An Exposition of the Stages of Self-Empowerment

#༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སྭཱ་དྷིཥྛཱ་#ན་ཀྲ་མ་པྲ་བྷེ་དཾ#། བོད་སྐད་དུ། བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་བཅོམ་པའི། ། ཡེ་ཤེས་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རྣམ་དབྱེ་འདི། ། བརྩེ་བས་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱ། ། ཡོད་ཅེས་རྟོག་པ་ཇི་སྙེད་པ། ། དེ་སྙེད་རྟག་པའི་ལྟ་བ་སྟེ། ། རྟག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པས་ན། ། འདི་ནི་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་མིན། ། མེད་ཅེས་རྟོག་པ་ཇི་སྙེད་པ། ། དེ་སྙེད་ཆད་པའི་ལྟ་བ་སྟེ། ། ཆད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པས་ན། ། འདི་ཡང་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་མིན། ། ཡོད་ཅེས་པ་དང་མེད་ཅེས་པའི། ། དེ་དབུས་སུ་གང་རྟོག་པ་ནི། ། དབུས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ན། ། འདི་ཡང་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་མིན། ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གང་གསུངས་པའི། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་ཉིད། ། དེ་འདིར་སྒྱུ་མར་བསྟན་པ་སྟེ། ། བདག་བྱིན་བརླབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་འཇིག་རྟེན་གསུམ། ། གང་ཞིག་གིས་ནི་ཐམས་ཅད་ཁྱབ། ། བསོད་ནམས་དམན་པས་མི་རྙེད་དེ། ། ལུང་བསྟན་ཉིད་ཀྱིས་རྙེད་པར་འགྱུར། ། གཙང་སྦྲ་སྡོམ་#པ་འདིར་མི་དགོས། ། དཀའ་ཐུབ་དཀའ་སྤྱད་#མི་དགོས་ཏེ། ། དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མེད་པར་ཡང་། ། དགའ་དང་བདེ་བས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། གང་ཞིག་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ནི། ། དེ་ཉིད་གང་ཞིག་རྟག་དྲན་ན། ། ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་རྣམ་འཕྲུལ་གྱིས། ། དེ་ཡིས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། སྒྱུ་མས་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། ། འདི་ལ་ལྷས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་སྐྱོང་། ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །

In the language of India: Svādhiṣṭhānakramaprabheda. In the language of Tibet: Bdag byin gyis brlab pa'i rim pa rnam par dbye ba (The Detailed Analysis of the Stage of Self-Consecration). Homage to the glorious Vajrasattva! Homage to the wisdom body that utterly destroys all views. I shall explain this analysis of self-consecration out of compassion. However many conceptualizations there are of "existence," That many are views of permanence. Because of the persistent clinging to permanence, This is not the characteristic of illusion. However many conceptualizations there are of "non-existence," That many are views of nihilism. Because of the persistent clinging to nihilism, This also is not the characteristic of illusion. Whatever conceptualization there is in the middle Between "existence" and "non-existence," Because of the persistent clinging to the middle, This also is not the characteristic of illusion. That which is taught as the relative truth, The characteristic of the bodies of the Buddhas, Is here shown to be an illusion; It is called "self-consecration." That which pervades all the three worlds, Both the animate and the inanimate, Is not found by those of inferior merit, But is found through the prophetic transmission itself. Purity and vows are not required here; Austerities and hardships are not required. Even without austerities and vows, One will achieve accomplishment through joy and bliss. Whoever understands it in this way And constantly remembers that very reality, Through the magical display of all as illusion, Will achieve the state of a Buddha. The yogi who abides in illusion Is always protected by the deities in this. Through the illusion-like meditative absorption,

