An Exposition called “Purifying the Obstructions in the Mind”

#༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཙིཏྟཱ་བ་ར་ཎ་#བི་ཤོ་དྷ་ནཱ་མ་པྲ་ཀཱ་ར་ཎཾ། བོད་སྐད་དུ། སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཐོག་མ་མཐའ་མ་མེད་ཞི་བ། ། དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། ། རྣམ་པར་རྟོག་མེད་དམིགས་དང་བྲལ། ། གནས་པ་མེད་པ་གཉིས་མེད་པ། ། འགྲོ་བ་མེད་པ་དཔེ་མེད་པ། ། བརྗོད་#དུ་མེད་པ་བལྟར་མེད་པ། ། གནས་པ་མེད་པ་གནས་མེད་པ། ། འགྱུར་བ་མེད་པས་འདུས་མ་བྱས། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་གནས། ། སྐུ་ནི་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་ཉིད། ། སེམས་ཅན་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་ལ། ། ཐབས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་རབ་སྟོན་པའོ། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ཚུལ་ཕྱག་འཚལ། ། པདྨ་གར་དབང་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ། ། རང་གི་སེམས་ནི་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། ། ཅུང་ཞིག་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ། ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ནི། ། ཐམས་ཅད་ཉིད་དུ་རབ་ངེས་པ། ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་འདི་དག་ཉིད། ། དེ་ཕྱིར་འདི་དག་སྤྱད་པར་བྱ། ། ལས་དྲག་གང་གིས་#འགྲོ་བ་རྣམས། ། གང་དང་གང་དུ་འཆིང་འགྱུར་བ། ། ཐབས་དང་བཅས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས། ། སྲིད་པའི་འཆིང་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། ། སེམས་ཙམ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། ། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར། ། འདི་དག་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་ནི། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོར་གསལ་བར་བསྟན། ། ཆོས་དང་གང་ཟག་དབྱེར་མེད་པ། ། ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུ་ཐུབ་པས་གསུངས། ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་ལྟར་འབྱུང་། ། རིགས་པ་དང་ཡང་རབ་ཏུ་མཐུན། ། དངོས་འཛིན་གདོན་གྱིས་ཟིན་པ་ཡི#། ། ཞེན་པ་རབ་ཏུ་བསལ་#བྱའི་ཕྱིར། །

In the language of India: Cittāvaraṇaviśodhanā-nāma-prakaraṇam. In the language of Tibet: Sems kyi sgrib pa rnam par sbyong ba zhes bya ba'i rab tu byed pa (The Treatise on Purifying the Obscurations of the Mind). Homage to the feet of the sublime guru. Homage to Mañjuśrī Kumārabhūta. Without beginning or end, peaceful, Completely free from existence and non-existence, Non-conceptual, free from focal objects, Non-abiding, non-dual, Without going, without example, Inexpressible, invisible, Non-abiding, without a place, Unconditioned because unchanging— This is the abode of all Buddhas. The Body is the very nature of compassion; For sentient beings of diverse inclinations, It perfectly displays various skillful means. Homage to the Great Passion, Homage to you, Padmanarteśvara. In order to realize one's own mind, I shall express just a little. These very points, which are Thoroughly established for the entire assembly of Yogācāras, Are what is to be expressed; therefore, These should be practiced. By whatever intense karma Sentient beings are bound in this or that state, By that very same [karma], when combined with skillful means, They will be liberated from the bonds of existence. Because the mind alone is purified, The result becomes purified. These have been clearly taught Extensively in the Mahāyāna. The Sage taught that phenomena and the person Are inseparable, being mere wisdom. Nevertheless, it occurs in this way, And it is also perfectly consistent with reasoning. In order to thoroughly dispel the attachment Of those seized by the demon of grasping at reality,

ལུང་ལས་ཀྱང་ནི་གསལ་པོ་རུ། ། རྒྱས་པར་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་གསུངས། ། ཆོས་རྣམས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཡིད། ། ཡིད་གཙོ་ཡིད་ནི་མགྱོགས་པ་སྟེ། ། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་ནི་འབད་པ་ཡང་། ། སྨྲ་བའམ་ནི་བྱེད་པའོ། ། དགེ་སློང་རང་གི་ཕ་རྒན་གྱིས། ། མྱུར་འདེད་ཅེས་#ནི་བསྐུལ་གྱུར་ནས། ། བསྐུལ་བས་དེ་ཉིད་ཤི་གྱུར་ཀྱང་། ། མཚམས་མེད་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། ཤིན་ཏུ་ན་བའི་དགྲ་བཅོམ་པས། ། དགེ་སློང་ནད་གཡོག་(བྱད་,བྱེད་)པ་ལ། ། ང་ཡིས་མགྲིན་པ་སྡོམས་ཞེས་བསྟན། ། དེ་ནི་ཤི་ཡང་སྐྱོན་མེད་བསྟན། ། འདུ་ཤེས་གཞན་གྱིས་གཞན་དག་ནི། ། ཤི་ཡང་ཉེས་ཏེ་མི་སྤྱོད་པར། ། འདི་འདྲ་ལུང་ལས་གསལ་པོར་བསྟན། ། དེ་ཕྱིར་སེམས་དགེ་ཉེས་པ་མེད། ། ད་འདུས་བྱས་པའི་བློ་ཡིས་ནི། ། མཆོད་རྟེན་བཤིག་ཀྱང་ཉེས་མེད་དེ། ། ཉེ་བའི་མཚམས་མེད་བྱས་པས་ཀྱང་། ། བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་འབའ་ཞིག་གོ། ། བསམ་པ་བཟང་པོས་མཆིལ་ལྷམ་#གཉིས། ། ཐུབ་པའི་དབུ་ལ་བཞག་པ་དང་། ། དེ་ཉིད་གཞན་གྱིས་བསལ་བྱས་པ། ། གཉིས་ཀས་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། དེ་ཕྱིར་བསམ་པའི་རྩ་བ་ལས། ། བསོད་ནམས་སྡིག་པ་རྣམ་པར་གནས། ། ལུང་ལས་འདི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ། སེམས་དགེ་བ་ལ་#ཉེས་པ་མེད། ། རང་ལྷར་སྦྱོར་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། ། འགྲོ་བའི་དོན་ནི་བྱེད་བརྩོན་པས། ། རྣལ་འབྱོར་འདོད་ཡུལ་ལོངས་སྤྱད་#ཀྱང་། ། གྲོལ་འགྱུར་གོས་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། ཇི་ལྟར་དུག་གི་དེ་ཉིད་ཤེས། ། དུག་ལ་སྤྱད་ནས་ཟ་བར་བྱེད། ། འདི་ནི་བརྒྱལ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། ། ནད་ལས་ཐར་པ་འབའ་#ཞིག་འགྱུར། ། སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་དྲི་ཟ་ཡི། །

The scriptures also clearly and extensively teach the nature of compassion: "Mind precedes all phenomena; mind is chief, mind is swift. By the power of the mind, one speaks or acts." When a monk was urged by his own aged father, "Drive [the cart] quickly," the father died because of that urging, yet it was not an act of immediate retribution. When an arhat who was very ill told his nursing monk, "Tie my throat," the monk did so and the arhat died; yet it was taught that there was no fault. If one kills another with a different perception, it is a fault; but if one does not act with such intent, it is not. This is clearly taught in the scriptures. Therefore, if the mind is virtuous, there is no fault. Even if one with a conditioned mind destroys a stupa, there is no fault; even if one commits a near-immediate retribution, it results only in a mass of merit. By the good intention of placing a pair of sandals on the head of the Sage, and by another removing them, both attained sovereignty. Therefore, merit and sin are established based on the root of intention. Because it is taught thus in the scriptures, there is no fault in a virtuous mind. By the nature of applying oneself to one's own deity and striving for the benefit of beings, even if a yogi enjoys the objects of desire, they will be liberated and will not be stained. Just as one who knows the nature of poison may consume it and eat it, yet will not faint and will only be freed from disease. [Like] an illusion, a mirage, or a gandharva city...

