Personal Instructions on the Stages of Manifest Enlightenment

#༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨ་#བྷི་བོ་དྷི་ཀྲ་མ་ཨུ་པ་དེ་ཤ། བོད་སྐད་དུ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་རིམ་བཤད་བྱ། ། ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་རྣམས་ནི། ། བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གསུངས་པ་ལས#། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་མཚན་ཉིད་ནི། ། སྙིང་པོ་ལས་ཀྱང་སྙིང་པོར་གསུངས། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། ། ཕྱི་དང་ནང་གི་ཞེས་སུ་བཤད། ། ཕྱི་ནི་མདོ་སྡེ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད། ། ཐུབ་པ་མི་གཡོ་ལ་ཞུགས་ལ། ། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱིས་འདི་སྐད་བསྐུལ། ། འདིས་ནི་མཐར་ཐུག་མི་ཐོབ་སྟེ། ། ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་མཆོག་གྱུར་པ། ། འོད་གསལ་བ་ཡི་གནས་ཐོབ་ནས། ། རབ་#འགའ་གཟུགས་སུ་སྐྱེ་འགྱུར་གསུངས། ། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་སྟོང་བསྒོམས་པས། ། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་མངོན་སངས་རྒྱས། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་གྲུབ་ལ། ། རིགས་བཞིའི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཡིས། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ལྔ་བརྟགས་པས། ། དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ལྔ་བསྒོམས་པས། ། འོག་མིན་གནས་དང་རི་རབ་རྩེར། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་རྡོར་དབྱིངས་སུ། ། མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ཕྱི་ཡི་ཚུལ། ། ནང་ནི་གསང་སྔགས་ནང་ཚུལ་ཏེ། ། སྐྱེ་བོ་འདོད་ཆགས་ཅན་དོན་དུ། ། བཅོམ་ལྡན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱི#། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་ཞུགས་ཏེ། ། ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བསྡུས་གཟུགས་སྤྲུལ་ཏེ། ། བདེ་བའི་རྣམ་པ་སྣང་བ་གསུམ། ། ཟིལ་མནན་འོད་གསལ་མི་རྟོག་པས། །

In the language of India: Abhisambodhikramopadeśa. In the language of Tibet: mNgon par byang chub pa'i rim pa'i man ngag (The Pith Instructions on the Stages of Manifest Enlightenment). Homage to Mañjuśrī Kumārabhūta. Having prostrated to Vajrasattva, I shall explain the stages of manifest enlightenment. Of the eighty-four thousand teachings spoken by the Great Sage, the characteristics of manifest enlightenment are said to be the very essence of essences. Manifest enlightenment is of two kinds: it is explained as outer and inner. The outer is the Sūtra and Yoga Tantras; when the Sage entered the Immovable [Samādhi], all the Victors exhorted him: "By this, the ultimate will not be attained. Having attained the state of luminosity, which is supreme like the center of space, one will be born in a certain form." Thus, by meditating on the emptiness of all, one awakens manifestly at the heart of enlightenment. For the Bodhisattva Amoghasiddhi, the Sugatas of the four families examined the five manifest enlightenments. Likewise, by that Bodhisattva meditating on the five manifest enlightenments, Vairocana attained manifest buddhahood in the Vajradhātu at the abode of Akaniṣṭha and the peak of Mount Meru; this is the outer manner. The inner is the manner of Secret Mantra. For the sake of beings possessed of desire, the Blessed One Vairocana entered into the meditative absorption of the very nature of great passion. Having gathered his retinue and manifested forms, he [attained] the three appearances of bliss, which, by overwhelming [them] with non-conceptual luminosity, [is the inner manner].

བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་གཞལ་ཡས་བསྐྱེད། ། སྔགས་ཀྱི་#བདག་པོར་བྱིན་བརླབས་ཏེ། ། ཞལ་གསུམ་ལྟ་བུར་དབུས་སུ་བཞུགས། ། ཆོས་བཤད་འཁོར་རྣམས་རིམ་ཕྱུང་བ། ། དེ་ནི་ནང་གི་མངོན་བྱང་ཆུབ། ། ཡང་ན་ནང་གི་ཕྱི་ཉིད་ནི། ། ཕྱག་རྒྱ་མོ་ལ་རབ་བརྟེན་ཏེ། ། སྣང་གསུམ་རིམ་མྱོང་ལས་འདས་པའོ། ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་འོད་གསལ་བ། ། བླ་མའི་མན་ངག་ལས་རྙེད་པ། ། དེ་ནི་ནང་གི་ཕྱི་ཞེས་བཤད། ། ནང་གི་ནང་ནི་ཕྱག་རྒྱ་བྲལ། ། དང་པོ་སྨིག་རྒྱུ་འོད་ལྔའི་ཚུལ། ། བདེ་བ་རྟོག་བྲལ་ཉམས་མྱོང་གསུམ། ། གསུམ་པོ་#ལས་འདས་གསུམ་པོ་ཉིད། ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་དག། བླ་མའི་མན་ངག་ལས་རྙེད་#པའོ། ། དེ་བཞིན་རྗེས་འཇུག་རྣལ་འབྱོར་པའི། ། ཉམས་སུ་བླང་བའི་བསམ་གཏན་ནི། ། སྟོང་པ་གསུམ་གྱི་རྣམ་དག་གང་། ། འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟེ། ། རྒྱུ་བ་དང་ནི་མི་རྒྱུ་བ། ། ལུང་དང་རིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། ། གཞིགས་ཏེ་འོད་གསལ་བར་བྱས་ནས། ། ཕྱི་ནས་རང་ཉིད་དེ་བཞིན་བྱེད། ། རྗེས་གཞིག་རིམ་གྱིས་ཐུན་#མོང་ངོ་། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ལྔ་བསྒོམས་པས། ། དེ་ཡང་རྗེས་འཇུག་བསམ་གཏན་ནོ། ། ཁྱད་པར་རྗེས་འཇུག་བསམ་གཏན་ནི#། ། གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་སྣང་གསུམ་ཉིད། ། ལྷ་ཡི་དེ་ཉིད་སྒྱུ་མའི་སྐུ། ། བདག་བྱིན་བརླབ་#པའི་རིམ་དུ་བཤད། ། དེ་ཉིད་རིལ་པོར་འཛིན་རྣམས་ཀྱིས། ། མགོ་བོ་ནས་ནི་རྐང་པའི་བར། ། ཇི་སྲིད་སྙིང་གར་#ཕྱིན་གྱི་བར། ། དབུགས་ཀྱི་རླུང་ནི་མེ་ལོང་ལ། ། ཇི་ལྟར་ཀུན་དུ་ཐིམ་གྱུར་ལྟར། ། རྣལ་འབྱོར་ཡང་དག་མཐའ་ལ་འཇུག། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་གང་ཡང་མིན། །

Generate the celestial mansion of self-consecration; consecrated as the lord of mantra, he dwells in the center as if with three faces. The gradual emergence of the retinue for the teaching of the Dharma is the inner manifest enlightenment. Alternatively, the "outer of the inner" is to rely thoroughly upon a mudrā; it is the transcendence of the sequential experience of the three appearances. The luminosity of the emptiness of all is found through the guru’s pith instructions; that is explained as the "outer of the inner." The "inner of the inner" is free from a mudrā: first, the manner of the five lights of a mirage, the three experiences of bliss free from conceptualization, and the transcendence of those three. The nature of the emptiness of all is found through the guru’s pith instructions. Likewise, the meditative concentration to be practiced by the follower yogi is the purity of the three empties; the luminosity of the emptiness of all, having analyzed the moving and the non-moving through scripture and reasoning, and having rendered them luminous, one subsequently acts in that same way. This is the common "sequential dissolution." By meditating on the five manifest enlightenments, that too is the follower’s meditative concentration. The special follower’s meditative concentration is the very three appearances free from subject and object, the illusory body of the deity’s reality; this is explained as the stage of self-consecration. Those who grasp it as a whole, from the head down to the feet, until it reaches the heart, just as the breath dissolves entirely into a mirror, the yogi enters the reality limit. The emptiness of all is nothing whatsoever.

