་དབང་མོ་མནན་པ་ནི། ། གསུམ་པའི་བརྡ་རུ་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ལ་སྦོམ་པོ་ནི་མཐེ་བོའོ། ། དབང་མོ་ནི་སྲིན་ལག་གོ། ། གང་གིས་དེ་མནན་པ་#ནི་དེའི་བརྡའོ། ། གཞན་ཡང་།

In the bhaga, the maṇḍala exists in the manner of the support and the supported, consisting of the channels and the bodhicitta. Regarding the stages of entering that: "Having covered [the disciple] with a red cloth, the request is made, the vows are bestowed, and the maṇḍala of the body is shown. The application of the descent of jñāna and the questioning of what is seen—by this application, one enters." This has already been explained. If one asks what the preliminary stages for this are: "The purification of the vidyā, the rousing, the blessing, and so forth, are just as in the previous application. By means of which, from the secret padma, the channels are roused by the 'elephant's trunk.' By means of which, having filled the sky, the nature of the reversal of the application, the joys and so forth arise in succession." This has already been explained. If one asks what the signs of this are: "The mirage, smoke, fireflies, the lamp, and the sky-light—these are the five." At the time of the descent and the reversal, for a beginner, it is like a mirage. For the second, it arises like smoke. For the third, it arises like fireflies. For the fourth, it arises like fire. For the fifth, it arises like sky-light. Therefore, it is said: "By relying on the signs, the wise one accomplishes the unsurpassed siddhi." If one asks what the symbolic gestures (saṃketa) for this are: "Pressing the indriyāṇī with the thumb is to be known as the gesture of the third." Here, the "thumb" is the aṅguṣṭha; the "indriyāṇī" is the ring finger. Pressing that with it is its gesture. Furthermore:

གང་གིས་གཡས་པའི་སོར་མོ་ཡིས#། ། གཡོན་པའི་སྟེང་དུ་གཞག་#པ་ནི། ། གང་ཞིག་གསུམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ཐབས་མཆོག་འདི་ཡིན་གཞན་དུ་མིན། ། ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། འདིའི་དུས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། བསྐྱོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མེ་སྦར་བས། ། བདེ་ཆེན་ས་བོན་འགུགས་པའོ། ། ཞེས་པ་གང་གིས་རིག་མ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱས་ཏེ། ལག་པ་སྟེང་འོག་#འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་དང་། ལྟེ་བ་ནས་མེ་སྦར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་#བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དབབ་སྟེ། དགའ་བ་བཞི་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ནི་གང་གི་སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་སྟེ་འདི་ནི་དགོས་པའོ། ། འོ་ན་ནུས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་འཁྲུ་བ་དང་། ། སྡིག་པ་དག་པ་ནུས་པའོ། ། ཞེས་པ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནུས་པའང་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་འཁྲུ་བར་བྱེད་པའོ། ། གཞན་ཡང་། ས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་། ། འོག་མའི་སྡིག་པ་སྦྱོང་བ་དང་། གོང་དང་གོང་ལ་གནས་བྱེད་པ། ། འདི་ནི་ནུས་པ་ཞེས་སུ་བཤད། ། ཅེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། འོ་ན་དེ་ལ་མན་ངག་བསྟན་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འཁོར་ལོ་ཕོ་ཉའི་སྦྱོར་བ་རྣམས། ། མཁས་པས་གང་འཕྲོད་དེ་ལ་བསྟན། ། ཞེས་པ་འདི་ནི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་གིས་སྣོད་བརྟགས་ཏེ། དེ་ལ་དེ་དང་འཕྲོད་པའི་མན་ངག་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་འཁོར་ལོ་གཅིག་དང་གཉིས་དང་བཅུ་དང་བཅུ་དྲུག་གི་བར་དུ་དང་། ཕོ་ཉ་མོའི་རིགས་དུ་མ་ལ་བརྟེན་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་འདི་ལྟ་བུའི་མན་ངག་བསྟན་པར་བྱའོ། །

"Placing the fingers of the right hand upon the left, through the application of the third [stage], this is the supreme method and not otherwise." This is an intermediate verse. If one asks, "How should the meditative concentration be performed at this time?" it is said: "By the power of movement, the fire is ignited, and the seed of great bliss is summoned." This means that having become non-dual with the consort, the hands are positioned above and below; through the power of igniting the fire from the navel according to the dharma of passion, the bodhicitta is brought down from the abode of great bliss. The gradual arising of the four joys is the application of this method, and this is the purpose. If one asks, "What is its capacity?" it is said: "It is capable of washing away the stains of the mind and purifying misdeeds." This means that the capacity of the wisdom-gnosis (jñāna) also serves to wash away the stains of the mind. Furthermore: "It is explained as the capacity that orients one toward the stages, purifies the misdeeds of the lower [levels], and causes one to abide in each successively higher [level]." This is an intermediate verse. If one asks, "What is the pith instruction to be taught in that regard?" it is said: "The wise should teach whichever is appropriate among the applications of the wheels and the messengers." This means that having examined the vessel [of the disciple] regarding the wheels and so forth, one should bestow the pith instructions that are appropriate for them. That is to say, based on one, two, ten, or up to sixteen wheels, and relying on the various classes of female messengers, one should teach such pith instructions for experiencing the bliss of bodhicitta.

དེ་འང་#ཚོགས་གང་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ཡིས་#ཟབ་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། བརྟེན་ནས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཡིན། ། ཞེས་པ་ཟབ་པའི་ཚོགས་ནི་རིག་མ་ལ་#བརྟེན་པ་སྟེ། འདི་ཡིས་དེའི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་བཞིན་དུ་འབྱུང་བའི་ཚོགས་ཀྱི་མན་ངག་བརྟེན་#པར་བྱའོ། ། འོ་ན་དངོས་གྲུབ་གང་དང་འབྲེལ་ཞེ་ན། ། གསུམ་པ་ལ་ནི་མཆོག་འགྲུབ་པ། ། གང་ཞིག་འདི་ཡིས་བྱེད་པ་ཡིན། ། ཞེས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དང་མན་ངག་ཏུ་འབྲེལ་པ་འདི་ནི་འབྲས་བུ་མཆོག་འགྲུབ་#པ་དང་། བླ་ན་མེད་པ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། ། དེ་འང་རྣལ་འབྱོར་གང་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཞིག་འདི་ལ་རྟག་གནས་པ། ། ཉེ་བས་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། ཞེས་པ་གང་ཞིག་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་ཉེ་བས་འདི་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། དེའང་རྒྱུད་གང་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ། འདི་ཡིས་ཟབ་པ་སྟོན་པ་ཡི། ། རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་ལ་བརྟེན་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་གང་ཞིག་གིས་འདི་ལ་གནས་ནས་འདི་ཐོབ་པར་འདོད་པས། འདི་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་རྒྱུད་རྣམས་ལ་བརྟེན་པ་དང་གནས་པར་བྱའོ། ། འདི་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གིས། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ། ། ཟབ་པ་སྟོན་པའི་རྒྱུད་རྣམས་ལ། ། བརྟེན་དང་མཉན་#དང་བཤད་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དབང་བསྐུར་བ་རྒྱས་པར་བཤད་ནས། ། ད་ནི་བཞི་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བཞི་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཞིག་བཞི་པའི་ངོ་བོ་ནི། ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སོ། ། ཞེས་པ་དབང་བཞི་པའི་ངོ་བོ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།

Furthermore, if one asks with which accumulation it is connected: "By means of this, wisdom arises in dependence upon the profound accumulations." The "profound accumulations" refer to relying upon the consort; one should rely upon the pith instructions for the accumulations through which the joys and so forth arise accordingly. If one asks with which siddhi it is connected: "The supreme is accomplished in the third; that which is performed by this [is it]." This connection with the pith instructions of the wisdom-knowledge empowerment is that which accomplishes the supreme fruit and the unsurpassed. If one asks with which yoga it is connected: "Whoever constantly abides in this, through proximity, is the yoga of completion." Whoever is in proximity to the completion stage (niṣpannakrama) through this is the yoga of the completion stage. If one asks with which tantra it is connected: "One should rely upon all the tantras that teach the profound by means of this." Whoever, desiring to attain this by abiding in it, should rely upon and abide in the tantras that closely teach this. Regarding this, there is an intermediate verse: "The person who abides in this should rely upon, listen to, and explain the tantras that teach the profound, such as method and insight." Having thus explained the wisdom-knowledge empowerment in detail, the fourth is now to be explained. If one asks what the essence of the fourth is: "The essence of the fourth is non-conceptual wisdom." The essence of the fourth empowerment is non-conceptual wisdom.

ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་#འབྲས་བུར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞི་པའོ། ། འདིའི་དབྱེ་བའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། རྟེན་ཅན་དང་ནི་རྟེན་མེད་ཀྱི#། ། བཞི་པའི་དབང་ནི་གཉིས་སུ་ཤེས། ། ཞེས་པ་གང་རིག་མ་དང་མ་བྲལ་བའི་དུས་ན་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་རྟེན་ཅན་གྱི་བཞི་པའོ། ། རྟེན་མེད་ཀྱི་བཞི་པ་ནི་རིག་མ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིས་གང་གི་#མན་ངག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། འདི་ལྟར་གཉིས་པ་ཁོ་ནའོ། ། འདི་ཅིའི་ཕྱིར་བཞི་པ་ཞེ་ན། གང་དུ་གསུམ་པ་ལས་གཞན་ཕྱིར། ། དེ་ནི་བཞི་པའི་དབང་ཞེས་གྲགས། ། ཞེས་གསུམ་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བཞི་པ་དང་ནི་མཐར་ཐུག་པ། ། མཆོག་དང་བླ་མེད་རྣམ་གྲངས་སོ། ། ཞེས་པ་གསུམ་པ་ལས་འདས་པ་ཉིད་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གོང་ན་མེད་པ་ཉིད་འདི་ནི་#རྣམ་གྲངས་སོ། ། འོ་ན་ཆོས་གང་དུ་#དང་ལྡན་ཞེ་ན། གང་ཞིག། སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་། ། ལྡན་པ་འདི་ནི་བཞི་པའི་དབང་། ། ཞེས་བཤད་པ་སྤྱིའི་ཆོས་སོ། ། བྱེ་བྲག་གི་ཆོས་ནི་གསལ་བ་དང་བདེ་བ་དང་མི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། གཞན་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བའང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དངོས་པོའི་རྟོག་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས། ། ཐམས་ཅད་འདིས་ནི་སེལ་བར་བྱེད། ། ཅེས་པ་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིས་ནི་གང་ཞིག་མི་གསལ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། རྟོག་པ་སེལ་བར་བྱེད་དོ། ། འོ་ན་འདིའི་གླེང་གཞི་འང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཞིག་གསང་བའི་ཡི་གེ་ལ། ། མཐོང་མེད་དུས་ལས་བསླང་གྱུར་ནས། ། ཡི་གེ་རང་བཞིན་མེད་གསུངས་པ། ། འདི་ནི་བཞི་པའི་གླེང་གཞི་ཡིན། ། ཞེས་པ།

That which is the result of the empowerment of the wisdom of primordial awareness (jñāna-prajñā) is the fourth. If one asks how many divisions there are of this, it is said: "The fourth empowerment is known to be twofold: that which has a support and that which is without support." The fourth with a support is the primordial awareness that arises at the time when one is not separated from the consort. The fourth without support is the primordial awareness that arises from the oral instructions subsequent to relying on a consort; thus, there are only these two. If one asks why this is called the "fourth," it is said: "Because it is other than the third, it is renowned as the fourth empowerment." This is because it transcends the third. It is said: "The fourth, the ultimate, the supreme, and the unsurpassed are its synonyms." These are synonyms because it transcends the third, because it is exceptional, and because it is unsurpassed. If one asks with what qualities it is endowed, it is explained as a general quality: "That which is endowed with all the qualities of a Buddha is the fourth empowerment." As for its specific qualities, it is so called because it is endowed with clarity, bliss, and non-conceptuality. If one asks what is meant by "exclusion of others" (anyāpoha), it is said: "All phenomena arising from the conceptualization of entities are excluded by this." This means that by means of clarity and so forth, it excludes that which is unclear, that which is suffering, and conceptualization. If one asks what the introductory narrative (nidāna) of this is, it is said: "When, regarding the secret syllables, one is awakened from the time of non-seeing, and the syllables are said to be without intrinsic nature—this is the introductory narrative of the fourth."