གྲོང་དང་རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་དུ། ། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་བལྟས་ལ། ། ཅི་ཞིག་ཇི་ལྟར་སུ་ཞིག་སྤྱོད། ། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་ཆགས། ། འབྲིང་པོ་རྣམས་ནི་ཆགས་བྲལ་འགྱུར། ། གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་ན#། ། བློ་མཆོག་རྣམས་ནི་གྲོལ་བར་འགྱུར། ། དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་རྣམ་བསམས་#ལ། ། ལྷ་ལ་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་ཡིས། ། ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བཟང་པོར་བལྟ། ། སྔགས་ཀྱིས་བསྐུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་བྱ། ། ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། སྦྱང་དང་རྟོགས་དང་དེ་བཞིན་སྦར། ། སྲིན་ལག་མཐེ་བོང་རྩེ་མོ་ཡིས#། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱ། ། བྱིས་པ་རྣམས་ལ་འདི་བདེན་པ། ། དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་རྫུན། ། དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ལོངས་སྤྱད་པ། ། བཅིངས་པ་མེད་ཅིང་གྲོལ་བ་མེད། ། འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་ཞེས། ། དེ་ཉིད་མ་མཐོང་བ་ཡི་སེམས། ། འཁོར་མེད་མྱ་ངན་འདས་མེད་ཅེས། ། དེ་ཉིད་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱི་#སེམས། ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་#གདོན་ཆེན་པོ། ། འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བྱེད་ཡིན། ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་བདག་ཉིད་ཆེས། ། སྲིད་པའི་འཆིང་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། ། ཐེ་ཚོམ་དུག་གིས་གནོད་པ་ནི། ། སྐྱེ་བོ་དུག་གིས་གནོད་པ་བཞིན། ། དེ་ཉིད་རྩ་བ་ནས་བཏོན་ལ། ། སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་སྤྱད། ། དཔེར་ན་ཤེལ་སྒོང་དག་པ་ནི། ། ཁ་དོག་གཞན་གྱིས་སྒྱུར་#བར་བྱེད། ། དེ་བཞིན་རིན་ཆེན་སེམས་འདི་ཡང་། ། རྟོག་པའི་ཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་བ་ཉིད། ། ཐ་མལ་རྟོག་པའི་ཚོན་གྱིས་ནི། ། རིན་ཆེན་སེམས་ནི་དབེན་འགྱུར་ན། ། ཐོག་མ་ནས་དག་མ་སྐྱེས་པ། ། གཉུག་མའི་རང་བཞིན་དྲི་མེད་གང་། །

Just as in a village or a dream, one should observe all beings: what is it, how is it, and who is it that acts? The childish are attached to form; the mediocre become free from attachment. But when the nature of form and so forth is known, those of supreme intelligence are liberated. Having contemplated all the samayas, through the ritual of offering to the deity, one should view them as excellent without doubt. Urged by the mantra, one should enjoy them. By means of the application of the three syllables, they are purified, realized, and likewise ignited. With the tips of the ring finger and thumb, one should satisfy the Tathāgatas. For the childish, this is the truth; for the yogi, it is a lie. To enjoy it to that extent, there is neither bondage nor liberation. "Samsara" and "Nirvana"—these are the minds of those who have not seen reality. "Neither samsara nor nirvana"—this is the mind of those who have seen reality. The great demon of conceptualization is what causes one to fall into the ocean of samsara. Through the great non-conceptual self, one is liberated from the bonds of existence. The harm caused by the poison of doubt is like the harm caused by poison to ordinary people. Having uprooted that very poison, one who possesses the nature of compassion should enjoy it. For example, just as a pure crystal is colored by other hues, so too this precious mind is colored by the dyes of conceptualization. If the precious mind is separated from the dyes of ordinary conceptualization, that which is primordially pure and unborn, the stainless innate nature, is revealed.

བྱིས་པས་གང་དང་གང་སྨད་པ། ། དེ་དང་དེ་ལ་འབད་པས་སྤྱད#། ། རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། སེམས་ནི་དྲི་མེད་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། རྣལ་འབྱོར་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། ། ཆགས་མེད་དུག་གིས་རྨོངས་པ་ཡིས། ། འདོད་ཅན་མ་ལ་འདོད་སྤྱད་པས། ། འདོད་པས་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། དཔེར་ན་བདག་ཉིད་མཁའ་ལྡིང་དུ། ། བསྒོམས་ནས་དུག་ཀུན་འཐུང་བྱེད་པ། ། བསྒྲུབ་བྱའི་དུག་ཀྱང་མེད་པར་བྱེད། ། དུག་གིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་ནོ། ། འཁོར་ལོ་དཔག་ཚད་བཅུ་གཉིས་པ། ། ལྕགས་བྱས་མགོ་ལ་འཁོར་བ་ཡང་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བསྐྱེད་མ་ཐག། མེད་པར་གྱུར་ཅེས་ཐོས་པ་ཡིན། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡང་དག་བསྐྱེད། ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་བྱས་པ། ། དེ་ཡིས་མི་བྱ་གང་ཡང་མེད། ། འགྲོ་བ་བཟུང་བའི་བསམ་པ་ཡིས། ། ཐོག་མ་ནས་དག་མ་སྐྱེས་པ། ། དངོས་པོ་མེད་པ་དྲི་མེད་པ། ། འགྲོ་བ་བསམ་པས་ཡང་དག་མཐོང་། ། བཅིངས་པ་མེད་ཅིང་གྲོལ་བ་མེད། ། ལྷ་ཡི་ཡོན་ཏན་རྒྱས་པར་ནི། ། རྣལ་འབྱོར་ཆོ་ག་བཞིན་བསམས་ནས། ། ཆགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཆགས་པའམ། ། ཆགས་པ་སྤྱད་ནས་གྲོལ་བར་འགྱུར། ། ཅི་བྱ་གང་ལ་དམིགས་ཤེ་ན། ། དངོས་པོ་ནུས་པ་སྣ་ཚོགས་པ། ། ཇི་ལྟར་དུག་གིས་ཟིན་པ་འགའ། ། དུག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དུག་མེད་བྱེད། ། རྣ་བའི་ཆུ་ལ་ཆུ་ཉིད་དང་། ། ཚེར་མ་ཟུགས་#ལ་ཚེར་མ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་ཆགས་ལ་ཆགས་ཉིད་ཀྱིས། ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཛིན་པར་བྱེད། ། དཔེར་ན་ཁྲུས་མཁན་དྲི་མ་ཡིས། ། གོས་ཀྱིས་#དྲི་མ་མེད་པར་བྱེད། ། མཁས་པས་དེ་བཞིན་བདག་ཉིད་ཀྱི། ། དྲི་ལས་དྲི་མ་མེད་པར་བྱ། ། #ཇི་ལྟར་རྡུལ་གྱིས་#མེ་ལོང་གི།