ཐམས་ཅད་མཁྱེན་#པ་དེ་ནས་འགྱུར། ། རྡོ་རྗེ་ཆེ་དང་སྟོབས་པོ་ཆེ། ། ལང་ཚོ་ནད་མེད་བདེ་བའི་མཆོག། སངས་རྒྱས་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་ནས་ནི། ། སྐྱེ་བ་འབྱུང་བ་རང་དགས་སོ། ། མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་བསྐུལ་མེད་པར#། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་དབང་དུ་འོང་། ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། འདོད་དོན་ཐམས་ཅད་རྙེད་པར་འགྱུར། ། ཆོས་ཀུན་རྨི་ལམ་སྒྱུ་འདྲ་སྟེ། ། སངས་རྒྱས་པ་ཀུན་སྨྲ་མོད་ཀྱི། ། བདག་བྱིན་བརླབ་ལས་ཕྱིར་བལྟས་པས། ། དེས་ནི་#བདེན་པ་མཐོང་མི་ནུས། ། གཞུ་ཡི་རྣམ་པའི་ཡིད་རང་བཞིན། ། རྣམ་ཤེས་རླུང་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། སྒྱུ་མའི་དཔེ་ལ་རྨོངས་པས་ནི། ། རང་གི་ཡེ་ཤེས་དེས་མི་མཐོང་། ། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པར། ། ཐོས་པའི་ཕ་རོལ་སོན་གྱུར་ཀྱང་། ། བླ་མའི་ལུང་དང་བྲལ་བ་ཡིས། ། བདག་བྱིན་བརླབ་པ་རྙེད་མི་འགྱུར། ། དེ་བས་ང་རྒྱལ་ཡོངས་སྤངས་ནས། ། སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་འདོད་པ་ཡི#། ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཞོན་པ་ཡིས། ། བླ་མ་བསྒྲིམས་ཏེ་མཉེས་པར་བྱ། ། ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའི་རིམ་དབྱེ་བས། ། འདི་ནི་རབ་ཏུ་བཤད་པར་བྱ། ། གང་ཞིག་ཤེས་ནས་རྣམ་སྤྱད་པ། ། སྒྲུབ་པོ་སངས་རྒྱས་ཀུན་དངོས་འགྱུར། ། ས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་བཞི་དང་། ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་སྟོང་པ་བཞི། ། གནས་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་པོ་དང་། ། སྐྱེ་དང་འཇིག་པའི་རྒྱུར་ཤེས་བྱ། ། འོད་གསལ་ལས་ནི་སྟོང་ཆེན་ཏེ། ། དེ་ལ་#ཐབས་ནི་ཡང་དག་འབྱུང་། ། དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཤེས་རབ་ཏེ#། ། དེ་ལས་རླུང་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། རླུང་ལས་མེ་ནི་ཡང་དག་སྐྱེས། ། མེ་ལས་ཆུ་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། ཆུ་ལས་སྐྱེས་པ་ས་ཡིན་ཏེ། །

Then omniscience will arise. With great vajra and great power, the supreme bliss of youth and health, having attained the miraculous powers of a buddha, one will take birth at will. Merely by being seen, sentient beings will be brought under one's influence without being exhorted. Through the illusion-like samādhi, all desired aims will be attained. Although all buddhas indeed say that all phenomena are like dreams and illusions, by looking outward from self-consecration, one is unable to see the truth. The mind, whose nature is like the shape of a bow, is perfectly joined with consciousness and wind. Because of being deluded regarding the examples of illusion, one does not see that one's own wisdom. Even if one has reached the far shore of hearing for infinite tens of millions of eons, without the oral instructions of the guru, self-consecration will not be found. Therefore, having completely abandoned pride, those who desire the fruit of buddhahood should diligently please the guru by mounting the Vajrayāna. This sequence, which is extremely difficult to find, shall now be explained. Whoever understands and practices this, that practitioner will become the actual embodiment of all buddhas. The four elements, such as earth and so forth, and likewise the four empties, these eight locations should be known as the causes of arising and ceasing. From the clear light comes the great empty; from that, method truly arises. From that, wisdom is born; from that, wind will arise. From wind, fire is truly born; from fire, water will arise. From water, earth is born.

