A Maṇḍala Ritual for the Glorious Guhyasamāja

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་གུ་ཧྱ་ས་མཱ་ཛ་མཎྜ་ལ་བི་དྷི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་ལས་གྲོལ་བའི། ། ཁྱབ་བདག་སྟོང་པ་བཞིའི་རང་བཞིན། ། མགོན་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ། ། བཏུད་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བཤད། ། དཔལ་ལྡན་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། ཇི་སྲིད་ཕྲེང་བ་ཆུ་ལ་སོགས། ། དེ་སྲིད་བླ་མའི་མན་ངག་མཐའ། ། དབང་བསྐུར་བ་ནི་ཆོ་ག་བཞིན། ། བླ་མའི་བརྒྱུད་རིམ་ལས་འོངས་པ། ། རྣལ་འབྱོར་རྣམ་གཉིས་མཐར་ཐུག་པའི། ། བླ་མའི་ལུང་ནི་ངེས་ཐོབ་པ། ། བཤད་རྒྱུད་བཞི་ཡི་དགོངས་པ་ཤེས། ། བསྐྱེད་པ་དང་ནི་རྫོགས་པ་ཡི། ། རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཤེས་དང་། ། མཆོག་དང་ཐུན་མོང་སྒྲུབ་ལ་གནས། ། དམ་ཚིག་སྡོམ་ལ་གནས་པ་སྟེ། ། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་སྤོངས་#དང་ལྡན། ། བཟོད་ལྡན་དྲང་ལ་གཡོ་སྒྱུ་མེད། ། བརྟན་ཞིང་དུལ་ལ་#བློ་གྲོས་ལྡན། ། སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཤེས། ། དེ་ཉིད་བཅུ་ནི་ཡོངས་ཤེས་ཤིང་། ། དཀྱིལ་འཁོར་འདྲི་དང་རབ་གནས་མཁས། ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་འགྲོ་མིན། ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུའི་ཚུལ་ལ་གནས། ། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་ཆོས་ལ་མོས། ། བདེན་གཉིས་ལ་ནི་རྣམ་པར་མཁས། ། བླ་མེད་ཐེག་པ་གཙོར་བྱེད་པ། ། འགྲོ་བའི་དོན་སྤྱོད་སྙིང་རྗེ་ཅན། ། རིན་ཆེན་སྐྱེས་བུར་གང་གྱུར་པས། ། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱས་ནས་སུ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ། ། གང་ཞིག་ཡིད་འོང་གནས་སུ་ནི། ། དྲི་བཟང་ཙནྡན་སོགས་ཀྱིས་བྱུག། དྲི་ཞིམ་མེ་ཏོག་མཆོག་བཀྲམ་ནས། །

In the language of India: Śrī-guhyasamāja-maṇḍala-vidhi-nāma. In the language of Tibet: Dpal gsang ba 'dus pa'i dkyil 'khor gyi cho ga zhes bya ba (The Ritual of the Maṇḍala of the Glorious Guhyasamāja). Homage to the glorious Vajrasattva! I bow to the Protector Vajrasattva, who is free from beginning, middle, and end, the pervasive lord whose nature is the four emptinesses, and then I shall explain the ritual of the maṇḍala. In the maṇḍala of the glorious Guhyasamāja, as long as the [preliminary] garlands, water, and so forth are performed, the empowerment should be conferred according to the ritual, reaching the limits of the guru’s oral instructions. One who has definitely obtained the guru’s transmission that culminates in the two yogas descending from the lineage of the gurus, who understands the intent of the four explanatory tantras, who knows the meaning of the two stages of generation and completion, and who abides in the accomplishment of the supreme and common [attainments]; Who abides in the samaya vows and is endowed with the abandonment of the root downfalls; who is patient, upright, and free from guile; who is stable, disciplined, and possesses intelligence; who knows the application of mantra and tantra; Who fully knows the ten suchnesses and is skilled in drawing the maṇḍala and performing consecrations; who does not follow the path of the śrāvakas, but abides in the manner of the ten perfections; who is devoted to the profound and vast Dharma, who is expert in the two truths, and who prioritizes the Unsurpassed Vehicle; Who is compassionate and acts for the benefit of beings—such a person, who is like a precious jewel, should first perform the approach retreat and then draw the maṇḍala. In a pleasing location, one should smear [the ground] with fragrant substances such as sandalwood, and scatter the finest fragrant flowers.

ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཁ་བལྟས་ལ། ། སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གནས་ཏེ། ། འཁོར་བའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ་ཡིས#། ། འགྲོ་ལ་ཕན་དང་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར། ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་དམིགས་པར་བྱ། ། བཀའ་ཡི་འཁོར་ལོ་སྔོན་འགྲོ་བའི། ། བསྙེན་དང་ཉེར་སྒྲུབ་སྒྲུབ་པ་དང་། ། སྒྲུབ་ཆེན་ལ་ནི་མཁས་པ་ཡིས། ། སྦྱོར་བ་གསུམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པས། ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་དང་རྗེས་མཐུན་པར། ། ངག་གི་བཟླས་པའི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་གཙོ་བོའི་འབུམ་དུ་བཟླས། ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཁྲི་རུ་བཟླས། ། མཚན་མ་ངེས་པར་ཐོབ་པའམ། ། ཡང་ན་བསྙེན་པའི་སྦྱོར་གོམས་པས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་བྲི་བར་བྱ། ། དེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་ནི། ། ཡན་ལག་རྣམ་ཕྱེ་ཉི་ཤུ་སྟེ། ། ས་གཞི་སྦྱང་དང་བྱིན་བརླབ་#དང་། ། ཡོངས་སུ་གཟུང་#དང་བསྲུང་བ་དང་། ། ས་ཡི་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ། བུམ་པ་རྣམས་དང་སློབ་མ་དག། སྟ་གོན་དུ་ནི་གནས་པ་དང་། ། ཐིག་གདབ་པ་ཡི་ཆོ་ག་དང་། ། དེ་བཞིན་རྡུལ་ཚོན་དགྱེ་བ་དང་། ། དཀྱིལ་འཁོར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། ། དེ་ལ་མཆོད་པའི་བྱེ་(དྲག་,བྲག་)དང་། ། སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་འཇུག་པ་དང་། ། དེ་བཞིན་སློབ་མ་གཞུག་པ་དང་། ། བུམ་པའི་དབང་དང་གསང་བ་དང་། ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དབང་དང་ནི། ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་བཞི་པ་དང་། ། རབ་གནས་དང་ནི་སྦྱིན་སྲེག་ཏེ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་ཡན་ལག་མཆོག། འདི་དག་(ཆོག་,ཆོ་ག་)ཉི་ཤུའོ། ། ། ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་མངོན་པར་འདོད་པའི་སའི་ཆའི་དབུས་སུ་མཎྜལ་གྲུ་བཞི་ཁྲུ་གང་བ་བྱ་སྟེ།

Facing the eastern direction and remaining in the sattvaparyaṅka posture, one should focus with great compassion for the sake of benefiting and protecting beings who are submerged in the mire of saṃsāra. Being skilled in the preliminary service, the near-attainment, the attainment, and the great attainment of the wheel of the Word, and having reached the culmination of the three applications, one should recite the mantra of the principal deity of the maṇḍala one hundred thousand times according to the method of verbal recitation, in accordance with the vajra-repetition. Others should recite ten thousand times. Once the signs are definitely obtained, or else through mastery in the application of the service, the maṇḍala should be completely drawn. Regarding that, the ritual of the maṇḍala has twenty branches: the purification and consecration of the site, the taking possession and the protection, the preparation of the earth deity and the maṇḍala, the vases and the students, the placement in the preparatory stage, the ritual of laying the lines, and likewise the spreading of the colored powders, the consecration of the maṇḍala, the varieties of offerings to it, the master’s own entry, and likewise the entry of the students, the vase empowerment, the secret empowerment, the wisdom-gnosis empowerment, and likewise the fourth, the consecration, and the fire offering—these are the twenty supreme branches of the maṇḍala. Regarding that, first, in the center of the area of ground where one intends to draw the maṇḍala, one should prepare a square maṇḍala measuring one cubit.

མེ་ཏོག་སིལ་མ་བཀྲམ་ལ་ལྷའི་གནས་དང་གདན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསམས་ཏེ#། བླ་མ་དང་བཅས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་རྫོགས་པར་བསྐྱེད་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དགུག་པ་དང་གཞུག་པ་དང་བཅིང་བ་དང་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བའི་མཐར་ཐུག་པ་#བྱ་ཞིང་། དེ་ལ་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་མཆོད་པས་མཆོད་དེ#། བསྟོད་པ་ཚུལ་བཞིན་བྱས་ལ། དགོངས་ཤིག་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་རྣམས། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོད་པ་དང་། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་སྨན་སླད་དུ། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིས། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བྲི་བར་འཚལ། ། རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་རྣམས་ཀྱིས། ། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ། ལན་གསུམ་བརྗོད་དེ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་རང་རང་གི་གནས་སུ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྐྱེད་ལ་ཛཿ་ཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཕྱག་རྒྱ་#བཞིས་དགུག་#པ་ལ་སོགས་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ། མཆོད་ཡོན་དང་། ཞལ་བསིལ་དང་། ཞབས་བསིལ་དང་། སྤོས་དང་། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་ལྔས་མཆོད་དེ། ཁ་ཟས་སྦྱར་#བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གཏོར་མ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ#། ཨོཾ་ཨིནྡྲཱ་ཡ་#སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཡ་མཱ་ཡ་#སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བ་རུ་ཎཱ་ཡ་#སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཀུ་བེ་རཱ་ཡ་#སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ནཻ་རྀ་ཏྱ་རཱཀྵཱ་ས་རཱཀྵཱ་དྷི་པ་ཏ་#ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་བཱ་#ཡ་བེ་སྭ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨཱི་ཤཱ་ནཱ་ཡ་#སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་སཱུརྱཱ་ཡ་#སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཙནྡྲ་དི་ཏ་ཡ་#སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་པྲྀ་ཐི་བྱེ་#སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པས་གཏོར་མ་དབུལ་ལོ། །

Having scattered loose flowers and visualized the divine abodes and seats exactly as they are, one should fully generate the deities of the maṇḍala together with the guru. Then, having performed the summoning, entering, binding, and pleasing of the wisdom beings (jñānasattva), one should carry out the stages up to the blessing and the conferral of empowerment. Thereupon, one should make outer, inner, and secret offerings, and offer praise in the proper manner. Then, one should make this supplication three times: "O Protectors of the three times, please attend to me! In order to make offerings to all the Buddhas and for the benefit of the disciples, I, who am called [name], wish to draw the sublime maṇḍala of the glorious Vajradhara. O Victors and your Sons, please grant me your blessings!" Next, one should generate the directional guardians in their respective places exactly as they are, and perform the summoning and so forth with the four mudrās, using jaḥ hūṃ baṃ hoḥ. One should then make the five offerings of drinking water, water for the face, water for the feet, incense, and flowers. Having blessed the torma through the samādhi of the prepared food, one should offer the torma with the following: Oṃ indrāya svāhā Oṃ yamāya svāhā Oṃ varuṇāya svāhā Oṃ kubērāya svāhā Oṃ agnaye svāhā Oṃ nairṛtya-rākṣasa-rākṣasādhipataye svāhā Oṃ vāyave svāhā Oṃ īśānāya svāhā Oṃ sūryāya svāhā Oṃ candraditāya svāhā Oṃ pṛthivyai svāhā With these, one should present the torma.

ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ་ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱཏྭ་ཏ་#ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་ལན་གསུམ་བཟླས་པས་མཉེས་པར་བྱ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་གནས་པའི་ལྷ་དང་ཀླུ། ། གནོད་སྦྱིན་དྲི་ཟ་ལྷ་མ་ཡིན། ། གང་དག་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེར་ལྡན་རྣམས། ། རྡོ་རྗེའི་སྤྱན་དང་སྙན་(མདའ་,མངའ་)བ། ། ས་ལ་གནས་པའི་འབྱུང་པོ་ཀུན། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡིས། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་དོན་དུ། ། ས་ཕྱོགས་དགེ་གནས་འདི་ཉིད་དུ། ། དམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེར་འབྱུང་བ། ། ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་ལས་བྱེད་ན། ། ཁྱེད་ཀྱིས་བར་ཆད་མ་བྱེད་པར། ། དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་ཉིད་དུ་མཛོད། ། དེ་ལྟར་ཁྱེད་ལ་བདག་#གིས་ནི། ། བཟོད་པ་གསོལ་གྱིས་མི་སླུ་#བར། ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་མཚན་མ་རྣམས། ། ཉེས་ལེགས་ལྟས་རྣམས་བསྟན་དུ་གསོལ། ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལྕོགས་ན་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ཐབ་ཁུང་དེར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་དང་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། དེ་ནས་མི་རུས་ཀྱི་ཕྱེ་མ་ལས་གནོད་མཛེས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱིས་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། མི་ལྕོགས་ན་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་ཀྱི་ཆུས་བགེགས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཇི་ལྟར་ས་བརྟགས་པའི་དབུས་སུ་ལས་ཐམས་ཅད་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་#གཡས་སྐོར་དུ་ཁྲུ་གང་#ཟབས་སུ་བརྐོ། ཞོག་#མ་དང་སོལ་དུམ་དང་རུས་པ་དང་སོ་ཕག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་བསལ་ལ།

OṂ AKĀRO MUKHAṂ SARVADHARMĀṆĀM ĀDYANUTPANNAVĀT TATHĀTVAḤ | OṂ ĀḤ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. Recite this three times to please [the deities]. Gods and nāgas dwelling in the three realms, yakṣas, gandharvas, and asuras—those who possess great miraculous powers and who have vajra eyes and ears, and all the bhūtas dwelling upon the earth: I, who am called [name], for the sake of making offerings to the Buddhas and for the benefit of sentient beings, shall establish a great, sublime maṇḍala in this very virtuous location. As I perform the activities as intended, please do not create obstacles, but act as my virtuous companions. Thus, I request your forbearance; without deceiving me, please show signs in dreams and so forth, indicating whether the omens are favorable or unfavorable. Recite this three times and make the request. Then, if possible, perform a fire offering (homa) in the hearth for all activities for the deities of the maṇḍala and the worldly protectors. Then, perform a fire offering using powdered human bone with the mantra of Sumbharāja in order to pacify obstructing spirits. If one is unable to do that, pacify the obstructing spirits with water consecrated by the mantra of all activities. Then, in the center of the site as previously examined, dig a pit one cubit deep in a clockwise direction using the activity-vajra consecrated for all activities. Remove defects such as soil, charcoal fragments, bones, and bricks.

སྨན་ལྔ་དང་#རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་དང་འབྲུ་ལྔ་བླུགས་ལ་དྲི་ཞིམ་ཞིང་སྣུམ་#པའི་སས་བཀང་ལ་གྲུ་བཞི་ལྷམ་པར་ས་གཞི་འཐས་པར་བྱས་ལ་བ་ཀོ་ཙམ་དུ་བའི་ལྕི་བ་ས་ལ་མ་ལྷུང་བས་བྱུག་གོ། ། དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆུས་ཀྱང་བྱུགས་ཏེ། མེ་ཏོག་སིལ་མ་དགྲམ་པ་ནི་ཕྱིའི་སྦྱང་བའོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྫོགས་པར་བསྒོམས་པའི་མཐར་གནོད་མཛེས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱིས་བགེགས་(བཀྲད་,བསྐྲད་)པ་ནི་ནང་གི་#སྦྱང་བའོ། ། #འདི་དག་ནི་ས་སྦྱང་བའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་ཧཱུཾ་ཁཾ་ཧཱུཾ། ཞེས་པས་རྣམ་པར་དག་པའི་ནམ་མཁའ་བསམས་#ནས། དེ་ནས་ཧཱུཾ་སུཾ་ཧཱུཾ། ཞེས་པས་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞིའི་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་བསྐྱེད་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ལཾ་ཧཱུཾ། ཞེས་པས་གསེར་གྱི་ས་གཞི་གྲུ་བཞི་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པར་བསམ་མོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་བཅིངས་པས་ཁ་སྦུབས་#ལ། ཨོཾ་བཛྲ་མེ་དི་ནཱི་བཛྲི་#བྷ་བ་བནྡྷ་ཧཱུཾ། ཞེས་པས་དེ་དག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པོ། ། དེ་ནས་སྦྱོར་བ་གསུམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་འདི་ནི་ས་གཞི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་ཡང་བདག་ཉིད་དང་པོའི་སྦྱོར་བས་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེར་བསྒོམས་ལ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞི་ཕྱོགས་བཞི་ན་གནས་པའི་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་བཞི་དངོས་སུའམ་སེམས་ཀྱིས་བསམས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེ་ནས་#དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་བྲི་བར་གསོལ་བ་#གདབ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཞི་བ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། ། ཆོས་ཀུན་བདག་མེད་པ་ཡི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། །

Pour the five medicines, the five precious gems, and the five grains; fill it with fragrant and oily soil; make the ground firm and square; and smear it with cow dung that has not fallen to the ground, as much as a cow-hide. Anoint it with fragrant water and scatter loose flowers; this is the outer purification. Then, at the conclusion of meditating fully on the samādhi of the three applications, expel obstructing spirits with the mantra of Sumbharāja; this is the inner purification. These are the rituals for purifying the site. Then, by reciting HŪṂ KHAṂ HŪṂ, visualize the utterly pure sky. Then, by reciting HŪṂ SUṂ HŪṂ, generate Mount Meru, the king of mountains made of the four kinds of jewels, abiding in the sky. Above that, by reciting HŪṂ LAṂ HŪṂ, visualize a square golden ground adorned with a garland of vajras. Above that, with the vajra palms joined and turned downward, consecrate it with: OṂ VAJRA MEDINĪ VAJRĪBHAVA BANDHA HŪṂ. This is the ritual for consecrating the ground. Then, through the first application, one meditates on oneself as Dveṣavajra. One should then either actually or mentally visualize the four Tathāgatas, such as Vairocana, residing in the four directions as the four Action Vajras. Then, one should make this request to draw the great maṇḍala: "O Peaceful One of all Tathāgatas, Abode of all Tathāgatas, Supreme selflessness of all phenomena, Please explain the sublime maṇḍala!"

མཚན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་རྫོགས། ། མཚན་མིན་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་པ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་སྐུ་ཡི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། ཞི་བའི་ཆོས་ནི་མཆོག་ལས་#བྱུང་། ། ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྦྱོང་བ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་གསུང་གི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཆེན་པོ། ། རང་བཞིན་དག་པ་དྲི་མ་མེད། ། ཀུན་བཟང་ཐུགས་མཆོག་ཁ་ལོ་བསྒྱུར#། ། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། བདག་ཉིད་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་ཆེན་པོར་#བསྒོམས་ཏེ། མིག་གཡས་གཡོན་དུ་མ་དང་ཊ་ལས་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམས་ཏེ། དེའི་དབུས་སུ་མིག་འབྲས་ཧཱུཾ་ལས་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེ་ནག་པོ་དེ་ལས་ཁྲོ་བོའི་#འོད་ཟེར་གྱི་སྣང་བ་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོས་པས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་ཁྱབ་པར་སྤྲུལ་པར་བྱའོ། ། རྐང་པ་གཉིས་ལ་ཨ་ལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་འོད་འབར་བ་བསྒོམས་#ལ་ལག་པ་གཡས་གཡོན་དུ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་འགྱིང་བག་ཅན་དུ་འཛིན་པས་དབང་ལྡན་ཕྱོགས་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྟང་#སྟབས་ཀྱིས་གཡས་སྐོར་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་#བར་བྱའོ། ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་བརྗོད་ཅིང་བསྐོར་རོ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་གསོན། ། བདག་ནི་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན། ། བཀའ་ཡི་འཁོར་ལོ་རབ་སྦྱོར་གྱིས། ། ལྷ་དང་ལྷ་དབང་གསང་བ་པ། ། བརྗེད་བྱེད་ལ་སོགས་བགེགས་ཀྱི་ཚོགས། ། ས་འདིར་མ་གནས་གཞན་དུ་དེངས། ། གལ་ཏེ་དམ་ཚིག་ལས་འདས་ན། །

Perfectly complete with all the marks, Completely free from all that is not a mark, Samantabhadra, supreme of bodies, Please explain the sublime maṇḍala. Arisen from the supreme peaceful dharma, Purifying the conduct of wisdom, Samantabhadra, supreme of speech, Please explain the sublime maṇḍala. The great mind of all sentient beings, Naturally pure and stainless, Samantabhadra, supreme of mind, the driver, Please explain the sublime maṇḍala. Having thus made the request three times, one should meditate on oneself as the great wrathful deity Dveṣavajra. Meditating on the right and left eyes as sun and moon maṇḍalas from the syllables MA and ṬA, in their centers the eyeballs are transformed from HŪṂ into black vajras. From these, wrathful rays of light radiate into the ten directions, emanating to pervade the entire expanse of space with wrathful maṇḍalas. Meditating on a blazing crossed-vajra from the syllable A at the two feet, and holding a vajra and bell with a majestic posture in the right and left hands, one should circumambulate the site of the maṇḍala three times in a clockwise direction starting from the Ishana corner with a dancing gait. Recite these verses while circumambulating: O Vajra of Body, Speech, and Mind, All Buddhas, listen to me! I am the glorious Vajradhara; Through the thorough application of the wheel of command, Gods, lords of gods, and secret ones, Assemblies of obstructors such as the Apasmāras, Do not remain on this ground, but depart elsewhere! If you transgress the samaya, ...

རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་བཞིན་འབར་བའི། ། རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་འབར་བ་ཡིས། ། མགོ་ནི་ཚལ་པ་བརྒྱར་གཤེག་#ཅིང་། ། ཞིག་པར་འགྱུར་བ་གདོན་མི་ཟ། ། ཞེས་བརྗོད་ནས་ས་གཞི་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། ། དེ་ནས་སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་པ་#དྲི་དམར་པོས་བྱུགས་ཤིང་སྲད་བུ་དམར་པོ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཏགས་#པ་སྟོད་#ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པ་སྨད་ཟུར་གསུམ་རྩེ་གཅིག་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་#པའམ། ཡང་ན་བཀའི་འཁོར་ལོའི་སྦྱོར་བས་ཕུར་བུ་གདབ་པར་བྱའོ། ། འདི་དག་ནི་ས་ཡོངས་སུ་གཟུང་#བའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་གནོད་མཛེས་དང་འདོད་པའི་རྒྱལ་པོས་ར་བ་དང་དྲ་བས་ཕྱོགས་བསྲུང་ཞིང་བཅིང་བར་བྱའོ། ། འདི་དག་ནི་ས་བསྲུང་བའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་མི་བསྐྱོད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ས་གནོན་དུ་བྱས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་ལ་བཞག་སྟེ། ཨོཾ་ཊཀྐི་ཧཱུཾ་ཛཿ། ཞེས་བརྗོད་པས་སའི་ལྷ་མོ་སྐུ་མདོག་སེར་མོ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་སྤྱི་བོར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་མཚན་པ། ལག་པ་ན་གསེར་གྱི་བུམ་པ་འཛིན་པ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སའི་དབུས་ནས་འཐོན་པར་བསམས་ཏེ། དེ་ལ་འདི་སྐད་དུ། སྐྱོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས#། ། སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དང་ཁྱད་པར་དང་། ། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ནི་དབང་དུ་གྱུར། ། ཤཱཀྱ་སེང་གེ་སྐྱོབ་པ་ཡིས། ། ཇི་ལྟར་བདུད་ཀྱི་སྡེ་བཅོམ་པ། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་#བདུད་ཀྱི་སྡེ། ། ཕམ་པར་བྱས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ། ཞེས་ལན་གསུམ་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པོ། ། དེ་ནས་མཆོད་ཡོན་དང་ཞབས་བསིལ་དང་མཆོད་པ་ཕུལ་ཏེ་བཟོད་པར་གསོལ་ཏེ་#དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་བསམ་མོ། །

"By the blazing vajra, like the wrathful Vajra, with a vajra that blazes intensely, the head will be split into a hundred pieces and destroyed without a doubt." Having spoken thus, one should bless the ground into the nature of a vajra. Then, one should take a khaṭvāṅga stake—anointed with red fragrance, tied with a red thread and a garland of flowers, and blessed as having a three-faced, six-armed upper body and a three-sided, single-pointed lower body—or otherwise, one should strike the stake using the application of the Wheel of Command. These are the rituals for the complete appropriation of the site. Then, with Sumbharāja and Takkirāja, one should guard and bind the directions with a fence and a net. These are the rituals for protecting the site. Then, forming the earth-touching mudrā of Akṣobhya and placing it upon the site of the maṇḍala, one recites: "Oṃ ṭakki hūṃ jaḥ." One should visualize the Earth Goddess, yellow in color and adorned with all ornaments, marked on her crown by Vairocana, holding a golden vase in her hand, emerging from the center of the maṇḍala ground. To her, one should make this supplication three times: "O Goddess, you have mastery over the conduct, the distinctions, the stages, and the perfections of all the Buddhas, the Protectors. Just as the Protector, the Lion of the Śākyas, defeated the hosts of Māra, so shall I defeat the hosts of Māra and draw the maṇḍala." Then, having offered the water for the face, the water for the feet, and the offerings, and having requested forbearance, one should visualize her dissolving into that very spot.

དེ་དག་ནི་སའི་ལྷ་མོ་སྟ་གོན་དུ་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆུས་ལྷའི་གྲངས་དང་མཐུན་པའི་རིགས་སོ་སོའི་ཐིག་ལེ་བྱས་ལ། གདན་དང་གཞལ་ཡས་ཁང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསམས་ལ། ཕྱག་རྒྱ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ལས་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པར་བཀོད་ལ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དགུག་པ་དང་གཞུག་པ་དང་བཅིང་བ་དང་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་བྱས་ལ། ཕྱི་ནང་གསང་བ་གསུམ་གྱི་མཆོད་པས་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་པ་བྱས་ཏེ་གསོལ་བ་ལན་གསུམ་དུ་གདབ་པར་བྱའོ། ། ལག་པས་བདུག་སྤོས་བླངས་ནས་པུས་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ་འདི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མཆོག། རིག་#སྔགས་རྒྱལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཐུགས་རྗེ་བདག་ཉིད་ཅན་དག་གི། དཀྱིལ་འཁོར་བདག་ཉིད་བྲི་བར་འཚལ། ། སློབ་མ་རྣམས་ལ་བརྩེ་བ་དང་། ། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། བཅོམ་ལྡན་བདག་ནི་གུས་པ་ལ། ། དེ་ནི་གནང་#བར་མཛད་པའི་རིགས། ། སངས་རྒྱས་འགྲོ་འཁོར་བྱ་དོན་སྩོལ#། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འབྲས་གནས་དང་། ། གཞན་ཡང་གསང་སྔགས་ལྷ་རྣམས་དང་། ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བའི་ལྷ་རྣམས་དང་། ། གང་ཡང་འབྱུང་པོ་མཐུ་ཆེན་དང་། ། གང་ཡང་རྡོ་རྗེ་སྤྱན་མངའ་བའི། ། སེམས་ཅན་བསྟན་ལ་དགའ་བ་རྣམས། ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡིས། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ། ཡོ་བྱད་ཅི་#འབྱོར་པས་འདྲི་ན། ། དེང་བདག་སློབ་མར་བཅས་པ་ལ། ། ཐུགས་ནི་བརྩེ་#བར་དགོངས་ནས་སུ། ། ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། །

These are the rituals for the preliminary consecration of the Earth Goddess. Then, using the five nectars and fragrant water, one should apply drops corresponding to the number of deities for each respective family. One should then visualize the seats and the celestial mansion exactly as they are. Through the distinction of being non-dual with the mudrās, one should fully arrange the samaya-maṇḍala. Having summoned, entered, bound, and brought under control the wisdom beings (jñānasattva), one should perform the consecration exactly as prescribed. One should then make offerings and praises with the three types of outer, inner, and secret offerings, and make the supplication three times. Taking incense in the hand and placing the knees on the ground, one should say: "Supreme Vajradhara, Bhagavān, I prostrate to the King of Vidyā-mantras. I wish to draw the maṇḍala Of those whose very nature is compassion. Out of love for the disciples And for the sake of making offerings to you, Bhagavān, I am full of devotion; It is right that you grant me your permission. Buddhas who act for the benefit of beings, Bodhisattvas who abide in the fruit, Furthermore, the deities of Secret Mantra, The gods who protect the world, And whatever powerful spirits there may be, And those beings with vajra-eyes Who delight in the teachings— I, who am called [name], Am drawing the maṇḍala of Vajradhara With whatever materials I have acquired. Thinking with compassion of me and my disciples, I pray that you all grant your blessings To the entire assembly in the maṇḍala."

དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་ལ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་ར་བ་དང་དྲ་བས་ཕྱོགས་དང་#ཕྱོགས་མཚམས་བཅིང་བ་བྱས་ཏེ། འདི་དག་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་སྟ་གོན་དུ་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་གསེར་ལ་སོགས་པའམ། སའི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱས་པའི་བུམ་པ་ལྟོ་བ་ཆེ་བ་མགྲིན་པ་རིང་བ་ཁ་ཁྱེར་དང་ལྡན་ཞིང་མཆུ་འཕྱང་བ་ནག་ནོག་མེད་པ་ལྷའི་གྲངས་དང་མཐུན་པར་བྱས་ཏེ། ཙནྡན་དཀར་པོས་བྱུགས་ཤིང་པདྨ་ལ་སོགས་པའི་གདན་ལ་སོ་སོ་རང་#རང་གི་མཚན་མས་མཚན་པ་བྲི། རས་ཁ་ཚར་མ་ཉམས་པས་མགུལ་པ་བཅིངས་ལ་ཙུ་ཏ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ཤིང་གིས་#ཁ་བརྒྱན་པ་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པའི་#དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆུས་གང་བ། གྲོ་དང་ནས་དང་ཏིལ་དང་འབྲས་སོ་བ་དང་མོན་སྲན་དྲེའུ་སྟེ་འབྲུ་ལྔ་དང་། བྱུ་རུ་དང་ས་ལེ་སྦྲམ་དང་དུང་དང་མུ་ཏིག་དང་ནོར་བུ་སྟེ་རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་དང་། སིཾ་ཧི་དང་། བྱཱ་#གྲཱི་དང་། ཧ་ས་དང་། ཧ་ས་དེ་བ་དང་། ཀརྞི་#ཀ་སྟེ་སྨན་ལྔ་བླུགས་ལ། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་བཅིངས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁར་བཞག་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ལ་བཟླས་པ་བྱ། ཡི་གེ་བཾ་ལས་གྱུར་པའི་གསེར་གྱི་བུམ་པ་བསྒོམས་ལ། ཧྲཱིཿལས་གྱུར་པའི་པདྨ་དང་། ཨོཾ་#དང་ཨཱཿ#ལས་གྱུར་པའི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མའི་གདན་ལ་རང་རང་གི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་སྐུ་རྫོགས་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཀུག་ལ་བསྟིམ་པར་བྱ་སྟེ། མཆོད་ཡོན་དང་། མཆོད་པ་ལྔ་ཕུལ་ལ། གཏོར་མ་ཡང་ཁ་ཟས་སྦྱང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱས་ལ་ཐུན་མཚམས་བཞི་རུ་ཕུལ་ནས་སོ་སོའི་བཟླས་པས་མཉེས་པར་བྱའོ། །

Having thus made the supplication three times and performed the offerings and so forth, one should bind the cardinal and intermediate directions with a fence and a lattice. These are the rituals for the preliminary preparation of the deities of the maṇḍala. Then, one should prepare vases made of gold or other materials, or from the element of earth, with large bellies, long necks, and flared rims and hanging lips. They should be free of stains and equal in number to the deities. Anoint them with white sandalwood and draw upon them the respective seats, such as lotuses, marked with their individual symbols. Bind their necks with unfrayed cotton cloth and adorn their mouths with fruits from trees such as the cūta. Fill them with fragrant water consecrated by mantra. Place within them the five grains—barley, wheat, sesame, rice, and mung beans—the five precious substances—coral, gold, conch, pearl, and gemstone—and the five medicinal herbs—siṃhī, vyāghrī, hasā, hasādevī, and karṇikā. Rest a vajra bound with a garland of flowers upon the mouth of each vase. Abiding in the meditative absorption of the maṇḍala wheel, perform the recitation. Visualize the golden vases as having arisen from the syllable baṃ. Upon lotuses arisen from hrīḥ, and upon sun and moon seats arisen from oṃ and āḥ, the bodies of the deities are fully formed from the complete transformation of their respective seed syllables. Summon the wisdom wheel and dissolve it into them. Present the water for the face and the five offerings. Having purified the torma into the meditative absorption of food, offer it during the four sessions and please the deities with their respective recitations.

དེ་ཡང་གཡས་སུ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པ་བཞག་སྟེ་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱའོ། ། གཡོན་དུ་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་བུམ་པ་བཞག་ལ་མཆོད་པ་དང་བཟླས་པས་མཉེས་པར་བྱས་ནས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བགེགས་བསལ་དུ་གསོལ་ཞེས་ཕྲིན་ལས་བཅོལ་ལོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མཆོད་པ་ཡང་བྱ་སྟེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པ་ཡང་ལན་གསུམ་དུ་བྱའོ། ། འདི་དག་ནི་བུམ་པ་སྟ་གོན་ལ་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་བྱུང་ནས་རང་གི་སློབ་མ་བརྟགས་ལ་གཟུང་#བར་བྱ་སྟེ། བློ་དང་ལྡན་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དགའ་བ་བླ་མ་ལ་དད་ཅིང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ། བཀའ་དྲིན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ང་རྒྱལ་མེད་པ་བསླབ་པ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་ལྡན་པ། གསང་སྔགས་བསྒྲུབ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་རིགས་དང་ལྡན་ཞིང་སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་སྟེ། འདི་ནི་བརྟན་པས་མཆོག་ཏུ་གཟུང་བར་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། ། དེ་ལས་གཞན་པའི་སློབ་མ་ནི་དད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་ནས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་དང་བླ་མ་ལ་དད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ་གང་ཟག་གི་རིམ་པ་བཞིན་སྦྱར་རོ། ། དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་སློབ་མ་དང་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་གང་དང་ཡང་མི་ལྡན་པ་དེ་ནི་འདིར་མི་གནང་#ཞིང་དགག་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་སྣོད་དང་སྣོད་མ་ཡིན་པ་རྣམས་བརྟགས་ལ་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཁང་པའི་ནང་དུ་འཇུག་གོ། ། དེ་ནས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མས་ཀྱང་སྒོ་དྲུང་དུ་གནས་ཏེ། དགའ་ཆེན་ཁྱོད་བདག་སྟོན་པ་པོས#། ། སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། །

Furthermore, place the Victorious Vase (vijaya-ghaṭa) to the right and enter the immovable meditative absorption (acala-samādhi). To the left, place the All-Accomplishing Vase (sarvakarma-ghaṭa), and having pleased it through offerings and recitation, entrust it with the activity: "Please dispel the obstructors of the maṇḍala." One should also make offerings to the maṇḍala and, as before, make the supplication three times. These are the rituals for the preliminary preparation of the vases. Then, having gone outside, one should examine and accept one's disciples. Those who possess intelligence, who delight in the Mahāyāna, who have faith in the guru, great compassion, mindfulness of kindness, and are free from pride; who possess conviction in the trainings, who practice the Secret Mantra, who have exceptional devotion to the master, and who are of noble lineage and abide by the vows and samaya—such individuals are counted among the "jewel-like persons." The Victors have taught that these should be accepted as the most excellent and stable. Other disciples, however, who are preceded by faith and focus on enlightenment, and who possess vast faith in the deities of the maṇḍala and the guru, should also be accepted as appropriate, applied according to the individual's capacity. Those others who possess neither the qualities of a disciple nor the nature of a member of the assembly are not permitted here and should be rejected. Having thus examined those who are suitable vessels and those who are not, the master himself enters the house. Then, the fortunate disciple also stands before the door and says: "O Great Joy, you are my teacher; O Master, please turn your attention to me."

བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྟན་པ། ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། ། དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་སྩལ་དུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བདག་ལ་སྩོལ#། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། སྐྱབས་གསུམ་དག་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ#། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། མགོན་པོས་བདག་ནི་འཇུག་པར་འཚལ། ། དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་སློབ་དཔོན་འཁོར་ལོའི་གཙོ་བོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པས་ཚིག་འདིས་གནང་བ་སྦྱིན་ཏེ། བུ་ཚུར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡི། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་ཡུལ་ཆོ་ག་དག། ཁྱོད་ལ་ཡང་དག་བསྟན་པར་བྱ། ། ཁྱོད་ནི་ཚུལ་ཆེན་སྣོད་ཡིན་ཏེ། ། དུས་གསུམ་འབྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། རྡོ་རྗེ་གསང་སྔགས་བསྒོམ་#པ་ཡིས། ། དཔའ་བོས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ། ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མཚན་མེད་བརྙེས། ། གསང་སྔགས་སྦྱོར་བ་མཉམ་མེད་དེ། ། ཤཱཀྱ་སེང་གེ་སྐྱོབ་པ་ཡིས། ། བདུད་སྡེ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། ། དཔུང་ཆེན་དག་ཀྱང་དེ་ཡིས་བཅོམ། ། འཇིག་རྟེན་རྗེས་འཇུག་པར་རྟོགས་ནས། ། འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་མྱ་ངན་འདས། ། དེ་བས་ཀུན་མཁྱེན་ཐོབ་བྱའི་#ཕྱིར། ། བུ་ཡིས་བློ་གྲོས་འདི་བྱོས་ཤིག། ཅེས་སྨྲའོ། ། དེ་ནས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། བསོད་ནམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱི་#ལུས་དབུལ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བསྐུལ་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་།

I seek the Great Protector who demonstrates the way of great enlightenment. I pray that you grant me the reality of the samaya. Grant me the bodhicitta. Grant me the Three Jewels: the Buddha, the Dharma, and the Saṅgha. O Protector, I pray that you lead me into the supreme city of great liberation. Having thus made the request three times, the master, abiding in the meditative absorption of the Lord of the Mandala, grants permission with these words: "Come, child! I shall perfectly teach you the rituals of the Secret Mantra, the sphere of the Mahāyāna. You are a vessel for the great way. By meditating on the Secret Mantra of the Vajra Body, Speech, and Mind of the Buddhas who appear in the three times, the Heroes attained the signless state of omniscience at the foot of the Bodhi tree. Through this peerless application of Secret Mantra, the Protector Śākyasiṃha conquered the most formidable and vast hosts of Māra. Having realized how to follow the world, he turned the wheel of Dharma and passed into nirvāṇa. Therefore, my child, apply your intellect to this in order to attain omniscience." Thus he speaks. Then, one should take refuge in the Three Jewels, confess misdeeds, rejoice in merit, perform the dedication, generate the bodhicitta, offer one's own body, request all the Buddhas to turn the wheel of Dharma, and supplicate them not to pass into nirvāṇa.

སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་#སྡོམ་པ་བཟུང་བ་དང་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སློབ་མས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་ཅིང་བྱའོ། ། སྡོམ་པ་གཟུང་བ་ནི་དང་པོ་སློབ་དཔོན་གྱིས་#བསྒོ་སྟེ་འདི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་རིགས་དག་པའི། ། དམ་ཚིག་བརྟན་པར་གྱུར་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་དག། བློ་ཆེན་ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུང་བར་གྱིས། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་དེ་རྡོ་རྗེ། ། ཤེས་རབ་དྲིལ་བུ་ཞེས་གྲགས་སོ། ། སློབ་དཔོན་དག་ཀྱང་གཟུང་བར་གྱིས། ། བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ། ། འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་རིགས་དག་པའི། ། དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་ཡིན་པར་གསུངས། ། རིན་ཆེན་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། ཉིན་དང་མཚན་མོ་ལན་གསུམ་དུ། ། ཟང་ཟིང་མི་འཇིགས་ཆོས་དང་བྱམས། ། སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་རྟག་#ཏུ་སྦྱིན། ། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ཐེག་པ་གསུམ། ། དམ་ཆོས་ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུང་བར་གྱིས། ། འདི་ནི་པདྨའི་རིགས་དག་པའི། ། དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་ཡིན་པར་གསུངས། ། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་ནི། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བྱ། ། མཆོད་པའི་ལས་ཀྱང་ཅི་ནུས་བྱ། ། སྲོག་ཆགས་རྣམས་ནི་གསད་#མི་བྱ། ། མ་བྱིན་པར་ཡང་མི་#བླང་ངོ་། ། འདོད་ཆགས་དག་ཀྱང་མི་བྱ་ཞིང་། ། རྫུན་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། ། ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་སྟེ། ། ཆང་ནི་རྣམ་པར་སྤང་བར་བྱ། ། སེམས་ཅན་གདུལ་ཕྱིར་མ་གཏོགས་པར། ། བྱ་བ་མ་ཡིན་ཐམས་ཅད་སྤང་#། ། དམ་པ་ཉེ་བར་བརྟེན་བྱ་ཞིང་། །

One should take the vow of unobscured wisdom and make aspiration prayers. The student should perform the taking of refuge in the Three Jewels and so forth while reciting the verses. Regarding the taking of the vows, first the preceptor instructs as follows: "Go for refuge to the Buddha, the Dharma, and the Sangha—these are the Three Jewels. This is the firm samaya of the pure Buddha family. You, of great intelligence, should hold the vajra, the bell, and the mudrā. That which is bodhicitta is the vajra; wisdom is known as the bell. You should also hold the preceptor, for the guru is equal to all Buddhas. This is taught to be the samaya vow of the pure Vajra family. In the great and supreme Jewel family, three times during the day and night, you must constantly give the four kinds of gifts: material wealth, fearlessness, the Dharma, and loving-kindness. You should hold the sublime Dharma of the three vehicles—outer, inner, and secret. This is taught to be the samaya vow of the pure Lotus family. In the great and supreme Action family, you should correctly hold all the vows in their entirety. You should also perform acts of offering to the best of your ability. You must not kill living beings, nor should you take what is not given. You should not engage in sexual misconduct, nor should you speak lies. You must completely abandon alcohol, the root of all faults. Except for the sake of training sentient beings, you must abandon all that is improper. You should rely closely upon the holy ones..."