Whatever the childish disparage, One should strive to practice that very thing. Through the application of one's own deity, In order to make the mind stainless, With a virtuous yogic mind, And by means of the poison of non-attachment, By engaging in desire with a lustful woman, One will attain liberation through desire. For example, just as one who meditates On oneself as the Garuda and drinks all poisons Causes even the poison of the victim to vanish, And is not overwhelmed by the poison; Or as it is heard that even a twelve-league iron wheel Spinning upon one's head is destroyed The moment the bodhicitta is generated— So too, once the bodhicitta is perfectly generated, And the mind of perfect enlightenment is formed, There is nothing that cannot be accomplished. With the intention of grasping all beings, One sees that from the beginning, things are pure and unborn, Without entity and stainless; One sees beings correctly through the intention. There is no bondage and no liberation. Having contemplated the expansion of the deity's qualities According to the yogic ritual, Through a mind of passion, passion itself, Or by engaging in passion, one is liberated. If one asks, "What should be done and what should be focused upon?" It is the various capacities of phenomena: Just as someone bitten by poison Is made poison-free by the poison itself; Just as water is used for water in the ear, And a thorn is used for a thorn that has pierced the skin, So too, the wise use passion itself To grasp at passion. For example, just as a washerman Removes stains from a garment with [stain-removing] dirt, So too, the wise should make their own Stains stainless by means of the stains themselves. Just as dust on a mirror...

དྲི་མ་འདག་པར་འགྱུར་བ་བཞིན། ། དེ་བཞིན་མཁས་པས་ཉེས་པ་དག། ཉེས་པ་སྦྱང་ཕྱིར་བསྟེན་པར་བྱ། ། ལྕགས་ཀྱི་གོང་བུ་ཆུ་ནང་དུ། ། ཇི་ལྟར་གཏིང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། ། དེ་ཉིད་སྣོད་དུ་བྱས་པས་སུ། ། བདག་དང་གཞན་ཡང་སྒྲོལ་བར་བྱེད། ། དེ་བཞིན་སྣོད་དུ་བྱས་པའི་སེམས། ། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་ཆོ་ག་ཡིས། ། འདོད་པས་སྤྱོད་བཞིན་གྲོལ་བར་འགྱུར། ། གཞན་དག་ཀྱང་ནི་གྲོལ་བར་བྱེད། ། རྣམ་ཤེས་ངན་པས་བསྟེན་བྱས་ན། ། འདོད་པ་འཆིང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། ། དེ་ཉིད་མཁས་པས་བསྟེན་བྱས་ན#། ། འདོད་པས་ཐར་པ་#རབ་ཏུ་སྒྲུབ། ། འོ་མས་དུག་ནི་ཞི་འགྱུར་བ། ། འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས། ། དེ་ཉིད་སྦྲུལ་གྱིས་འཐུངས་ན་#ནི། ། དུག་ནི་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་བར་བྱེད། ། ཇི་ལྟར་ངང་པས་འོ་མ་ནི། ། ཆུ་ལས་འཐུང་བར་བྱེད་པ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་མཁས་པས་དུག་བཅས་ཡུལ། ། སྦྱངས་ནས་སྤྱད་པས་གྲོལ་བར་འགྱུར། ། ཇི་ལྟར་ཆོ་ག་བཞིན་སྤྱད་ན། ། དུག་ཀྱང་བདུད་རྩིར་འགྱུར་བ་ཡིན། ། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མར་ཁམ་སོགས། ། བཟའ་མ་ལེགས་པ་དུག་ཏུ་འགྱུར། ། དེ་ལྟར་སེམས་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱང་། ། གཏན་ཚིགས་བཟང་པོས་སྦྱངས་བྱས་ན། ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་དམིགས་མེད་པ། ། རང་བཞིན་དྲི་མེད་རབ་ཏུ་སྣང་། ། ཇི་ལྟར་མེ་ནི་ཆུང་ངུ་ཡང་། ། མར་དང་སྙིང་སོགས་འདུས་བྱས་པས། ། སྣང་བ་དྲི་མེད་མི་གཡོ་བ། ། བསྟན་པའི་མུན་པ་རྣམ་འཇིག་འགྱུར། ། ཇི་ལྟར་ཕྲ་བའི་སྡོང་པོ་ལས། ། ཇི་ལྟར་ལོ་མ་འབྲས་བུ་ཡིས། ། བརྒྱན་པའི་ཤིང་ཆེན་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། ཡུང་དང་རྡོ་ཐལ་སྦྱར་བ་ལས། ། ཁ་དོག་གཞན་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར། །

Just as stains are cleansed, so too should the wise rely upon faults in order to purify them. Just as a lump of iron sinks to the bottom of the water, yet when fashioned into a vessel, it delivers both itself and others; likewise, the mind when fashioned into a vessel, through the ritual of insight and skillful means, becomes liberated while engaging in desires and also liberates others. If relied upon by those of inferior consciousness, desires become a bond; yet if relied upon by the wise, desires thoroughly accomplish liberation. It is well known to the whole world that milk pacifies poison, yet if a snake drinks that very milk, the poison increases greatly. Just as a swan drinks the milk from the water, so too the wise, having purified the poisonous objects, engage with them and become liberated. If practiced according to the ritual, even poison becomes nectar; for the foolish, even butter and the like become poison if not consumed properly. In the same way, if this very mind is purified by excellent reasoning, the non-conceptual, non-referential, and naturally stainless state will clearly manifest. Just as even a small fire, when provided with butter, oil, and the like, becomes a stainless and unwavering light that destroys the darkness of the teaching; just as from a tiny seed, a great tree adorned with leaves and fruit arises; and just as from the mixture of turmeric and lime, a different color emerges.

ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་ཆོ་ག་ཡིས། ། ཆོས་དབྱིངས་མཁས་པ་དེ་ལྟར་ཤེས། ། མར་དང་སྦྲང་རྩི་མཉམ་ལྡན་པས། ། དུག་ཉིད་དུ་ནི་#འགྱུར་བ་ཡིན། ། དེ་ཉིད་ཆོ་ག་བཞིན་སྤྱད་ན། ། བཅུད་ཀྱིས་#ལེན་གྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། ། དངུལ་ཆུས་རེག་པའི་ཟངས་མ་ནི། ། ཇི་ལྟར་སྐྱོན་མེད་གསེར་དུ་འགྱུར། ། དེ་བཞིན་ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་ནི། ། སྦྱངས་པས་ཉོན་མོངས་བཟང་པོར་བྱེད། ། ཐེག་པ་དམན་ལ་ཞོན་པ་རྣམས། ། སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་འཆིང་བར་བྱེད། ། གཡུལ་ལས་རྒྱལ་བར་བྱེད་པའི་#སེམས། ། རིང་བ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས། ། ཐེག་པ་ཆེ་ལ་ཞོན་ནས་ནི། ། སྙིང་རྗེའི་གོ་ཆ་བགོ་བྱས་ནས། ། ཤེས་རབ་རྒྱུད་བཅས་མདའ་དང་གཞུས། ། འགྲོ་བ་གཟུང་བའི་བསམ་པ་ཡིས། ། སེམས་དཔའ་ཆེ་དང་ཐབས་ཆེ་བ། ། བརྟན་པའི་བློ་ནི་གཉིད་སངས་ནས། ། རྒལ་དཀའི་#གཡུལ་ལས་རྒྱལ་བྱས་ནས། ། གཞན་དག་ཀྱང་ནི་སྒྲོལ་བར་བྱེད། ། རང་དོན་ཙམ་ལ་གཞོལ་བས་ནི། ། བྱོལ་སོང་རྣམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་བྱེད། ། འགྲོ་བའི་དོན་ནི་བྱེད་པ་པོ། ། འགྲོ་བ་དེ་གཏོར་གངྒཱ་ན། ། གྲང་དང་རླུང་སོགས་སྡུག་བསྔལ་རྣམས། ། རང་དོན་ཞུགས་ལས་ཀྱང་བཟོད་ན། ། འགྲོ་བའི་དོན་ལ་ཞུགས་རྣམས་ལྟ། ། དེ་མི་བཟོད་པ་ཇི་ལྟ་བུ། ། དམྱལ་བ་ལ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་། ། སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱིས་བཟོད་བྱས་#ན། ། གྲང་དང་རླུང་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དག། ད་ལྟར་གྱི་ལ་བསམ་ཅི་དགོས། ། དཀའ་ཐུབ་བརྟག་པ་མི་བྱ་ཞིང་། ། སྨྱུང་#བ་ཡང་ནི་བྱ་བ་མེད། ། འདིར་ནི་ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་མེད། ། གྲོང་པའི་ཆོས་ནི་སྤང་བར་བྱ། ། སེན་མོ་རྐང་དང་རུས་པ་སོ། ། ཕ་ཡི་ཁུ་བའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས། །

Through the ritual of insight and method, the wise understand the expanse of phenomena in that way. Just as poison becomes nectar when combined with equal parts of butter and honey, if that very [poison] is used according to the ritual, it becomes the supreme elixir. Just as copper touched by mercury becomes flawless gold, likewise, authentic wisdom, through purification, transforms afflictions into something excellent. Those who mount the lesser vehicle are bound moment by moment. The mind that seeks victory in battle remains far away. But having mounted the Great Vehicle and donned the armor of compassion, with the bow and arrow of insight and its continuum, with the intention to embrace wandering beings, the Great Beings and those of great skillful means, their steadfast minds having woken from sleep, having triumphed in the battle difficult to cross, they liberate others as well. By being intent on their own benefit alone, even animals are afflicted. But for those who act for the sake of wandering beings, if they can endure the sufferings of cold, wind, and so forth even when engaged in their own self-interest, how could they not endure them when engaged in the welfare of beings? Even the sufferings of hell and the like are endured by the compassionate; what need is there to mention the sufferings of cold, wind, and so forth in the present? One should not perform ascetic tests, nor should one practice fasting. Here, there is no ritual bathing or purification; one should abandon the ways of the worldly. Nails, marrow, bones, and teeth are born from the cause of the father’s semen.

ཤ་དང་ཁྲག་དང་སྐྲ་ལ་སོགས། ། མ་ཡི་ཁྲག་ལས་ཡང་དག་བྱུང་། ། འདི་ལྟར་མི་གཙང་ལས་བྱུང་ཞིང་། ། མི་གཙང་བས་གང་རིལ་པོ་གང་། ། དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ལུས་འདི་ཉིད། ། གངྒཱར་བཀྲུས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་འདག། མི་གཙང་ཕུར་མ་ཆུ་དག་གིས། ། ཡང་ཡང་བཀྲུས་ཀྱང་དག་མི་འགྱུར། ། དེ་བཞིན་མི་གཙང་བས་གང་བའི། ། ཕུར་མ་འདི་ཡང་འདག་མི་འགྱུར། ། གངྒཱའི་ཀླུང་ལ་ཁྱི་དག་གིས། ། རྐྱལ་ཞིང་འཕྱོ་ཡང་དག་མི་འགྱུར། ། དེ་ཕྱིར་ཆོས་འདོད་སྐྱེས་བུ་དག། འབབ་སྟེགས་ཁྲུས་བྱེད་འབྲས་བུ་མེད། ། ཁྲུས་ཀྱིས་#གལ་ཏེ་དག་འགྱུར་ན། ། ཉ་པ་རྣམས་ཀྱང་དོན་བྱས་འགྱུར། ། ཉིན་དང་མཚན་དུ་གནས་པ་ཡི། ། ཉ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། ། ཁྲུས་ཀྱིས་སྡིག་པ་ཟད་པ་ཡང་། ། ངེས་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ། ཇི་ལྟར་འབབ་སྟེགས་བསྟེན་པ་ལ། ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་འཕེལ་བར་མཐོང་། ། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང་། ། ང་རྒྱལ་ལྟ་བ་ཐེ་ཚོམ་རྣམས། ། སྡིག་པའི་རྩ་བར་རབ་ཏུ་གྲགས། ། འདི་དག་སྦྱང་བྱ་ཁྲུས་ཀྱིས་མིན། ། བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལས། ། སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། ། དེ་ཡང་མ་རིག་རྩ་བ་ལས། ། མ་རིག་དེ་ཡང་འཁྲུལ་པར་འདོད། ། དེ་ལྟར་ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་བློ། ། ཉ་ཕྱིས་མཐོང་བས་ལྡོག་པར་འགྱུར། ། བདག་མེད་མཐོང་བས་དེ་ཡང་ནི། ། རྩ་བ་ཉིད་ནས་མེད་པར་འགྱུར། དཔེར་ན་ཐག་པ་སྦྲུལ་གྱི་བློ། ། ཐག་པར་ཤེས་ན་ལྡོག་པར་འགྱུར། ། དེ་ལས་སྦྲུལ་གྱི་བློ་ཡི་རབ#། ། སྐྱེ་བ་དེ་ལས་ཡང་མི་འབྱུང་། ། དེ་བཞིན་འདི་ལ་བདེན་པའི་བློ། ། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་#ལྡོག་པར་འགྱུར། ། དེ་ནི་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །

Flesh, blood, hair, and so forth, Arisen perfectly from the mother’s blood. Since it has thus arisen from the impure, And is entirely filled with impurities, How could this very body be cleansed, Even if washed in the Ganges? Even if a bag of filth is washed Again and again with pure water, it will not be clean. Likewise, this bag filled with impurities Will not be cleansed either. Even if dogs swim and splash In the river Ganges, they will not be clean. Therefore, for those seeking the Dharma, Bathing at bathing ghats is fruitless. If purification through bathing were possible, Then fishermen would also have achieved their goal. What need is there to mention the fish That dwell there day and night? That bathing exhausts negative karma Is certainly not the case; For it is seen that while frequenting bathing ghats, Desire and the like only increase. Desire, hatred, and ignorance, Pride, views, and doubt— These are renowned as the roots of negativity. These are not to be purified by bathing. From the grasping at "I" and "mine," Sentient beings arise. That, in turn, arises from the root of ignorance; And that ignorance is held to be delusion. Just as the notion of silver in a mother-of-pearl shell Ceases upon seeing the mother-of-pearl, So too, by seeing selflessness, That [grasping] will be eliminated from its very root. For example, the notion of a snake in a rope Ceases when it is known to be a rope. From that, the notion of a snake Will never arise again. Likewise, the notion of reality in this [body] Will be reversed by the vajra of primordial wisdom; It will never arise again.