རིལ་པོར་འཛིན་པ་ཞེས་སུ་བཤད། ། ཡང་ན་ཡང་དག་སྣང་གསུམ་ཡིན། ། ཆོས་བདག་མེད་པའི་རིགས་པ་ཡིས། ། གཞིགས་པའི་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་གསུམ། ། དེ་ཉིད་རིགས་པས་ཡང་གཞིགས་པས། ། འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད། ། དེ་ཉིད་རྗེས་གཞིག་ཐུན་མོང་ངོ་། ། ཡང་ན་ཁྱད་པར་སྣང་བ་གསུམ། ། འབྱུང་བའི་རིམ་གྱིས་#སྒྱུ་མའི་སྐུ། ། སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུའི་ཡིད་ཀྱི་ལུས། ། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཉིད། ། མགོ་བོ་ནས་ནི་རྐང་པའི་བར། ། སྙིང་གའི་བར་ལ་སྣང་བ་གསུམ། ། འདུས་པའི་ཐིག་ལེའང་#ཇེ་ཆུང་ནས། ། མེ་ལོང་གི་ནི་རང་#བཞིན་དུ། ། མི་དམིགས་འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་། ། རིལ་པོར་འཛིན་པ་ཞེས་སུ་བཤད། ། ཇི་ལྟར་མར་མེ་བུམ་ནང་གནས། ། ཕྱི་རོལ་དུ་ནི་སྣང་མི་འགྱུར། ། བུམ་པ་དེ་ཉིད་བཅག་གྱུར་ན། ། དེ་འོག་མར་མེའི་འོད་སྣང་འགྱུར། ། དེ་བཞིན་བུམ་པ་རང་ལུས་ཉིད། ། དེ་ཉིད་མར་མེ་ལྟ་བུ་ཡིན། ། བླ་མའི་ཞལ་གྱིས་ལེགས་བཅག་#ནས། ། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་གསལ་བར་འགྱུར། ། སྣང་བ་གསལ་ཏེ་མི་དམིགས་ལ#། ། ཆད་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། ། སྣང་བ་མི་སྣང་ཡོད་མེད་སོགས། ། དེ་ཀུན་ལྟོས་#པའི་རིགས་པ་ཡིས། ། སྣང་ཡོད་ལ་སོགས་བསྒྲུབས་གྱུར་ན། ། མི་སྣང་མེད་སོགས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། སྣང་ཡོད་ལ་སོགས་མ་གྲུབ་ན། ། མི་སྣང་མེད་སོགས་ག་ལ་འགྲུབ། ། མཐའ་བྲལ་དབུས་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ། ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་འོད་གསལ་བ། ། སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་གང་ཡང་མིན། ། ཆད་པར་ལྟ་བ་ག་ལ་ཡིན། ། དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཡོད་མེད་དང་། ། སྣང་དང་མི་སྣང་རྟག་ཆད་སོགས། ། ཕོ་མོ་མ་ནིང་ཁ་དོག་དབྱིབས། །

It is explained as "grasping as a whole." Alternatively, it is the three authentic appearances. Through the reasoning of the selflessness of phenomena, the three illusory appearances are analyzed. By further analyzing those very [appearances] with reasoning, there is the clear light, the all-empty. That is the common "subsequent dissolution." Alternatively, there are the three special appearances: the illusory body through the sequence of the elements, the mental body like a mirage, and the self-consecration itself. From the head down to the feet, the three appearances [dissolve] up to the heart. As the gathered drops also become increasingly subtle, like the nature of a mirror, there is the non-referential clear light, the all-empty. This is explained as "grasping as a whole." Just as a lamp inside a vase does not appear outside, but once that very vase is broken, the light of the lamp appears thereafter, so too the vase is one's own body, and that [body] is like the lamp. Having been properly broken by the guru's speech, the wisdom of the Buddha becomes clear. If it is asked: "If the appearances are clear yet non-referential, does this not become a view of nihilism?"—by the reasoning of relativity, if "appearing and existing" and so forth are established, then "not appearing and not existing" and so forth are established. If "appearing and existing" and so forth are not established, how could "not appearing and not existing" and so forth be established? Since the extremes are absent and the middle is also non-referential, it is the all-empty clear light. It is free from all conceptual elaborations and is nothing whatsoever. How could this be a view of nihilism? Its characteristics—existence and non-existence, appearance and non-appearance, permanence and nihilism, and so forth, male, female, neuter, color, and shape—[are all absent].