རྣལ་འབྱོར་པ་ཀུན་བསྙེན་བཀུར་བྱ། ། ལུས་ཀྱི་ལས་ནི་རྣམ་གསུམ་དག#། ངག་གི་རྣམ་པ་བཞི་དག་དང་། ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་དག་ནི། ། ཅི་ནུས་པར་ཡང་རྗེས་སུ་བསྲུང་། ། སེམས་ཅན་དོན་ལ་མི་ཕྱོགས་དང་། ། ཐེག་པ་དམན་ལ་དགོད་མི་བྱ། ། འཁོར་བ་དག་ཀྱང་ཡོངས་མི་སྤོང་#། ། རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་འདར་མི་ཆགས། ། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་གསང་བ་པ། ། དེ་ལ་བརྙས་པར་མི་བྱ་ཞིང་། ། ཕྱག་རྒྱ་བཞོན་པ་མཚོན་ཆ་དང་། ། མཚན་མ་འགོམ་པར་མི་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་དམ་ཚིག་གསུངས་པ་དག། བློ་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་སྲུངས#། ། དེ་ནས་བླ་མ་དེས་གསུངས་པའི། ། སྡོམ་པ་ལེགས་པར་གཟུང་བྱའོ། ། #ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནི་བསླབ་པ་དང་། ། དགེ་བའི་ཆོས་ནི་སྡུད་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ། ། བདག་གིས་བརྟན་པོར་གཟུང་བར་བགྱི། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ། སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་ལས་སྐྱེས་པའི། ། སྡོམ་པ་དེང་ནས་གཟུང་བར་བགྱི། ། རྡོ་རྗེ་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་དག། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། སློབ་དཔོན་དག་ཀྱང་གཟུང་བར་བགྱི། ། རིན་ཆེན་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ཡི། ། དམ་ཚིག་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ། ། ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་དུས་དྲུག་ཏུ། ། སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་རྟག་ཏུ་སྦྱིན། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བའི། ། པདྨའི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ཐེག་པ་གསུམ། ། དམ་ཆོས་སོ་སོར་གཟུང་བར་བགྱི། ། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་ནི། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། །

One should honor all yogis. The three types of physical actions, the four types of verbal actions, and the three types of mental actions should be guarded as much as possible. One should not turn away from the welfare of sentient beings, nor should one establish them in the Lesser Vehicle. One should not completely abandon cyclic existence, nor should one be attached to nirvana. One should not treat gods, asuras, or guhyakas with contempt. One must not step over mudras, mounts, weapons, or ritual symbols. Thus, you, the wise one, should always guard the samayas as they have been taught. Then, one should properly take up the vows spoken by the guru: "I shall firmly uphold the three types of ethical discipline: the discipline of restraint, the discipline of gathering virtuous dharmas, and the discipline of acting for the welfare of sentient beings. From this day forward, I shall uphold the vows born of the yoga of the Buddha, the Dharma, and the Sangha—the unsurpassed Three Jewels. I shall truly uphold the mudras of the vajra and the bell of the great, supreme Vajra family, and I shall also uphold the masters. In the great, supreme Ratna family, I shall always give the four types of gifts six times every day to the delightful samayas. In the great, supreme Padma family, which arises from great enlightenment, I shall individually uphold the sublime Dharma of the three vehicles: outer, inner, and secret. In the great, supreme Karma family, I shall truly uphold all the vows in their entirety."

མཆོད་པའི་ལས་ཀྱང་ཅི་ནུས་བགྱི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་མེད་པ། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བགྱི། ། སེམས་ཅན་མ་ལུས་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བདག་གིས་#སྡོམ་པ་མ་ལུས་གཟུང་། ། མ་རྒལ་#བ་དག་བསྒྲལ་བར་བགྱི། ། མ་གྲོལ་བ་དག་བདག་གིས་དགྲོལ#། ། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་དབུགས་དབྱུང་ཞིང་། ། མྱ་ངན་འདས་ལ་དགོད་པར་བགྱི། ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དག་གིས། ། མི་དགེ་བ་ནི་བཅུ་པོ་དག། བག་མེད་པ་ཡི་#གནས་གྱུར་པ། ། ཆང་ནི་རྣམ་པར་སྤང་བར་བྱ། ། དེ་བཞིན་ལྷ་དང་ལྷ་མིན་དང་། ། གསང་བ་པ་དག་བརྙས་#པ་དང་། ། མཚན་མ་ལ་སོགས་འགོམ་པ་རྣམས། ། དུས་འདི་ནས་ནི་བཟུང་ནས་ནི། ། ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་བར། ། བདག་ནི་རབ་ཏུ་ལྡོག་པར་བགྱི། ། དེ་ལྟར་སྡོམ་པ་བཟུང་བའི་སློབ་མ་ལ་སྙིང་ག་དང་མགྲིན་པ་དང་དཔྲལ་བར་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་དྲིའི་ཐིག་ལེ་གསུམ་བྱས་ཏེ། ཉི་མ་དང་པདྨ་དང་ཟླ་བ་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་སོ་སོར་བཀོད་ལ་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཅིང་། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ་སྤྱི་བོར་མེ་ཏོག་དང་སྤོས་སོ#། ། མར་མེ་དང་དྲི་ནི་སྙིང་གར་རོ། ། ལྷ་བཤོས་ནི་མདུན་དུའོ། ། དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཚིག་འདི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྦྱིན་ཏེ། དུས་འདི་ཉིད་ནས་བཟུང་ནས་ནི། ། འཁོར་བའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པར། ། མཆོད་པ་ཀུན་དང་ལྡན་པ་ནི། ། དུས་ཀུན་དུ་ནི་བདེ་བར་མནོས། ། ཞེས་པས་སོ། ། དེ་ནས་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་མངོན་པར་བསྔགས་#པའི་སོ་ཤིང་སོར་བཅུ་གཉིས་པ་ཤིང་དྲང་པོ་འོ་མ་ཅན་ལས་བྱུང་བ་སྲིན་བུས་མ་ཟོས་པ།

I shall also perform the activity of offering to the best of my ability. I shall generate the supreme, unsurpassed, and sacred bodhicitta. For the sake of the welfare of all sentient beings without exception, I shall uphold every vow without exception. Those who have not crossed over, I shall ferry across; those who are not liberated, I shall liberate. Those who have not found relief, I shall grant relief; I shall establish them in nirvāṇa. With body, speech, and mind, I shall completely abandon the ten non-virtuous actions, as well as intoxicants, which are the basis for heedlessness. Likewise, from this time forth until I reach the heart of enlightenment, I shall utterly refrain from despising gods, asuras, or guhyakas, and from treading upon sacred symbols and the like. Having thus caused the disciple to take the vows, one should apply three drops of scented water with the vajra-fist at the heart, throat, and forehead. Having placed the three syllables respectively upon a sun, a lotus, and a moon, one should bless them as body, speech, and mind, and protect them with the mantra of all activities. Then, having made offerings, one should place flowers and incense on the crown of the head; a lamp and perfume at the heart; and food offerings in front. Each of these should be given preceded by these words: "From this very moment, may you always remain in happiness, endowed with all offerings, unstained by the defects of saṃsāra." Then, one should give a twelve-finger-width tooth-stick made of straight, milky wood that has not been eaten by insects, consecrated with the mantra of all activities.

བུ་ག་དང་མཛེར་པ་མེད་པ་དྲང་པོར་བྱས་པ་ལ་དྲི་ཞིམ་པོས་བྱུགས་ཤིང་རྩེ་མོ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པ་#སློབ་མ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཁ་བལྟས་ཏེ་མི་སྨྲ་བར་སོ་ཤིང་བཅའོ། ། བཟའ་བ་ཟིན་ནས་མདུན་དྲང་པོར་དོར་རོ། ། དེ་ནས་སོ་ཤིང་གི་རྩེ་མོའི་ལྟས་བལྟ་#སྟེ། ཕྱོགས་མཚམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་#བརྒྱད་འགྲུབ་པའམ། ཡང་ན་བདག་ལ་ལྟ་བའམ་རྩེ་མོ་གྱེན་དུ་འགྲེང་ན་དངོས་གྲུབ་མཆོག་འགྲུབ་པོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཤར་དུ་བལྟས་ན་དངོས་གྲུབ་འབྲིང་འགྲུབ་བོ། ། མཚམས་དང་བྱང་དུ་བལྟས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པོ། ། ཐུར་དུ་བལྟས་ན་ས་འོག་གི་#དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་བོ། ། དེ་ནས་ངག་གི་ཉེས་པ་སྦྱང་བའི་#ཕྱིར་འཐོར་འཐུང་#བྱས་ཏེ་ཁ་བཀྲུས་ནས་ཧུབ་གསུམ་འཐུང་དུ་གཞུག་པའི་སྔགས་ནི། ཨོཾ་ཧྲཱིཿ#བི་ཤུདྡྷཱ་ཡ་སརྦྦ་#དྷརྨཱཡ་སརྦྦ་#པཱ་པཾ་ནི་ཙ་སཾ་ཤོདྷཱ་ཡ#། སརྦྦ་བི་ཀལྤ་#ཨ་པ་ན་ཡ་ཧཱུཾ། ཞེས་བཟླས་ལ་ཆུ་ཁྱོར་བ་གསུམ་འཐུང་དུ་གཞུག་#གོ། ། འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་རྣམས། ། ཨུ་དུམྦཱ་#རའི་མེ་ཏོག་བཞིན། ། བརྒྱ་ལམ་ན་#ནི་རེས་འགའ་ཞིག#། འབྱུང་འགྱུར་ཡང་ན་མི་འབྱུང་ངོ་། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་འབྱུང་བ། ། དེ་བས་ཀྱང་ནི་དཀོན་པ་སྟེ། ། གང་གིས་མཉམ་མེད་སེམས་ཅན་དོན། ། མྱ་ངན་མི་འདའ་བྱེད་པར་ནུས། ། བསྐལ་པ་བྱེ་མ་#དུ་མ་རུ། ། སྡིག་པ་བྱས་པར་གྱུར་པ་གང་། ། དེ་ཀུན་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་འདྲ་བ། ། མཐོང་བས་འབྱང་བར་འགྱུར་ཡིན་ན#། ། གྲགས་པ་མཐའ་ཡས་སྔགས་སྤྱོད་པའི། ། ཚུལ་ལ་གནས་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། ། སྐྱོབ་པའི་གསང་སྔགས་བཟླས་ན་#ནི། །

The tooth-stick should be straight, without holes or knots, anointed with fragrant scents, and its tip adorned with a garland of flowers. The disciple, facing east and remaining silent, should use the tooth-stick. After finishing the meal, it should be discarded straight ahead. Then, one should observe the signs at the tip of the tooth-stick: according to the divisions of the cardinal and intermediate directions, the eight activities such as pacification and so forth will be accomplished. Alternatively, if it points toward oneself or the tip stands upright, the supreme siddhi will be attained. Likewise, if it points east, the middling siddhi will be attained. If it points toward the intermediate directions or the north, worldly siddhis will be attained. If it points downward, the siddhi of the subterranean realms will be attained. Then, to purify the faults of speech, one should perform the ācamana (sipping water) and wash the mouth. The mantra for making the disciple drink three gulps is: Oṃ hrīḥ viśuddhāya sarvadharmāya sarvapāpaṃ niḥśodhaya sarvavikalpāpanaya hūṃ. Reciting this, one should have them drink three handfuls of water. In the world, the Omniscient Ones are like the udumbara flower: they appear only once in a great while, or perhaps not at all. The way of practicing the Secret Mantra is even rarer than that; it is that by which one is able to accomplish the peerless benefit of sentient beings without passing into nirvāṇa. Whatever sins have been committed over many tens of millions of eons, they will all be purified by merely seeing a maṇḍala such as this. What need is there to mention those who abide in the way of practicing the Secret Mantra of infinite renown? If one recites the mantras of the Protector...

གོ་འཕང་#བླ་ན་མེད་པར་འགྱུར། ། གང་དག་སྤྱོད་པ་མཆོག་འདི་ལ། ། བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་མི་གཡོ་བ། ། དེ་དག་གིས་#ནི་ངན་འགྲོའི་རྒྱུན། ། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་རབ་ཏུ་བཅད། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས། ། རྙེད་པ་མཉམ་མེད་དེ་རིང་རྙེད། ། གང་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ལ། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱིས་ནི། ། བསྟན་པ་འདི་ལ་ཁྱེད་རྣམས་ཀུན། ། ཡོངས་སུ་བཟུང་སྟེ་སྐྱེ་བཞིན་པ། ། དེ་ཕྱིར་ཁྱེད་རྣམས་ཐེག་ཆེན་ལ། ། སང་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཆེར་འབྱུང་བའི། ། ལམ་#མཆོག་འདི་ནི་དཔལ་དང་ལྡན། ། ཁྱེད་རྣམས་དེར་ནི་དོང་བས་ན། ། རང་འབྱུང་སྐལ་བ་ཆེན་པོ་ལ། ། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡི། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། ། ཡོད་དང་མེད་ལས་རྣམ་པར་འདས། ། ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་དྲི་མ་མེད། ། ཟབ་མོ་རྟོག་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། རབ་ཏུ་མི་རྟོགས་གནས་མེད་པ། ། སྤྲོས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ། སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། ། ལས་དང་བྱ་བ་ལ་སོགས་བྲལ། ། བདེན་པ་གཉིས་ལ་གནས་པ་ཡི། ། ཐེག་པ་རབ་ཀྱི་མཆོག་འདི་ཡི། ། ཚུལ་ལ་གནས་ན་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། #ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་དག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བཤད་པས་སྤྲོ་བ་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་#པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལས་ཐམས་ཅད་པ་བཟླས་པའི་སྲུང་སྐུད་མདུད་པ་གསུམ་བོར་བ་དཔུང་བ་གཡོན་པ་ལ་གདགས་སོ། ། དེ་ནས་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པའི་ཀུ་ཤ་ལ་སྔས་དང་སྟན་བྱས་ཏེ། རྨི་ལམ་གྱི་ལྟས་བལྟའོ#། ། རྨི་ལམ་གྱི་ལྟས་#མཐོང་བ་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་ནང་པར་དུས་སུ་ང་ལ་ཟློས་#ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །

They shall attain the unsurpassed state. Those whose intellects are utterly unshakable regarding this supreme conduct have severed the stream of the lower realms and the origin of all suffering. You, great beings, have today attained an incomparable gain. For you have all been fully accepted into this teaching by all the great beings, the Victors and their Sons. Therefore, you shall be born into the Mahāyāna tomorrow. This supreme path, which brings about the great emergence of the Mahāyāna, is glorious. Since you have entered it, you will become self-arisen ones of great fortune, Tathāgatas who are omniscient of the entire world. Transcending existence and non-existence, stainless like space, profound and beyond the reach of all ratiocination, without a fixed abode, free from all conceptual proliferation, and not proliferated by proliferations, it is devoid of karma, activity, and the like. If you abide in the manner of this supreme vehicle that rests upon the two truths, you will attain it. These words are to be spoken in order to perfectly generate enthusiasm by explaining the Mahāyāna Dharma. Then, a protection cord knotted three times and consecrated by the recitation of the sarvakarma mantra should be tied to the left arm. Then, using kuśa grass consecrated with mantra as a pillow and a seat, one should observe the signs of the dream. One should then instruct them: "Report to me in the morning morning whether the signs seen in the dream are auspicious or inauspicious."

རྨི་ལམ་མི་དགེ་བ་ན་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་གཞོམ་མོ། ། དེ་ནས་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་བྱས་ཏེ། ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བཀོད་ལ་དྲ་བ་དང་ར་བས་ཁ་སྦྱར་གྱི་སྦྱོར་བས་བསྲུངས་ཏེ་གཞག་#གོ། ། དེ་དག་ནི་(ལྟ་,སྟ་)གོན་ལ་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐུལ་བའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལ་གདབ་པའི་སྐུད་#པ་དང་ཚོན་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ཕྱིར་ས་ལ་གདབ་པ་དང་གཉིས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཐོག་མར་རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་མ་བསླབས་པ་#འབྱོངས་པ་དང་ཐིག་སྐུད་བཀལ་ཏེ། དེ་ནས་ཚོན་ལྔ་སོ་སོར་བཙོས་ནས་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་དྲི་ཞིམ་པོས་བྱུགས་ཤིང་གསེར་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་གཙང་མར་བཞག་ལ། རིགས་རེ་རེ་ལ་ཡང་རང་རང་#གཙོ་བོར་བྱས་པའི་ལྔ་ལྔ་ཡོད་པས་སྐུད་པ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ལྔ་ལྔ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་བྱའོ། ། སྔགས་པས་བདག་ཉིད་ཀྱི་མིག་གཡས་གཡོན་ལ་ཛ་དཀར་དམར་ལས་བསྐྱེད་པའི་ཉི་ཟླ་བསྐྱེད་ལ། དེ་ཉིད་ལ་ཡང་ཛས་སོ་སོར་མཚོན་པ་མིག་གི་#གཟི་མ་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་འབར་བའི་ལྟ་བས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཐམས་ཅད་དུ་བལྟས་#ཏེ། ཛ་#ལས་འཕྲོས་པའི་འོད་ཟེར་གྱི་ལྕགས་ཀྱུས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུད་པ་དྲངས་ཏེ། ཡི་གེ་ལྔས་དྲངས་པའི་དམ་ཚིག་གིས་# སྐུད་པ་ལ་ཐིམ་པར་བྱས་ནས། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་དྲིའི་ཆུས་བསང་གཏོར་བྱས་པའི་དྲི་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་ནས། ཨོཾ་ཨཱཿཨོཾ་ཧཱུཾ#། ཨོཾ་ཨཱཿསྭཱ་ཧཱུཾ#། ཨོཾ་ཨཱཿཨཱཿ#ཧཱུཾ། ཨོཾ་ཨཱཿ#ཧཱུ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་ཨཱཿ#ཧཱུཾ་ཧཱུཾ། ཞེས་བཟླས་སོ། །

If an inauspicious dream occurs, it should be dispelled by the mantra of all-activity. Then, having performed the offerings and praises, one should arrange the maṇḍala wheel in the direction of space and leave it there, protected by the application of the lattice and the enclosure joined together. These are the rituals for the preliminary preparation. Then, the master, abiding in the samādhi of Vajrasattva, should perform two actions: casting the thread into space in order to invoke the natural maṇḍala, and casting it upon the ground in order to draw the maṇḍala. First, having mastered one's own mudrā and prepared the marking thread, one should then boil the five colors separately, anoint them with the five nectars and fragrant scents, and place them in clean vessels of gold or the like. Since there are five colors for each of the families, with each family acting as the principal, there should be five threads for each, making twenty-five in total. The practitioner should generate the sun and moon in their right and left eyes from the white and red ja syllables. With a blazing gaze that draws in the brilliance of the eyes, marked individually by the ja syllables, they should look throughout the entire expanse of space. Drawing the wisdom thread from the heart of the wisdom being with the iron hook of light rays radiating from the ja, they should cause it to dissolve into the samaya thread drawn by the five syllables. Then, having performed the purification with the scented water of all-activity and offered fragrance, flowers, and so forth, they should recite: oṃ āḥ oṃ hūṃ, oṃ āḥ svā hūṃ, oṃ āḥ āḥ hūṃ, oṃ āḥ hā hūṃ, oṃ āḥ hūṃ hūṃ.