ས་བོན་བསྲེགས་པའི་མྱུ་གུ་བཞིན། ། བདག་ཉིད་མི་གཙང་འདུས་པ་ཡི#། ། གོང་བུ་ས་ཡི་རང་བཞིན་ཉིད། ། དེ་འདུས་པ་ཡི་ཆོས་འགྱུར་བར། ། བྱིས་པ་དགའ་བར་རྣམ་བརྟགས་པས། ། ཟླ་བ་འཕེལ་དང་འགྲིབ་པ་ལ། ། བལྟས་ནས་ཚེས་གྲངས་བརྟག་#པ་ལ། ། ཉི་མ་འཕེལ་དང་འགྲིབ་པས་ཀྱང་། ། ཉིན་དང་མཚན་མོར་རྟག་#པར་བརྟག། ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་། ། རྟགས་ལ་ལྟོས་#ནས་བྱས་པ་ཡིན། ། གཟའ་དང་རྒྱུ་སྐར་ཁྱིམ་ལ་སོགས། ། འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱིས་རྣམ་པར་བརྟག#། གྲང་དང་ཚ་དང་ཆར་འབབ་པ། ། ལྟོས་#ནས་དེ་བཞིན་དུས་རྣམས་བརྟག#། རང་གི་ལས་ཀྱི་# འབྲས་སྤྱོད་པ། ། བཟང་དང་ངན་པའི་གཟར་བསྟན་ཏོ། ། མ་རིག་འདམ་གྱིས་གཏུམས་པ་ཡི། ། སེམས་ཀྱི་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཉིད། ། སྐྱེས་བུ་མཁས་པས་བཀྲུས་#བྱས་ནས། ། མ་རིག་གང་གིས་ཡང་དག་བསྐྱེད། ། གཟའ་དང་རྒྱུ་སྐར་ཚེས་གྲངས་དང་། ། ཡུལ་དང་དུས་ལ་ལྟོས་#མེད་པར། ། #མཚམས་#མེད་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ནི། ། རྟོག་པ་མེད་པར་སྤྱད་པར་བྱ། ། དབང་པོ་ལམ་དགུར་གང་དང་གང་། ། དེ་ནི་དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། ། མཉམ་པར་མ་བཞག་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་བྱ། ། མིག་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གཙོ། ། རྣ་བ་རྡོ་རྗེ་ཉི་མའོ། ། སྣ་ནི་རྟ་མཆོག་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། ཁ་ནི་པདྨ་གར་དབང་ཕྱུག། དཔལ་ལྡན་ཧེ་རུ་ཀ་རྒྱལ་ལུས། ། ཡིད་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ། ། དེ་ལྟར་ཡང་དག་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་སྤྱད། ། མཁས་པས་སེམས་ནི་བརྟན་#གྱུར་ནས། ། མི་རྟོག་པ་ཡིས་#འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་#བྱ་བ་ཡིས། ། ཀུན་བཟང་ཀུན་བྱེད་དེ་བཞིན་ནོ།

Like a sprout from a burnt seed, this body is a mass of impurities, an aggregate of the nature of earth. Fools, delighting in conceptualization, imagine this collection of phenomena to be real. Just as one observes the waxing and waning of the moon to determine the lunar dates, and observes the waxing and waning of the sun to determine day and night, so too are conventions such as "east" and so forth established in dependence upon signs. The planets, constellations, zodiac signs, and so on, are all conceptually constructed by the world. Cold, heat, and rain—depending on these, the seasons are likewise determined. The results of one's own karma are shown through the auspicious and inauspicious planets. The wish-fulfilling jewel of the mind, shrouded by the mud of ignorance, is washed clean by the wise man; by whomsoever ignorance is truly produced, [the jewel is revealed]. Without depending on planets, constellations, lunar dates, locations, or times, one should practice without hesitation, without doubt, and without conceptualization. Whatever arises in the nine paths of the senses, that is its very essence. Through the yoga of non-equipoise, one should make everything the nature of the Buddha. The eye is the lord Vairocana; the ear is Vajrasūrya; the nose is Hayagrīva himself; the mouth is Padmanarteśvara; the glorious Heruka is the king of the body; and the mind is Vajrasattva. Through such authentic yoga, one should practice with a nature of compassion. When the mind has become stable through the skillful, accomplishment is achieved through non-conceptuality. Just as one acts according to one's desires, so too is Samantabhadra the maker of all.

། ལས་དང་བྱ་བ་ཀུན་བྱེད་ན། ། ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་བྱ་བ་ཡིས། ། ལངས་དང་འདུག་པར་བྱེད་པ་དང་། ། ཇི་ལྟར་འཆག་ནའང་དེ་བཞིན་ནོ། ། དགོད་དང་སྨ་བར་བྱེད་པ་དང་། ། ཇི་ལྟར་དེ་ལྟར་གང་དེ་བཞིན། ། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ནི་མ་ཞུགས་པ། ། སྒྲིབ་པ་ཀུན་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་། ། རང་གི་ལྷ་སྦྱོར་བདག་ཉིད་ཀྱིས། ། བསོད་ནམས་ཆུང་ཡང་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། འདིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། ། དཔའ་བོ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཉིད། ། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཡང་འདི་རིག། ཐོབ་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་ལས། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་ཏིང་འཛིན་རྒྱལ། ། གོང་མ་གོང་མའི་བློ་ཁྱད་ཀྱིས། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་རྒྱལ་བར་འགྱུར། ། ཤེས་རབ་ཆེ་དང་ཐབས་ཆེ་དད། ། བརྩེ་བ་(ཚེ་,ཆེ་)དང་མོས་པ་ཉིད། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ཡང་དག་བསྟན། ། སེམས་ཅན་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། ། གང་ཞིག་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ནི། ། མང་པོས་མི་འཐོབ་པར་འདོད་པའི། ། སངས་རྒྱས་ཚེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི། ། ཐོབ་པ་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བདག་ཉིད་ཆེ། ། བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཀྱིས་ནི། ། ཀུན་མཁྱེན་གོ་འཕང་ཉམས་དགའ་བ། ། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། ལུང་ལས་མཉམ་པར་གསུངས་པ་གང་། ། ཐེག་པ་ཆེ་ལ་མི་རིགས་ཏེ། ། བསམ་པ་ལྷག་བསམ་བྱེ་བྲག་གིས། ། ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་རབ་ཏུ་བསྟན། ། གཞན་ཉིད་དུ་ནི་མོས་པ་ཡང་#། ། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་དེ་བཞིན་གཞན། ། སེམས་ཀྱི་རྣམ་དག་གཞན་ཉིད་ཀྱིས། ། འདིར་ནི་འབྲས་བུ་གཞན་མཐོང་མེད། ། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་དྲི་མེད་ལ། ། དྲི་མ་མེད་པའི་མིག་གིས་གཟུགས། ། དང་བའི་རང་བཞིན་དྲི་མེད་ལ།