སྐྱེད་#དང་སྔགས་དང་སེམས་ལ་དམིགས། ། བདེན་གཉིས་འཁོར་འདས་ལ་སོགས་དང་། ། བསོད་ནམས་གཟུགས་དང་སྡིག་གཟུགས་མིན། ། སྐུ་དང་ཡོན་ཏན་གང་ཡང་མིན། ། བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀུན་དང་བྲལ། ། ཨེ་མའོ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་སྐུ་དང་གསུང་ཐུགས་སོགས། ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་#ནི། ། སྐྱེ་བ་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། ། སྐྱེས་པ་ཉིད་ན་སྐྱེ་བ་མེད། ། སྐྱེས་དང་མ་སྐྱེས་གཉིས་སུ་མེད། ། དངོས་པོ་མེད་པ་བསྒོམ་པའི་དངོས། ། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་བསྒོམ་པ་མིན། ། དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་པས། ། བསྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། ། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ། གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པ། ། ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་ཉིད་པས། ། རང་སེམས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ#། ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། ། དངོས་པོ་འདི་རྣམས་མ་སྐྱེས་པས། ། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་བདག་མེད་པ། ། བྱང་ཆུབ་ཚུལ་ནི་བརྟན་པའོ། ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་པས། ། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་སྤངས། ། བདག་མེད་ཆོས་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང་། ། བྱང་ཆུབ་ཚུལ་འདི་བརྟན་པའོ། ། མ་སྐྱེས་པ་ཡི་ཆོས་རྣམས་ལ། ། ངོ་བོ་མེད་དེ་བསྒོམ་པའང་མེད། ། ནམ་མཁའི་ཚུལ་དུ་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། དངོས་པོ་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་གྲགས། ། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། ། གདོད་ནས་དག་པ་ནམ་མཁའ་བཞིན། ། བྱང་ཆུབ་མེད་ཅིང་རྟོག་པ་མེད། ། བྱང་ཆུབ་ཚུལ་འདི་#བརྟན་པའོ། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་མངོན་སངས་རྒྱས། ། བདག་གི་དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཚིག།

Visualizing the generation, the mantra, and the mind, The two truths, saṃsāra and nirvāṇa, and so forth, Merit is not a form, nor is non-merit a form; It is neither the kāya nor any of its qualities. It is free from all verbal conventions. Ema! The vajra body, speech, mind, and so forth of Samantabhadra Are proclaimed as "arising" by way of being non-arising. That which is born is itself non-arising; Arising and non-arising are non-dual. The meditation on the absence of entities Is not a meditation upon an object to be meditated upon. Thus, because entities are non-entities, Meditation is without any focal point. Free from all entities, The aggregates, elements, and sense bases, And having utterly abandoned subject and object, Through the equality of the selflessness of phenomena, One's own mind is primordially unborn, The very nature of emptiness. Since these entities are unborn, There is neither phenomenon nor the nature of phenomena; Selfless like space, This way of awakening is stable. Since all phenomena are non-entities, They are completely free from the characteristics of phenomena. Arising from the phenomena of selflessness, This way of awakening is stable. In phenomena that are unborn, There is no essence and no meditation. By applying the manner of space, They are renowned as entities. All phenomena are luminous by nature, Primordially pure like the sky. Without awakening and without conceptualization, This way of awakening is stable. Manifest awakening, manifest buddhahood, The reality of the self, the dharmadhātu, And terms such as "suchness" and so forth—