འཁལ་ཞིང་སྒྲིལ་བའི་དུས་སུ་ཡང་། ཨོཾ་ཨ་ནྱོ་ནྱཱ་ནུ་ག་ཏ་སརྦྦ་དྷརྨྨཱ་པ་རསྤ་ར་ཨ་ནུ་ག་ཏ་སརྦྦ་དྷརྨྨཱཿ་ཨདྱནྟཱ་ནུ་ག་ཏ་སརྦྦ་དྷརྨྨཱ་ནུ་པྲ་བེ་ཤ་ཡ་སརྦྦ་དྷརྨྨཱ་#ཧཱུཾ། ཞེས་རྗེས་སུ་དྲན་པས་བཟླས་ཤིང་བསྒྲིལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཚོན་སྣ་གཅིག་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྐུད་པ་བྱས་ཏེ་དྲི་ཞིམ་པོ་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་ལས་ཐམས་ཅད་པ་བཟླས་པའི་ཡུངས་ཀར་བསྲེས་པ་སྦངས་ཏེ། ཙནྡན་དཀར་པོའི་ཆུས་བྱུག་པར་བྱའོ། ། སྐུད་པ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ནང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། ། སྐུད་པ་བསྡོགས་ཤིང་བཟུང་ནས་ཛྫ་གསུམ་གྱིས་བཏོན་ལ་རང་རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་མ་ལ་གཏད་པར་བྱའོ། ། ཤེས་རབ་མེད་པར་བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་སྤྱོད་ན་སློབ་དཔོན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་#ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ལ་སློབ་མ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དམ་བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་དུ་བསམས་ཏེ་ཤར་གྱི་སྒོར་གནས་པར་བྱའོ། ། ནུབ་དང་ཤར་ན་གནས་པའི་སློབ་དཔོན་སློབ་མས་ཁུ་ཚུར་གཡོན་གྱིས་#བཟུང་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མཱ་#ཡ་སཱུ་ཏྲ་མ་#ཏི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་པས། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་གནས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་གཤེགས་ཤིག་པར་ཐིག་གི་སྒྲས་བསྐུལ་བར་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གནོད་སྦྱིན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཁ་བལྟས་ལ་སློབ་མ་གཤིན་རྗེའི་ཕྱོགས་སུ་ཁ་བལྟས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཀླུ་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཁ་བལྟས་ལ་ཐིག་གཉིས་པ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་གྲྭ་དང་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཚངས་པའི་ཐིག་གོ། ། གཉིས་པ་ནི་གྲྭའི་ཐིག་གོ།

Even while spinning and twisting [the thread], one should recite and twist it while recollecting: Oṃ anyonyānugata sarvadharmāḥ parasparānugata sarvadharmāḥ adyānugata sarvadharmā anupraveśaya sarvadharmāḥ hūṃ. Then, having prepared a thread for all activities of a single color, soak it in a mixture of fragrant scents, the five nectars, and white mustard seeds over which the "all-activity" mantra has been recited, and anoint it with white sandalwood water. The thread should be enclosed within the three syllables. Having gathered and held the thread, pull it out with three jaḥ syllables and entrust it to the respective mudrās. If one is practicing alone without a consort, the master should abide in the samādhi of Vajrasattva, while the disciple should be visualized as Vairocana or Amṛtakuṇḍalī and stationed at the eastern gate. The master and disciple, stationed in the west and east respectively, should hold [the thread] with their left fists and say: Oṃ vajrasamaya sūtraṃ mātikrama hūṃ. By saying this, one should imagine that the sound of the thread summons all the Tathāgatas dwelling in the world systems of the ten directions to come for the sake of sentient beings. Then, the master should face the direction of the yakṣas and the disciple should face the direction of Yama, and they should strike the thread in the sky. Likewise, facing the directions of the nāgas and Śakra, they should strike the second thread. In the same way, they should strike the corners and the cardinal directions. Among these, the first is the Brahma-thread, and the second is the corner-thread.

། གསུམ་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཐིག་གོ། ། བཞི་པ་ནི་སོ་སོར་ཆ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཐིག་གོ། ། དེ་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་བཏབ་པ་བཞིན་དུ་ས་ལ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། ཚངས་ཐིག་གི་གཡས་གཡོན་དུ་རི་མོ་དགུ་དགུ་བཏབ་པས་ཆ་བཅུ་བཅུར་འགྱུར་ཏེ། སྤྱིར་ཆ་ཆེན་པོ་ཉི་ཤུར་འགྱུར་རོ། ། དེ་རེ་རེའི་ནང་དུ་ཐིག་གསུམ་གསུམ་བཏབ་པས་སྣམ་བུ་བཞི་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། དེས་#ཆ་ཕྲན་བརྒྱད་# ཅུར་འགྱུར་རོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཚངས་ཐིག་གཉིས་པའི་གཡས་གཡོན་ཡང་གདབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། #དེ་ལ་ལྔ་པའི་དང་པོས་ནི་ར་བའི་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ས་བྱའོ། ། ལྔ་པ་བཞི་པས་ནི་འགྲམ་གྱི་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ས་བྱའོ། ། དྲུག་པའི་གསུམ་པས་ནི་སྒོའི་སྟེང་ལོགས་ཀྱི་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ས་བྱའོ། ། དང་པོའི་གསུམ་པས་ནི་སྒོ་ཁྱུད་ཀྱི་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ས་བྱའོ། ། གཉིས་པའི་གཉིས་པས་ནི་ལོགས་ཀྱི་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ས་བྱའོ། ། དང་པོའི་བཞི་པ་དང་གཉིས་པའི་དང་པོས་ནི་ཁྱམས་ཀྱི་ས་བྱའོ། ། ལྔ་པའི་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པས་ནི་#ཁ་ཁྱེར་གྱི་ས་བྱའོ། ། ལྔ་པའི་བཞི་པས་ཁ་ཁྱེར་གྱི་ས་བྱའོ། ། དྲུག་པའི་དང་པོ་དང་གཉིས་པས་དྲ་བ་དང་དྲ་ཕྱེད་ཀྱི་ས་བྱའོ། ། དེས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གནས་བསྒྲུབ་པའོ། ། དང་པོའི་བཞི་པས་ནི་ནང་#གི་ཀ་བའི་ས་བྱའོ། ། གཉིས་པའི་གསུམ་པས་ནི་ཕྱིའི་ཀ་བའི་ས་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཙནྡན་གྱི་ཕུར་བུ་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་#ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་སརྦ་བིགྷྣཱཾ#་བཾ་ཧཱུཾ། ཞེས་ལན་བདུན་བཟླས་པས་དབུས་ཀྱི་ལྟེ་བ་ལ་བཏབ་ལ་གསུམ་པའི་གསུམ་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ར་བའི་སར་#རི་མོ་གཉིས་སུ་གཡས་སྐོར་དུ་ཟླུམ་པོར་བསྐོར་བར་བྱའོ། །

The third is the outer line. The fourth is the line for the individual divisions. Then, as if striking the sky, one should strike the ground: by drawing nine lines to the right and left of the central axis (brahma-sūtra), there will be ten sections on each side, making twenty large sections in total. Within each of those, by drawing three lines, there will be four strips, which results in eighty small sections. One should understand that the same applies to the right and left of the second central axis. Regarding that, the first of the five [sections] is for the ground of the five-colored enclosure. The fourth of the five is for the ground of the five-colored base. The third of the six is for the ground of the five-colored upper sides of the doors. The third of the first is for the ground of the five-colored door-frames. The second of the second is for the ground of the five-colored sides. The fourth of the first and the first of the second are for the ground of the courtyard. The second and third of the five are for the ground of the ledge. The fourth of the five is for the ground of the ledge. The first and second of the six are for the ground of the lattice and half-lattice. By this, the location of the maṇḍala is established. The fourth of the first is for the ground of the inner pillars. The third of the second is for the ground of the outer pillars. Then, for a sandalwood stake, recite "OṂ VAJRA KĪLI KĪLAYA SARVA VIGHNĀN BAṂ HŪṂ" seven times and drive it into the central hub. On the third of the third [sections], the ground for the vajra enclosure, one should draw two lines and circle them clockwise in a circle.

དེ་ནས་དགུ་པའི་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་གསུམ་རི་མོ་གཉིས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་ཁོར་ཡུག་ཏེ་#པདྨའི་ཕྲེང་བའི་ས་བྱའོ། ། དེའི་འོག་གི་ཆ་གསུམ་ལ་ནང་གི་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཁོར་ཡུག་ཆེན་པོ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྡོ་རྗེ་ར་བའི་ས་བསྐོར་བར་བྱའོ། ། དེ་དག་ཀྱང་དང་པོ་རི་མོ་ནང་ནས་བསྐོར་རོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་ནས་བསྐོར་ཏེ། དེའི་ལྷག་མ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་ནི་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། ། ཐ་མའི་ཆ་བྲན་སྟོང་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཉེ་འཁོར་གྱི་#ས་བྱའོ། ། དེ་ནས་གསུམ་པའི་བཞི་པ་ལ་འདོད་པའི་ལྷ་མོའི་སྣམ་བུའོ། ། བཞི་པའི་དང་པོ་དང་བཞི་པའི་གཉིས་པ་དང་བཞི་པའི་གསུམ་པ་དང་བཞི་པའི་བཞི་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ནི་སྒོ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིའི་སྣམ་བུའོ། ། དེ་ནས་མིག་གཉིས་ལ་དྷི་#ལས་ཉི་ཟླ་བསྐྱེད་པའི་ཁྲོ་བོའི་ལྟ་བས་ནང་གི་ཐིག་གདབ་#ནས་ཁྲོ་བོའི་མིག་གི་ལྟ་སྟངས་#ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་#བགེགས་བསལ་ལ་ཕྱིའི་ཐིག་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། སྔར་བཏབ་པ་རྣམས་ལ་#ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། དེ་ལ་ར་བའི་ཚོན་སྣ་ལྔ་དང་འགྲམ་གྱི་ཚོན་སྣ་ལྔ་#སྒོ་དང་འབྲེལ་པ་ཕྱིའི་#སྒོའི་ནང་དང་སྒོ་ཁྱུད་ཀྱི་ས་བྱའོ། ། རྟ་བབས་བཞི་ནི་ཆུར་སྒོའི་བཞི་འགྱུར་སྣམ་ཕྲན་བཅུ་དྲུག་གི་ཚད་དོ། ། དེ་ལ་ཆུ་སྲིན་གྱི་མགོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱན་#རྣམས་དགོད་པའི་ས་བྱའོ། ། ར་བ་དང་འབྲེལ་པའི་སྣམ་ཕྲན་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ལ་གར་མཁན་གྱི་ལྷ་མོ་མཆོད་པས་ཕྱག་བྲེལ་#པ་རྣམས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ་ནི་རིན་ཆེན་ཕ་གུའི་སའོ། ། བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་ལ་ནི་དྲ་བ་དང་དྲ་བ་ཕྱེད་པ་དང་ཉི་ཟླའོ། །

Then, the first, second, and third parts of the ninth [section], each surrounded by two lines, constitute the perimeter, which is to be called the ground of the lotus garland. Below that, the three parts, using one and a half [units], form the great perimeter, which is to be drawn as the ground for the outer vajra fence. These are also to be drawn starting from the inner lines first, and then from the outside. The remaining one and a half [units] constitute the light maṇḍala. The final two empty parts are to be used for the ground of the maṇḍala’s surroundings. Then, on the fourth part of the third [section], is the ledge of the desire goddesses. The first, second, third, and fourth parts of the fourth [section] combined together constitute the outer ledge connected to the gates. Then, having generated the sun and moon from the syllable dhīḥ in the two eyes and applied the wrathful gaze, one should strike the inner lines; then, having cleared away obstacles with the light rays of the wrathful eye-gaze, one should strike the outer lines, applying them as appropriate to those previously struck. Regarding that, the five-colored pigments for the fence and the five-colored pigments for the borders are to be used for the ground of the inner and outer gate-frames connected to the gates. The four archways (toraṇa) are sixteen units in width, four times the width of the gate. On that, the ground for arranging ornaments such as the makara head is to be prepared. On the first and second ledges connected to the fence are the dancing goddesses busy with offerings. On the third is the ground for the jewel frieze (paṭṭikā). On the fourth and fifth are the lattices, half-lattices, and the sun and moon.

དྲུག་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུ་ཕྱེད་པའོ། ། སྒོའི་ལོགས་དང་འགྲམ་རྣམས་སུ་རྔ་ཡབ་འབར་བ་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའོ། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གཡས་གཡོན་དུ་རི་དྭགས་ཀྱིས་#མཚན་པ། ཕྱི་རོལ་གྱི་གྲྭ་བཞིར་གསེར་གྱི་བུམ་པ་བརྒྱད་དང་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཅི་རིགས་པར་བྲི་བར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་། ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་ནི། ། གྲུ་བཞི་པ་ལ་སྒོ་བཞི་པ། ། རྟ་བབས་བཞི་ཡིས་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། ཐིག་བཞི་དང་ནི་ཡང་དག་ལྡན། ། ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཛེས། ། དྲ་བ་དྲ་ཕྱེད་རྡོ་རྗེ་དང་། ། ནོར་བུ་ཟླ་བས་བརྒྱན་པའོ། ། སྒོ་དང་སྒོ་ཁྱུད་མཚམས་རྣམས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲས། ། བུམ་པ་ཀ་བ་རྡོ་རྗེ་ཕྱེད། ། བྲེ་ཡི་ཕྲེང་ནི་རིམ་བཞིན་གནས། ། བ་དན་དྲིལ་བུས་མཛེས་བྱས་ལ། ། རྔ་ཡབ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ནི། ། མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིས་བརྒྱན། ། ཁྲུ་ནི་བཅུ་གཉིས་ཚད་དང་ལྡན། ། ཚོན་རྩི་ལྔ་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། བུམ་པ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་བྲི། ། ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་ཟླུམ་པོར་བྱ། ། དེ་དག་#ནི་ཐིག་གི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་རྡུལ་ཚོན་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཁ་དོག་ལྔ་ལ་ཧཱུཾ་ལ་སོགས་པ་ཁ་དོག་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སོ་སོར་བསྟིམས་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐིག་གི་ཆོ་ག་བཞིན་བྱ་སྟེ། ཚོན་རྩི་འོད་འབར་བར་བསམས་ཏེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་མ་#ཏི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ཆོས་དབྱིངས་འདི་ནི་རྣམ་པར་དག། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་རྣམ་གྲོལ་#མཛད། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་རྒྱལ་པོ་ཆེ། །

The sixth [section] is the half-vajra jewel. On the sides and bases of the doors, there are flaming yak-tail whisks, victory banners, and pennants fluttering in the wind. To the right and left of the Dharma wheel, it is marked by deer. In the four outer corners, one should draw eight golden vases and various offerings as appropriate. Furthermore: The sublime maṇḍala of the Mind is square with four doors, Adorned with four archways, Perfectly endowed with four lines, And beautifully graced by eight pillars. It is decorated with lattices, half-lattices, vajras, And jewels and moons. At the doors, the door-surrounds, and the junctions, It is embellished with vajras and jewels. The vases, pillars, and half-vajras, Along with the series of neck-pieces, are arranged in sequence. Made beautiful with pennants and bells, And adorned with yak-tail whisks. Adorned with the five sensory qualities And the five types of offerings, It measures twelve cubits in size And is perfectly endowed with the five colors. One should draw it with eight vases, Making it completely circular on all sides. These are the rituals for the lines. Then, the colored powders should be consecrated. Having dissolved the five colors, each endowed with the five syllables such as HŪṂ, one should perform the rituals for the lines, such as the withdrawal of the wisdom maṇḍala, and so forth. Visualizing the colored powders as blazing light, one consecrates them by reciting: OṂ VAJRA CITRA SAMAYA MĀTIKRAMA HŪṂ. Then: This sphere of phenomena is utterly pure; It brings liberation to the realm of sentient beings. Great King, the Vajra Holder,

རྡུལ་ཚོན་མི་ཕྱེད་ངོ་བོ་ཉིད། ། ཅེས་པའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མས་གཡོན་པའི་ཁུ་ཚུར་གྱིས་དབང་ལྡན་གྱི་ཕྱོགས་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྒོའི་སྟེང་ལོགས་ཀྱི་ཚད་དུ་བྲི་བར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཐོག་མར་ནི་དཀར་པོའོ། ། དེ་ནས་ནི་སེར་པོའོ། ། དེ་ནས་ནི་དམར་པོའོ། ། དེ་ནས་ནི་#ལྗང་གུ་སྟེ་ནང་རོལ་ནི་ནག་པོའོ། ། དེ་ཡང་སྦོམ་ཕྲ་དང་ཡོན་པོ་དང་གཡོན་སྐོར་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་སྤངས་ཏེ་བྲིའོ། ། དེ་ནས་དབུས་ནས་བྲིའོ། ། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པས་ཅི་བདེར་བྲིའོ། ། དབུས་དང་ཤར་ལ་སོགས་པའི་རེའུ་ཆ་རྣམས་ནི་ནག་པོ་དང་། དཀར་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། ལྗང་གུ་གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། ། མཆོད་སྣམ་ནི་དམར་པོའོ། ། #སྒོ་དང་སྒོའི་སྣམ་བུ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྣམ་བུའོ། ། དེ་ནས་རྡུལ་ཚོན་གྱི་བགེགས་འབྱུང་བ་ལྔ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནི་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་གཞོམ་མོ། ། གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནི་རྟ་མགྲིན་གྱི་སྦྱོར་བས་སོ། ། བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་གྱི་#སྦྱོར་བས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་ལ་ཡང་སྦྱར་དུ་རུང་ངོ་། ། འདིར་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་པས་ན་གནོད་མཛེས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་བགེགས་གཞོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་#ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་#པ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ཨཱ་ན་ཡ་ཧོ་བྷ་ག་བཱན་བིདྱཱ་རཱ་#ཛ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་ཅིང་གནོད་མཛེས་ཀྱི་ཚམ་ངམ་གྱིས་#སྲུང་ཞིང་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པས་བགེགས་ཀྱི་ཚོགས་འཇིག་པར་བྱེད་པ་འདི་ལ་སོམ་ཉི་མི་བྱའོ། །

"Colored powder is of an indivisible nature." Thus it is said. Then, the disciple, using the left fist, should begin from the direction of Ishāna and draw up to the height of the door lintel. Furthermore, beginning from the outside, the first is white; then yellow; then red; then green; and the innermost is black. This should be drawn while avoiding defects such as being too thick or thin, crooked, or drawn counter-clockwise. Then, one draws from the center. Thereafter, the ritual vajra master and others may draw as they please. The squares in the center, east, and so forth are black, white, yellow, red, and green, respectively. The offering ledge is red. The doors and the door moldings are the directional moldings. Then, regarding the obstacles arising from the five elements of the colored powder: for the body maṇḍala, they are to be destroyed through the application of Yamāntaka; for the speech maṇḍala, through the application of Hayagrīva; and for any of the body, speech, or mind maṇḍalas, the application of Amṛtakuṇḍalī is appropriate. Since this is the maṇḍala of Vajradhara, the obstacles are to be destroyed through the application of Sumbharāja. Reciting: "Oṃ sumbhani sumbha hūṃ phaṭ! Oṃ gṛhṇa gṛhṇa hūṃ phaṭ! Oṃ gṛhṇāpaya gṛhṇāpaya hūṃ phaṭ! Oṃ ānaya ho bhagavān vidyārāja hūṃ phaṭ!" one should protect with the fierce display of Sumbharāja. There is no doubt that through such miraculous manifestations, the hosts of obstacles are destroyed.

དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ནས་དེ་ནས་#ཕྱག་རྒྱ་དགོད་པར་བྱ་སྟེ། ཧཱུཾ་ལ་སོགས་པ་གསུང་གི་ཕྱག་རྒྱའམ། རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཐུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའམ། ཕྱག་དང་ཞབས་ལ་སོགས་པ་སྐུའི་#ཕྱག་རྒྱ་བྲི་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་འདིར་རེ་ཞིག་ཐུགས་ཀྱི་མཚན་མའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པ་གསུངས་ཏེ། དབུས་སུ་ནི་སྣ་ཚོགས་པདྨ་དང་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་ཁ་དོག་སྔོན་པོའི་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་རྩེ་དགུ་པའོ། ། ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་བཞིར་སྣ་ཚོགས་པདྨ་ལ་གནས་པའི་ཟླ་བ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་། པདྨ་དང་རྒྱ་གྲམ་གྱི་གདན་གྱི་སྟེང་དུ་འཁོར་ལོ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། པདྨ་དང་། རལ་གྲི་ཁ་དོག་སོ་སོར་བྲི་བར་བྱའོ། ། མེའི་གྲྭ་ལ་སོགས་པའི་མཚམས་བཞི་རུ་ནི་པདྨ་དང་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་སྟེང་དུ་ཨུཏྤལ་དཀར་པོ་དང་། སྔོན་པོ་ཅུང་ཟད་རྩ་བ་དམར་བ་དང་། དམར་པོ་དང་། ལྗང་གུ་སྟེ། སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་མཚན་མ་སོ་སོར་དགོད་པར་བྱའོ། ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྣམ་བུའི་གྲྭ་བཞིར་མེ་ལོང་དང་། པི་ཝང་དང་། དྲིའི་(དུང་,དུད་)དང་། རོའི་སྣོད་ཐོད་པ་སྟེ། པདྨའི་སྟེང་ན་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དགོད་དོ། ། སྣམ་བུ་གསུམ་པ་ལ་པདྨ་དང་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་བྱམས་པའི་ཀླུ་ཤིང་དང་གཞན་སེམས་དཔའ་#དག་ནི་#གཙོ་བོའི་ཁ་དོག་དང་ཕྱག་མཚན་དང་#མཐུན་པར་བྲིའོ། ། ཁྲོ་བོ་རྣམས་ནི་པདྨའི་སྟེང་ན་ཉི་མ་ལ་གནས་པའི་ཤར་སྒོར་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་དབྱུག་ཏོའོ། ། ལྷོའི་སྒོར་ནི་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པའི་རྡོ་རྗེའི་དབྱུག་ཏོའོ། །

Having thus drawn the maṇḍala, one should then arrange the mudrās. One should draw the mudrās of speech, such as the syllable HŪṂ and so forth; the mudrās of mind, such as the vajra and so forth; or the mudrās of body, such as the hands and feet and so forth. In this context, the explanation is given primarily in terms of the symbols of mind. In the center, upon a multicolored lotus and a sun disk, is a large blue nine-pronged vajra. In the four cardinal directions, such as the east, upon multicolored lotuses, one should draw a wheel, a jewel, a lotus, and a sword, each resting on a seat of a moon disk, a jewel, a lotus, and a crossed vajra, respectively. In the four intermediate directions, such as the southeast, upon lotuses and moon disks, one should arrange the respective symbols of mind for Locanā and the others: a white utpala, a slightly bluish one with a reddish base, a red one, and a green one. In the four corners of the ledge of sensory qualities, one should arrange the symbols of Rūpavajrā and the others, resting on moon disks upon lotuses: a mirror, a lute, a perfume casket, and a skull-cup containing food. On the third ledge, upon lotuses and moon disks, one should draw the naga-tree of Maitreya and the other bodhisattvas, in accordance with the colors and hand-symbols of the central deity. As for the wrathful deities, they rest on sun disks upon lotuses: at the eastern gate is the staff of Yamāntaka; at the southern gate is the vajra-staff of Aparājita.

ནུབ་སྒོར་ནི་རྟ་མགྲིན་གྱི་པདྨ་འོད་རྣོན་པོ་དང་བཅས་པའོ། ། བྱང་སྒོར་ནི་བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་གྱི་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་མོ། ། ཤར་ལྷོ་མཚམས་ནི་མི་གཡོ་མགོན་གྱི་རལ་གྲིའོ། ། ལྷོ་ནུབ་མཚམས་སུ་ནི་འདོད་པའི་རྒྱལ་པོའི་ལྕགས་ཀྱུའོ། ། ནུབ་བྱང་མཚམས་སུ་ནི་དབྱུག་སྔོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་དབྱུག་པའོ། ། བྱང་ཤར་མཚམས་སུ་ནི་སྟོབས་པོ་ཆེའི་ཏྲི་ཤཱུ་ལའོ#། ། ཤར་སྟོད་དུ་ནི་གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་#བའི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པ་གཙུག་ཏོར་གྱིས་མཚན་པའོ། ། ནུབ་སྨད་དུ་ནི་གནོད་མཛེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའོ། ། དེ་ཡང་རང་གི་སྔགས་བཟླས་ཤིང་ཐུན་མཚམས་སུ་བྲིའོ། ། དེ་དག་ནི་ཚོན་དགྱེ་བའི་རིམ་པའོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་མ་ལེགས་པར་འབྱོངས་པ་དང་། དང་པོ་སྦྱོར་བས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཆོ་ག་བྱའོ། ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆོས་འབྱུང་#ནས། བཛྲ་དྷྲྀཀ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་སོ་སོའི་མཚན་གྱི་སྔགས་ཀྱིས་བཏོན་ནས་སོ་སོའི་གདན་ལ་རྫོགས་པར་བསྒོམ་ཞིང་། དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའི་#འོད་ཟེར་ལས་ཁྲོ་བོའི་རྒྱལ་པོ་གནོད་མཛེས་འཕྲོ་བས་ཕྱོགས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་#ལ་སྤྱན་དྲངས་ལ་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་མཆོད་པས་མཆོད་དེ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པས་དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ནས་གནོད་མཛེས་ཀྱི་བར་གྱིས་སྤྱི་བོ་ནས་རྐང་པའི་བར་དུ་དགོད་པའོ། ། གནས་གསུམ་དུ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་པོ་དགོད་པ་དང་། སེམས་དཔའ་གསུམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་དགོད་ཅིང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པོ།

At the western gate is Hayagrīva’s lotus with a sharp light. At the northern gate is Amṛtakuṇḍalī’s crossed vajra. In the southeast is Acala’s sword. In the southwest is Takkirāja’s hook. In the northwest is Nīladaṇḍa’s blue vajra-staff. In the northeast is Mahābala’s trident. In the upper east is Uṣṇīṣacakravartin’s eight-spoked wheel marked with a crown protuberance. In the lower west is Sumbharāja’s vajra. These should be drawn during the intervals between sessions while reciting their respective mantras. This is the sequence for applying the colors. Then, once the mudrās have been properly mastered, one should perform the ritual of entering into union through the initial application. From the source of phenomena of insight, one should invoke the individual deities with their name-mantras, such as Vajradhṛk, and meditate on them as complete upon their respective seats. Then, from the light rays of the samādhisattva, the wrathful king Sumbharāja emanates, inviting the wisdom wheel from the ten directions into the samaya wheel. Having made outer, inner, and secret offerings, Yamāntaka and the others perform the summoning, entering, binding, and subjugating. The principal deity of the maṇḍala is then arranged from Vairocana down to Sumbharāja, from the crown of the head to the feet. One should arrange the three vajras of body, speech, and mind at the three places, and perform the blessing up to the culmination of the three sattvas.

འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ལ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་དང་། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དང་བཞི་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། ཆོས་དང་། ལས་དང་། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱས་གདབ་པར་བྱའོ། ། འདི་དག་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་མཆོད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱ་སྟེ། མེ་ཏོག་གི་ཆར་གྱིས་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དབུ་ལའོ། ། དྲི་དང་བདུག་སྤོས་ཀྱིས་ནི་ཤངས་ལའོ། ། བྱུག་སྤོས་ཀྱིས་ཐུགས་ལའོ། ། #མར་མེ་ནི་སྤྱན་ལའོ། ། ལྷ་བཤོས་ནི་ལྗགས་ལའོ། ། དྲིལ་བུ་ནི་སྙན་ལའོ། ། ཡོན་ཆབ་དང་ཞབས་བསིལ་ནི་ཕྱག་དང་ཞབས་ལའོ། ། དེ་དག་ཀྱང་། མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་མཆོག་བསྟན#། ། ཞེས་གསུངས་པས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་པའི་#འོད་ཟེར་ལས་བྱུང་བས་ན་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་དབུས་སུ་གཏོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་སྤྲིན་གྱི་ཆར་བྱུང་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ནང་གི་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ#། ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་བླ་ན་མེད་པའི་མཆོད་པ་བརྩམ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕྲ་རབ་བསགས་པ་ལས་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གང་བར་བསམས་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཆོད་པས་མཉེས་པ་འདི་ནི་ནང་གི་མཆོད་པའོ། ། དེ་ནས་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་། དཔའ་བོ་ལྔ་ཁ་ཟས་སྦྱང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྦྱངས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ལ་དབུལ་བར་བྱ་ཞིང་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཚིམ་པར་བྱ་བ་འདི་ཉིད་ནི་གསང་བའི་མཆོད་པའོ། ། དེ་ནས་བསྟོད་#པ་དང་བཟླས་པས་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ།

For the deities of the retinue, one should apply the four seals: the vajra seals of body, speech, and mind, and the wisdom-being (jñānasattva). These constitute the ritual for blessing the maṇḍala. Then, one should please the deities of the maṇḍala with outer, inner, and secret offerings. A rain of flowers is offered to the crowns of the deities' heads; fragrance and incense to their noses; unguents to their hearts; lamps to their eyes; divine food to their tongues; and bells to their ears. The water for the mouth and the water for washing the feet are offered to their hands and feet. Regarding these, it is said: "The five supreme types of offerings are taught." Since these arise from the light rays of the samādhi-sattva, which are uncommon to worldly beings, one should imagine that a rain of offering clouds arises and reaches all the Buddhas who reside within the center of the expanse of space. Then, having performed the inner offering, one should commence the unsurpassed offering through the union of mudrā and meditative absorption. One should imagine that the entire realm of space is filled with Tathāgatas formed from the accumulation of subtle particles of bodhicitta. To please them with the offering of the non-duality of method and insight is the inner offering. Then, having purified the five nectars and the five heroes through the samādhi of purifying food, one should present them to the deities of the maṇḍala and satisfy oneself as well; this is the secret offering. Finally, one should please them with praises and recitations.

དེའི་རྗེས་ལ་ཕྱིར་བྱུང་ལ་གཏོར་མ་དང་མཆོད་པས་ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་སོ་སོར་#མཉེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སོང་སྟེ། སྟོད་གཡོགས་དང་སྨད་གཡོགས་དང་གཙུག་ཏོར་ལ་སོགས་པའི་རྒྱན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་སྐུར་བསྒྱུར་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཡས་ཕྱོགས་ནས་བསྐོར་བ་#ལན་གསུམ་བྱས་ཏེ#། ཕྱག་བྱས་ནས་མེ་ཏོག་གི་#ཕྲེང་བ་སྔོན་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་ཕུལ་ཏེ། སླར་བླངས་#ནས་བདག་གི་མགོ་བོ་ལ་བཅིངས་ནས་ལྷས་གནང་བར་བསམས་པ་འདིས་ནི་རྫས་དང་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དག་པར་འགྱུར་རོ། ། འདི་དག་ནི་མཆོད་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཁ་བལྟས་ཏེ། རྒྱས་པའི་ལས་དང་འབྲེལ་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱའོ། ། སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་ནི་འོག་ནས་སྟོན་པས་འདིར་མ་བསྟན་ནོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ#། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་མེ་ཏོག་འཐོར་#བའི་བར་གྱིས་ཞུགས་#ལ་ཕྲེང་བ་ནས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་བར་གྱིས་བཀའི་གནང་བ་ཐོབ་པར་བྱས་ལ་སློབ་མ་གཞུག་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་བདེན་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་#བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ནམ་མཁའ་སྐྱེ་བ་མཚན་ལྡན་ཕྱིར། ། ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་པའི་མཆོག། སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ཆེ་རང་བཞིན། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདག་གྲུབ་མཛོད། ། ཀུན་མཆོག་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་སྟེ། ། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ལྷག་པའི་ལྷ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱལ། ། མི་འགྱུར་མཆོག་ཏུ་བདག་གྲུབ་མཛོད། ། ཉེས་པ་མི་མངའ་རྟག་པ་ཁྱོད། ། འདོད་ཆགས་ཀུན་གྱི་རྗེས་ཆགས་པ། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་དགའ་བ་ཆེ། །

Following that, one should go outside and satisfy the directional guardians individually with offering cakes and offerings. Then, having entered the maṇḍala, one should transform into the form of Hūṃkāra, complete with all ornaments such as the upper and lower garments and the uṣṇīṣa. Having circumambulated the maṇḍala three times from the right, one should prostrate and offer a blue flower garland to the principal deity of the maṇḍala. Taking it back, one binds it upon one’s own head and contemplates that the deity has granted permission; by this, all impurities of substances, requisites, and so forth, will be purified. These are the rituals of offering. Then, facing the eastern direction, one should please the deities of the maṇḍala in connection with the activity of enrichment. The ritual of the fire offering will be shown below, so it is not taught here. Then, one should enter oneself. Having generated the mind of awakening and entered up to the scattering of flowers, one should obtain the authorization of the command through the sequence from the garland up to the subsequent permission. For the purpose of admitting the disciples, one should recite the blessing of truth: "Because space is characterized by birth, The supreme without beginning or end, The nature of the Great Vajrasattva, May you grant me the accomplishment of Vajrasattva. The great supreme siddhi of all, The great lord, the supreme deity, The king of all Vajra-holders, May you grant me the supreme, unchanging accomplishment. You who are faultless and eternal, Who are passionate toward all passions, The great passion, the great joy..."

བཅོམ་ལྡན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་མཛོད། ། ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག། གདོད་ནས་གྲོལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཀུན་བདག་ཉིད། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་#བདག་གྲུབ་མཛོད། ། དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱི་མཆོག། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཕྱག་རྒྱའི་མཆོག། གྲུབ་པའི་རྡོ་རྗེ་ཆེར་བསྟོད་པ། ། རྡོ་རྗེ་སྙེམས་པ་བདག་མཛོད་ཅིག། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ཁྱབ་ཅིང་། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྙིང་ལ་ཞུགས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡབ་གྱུར་ཅིང་། ། འདོད་ཆགས་དམ་ཚིག་མཆོག་གྱུར་པའོ། ། བདེན་པ་འདི་ཡིས་ཡེ་ཤེས་མཆོག། ཤེས་རབ་ཐབས་བདག་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན། ། བདེན་པ་དེ་ཡིས་མགོན་བདག་ལ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་འདོད་པ་རབ་རྫོགས་མཛོད། ། ཆོས་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། ། དག་ཅིང་གསལ་#ལ་རྙོག་པ་མེད། ། གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། ། རྒྱུ་དང་ལས་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང་། ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས། ། བདེན་པ་འདི་ཡིས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། གཟུགས་བརྙན་གསལ་བར་སློབ་མ་ནི། ། ཀུན་གྱིས་དྲི་མ་མེད་མཐོང་ཤོག། ཅེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། ། འདི་དག་ནི་སློབ་དཔོན་འཇུག་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་དང་སློབ་མའི་བར་དུ་ཡོལ་བས་བཅད་ནས་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ཆུས་བཀྲུས་པའི་རས་དམར་པོའི་གདོང་གཡོགས་ཀྱིས་བཀབ་ལ། སྡུག་པ་ཁྱོད་སུ་ཡིན་ཞེས་ལན་གསུམ་དྲིའོ། ། དེས་ཀྱང་སྡུག་པ་བདག་ནི་སྐལ་བ་བཟང་པོའོ། ། ཞེས་ལན་གསུམ་#བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་#ཕྲེང་བ་འཛིན་པས་སྒོར་ཡང་དག་པར་མཆོད་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་དུ། ཡུལ་འཁོར་ཁྱིམ་དང་གླང་པོ་རྟ། །

May the Blessed One grant me accomplishment! Most supreme of all that is utterly pure, the Tathāgata liberated from the beginning, Samantabhadra, the self-nature of all—grant me the state of a Bodhisattva! Most supreme of all great accomplishments, the supreme mudrā of great sovereignty, highly praised as the Great Accomplished Vajra—make me Vajragarva! Pervading the minds of all sentient beings, entered into the hearts of all sentient beings, become the father of all sentient beings, and the supreme samaya of passion! By this truth, the supreme wisdom, the maṇḍala of the nature of insight and method—by that truth, O Protector, please completely fulfill my desires! All phenomena are like reflections: pure, clear, and untroubled; ungraspable and inexpressible, arising entirely from causes and karma, and born definitively from suchness. By this truth, may all disciples clearly see their reflections in the maṇḍala, free from all stains. Recite this three times. These are the rituals for the master’s entry. Then, having partitioned the space between the great maṇḍala and the disciples with a curtain, cover their faces with a red cloth washed with the water of all-activity. Ask them three times: "Who are you, beloved?" They should reply three times: "I am a fortunate one, beloved." Then, holding a flower garland, they should make offerings at the door. Likewise: "Kingdoms, houses, elephants, and horses..."

གསེར་དང་མུ་ཏིག་བྱི་རུ་དང་། ། ནོར་བུ་དང་ནི་ཁྱད་པར་རྫས། ། བུ་དང་ཆུང་མ་བདག་ཉིད་དང་། ། བྲན་ཕོ་བྲན་མོ་བཅས་རྣམས་ཀུན། ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་དབུལ་བར་བགྱི། ། ཞེས་ཡོན་གྱི་བྱེ་བྲག་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་བཞག་ལ། ཨོཾ་སརྦ་#ཡོ་ག་ཙིཏྟ་ཨུཏྤཱ་དཱ་ཡཱ་#མི། སུ་ར་ཏ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཧོ། ། ཞེས་པས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ལ། སིདྡྷི་བཛྲཱ་ཡ་ཐ་#སུ་ཁཾ། ཞེས་པས་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བྱའོ། ། དེང་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་#བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས། ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་སྨྲ་བར་མ་བྱེད་ཅིག། དད་པ་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་#པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པའི་གསང་སྔགས་ཀྱིས་ཡོལ་བའི་ནང་དུ་བཀུག་ཅིང་ཚུད་པར་བྱས་ནས་སམ་ཡང་ན། ཨ་ཁཾ་བཱི་ར་ཧཱུཾ། ཞེས་བྱ་བའི་ཡི་གེ་ལྔ་ཡིས་ནང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ལ་དེ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྡོམ་པ་འཛིན་དུ་གཞུག་སྟེ། དེང་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་སུ་ཞུགས་ཀྱི#། ངས་ཁྱོད་ལ་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཐོབ་ན། དངོས་གྲུབ་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཡི#། དངོས་གྲུབ་འདི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་མ་སྨྲ་ཤིག་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མའི་སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་བཞག་#ལ། ཨོཾ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། སྙིང་ལ་ཡང་དག་ཞུགས་པར་གྱུར། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་ཏྭ་ཧཱུཾ།

"Gold, pearls, coral, jewels, and especially precious substances, children, wives, myself, and all servants, male and female—from this day forward, I offer them all." Thus, one should offer the various types of gifts. Then, placing the vajra at the heart, one should generate the mind of enlightenment with: oṃ sarvayoga citta utpādayāmi suratasamayas tvaṃ hoḥ. Then, with siddhi vajrāya tha su khaṃ, one should cause the wheel to turn. One should say: "Today, through the blessings of all the Tathāgatas, do not speak of this to those who have not seen the supreme secret maṇḍala of all the Tathāgatas, nor to those who lack faith." Then, having summoned and caused [the disciple] to enter within the curtain by means of the secret mantras of Yamāntaka and so forth, or else by the five syllables a khaṃ vī ra hūṃ, one should cause them to enter. Then, as before, one should have them take the vows, saying: "Today you have entered the family of all the Tathāgatas. I shall generate in you that wisdom by which even the wisdom of all the Tathāgatas is attained, let alone other siddhis. Do not speak of this siddhi to those who have not seen the great maṇḍala; otherwise, your samaya will be impaired." Then, placing the vajra at the disciple's heart, one says: oṃ vajrasattva adya tvayi samyakpraviṣṭo bhavet oṃ vajrasattva hūṃ.