དེ་རྣམས་ལ་ནི་སེམས་ཅན་འབྱུང་། ། ས་ནི་ཆུ་ལ་ཐིམ་འགྱུར་ཏེ། ། ཆུ་ནི་མེ་ལ་ཐིམ་པར་འགྱུར། ། མེ་ནི་ཕྲ་བའི་ཁམས་སུ་ཞུགས། ། རླུང་ཡང་སེམས་ལ་ཐིམ་འགྱུར་ཏེ། ། སེམས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་ལས་འགྱུར། ། སེམས་#བྱུང་མ་རིག་པར་ཞུགས་ནས། ། དེ་ཡང་འོད་གསལ་བར་སོང་སྟེ། ། སྲིད་པ་གསུམ་པོ་འགག་པར་འགྱུར། ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། ཇི་སྲིད་བདག་ཉིད་མ་མཐོང་བ། ། དེ་སྲིད་ཐོག་མའི་དུས་ཅན་གྱི། ། སྲིད་པའི་འཁོར་ལོར་འཇུག་པར་འགྱུར། ། རང་རིག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། ། རྟོག་གེ་པ་ཡི་ཡུལ་མིན་ཞིང་། ། རང་གི་ལུས་ལ་གནས་མོད་ཀྱི། ། བསོད་ནམས་དམན་པས་རྙེད་མི་འགྱུར། ། རང་ལུས་འགྱུར་བ་མེད་པ་དེ། ། མཆོག་གཅིག་གིས་ནི་ཤེས་བྱས་ཏེ། ། དེ་ནི་དཔེ་ཡིས་ཉེར་མཚོན་ནས། ། བླ་མའི་ཞལ་གྱི་དྲིན་གྱིས་སོ། ། ས་དང་དེ་བཞིན་ཆུ་ལ་སོགས། ། གཏེར་དང་ནོར་བུ་སྦས་པ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་ལུས་ལ་ཀུན་མཁྱེན་པའང་། ། རྨོངས་དང་ལྡན་པས་མཐོང་མི་འགྱུར། ། སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་དྲི་ཟ་ཡི། ། གྲོང་ཁྱེར་དང་ནི་བརྒྱ་བྱིན་གཞུ། ། མེ་ལོང་གི་ནི་གཟུགས་བརྙན་དང་། ། ཆུ་ཟླ་དང་ནི་བྲག་ཅ་དང་། ། རྨི་ལམ་མིག་ཡོར་སྤྲིན་དང་གློག། ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་ཞེས་བྱ་བ། ། སྒྱུ་མའི་དཔེ་ནི་བཅུ་དང་གཉིས། ། རྣམ་པ་དུ་མར་ཡོངས་མཚོན་པ། ། དེས་#འདི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་གཟུགས། ། ལྟ་བའི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པར་བྱེད། ། སྒྱུ་མ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིས། ། ནན་ཏན་དུ་ནི་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། ། མེ་ལོང་གི་ནི་གཟུགས་བརྙན་དང་། ། འཇའ་ཚོན་དང་ནི་དེ་ལས་གཞན། ། གསུམ་པ་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་ཡིས། །

Within those, sentient beings arise. Earth dissolves into water, and water dissolves into fire. Fire enters the subtle element, and wind also dissolves into the mind. The mind dissolves into mental factors, and mental factors enter into ignorance. That too passes into the clear light, and the three realms of existence cease. Through the illusion-like samādhi, as long as one does not see one's own nature, for that long one will continue to enter the wheel of existence from the beginningless past. Self-awareness is like an illusion; it is not the object of logicians. Although it abides within one's own body, those with inferior merit will not find it. That unchanging nature of one's own body is known by the supreme one alone; it is pointed out by means of examples through the kindness of the guru's speech. Just as treasures and jewels are hidden within the earth and water, likewise, the omniscient one within the body is not seen by those possessed of delusion. Illusion, a mirage, a city of gandharvas, the bow of Śakra, the reflection in a mirror, the moon in water, an echo, a dream, an optical illusion, clouds, lightning, and what is called a bubble in water—these are the twelve examples of illusion. By illustrating it in these various ways, this very clear form is perceived as the object of the view. By teaching it through the three types of illusion, it is proclaimed with great emphasis. Through the reflection in a mirror, the rainbow, and the third, which is like the moon in water—