ཐམས་ཅད་དེ་ཡི་རྣམ་གྲངས་སོ། ། སུས་ཀྱང་མ་བྱས་མ་བཅོས་པ། ། མ་བསླད་མི་འགྱུར་དེ་བཞིན་ཉིད། ། བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་པས། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ཉིད་རྟོགས་ཏེ་མཐོང་སྒོམ་ཚེ། ། གཞན་གྱི་དོན་དུ་ལན་འགའ་ཞིག། ཆུ་ལས་ཉ་ལྡང་ཇི་བཞིན་དུ། ། བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་གྱིས་#ནི། ། རྩོལ་བས་སྐུར་བཞེངས་དོན་མཛད་དེ། ། ད་དུང་བདེན་གཉིས་ཕྲ་མོར་སྣང་། ། དེ་ནས་ཟུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ། ། ཆོས་རྣམས་གང་ལའང་མི་བཟོད་དང་། ། འཇིགས་སྐྲག་ཉམ་ངའི་རྟོག་པ་མེད། ། གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་པའི། ། དབྱེར་མེད་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཉིད། ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་ཐམས་ཅད་#དེ། ། སྤྱོད་པའང་དེ་བཞིན་གཉིས་མེད་པའོ། ། སྔགས་པས་སེང་གེ་བཞིན་དུ་སྤྱོད། ། ཟུང་འཇུག་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསླབས་པས། ། མི་སློབ་ཟུང་འཇུག་ཆོས་སྐུ་ཐོབ། ། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ལྟར། ། མི་རྟོག་སྨོན་ལམ་དབང་གིས་ན། ། གཟུགས་སྐུ་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་རྣམས། ། གདུལ་བྱ་དག་པའི་ངོ་ལ་སྣང་། ། མ་རུངས་ཕྱི་མའི་དུས་སུ་ནི། ། ལུང་ཟབ་མན་ངག་མི་བསྟེན་པར། ། འཐད་སྒྲུབ་རིགས་པ་#གཙོར་བྱེད་པས། ། རང་རང་གྲུབ་མཐའ་དམ་པར་འཛིན། ། སྦས་དོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་བྱེད་ཅིང་། ། མཐར་ཐུག་ལྟ་བ་ཟབ་མོ་ལ། ། མི་མོས་སླར་ཡང་སུན་འབྱིན་བྱེད། ། དེས་ནི་བདག་གཞན་དོན་བརླག་འགྱུར། ། གླང་ཆེན་མྱོས་པ་རང་ཡན་ནི#། ། གླང་རྫི་ལྕགས་ཀྱུ་ལྡན་པ་ཡིས#། ། གླང་ཆེན་གཞན་#ཡང་སུན་འབྱིན་རླག#། གླང་རྫི་ལྕགས་ཀྱུ་ཉིད་ཀྱང་འཇོམས། ། དེ་ནི་རྒྱལ་པོའི་དཀོར་#མིན་ཏེ། ། རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་རླག་བྱེད། །

All these are its synonyms. Uncreated by anyone, uncontrived, unpolluted, and unchanging, suchness is the nature of awakening like space; thus it is called "manifest awakening." When that very reality is realized and seen during the paths of seeing and meditation, for the sake of others, occasionally—as a fish leaping from water—one arises in the form of the bodies through the stage of self-consecration and acts for the benefit of beings. Yet, the two truths still appear subtly. Then, the wisdom of union arises. There is no intolerance toward any phenomena, nor are there thoughts of fear, terror, or anxiety. The second is the indivisible union that has abandoned all duality. By realizing it thus, all of that is non-dual even in conduct. The mantrin conducts himself like a lion. By training in the samādhi of union, one attains the dharmakāya of the union of no-more-learning. Like a precious wish-fulfilling jewel, through the power of non-conceptual aspiration, the qualities of the rūpakāya and so forth appear to the pure perception of those to be trained. In the degenerate future times, those who do not rely on the profound scriptures and pith instructions, but prioritize logical proofs and reasoning, will hold their own respective tenets to be supreme. Content with merely the hidden meaning, they lack faith in the profound ultimate view and instead disparage it. By this, they ruin the welfare of both themselves and others. Like a mad elephant running wild, the mahout with his hook not only destroys other elephants but destroys the hook itself. That is not the king's treasure; it ruins the welfare of both oneself and others.