གལ་ཏེ་ཚུལ་འདི་སྨྲས་ན་ནི། ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དྲལ་ཏེ་གཤེགས། ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་ཐོད་པ་ན་གནས་པའི་བདུད་རྩི་འཐུང་དུ་གཞུག་(ཏེ,སྟེ)། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དམྱལ་བའི་ཆུ། ། དམ་ཚིག་འདས་ན་སྲེག་#པར་བྱེད། ། དམ་ཚིག་བསྲུངས་ན་དངོས་གྲུབ་སྟེར། ། རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩིའི་ཆུ་འཐུང་ཤིག། ཨོཾ་བཛྲ་ཨུད་ཀ་ཋཿ#། དེ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེང་ཕྱིན་ཆད་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ང་ཡིན་གྱིས་ངས་འདི་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བྱ་དགོས་སོ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་བརྙས་པར་མ་བྱེད་ཅིག། མི་བདེ་བ་མ་སྤངས་པས་ཁྱོད་དུས་བྱས་ནས་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ལ། སློབ་མས་འདི་སྐད་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག#། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདག་ལ་འབབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་གསོལ་བ་ལན་གསུམ་#གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དབབ་སྣོད་སློབ་མ་དེ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སུ་བསམས་ལ། ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་ཡི་གེ་ཨ་དམར་པོ་བཀོད་ལ་སྙིང་གར་#ལཾ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་དབང་ཆེན་སེར་པོ་གྲུ་བཞི་གྲྭ་བཞི་ལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་པས་མཚན་པ་དེའི་དབུས་སུ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ངོ་། ། བཾ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཟླུམ་པོ་བུམ་པས་མཚན་པ་ལྟེ་#བར་བསམ། ཡཾ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞུ་འདྲ་བ་བ་དན་གྱིས་མཚན་པ་རྐང་པའི་འོག་ཏུའོ། ། རཾ་ལས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་གསུམ་མདོམས་སུ་བསམ། མགྲིན་པར་ཨཱཿ#། སྤྱི་བོར་ཧ།

"If you speak of this way, it will immediately tear [you apart] and depart," he says. Then, make [the disciple] drink the nectar contained in the skull-cup: "This is the water of hell for you; if you transgress the samaya, it will burn you. If you guard the samaya, it bestows siddhi. Drink this water of Vajra-amṛta! Oṃ vajra udaka ṭhaḥ." Then, one should say these words: "From this day forward, I am your Vajrapāṇi. Whatever I say, 'Do this,' must be done. Do not treat me with contempt. If you do not abandon [this], you will pass away and fall into hell." Then, in response to those words, the disciple should make this request three times: "May all the Tathāgatas grant their blessings! May Vajrasattva descend into me!" Then, visualize the disciple as Amitābha. Place the syllable A, red in color, on all the limbs. At the heart, from the complete transformation of the syllable Laṃ, visualize a yellow Mahendra-maṇḍala, square, with four corners marked by three-pointed vajras, and in its center the syllable Hūṃ. From the complete transformation of the syllable Vaṃ, visualize a circular water-maṇḍala marked by a vase at the navel. From the complete transformation of the syllable Yaṃ, visualize a bow-shaped wind-maṇḍala marked by banners beneath the feet. From the syllable Raṃ, visualize a triangular fire-maṇḍala at the groin. At the throat is Āḥ; at the crown is Ha.

དེ་ནས་འོད་ཟེར་འབར་བའི་ཛྷཻཾ་རྐང་མཐིལ་ནས་རྐང་གི་བུ་ག་ནས་རླུང་གིས་མེ་སྦར་#བ་ལ་སོགས་པའོ། ། བཛྲ་ཨ་བེ་ཤ་ཡ་སྟཾ་བྷ་ཡ་ར་ར་ར་ར། ཙ་ལ་ཡ་ཙ་ལ་ཡ། ཧཱུཾ་ཨ་ཧ་#ཛྷཻཾ། ཞེས་དྲིལ་བུའི་སྒྲ་དང་བཅས་པས་དབབ་པར་བྱའོ། ། ཕེབས་#པ་དང་ཏིཥྛ་བཛྲ། ཞེས་པས་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་ལྕེ་ལ་ཡི་གེ་ཨ་#དམར་པོ་བསམས་ལ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་གཏམ་ཡོངས་སུ་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་དྲིའོ། ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ། པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོ། ། ཞེས་བརྗོད་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དོར་རོ། ། མེ་ཏོག་གང་ལ་བབ་པ་དེ་ནི་དེའི་ལྷའོ། ། མེ་ཏོག་བབ་པའི་མཚན་མ་ནི་#ལྷའི་རེའུ་ཆའི་གནས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་སྐུ་སྟོད་དང་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་བབ་ན་དངོས་གྲུབ་མཆོག་འགྲུབ་བོ། ། ཞལ་ལ་བབ་ན་སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་བོ། ། སྐུའི་དབུས་སུ་བབ་ན་དངོས་གྲུབ་བརྒྱད་དོ། ། སྐུ་སྨད་དུ་བབ་ན་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་པོ། ། སྐུ་དང་ཉེ་ན་ནི་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བའོ། ། རིང་ན་ནི་དངོས་གྲུབ་རིང་ངོ་། ། གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ལྷུང་ན་ནི་གང་ཉེ་བའི་རིགས་སོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷའི་གནས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་རྒལ་#ན་དད་པ་ཆུང་སྟེ་དམན་པའི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་བོ། ། རེ་ཁཱ་ལ་ཕོག་ན་སྐྱར་ལ་དོར་རོ། ། སྙིང་པོ་ལ་ཕོག་ན་གང་ཡང་རུང་བ་འགྲུབ་པོ། ། བར་མཉམ་པོའམ་བདག་གི་མདུན་དུ་ལྷུང་ན་ལན་གསུམ་སྤོགས་ཏེ་དོར་རོ། ། དེས་ཀྱང་ནང་དུ་མ་ཕོག་ན་སྐལ་བ་མེད་པས་སླར་གཏང་ངོ་། ། དེ་དག་ནི་སློབ་མ་གཞུག་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་བབས་པའི་ལྷ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྲེང་བ་མགོ་ལ་བཅིང་ཞིང་།

Then, the blazing syllable JHAIṂ descends from the soles of the feet through the channels of the marrow, igniting the fire by means of the wind, and so forth. One should perform the descent while sounding the bell and reciting: VAJRA ĀVEŚAYA STAMBHAYA RA RA RA RA / CALAYA CALAYA / HŪṂ A HA JHAIṂ. Once it has descended, stabilize it by reciting TIṢṬHA VAJRA. Then, visualize a red syllable A on the tongue and ask, "Speak fully of what is virtuous and what is non-virtuous." Next, recite PRATĪCCHA VAJRA HOḤ and cast a flower garland into the maṇḍala. The deity to whom the flower falls is that person's deity. The signs of where the flower falls should be understood from the location of the deity's square in the maṇḍala. Furthermore, if it falls on the upper body or the crown of the head, the supreme siddhi is attained. If it falls on the face, the siddhi of mantra is attained. If it falls on the center of the body, the eight siddhis are attained. If it falls on the lower body, the siddhis of pacification and so forth are attained. If it falls near the body, the siddhi is near; if far, the siddhi is distant. If it falls between two deities, it belongs to whichever is closer. If it passes outside the location of the deity in the maṇḍala, faith is slight and only inferior siddhis are attained. If it strikes the boundary lines (rekhā), cast it again. If it strikes the heart (nābhi), whatever is desired will be attained. If it falls in the middle or in front of oneself, cast it again three times. If it still does not fall inside, the person lacks the fortune and should be sent away. These are the rituals for admitting the disciples. Then, those deities who have descended bind the garland upon the head.

ཨོཾ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྞ་སྭ་#མི་མཾ་སཏྭ་མ་ཧཱ་བ་ལ#། ཞེས་བརྗོད་པས་ཕྲེང་བས་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་མིག་གིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞེས་དྲིའོ། ། དཀར་པོ་མཐོང་ན་དངོས་གྲུབ་མཆོག་འགྲུབ་པའོ#། ། སེར་པོ་མཐོང་ན་རྒྱས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། #ནག་པོ་མཐོང་ན་མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། སྣ་ཚོགས་པ་མཐོང་ན་གང་ཡང་རུང་བའི་དངོས་གྲུབ་བོ། ། དེ་ནས#། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི#། ། མིག་འབྱེད་པར་ནི་བརྩོན་པར་མཛད། ། མིག་ནི་ཐམས་ཅད་འབྱེད་མཛད་པ། ། རྡོ་རྗེའི་#མིག་ནི་བླ་ན་མེད། ། ཅེས་བརྗོད་ལ་སྔགས་འདི་བརྗོད་དོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ས་མནྟ་ཙཀྵཱུ་དྒྷ་ཊ་#ན་ཏ་ད་པ་ར། ཨུདྒྷ་ཊ་ཡ་ཏི་སརྦྦཱཀྵོ་བཛྲ་#ཙཀྵུ་ཨ་ནུཏྟ་ར། ཞེས་བརྗོད་ལ་གདོང་གཡོགས་བཀྲོལ་ཏེ། དེ་ནས་གནོད་མཛེས་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་བར་དུ་ལྷ་རྣམས་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་མ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་འོད་ཟེར་ཉུངས་ཀར་ལྟ་བུས་ནམ་མཁའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དབབ་#ཅིང་བསྐུལ་ཏེ། བུམ་པ་ན་གནས་པའི་མི་བསྐྱོད་པ་ཡབ་ཡུམ་ལ་ཐིམ་ནས། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཆུས་སྤྱི་བོར་ཆུའི་དབང་བསྐུར་ཏེ་ཚིགས་བཅད་དང་སྔགས་འདིས་སྦྱིན་ནོ། ། གསང་གསུམ་དམ་ཚིག་ལས་བྱུང་བའི། ། ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་དྲི་མ་མེད། ། ལྷ་ཡི་ཆུ་ཡིས་དག་པ་ཡི#། ། མི་བསྐྱོད་པ་ཡི་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་#དརྴ་ཛྙཱ་ན་ཨ་བྷི་#ཥིཉྩ། ཞེས་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་བྲིས་པས་སམ་ལུགས་མའི་དབུ་རྒྱན་ལ་དར་གྱི་ཅོད་པན་གྱིས་#མཚན་པ་ལ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ཡབ་ཡུམ་བསྒོམས་ལ།

Reciting "Oṃ pratigṛhṇa svāmiṃ sattva mahābala," the empowerment is conferred with the rosary. Then, one asks, "What do you see with your eyes?" If white is seen, the supreme siddhi is accomplished. If yellow is seen, it is the wisdom of enrichment. If black is seen, it is the wisdom of wrathful activity. If a variety of colors is seen, it is any siddhi whatsoever. Then, recite: "Vajrasattva now exerts himself to open your eyes; he opens all eyes, the unsurpassed vajra eye." Having said this, recite the mantra: "Oṃ vajrasattva samanta cakṣū udghāṭaya udghāṭaya sarvākṣo vajracakṣu anuttara." Having said this, remove the blindfold and show the deities, beginning with Sumbharāja and ending with the Great Vajradhara. Then, through the light rays of the bodhicitta from the union with the mudrā, which are like mustard seeds, all the Tathāgatas in the sky are invoked and brought down. They dissolve into the Akṣobhya father and mother residing in the vase, and the water resulting from their complete transformation is used to confer the water empowerment upon the crown of the head. Bestow it with this verse and mantra: "The stainless wisdom nectar arising from the samaya of the three secrets, purified by the water of the deity—this is the empowerment of Akṣobhya." Oṃ vajra ādarśa jñāna abhiṣiñca. Likewise, for a painted image or a cast statue, meditate on Ratnasambhava father and mother upon the crown, which is marked with a silk diadem.

སྔ་མ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ན་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཕབ་པས་#དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་དབུ་རྒྱན་གྱིས་དབང་བསྐུར་རོ། ། འདི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཆེ། ། དབུ་རྒྱན་རིན་ཆེན་དམ་པ་སྟེ། ། རིན་ཆེན་ཀུན་གྱི་མཆོག་འགྲོ་བས། ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་སུ་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མནྟཱ་#ཛྙཱ་ན་རཏྣ་མ་ཀུ་ཊི་#ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། ཞེས་པས་སོ། ། རྡོ་རྗེ་འོད་དཔག་མེད་པ་ཡབ་ཡུམ་གྱིས་དབང་བསྐུར་བར་#བསྒོམས་ཏེ། སྔ་མའི་ཆོ་གས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཕབ་སྟེ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེས་དབང་བསྐུར་རོ། ། འདི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྡོ་རྗེའི་དབང་། ། མི་ཕྱེད་རྡོ་རྗེའི་འོད་གསལ་བ། ། དམ་ཆོས་འབྱུང་བའི་སྒོར་གྱུར་པས། ། རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་པྲ་ཏི་ཨ་བེ་ཤ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། ཞེས་པས་སོ། ། དྲིལ་བུལ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཡབ་ཡུམ་རྫོགས་པར་བསྒོམས་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕབ་པའི་ཆོ་ག་བྱས་ལ་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་#དྲིལ་བུའོ། ། #རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་བསྣོལ་ལ་བདག་པོའི་དབང་བསྐུར་རོ། ། #འདི་སྐད་དུ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལྡན་པ་ཡི། ། འགྲོ་དོན་མཉམ་མེད་བྱེད་པ་དང་། ། མཆོད་པའི་ལས་ཀུན་རྫོགས་བྱེད་པས། ། རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀྲི་ཏ་ཨ་ནུཥྛཱ་#ན་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་བ་ཏེ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། ཞེས་པའོ། ། དེ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྐུ་ཕབ་ལ། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་མེ་ལོང་དུ་བྱས་ཏེ། མེ་ལོང་གི་གཟུགས་སློབ་མ་ལ་བསྟན་ཏེ་འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་དོ། །

As before, all the Tathāgatas residing in the expanse of space are brought down, and one is empowered by the crown formed from their complete transformation. It is said: "The great sovereignty of all Buddhas, The supreme precious crown, Because it is the foremost of all jewels, You are empowered as a perfect Buddha." OṂ VAJRA SAMANTĀJÑĀNA RATNA MUKUṬĀBHIṢIÑCA. Visualizing the empowerment by the Vajra Amitābha father and mother, the wisdom being is brought down according to the previous ritual. One is empowered by the vajra formed from their complete transformation. It is said: "The vajra empowerment of all Buddhas, The indivisible, luminous vajra, Because it is the gateway for the emergence of the sublime Dharma, You are empowered with the Vajra Dharma." OṂ PRATYAVEŚA JÑĀNA VAJRA ABHIṢIÑCA. Visualizing the completion of the bell as Amoghasiddhi father and mother, the ritual of bringing them down is performed as before. From their complete transformation, there is the vajra and the bell. Crossing the vajra and bell, the master empowerment is conferred. It is said: "Possessing both method and insight, Performing incomparable benefit for beings, And completing all activities of offering, You are empowered with the Vajra Activity." OṂ VAJRA KṚTĀNUṢṬHĀNA JÑĀNA VAJRAVATE ABHIṢIÑCA. Then, as before, the form of the Prajñāpāramitā is brought down upon the mirror. That is completely transformed into a mirror, and showing the form of the mirror to the disciple, one says:

གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་#སྤངས་པའི། ། དག་ཅིང་གསལ་ལ་དྲི་མ་མེད། ། མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། ། རང་ལྷའི་གཟུགས་ནི་ཤེས་པར་གྱིས། ། ཨོཾ་པྲ་ཏི་བི་མ་ལ་ཨཱ་དརྴ་བི་མ་ལ་#ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། ཞེས་པས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་སྤྱི་བོར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཡབ་ཡུམ་བསྒོམས་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཕབ་ལ་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་སྤྱི་བོ་ནས་རྐང་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་ལུས་ལ་ཁྱབ་པར་བསྟིམས་ལ་བབ་པའི་ལྷའི་ཆ་ལས་མིང་བཏགས་#ཏེ། མིང་ནི་ཐོག་མར་དཔལ་ཐ་མར་རྡོ་རྗེའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་གནང་#བའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཀྱེ་ཡིས་#བོད་པའོ། ། འདི་སྐད་དུ། རྡོ་རྗེ་མིང་གིས་#དབང་བསྐུར་བས། ། བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་བར་དུ་ནི། ། ཅིས་ཀྱང་མི་ཤིག་མི་གཡོ་བས། ། རྡོ་རྗེའི་མིང་དུ་རབ་ཏུ་གྲགས། ། ཨོཾ་བི་ཤུདྡྷ་དྷརྨ་#དྷཱ་ཏུ་ཛྙཱ་ན་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ། ཞེས་པས་#སོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་མེད་པར་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་བའི་སྣོད་མ་ཡིན་པས། རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་གྱི་དམ་ཚིག་དབོག་སྟེ། ཧཱུཾ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེ་ལག་ཏུ་གཏད་ལ་འདི་སྐད་དུ། འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྡོ་རྗེ་གཟུང་། ། ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་སེམས་དཔའ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དགའ་བ་ཆེ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཀུན་བདག་ཉིད། ། རྡོ་རྗེ་སྙེམས་ཚུལ་བདག་པོའི་བདག། ཅེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་གོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཨཿ#ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་དྲིལ་བུ་བྱིན་ལ། འདི་སྐད་དུ། # དྲིལ་བུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཟུང་#ལ། ། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི#། ། ཤེས་རབ་སྒྲ་ཡི་#རྗེས་འགྲོ་བཤད། །

Free from the duality of subject and object, Pure, luminous, and stainless, Like a reflection in a mirror, Know your own deity-form. Oṃ pratibimalādarśa vimalābhiṣiñca. Likewise, visualize Vairocana and consort at the crown of the head. As before, the Tathāgatas descend and, through their complete transformation, dissolve into the body, pervading it from the crown to the soles of the feet. From the portion of the deity that has descended, a name is bestowed: the name begins with "Śrī" and ends with "Vajra." Following that, for the sake of authorization, one addresses them with "Kye." As it is said: "By being empowered with a vajra name, Until the essence of enlightenment, Because it is indestructible and immovable by anything, It is renowned as a 'Vajra' name." Oṃ viśuddhadharmadhātu jñānanāma abhiṣiñca. Since one is not a fit vessel for the master empowerment without the samaya of the Vajra family, the specific samaya of the Vajra family is then conferred. Having placed a vajra, transformed from the syllable Hūṃ, into the hand, say this: "By this very [vajra], hold the vajra. The being without beginning or end, Vajrasattva, the great joy, Samantabhadra, the self of all, The lord of the vajra-pride." This is the vajra samaya. Likewise, having given the bell, transformed from the syllable Āḥ, say this: "Hold this very bell. This is the explanation of the sound of insight Of all the Buddhas."

ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། བྱང་ཆུབ་ང་རྒྱལ་#རྡོ་རྗེ་བཞེད། ། ཆོས་ཀྱི་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་བར་བྱ། ། སྲིད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་#དག། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་#སྲིད་བྲལ་བྱས། ། རང་བཞིན་དག་པའི་སེམས་དཔའ་#མཆོག། སྲིད་པ་མཆོག་ནི་མཛད་པ་ཡིན། ། ཞེས་པ་ནི་དྲིལ་བུའི་དམ་ཚིག་གོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཨོཾ་དེའི་ལུས་ལ་བསྟིམས་#ལ། འདི་སྐད་དུ། སྙིང་པོ་བསྙེན་པ་སོགས་སྤྱད་པས#། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བྱིན་བརླབས་ལ། ། གཟུགས་སོགས་འདོད་པའི་དམ་ཚིག་གིས། ། གསང་སྔགས་མ་ཚང་མེད་པར་བཟླས། ། རང་རིག་པ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། ། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་བཞུགས་#པ་སྟེ། ། རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། བདག་དང་གཞན་ལ་མཆོད་པར་གྱིས། ། དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་བཟད་པས། ། བསྟེན་ནས་མི་སྣང་མངོན་ཤེས་དང་། ། མཁའ་ལ་རྒྱུ་དང་ལུས་ངག་ཡིད། ། ལས་བྱུང་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་མི་འགྱུར། ། དེ་བས་སངས་རྒྱས་#སེམས་དཔའ་མཆོག། སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་མཆོག་སྤྱོད་པ་རྣམས། ། འདོད་པ་ཐམས་ཅད་བསྟེན་པ་ཡིས། ། ཆོས་ཀྱི་ཡི་གེ་མཆོག་ཉིད་བརྙེས། ། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བདག་མིན། ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་རྣམས་བསྟེན། ། ཡེ་ཤེས་དོན་གཉེར་འདོད་ཆགས་ཅན། སྦྱོར་བས་བསྒྲུབས་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་ཡང་དག་འགྲུབ། ། གང་གཞན་དམན་པར་བཤད་པ་ནི། ། སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་བསྒོམས་#པས་སོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག་གོ། ། དེ་ལྟར་སྡོམ་པ་བཟུང་བའི་སློབ་མས་དེ་བཞིན་དུ་ཡོན་གྱིས་སློབ་དཔོན་མཉེས་པར་བྱས་ལ།

"You too must always hold it; the vajra of the pride of awakening is desired. Ring the bell of the Dharma: 'Existence is pure by its very nature; by its very nature, existence is made free. The supreme being, pure by nature, performs the supreme act of existence.' This is the samaya of the bell. Likewise, having dissolved Oṃ into his body, say this: 'Having practiced the recitation of the essence and so forth, and having been blessed as the Mahāmudrā, recite the secret mantra without omission through the samaya of the desired objects, such as forms. The very nature of self-awareness abides throughout the ten directions and three times; through the union with your own deity, make offerings to yourself and others. By relying on unbearable austerities and vows, the accomplishments (siddhis) arising from body, speech, and mind—such as invisibility, clairvoyance, and traveling through the sky—will not be achieved. Therefore, the supreme beings, the Buddhas, who practice the supreme conduct of mantra, attain the supreme syllables of the Dharma by relying on all desires. Pleasure and suffering are not the self; rely on the five qualities of desire. For those with passion who seek the goal of wisdom, if they practice through union, they will quickly achieve it. Body, speech, and mind will be perfectly accomplished. Whatever else is explained as inferior will be accomplished through the recitation of mantra and through the meditation on body, speech, and mind.' This is the samaya of the mudrā. In that way, the disciple who has taken the vows should please the master with a ritual fee."