དེ་ཡི་སྐུ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། ། སྤྱོད་པ་བསྡུས་ལས་གང་བསྟན་པའི། ། རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་བདག་ཉིད་ཆེ། ། ལྷ་དང་ལྷ་མོ་ཐ་དད་པ། ། རིགས་ལྔ་ལས་ནི་ཡང་དག་འབྱུང་། ། ཁྲོ་བོ་ཕོ་ཉ་ཕོ་ཉ་མོ། ། བྲན་ཕོ་བྲན་མོ་མངག་པ་སོགས། ། དེ་ནི་ཡོད་མིན་དེ་མེད་ཀྱང་། ། འགྲོ་བའི་དོན་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བསྟན། ། དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་བདག་ཉིད་ཀྱིས། ། ཐམས་ཅད་སྤྲོ་ཞིང་བསྡུས་པས་ཏེ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཚུལ་ནི་རབ་རྒྱས་པའང་། ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གནས། ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཁ་དོག་ཀྱང་། ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་སྦྱར། ། མྱ་ངན་འཇིགས་དང་ཆགས་བྲལ་དང་། ། སྐྲག་དང་དེ་བཞིན་རྨོངས་པ་དང་། ། སྡུག་བསྔལ་བ་དེ་ཡོད་མིན་པས། ། དེ་བཞིན་མི་སྡུག་མཐོང་ཐོས་དང་། ། ཡིད་དུ་མི་འོང་དྲི་རོ་དང་། ། རེག་བྱ་རྩུབ་སོགས་གང་གྱུར་པ། ། ཚུལ་དང་མི་མཐུན་རང་བཞིན་རྣམས། ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་དག་པར་བྱ། ། བཤང་དང་གཅི་སོགས་འཇུག་པ་དང་། ། གྲང་དང་རིམས་སོགས་ནད་དང་ནི། ། རྒས་ལ་#སོགས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས། ། དེ་རྣམས་སྒྱུ་མའི་སྨན་གྱིས་#གསོ། ། ཆོས་གང་གིས་ནི་བྱིས་པ་རྣམས། ། འཁོར་བའི་གནས་སུ་འཇུག་འགྱུར་བ། ། ཆོས་དེ་#ཉིད་ཀྱིས་#རྣལ་འབྱོར་པ། ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ལ་འཇུག། འདོད་ཡོན་ལྔ་ཡི་བདེ་བ་ཡིས། ། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་འཆིང་བརྗོད་#དེ། ། ཆོས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་#རྣལ་འབྱོར་པ། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། ཆགས་དང་རྒྱགས་དང་སྲེད་པ་དང་། ། དེ་བཞིན་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་དང་། ། དགའ་དང་བཏང་སྙོམས་ཉིད་དང་ནི། ། སྟོབས་དང་དེ་བཞིན་སྤྲོ་བ་དང་། །

One should meditate upon his body. As taught in the Compendium of Conduct, the great beings who are the buddhas of the five families, the various gods and goddesses, truly arise from the five families. The wrathful ones, male and female messengers, male and female servants, and those sent forth—these do not exist, yet even though they do not exist, they are extensively taught for the sake of the benefit of beings. In that way, the yogi himself, by emanating and reabsorbing everything, even the fully expanded manner of the maṇḍala, abides in the illusion-like samādhi. Even the various colors should be applied as being like an illusion. Since sorrow, fear, detachment, terror, and likewise delusion, and suffering do not exist, so too the seeing and hearing of the unattractive, and whatever unpleasant smells, tastes, or rough textures may occur—these discordant natures should be purified through the illusion-like. The engagement with excrement, urine, and so forth, and the natures of cold, fever, and other diseases, as well as old age and the like—these should be healed by the medicine of illusion. By whatever phenomena the childish enter the state of saṃsāra, by those very same phenomena the yogi enters the state of great bliss. It is said that the childish are bound by the pleasures of the five sensory qualities, but by those very same phenomena the yogi achieves buddhahood itself. Attachment, pride, craving, and likewise love, compassion, joy, and equanimity, as well as power and likewise enthusiasm—

དཔའ་དང་མི་སྲུན་གདུག་#པ་དང་། ། དྲག་ཤུལ་དེ་བཞིན་དཀའ་བར་སྦྱོར། ། སྣང་བའི་རང་བཞིན་གཞན་དག་ཀྱང་། ། བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་བདེན་པས་བསྡུ། ། ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་དང་ལྡན་པའམ། ། ཡང་ན་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་ལྡན། ། བཙུན་མོའི་འཁོར་ན་བཞུགས་པས་ཀྱང་། ། བདག་བྱིན་བརླབ་པ་རྗེས་དྲན་བྱ། ། གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དེ་བཞིན་དྲི། ། རོ་དང་རེག་བྱ་སྡུག་པ་རྣམས། ། བདེ་ཆེན་གོ་འཕང་གནས་ནས་ཀྱང་། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རྟག་ཏུ་མྱོང་#། ། རྒྱུད་མང་དང་ནི་རྒྱུད་གཅིག་དང་། ། སྟུག་པ་#དང་ནི་གླིང་བུ་ཉིད། ། རོལ་མོ་རྣམ་བཞི་རྣལ་འབྱོར་པས། ། བདག་བྱིན་བརླབ་པས་རབ་ཏུ་འཇུག། རྟག་ཏུ་སྒེག་ལ་སོགས་པ་ཡི། ། གར་གྱི་རོ་དགུར་ཡང་དག་འབྱུང་། ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་བྱ། ། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལས་གང་གསུངས་པའི། ། བརྡ་སོགས་ཆོ་ག་རྒྱས་པ་དག། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་དམིགས་པ་ཡིས། ། རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་དེ་ལ་འཇུག། འབྱེད་པ་དང་ནི་འཛུམས་པ་དང་། ། དགོད་དམ་དེ་བཞིན་སྨྲ་བ་དང་། ། འགྲོ་འོང་ཉལ་ལམ་ཟ་ན་ཡང་། ། སྒྱུ་མའི་ལུས་སུ་དྲན་པར་བྱ། ། སྣ་ཚོགས་རྟོག་པས་བརྟགས་# པ་ཡི། ། འགྲོ་བའི་བདག་པོས་རོལ་པ་གང་། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གནས་ནས། ། དེ་ཉིད་རིག་པས་རྣམ་པར་སྤྱད#། ། ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡི། ། བདག་བྱིན་བརླབ་པ་འདི་ཐོས་ནས། ། ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བྱ་བའམ། ། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་རྒྱུ། ། མཆོད་རྟེན་ལས་ནི་མི་བྱ་ཞིང་། ། གླེགས་བམ་བཀླག་པར་#མི་བྱ་སྟེ། ། བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་གྱིས་ཀྱང་། ། བྱ་བ་དང་ནི་བཀླག་#པའང་བྱ། །