གང་གི་#འཁོར་ན་གནས་པ་གང་ཞིག་གིས། ། རང་བྱུང་ཡི་གེ་མཐོང་བའི་སྐལ་བ་མེད། ། ཅེས་གསུངས་པ་དང་བཅས་ནས་ངུས་པ་དང་། རིགས་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་བརྒྱལ་བ་བསླང་སྟེ། ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཉིད་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཞི་བ་ཉིད་དང་། གྱ་ནོམ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ནི་གླེང་གཞིའོ། ། གནས་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མི་རྟོག་རྟོག་བྲལ་འདུས་མ་བྱས། ། རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཕྱིར་གནས། ། ཞེས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་འདི་ལ་གང་དང་གང་གིས་བརྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་གནས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེའི་དུས་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། བླང་དོར་མེད་པ་དུས་ཀྱི་མཆོག། སྔོན་མེད་ཕྱིས་མེད་གདོད་ནས་བྱུང་། ། ཞེས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་གང་གིས་རྟོགས་#པ་དེ་ནི་འདས་པའི་དུས་ཀྱང་མི་དམིགས། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་དུས་མི་དམིགས། དུས་གསུམ་པོ་བླང་བ་མ་ཡིན། ། སྤང་བ་མ་ཡིན། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའང་མ་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་དུས་སོ། ། གང་གིས་བདེ་སྟེར་སློབ་དཔོན་མཆོག། ཅེས་པ་ནི་གང་ལ་གང་གིས་བདེ་བ་སྟེར་བ་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་ཏེ་ཀླུ་སྒྲུབ་བཞིན་ནོ། ། མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པས་ཀྱང་གང་ཞིག་གི་#རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་རྟོག་པ་བཟློག་ནས་དེས་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་#དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་སློབ་མར་བརྟག་ཅེ་ན། ཀུན་གྱི་ཐུགས་ཀྱི་སྲས་གྱུར་ཕྱིར། ། བསླབ་པར་བྱ་བའི་སློབ་མ་ཡིན། ། ཞེས་པ་གང་ལ་ཡེ་ཤེས་དྲི་མ་མེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲས་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཆོས་བཞིན་ནོ། །

"Whoever dwells in the retinue lacks the fortune to see the self-arisen syllable," it is said, and as he wept, the sixth family, Vajradhara, raised him from his faint. The introduction is the teaching that all syllables are solitude, emptiness, peace, excellence, and so forth. If one asks what the place is: "Non-conceptual, free from thought, unconditioned, It is the place because it is the support of all Victors." This should be understood as the place because all phenomena, which are naturally pure, are that upon which everything depends. If one asks what the time is: "Without acceptance or rejection, the supreme time, Neither before nor after, arisen from the beginning." This is the realization that all phenomena are free from being one or many and are naturally pure. In that, one does not perceive a past time, nor does one perceive a future or present time. This time of the three periods—neither to be accepted, nor to be rejected, nor even neither of the two—is the authentic time. Regarding "The supreme master who bestows bliss": whoever bestows bliss upon whom is the master, just like Nāgārjuna. Because non-conceptual wisdom reverses both coarse and subtle conceptualizations and thereby causes one to attain bliss, it is so called. If one asks why they are examined as disciples: "Because they have become the heart-sons of all, They are the disciples to be trained." Whoever possesses stainless primordial wisdom is a son of all the Tathāgatas, just like Vajradharma.

འདིའི་རྒྱུའང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན། ། མི་རྟོག་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ཕྱིར་རྒྱུ། ། ཞེས་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། སྙིང་པོ་ལེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ། ཡེ་ཤེས་རྒྱུར་བཅས་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། ། ཞེས་པ་སྙིང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཏེ་འདིས་ལེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། གང་གིས་སྔོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིས#། ། སྦྱོར་བ་འདི་རུ་ཞུགས་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་གང་གིས་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་#དུ་ཞུགས་པའོ། ། གང་གིས་#ཟབ་པའི་མན་ངག་རྣམས། ། མཉན་པ་དང་ནི་བསམ་པ་དང་། ། བསྒོམ་པ་ཡི་ནི་རིམ་གྱིས་ཀྱང་། ། བླ་མེད་དཀྱིལ་འཁོར་ནང་དུ་འཇུག། ཅེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། འདིའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དབང་གསུམ་མན་ངག་དང་བཅས་དང་། ། སློབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། ། ཞེས་པ་བུམ་པ་དང་། གསང་བ་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དང་། དེ་དང་འབྲེལ་བའི་མན་ངག་ནི་སྤྱིའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའོ། ། གང་གིས་ཟབ་མོའི་མན་ངག་འདི་ནི་བྱེ་བྲག་གི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། ། དབང་བསྐུར་བའི་རིམ་པ་ནི། རིམ་དང་རིམ་མིན་གཉིས་དང་བྲལ། ། འདི་ནི་དོན་དམ་རིམ་པའོ། ། ཞེས་པ་རིམ་པ་གང་དང་གང་གི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་ཞིང་རིམ་པ་མེད་པའང་དམིགས་སུ་མེད་དེ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་རིམ་པའོ། ། ལོག་པའི་རྟོག་པ་ཀུན་དང་བྲལ། ། ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི།

If one asks what the cause of this is: "The cause is for the sake of generating the non-conceptual cognition of sublime meditative concentration and insight," as was explained above. If one asks what the maṇḍala is: "The maṇḍala is wisdom together with its cause, because it takes up the essence." Here, "essence" refers to the bodies and wisdom of the Buddha; because this takes them up, it is so called. "By what has preceded, one enters into this application," means that whoever has realized the wisdom free from all conceptualization has entered the maṇḍala. "By whoever [has] the profound pith instructions, through the sequence of hearing, reflecting, and meditating, one enters the unsurpassed maṇḍala," is an intermediate verse. If one asks what precedes this: "The three empowerments together with the pith instructions are the preliminary training." The vase, secret, and wisdom-knowledge empowerments, along with their related pith instructions, are the general preliminaries. Whoever [possesses] these profound pith instructions is the specific preliminary. Regarding the stages of empowerment: "Free from both sequential and non-sequential, this is the ultimate stage." This is the authentic stage, free from the aspects of any particular sequence and where even the absence of sequence is not observed. "Free from all erroneous conceptualizations, all elaborations are thoroughly pacified."

ཞེས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ལའང་མི་གནས་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི་ཐབས་སོ། ། སྟེང་སོགས་རང་བྱུང་ཡི་གེ་ལ། ། འབར་བའི་མེ་ཡིས་བཞུ་#བྱས་ཏེ། ། གང་ཞིག་དགའ་བར་རབ་ཏུ་སྐྱེ། ། རྟོག་བྲལ་ཐབས་ཀྱི་དམ་པའོ། ། གང་ཞིག་དབང་གསུམ་རྫོགས་བྱས་ནས། ། མཚན་ལྡན་བུ་མོ་བསྟེན་པ་དང་། ། འདི་ལས་བདེ་བ་མྱོང་བའང་། ། རྒྱལ་བས་ཐབས་སུ་བཤད་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། འདིའི་རྫས་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ། རྒྱུ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཏེ། ། རྟེན་མེད་རྫས་རྣམས་ཀུན་དང་བྲལ། ། ཞེས་པ་ནི་གོ་སླའོ། ། གང་གིས་གང་ལ་མི་གཡོ་བར། ། དེ་ཉིད་ལ་དམིགས་དགོས་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་ནི་གང་གིས་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་འདི་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་གཏོད་པ་ནི་འདིའི་དགོས་པའོ། ། གང་གིས་གང་ལ་གནས་པ་འདིའི་རྟགས་ཀྱང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་བཞིན་དང་མྱུར་བ་དང་། དལ་དང་མི་གཡོ་ལ་སོགས་རྟགས། ཞེས་པ་ལས་དང་པོ་པ་ལ་བརྟེན་#པ་གཞན་འགགས་ཏེ་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། ། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན། ། ཞེས་པ་མྱུར་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་འབྱུང་ངོ་། ། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་དལ་བ་དང་མི་གཡོ་བ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པར་འབྱུང་བ་འདི་ནི་རྟགས་སོ། ། སློབ་པ་སྨིག་རྒྱུ་#ལ་སོགས་#དང་། འདར་དང་རྡུལ་དང་འཕྱར་བ་དང་། རྟག་ཏུ་བདེ་བ་ཁ་བ་འདྲ། ། འདི་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་རྣམས་འབྱུང་། ། ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། མཛུབ་མོས་ཟླ་བསྟན་#ཇི་བཞིན་དུ། ། རྒྱལ་བའི་བཀའ་ནི་དོན་གྱི་བརྡ། །

Thus, to be free from the conceptual elaborations of all things such as form and so forth, and to cause the mind to abide in no conceptualization whatsoever, is the method. "The self-arisen syllables of the upper [and other directions] are melted by blazing fire; that which gives rise to supreme joy is the sublime method free from conceptualization." "Having perfected the three empowerments, relying upon a qualified maiden and experiencing the bliss arising from this is also explained by the Victorious One as the method." These are the intermediate verses. If one asks what the substance of this is: "The cause is the bodhicitta; it is without support and free from all substantial entities." This is easy to understand. "By means of what, and upon what, should one remain immovably? One must focus upon that very reality." This means that having abandoned all conceptualization, repeatedly directing the mind toward this non-conceptual cognition is the purpose of this practice. If one asks what the signs of abiding in this are: "Like space, swift, slow, immovable, and so forth are the signs." For a beginner, other [sensations] cease and it becomes like the space above. For some, it arises like a mirage—swift and without conceptualization. For others, it arises slowly and immovably without conceptualization; these are the signs. "For the practitioner, mirages and the like, trembling, dust, flickering, and a constant bliss like snow—these and other signs will arise." These are the intermediate verses. "Just as a finger points to the moon, the Victor’s word is a signifier of the ultimate meaning."

ཞེས་པ་མིང་དང་ཚིག་དང་#ཡི་གེའི་རྣམ་པ་འདི་ནི་བརྡ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མཛུབ་མོས་ཟླ་བ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། ། འདི་ལ་ནུས་པའང་ཇི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། རབ་ཏུ་དགའ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན། ། རྗེས་ཐོབ་སྔོན་བཞིན་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ། ། ཞེས་པ་ནི་སློབ་པའི་དབང་དུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡེ་ཤེས་བརྟན་པ་དང་ཡུན་རིང་པར་བྱེད་ལ། དེའི་རྗེས་ལ་སྐྱེ་བའི་རྟོག་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གོང་ནས་གོང་དུ་ཕྱིན་ནས་ནི། ། འོག་མའི་ས་ལ་གནས་མི་འགྱུར། ། རང་གི་ས་ཡི་#རྟོག་པ་སྤོང་། ། གོང་མའི་ས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས། ། ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། གང་ཞིག་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་བའི། ། མན་ངག་བླང་དང་སྦྱིན་པར་ནུས། ། ཞེས་པ་ནི་གོ་སླའོ། ། འདི་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། ། བླ་མེད་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལྡན། ། གང་དུ་བླ་མེད་རྣལ་འབྱོར་ནི། ། རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན། ། དངོས་སུ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བདག། བདེ་གཤེགས་རབ་འབྱམས་དཔག་མེད་ཀྱི། ། བཀའ་ལ་དབང་བསྐུར་#དམ་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་འདི་ནི་ཚོགས་གང་དང་། འབྲེལ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་གང་དང་འབྲེལ་པ་དང་། རྒྱུད་གང་དང་འབྲེལ་པ་དང་། དེ་དག་གི་གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྟན་ཏོ། ། ཕྱི་དང་ནང་དང་གསང་བ་དང་། ། མཐར་ཐུག་བཤད་པ་རྣམ་པ་བཞི། ། དབང་བཞི་རྫོགས་པའི་གང་ཟག་ལ། ། ཚུལ་བཞིན་སོ་སོར་སྦྱིན་པར་བྱ། ། ལས་བཞིའི་ཐབ་ཁུང་སྲེག་པ་དང་། ། སྙིང་ནང་ལྷ་ལ་དབུལ་བ་དང་། ། བུད་མེད་བྷ་གར་བསྟེན་པ་དང་། །

Thus, these forms of names, phrases, and syllables indicate the meaning by way of mere convention, just as, for example, a finger points to the moon. When asked, "What power does this have?" it is said: "The Cloud of Dharma arises in the post-meditative state, just as before; wisdom is born." This means that, in terms of the stage of training, wisdom is stabilized and made enduring through the manner of union, and the conceptualizations that arise thereafter are repeatedly suppressed. "Having progressed higher and higher, one does not remain on the lower stages; one abandons the conceptualizations of one's own stage and turns toward the higher stages." These are intermediate verses. "One who is able to receive and bestow the pith instructions that are free from all conceptual elaboration" is easy to understand. "The yogi who abides in this possesses the unsurpassed feast-circle (gaṇacakra). Wherever the unsurpassed yoga is practiced, it becomes the supreme yoga. It is the actual supreme siddhi itself, the sacred empowerment into the command of the infinite and immeasurable Sugatas." This explains the nature of the feast, its connection, the yoga it relates to, the tantra it belongs to, and their respective order. "The outer, inner, secret, and ultimate—these four types of explanations should be given individually and in the proper manner to individuals who have completed the four empowerments. The fire-pit for the four activities, the offering to the deity within the heart, and the reliance upon the bhaga of a woman..."

ལྟེ་བའི་འཁོར་ལོ་སྦྱོར་བྱེད་པ། ། སྦྱིན་སྲེག་རྣམ་པ་བཞི་པོའང་། ། ཚུལ་བཞིན་རིམ་པ་བཞི་དང་སྦྱར། ། བཟོད་པ་འབྲིང་དང་ཆོས་མཆོག་བར། ། དང་པོ་དང་ནི་བཅུ་པའི་བར། ། ས་ཡི་ཁྱད་ནི་#བགྲོད་པ་སྟེ། ། ལུས་དང་ངག་ཡིད་རྟོག་པ་སྤོང་། ། ཐོབ་པ་འབྲས་བུ་མངོན་བྱེད་པ། ། དབང་བཞི་ལ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན། ། ཞེས་པ་འདི་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། ། ། དེ་ལྟར་སྨིན་པར་བྱེད་པ་རྒྱས་པར་བཤད་ནས། ད་ནི་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་ཡང་གང་ཡིན་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། གྲོལ་བའི་ལམ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས། ། བསྐྱེད་པ་དང་ནི་རྫོགས་པའོ། ། ཞེས་པ་གང་ཞིག་གང་ལས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་དེའི་ལམ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཅི་བྱེད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། ། བསྐྱེད་པའང་དུ་ཞིག་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཞིག་བསྐྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ལ། ། ངོ་བོ་དང་ནི་རྣམ་དབྱེ་དང་། ། ངེས་པའི་ཚིག་དང་རྣམ་གྲངས་དང་། ། ཆོས་རྣམ་གྲངས་#དང་ལྡན་པ་དང་། ། གཞན་སེལ་གླེང་གཞི་དམིགས་པ་དང་། ། རྒྱུ་དང་དུས་དང་འབྲས་བུ་དང་། ། སྔོན་འགྲོ་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་དང་། ། གནས་དང་གྲོགས་དང་སེམས་གཟུང་དང་། ། གོམས་པའི་ཚད་དང་མཐར་ཕྱིན་ཚད། ། དངོས་གྲུབ་གང་དང་འབྲེལ་པ་དང་། ། རྟོག་པ་སྤོང་ཞིང་ས་བོན་གསོ། ། འདི་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མདོར་བསྟན་ནས་ད་ནི་རང་རང་གི་ཡན་ལག་བཤད་པ། ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ངོ་བོ་ནི། །

The navel wheel is the unifier; the four types of fire offerings are also applied to the four stages in their proper order. From the middling stage of patience up to the supreme mundane dharma, and from the first stage up to the tenth, these are the traversals of the specific levels. One abandons the conceptualizations of body, speech, and mind; the attainment is the actualization of the fruit. This occurs according to the sequence of the four empowerments. These are the intermediate verses. Having thus explained in detail that which ripens, the path that liberates will now be explained. If one asks what the path that liberates is and how many there are: "The path of liberation is of two types: the generation stage and the completion stage." The path for one who desires liberation from whatever [obstacles] is the generation stage and the completion stage. If one asks what these two accomplish: they reverse coarse and subtle conceptualizations. If one asks how many there are in the generation stage and why: "Regarding the application of generation, its essence, its divisions, its etymology, its synonyms, its possession of the categories of phenomena, its exclusion of others, its introductory context, its object of observation, its cause, its time, its fruit, its preliminaries, the individual who is the support, the place, the companions, the grasping of the mind, the measure of familiarity, the measure of culmination, its connection to which siddhis, the abandoning of conceptualization, and the nurturing of the seed—this is the generation stage." Having thus briefly presented these, the explanation of each of its individual branches follows. If one asks what is meant by "essence": "The essence of the generation stage is..."