དེ་བཞིན་གཉིས་དང་མི་ལྡན་པའི#། ། རིགས་པའི་གླང་པོ་རང་ཡན་གྱིས། ། གཉིས་ལྡན་རིགས་པའང་སུན་འབྱིན་ཞིང་། ། གཉིས་པ་ཉིད་ཀྱང་འཇོམས་པར་བྱེད། ། དེ་ནི་གསང་སྔགས་ལ་མིན་ཏེ། ། བདག་གཞན་གསང་བའི་དོན་རླག་བྱེད། ། སེང་གེའི་གཟུགས་ཅན་ང་རྒྱལ་གྱིས། ། ཝ་ཡི་ཚིག་གིས་ཟབ་མོ་ཡི། ། མཉམ་ཉིད་གང་ཡང་མ་ཡིན་པ། ། སྟོང་ཉིད་ལྟ་བ་སུན་འབྱིན་འཇོམས། ། རིན་ཆེན་རྫབ་ཏུ་བསྣུབས་གྱུར་ཀྱང་། ། འོད་དང་ཡོན་ཏན་རང་སྣང་བཞིན། ། མཐར་ཐུག་ལྟ་སྨན་རྫས་བསྣུབས་ཀྱང་། ། རྩལ་ཅན་བློ་ལ་འབར་ཞིང་སྣང་། ། འདུལ་#འཛིན་དམན་དང་རྩོད་#དུས་སུ། ། འཐད་སྒྲུབ་རིགས་པ་གཉིས་གཙོ་སྟེ། ། འཇིག་རྟེན་གྲགས་ཏེ་གཙོར་བྱེད་པས། ། གོང་མའི་ལུང་དག་མི་ཚད་ཀྱང་། ། གསང་སྔགས་མཐར་ཐུག་ལྟ་དུས་སུ། ། ཡིད་དང་དབང་པོ་མངོན་སུམ་དང་། ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་མི་ཚད་དེ། ། ལུང་ཟབ་མན་ངག་ཚད་མར་བྱ། ། གང་ཞིག་ང་རྒྱལ་གྱིས་སྦགས་ཤིང་། ། དེ་ཉིད་ཆོས་ལ་བརྙས་བྱས་ཏེ#། ། ཡང་དག་རིམ་པ་སུན་འབྱིན་པ། ། མནར་མེད་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་། ། གང་ཞིག་སློབ་དཔོན་སྨོད་པ་དང་། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སུན་འབྱིན་དང་། ། མི་གང་གསང་སྔགས་རྒྱུད་དག་གི#། སྦྱོར་བ་ལ་ནི་འཕྱ་བྱེད་པ། ། དེས་ནི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་མི་འགྱུར། ། དེ་ནི་རྟག་ཏུ་གདོན་གྱིས་འཛིན། ། ཁབ་ལེན་རྡོ་ལ་ལྕགས་འདུ་ལྟར། ། མི་འདོད་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ། ། ཚེ་འདིར་མི་འདོད་སྣ་ཚོགས་འདུ། ། ཕྱི་མར་ངན་སོང་གསུམ་མཐར་ལྟུང་། ། དངོས་པོ་དོན་དམ་མི་ཤེས་པར། ། ཕྱི་རོལ་དངོས་ལ་མངོན་ཞེན་པས། ། ངན་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་རྟོག་གིས། །