The heroic, the unruly, and the malicious, The fierce, and likewise those engaged in hardships— Even other natures of appearance Are gathered through the truth of self-consecration. Whether endowed with a single mudrā Or endowed with the four mudrās, Even while dwelling in the retinue of queens, One should recollect self-consecration. Forms, sounds, and likewise smells, Tastes, and pleasant tactile sensations— Abiding in the state of great bliss, The yogi should always experience them. With many strings or a single string, The thick [drum] and the flute itself— The four types of musical instruments, the yogi Engages with through self-consecration. Always arising as the nine dramatic sentiments, Such as the erotic and the rest, Through the illusion-like samādhi, The yogi should enjoy them. The elaborate rituals, signs, and so forth Taught in the Yoga Tantras— By perceiving them as like an illusion, The yogi should engage in them. Whether opening or closing [the eyes], Laughing or likewise speaking, Walking, coming, sleeping, or eating, One should maintain the mindfulness of the illusory body. Whatever play of the Lord of Beings Is conceptualized by various thoughts, Abiding in the manner of great passion, One should engage in it through the knowledge of reality. Having heard this self-consecration Which abandons all views, One may perform all activities Or wander just as one desires. One should not construct stūpas, Nor should one read the scriptures; Yet, through the stages of self-consecration, One may indeed perform and read them.

ལྷ་ལ་འདུད་#པར་མི་བྱ་ཞིང་། ། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཕྱག་མི་བྱ། ། བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་ཉིད་ཀྱིས། ། ཡང་ན་ཀུན་ལ་ཕྱག་བྱའོ། ། སྔགས་དགོད་པ་ནི་མི་བྱ་ཞིང་། ། ཕྱག་རྒྱ་འཆང་བའང་དེ་བཞིན་ནོ། ། སྔགས་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་མི་བྱ་སྟེ། ། ཡང་ན་གཟུགས་བརྙན་ལྡན་པར་བྱ། ། ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་མིན་པས། ། འདི་དག་རང་གི་སེམས་སུ་བལྟ། ། དེ་བཞིན་སྒྱུ་མར་བསྒོམས་ནས་ནི། ། དེ་ཉིད་ཀྱང་ནི་རྗེས་དྲན་བྱ། ། བསམ་གཏན་ཆོ་ག་དཔག་མེད་དང་། ། སྔགས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་ཏིང་འཛིན་རྣམས། ། ཇི་སྲིད་སྒྱུ་མ་རྙེད་མེད་ན། ། ཀུན་ཀྱང་ས་ཡི་འབྲས་དོན་ཙམ། ། ལུས་དང་གནས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་། ། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་སོགས། ། སངས་རྒྱས་རྫུ་འཕྲུལ་རྣམ་རོལ་པ། ། ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན། ། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་དྲི་མ་མེད་པ་ལ། ། ཡན་ལག་ཀུན་དང་ལྡན་གཟུགས་སྣང་བ་ལྟར། ། དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུ་མཚན་ཆེན་སུམ་ཅུ་གཉིས། ། དེ་བཞིན་རྟག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ལུས་ཉིད། ། མཁའ་དབྱིངས་དབང་པོའི་མཚོན་ཆ་ཁ་དོག་སྣང་བ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའང་ཁ་དོག་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པས། ། དགེ་སོགས་ལས་རྣམས་ཇི་བཞིན་དེ་བཞིན་དུ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ། ། ཡན་ལག་མ་ཉམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གཟུགས་ནི་སྟོན་པར་མཛད། ། གང་ཞིག་གསེར་དངུལ་དང་ནི་ནོར་བུ་དུང་དང་ཤེལ་བྱེ་རུ། ། བཻ་ཌཱུརྱ་དང་ཟངས་དང་འཇོན་མོ་#སྟེང་སོགས་ཡང་དག་གནས། ། ནམ་མཁའི་ངོས་ནས་རི་བོང་ཅན་གྱི་གཟུགས་ནི་གཅིག་ཤར་བས། ། དེ་ལ་རྣམ་པར་འཇུག་པས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གང་བྱས་ལྟར། ། རང་དངོས་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་ཟག་#མེད་གང་། །