When performing all activities and deeds, Whether rising or sitting, Or even when walking, it is the same. Whether laughing or speaking, Whatever it may be, it is likewise. Even one who has not entered the maṇḍala And is possessed of all obscurations, Through the yoga of one’s own deity, Will achieve accomplishment even with little merit. By this, all the buddhas And all the heroes themselves, Will be attained in this very life; Of this there is no doubt. Just as the worldlings are surpassed By the samādhi of the yogi, Through the progressive distinction of the intellect, The yogi also becomes victorious. Great insight, great skillful means, and faith, Great compassion and devotion itself— These are correctly taught in the Mahāyāna; They are the sphere of activity of great beings. That which is desired but not attained Even in many countless eons, The state of buddhahood is attained in this very life; Of this there is no doubt. Through the accumulations of merit and wisdom, The Mahāyāna, the great self, The delightful state of omniscience Will be attained in this very life. Whatever is taught equally in the scriptures Is not inconsistent with the Mahāyāna; Through the distinction of intention and superior resolve, The differences between the vehicles are clearly shown. The inclination is indeed different, And likewise the conduct for enlightenment is different; Because the purity of the mind is different, No other result is seen here. Just as in a stainless mirror, Forms are seen by a stainless eye, In a nature that is clear and stainless,

། ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་བ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། ། དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་མེ་ལོང་ལ། ། རྟོག་པའི་ད་བ་རྣམ་སྦྱངས་པའི། ། སེམས་དགེ་བ་ལ་རྣམ་པར་གསལ། ། ཇི་ལྟར་ནོར་བུ་མེ་ཤེལ་ལ། ། ཉི་མའི་འོད་ཀྱིས་ཀུན་རེག་པས། ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་མེ་འབར་བས། ། རང་གི་དོན་ནི་འགྲུབ་པར་ནུས། ། རྟོག་པའི་དྲ་བ་#རྣམ་སྤངས་པའི། ། ནོར་བུ་མེ་ཤེལ་འདྲ་བའི་ཡིད། ། ཤེས་རབ་ཉི་མའི་འོད་ཕོག་པས། ། རྣལ་འབྱོར་དེ་བཞིན་འབར་བར་འགྱུར། ། ཤིང་གཉིས་དྲག་ཏུ་དྲུད་#པ་ལས། ། ཇི་ལྟར་མེ་ནི་འབར་འགྱུར་བ། ། ཐོག་མ་བར་དང་མཐའ་དག་ལ། ། དངོས་པོ་མ་ལུས་རབ་སྣང་བྱེད། ། ཤེས་རབ་ཐབས་སུ་སྦྱོར་བ་ལས། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་དེ་བཞིན་ཤེས། ། དཔེར་ན་མར་མེ་གཅིག་ཉིད་ལ། ། སྙིང་པོ་གཞན་དག་ལ་བརྟེན་ནས། ། ཇི་བཞིན་གནས་སུ་རང་དོན་གཞན། ། མཐོན་པོའི་གནས་ནས་སྣང་བར་བྱེད། ། ཤེས་རབ་ཐབས་བདག་རྣམ་བསྒོམས་ཤིང་། ། དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ལུས་སྤྲོས་ནས། ། སེམས་ཅན་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་ལ། ། མཛད་པ་ཇི་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས། ། ཇི་ལྟར་ཆོ་ག་ཤེས་པ་འགས། ། ཉེས་པ་མེད་པའི་བསིལ་ཉམས་དགའ། ། ནད་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཟད་བྱེད་པའོ། ། བདུད་རྩི་འོ་མ་དག་ལས་བླང་། ། ཤེས་རབ་འོ་མ་ཐབས་ཆེན་པོས། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་ལས་སྐྱེས། ། ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་པས། ། བདེ་བ་དམ་པས་སྡུག་བསྔལ་འཇིག། ས་བོན་སྐྱེས་བུ་ལྡན་པ་ལས། ། #མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་ལྡན་པ་ཡི། ། འཁྲི་#ཤིང་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་ཚོགས་གཉིས་དང་ལྡན་པའི། ། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མངོན་བྱང་ཆུབ། ། དབང་དང་སྡང་དང་འགྲོ་བ་རེངས#། །

Just as [an object] appears with extreme clarity, So too does the yogi’s wisdom: In the stainless mirror of wisdom, Upon a virtuous mind purified of the net of conceptualization, It appears with perfect clarity. Just as when a fire-crystal gem Is touched on all sides by the light of the sun, Fire blazes forth immediately, And its own purpose is accomplished; So too, the mind resembling a fire-crystal gem, Which has abandoned the net of conceptualization, Struck by the light of the sun of insight, The yogi likewise becomes ablaze. Just as fire blazes forth From two pieces of wood being rubbed together, Making all things without exception appear In the beginning, middle, and end; So too, through the union of insight and method, The yogi understands in that same way. For example, a single lamp, Depending on other wicks, Just as it is in its own place, Illuminates other things from a high position. Having meditated on the self of insight and method, And emanated immeasurable bodies, One carries out activities according to the inclinations Of sentient beings in their various ways. Just as someone skilled in ritual Extracts nectar from milk— The cool, delightful, and faultless Remedy that exhausts all diseases— So too, from the milk of insight And the great method, Born from practice according to the ritual, The utterly pure expanse of phenomena Destroys suffering with supreme bliss. Just as a creeper possessing seeds And a person [to tend it] Produces flowers and fruit, So too, for one possessing the two accumulations, Enlightenment is manifest in a single instant. [One gains] power, wrath, and the paralyzing of beings.