Likewise, the elephant of reasoning, which is devoid of duality, By its own power, refutes even the reasoning of those who possess duality, And destroys duality itself. This is not the case in Secret Mantra; It destroys the secret meaning of self and other. With the pride of a lion’s form, One who uses the words of a fox Destroys and refutes the view of emptiness, Which is the equality that is not anything at all. Just as a jewel, though submerged in mud, Still radiates its own light and qualities, So too, though the medicine of the ultimate view is submerged, It blazes and appears to the minds of the capable. In the age of conflict, when the holders of discipline are inferior, The two types of reasoning—establishing through proof and through worldly renown—are primary. Because they prioritize what is renowned in the world, Even if the scriptures of the higher [vehicles] are not measured, When it comes to the ultimate view of Secret Mantra, Mental direct perception, sensory direct perception, and inference are not the measures; One must take the profound scriptures and pith instructions as the valid authority. Whoever is defiled by pride, And having disparaged the reality of the Dharma, Refutes the authentic stages, Will fall into the Avīci hell of sentient beings. Whoever reviles the master, Refutes the Mahāyāna, Or anyone who mocks the applications Of the Secret Mantra tantras, Will not attain the accomplishments (siddhis). They will be constantly possessed by demons. Just as iron is attracted to a magnet, Various unwanted and unpleasant things Will gather in this life against their will. In the next life, they will fall into the three lower realms. Without knowing the ultimate nature of things, And through clinging to external entities, By means of the conceptualizations of base thoughts,

རིན་ཆེན་སེམས་ནི་དྲི་མར་བྱས། ། སྒྱུ་མར་འཛིན་ལ་མངོན་ཞེན་ཅིང་། ། དོན་དམ་ཕྱི་རོལ་བྱས་པ་ཡི། ། ལྟ་བ་དམན་པ་པ་རྣམས་ཀྱིས། ། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟར་ཐོབ། ། ཐ་སྙད་ཚིག་གི་ང་རྒྱལ་གྱིས། ། བླ་མ་མི་བསྟེན་བསྙེན་བཀུར་#མེད། ། དམན་པའི་ལྟ་བ་ལ་མོས་ཏེ། ། སྦས་གསུམ་ལྟ་ཞེན་མི་གཏོང་ཞིང་། ། མཐར་ཐུག་དོན་ལ་མི་#མོས་ཏེ། ། རིགས་པ་གཙོར་བྱེད་ཤེས་རབ་ཀྱིས། ། མཐར་ཐུག་ཟབ་མོ་སུན་འབྱིན་པ། ། དེ་ལ་དེ་ཉིད་བསྟན་མི་བྱ། ། གང་ཞིག་བླ་མ་བསྙེན་བཀུར་ཞིང་། ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པས་མི་སྐྲག་བཟོད། ། མཐར་ཐུག་དོན་ལ་དད་མོས་ལ། ། དེ་ལ་བླ་མའི་དྲིན་སྦྱིན་བྱ། ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས། ། བདག་གིས་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་འདི་བཤད་པས། ། ཀུན་གྱི་#ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་#དག་གྱུར་ནས། ། མཐར་ཐུག་དོན་རྟོགས་བྱང་ཆུབ་མི་དམིགས་བསྔོ། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷས་མཛད་པའི་མན་ངག་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཤྲདྡྷཱ་ཀ་ར་བརྨ་#དང་། ལོ་ཙཱ་བ་#དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ནས་#ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

The jewel-like mind has been defiled; Those who are attached to grasping at illusions, And who have cast the ultimate truth aside, How can those with such inferior views Ever attain unsurpassed enlightenment? Through the pride of conventional words, They do not rely on the guru and offer no service. Delighting in inferior views, They do not let go of attachment to the three hidden [levels]. Having no faith in the ultimate meaning, They prioritize logic and with their insight Refute the profound ultimate truth. To such as these, reality should not be shown. But to those who serve and honor the guru, Who endure and are not terrified by universal emptiness, And who have faith and devotion for the ultimate meaning— To them, the guru should bestow his grace. Relying on the pith instructions of the noble Nāgārjuna, I have explained this supreme secret. May the relative truth of all be purified, And may they realize the ultimate meaning; I dedicate this toward non-referential enlightenment. The pith instructions on the stages of manifest enlightenment, together with the result, composed by the master Āryadeva, are complete. Translated, edited, and finalized by the Indian abbot Śraddhākaravarman and the translator-monk Rinchen Zangpo.