One should not bow to the gods, nor should one prostrate to the monks. Through the very stage of self-consecration, one may instead prostrate to all. One should not perform the placement of mantras, and likewise, one should not hold mudrās. One should not perform the recitation of mantras, or else one should possess the reflected image. Since external objects do not exist, one should view these as one's own mind. Having meditated on them as illusions, one should also recollect that very reality. The immeasurable rituals of meditative concentration and the samādhis of the mantra body—so long as illusion is not realized, all are merely the fruit of the stages. The body, the environment, enjoyments, the stages, the perfections, and so forth—all the miraculous displays of the Buddha are the emanations of illusion. Just as the reflection of a form complete with all its limbs appears in a stainless mirror, so too the body of the Vajra Holder is always endowed with the eighty minor marks and the thirty-two major marks. Just as the colors of Indra’s weapons appear in the expanse of the sky, so too the Vajra Holder appears in white and other colors. Just as in the world, according to virtuous and other actions, he displays forms that are perfect and with unimpaired limbs. Just as the single form of the moon rises from the face of the sky and, by entering into gold, silver, jewels, conch, crystal, coral, lapis lazuli, copper, and emerald, is made very clear, so too is the stainless, manifold form of one's own nature.

འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཁྱབ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད། ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འགྲོ་བའི་སྡེར་གནས་པའི། ། སེམས་མགོན་རྡོ་རྗེ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ། གཟུགས་སོགས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་གང་ཡང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དེ་ནས། ། བཅོ་བརྒྱད་ཅེས་བྱར་གསུངས་དང་ཁམས་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ཡང་། ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་དང་ནི་ཡུལ་དེ་འགྲོ་བ་མ་ལུས་ཀུན། ། སྒྱུ་མ་ལས་བྱུང་དེ་འདིར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་དེ་གཞན་མ་ཡིན། ། རི་རྣམས་དང་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་གང་ཡིན། ། གླིང་རྣམས་དང་ནི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་དབྱེ་བ་རྣམས། ། རྒྱུ་བ་དང་ནི་མི་རྒྱུ་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པ། དེ་དེའི་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཏེ་གཞན་མིན་བལྟ། ། དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་མ་ལུས་རང་གི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ#། ། སྲིད་དང་ཐར་པ་རྟོག་དང་ཡང་དག་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས། ། གང་གིས་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོར་འཁོར་འགྱུར་ལས། ། ལེགས་སྦྱངས་ཕ་རོལ་སོན་པའི་འབྲས་ལྡན་དེ་ལ་བསྟོད་ཕྱག་འཚལ། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཨཱརྱ་དེ་བས་མཛད་པའི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་རྫོགས་སོ། ། ། །

The nature of illusion pervades the entire world; Abiding as the various classes of migratory beings, The Protector of Beings, Vajra, is likewise so. The five aspects of form and so forth, and whatever sense bases there are, Then those spoken of as the eighteen, and also the five elements, The five primordial wisdoms, and those objects—all migratory beings without exception— Arise from illusion; here, the Vajra-Holder is none other than that. Whatever mountains and the eight great oceans there are, The continents and the various divisions such as the hells, Whatever is moving and whatever is unmoving— View that as his nature, the Vajra-Holder, and nothing else. Thus, all migratory beings without exception arise from one's own mind; Consciousness, endowed with the conceptualization of existence and liberation, Is that by which one wanders in the ocean of existence, the ocean of suffering; I prostrate to that which possesses the fruit of having reached the far shore through thorough purification. The Stages of Self-Consecration composed by the great master Āryadeva is complete.