རགས་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ། ཞེས་པ་རགས་པའི་སྐུ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་#དེ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་ངོ་བོའོ། ། གཞན་དུ་ནི་#ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། ། འདི་ལ་དབྱེ་བ་ནི་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། བསྐྱེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། ། སྦྱང་བྱ་དང་ནི་སྦྱོང་བྱེད་དོ། ། ཞེས་པ་གང་སྦྱང་བར་བྱ་བ་འདི་ཡང་#གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྦྱང་བྱ་སྣོད་བཅུད་རྣམ་པ་སྟེ། ། ཞེས་པ་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་བསྐྱེད་པ་ནི་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ། ། སྦྱོང་བྱེད་ཅེས་པའང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས། ། རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་བསྐྱེད་པའོ། ། ཞེས་པ་རྟེན་#ནི་འོག་གི་ཕྱོགས་ནས་འབྱུང་བ་#གཞལ་ཡས་ཁང་དང་བཅས་པའོ། ། བརྟེན་པ་ལ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས། ། གཙོ་བོ་དང་ནི་འཁོར་བསྐྱེད་པའོ། ། ཞེས་པ་#གཙོ་བོ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་། ། འཁོར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྐད་ཅིག་པའམ། རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པ་འདི་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། ། འདི་ལའང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་སྐྱེ་དང་མཐུན་ཕྱིར་དང་། ། རྣམ་པར་རྟོག་བློས་བསྐྱེད་ཕྱིར་རོ། ། ཞེས་པ་སེམས་ཅན་གང་དག་མངལ་ནས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མཐུན་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བསྐྱེད་དང་རགས་པ་ལ་སོགས་པ། ། རྣམ་གྲངས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། རགས་པའི་རྟོག་པ་བཟློག་པའི་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། རིང་པའི་རྒྱུ་དང་ཐུན་མོང་གི་རྒྱུ་དང་། འདི་དག་ནི་རྣམ་གྲངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །

"Samādhi focused on the coarse" refers to the essence of the generation stage (utpattikrama), which is the samādhi that focuses on the coarse body. Otherwise, it would follow that there are faults such as [the deity] being the essence, not being the essence, or being a matter of doubt. If one asks how many divisions there are in this: "The generation is of two types: That which is to be purified and that which purifies." If one asks what it is that is to be purified: "The objects to be purified are the environment and its inhabitants." The generation that is to be purified is the world of the environment and its inhabitants born of karma. If one asks what "that which purifies" is: "The purifiers are of two types: The generation of the support and the supported." The "support" is the celestial mansion (vimāna) and so forth, arising from the lower direction. Regarding the "supported," there are two types: "The generation of the principal and the retinue." This refers to the generation stage of the principal deity and the generation stage of the retinue, whether generated instantaneously or sequentially; this is the generation stage. If one asks why it is so called: "Because it accords with the birth of sentient beings, And because it is generated by a conceptual mind." This is because it accords with the birth of sentient beings from the womb and so forth, and because it is generated by a conceptualizing intellect. "One should know that 'generation,' 'coarse,' and so forth, Are synonyms." One should understand that "generation stage," "the antidote that reverses coarse conceptualization," "the distant cause," and "the common cause" are synonyms.

ཆོས་དུ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རགས་པའི་སྐུ་ལ་དམིགས་ལ་སོགས། ། ལྔ་དྲུག་ལྡན་པ་དེ་ཉིད་དོ། ། ཞེས་པ་རགས་པའི་སྐུ་ལ་དམིགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་པ་རྣམ་གྲངས་དང་ངེས་པའི་ཚིག་ཏུ་བཅས་པའོ། ། དེ་ཇི་ལྟར་གཞན་སེལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་དུ་གཞན་དུ་ཐལ་འགྱུར་བ། ། སེལ་བར་བྱེད་ཕྱིར་དེ་སྐད་དོ། ། ཞེས་པ་ནི་གོང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འདིའི་གླེང་གཞི་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གསང་བ་ལས་ནི་གཞན་དོན་དུ། ། ཇི་ལྟར་རིམ་འབྱུང་གླེང་གཞི་ཡིན། ། ཞེས་པ་སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་ཅན་འདུལ་བ་དང་བྲལ་བ་དང་བར་མ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་འཕྲོད་པའི་དབང་དུ་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་གླེང་གཞིའོ། ། འོ་ན་བསྐྱེད་པའི་དམིགས་པའང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དམིགས་པ་བསྐྱེད་པ་ལྷ་དང་གནས། ། མང་བའམ་ནི་ཉུང་བའོ། ། ཞེས་པ་རིམ་པའམ་ཅིག་ཅར་གྱིས་ལྷའི་སྐུ་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་རྣམ་པ་དང་། དེ་ཉིད་མང་བའམ་ཉུང་བའམ། ཆེ་བ་འམ་ཆུང་བ་ལ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་དམིགས་པ་#ཞེའོ། ། དམིགས་པའང་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ས་བོན་ཟས་དང་སྐོམ་#ལ་སོགས། ། འབྲས་བུ་ཐོབ་ཕྱིར་རྒྱུ་རུ་བཤད། ། ཅེས་པ་གང་གི་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་# པའི་ས་བོན་ཡོད་པ་དང་། ཟས་དང་སྐོམ་དང་སྨན་དང་། གནས་དང་ཡུལ་དང་གྲོགས་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་ཕན་པ་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། ། དུས་གང་གི་ཚེ་སྒོམ་ཞེ་ན། མཆོག་འདོད་པ་དང་དབང་བསྐུར་བ་#དང་། ཚོགས་དང་གཏོར་མ་སྦྱིན་སྲེག་དང་། ། ཉམས་པ་བསྐང་#དང་ཐུན་མོང་འདོད། ། འདི་ཡི་དུས་ན་བསྒོམ་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་གང་མཆོག་འདོད་པའི་རྒྱུ་དག་#དང་།

If one asks, "With how many dharmas is it endowed?" it is said: "It is that very [state] endowed with five or six, such as focusing on the coarse body and so forth." This refers to the meditative concentration (samādhi) that focuses on the coarse body, together with its enumerations and etymologies. If one asks, "How is it an exclusion of others (anyāpoha)?" it is said: "Because it excludes what would otherwise follow as something else, it is called such." This should be understood as explained above. If one asks, "What is its introductory context (nidāna)?" it is said: "From the secret [teachings], for the sake of others, the sequence of how it arises is the introductory context." This means that the moon, the vajra, and so forth arise in accordance with the stages suitable for training beings who are dominated by desire, those who are free from desire, and those of intermediate temperament. If one asks, "What then is the object of focus for the generation stage?" it is said: "The objects of focus for generation are the deities and the abode, whether many or few." This refers to the forms of the deity’s body and the celestial mansion, whether generated gradually or instantaneously, and whether the objects of focus are many or few, large or small. If one asks, "What is the cause for attaining the object of focus?" it is said: "The seed, food, drink, and so forth are explained as the causes for attaining the fruit." This means that the seeds of generation within one's continuum, as well as food, drink, medicine, dwellings, locations, companions, and so forth, are the causes that benefit the attainment of the fruit. If one asks, "At what time should one meditate?" it is said: "When desiring the supreme, during empowerments, during the accumulations, the torma offering, and the fire ritual; when restoring what has declined, or when desiring the common—meditate at these times." This refers to the causes for desiring the supreme and so forth.

སློབ་མ་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་དང་། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་དང་། འདི་དག་གི་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པའི་དུས་སུ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། ། འོ་ན་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ། འབྲས་བུ་ཐུན་མོང་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་། ། ཞེས་པ་འབྲས་བུའང་གང་གིས་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་#འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་འོག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་དགོངས་སོ། ། འདི་དག་གི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མཚམས་བཅད་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་ནི། ། འདི་ཡི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། ། ཞེས་པ། གང་གིས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་སྔོན་དུ་ནི་དང་པོར་མཚམས་བཅད་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། # ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པར་བྱའོ#། ། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་འདི་ཚོགས་དང་སློབ་མ་ཡིས། ། འདི་ནི་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡིན། ། ཞེས་པ་འདི་ནི་ཐུན་མོང་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ཉིད་དོ། ། གཞན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སློབ་མས་ཀྱང་ངོ་། ། གནས་ཀྱང་#གང་དུ་ཞེ་ན། གནས་ནི་ཡིད་མཐུན་ཉམས་དགའ་བར། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་#བསམ་གཏན་བསྒོམ། ། ཞེས་# པ་ནི་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གྲོགས་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དད་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་ལ་སོགས། ། བསྐྱེད་པ་ཡི་ནི་གྲོགས་སུ་འགྱུར། ། ཞེས་པ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་ཆོས་དང་། སྤྱོད་པ་རྣམས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། སེམས་གཟུང་བའང་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། ། གང་འཕྲོད་དེ་ལ་དམིགས་ལ་སྦྱོང་། ། འདི་ནི་སེམས་གཟུང་མན་ངག་གོ། ། ཞེས་པ་གང་གིས་གང་གསལ་བ་དེ་ལ་དམིགས་པ་འདི་ནི་སེམས་གཟུང་བའོ། །

The generation stage should be practiced at the time of conferring empowerment upon disciples, during a great gaṇacakra, and at any time when these preparatory rites are performed. If one asks, "What is the result?" it is said: "The result is the emergence of common siddhis." This means that through this, the eight common siddhis and so forth will be accomplished, whereas they are not accomplished by the lower [stages]. If one asks, "What are the preliminaries for these?" it is said: "Delimiting the boundaries and accumulating the two collections are the preliminaries for this." This means that prior to the generation stage, one must first delimit the boundaries and meditate on the branches of the accumulation of merit and the accumulation of primordial wisdom. If one asks, "Who is the individual practitioner?" it is said: "This is to be practiced by the assembly and the disciples." This refers to the context of accomplishing the common [siddhis]. From another perspective, it also refers to the disciples. If one asks, "What is the location?" it is said: "In a pleasant and agreeable place, the yogi should meditate on dhyāna." This should be understood as the occasion for maturation. If one asks, "What are the companions?" it is said: "Faith, a sense of shame, and so forth, become the companions of the generation stage." This should be understood as the virtuous qualities such as faith and the modes of conduct. If one asks, "How should the mind be held?" it is said: "Focus on whatever is suitable and train; this is the pith instruction for holding the mind." This means that focusing on whatever is clear to the practitioner is the method for holding the mind.

དེའང་གྲོགས་ཀྱི་མན་ངག་ནི་འདིར་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། འོ་ན་འདིའི་གོམས་པའི་ཚད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་ཞིག་འདི་ལ་གོམས་པ་ནི། ། བསྒྱུར་#བར་ནུས་དང་དམིགས་པ་གསལ། ། ཞེས་པ་ནི་ལྷའི་སྐུ་ཁ་དོག་དང་། དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལས་གཞན་དུ་བསྒྱུར་ནུས་པ་འདི་ནི་འདིའི་#གོམས་པའི་ཚད་དོ། ། མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཁོ་ན། ། ལྷ་ལས་གཞན་གྱི་སྦྱོར་བ་མིན། ། ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞིང་སྲིད་པས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ལྷ་དང་། གཞལ་ཡས་ཁང་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའོ། ། འདིའི་དངོས་གྲུབ་གང་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐུན་མོང་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀུན། ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་ས་འོག་དང་། རི་ལུ་དང་། རྐང་མགྱོགས་དང་། མིག་རྣོན་ལ་སོགས་པ་འདི་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་འབྲེལ་བའོ། ། འདི་དག་གིས་#ནི་དང་པོའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་ཏེ། འདིས་རྟོག་པའང་གང་སྤོང་ཞེ་ན། གང་དུ་རགས་པའི་རྟོག་པ་རྣམས། ། བསྐྱེད་པ་ཡིས་ནི་སྤོང་བར་བྱེད། ། ཅེས་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་ནི་རགས་པའི་རྟོག་པའམ། ཉོན་མོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། ། འདིས་ཀྱང་ས་བོན་གང་ལ་ཕན་ཞེ་ན། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་དང་སྤྲུལ་སྐུ་ཡི། ། ས་བོན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱེད། ། ཅེས་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་པས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཐོབ་པའི་ས་བོན་གསོས་པ་#འདེབས་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྦྱོར་བའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། །