ཆར་དབབ་དགུག་#པ་ལ་སོགས་པ། ། ཤ་ཆང་དགའ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པས། ། བྱས་པར་གྱུར་ཀྱང་མཐོང་བར་འགྱུར། ། ལག་པའི་གདུ་བུ་ལྟ་བ་#ལ། ། མེ་ལོང་དག་ནི་དགོས་སམ་ཅི། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་སོང་#ཡང་། ། སྔགས་ཀྱི་ནུས་པ་བརྟན་#པ་ཡིན། ། ཕ་མ་བུ་མོ་འབྲེལ་པ་ནི། ། འདིར་ནི་དེ་ཉིད་མེད་པར་བརྟགས། ། ལྕགས་ཀྱི་རེང་བུ་བཤིག་པ་ལྟར། ། འགྲོ་བ་དེ་བཞིན་བདེ་གཤེགས་གསུངས། ། འབྱུང་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཁུ་བ་དང་། ། ཁྲག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བ་དང་། ། དེ་ཡི་རང་བཞིན་གོང་བུ་ལྔ། ། བྲམ་ཟེ་གང་ཡིན་མཐར་སྐྱེས་གང་། ། དགེ་སློང་དག་གི་ལུས་འདི་ནི། ། ཐམས་ཅད་ཕུང་པོ་ལྔ་བདག་ཉིད། ། མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོབ་#པ་ལ། ། རིགས་མེད་རིགས་དང་ལྡན་པ་གང་། ། ཉ་པའི་མངལ་དུ་སྐྱེ་བ་གང་། ། ཁ་ཅིག་གདོལ་པའི་སྐྱེ་ལྡན་པས། ། དཀའ་ཐུབ་སྤྱད་པ་བྲམ་ཟེར་#སྐྱེས། ། དེ་ཕྱིར་རིགས་ནི་སྒྱུ་མ་ཡིན། ། མ་དང་སྲིང་མོ་བུ་མོ་དང་། ། སྒྱུག་མོ་དང་ནི་ཚ་མོ་དང་། ། བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་རིགས་རྗེའུ་#རིགས་མོ། ། ཆོ་ག་ཤེས་པ་དམངས་རིགས་མོ། ། ཡན་ལག་གཅིག་ནི་ཉམས་པ་དང་། ། དམན་དང་སྨོད་དང་མཐར་སྐྱེས་ཀྱི། ། བཙུན་མོ་རྟག་ཏུ་མཆོད་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་བསྒོམས་པས། ། སྔགས་པས་སྤྱན་ནི་རྒྱས་གྱུར་ན། ། ཞལ་ནི་རབ་ཏུ་བཞད་གྱུར་ཅིང་། ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། ། རང་གི་ལྷ་ཡི་ཡིད་ཀྱིས་ནི། ། བསྟན་པས་སྐད་ཅིག་མཐོང་དང་ལྟ#། ། ཐོས་དང་ཉིན་#པར་བྱེད་པ་ཡང་། ། མྱོང་ཞིང་བདེ་ལ་སྤྱོད་པར་ལྡན། ། གསལ་བའི་ངག་ཀྱང་སྨྲ་བར་བྱ། ། ཁྲུས་དང་བསྐུ་མཉེ་གོས་ལ་སོགས། །

Even if one performs rites such as bringing down rain or summoning, if one is a yogi who delights in meat and alcohol, these will be seen to occur. Is a mirror necessary for one who looks at a bracelet on the wrist? Even if one has entered the Mahāyāna, the power of mantra remains firm. The relationship between father, mother, and daughter is here considered to be without such reality. Just as an iron bar is broken, the Sugata has taught that beings are likewise [empty]. The semen and blood, which are the nature of the five elements, are similar to that; the five aggregates of that nature are the same for a Brahmin as for one born at the lowest level. This body of a monk is the nature of all five aggregates. Regarding the teaching on impermanence and suffering, who is of no caste and who possesses a caste? One born from the womb of a fisherman, or some born into the outcaste class, or one who, having practiced austerities, is born as a Brahmin—for that reason, caste is an illusion. Mother, sister, daughter, mother-in-law, granddaughter, a Brahmin woman, a Kṣatriya woman, a Vaiśya woman, and a Śūdra woman who knows the ritual—whether a limb is impaired, or she is lowly, despised, or born at the lowest level, one should always make offerings to such a queen. When the mantra practitioner, having meditated on vajra-wisdom, has his eyes opened, his face breaks into a smile, and having generated the mind of perfect enlightenment, he beholds and sees in an instant through the mind of his own deity. Hearing, seeing, and even smelling, he experiences and possesses the enjoyment of bliss. He should also speak with clear speech, and perform bathing, anointing, dressing, and so forth.

བཟའ་བཏུང་ལ་སོགས་འབད་པ་ཉིད། ། རང་འདོད་ལྷ་ཡི་བདག་ཉིད་དུ། ། བསམས་#ལ་ཆོ་གས་མཆོད་པར་བྱ། ། གླུ་དང་བརྡུང་བ་དེ་བཞིན་གར། ། ཐམས་ཅད་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་གྱིས་སྤྱད། ། འདིར་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ། ། ལྷག་པར་ཆགས་པར་མི་བྱའོ། ། རང་གི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སྤངས་ནས། ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ནི་གདུང་མི་བྱ། ། ཇི་ལྟར་བདེ་བས་བདེ་བ་གཟུང་། ། འདི་ནི་མ་འོངས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། རྣལ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་། ། གང་ལའང་འཇིགས་མེད་རོལ་མོ་བྱ། ། སྡིག་པ་མེད་ཀྱིས་ཁྱོད་མ་འཇིགས། ། དམ་ཚིག་ཤིན་ཏུ་འདའ་བར་དཀའ། ། སྔགས་ཀྱིས་སྦྱངས་ན་ཤིང་ལ་སོགས། ། བེམས་པོ་རྨོངས་བཅས་རབ་དཀའ་ཡང་#། ། ལྷ་ཉིད་དུ་ནི་འགྱུར་བ་ཡིན། ། ཤེས་དང་ལྡན་པའི་ལུས་ཅི་སྨོས། ། ཐ་མལ་པ་ཡི་ང་རྒྱལ་ཉིད། ། མཉམ་པར་གཞག་#པས་ཡོངས་སུ་བཏང་། ། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་སྤྱད་པར་བྱ། ། དཔེར་ན་པདྨ་འདམ་སྐྱེས་ཀྱང་། ། འདམ་གྱི་སྐྱོན་གྱིས་གོས་པ་མེད། ། དེ་བཞིན་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི། ། སྐྱོན་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་པ་མི་གོས#། ། དཔེར་ན་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལ། ། ཆུ་ཡིས་མངོན་པར་གོས་པ་མེད། ། སྣ་ཚོགས་གཟུགས་བརྙན་འདྲ་བ་ནི། ། མཐོང་བའི་སྐྱོན་གྱིས་གོས་མི་འགྱུར། ། ཐོག་#མེད་བག་ཆགས་འདམ་གྱིས་ནི། ། རིན་ཆེན་སེམས་ནི་རབ་ཏུ་གོས། ། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་ཆུ་ཉིད་ཀྱིས། ། བཀྲུས་ན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་འགྱུར། ། རང་གི་ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། ། བློ་ལྡན་སེམས་ནི་བརྟན་འགྱུར་ན། ། ལྟ་ངན་སྤྲིན་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། ། སེམས་ཀྱི་ཉི་མ་གསལ་བར་འགྱུར། ། དོན་དམ་ངེས་པར་བྱས་ནས་ནི། །

One should exert effort in food, drink, and so forth, And, visualizing them as the nature of one's own chosen deity, Offer them according to the ritual. Song, instrumental music, and likewise dance— All these should be practiced by the one possessing the ascetic discipline. In this regard, one should not be excessively attached to any phenomena. Having completely abandoned the notion of a self, One should not torment oneself with asceticism. One should grasp happiness through happiness itself. This is the future perfect Buddha. Enjoying all yogic practices, One should play without fear of anything. Do not fear, for there is no sin. The samaya is extremely difficult to transgress. If purified by mantra, even wood and the like— Inanimate and deluded things, though very difficult [to transform]— Will indeed become deities. What need is there to mention a body endowed with consciousness? The ordinary pride itself Should be completely relinquished through meditative equipoise. By means of the union of insight and method, One should practice all things in equality. For example, although a lotus is born from mud, It is not stained by the defects of the mud. Likewise, the yogi is not stained By the defects of various habitual tendencies. For example, the moon in the water Is not actually stained by the water. Similarly, that which is like a reflection of various forms Is not stained by the defects of what is seen. The jewel-like mind is thoroughly stained By the mud of beginningless habitual tendencies. When washed by the very water of insight and method, It becomes perfectly clear. When the mind of the wise becomes stable Through the yoga of one's own deity, It will be liberated from the clouds of wrong views, And the sun of the mind will shine brightly. Having ascertained the ultimate truth,