བླ་མ་ལ་ཕྱག་བཙལ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་དབང་ནོད་པའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེས་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཇི་ལྟར་མཆོད་ཆེན་གསོལ་མཛད་པ། ། བདག་ལ་བསྲུང་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་དེང་བདག་སྩོལ#། ། ཞེས་གསོལ་བ་གདབ་པོ། ། དེ་ནས་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་དང་བར་དུ་ཁྲུ་འམ་འདོམ་གྱིས་ཆོད་པར་དཀྱིལ་འཁོར་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྲིས་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་དབང་སྟེགས་ཀྱི་ཁྲི་བྱ་སྟེ། རས་ལ་གདན་པདྨ་འདབ་མ་#བརྒྱད་པ་གཡས་དང་གཡོན་དུ་སེང་གེས་མཚན་པ་#བཞག་སྟེ་སྟེང་དུ་ཡང་གདུགས་དང་བླ་རེས་བཀབ་པ་དང་། གཡས་གཡོན་དུ་ཡང་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་གྱིས་བཀླུབས་#ལ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་སྦྱོར་བ་གསུམ་རྫོགས་པར་བསྒོམས་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་ནམ་མཁའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྐུལ་ནས་བུམ་པའི་ནང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོའི་ཚོགས་ཀྱིས་བཟུང་ནས། གཟུགས་དང་། སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་ལ་སོགས་པས་ནམ་མཁའི་ཁམས་གང་སྟེ་དེ་དག་གི་#རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་ཚིགས་#བཅད་ནི་#འདི་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོའི་དབང་བསྐུར་བ། ། ཁམས་གསུམ་པ་ཡིས་ཕྱག་བྱས་པ། ། གསང་གསུམ་གནས་ལས་བྱུང་བ་ཡི#། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྦྱིན་པར་བྱ། ། ཞེས་སོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། ལུང་བསྟན་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་དབུགས་དབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱིན་ལ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་#ཉིད་དང་། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ཏེ#།

Having prostrated to the guru, one should offer this prayer for the purpose of receiving the empowerment: "Just as the Bodhivajra Requested the great offering from the Buddha, For the sake of protecting me, O Vajra of Space, please grant it to me today." Thus one should pray. Then, to the east, one should draw the great maṇḍala, and at a distance of one cubit or a fathom from it, draw the [inner] maṇḍala according to the rules. Upon that, one should construct the empowerment throne. A lotus seat with eight petals, marked with lions on the right and left, should be placed there, covered above with a parasol and a canopy, and draped on the right and left with victory banners and streamers. Then, the master, having completed the three applications of meditation, should—as before—invoke all the Tathāgatas of the sky with the light rays of the non-dual bodhicitta of method and insight, causing them to enter into the vase. These are then held by the assembly of goddesses such as Locanā and others, filling the expanse of space with forms, sounds, smells, tastes, and textures. The verses for the conferral of the knowledge empowerment are as follows: "The empowerment of the great vajra, Venerated by the three realms, Arisen from the abode of the three secrets— This is bestowed by all the Buddhas." Then, the vajra conduct, the prophecy, the encouragement of the Vajra Holder, and so forth are granted. Following that, the suchness of the maṇḍala and the suchness of the deities are revealed.

དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བཅུ་གཉིས་དག་པ་ནི་#ཁྲུ་བཅུ་གཉིས་སོ། ། ཚངས་པའི་གནས་#བཞི་རྣམ་པར་དག་པ་ཟུར་བཞིའོ། ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྣམ་པར་དག་པ་ངོས་བཞིའོ། ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོའོ། ། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ལྷོའི་སྒོའོ། ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་རྣམ་པར་#དག་པ་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོའོ། ། དབང་པོ་ལྔ་དང་སྟོབས་ལྔ་དག་པ་ནི་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོའོ། ། བསམ་གཏན་བཞི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྒོ་བཞིའོ། ། #རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དག་པ་ནི་ཀ་བ་བརྒྱད་དོ། ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བས་ན་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་དང་ལྡན་པའོ། ། ཚོན་སྣ་ལྔ་ནི་སངས་རྒྱས་ལྔའི་རང་བཞིན་ནོ། ། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་#ཀུན་ནས་#ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་ཕྱིར་དབུས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ཟླུམ་པོ་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བ་ཟླུམ་པོས་བསྐོར་བའོ། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་རྣམ་པར་#དག་པ་ནི་ཁ་ཁྱེར་རོ། ། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་བཞི་རྣམ་པར་#དག་པ་ནི་ལྷ་མོའི་ཚོགས་མཆོད་པས་ཕྱག་བྲེལ་བའོ། ། དྲ་བ་དང་དྲ་བ་ཕྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ནོ། ། དེ་ལས་གཞན་དང་གཞན་པའི་རྒྱན་#དང་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་དང་དྲིལ་བུས་མཚན་པ་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པའོ། ། ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མ་འདྲེས་པར་སོ་སོར་སྣང་བ་ནི་བར་བར་གྱི་ཚོན་སྣ་གཅིག་པའོ། ། #སྤོས་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་གར་དང་དབྱངས་ལ་སོགས་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་བླ་ན་མེད་པའི་མཆོད་པ་ཉམས་དགའ་བའོ#། །

Furthermore, the purity of the twelve links of dependent origination is the twelve cubits [of the maṇḍala]. The purity of the four immeasurable abodes is the four corners. The purity of the four noble truths is the four sides. The purity of the four applications of mindfulness is the eastern gate. The purity of the four right endeavors is the southern gate. The purity of the four bases of miraculous power is the western gate. The purity of the five faculties and the five powers is the northern gate. The purity of the four meditative concentrations is the four gates. The purity of the eight liberations is the eight pillars. Because the wheel of Dharma is turned through the gateway of the Vajrayāna, it is endowed with the Vajrayāna. The five colors are the nature of the five buddhas. Because it is completely surrounded by authentic wisdom, the central palace is circular and encircled by a circular vajra garland. The purity of the four meditative absorptions is the molding. The purity of the four gateways of dhāraṇī is the goddesses busy with offerings. The adornment of nets and half-nets and so forth is the seven branches of enlightenment. The various other ornaments, victory banners, streamers, and bells are the twelve branches of the excellent speech. The distinct, unmixed appearance of the various methods is the single color in the intervals. The various offerings such as incense and flowers, as well as the dances and melodies and so forth, are the delightful, unsurpassed offerings of the maṇḍala of great bliss.

གསེར་གྱི་བུམ་པ་བརྒྱད་པོ་ནི་ཚོགས་རྣམ་པ་གཉིས་རྫོགས་པའོ། ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ཡིན་པས་གཞལ་ཡས་ཁང་ངོ་། ། དཀྱིལ་ནི་སྙིང་པོའི་དོན་ཏོ། ། འཁོར་ནི་རྫོགས་པའི་དོན་ཏོ། ། དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། ། དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་ཚིག་གི་དོན་དང་རྒྱ་ཆེར་སྦྱར་རོ། ། དེ་ནས་#ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་ཏེ། གཟུགས་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དང་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་བྱ་བ་གྲུབ་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་། འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང་། མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ་གོ་རིམ་#བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པའོ། ། ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་གི་ཁམས་ནི་སྤྱན་དང་མཱ་མ་ཀཱི་དང་གོས་དཀར་མོ་དང་སྒྲོལ་མ་སྟེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཚད་མེད་པ་བཞིའི་རང་བཞིན་ནོ། ། གཟུགས་དང་། སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་ནི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་དང་། སྒྲ་རྡོ་རྗེ་དང་། དྲི་རྡོ་རྗེ་དང་། རོ་རྡོ་རྗེ་དང་། རེག་རྡོ་རྗེ་རྣམས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པའོ། ། ཐབས་དང་། སྨོན་ལམ་དང་། སྟོབས་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ནོ། ། མིག་དང་། རྣ་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། ལུས་དང་། ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་དང་། རྩ་རྒྱུས་#དང་། ཆོས་ནི་སའི་སྙིང་པོ་དང་། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་དང་། འཇམ་དཔལ་དང་། སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སེལ་བ་དང་། བྱམས་པ་དང་།

The eight golden vases represent the perfection of the two accumulations. Because it is the celestial mansion of great bliss, it is called a "maṇḍala." "Maṇḍa" means the essence, and "la" means perfection; thus, it is a maṇḍala. All of these should be applied extensively according to the meaning of the words. Next, the suchness of the deities is taught: the five aggregates—form, feeling, perception, formations, and consciousness—are the mirror-like wisdom, the wisdom of equality, the discerning wisdom, the all-accomplishing wisdom, and the wisdom of the expanse of phenomena. These are the purities of Vairocana, Ratnasambhava, Amitābha, Amoghasiddhi, and Akṣobhya, respectively. The elements of earth, water, fire, and air are the purities of Locanā, Māmakī, Pāṇḍaravāsinī, and Tārā, respectively, and they are the nature of the four immeasurables. Form, sound, smell, taste, and touch are the purities of Rūpavajrā, Śabdavajrā, Gandhavajrā, Rasavajrā, and Sparśavajrā, respectively, and they are the nature of the perfections of method, aspiration, power, wisdom, and transcendent insight. The eye, ear, nose, tongue, body, and mental faculties, as well as the channels and the phenomena, are Kṣitigarbha, Ākāśagarbha, Vajrapāṇi, Lokeśvara, Mañjuśrī, Sarvanīvaraṇaviṣkambhin, and Maitreya.

ཀུན་དུ་བཟང་པོ་སྟེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། ། སེར་སྣ་དང་། མི་སྙན་#པ་དང་། དོན་མི་མཐུན་པ་དང་། དོན་མི་སྤྱོད་པ་ནི་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དང་། གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ་དང་། རྟ་མགྲིན་དང་། བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་དང་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་པ་དང་། སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་། དོན་མཐུན་པ་དང་། དོན་སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། ། མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ནི། མི་གཡོ་མགོན་པོ་དང་། འདོད་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་། དབྱུག་སྔོན་ཅན་དང་། སྟོབས་པོ་ཆེ་དང་། གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་#བ་དང་། གནོད་མཛེས་ཏེ་#གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དག་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་དག་ཀྱང་རང་རང་གི་གཙོ་བོའི་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་ངེས་པར་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དུ་བསྟན་ཏོ། ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ། ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོར་བསྟན་ཏོ། ། དེ་དག་ནི་ལྷའི་དེ་#ཁོ་ན་ཉིད་དོ། ། དེ་ནས་རྗེས་སུ་གནང་བ་སྦྱིན་ཏེ། འདི་སྐད་དུ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས། ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་འདུལ་འགྱུར་བ། ། དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཆགས་ལ་སོགས། ། གཙང་བས་སེམས་ཅན་དོན་བྱའོ། ། ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་ཐུན་བཞི་རུ། ། ཏིང་འཛིན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་ལྡན་པར། ། གྱུར་ནས་ཐུན་མོང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི། ། དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའང་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། མི་སྣང་བ་ནི་སྟོང་ཡིན་ཏེ། ། མངོན་ཤེས་ལྡན་པ་ཉིས་སྟོང་ཡིན། ། རིག་པ་འཛིན་པ་སུམ་སྟོང་སྟེ#།

Samantabhadra is the purity of the sequence, the nature of the wisdom of the primary qualities. Avarice, harsh speech, discordant conduct, and lack of purposeful action are purified respectively as Yamāntaka, Aparājita, Hayagrīva, and Amṛtakuṇḍalī; they are the nature of generosity, pleasant speech, purposeful conduct, and purposeful action. The six consciousnesses, such as the eye-consciousness and so forth, are purified respectively as Acala, Takkirāja, Nīladaṇḍa, Mahābala, Uṣṇīṣacakravartin, and Sumbharāja. These are also taught as the qualities of the wisdom of exhaustion and non-arising, which are spontaneously present within the wisdom of their respective primary deities. All phenomena of saṃsāra and nirvāṇa are the nature of non-dual wisdom, which is the Blessed One, the Great Vajradhara; he is taught to be the essence of all deities. These are the suchness of the deities. Then, the permission is granted, saying: "In whatever way sentient beings Are to be tamed by their very nature, In that very way, through passion and so forth, One should act for the benefit of beings with purity. Every day, in four sessions, Endowed with the application of the three samādhis, Having become so, the common and The other accomplishments will be attained. Invisibility is one thousand; Possession of clairvoyance is two thousand; Holders of vidyā are three thousand."

། རྡོ་རྗེ་ཅན་ནི་འགྲོ་ཀུན་བདག། ཞི་དང་རྒྱས་ལ་སོགས་གང་དང་། ། དེ་ལས་གཞན་པ་ཅི་འདོད་པ། ། འཁོར་ལོ་རྗེས་མཉམ་སྦྱོར་བ་ཡིས#། ། བསྒྲུབས་ན་#འགྲུབ་པར་མྱུར་དུ་འགྱུར། ། ཞེས་གསུངས་པས་རྒྱུད་ཉན་པ་དང་། འཆད་པ་དང་། མཆོག་དང་ཐུན་མོང་སྒྲུབ་པ་དང་། ཞི་བ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱེད་པར་རྗེས་སུ་གནང་བ་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་དགུ་པོ་དེས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རིག་#པའི་དབང་བསྐུར་བ་སྟེ་བུམ་པའི་དབང་གི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་སྔར་གྱི་རི་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱིས་པ་ལ་བའི་ཆུས་བྱུགས་པ་དང་། བདུད་རྩི་རྣམ་པ་ལྔ་དང་#དྲིའི་ཆུས་བྱུགས་#པ་སྟེ། མེ་ཏོག་སིལ་མ་བཀྲམ་ལ་དེ་ནས་སྔར་ལོའམ་ཟླ་བར་མཉེས་པར་བྱས་བའི་སློབ་མ་དེས་པདྨ་རཱ་ག་དང་། ནོར་བུ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་། འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་སྲིད་#སྣ་བདུན་དང་། གཟུགས་སྡུ་#གུའི་བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་དང་། སྒྲ་སྙན་པའི་བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་དང་། དྲི་ཞིམ་པའི་བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་དང་། བཟའ་བཏུང་ལ་སོགས་པའི་རོ་ཞིམ་པའི་#བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་མཆོག་པདྨ་ཅན་མཚན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ལོ་གྲངས་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་(ལོགས#་,ལེགས་)པར་བསླབས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་#ཡོ་བྱད་ཚོགས་པར་བཤམས་ཏེ། ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་ཕྱག་རྒྱ་ཕུལ་ཏེ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔས་ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བར་མཆོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གསང་བའི་དབང་ལ་ཚིག་འདིས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། །

"The Vajra-Holder is the lord of all beings. Whatever [rites] there are—pacifying, enriching, and so forth—or whatever else is desired, if they are accomplished through union with the equal wheel, they will be swiftly achieved." Because it is said thus, he grants permission to perform all of these: listening to the tantra, explaining it, accomplishing the supreme and common [attainments], and benefiting sentient beings through pacifying and other [rites]. In that way, those nine [initiations], beginning with the rosary, are the conferral of the awareness empowerment within the emanated maṇḍala of the Great Vajradhara; this is the ritual of the vase empowerment. Then, for the conferral of the secret empowerment, the previous painted maṇḍala is wiped away and smeared with cow's urine, the five nectars, and scented water. Scattered loose flowers, the disciple—who has previously pleased [the master] for a year or a month—should arrange the seven types of precious gems such as ruby, jewel, and vajra; the seven types of royal regalia such as the wheel; various types of beautiful forms; various types of melodious sounds; various types of fragrant scents; various types of delicious tastes such as food and drink; and the supreme form of a "lotus-like" woman endowed with all the marks, sixteen years of age, well-trained, and so forth. Having assembled these requisites for the feast, the mudrā is offered in the center of the feast maṇḍala, and one should make offerings according to the ritual with the five qualities of desire. Then, one should make this request for the secret empowerment:

རྡོ་རྗེ་སེམས་ཁྱོད་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་འགྲུབ་པ་སྟེ། རྣམ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱ་ཆེན་སྲས་སུ་བཅས་པ་རྣམས། ། ཡུན་རིང་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས་ནི་གདུངས་པ་ལ། ། དགའ་བའི་ཡིད་འོང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མཉེས་པར་#མཛོད། ། ཀྱེ་འདོད་ཆགས་དེ་ནི་དྲི་མེད་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། ། དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་དམ་ཚིག་ལ་ནི་ཕྱེ་མཛད་ནས། ། དཀའ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་པོ་སྤྱད་#པས་ཤིན་ཏུ་གདུངས་པ་ཡི། ། རབ་ཏུ་དགྱེས་དབང་འདོད་པའི་བདེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇོག་པར་མཛོད། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རིན་ཆེན་འབར་ཕྱུང་བས#། ། མ་ལུས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ནི་ལུས་བསྐམས་#ལ། ། རྣམ་དག་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆུ། ། དྲི་མེད་དྲི་ཡི་རིན་ཆེན་དབང་བསྐུར་སྩོལ། ། མཉམ་དང་མི་མཉམ་(དོད་,འདོད་)ཆགས་ཚུལ་དག་པས། ། པདྨའི་གནས་སུ་རྡོ་རྗེ་མཛོད་གཏོང་བའི། ། སྣ་ཚོགས་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རླག་#འགྱུར་བ། ། སྦྱོར་བ་གཞན་མིན་མ་ཐོགས་བཤད་པར་གསོལ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་ཁྱོད་སྣ་ཚོགས་བདེ་བར་བྱེད་པ་ཡི། ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་ཕྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱོར་མཛད་དེ། ། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་རབ་སྟོན་#ནས། ། ཐམས་ཅད་བདེ་འགྲུབ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ལ་དགྱེས་པར་མཛོད། ། དེ་ནས་སྔར་ཚོགས་ཀྱི་#མཆོད་པའི་སྔོན་དུ་བླ་མས་ཀྱང་ཡིད་ཀྱིས་སམ། བྲིས་པས་ཀྱང་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་#ལ། བདག་པོའི་ཕྱག་རྒྱར་མཉམ་པར་གཞག་#པས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཆོ་གས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་པདྨའི་སྣོད་དམ་དུང་ཆོས་སུ་བཞག་སྟེ།

O Vajrasattva, you are the accomplishment of the bliss of the buddhas; you are the pure bodhisattvas together with their vast retinue of sons. To those who have long been tormented by the meditation on emptiness, please satisfy them with the very great bliss of delightful joy. O, that passion is the stainless conduct of Samantabhadra; having opened the vajra samaya of joyful passion, please establish those who are intensely tormented by the practice of the six difficult austerities in the very bliss of desire, O Lord of Great Joy. By emitting the blazing jewel of bodhicitta, the bodies of all the Victors without exception have been withered; please bestow the empowerment of the stainless jewel of fragrance, the water of wisdom arising from the pure vajra. Through the purification of the modes of equal and unequal passion, you place the vajra treasury in the lotus abode; O Viśvavajra, please explain without delay this union that does not destroy sentient beings. O Vajrasattva, you who bring about manifold bliss, please unite by the manner of opening the vajra and lotus; having perfectly displayed the form bodies of all the Victors, please delight me through the very accomplishment of universal bliss. Then, prior to the previous feast offering, the guru should also mentally or through a drawing generate the maṇḍala of the feast, and by remaining in meditative equipoise in the mudrā of the Lord, through the ritual of entering into union, the bodhicitta is placed in a lotus vessel or a conch-shell vessel.