Furthermore, the pith instructions of the companions should be applied here. If one asks, "What is the measure of proficiency in this?" it is said: "One who is proficient in this is able to transform and has a clear visualization." This means that the ability to transform the color, shape, and so forth of the deity’s body into something other than what it was is the measure of proficiency in this. If one asks, "What is the measure of culmination?" it is said: "Whatever appears is only the deity; there is no application of anything other than the deity." This means that everything included within appearance and existence is free from aspects other than the deity and the celestial mansion. If one asks, "With which siddhis is this connected?" it is said: "All common siddhis whatsoever are connected with the generation stage." This refers to the subterranean [siddhi], the pill, swift-footedness, the keen eye, and so forth; these are connected with the generation stage. These points teach the initial application. If one asks, "What conceptualizations does this abandon?" it is said: "Whereby coarse conceptualizations are abandoned by means of generation." This means that the generation stage abandons coarse conceptualizations or manifest afflictions. If one asks, "What seed does this benefit?" it is said: "It makes the seeds of the sambhogakāya and nirmāṇakāya sublime." This means that by meditating on the generation stage, one nurtures and plants the seeds for attaining the sambhogakāya and nirmāṇakāya. Having thus taught the generation stage in detail, if one asks, "How many applications of the completion stage are there?" the application of the completion stage is:

རྣམ་པ་ལྔ་རུ་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ལ། འདི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའང་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ལྔའང་ཡིན་པས་འདི་ནི་རིམ་པ་ལྔའོ། ། དེའང་གང་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་བཟླས་དང་སེམས་ལ་དམིགས། ། སྒྱུ་མ་འོད་གསལ་ཟུང་དུ་འཇུག། ཅེས་པ་འོད་གསལ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་བསྟན་ཏོ། ། རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིག་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་དུ་ཡོད་པའང་མི་ཤེས་ནས་དྲིས་པ་རྫོགས་པའི་རིམ་པའང་གང་ཡིན་དུ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་བཟླས་ལ་སོགས་པའང་། ། རྣམ་པ་ལྔ་རུ་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ནས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བར་དུའོ། ། དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བའང་དུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ངོ་བོ་དང་ནི་རྣམ་དབྱེ་དང་། ། ངེས་པའི་ཚིག་དང་རྣམ་གྲངས་དང་། ། ཆོས་རྣམས་གང་དང་#ལྡན་པ་དང་། ། གཞན་སེལ་བ་དང་རྒྱུད་དང་དུས། ། མཚན་ཉིད་དང་ནི་དམིགས་པ་དང་། ། གྲོགས་དང་གནས་དང་སྔོན་འགྲོ་དང་། ། རྟེན་དང་མི་མཐུན་གཉེན་པོ་དང་། ། ས་དང་སྤོང་བའི་ཁྱད་པར་དང་། ། རང་བཞིན་དངོས་གྲུབ་སྤྱོད་པ་དང་། ། ས་མཚམས་དང་ནི་གོམས་ཚད་དང་། ། མཐར་ཕྱིན་ཚད་དང་ངོས་བཟུང་དང་། ། ཁྱད་པར་དང་ནི་འབྲས་བུའོ#། ། དེ་ལ་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའང་#གང་ཞིག་ཡིན། དེ་ཉིད་མི་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། འབྱུང་འཇུག་ཡུལ་ཅན་ཏིང་འཛིན་ནི། ། གང་དུ་དང་པོའི་ངོ་བོར་འདོད། ། ཅེས་པ་འབྱུང་བ་དང་། འཇུག་པ་དང་གནས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ནི་དེའི་ངོ་བོར་བསམ་པའོ། ། གཞན་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཐིག་ལེ་གཅིག་པ་དང་འོད་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིར་ཤུགས་ཀྱིས་#གསལ་ལོ། ། དབྱེ་བའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན།

Regarding the statement, "It should be known in five aspects," this is both the completion stage and the five aspects; therefore, this is the five stages. What are they? "Vajra recitation, focusing on the mind, illusion, clear light, and union." These, such as clear light and so forth, will be explained below. Since some practitioners do not know how many there are, such as vajra recitation and so forth, they ask: "What is the completion stage, and how many are there?" In response, it is said: "Vajra recitation and the others should be known in five aspects." This refers to everything from vajra recitation up to union. Regarding that, if one asks how many aspects there are to what is called the "stage of vajra recitation," it is explained: "The essence, the classifications, the etymology, the synonyms, the qualities with which it is endowed, the exclusion of others, the continuum, the time, the characteristics, the object of focus, the companions, the location, the preliminaries, the support, the discordant factors and their remedies, the stages, the distinctions of abandonment, the nature, the accomplishments, the conduct, the boundaries, the measure of familiarity, the measure of culmination, the identification, the distinctions, and the result." Regarding that, if one asks what the "essence" is and does not know it, it is said: "The meditative concentration that takes the arising and entering as its object is asserted as the essence of the first." This means that the meditative concentration which focuses on the arising, entering, and abiding is considered its essence. Other factors, such as insight and so forth, as well as the single drop and clear light and so forth, are clarified here by implication. If one asks how many classifications there are:

སྟེང་དང་འོག་དང་བར་གྱི་དབང་དུ་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྟེང་ལ་དམིགས་པ་ནི་སྟེང་གི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། ། འོག་ལ་དམིགས་པ་ནི་འོག་གི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། ། སྙིང་ག་ལ་དམིགས་པ་ནི་བར་གྱི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། ། དེ་ལ་སྟེང་གི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའང་གང་ཡིན་དུ་ཞིག་ཅེ་ན་དང་པོ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། འོག་མའི་དབང་དུ་བཤད་པ། དབུགས་དང་དབང་པོ་འགྱུར་བའི་དབང་། ། འདི་ནི་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ལ་གང་གིས་དབུགས་ལ་སློབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མིག་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་ཡང་སློབ་པ་འདི་ནི་གཉིས་པའོ། ། དབང་པོའང་#དུ་ཞིག་ཅེ་ན། མིག་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལ། ། ཡི་གེ་ཐིག་ལེ་མེད་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་མིག་གི་དབང་པོ་དང་། རྣ་བའི་དབང་པོ་དང་། སྣའི་དབང་པོ་དང་། ལྕེའི་དབང་པོ་དང་། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་#དང་། དེ་ལ་སོགས་པ་ལ་སློབ་པ་སྟེ། དེ་རེ་རེ་ལའང་སྐུ་དང་། ཕྱག་མཚན་དང་། ཐིག་ལེ་དང་། ཡི་གེ་ལ་སོགས་པ་ལ་སློབ་པའོ། ། དེའི་རྟེན་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་ཁ་དོག་དཀར་པོའམ། དེ་ལས་གཞན་པ་དང་། ལྡན་པའི་རྩ་པདྨ་ཁ་བྱེ་བའི་ཚུལ་ཅན་ལ་བརྟེན་#པར་བྱེད་པ་སྟེ། པདྨ་ཁ་བྱེའི་ཚུལ་ཅན་ལ། ། བརྟེན་ནས་དེ་ཡི་རྣམ་པ་བསམ། ། ཞེས་པས་བསྟན་ཏོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་དེའི་#དབང་པོའི་རྒྱུ་བ་འགོག་པ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། གང་གིས་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས། ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལ། ། མིག་ལས་རྒྱུ་བར་མི་བྱེད་པ། ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་བྱ། ། ཞེས་པ་མིག་ནས་ལུས་ཀྱི་བར་དུ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཞེན་པ་འགོག་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །

There are three [types of vajra recitation] in terms of the upper, the lower, and the middle. Thus, focusing on the upper is the upper vajra recitation; focusing on the lower is the lower vajra recitation; and focusing on the heart is the middle vajra recitation. Regarding that, if one asks what the upper vajra recitation is, the first has already been explained. The explanation regarding the lower is as follows: "By way of the breath and the transformation of the faculties, This should be known as twofold." Regarding this, training in the breath and likewise training in the others, such as the eyes and so forth, is the second. If one asks how many faculties there are: "In the application of the eyes and so forth, One should make them free of syllables and bindus." This refers to training in the eye faculty, the ear faculty, the nose faculty, the tongue faculty, the body faculty, and so on. In each of these, one trains in the body [of the deity], the hand symbols, the bindus, the syllables, and so forth. If one asks what their support is: it is based on the white color or other colors residing in the eyes and so forth, and on the channels that have the manner of an open lotus. This is shown by: "Relying on that which has the manner of an open lotus, One should contemplate its form." If one wonders why the movement of those faculties is blocked: "Because the eyes and so forth Do not cause [the mind] to move toward The aspects of forms and so forth, Therefore it is called such." This means that it is so called because one blocks the attachment that focuses on the aspects of objects, from the eyes up to the body.

དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བྱེད་སྙམ་པ་ལ། དེ་ལ་དམིགས་ནས་འབྱུང་བ་དང་། ། འཇུག་དང་གནས་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ། དབང་པོ་ལྔ་ལ་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་ནས། དེ་ལ་སེམས་གཏད་དེ། འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་གཉིས་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། ། གནས་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། འབྱུང་དང་འཇུག་པའི་ཆ་ལ་གནས། ། རྩ་བ་དང་ནི་རྩེ་མོ་#གཉིས། ། ཞེས་པ་གང་འབྱུང་བའི་ཆ་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ཉིད་རྩེ་མོར་གནས་པ་ནི་དང་པོར་རྩ་བའི་ས་བོན་ལ་དམིགས་ནས་དེ་ལས་དབུགས་འབྱུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས། བ་ཐག་གམ་ཕྲེང་བའམ་འོད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་རྩེ་མོ་ལ་བསྟིམས་ཏེ། འབྱུང་བ་རྒྱུན་#ཆད་པ་དང་། ཇི་སྲིད་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་འབྱུང་བའི་ཆ་ལ་བརྟེན་པའི་གནས་པའོ། ། དེ་ལས་གང་གི་ཚུལ་དུ་འདུས་#ནས་རང་གི་སར་བསྟན་པ་ནི་འཇུག་པའི་ས་ལ་བརྟེན་པའི་གནས་པའོ། ། མིག་དང་རྣ་བ་དང་ནི་#ལྕེ། ། ལུས་ཀྱི་སྤྱི་བོ་ལ་སོགས་མཐར། ། གང་ཞིག་དབང་པོ་ཁ་བྱེ་བའི། ། རྩ་ནི་དད་པའི་ཁ་དོག་ཅན། ། རྩེ་མོར་སོ་སོའི་རིགས་མཐུན་པའི། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་པདྨ་གྲི#། ། རྒྱ་གྲམ་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པའམ། ། ཨོཾ་ཨཱཿ#ཧཱུཾ་དང་སྭཱ་ཧཱ་ཧཾ། ། རྩེ་མོ་ལ་ནི་ལེགས་གནས་པའོ། ། ཡང་ནི་ཕྲེང་བའི་ཐིག་ལེར་བཅས། ། ཞེས་པ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། གཞན་ཡང་དབུགས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་རྣ་བའི་བུ་ག་ནས། ། དབུགས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྒྱུ་འགྱུར་བ། ། དེ་ལ་དམིགས་ཕྱིར་དེ་སྐད་དོ། ། ཞེས་པ་གང་གིས་སྣའི་རྩེ་མོ་#ལ་དམིགས་ཏེ་ལུས་ཀྱི་གནས་ནས་རླུང་ཐམས་ཅད་འདུས་ནས།

Furthermore, as to how this is done: "Focusing upon that, one brings about arising, entering, and abiding." This means that by focusing on the tilaka (drop) and so forth at the five sense faculties, one should fix the mind upon them and train in the two: arising and entering, and abiding. If one asks what these two types of abiding are: "Abiding in the phases of arising and entering, at the root and the tip." Regarding the phrase "abiding in the phase of arising": that which relies on the aspect of arising and abides at the tip is as follows. First, focusing on the root seed-syllable, by the power of the breath arising from it, one dissolves it into the tip in the manner of a thread, a garland, or light. When the arising is interrupted and one focuses on that very form for as long as possible, that is "abiding in the phase of arising." Then, the manner in which [the breath] gathers and is directed back to its own place is "abiding in the phase of entering." "At the eyes, ears, and tongue, and at the crown of the body and so forth, wherever the sense faculties are open, the channels are the color of faith. At the tips are the forms of the vajra, jewel, lotus, sword, crossed-vajra, and wheel, or the syllables Oṃ, Āḥ, Hūṃ, Svā, and Hāṃ, well-situated at the tips. Alternatively, they are accompanied by garlands and tilakas." This is a summary verse. Furthermore, as to what is meant by "stopping the movement of the breath": "From whichever ear-cavity the breaths flow, focusing upon that is why it is so called." This means that by focusing on the tip of the nose, all the winds gather from the locations of the body.