ཤེས་རབ་མཚོན་གྱིས་ཀུན་གཏུབས་ལ། ། མ་རིག་སྦུབས་ཀྱིས་བཀབ་པ་ཡིས། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་བླང་བར་བྱ། ། བརྟགས་པའི་བུམ་པ་སྐད་ཅིག་གིས། ། ཤེས་རབ་ཐོ་བས་བཅག་ནས་ནི། ། རང་བཞིན་དྲི་མེད་གསལ་འགྱུར་བ། ། ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མ་རབ་ཏུ་གསལ། ། རབ་ཏུ་གསལ་བའི་འབྱུང་བ་རྣམས། ། ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་། ། སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནུས་པ་ཡིས། ། གཞན་ཉིད་དུ་ནི་འབྱུང་བར་བྱེད། ། བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤངས་#ལ། ། སྔགས་ཀྱི་བརྗོད་པ་ཡང་དག་སྤྱོད། ། བདེ་བའི་དངོས་གྲུབ་སྦྱིན་པ་ཡི། ། སྔགས་ཀྱི་ནུས་པ་འདི་ལ་ལྟོས། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ནི་མི་སྤང་ཞིང་། ། དེ་བཞིན་བླ་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱང་གསད་མི་བྱ། ། དམ་ཚིག་དག་ཀྱང་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། རིན་ཆེན་དང་ནི་ག་བུར་བཅས། ། ཙནྡན་དམར་པོ་དང་སྦྱར་བ། ། ཐུབ་པ་རྡོ་རྗེ་ཆུ་ཞེས་བྱ། ། ལྔ་པོ་དག་ཀྱང་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། ལྷ་ཡི་དམ་ཚིག་གཞན་དག་ཀྱང་། ། སེམས་ནི་སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་ཅན། ། རླུང་དང་མེ་ནི་ཞི་བྱའི་ཕྱིར། ། སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཚིམ་པར་བྱ། ། མཚམས་མེད་#ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ནི། ། རྣལ་འབྱོར་རྣམ་རྟོག་མེད་བརྩོན་པས། ། སེམས་ནི་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། སྔགས་པས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་སྦྱོད། ། སྦྲང་མའི་རྐང་པ་ཙམ་གྱི་ནི། ། དུག་གིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར། ། མཚམས་#དང་ཐེ་ཚོམ་ཆུང་དུས་ཀྱང་། ། དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པར་བྱེད། ། མཁས་པས་ལེགས་པར་འཐབ་པའམ། ། ཡང་ན་ལེགས་པར་འགྲོས་#པར་བྱ། ། བར་མ་དོ་ཡི་དངོས་པོ་ནི། ། དོན་མེད་པ་རུ་ལྟུང་བར་འགྱུར། ། བླ་མའི་བཀའ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་། །

Chop everything with the weapon of insight; With the shell of ignorance covering it, One should take up the expanse of phenomena (dharmadhātu). In an instant, the imputed vase Is shattered by the hammer of insight, And the stainless nature becomes clear; The lamp of primordial wisdom shines intensely. The elements that shine intensely— Earth, water, fire, and wind— Through the power of mantra application, Are made to arise as something else. Having completely abandoned all speech, One correctly engages in the speech of mantra. Look at this power of mantra, Which bestows the siddhi of bliss. Do not abandon the Three Jewels, Nor the guru or the bodhicitta; Do not kill living beings, And consecrate the samayas. With jewels and camphor, Combined with red sandalwood, It is called the "Vajra Water of the Sage"; Consecrate these five as well. The other samayas of the deities Are those that cause the mind to be joyful. To pacify wind and fire, Satisfy the vajra of the mind. Without hesitation or doubt, The yogi, striving without conceptualization, Through the union of the mind in equanimity, The mantrin practices everything in equanimity. By even a drop the size of a bee's leg, One will be overwhelmed by poison. Even a small amount of hesitation or doubt Will produce suffering for that person. The wise should either fight well Or else proceed with skill; Otherwise, the intermediate state Will fall into meaninglessness. The guru’s command and the mudrā...

གྲིབ་མ་ཡང་ནི་འགོམ་མི་བྱ། ། དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་གཟུང་བར་བྱ། ། སྐྱོན་ནི་ནམ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། ། སློབ་དཔོན་ལྷ་ཡི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། ། འབད་པས་མཆོད་པར་བྱ་བ་ཡིན། ། དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ། ། མངོན་སུམ་གཟུགས་ཀྱིས་#རྣམ་པར་གནས། ། ཇི་ལྟར་ནོར་བུ་ཆུ་དང་གིས། ། རྙོག་མ་ཐམས་ཅད་དངས་བྱེད་པ། ། དེ་བཞིན་དང་བའི་ནོར་བུ་ཡིས། ། སེམས་ཀྱི་རིན་ཆེན་རྣམ་པར་སྦྱང་#། ། ཤེས་རབ་མིག་དང་བྲལ་གྱུར་ན། ། དད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྨོངས་འགྱུར། ། དེ་ཕྱིར་ལུང་རྟོགས་བདག་ཉིད་ཅན། ། ཤེས་རབ་ཉེ་བར་བསྐྱེད་#པར་བྱ། ། དད་ལྡན་ཐོས་མང་ཤེས་རབ་ལྡན། ། རང་བཞིན་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ། དེ་ཡི་བདེ་བའི་ཐབས་ཤེས་བྱ། ། སེམས་རྣམ་དག་པ་འདི་བྱས་པས། ། བདག་གིས་དགེ་བ་གང་བསགས་#པ། ། རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་ཐོབ་ནས། ། དེས་ནི་འགྲོ་བ་བདེ་ཐོབ་ཤོག། སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་བས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། ཨཱ་ཙཱརྱ་ཛྙཱ་ན་#ཀ་ར་དང་ལོ་ཙཱ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱལ་བས་བསྒྱུར་བའོ#། །

One should not even step upon the master’s shadow; one should grasp his qualities and never his faults. The master is the supreme deity and should be honored with diligence. He is the King, the Vajra-Holder, dwelling in manifest form. Just as a water-clearing jewel makes all turbidity clear, so too should the jewel of faith purify the jewel of the mind. If one is deprived of the eye of insight, even those of faithful nature will become deluded. Therefore, one should cultivate the insight that consists of scripture and realization. One who possesses faith, great learning, and insight, and whose nature is compassion, should understand the means for the happiness of beings in order to dispel their suffering. By performing this purification of the mind, whatever virtue I have accumulated, may all beings, having attained a completely pure mind, thereby find happiness. The treatise called The Purification of the Obscurations of the Mind, composed by the master Āryadeva, is complete. It was translated by the ācārya Jñānākara and the translator Tsultrim Gyalwa.