སྣའི་རྩེ་མོ་ལ་འཛིན་པ་འདི་ནི་དབུགས་ཀྱི་འགོག་པའོ། ། འོ་ན་དབུགས་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བུ་དམིགས་ཤེ་ན། དཀར་པོ་ལ་སོགས་རྣམ་པ་ལ། ། ཡི་གེ་དང་བཅས་དེ་ཉིད་དམ། ། སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་དམིགས་པའོ། ། ཞེས་པ་གང་ཞིག་གིས་སྙིང་#ལ་སོགས་པ་ནས་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་དང་ཁ་དོག་སྣ་གསུམ་དང་། གཅིག་པ་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་གནས་པ་དེ་ལས་དང་པོ་པས་ནི་ཡི་གེའི་ཕྲེང་བ་དང་བཅས་པའོ། ། ཕྱི་ནས་ནི་ཕྲེང་བ་དང་བྲལ་བའི་འོད་ལ་དམིགས་པའོ། ། དེ་ནས་འོད་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་དམིགས་པའོ། ། ཕྲེང་བ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བའང་གང་ཞིག་གིས་ཇི་ལྟར་བཟླས་ཤེ་ན། འབྱུང་བ་ཀཱ་ལིའི་ཕྲེང་བ་སྟེ། ། འཇུག་པ་ཨཱ་ལིའི་ཕྲེང་བ་ཡིན། ། འབྱུང་དང་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ། ། ཨོཾ་དང་ཧཱུཾ་ནི་རྩེ་མོར་འབར། ། ཞེས་པ་གང་ཞིག་རླུང་འབྱུང་བའི་དུས་སུ་ཁ་དོག་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་རླུང་ལ་ཀཱ་ལིའི་ཕྲེང་བ་རྒྱུ་བར་བྱས་ཏེ། དེའི་རྩེ་མོ་ལ་ཧཱུཾ་བསམ་པའམ། ཡང་ན་ངལ་བའི་དབང་དུ་ཨོཾ་བསམ་པའོ། ། རླུང་འཇུག་པའི་དུས་སུ་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་ལ་ཨཱ་ལིའི་ཕྲེང་བ་སྟེ། རྩེ་མོ་གོང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལའང་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། ། སྐུ་དང་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པས། ། བཟླས་པ་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། ཞེས་པ་བཟླས་པ་ནི་རིགས་དང་དམིགས་པའི་དབང་དུ་སྣ་ཚོགས་ཤིང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྟན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འོ་ན་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བ། འདིར་གང་ལ་བརྟེན་ཞེ་ན། གང་གི་#སྣ་ཡི་སྦྱོར་བ་ལ། ། བརྟེན་ནས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་#འགྲུབ། །

This fixation on the tip of the nose is the cessation of the breath. If one asks, "How then is the breath to be perceived?" it is said: "In forms such as white and so forth, together with syllables, or as that very reality, or as a mere illusion, it is perceived." This means that from the heart and other locations, light rays of five colors, three colors, or a single color, and so forth, abide; of these, the beginner perceives them together with a garland of syllables. Subsequently, one perceives the light free from the garland. Then, even the light is perceived as a mere illusion. Regarding the phrase "together with a garland," if one asks how it is recited: "The outgoing is the garland of kāli; the incoming is the garland of āli. Whatever the outgoing and incoming may be, Oṃ and Hūṃ blaze at the tip." This means that at the time the wind goes out, one causes the garland of kāli to flow through the five-colored wind, and at its tip, one visualizes Hūṃ, or alternatively, for the sake of rest, one visualizes Oṃ. At the time the wind enters, the five-colored light rays are the garland of āli; the tip should be understood as before. If one asks how many types there are: "By means of the body, syllables, and so forth, it possesses the nature of many recitations." One should understand that "recitation" is taught to be diverse and immeasurable, depending on the family and the object of focus. If one asks, "Upon what does this so-called 'Vajra Recitation' depend?" it is said: "By relying on the application of the nose, the wise achieve accomplishment."

ཅེས་པ་དབུགས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་#འགོག་པའི་བཟླས་པ་འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་རང་གི་སྣའི་བུ་ག་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལམ་ཡིན་པ་ཉིད་དང་། བརྟེན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང་། དགག་པར་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། འོ་ན་འོག་གི་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལ་གང་ཞིག་གིས། ། དམིགས་པ་འོག་གི་དབང་དུ་གསུངས#། ། ཞེས་པ་ཐབས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་དང་། འཇུག་པ་དང་གནས་པ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་དོ། ། དེའང་ཅིའི་ཕྱིར་ན། འདོད་ཆགས་ཅན་རྣམས་འདུལ་བྱེད་ཕྱིར། ། སྦྱོར་བ་འདི་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་ཅན་ཁ་ཅིག་འདོད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། ས་བོན་ལ་ཆགས་པ་དང་། འདུ་བའི་སྟོབས་ཅན་ལ་དེའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་འདོད་ཆགས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོ་ནི་དབང་པོའི་རྒྱུ་བ་འགོག་པའང་ཡིན་པས་#དེ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། བུད་མེད་བརྟེན་#ལ་དགའ་བ་རྣམས། ། འདོད་ཆགས་ཅན་ཞེས་ཡང་དག་བཤད། ། ཅེའོ། ། འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་བུད་མེད་ལ་མ་བརྟེན་པར་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན་བདེན་ཏེ། གང་ཞིག་མཚན་ལྡན་བུད་མེད་ལ། ། བརྟེན་ནས་བཟླས་པར་བྱ་བ་ཡིན། ། ཞེས་པ་གང་གིས་རྡོ་རྗེ་དང་། གསང་བའི་རྩའི་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་དང་གནས་པ་ལ་བསླབས་ཏེ་གོང་བཞིན་ནོ། ། དབུ་མ་ལ་བརྟེན་པའི་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་བའང་གང་ཡིན་ཞེ་ན།

This recitation for arresting the movement of the breath is accomplished by the yogi by relying upon the nostrils, and not otherwise. Why is that? It is because they are the path, they are the basis of reliance, and they are suitable to be arrested; for these reasons, it is so called. If one asks, "What then is this so-called 'lower recitation'?" it is explained: "That which is focused upon the tip of the vajra is taught as the lower [recitation]." This means that the method-vajra is blessed, and by relying upon it, one trains in the arising, entering, and abiding [of the winds]. Furthermore: "This application is taught in order to discipline those possessed of passion." This means that for certain sentient beings possessed of passion who are intensely attached to desire, attached to the seed, or who possess the power of union, this application should be taught. Moreover, regarding the term "possessed of passion," it refers to those who are excessively attached and clinging to the five sensory qualities. If one asks, "In that case, would the cessation of the movement of the sense faculties—which is the antidote to that—become meaningless?" it is not so. "Those who delight in relying upon women are correctly explained as being 'possessed of passion.'" If one then asks, "If that is so, will accomplishment not occur without relying upon a woman?" it is true. "One should perform the recitation by relying upon a woman who possesses the marks." This means that by relying upon the vajra and the syllables of the secret channel and so forth, one trains in the arising, entering, and abiding as described above. Furthermore, what is the "recitation relying upon the central channel"?

སྙིང་གི་དབུས་ཀྱི་ས་བོན་ལས། ། གང་ཞིག་འབྱུང་དང་འཇུག་པ་དག། གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་དེ་ཉིད་དུ། ། གསལ་བ་ནང་གི་བཟླས་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་སྙིང་གི་དབུས་སུ་ས་བོན་བསམས་ཏེ། དེ་ལས་རླུང་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་དང་། གནས་པ་ལ་བརྟེན་#པར་བྱ་ཞིང་བསླབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་དང་པོ་#དང་བར་མ་དང་ཐ་མའི་རིམ་པ་ནི་གོང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འདི་དག་ལའང་ཅིའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་སྙམ་པ་ལ། ། རྡོ་རྗེས་བཟླས་# དང་རྡོ་རྗེར་བཟླས#། ། རྡོ་རྗེ་ལ་ནི་དམིགས་པ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་ཡིས་#དང་རྡོ་རྗེའི་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་འབྱུང་དང་རྡོ་རྗེ་སྤོང་#། ། རྡོ་རྗེ་འཇོམས་དང་རྡོ་རྗེ་བྲལ། ། ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ནི་འོད་ལྔའི་སྦྱོར་བས་སོ། ། རྡོ་རྗེར་#ཞེས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་ཡི། ། ངོ་བོར་བྱས་ཏེ་ཟློས་#ཕྱིར་དང་། ། ཞེས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའི་ངོ་བོར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྡོ་རྗེ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའང་གང་ཞེ་ན། གང་ཚེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དག་ལ། ། དམིགས་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་དོ། ། ཞེས་པ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བ་ལ། དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། གཞན་ཡང་འོག་གི་དབང་དུའང་དེ་བཞིན་ནོ། ། རྡོ་རྗེ་ཡིས་ཞེས་པ་བཤད་པ། རྡོ་རྗེའི་འོད་ཟེར་འབར་བ་ཡིས། ། གང་དུ་འབྲས་ཐོབ་དེ་ཕྱིར་རོ། ། ཞེས་པ་འོད་ཟེར་དང་བ་ཐག་དང་ཕྲེང་བ་འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། དེས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཡི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་པ། གང་ཞིག་མཆོག་ནི་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། བཟླས་པ་གང་ཡིན་དེ་ཁོ་ན། །

"From the seed syllable in the center of the heart, whatever emerges and enters, without radiating elsewhere, is the inner recitation of clarity itself." Thus, one should visualize the seed syllable in the center of the heart and train in relying upon the wind’s emerging, entering, and abiding from it. Furthermore, the sequence of the beginning, middle, and end should be understood as previously explained. Regarding why these are called "Vajra Recitation" (vajrajāpa), it is said: "Because of reciting with the vajra, reciting as the vajra, Focusing upon the vajra, by means of the vajra, For the sake of the vajra, the emergence of the vajra, The abandonment of the vajra, the destruction of the vajra, And the separation from the vajra." "Reciting with the vajra" refers to the application of the five lights. As for "reciting as the vajra," it is asked: "What is that?" It is said: "Because all things are made into the essence of the vajra and are recited." This means that all aspects of subject and object are made into the essence of vajra recitation. As for "focusing upon the vajra," what is that? It is said: "When one focuses upon the pure body, speech, and mind, that is so called." This refers to focusing upon the vajra-like body, speech, and mind; the same applies to the subsequent sections as well. Regarding the explanation of "by means of the vajra": "By the blazing light rays of the vajra, wherever the fruit is attained, for that reason." This means that these light rays, cords, and garlands are like the vajra; whatever fruit is attained by means of them is so called. Regarding the explanation of "for the sake of the vajra": "Whatever recitation is for the sake of attaining the supreme, that is the very [vajra recitation]."

ཞེས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བ་ནི། སྙིང་ག་དང་ནི་རྩ་བ་ནས། ། གང་ཞིག་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་དང་། ། ཞེས་པ་སྙིང་གའི་ས་བོན་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩ་བའི་ས་བོན་དེ་དག་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་སྤོང་བ་དང་རྡོ་རྗེ་འཇོམས་པ་བཤད་པ། ། རྟོག་པ་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བ། ། གང་གིས་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་དང་། ། ཞེས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའང་འཇིག་པར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་འཇོམས་པའི་བཟླས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། འདིའི་བཟླས་པའང་གང་ཡིན་དུ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་བཟླས་དང་ནང་གི་དང་། ། ཟབ་མོ་གསང་བའི་བཟླས་པ་ནི། ། རྣམ་གྲངས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ངེས་པའི་ཚིག་དང་། མི་བརྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟོགས་#པར་དཀའ་བ་ཉིད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། འདིའང་ཆོས་དུ་དང་ལྡན་ཞེ་ན། ངེས་པའི་ཚིག་རྣམས་ངག་གི་རྟོག་པ་སྦྱོང་། ། ཞེས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། འདི་ཡིས་གཞན་ལ་ཐལ་འགྱུར་བ། ། སེལ་ཕྱིར་དེ་དག་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི་ཅི་རིགས་སུ་བཤད་དོ། ། རྒྱུའང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཏིང་འཛིན་ཟས་ལ་སོགས་པ་རྣམས། ། འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཕྱིར་རྒྱུ། ། ཞེས་པ་གང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟས་སྐོམ་དང་། དུས་ཉིད་དང་། ཡུལ་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། དུས་གང་གི་ཚེ་ན། བསྐྱེད་པ་མཐར་ཕྱིན་སེམས་ལ་དམིགས། ། འདི་ལ་གཞོལ་བ་དེ་ཡི་དུས། །

Regarding this: "Vajra" is the dharmadhātu (the expanse of phenomena); because it causes that to be attained, it is so called. "Arisen from the vajra" refers to that which arises from the seed-syllable of the heart and the seed-syllable of the root of the vajra; it is so called because it emerges from those. The explanation of "vajra-relinquishing" and "vajra-crushing" is as follows: "That which crushes conceptualization, which is like a vajra." Because conceptualization is itself difficult to destroy, the recitation that destroys it is so called. If one asks what this recitation is: "Vajra-recitation, internal recitation, and the profound secret recitation should be known as its synonyms." This is because of the etymological definition, its instability, its difficulty to realize, and its possession of the bodhicitta (awakened mind); it is so called because it possesses these. If one asks with how many qualities this is endowed: "The etymological definitions purify the conceptualization of speech," as has already been explained. "By this, one should express those [qualities] in order to dispel the consequences for others," is explained as appropriate. If one asks what the cause is: "Meditative concentration, food, and so forth, are the cause because they produce the result." This means that because meditative concentration, food, drink, time, place, and so forth produce the result, it is so called. As for the time: "When the generation is perfected, one focuses on the mind; that is the time of being intent upon this."

ཞེས་པ་གང་གིས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་སེམས་ལ་དམིགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་#ལས་གཞོལ་བའི་དུས་སུའོ། ། འདིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་ཤིང་ཡོན་ཏན་ལྡན། ། འདི་ནི་མཚན་ཉིད་ཅེས་སུ་བཤད། ། ཅེས་པ་གང་གིས་སྤང་བ་དང་བླང་བ་དག་དང་བྲལ་ཞིང་ལྡན་པ་འདི་ནི་འདིའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། དམིགས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཞིག་དབྱེ་བའི་རྣམ་པ་བཞིན། ། འོད་དང་བ་ཐག་ཕྲེང་བ་དང་། ། ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པའམ། ། ཡང་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བོ། ། ཞེས་པ་གང་གིས་འོད་དང་བ་ཐག་#ཐིག་ལེའི་ཕྲེང་བ་དང་། རྩེ་མོ་ལ་ཨོཾ་ཨཱཿ#ཧཱུཾ་དང་། ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་ཕྲེང་བ་ལ་དམིགས་པ་འདི་ནི་འདིའི་དམིགས་པའོ། ། དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པའི་རྒྱུའམ་གྲོགས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་དུ་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས། ། འདི་ཡི་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་སུ་འགྱུར། ། ཞེས་པ་གོ་སླའོ། ། སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ། བསྐྱེད་པ་ཁམས་བཅོས་སྔོན་དུ་འགྲོ། ། ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་སྔོན་དུ་ཁམས་བཅོས་པ་དང་། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་འདི་ནི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའོ། ། འདིའི་རྟེན་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བསྐྱེད་པ་ཡི་ནི་སྦྱོར་བ་ལ། ། བརྟེན་ནས་བཟླས་པར་བྱ་བ་ཡིན། ། ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྟེན་#ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྟེ། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། ཚིག་འཁྱལ་#ལ་སོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། ། ཞེས་པ་ཚིག་ཀྱལ་#པ་དང་། ངག་རྩུབ་མོ་དང་ཕྲ་མ་དང་རྫུན་ལ་སོགས་པ་འདི་ནི་བཟླས་པ་#མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །

This refers to the time when one has perfected the generation stage and is intent upon the perfection of focusing the mind. What is its definition? It is said: "Having abandoned faults and possessing qualities—this is explained as its definition." This means that being free from and possessing the factors of what is to be abandoned and what is to be adopted is its definition. What is the object of focus? It is said: "Just as there are various types of divisions: light, a thread, a garland, the form of the three syllables, or else method and insight." This means that focusing on light, a thread, a garland of bindus, the syllables Oṃ Āḥ Hūṃ at the tip, or the garland of vowels and consonants is its object of focus. What is the cause or companion for holding the mind upon the object? It is said: "The accumulations and so forth will become the companions for its accomplishment." This is easy to understand. What is the preliminary? It is said: "The generation and the refinement of the elements are the preliminaries." This means that prior to the vajra recitation, one must refine the elements and train in the generation stage; this is the preliminary. What is its support? It is said: "Based upon the application of the generation stage, the recitation is to be performed." The support for the vajra recitation is the generation stage; because one performs this based upon it, it is so called. What are the discordant factors, such as idle speech? Idle speech, harsh words, slander, lying, and so forth—these are the discordant factors of the recitation.

དེའི་གཉེན་པོ་ནི་འདི་ཉིད་དེའི་གཉེན་པོའོ་ཞེས་པ་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སའི་ཁྱད་པར་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཞིག་འདི་ལ་རྟག་གནས་ནས། ། ས་བརྒྱད་པ་ལ་གནས་པར་བྱེད། ། ཅེས་པ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ས་བརྒྱད་པ་བཟོད་པ་#འབྲིང་ལ་གནས་པའོ། ། དེ་དང་འབྲེལ་བའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཁ་དོག་ལྔ་ལ་དམིགས་པ་ཡིས། ། ལས་བཞི་དེ་དང་འབྲེལ་པ་འགྲུབ། ། ཅེས་པ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་དང་བསྲུང་བ་དང་། འཕེལ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། ། འབྱུང་ལ་#གང་ཞིག་གནས་པ་ཡིས། ། ཐུན་མོང་གཞན་ནི་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ། འཇུག་དང་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། འདི་ཡི་#སྲིད་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། ཞེས་པ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་གང་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བྱུག་པ་དང་ནི་དེར་འབྲེལ་ལོ། ། བསླབ་པ་སྤྱོད་པར་འབྲེལ་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་ཤ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་བཟའ་བ་དང་། འདི་དག་གིས་བྱུག་པ་#བྱའོ། ། ས་མཚམས་ཀྱང་གང་ནས་གང་དུ་ཡིན་ཞེ་ན། བསྐྱེད་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ལ་དམིགས། ། བར་དུ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་#དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནས་བརྩམས་ནས་དེ་གོམས་ནས་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་བར་དུ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའོ། ། འབྲས་བུ་གང་འབྱུང་ཞེ་ན། ངག་གི་དབང་ཕྱུག་སྦྱོར་བ་ཡང་། ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་འདི་ཡིས་འགྲུབ། ། ཅེས་པ་འདི་ཡིས་ངག་གི་#དབང་ཕྱུག་ཡན་ལག་རྒྱ་མཚོའམ། ཡན་ལག་དྲུག་ཅུའི་དབྱངས་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། གོམས་པའི་ཚད་ཅི་ཞེ་ན། གང་གིས་རླུང་རྣམས་གསལ་བ་ནི། ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གོམས་པའི་ཚད། །

The antidote to that is this very [practice], because it is the antidote to that; for they are contradictory. If one asks what the distinction of the stages is: "Whoever abides in this, abides on the eighth stage." This means the yogi who abides in the vajra recitation abides on the eighth stage, the middling level of patience. If one asks what the accomplishments associated with that are: "By focusing on the five colors, the four activities associated with that are accomplished." This means that activities such as pacifying and so forth, as well as protection, increasing, and so forth, will arise. "Whoever abides in the elements, other common [accomplishments] will be achieved; through the application of entering and abiding, this existence will be accomplished." These are the intermediate verses. Furthermore, if one asks what conduct it is associated with: "Anointing is associated with that; it is associated with the conduct of training." This means that having consecrated the "great meat" and so forth, one should eat it and use it for anointing. If one asks what the boundaries are: "Relying on the generation stage, one focuses on the mind; in the interim, there is the vajra recitation." This means that starting from the first generation stage, once that is mastered, up until the point of focusing on the mind, there is the vajra recitation. If one asks what the result is: "The application of the Lord of Speech is also accomplished by this vajra recitation." By this, one will attain the Lord of Speech, such as the ocean of branches or the sixty melodic qualities of speech. If one asks what the measure of mastery is: "That by which the winds are clearly experienced is the measure of mastery."

ཅེས་པ་ཁ་དོག་དང་#དབྱིབས་དང་གྲངས་གང་དུ་གསལ་བ་དེ་ནི་གོམས་པའི་ཚད་དོ། ། མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚད་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གནས་འཕོ་བ་#དང་དུ་མར་བྱེད། ། འདི་ནི་མཐར་ཕྱིན་ཚད་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་པ་ཕྲ་བའི་རླུང་རགས་པ་དང་། རགས་པའི་རླུང་ཕྲ་བར་བྱེད་པ་དང་། ཕྲ་བའི་རླུང་དང་རགས་པ་བཞིན་#དུ་མ་དང་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཤེས་པ་འདིའི་#དུས་སུ་དབུགས་ནང་དུ་བསྡུས་ན་གནོད་པ་མི་འབྱུང་བའོ། ། གཞན་ནི། གང་ཞིག་དང་པོ་གཉིས་པ་དང་། ། གསུམ་པའི་གང་ཟག་དབང་དག་ཏུ། ། དབྱིབས་དང་རླུང་དང་སྒྱུ་མར་དམིགས། ། རིགས་ཅན་ལ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ། ། ཀློག་དང་ཁ་དོག་#སྦྱོར་བ་མེད། ། ཕྲེང་བ་མི་དགོས་#བགྲང་མི་དགོས། ། འོན་ཀྱང་རླུང་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། ། འདི་ནི་བཟླས་པར་བཤད་པ་སྟེ། ། གང་ཞིག་སྦྱོར་བ་འདི་ལ་གནས། ། ངག་གི་#དབང་ཕྱུག་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། དེ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས། ད་ནི་སེམས་ལ་དམིགས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ལ་དམིགས་པ་དུ་ཞིག་ཅེ་ན་བཤད་པ། གང་དུ་སེམས་ལ་དམིགས་པ་ལ། ། ངོ་བོ་དང་ནི་རྣམ་དབྱེ་དང་། ། ངེས་པའི་ཚིག་དང་རྣམ་གྲངས་དང་། ། ཆོས་རྣམས་གང་དང་ལྡན་པ་དང་། ། གཞན་སེལ་རྒྱུ་དུས་ནུས་པའོ། ། ངོ་བོ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་#འཛིན་ནི། ། རང་གི་ངོ་བོར་ཡང་དག་འདོད། ། ཅེས་པ་གང་དུ་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་དེའི་རང་གི་ངོ་བོའོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་དམིགས་པ་ཞེ་ན། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་འམ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་དམིགས་པའམ། །

Thus, wherever color, shape, or number are clearly manifest, that is the measure of familiarity. If one asks what the measure of perfection is: "Transferring the state and making it manifold; this is the measure of perfection." This means that at the time of knowing how to make the subtle wind coarse and the coarse wind subtle, and how to make the subtle and coarse winds manifold and the reverse of that, if the breath is withdrawn within, no harm will occur. Furthermore: "Whichever person is of the first, second, or third type, Focuses on shape, wind, or illusion, The fruit will arise for that lineage. There is no application of reading or color; No need for a rosary and no need for counting. However, because it relies upon the wind, This is explained as 'recitation.' Whoever abides in this application Will attain mastery of speech." These are the intermediate verses. Having thus taught vajra recitation in detail, the focus on the mind will now be explained. Regarding that, if one asks how many types of focus on the mind there are, it is said: "Regarding the focus on the mind, Its essence, its classifications, Its etymology, its synonyms, The dharmas with which it is endowed, And the exclusion of others, the cause, time, and capacity." If one asks what the essence is: "The samādhi that focuses on the mind Is asserted as its very own essence." Thus, the samādhi that focuses on the mind is its own essence. If one asks why it is called "focus on the mind": "Focus on the beings of body, speech, and mind, Or focus on the mind of awakening."

སེམས་སྣང་ཕྱིར་ནི་དེ་སྐད་བརྗོད། ། ཅེས་འོག་ནས་སྟོན་ཏོ། ། དབྱེ་བའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། རང་བཞིན་འཁྲུལ་པ་ལམ་དག་དང་། ། འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སོ། ། ཞེས་པ་རང་བཞིན་སྣང་བ་གསུམ་དང་། འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་གསུམ་དང་། ལམ་གྱི་སྣང་བ་གསུམ་དང་། འབྲས་བུའི་སྣང་བ་གསུམ་མོ། ། རྣམ་གྲངས་ནི། སེམས་དཔའ་ལ་དམིགས་སེམས་ལ་དམིགས། ། ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་རྣམ་གྲངས་སོ། ། ཞེས་པ་གོ་སླའོ། ། ཆོས་དུ་གཞན་སེལ་སྦྱོར་བ་ནི། ། ཐལ་འགྱུར་གཉེན་པོར་བརྗོད་པ་ཡིན། ། ཞེས་#བཤད་ཟིན་ཏོ། ། རྒྱུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཏེ། ། ཤེས་རབ་དང་ནི་སྙིང་རྗེའོ། ། ཞེས་པ་གང་གིས་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས། དེའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུའོ། ། དུས་ནི་བཟླས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའོ། ། ཞེས་པ་གང་གི་ཚེ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས། དེའི་དུས་སུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནུས་#སོ། ། ནུས་པའང་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ། སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་འཁྲུ་བར་བྱེད། ། ཅེས་པ་#སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་གང་གིས་སྤོང་བར་ནུས་པ་དེ་ནི་ནུས་པའོ། ། གཞན་ཡང་། བསྐྱེད་པའི་སྐུ་ལ་རྟག་གནས་ཤིང་། ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས། སྙིང་གར་སེམས་གསུམ་མཚན་མའམ། ། འོད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་གསལ་བ་ནི། ། སྣང་བ་ཟླ་བ་ལྟ་བུའོ། ། དེ་ལས་འོད་བྱུང་བདག་དང་བཅས། ། ཞུ་བ་སྣང་བ་མཆེད་པ་སྟེ། ། ཉི་མ་ལྟ་བུའོ་#འདུས་པ་ནི། ། སྣང་བ་ཐོབ་པ་ཞེས་སུ་བཤད། ། དམིགས་པའི་དབང་དུ་བཤད་པའོ། ། སྤྱི་བོ་མགྲིན་པ་སྙིང་གའམ། ། ཡང་ན་གསང་བའི་ཆ་ལ་གནས། ། གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་གནས་པའོ། ། སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་རྣམ་པ་ལ། །

"It is said that they are so called because they are the appearances of the mind," as will be shown below. If one asks how many divisions there are: "The divisions are twelve: the three natures, the three delusions, the three paths, and the three results." This refers to the three appearances of nature, the three appearances of delusion, the three appearances of the path, and the three appearances of the result. Regarding the synonyms: "The sattva, the object of focus, and the mind; these are the synonyms for the mental consciousness." This is easy to understand. Regarding the application of the exclusion of others (anyāpoha) to phenomena: "It is stated as a consequence and an antidote." This has already been explained. "The cause is the bodhicitta, which is insight and compassion." This means that whatever brings about the wisdom of one who has perfected the vajra recitation is its cause. "The time is the perfection of the recitation." This means that whatever is performed at the time when the vajra recitation has been perfected is the capacity. If one asks what that capacity is: "It washes away the stains of the mind." This means that whatever is able to abandon the delusions of the mind is the capacity. Furthermore: "Abiding constantly in the generated body, once the vajra recitation is perfected, the signs of the three minds at the heart, or the clear bindu of light, is the appearance like the moon. From that, light emerges together with the self; this melting is the appearance of increase, like the sun. Their gathering is explained as the appearance of attainment." This is explained in terms of the object of focus. "Abiding at the crown, the throat, or the heart, or else in the secret part, is the manner of abiding in the locations. Regarding the aspects such as the momentary..."

གནས་པ་དུས་ཀྱི་སྣང་བའོ། ། ཟླ་བ་ཉི་མ་ནུབ་པའི་ཚུལ། ། དཔེ་ཡི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། མངལ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་ལ། ། ཤེས་པ་འཕེལ་བར་གྱུར་པ་དང་། ། གང་ཞིག་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ། ། དུས་ལས་འཁྲུལ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། གཞན་ཡང་། འཁྲུལ་བ་རྣམས་ལ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན། ། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་དང་། ། གང་ཞིག་སྣང་བ་གསུམ་པོ་དག། འབྱུང་ངོ་འོད་གསལ་ངང་ལས་དང་། ། ཐོབ་པས་ལུགས་ལས་བཟློག་#པ་དང་། ། འདི་དག་འབྲས་བུའི་སྣང་བའོ། ། སེམས་ནི་རླུང་ལ་ཞོན་པ་ཡིས། ། རང་བཞིན་འདི་དག་འབྱུང་བ་ཡིན། ། ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། དེ་ལྟར་སེམས་ལ་དམིགས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་ནས། ད་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ། སེམས་དམིགས་སྦྱོར་བ་གོང་བཞིན་ཏེ། ། ཞེས་པ་ངོ་བོ་ལ་སོགས་པ་གོང་བཞིན་ནོ། ། རྒྱས་#པར་བཤད་པ། ། སྒྱུ་མ་ལ་དམིགས་ངོ་བོ་སྟེ། ། ཞེས་པ་གང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ནི་ངོ་བོའོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྱུ་མའི་དཔེ་ཡིས་ཉེར་མཚོན་ཕྱིར། ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུ་ཞེས་བཤད། ། ཅེས་པ་གང་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། ། སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐུའོ། ། དབྱེ་བའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། གང་དུ་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་བའམ། མང་བ་དང་ནི་ཉུང་བའོ། ། ཞེས་པ་བསྐྱེད་པ་བཞིན་ཏེ་གོང་བཞིན་ནོ། ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་དང་སྒྱུ་མ་དང་། ། ཡིད་ཀྱིས་#གཟུགས་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། ། ཞེས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་།

This is the appearance of the time of abiding. The manner in which the moon and sun set is presented by way of analogy. Regarding the stages of the womb and so forth, as consciousness increases, errors arise from the time of the focal object and so on. These are the intermediate verses. Furthermore: The causes and conditions for errors, The sequence of the arising of the result, And those three appearances— They arise from the state of clear light; Through attainment, they are reversed from the natural order. These are the appearances of the result. Because the mind rides upon the winds, These natures arise. These are the intermediate verses. Having thus explained the focal object of the mind in detail, the illusion-like samādhi will now be explained. Regarding that: "The application of the focal object of the mind is as before," meaning the essence and so forth are as before. The detailed explanation: "The essence is the focal object of illusion." This illusion-like samādhi is the essence. Why is that? "Because it is closely illustrated by the example of illusion, it is explained as the 'illusion-like body.'" Because it is closely illustrated by the twelve examples of illusion, it is the illusion-like body. If one asks how many divisions there are: "Whether gradual or simultaneous, many or few," this is as before, just as in the generation stage. "Conventional truth, illusion, and the mental form are synonyms." Thus, illusion-like, conventional truth, and the mental form are synonyms.

ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་#གཟུགས་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། ། ཆོས་དུ་དང་ལྡན་ཞེ་ན། སྐུ་དང་སྒྱུ་འདྲ་ཡིད་གཟུགས་དང་། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དམིགས་འདི་རྣམས་སོ། ། ཞེས་པ་གང་ལ་འདི་དག་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་གཞན་སེལ་བའང་བསྙད་དོ། ། རྒྱུ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཐོབ་པ་ལས་བྱུང་འདི་ནི་རྒྱུ། ། ཞེས་པ་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྒྱུའོ། ། དུས་གང་གི་ཚེ་བསྒོམ་ཞེ་ན། སེམས་ལ་དམིགས་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས། ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཡང་དག་གནས། ། ཞེས་པ་གང་གིས་བསྐྱེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བསྒོམ་པ་ནི་སེམས་ལ་དམིགས་ནས་སོ#། ། ནུས་པའང་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། འདི་ཡིས་སྐུ་གཉིས་ཐོབ་པར་བྱེད། ། ཅེས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འདིས་སྦྱངས་ནས#། ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེའོ། ། དེ་ལས་གཞན་ཡང་བཤད་པ། གང་ཞིག་གིས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས། ། སྒྱུ་མའི་དཔེས་ནི་ཉེར་མཚོན་ནས། ། ཕྱིས་ནི་དེ་ཡི་རྣམ་པ་ལས། ། གཞན་དུ་མི་མཐོང་མཐར་ཕྱིན་ཚད། ། ལུས་དང་ངག་ཡིད་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། འདི་ཡི་སྦྱོར་བ་འགྲུབ་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། དེ་ནས་འོད་གསལ་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ངོ་བོ་བཤད་པ། གང་ཞིག་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ། ། དེ་ནི་འོད་གསལ་ངོ་བོའོ། ། ཞེས་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོའོ། ། འདི་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་བཞིན་འོད་གསལ་རྟོག་སེལ་ཕྱིར། ། འོད་གསལ་ཞེས་ནི་རྣམ་པར་བཤད། ། ཅེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་དང་།

The "mental-nature form" is a synonym. If one asks with how many qualities it is endowed, it is said: "The body, the illusion-like mental form, and the focal point of meditative concentration—these are they." That which possesses these is so designated; by this, the exclusion of others is also expressed. If one asks what the cause is, it is said: "That which arises from attainment is the cause." This wisdom that has attained the appearance is the cause of the illusion-like. If one asks at what time it is meditated upon, it is said: "Having perfected the focal point on the mind, one abides authentically in the illusion-like." The meditation on the illusion-like that is produced by this is through focusing on the mind. If one asks what its capacity is, it is said: "By this, the two bodies are attained." Having purified through this illusion-like, one attains the Sambhogakāya and the Nirmāṇakāya. Furthermore, it is explained: "By means of which things are illustrated through the example of an illusion, and subsequently, from that aspect, one sees nothing other than that—this is the measure of perfection. Through the application of body, speech, and mind, the application of this is accomplished." These are the intermediate verses. Next, the Clear Light is to be explained. To explain its essence: "That which is free from conceptualization is the essence of the Clear Light." That which is free from the conceptualization of subject and object is the essence of the Clear Light. If one asks why this is so, it is said: "Because it clears away conceptualization and is naturally luminous, it is explained as 'Clear Light'." Because it is naturally luminous, and...

གང་གིས་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། དབྱེ་བའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། ཤེས་པ་དང་ནི་ཤེས་བྱ་ཡི། ། འོད་གསལ་བ་ནི་འདིར་བཤད་དོ། ། ཞེས་པ་ཤེས་བྱ་འོད་གསལ་ནི་དབྱིངས་སོ། ། ཤེས་པ་འོད་གསལ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། དེའང་གཉིས་ཏེ། རང་བཞིན་འོད་གསལ་གློ་བུར་གྱི། ། དྲི་མ་དང་བྲལ་རྣམ་གཉིས་ནི#། ། ཞེས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། རྣམ་གྲངས་བཤད་པ། འོད་གསལ་རྟོག་བྲལ་འདུས་མ་བྱས། ། རྣམ་གྲངས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་གོ་སླའོ། ། ཡང་བཤད་པ། སློབ་པ་དང་ནི་མི་སློབ་པས། ། འོད་གསལ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། ། རིལ་པོར་འཛིན་དང་རྗེས་སུ་གཞིག#། སློབ་པའི་འོད་གསལ་ཞེས་སུ་བཤད། ། མི་སློབ་པ་ནི་རྟོག་དང་བྲལ། ། དམིགས་མེད་རྣམ་དག་#གདོད་ནས་དག། རྣམ་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག། རྒྱལ་བ་སྲས་ཀྱིས་གསུངས་པ་#ཡིན། ། ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། གཞན་ཡང་། རྒྱུ་ནི་ཤེས་རབ་ཏིང་འཛིན་ཏེ། ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་ལ་བརྟན་འགྱུར་བ། ། འདི་ནི་དུས་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། ། གང་ཚེ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད། ། མཐར་ཕྱིན་ཚད་ནི་བཤད་པའོ། ། འདི་ཡི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡི། ། ས་ལ་ཡང་དག་གནས་པའོ། ། དེ་ཡི་རྟོག་པ་སྤོང་བ་སྟེ། ། གོང་མ་ལ་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས། ། གང་གིས་མཚན་མ་མེད་པ་ལ། ། མཆོག་ཏུ་གཞོལ་བའི་གང་ཟག་གིས། ། གཅིག་གིས་སྦྱོར་བས་ཡང་དག་འབྱུང་། ། དཔའ་བོས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ། ། མཉམ་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་ལ། ། འོད་གསལ་ལུང་བསྟན་གླེང་གཞི་ཡིན། ། དེ་བས་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱ། ། ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་(གྱི་,ཀྱི་)ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །

It is called such because it dispels all conceptual constructions. If one asks how many divisions there are: "The luminosity of both the knower and the known is explained here." Thus, the luminosity of the object of knowledge is the expanse (dhātu), and the luminosity of the knower is primordial wisdom (jñāna). Furthermore, it is said: "The natural luminosity and that which is free from adventitious stains are the two types." This has already been explained. Regarding the synonyms: "Luminosity, free from conceptualization, and unconditioned—these should be known as synonyms." This is easy to understand. Furthermore: "Through the stages of training and no-more-training, luminosity should be known as twofold. The 'luminosity of training' is explained as the total apprehension and the subsequent dissolution. The 'no-more-training' is free from conceptualization, without focal points, utterly pure, and primordially pure. These and countless other synonyms have been taught by the Victors and their Sons." These are intermediate verses. Moreover: "The cause is insight and meditative concentration, which become stable upon the conventional truth. This is explained as 'time.' When all things are without intrinsic nature, that is explained as the 'final limit.' This is the state of abiding perfectly on the level of 'Supreme Joy.' It is the abandonment of conceptualization and the orientation toward the higher levels. By means of the person who is supremely intent upon the signless, the authentic state arises through a single application. When the Hero sat in meditative equipoise beneath the Bodhi tree, the account of the prophecy of luminosity occurred. Therefore, one should manifest luminosity." These are intermediate verses.

དེ་ལྟར་འོད་གསལ་བ་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་#བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་འང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ། ། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོའོ། ། ཞེས་པ་གང་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོའོ། ། འདི་ལའང་ཅིའི་ཕྱིར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གཉིས་སུ་མེད་ཕྱིར་མི་གནས་ཕྱིར། ། གཉིས་དང་བྲལ་ཕྱིར་གཉིས་དམིགས་ཕྱིར། ། ཟུང་འཇུག་ཅེས་ནི་བཤད་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་སུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། ། འདིའི་དབྱེ་བའང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། སློབ་པ་དང་ནི་མི་སློབ་པས། ། ཟུང་དུ་འཇུག་པ་གཉིས་སུ་ཤེས། ། ཞེས་པ་གང་ལ་སློབ་པ་དེ་ནི་སློབ་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། ། སློབ་པའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་འདི་ནི་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གོ། ། རྣམ་གྲངས་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེས་བཤད་པ། མི་སློབ་པ་དང་མཐར་ཕྱིན་#དང་། ། ཟུང་འཇུག་གཉིས་མེད་རྣམ་གྲངས་སོ། ། ཞེས་པ་ནི་མི་སློབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། ཆོས་དུ་དང་ལྡན་ཞེ་ན། ཏིང་འཛིན་ཡིན་དང་གཉིས་ལ་དམིགས། ། སྐད་ཅིག་དམིགས་དང་ཐོགས་པ་མེད། ། ཅེས་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་#འདི་དང་ལྡན་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། ། གཞན་ལ་ཐལ་འགྱུར་སེལ་བ་ནི། ། འདི་ཡིས་#འགྲུབ་ཀྱིས་གཞན་དུ་མིན། ། ཞེས་པ་ནི་གཞན་སེལ་བའོ། ། འོ་ན་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུའང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འོད་གསལ་བ་དང་རྣམ་པ་གཉིས། ། སློབ་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རྒྱུ། །

Having thus extensively taught the clear light, the union will now be explained. If one asks what the essence of union is: "That which is non-dual wisdom is the essence of union." Thus, the wisdom that is free from all conceptual aspects is the essence of union. If one asks why this is called "union": "Because it is non-dual, because it does not abide in duality, because it is free from duality, and because it perceives duality, it is explained as 'union'." Thus, it is union because it is non-dual, because it does not abide in duality, because it is free from duality, and because it perceives the two simultaneously. If one asks how many divisions there are: "Through the learner and the non-learner, union is known to be twofold." That which is still being trained in is the union of the learner. The complete perfection of the fruit of training is the union of the non-learner. If one asks what the synonyms are, it is said: "Non-learner, final, and non-dual union are synonyms." This is in terms of the non-learner. If one asks with how many qualities it is endowed: "It is meditative absorption, it perceives the two, it perceives in a single instant, and it is unimpeded." That which possesses these four aspects is union. Regarding the refutation of others' positions: "By this it is established, but not otherwise." This is the exclusion of others. If one then asks what the cause of what is called "union" is: "The clear light and the two aspects are the cause of the union of the learner."

ཞེས་པ་འོད་གསལ་བ་དང་། ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་#འཛིན་ནི་སློབ་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རྒྱུའོ། ། འོ་ན་མི་སློབ་པའི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རྒྱུའང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་སྙིང་རྗེ་དང་། ། སྨོན་ལམ་དང་ནི་དེ་ཡི་རྒྱུ། ། ཞེས་པ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་གདགས་པའི་བསམ་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་དམིགས་པའི་སྨོན་ལམ་འདི་ནི་མི་སློབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། འདི་ལའང་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཞེ་ན། གང་ཞིག་ཡོད་ན་གང་འབྱུང་བ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུའོ། ། དུས་ཀྱང་གང་གི་ཚེ་འབྱུང་ཞེ་ན། འོད་གསལ་བ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པ། ། དེ་ཚེ་ཟུང་འཇུག་བསྒོམ་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་གང་གི་ཚེ་འོད་གསལ་བ་མཐར་ཕྱིན་པ་དེའི་ཚེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་#བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། ། སྔོན་དུ་འགྲོ་བའང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རིམ་པ་བཞི་#ནི་སྔོན་སོང་ནས། ། གང་ཞིག་འདི་ལ་གནས་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་གོ་སླའོ། ། དེ་ལྟར་ལམ་དངོས་བཤད་ནས། ད་ནི་དེའི་གྲོགས་སྤྱོད་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཤད་པ། སྤྱོད་པ་དག་གི་སྦྱོར་བ་ལ། ། ངོ་བོ་དང་ནི་རྣམ་དབྱེ་དང་། ། ངེས་པའི་ཚིག་དང་རྣམ་གྲངས་དང་། ། རྒྱུ་#དང་དུས་དང་གནས་དང་གྲོགས། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་ལ། ཁྱད་པར་འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་སྤྱོད། ། ཅེས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་#ཟིན་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་སྤྱོད་པ་འདི་ནི་རང་གི་ངོ་བོའོ། ། དུས་དང་བྱ་བ་བསམ་པ་ལ། ། ལྟོས་#པའི་དབང་དུ་སྤྱོད་པ་དགུ། ། ཞེས་པ་འདི་ནི་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་#པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་མོ། ། བྱ་བ་དང་བསམ་པ་ལའང་དེ་བཞིན་ནོ། ། གསུམ་པོ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་དང་།

Thus, luminosity, insight, and meditative absorption are the causes for the union of the learner. If one asks, "What then are the causes for the union of the non-learner?" it is said: "Bodhicitta, compassion, aspiration, and their cause." This refers to the intention to benefit sentient beings, compassion, and the aspiration directed toward the welfare of beings; these are established from the perspective of the non-learner. Why are these called "causes"? Because that which arises when something else is present is the cause of that [result]. When does this occur? "When luminosity is perfected, at that time one should meditate on union." This means that when luminosity is perfected, at that time one should meditate on union. What is the preliminary? "Having preceded with the four stages, one should abide in this." This is easy to understand. Having thus explained the actual path, the conduct that is its companion will now be taught. Regarding its explanation: "Regarding the application of conducts, there is the essence, the classification, the etymology, the synonyms, the cause, the time, the place, and the companion," and so forth. In the explanation: "Specifically, one engages with the five sensory qualities," this engagement with the five qualities embraced by a sublime mind is the essence. Regarding the time, the activity, and the intention, "there are nine conducts in terms of dependence." This refers to the three conducts in dependence on the specific time. The same applies to the activity and the intention. What are these three? They are: with elaboration, and...

སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ། ། འདི་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚིག་#དང་སྤྱད་དུ་ཡོད་ཕྱིར་ཏེ། ། ཞེས་པ་གོ་སླའོ། ། སྤྱོད་དང་ཀུན་རྫོབ་ལ་སོགས་པའི་#རྒྱུ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དུས་གང་གི་ཚེ་བྱ་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་ལས་སུ་རུང་བའི་ཚེ། ། སྤྱོད་པ་དག་ནི་#སྤྱད་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་རླུང་ལ་དབང་ཐོབ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དབབ་པ་དང་བཟློག་པ་ཤེས་པ་དང་། རིག་མ་རྟོག་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་མཁས་པ་འདིའི་ཚེའོ། ། གནས་གང་དུ་ཞེ་ན། ས་ཕུག་རིམ་པ་གསུམ་པ་རུ། ། ཡང་དག་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་བྱ། ། ཞེས་པ་སྤྱོད་པའི་དབང་དུ་ས་ཕུག་གི་རིམ་པ་གསུམ་པར་སྤྱོད་པ་#བྱའོ་ཞེའོ། ། དགེ་བ་གང་ཡིན་འདི་ཡི་གྲོགས། ། ཞེས་པ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་འདིའི་གྲོགས་སུའོ། ། གང་གིས་གང་ཞིག་གང་ལས་གྲོལ་བྱེད་པ། ། དེ་ཡི་རིགས་ཅན་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། གང་ཞིག་གིས་ནི་སྤྱོད་པ་ལྷུར་ལེན་དང་། ། སྤྱོད་པ་གྲོགས་ཙམ་དབང་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། གཞན་ཡང་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་ཅེ་ན། ཐུན་མོང་མཆོག་གི་འབྲས་བུའོ། ། ཞེས་པ་གང་ཞིག་གིས་#གང་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་འབྲས་བུའོ། ། གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཅེས་བྱའོ། ། ལ་ལ་དག་ན་རེ། རྒྱུ་དང་#ཐབས་དང་འབྲས་བུ་དང་། ། རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་ཁོ་ན། ། ཞེས་པ་ནི། རྒྱུ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་ནོ། ། ཐབས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། ། འབྲས་བུ་ནི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སོ། ། གཞན་ཡང་། རྒྱུ་དང་ཐབས་དང་འབྲས་བུ་སྤང་བྱ་དང་། །

[There are] the absence of conceptual elaboration and the utter absence of conceptual elaboration. Why is this so? Because "words and conduct exist," which is easy to understand. The causes for conduct, the conventional, and so forth, have already been explained. At what time should one act? "When meditative concentration is serviceable, one should engage in the conducts." This refers to the time when one has gained mastery over the winds, knows how to bring down and reverse the bodhicitta, and is skilled in the application of the consort. In what place? "In a three-tiered earthen cave, one should engage in the authentic conduct." This means that for the sake of the conduct, one should practice in the third tier of an earthen cave. "Whatever is virtuous is its companion." This means that faith and so forth, as well as the applications of the essential nature and so on, act as its companions. "By whom, what, and from what is one liberated? This is taught in terms of those of that lineage." "Whoever is devoted to the conduct, the conduct is taught as merely a companion." These are the intermediate verses. Furthermore, what is called the "result"? "The common and supreme results." Whatever is to be attained by someone is the result. What is it? It is called the common and supreme siddhis. Some say: "The cause, the method, and the result—these three alone." Here, the cause is the Mahāyāna lineage. The method is twofold. The result is the bodies and the wisdom. Furthermore: "The cause, the method, the result, and the things to be abandoned..."

གོ་རིམ་གྲངས་ངེས་རྣམ་པ་དྲུག་ཁོ་ན། ། ཞེས་པ་ནི། སྤང་བྱ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའོ། ། གྲངས་ངེས་པ་ནི་དངོས་པོའམ་བསམ་པའི་དབང་དུའོ། ། གོ་རིམ་ནི་ཐོབ་བྱའི་དབང་དུ་སྟེ་འདི་ལྟར་དྲུག་ཁོ་ནའོ། ། གཞན་ཡང་། མིང་དང་དགོས་པ་བྱེད་པའོ། ། ཚད་དེ་རྣམ་པ་བཞི་ཁོ་ནའོ། ། ཞེས་པ་ལ་མིང་ནི་གསང་བ་འདུས་པའོ། ། དགོས་པ་སྐྱེ་བོ་འདོད་ཆགས་ཅན་ལ་སོགས་པ་འདུལ་བ་དང་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཐོབ་པའོ། ། བྱེད་པ་པོ་ནི་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། ། ཚད་ནི་ལེའུ་བཅུ་བདུན་དང་། དུམ་བུ་བཅུ་བདུན་དང་། རིམ་པ་དྲུག་གམ་ལྔའོ། ། ། ། ཡང་ན་སྨིན་པ་དང་གྲོལ་བའི་རིམ་པའོ། ། ཡང་ན། དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་དབང་དག་དང་། ། དམ་ཚིག་ཕྲིན་ལས་འབྲས་བུའོ། ། ཞེས་པ་རྡུལ་ཚོན་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡན་ལག་བཞི་གྲོགས་དང་བཅས་པ་འམ། སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་དྲུག་གྲོགས་དང་བཅས་པའོ། ། དབང་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིའོ། ། དམ་ཚིག་ནི་གཞི་#དང་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་གསུམ་མོ། ། ཕྲིན་ལས་ནི་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའོ། ། ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་ནི་དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། ། ཁོངས་སུ་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་བསྟན་#པ་སྟེ། ། རྣམ་པ་བདུན་ཁོ་ནའོ། ། དེ་ལྟར་རྩ་བའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་ཏོ། ། ། ། གང་ཞིག་མུན་པ་འདྲ་བའི་སྒྲོན་བྱེད་ལོག་རྟོག་དྲ་བ་གཅོད། ། ཉོན་མོངས་ཀུན་བྲལ་རྟག་ཏུ་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་བརྒྱན#། ། སེམས་ཅན་མ་ལུས་#ཉོན་མོངས་ཉམ་ཐག་གནས་ནས་འདྲེན། ། དམ་པ་ཀླུ་ཞེས་#དེ་ལ་རྟག་ཏུ་དང་བས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །

"Only six in terms of sequence and definite number" means that the objects to be abandoned are the afflictive obscurations and the cognitive obscurations. The definite number is established either in terms of the entities or the intentions. The sequence is established in terms of what is to be attained; thus, there are only six. Furthermore: "The name, the purpose, and the agent; the measure is only fourfold." Regarding this, the name is the Guhyasamāja. The purpose is to discipline those with desire and so forth, and to attain the two types of siddhi. The agent is the sixth, the Great Vajradhara. The measure consists of seventeen chapters, seventeen sections, and six or five stages. Alternatively, it is the stages of ripening and liberation. Alternatively: "The maṇḍala, the practice, the empowerments, the samaya, the activities, and the result." This refers to the maṇḍala of colored powder and so forth; "practice" refers to the four branches together with their auxiliaries, or the six branches of application together with their auxiliaries. The "empowerments" are the four, such as the vase empowerment. The "samaya" consists of the three: the foundational, the general, and the specific. "Activities" are the pacifying and so forth. The "result to be attained" is the two types of siddhi. This includes the teaching on the individuals who are the supports, which are only seven. In this way, the root meaning has been taught without error. I prostrate with constant devotion to the noble Nāga, who acts as a lamp for those in darkness, who cuts the web of misconceptions, who is free from all afflictions and is always adorned with virtuous qualities, and who leads all sentient beings without exception from the state of suffering caused by afflictions.

ཀུན་གྱིས་#བསྟོད་ཅིང་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བའི་བདག་པོའི་རྐྱེན་མ་ཡིན། ། རྒྱལ་བ་ཡིས་#ནི་ས་རབ་དགའ་བའི་བདག། ཅེས་ལུང་བསྟན་ཏེ། དམ་པའི་མཆོག་གྱུར་རྒྱལ་བ་གཉིས་པར་འཇིག་རྟེན་# གྲགས། ། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་བྲལ་ཀླུ་སྒྲུབ་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཟླ་གྲགས་ཉོན་མོངས་ལོག་རྟོག་ཐམས་ཅད་གཅོད་བྱེད་པ། ། སྨྲ་མཆོག་རལ་གྲི་ལྟ་བུའི་མངའ་བརྙེས་བདག་པོ་སྟེ། ། རྒྱལ་བས་ལུང་བསྟན་ཀུན་གྱི་སྣོད་གྱུར་དམ་པ་ལ། ། རབ་ཏུ་དང་བས་རྟག་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་བདེ་ཕྱག་འཚལ#། ། དབུ་མ་ཆེན་པོ་ནམ་མཁའ་དྲི་མེད་བཞིན་དུ་མངོན་གྱུར་ནས། ། ཐུགས་རྗེའི་ཉི་མའི་འོད་ཀྱིས་#སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་བྱེད་ཅིང་། ། ཡོན་ཏན་འོད་ཀྱིས#་བདེ་ཐོབ་དབུགས་ཕྱུང་དྲི་མེད་དགའ་བའི་མཆོག། དབུ་མའི་དོན་ལ་ཐོགས་མེད་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཚེ་ཡི་དབང་ཐོབ་ཡུན་རིང་དུས་ན་#གནས་པའི་མཐུ་བརྙེས་#ཤིང་། ། སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་ཀྱིས་དབང་པོ་མིག་སོགས་ཕོངས་#པ་མེད་གཏོང་བ། ། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་བྲལ་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། ། སྤྱོད་པ་རླབས་ཆེན་དག་#ལ་དང་བས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་མཆོག་ལ་རབ་ཏུ་གནས་གྱུར་ཅིང་། ། རྒྱལ་བ་དྲི་མེད་བལྟ་བས་མི་ངོམས་སྐུ་ལ་མངའ་མཛད་ནས། ། རྒྱལ་བ་དེ་དག་ཀུན་གྱིས་#ལུང་བསྟན་མ་ལུས་ཐོབ་གྱུར་ནས། ། བདེ་ཆེན་སར་གནས་དངོས་གྲུབ་ཀུན་བདག་ཀླུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བདག་གིས་#རྟག་ཏུ་དམ་པའི་དོན་རྟོག་#མེད་ཅིང་ཉོན་མོངས་ཀླུང་ཆེན་ན། ། འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་མ་རྒལ་ཕྱིར་ནི་མ་རིག་འཐོམས་གྱུར་པས། །

Praised by all, he is not the dominant condition for the arising of afflictions. The Victor prophesied him as the master of the stage of Perfect Joy. Renowned in the world as the second Victor, the supreme holy one, I pay homage to the supreme Nāgārjuna, who is free from the defects of affliction. Candrakīrti, who cuts through all afflictions and misconceptions, has attained mastery over the supreme speech like a sword; to that holy one, the vessel of all who were prophesied by the Victor, I always pay homage with profound devotion. Having realized the Great Middle Way like the stainless sky, he benefits all sentient beings with the light of the sun of compassion. Through the light of his qualities, he grants relief and the supreme stainless joy of attaining bliss; I always pay homage to him who is unimpeded in the meaning of the Middle Way. Having attained mastery over life and gained the power to remain for a long time, he gives away his eyes and other faculties without regret through the power of compassion. To those free from the defects of affliction, the Buddhas and Bodhisattvas, and their vast conduct, I pay homage with devotion. Abiding in the supreme bliss of the awakening mind, he possesses a body that the stainless Victors can never tire of beholding. Having received the complete prophecies of all those Victors, I pay homage to the Nāga, the master of all accomplishments who dwells on the stage of Great Bliss. Because I have always lacked realization of the ultimate truth and am bewildered by ignorance, I have not crossed the ocean of saṃsāra within the great river of afflictions.

ཤེས་རབ་ཞན་ཕྱིར་བརྩམ་#པར་མི་རིགས་གྱུར་ཀྱང་བློ་དམན་ལ། ། ཕན་ཕྱིར་བརྩམས་ལ་ཉེས་གྱུར་#འགལ་པ་ཅི་མཆིས་བཟོད་པར་གསོལ། ། བདག་གིས་འདི་ལ་#དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅི་ཐོབ་པ། ། དེས་#ནི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། ། དམ་པས་མཛད་པའི་བཀའ་འདི་རྟག་ཏུ་ཡུན་རིང་གནས་གྱུར་ཅིང་#། ། འདི་ལ་བརྟེན་#ནས་ཀུན་གྱིས་#བླ་མེད་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་ཤོག། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་#པ་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། །

Although it was inappropriate to compose this because my insight is weak, I have written it for the benefit of those of inferior intellect. Whatever errors or contradictions there may be, I ask for your forgiveness. Whatever roots of virtue I have gained from this, by that may this work composed by the Holy One remain forever long in this world-system, and by depending upon it, may all beings attain the unsurpassed fruit. The commentary on the Glorious Guhyasamāja Abhisamayālaṃkāra, composed by the master Candrakīrti, is complete.