རོལ་མོ་དང་གླུ་དབྱངས་དང་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྒྲ་དང་བཅས་པས་བརྩེ་བས་ནམ་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་རྡོ་རྗེ་ཅན་གཉིས་པ་ལྟ་བུར་དམིགས་ལ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱས་སློབ་མའི་ལྕེ་ལ་སྦྱིན་ནོ། ། སློབ་མས་ཀྱང་བློ་བརྟན་པས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་#རང་གི་ལུས་ལ་གནས་པའི་ལྷ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བསམས་ཏེ། ཨ་ཧོ་མ་ཧཱ་སུ་ཁ། ཞེས་པས་བཏུང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བསྟོད་པ་འདིས་བསྟོད་དེ། ཁོང་སྟོང་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ལ་མེད། ། ཤ་དང་རུས་པ་ཁྲག་མེད་ཀྱང་། ། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་འཇའ་ཚོན་ལྟར། ། ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྟོན་པར་མཛད། ། སྐུ་ལ་སྙུན་མེད་མི་གཙང་མེད། ། བཀྲེས་དང་སྐོམ་པ་འབྱུང་མེད་ཀྱང་། ། ཁྱོད་ནི་འཇིག་རྟེན་རྗེས་འཇུག་ཕྱིར། ། འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་སྟོན་#པར་མཛད། ། ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་གཟུང་དུ་མེད། ། ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་གནས་པ་མེད། ། ང་རྒྱལ་མེད་ཅིང་རྨོངས་མི་མངའ། ། དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གཤེགས་དང་བཞུགས་དང་དེ་བཞིན་གཟིམས། ། སྤྱོད་ལམ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། ། ཁྱོད་ནི་རྟག་ཏུ་མཉམ་གཞག་པ། ། དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ལ་རྣམ་འཕྲུལ་ཞིང་། ། སྣ་ཚོགས་མིན་ལ་སྙོམས་འཇུག་པ། ། དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཞེས་བསྟོད་པ་བྱས་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་བཤད་པར་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་སྐད་དུ། ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ཕུང་པོ་ཅན། ། སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་རྣམ་སྦྱོང་བ། ། དེ་རིང་བཤད་པའི་རིན་ཆེན་གྱིས། ། གཙོ་བོས་བདག་ལ་བཀའ་དྲིན་གསོལ། །

Accompanied by the sounds of music, song, and verses of auspiciousness, one should visualize [the master] as a second Vajra-holder out of compassion and, using the samaya-mudrā, place [the substance] upon the disciple’s tongue. The disciple, with a stable mind, should think, "I shall please the deities residing in my own body through the bodhicitta of all the Buddhas," and drink it while reciting: "Aho mahāsukha!" Then, one should offer praise with this: Your body has no hollow interior; Though it lacks flesh, bone, and blood, Like a rainbow in the sky, You manifest your body. Your body is free from illness and impurity; Though hunger and thirst do not arise, To follow the ways of the world, You display worldly activities. Like the moon in water, you are ungraspable; You do not abide in any phenomena. Free from pride and without delusion, To you, the non-referential, I prostrate. Whether walking, staying, or likewise sleeping, In all modes of conduct, You are always in meditative equipoise; To you, the non-referential, I prostrate. Through the illusion-like samādhi, You display great miraculous emanations; Entering into the non-dual meditative absorption, To you, the non-referential, I prostrate. Having offered this praise, one should then request the explanation of the stages of self-consecration, saying: O Omniscient One, embodiment of the aggregate of wisdom, Who purifies the wheel of existence, Through the jewel of the explanation today, O Lord, please grant me your grace.

ཁྱོད་ཞབས་པདྨ་སྤངས་ནས་ནི། ། གཙོ་བོ་#གཞན་ལ་སྐྱབས་མ་མཆིས། ། འགྲོ་བའི་དཔའ་བོ་ཐུབ་ཆེན་གྱིས། ། དེ་བས་སློབ་མ་མཉེས་པར་མཛོད། ། ཅེས་གསོལ་བ་གདབ་བོ། ། བླ་མས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མན་ངག་བརྒྱུད་པ་ལས་འོངས་པའི་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་མན་ངག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྟན་ཏོ། ། དེ་དག་ནི་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པའི་སློབ་མས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ལ་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་པས་མཉེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་སྐད་དུ། ཁམས་གསུམ་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། ། ནམ་མཁའ་དང་ནི་མཉམ་གྱུར་པ། ། འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་#མ་གོས་པ། ། དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཕུང་པོ་རྣམས་དང་ཁམས་རྣམས་དང་། ། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་མི་བརྟེན་ཅིང་། ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། ། དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་ཀུན་རྟོག་མེད། ། ཐུགས་ནི་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ། ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡི་གནས། ། དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་གནས་མེད་ཅིང་། ། སྤྲོས་མེད་གོས་པ་མེད་པ་ལྟར། ། མཁའ་ལ་མཉམ་པའི་ཐུགས་མངའ་བ། ། དམིགས་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཅན། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་བལྟ་བར་འཚལ། ། སློབ་མས་#ཐལ་སྦྱར་བླ་མ་ལ། ། བསྟོད་ནས་སླར་ཡང་བསྐུལ་བར་བྱ། ། ལས་དང་སྐྱེ་ལས་#རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། ། སྣང་བ་གསུམ་པོ་སྤངས་པ་ཡིས#། ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་མཐོང་བར་ནི། ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །

"Having abandoned the lotus feet of You, O Lord, there is no other refuge. Therefore, O Great Sage, hero of beings, please delight Your disciples." Thus one should make this supplication. The guru, in turn, should teach the instructions on relative truth exactly as they are, as illustrated by the twelve examples of illusion that have come down through the lineage of the oral instructions of all the Buddhas. This is the ritual for the conferral of the secret empowerment. Then, the disciple who has correctly received the empowerment should please the guru by joining their palms, making offerings, and offering praise, saying: "Completely liberated from the three realms, Equal to the expanse of space, Untainted by desires— To You, the non-referential, I prostrate. Not relying on the aggregates, the elements, Or the sense bases, Liberated from all distortions— To You, the non-referential, I prostrate. Without conceptualization and without discursive thought, Your mind is utterly non-abiding, The state that is inconceivable— To You, the non-referential, I prostrate. Just as space has no location, Is without elaboration, and is unstained, So too, You possess a mind equal to space— To You, the non-referential, I prostrate. I wish to behold the manifest enlightenment That is the nature of the emptiness of all. With palms joined, the disciple Should praise the guru and then exhort them again: 'O Great Protector, I wish to see The manifest enlightenment That is liberated from karma and birth, And has abandoned the three appearances. The great primordial wisdom of all Buddhas..."

དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། ། རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད། ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། ། ཐོག་མཐའ་མེད་ཅིང་ཞི་བ་དང་། ། ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྦྱོང་ཞིང་། ། ལུས་དང་ངག་སེམས་རྣམ་སྦྱོང་བ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདག་འཚལ་ལོ། ། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྟོད་པས་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་སློབ་མ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་དེ། ཕྱིའི་#མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མན་ངག་གིས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་རོ#། ། དེ་དག་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ལྟར་མན་ངག་ཐོབ་པའི་སློབ་མ་ལ་རིལ་པོར་འཛིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། རྗེས་སུ་གཞིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གཉིས་ལེགས་པར་བསླབ་#པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཐུན་མོང་དང་#ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་གཉིས་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། དབང་བསྐུར་འདིར་ནི་བལྟ་བར་བྱ། ། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་གཞན་དེ་བཞིན་དུ། ། དགེ་བའི་ཚུལ་ནི་གཞན་གསུངས་པར། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་ཚོགས་#ཐོབ་མི་འགྱུར། ། བུ་ཡིས་དམ་ཚིག་བསྲུང་བ་དང་། ། རྟག་ཏུ་སྡོམ་པ་བསྐྱང་བ་དང་། ། བཅུ་ཕྱེད་སྒྲོན་མ་མི་འཆི་སྤྱད། ། དམ་ཚིག་གཞན་ཡང་བསྲུང་བ་ནི། ། དཀོན་མཆོག་གནོད་བྱེད་གཞོམ་བྱ་སྟེ། ། ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་སད་པར་བྱ། ། གཞན་གྱི་ནོར་ཡང་བླང་བར་བྱ། ། རྟག་ཏུ་རྫུན་དུ་སྨྲ་བར་བྱ། ། དེ་ལས་གཞན་ཡང་དམ་ཚིག་ནི། ། ཇི་བཞིན་དོན་ལྡན་བཅུ་བཞི་དག། ཕས་ཕམ་པར་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས། ། སྤང་ཞིང་དོར་བར་མི་བྱ་སྟེ། །

The abode of all Tathāgatas, The unsurpassed vajra wisdom, To the Great Protector I pray. Without beginning or end, peaceful, Completely purifying all afflictions, And purifying body, speech, and mind— To Vajrasattva I pray. Thus, having pleased [the deity] by repeatedly offering praise through verses that express authentic qualities, one should thereafter generate compassion for the disciple. Then, by means of the instructions on outer and inner manifest enlightenment, the empowerment of the wisdom of insight is conferred. These are the rituals for the empowerment of the wisdom of insight. Once the disciple has received these instructions, they should be properly trained in the two types of yoga: the yoga of apprehending as a whole and the yoga of subsequent dissolution. Following that, they should be trained in the two—the common and uncommon samayas and vows. Regarding this empowerment, it is said: "Without this empowerment, Nor the conduct of awakening, Nor the other virtuous ways taught, One will not attain the assembly of all Buddhas. The child must guard the samayas, Always maintain the vows, And practice the five lamps and the immortal. Furthermore, to guard the other samayas: One must destroy those who harm the Three Jewels, Awaken all wisdom, And take the wealth of others. One must always speak falsehoods. Furthermore, the other samayas, The fourteen endowed with their true meaning, Are renowned as the defeats; They must not be abandoned or discarded."

རྩ་བའི་ལྟུང་བར་ཤེས་པར་བྱ། ། སློབ་དཔོན་ལ་ནི་བརྙས་པ་དང་། ། བདེ་གཤེགས་བཀའ་ལས་འདས་པ་དང་། ། སྡང་བས་སྤུན་གྱིས་#བསྔགས་མིན་སྨྲ། ། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་རྣམ་སྤོང་དང་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་འདོར་བ་དང་། ། ཐེག་པ་གསུམ་ནི་སྨོད་པ་དང་། ། སྐལ་མིན་གསང་བ་སྒྲོགས་པ་དང་། ། རྒྱལ་བའི་ཕུང་པོ་བདག་ཉིད་སྨོད། ། དག་པའི་ཆོས་ལ་ཡིད་གཉིས་དང་། ། གདུག་ལ་བྱམས་དང་ཆགས་བྲལ་དང་། ། ཆོས་ལ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་དང་། ། དད་པའི་སེམས་ལ་རབ་ཏུ་བཏུད། ། དམ་ཚིག་བསྙེན་ཚེ་ཇི་སྙེད་པའི། ། བརྟགས་པའི་ཤེས་རབ་སྨོད་པ་སྟེ། ། སྔགས་པས་འདི་དག་བྱས་ན་ནི། ། ཁ་ན་མ་ཐོ་སྦོམ་པོར་འགྱུར། ། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཡིན་པར་བཤད། ། ཉིན་དང་མཚན་མོ་ལན་གསུམ་དུ། ། ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་བཟླས་པར་བྱ། ། ཁ་ན་མ་ཐོ་ཆེར་འགྱུར་བས། ། ཡན་ལག་དམ་ཚིག་བཤད་པར་བྱ། ། དམ་ཚིག་མི་ལྡན་སྣོད་མིན་ལ། ། རིག་མ་བསྟེན་པར་དགའ་བ་དང་། ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྩོད་པ་དང་། ། གསང་བའི་ཆོས་ནི་སྟོན་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་དད་དང་ལྡན་ལ་ཆོས། ། གཞན་དུ་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་དང་། ། ཉན་ཐོས་དག་ཏུ་རློམ་#བྱེད་པའི། ། ནང་དུ་ཞག་བདུན་གནས་པ་དང་། ། སྦྱོར་བ་ངེས་པར་མ་བྱས་པའི། ། སྣོད་མིན་གསང་བ་བསྒྲགས་པ་དང་། ། ཁ་ན་མ་ཐོ་ཆེར་གྱུར་པའི། ། སྔགས་པ་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར། ། ནད་དང་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་འཕེལ། ། དེ་བས་དམ་ཚིག་བུས་སྲུངས་ཤིག། ཅེས་པས་སྡོམ་པ་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་སྐད་ཅིག་གིས་ཡི་གེ་ཨ་དེ་ལས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ཆ་ལུགས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ། གཡས་པ་ལ་ལུང་སྟོན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་མགོ་བོར་བཞག་སྟེ་ལུང་བསྟན་པར་བྱའོ། །

One should recognize these as the root downfalls: disparaging the master; transgressing the commands of the Sugatas; out of malice, speaking what is unpraiseworthy of one's vajra siblings; abandoning great love; forsaking the bodhicitta; disparaging the three vehicles; proclaiming secrets to the unqualified; disparaging the aggregates of the Victorious One; harboring doubt regarding the pure Dharma; showing love to the wicked; being free from attachment [to the Dharma]; making dualistic distinctions regarding the Dharma; and failing to bow with a faithful mind. To disparage the analytical insight during the approach of the samaya is also a root downfall. If a mantra practitioner commits these, they become gross misdeeds. These are explained as the root downfalls. One should recite them three times each day and night. Because they become great misdeeds, the branch samayas shall now be explained. To delight in relying on a consort without possessing the samaya; to cause disputes during the gaṇacakra; to teach the secret Dharma; to teach the Dharma to sentient beings who possess faith in a manner other than [the proper one]; to remain for seven days among those who pride themselves on being Śrāvakas; to proclaim secrets to the unqualified without having performed the preparatory rites—by these, the mantra practitioner’s samaya is impaired and becomes a great misdeed. Illness and suffering will greatly increase. Therefore, O child, guard the samaya! Thus, the vows are bestowed. Then, in an instant, from the syllable A, one transforms into the appearance of Śākyamuni. Placing the mudrā of prophecy upon the head with the right hand, the prophecy should be conferred.

ཨོཾ་ང་ཡིས་འདི་ལྟར་ལུང་བསྟན་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། སྲིད་པའི་མཆོག་ནི་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། སྲིད་པའི་ངན་འགྲོ་ཉིད་ལས་བཏོན། ། ཀྱེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྡོ་རྗེ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་སིདྡྷི་བྷུར་བྷུ་བ་སྭཿ#། འདི་ཡིས་དབང་བསྐུར་གྱུར་པ་ཡི། ། སྔགས་ལ་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱིས་#བདག། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ། ། བདེ་གཤེགས་ཀྱིས་ཀྱང་ལུང་བསྟན་མཛད། ། ཅེས་པས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ལུང་བསྟན་པའོ། ། དེའི་རྗེས་སུ་བརྟུལ་ཞུགས་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་ལག་ཏུ་འདུག། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན། ། ཨོཾ་སརྦྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སིདྡྷི་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཏིཥྛ་ཨེ་ཥ་ཏྭཾ་#དྷར་ཡ་མི་བཛྲ་ས་ཏྭ་ཧི་ཧི་ཧི་ཧི་ཧཱུཾ། ཞེས་པས་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས། མཆོག་གསང་དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་སྟེ། ། མཐོང་#བའམ་ནི་ཞུགས་གྱུར་པས། ། སྲིད་པ་ཀུན་ལས་ངེས་གྲོལ་བར། ། དེ་རྣམས་དེ་ཉིད་ལེགས་པར་གནས། ། བདེ་ཆེན་ཐེག་པ་འདི་ལ་ནི། ། སླར་ཁྱོད་འཆི་བ་ཡོང་མེད་དེ། ། མི་ཐུབ་པ་དང་མི་སོད་པས། ། ཅིས་ཀྱང་མི་འཇིགས་དགའ་བར་གྱིས། ། སྲིད་པ་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་ཕྱིར། ། སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཁྱོད་འདས། ། སྲིད་པ་ཤིན་ཏུ་དག་པས་ན། ། #སྟོན་པའི་#མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན། ། སྲིད་དང་གཏན་དུ་དངོས་གྲུབ་པོ། ། དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་གྲུབ་པ་འདི#། ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བསྲུང་བར་བྱ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་མཐུན་པར་གསུངས། ། དམ་པ་རྟག་པའི་བཀའ་ཡིན་ནོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གཏང་མི་བྱ། །

Oṃ, I thus grant this prophecy: Vajrasattva, the Tathāgata, in order to accomplish the supreme state of existence, has extracted you from the very lower realms of existence. O Tathāgata Vajra [Name], siddhi bhur bhuvaḥ svaḥ! By this, all beings who have received this empowerment in the mantra shall be prophesied by the Sugatas to attain unsurpassed enlightenment. Thus is the prophecy of unsurpassed great enlightenment. Following that, the vow is to be bestowed: This is the vajra of all the Buddhas, which rests in the hand of Vajrapāṇi. You too must always hold it; be firm in the vow of Vajrapāṇi. Oṃ sarvatathāgatasiddhi vajrasamaya tiṣṭha eṣa tvāṃ dhārayāmi vajrasattva hi hi hi hi hūṃ. With this, it is bestowed. Then: By seeing or entering this supreme, most secret maṇḍala, you are definitively liberated from all of existence; you shall dwell perfectly in that very reality. In this vehicle of great bliss, there is no death for you again. Since you are invincible and cannot be slain, be joyful, fearing nothing at all. Because existence is utterly pure, you have transcended the suffering of existence. Since existence is utterly pure, you have become the supreme teacher. You have attained the siddhi of existence forever. You must always protect this accomplishment of the samaya vows. This is the harmonious teaching of all the Buddhas; it is the sublime, eternal word. One must never abandon the bodhicitta.

ཕྱག་རྒྱ་#རྡོ་རྗེ་གང་ཡིན་པའོ། ། གང་ཞིག་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། དམ་པའི་ཆོས་ནི་མི་སྤང་ཞིང་། ། ནམ་ཡང་དོར་བར་མི་བྱའོ། ། མི་ཤེས་པའམ་རྨོངས་པ་ཡི། ། ཚུལ་ཆེན་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། ། བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ནི། ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་#ནི་མི་གདུངས་པར། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བདེ་བར་གཟུང་། ། འདི་ནི་མ་བྱོན་རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས། ། ནམ་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་ཞིང་། ། སློབ་དཔོན་སྨད་པར་མི་བྱའོ། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་འདྲ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་མཚུངས་བླ་མ་ཡི། ། སློབ་དཔོན་ལ་ནི་གང་སྨོད་པ། ། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་སྨད་པས། ། རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། རིམས་དང་དགྲ་དང་དུག་དང་ནད། ། མཁའ་ལ་འགྲོ་རྣམས་གཙེས་པ་དང་། ། གདོན་དང་ལོག་འདྲེན་གཏུམ་པོ་ཡིས། ། བསད་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་། ། དེ་བས་ནན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་ཆེ། ། དགེ་བ་རབ་ཏུ་མི་སྤྱོམས་པ། ། ནམ་ཡང་སྨད་པར་མི་བྱའོ། ། བླ་མ་ལ་ནི་གུས་པས་ཡོན། ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྦྱིན་པར་བྱ། ། དེ་ནས་རིམས་སོགས་གནོད་པ་རྣམས། ། ཕྱིར་ཞིང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། རྟག་ཏུ་རང་གི་དམ་ཚིག་བསྲུང་། ། རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོད། ། རྟག་ཏུ་བླ་མ་ལ་ཡང་དབུལ། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་འདྲ། ། དེ་བྱིན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ། ། རྟག་ཏུ་བྱིན་#པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། ། དེ་སྦྱིན་བསོད་ནམས་ཚོགས་ཡིན་ཏེ། ། ཚོགས་ལས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། ། གང་ཕྱིར་འདི་ནི་ལེགས་གནས་པས། །

The mudrā is that which is the vajra. By the mere generation of it, there is no doubt that one is a buddha. One should not abandon the sublime Dharma, nor should one ever discard it. One should not teach the great system to those who are ignorant or deluded. Having completely renounced [self-centeredness], one should not be tormented by asceticism; rather, one should maintain bliss in whatever way is comfortable. These are the mudrās of the vajra and the bell. One should never discard them, nor should one disparage the master. This master is equal to all the buddhas. Whoever disparages the master, who is equal to all the buddhas, disparages all the buddhas and will thus constantly experience suffering. Through fevers, enemies, poisons, diseases, the harassment of sky-goers, and by fierce demons and obstructors, such a person will be killed and fall into the hell realms. Therefore, with every effort, one should never disparage the vajra master of great intelligence, who does not boast of his own virtues. One should respectfully offer gifts to the guru that are appropriate. Then, harms such as fevers and the like will not arise again. One should always guard one’s own samaya, always worship the Tathāgatas, and always make offerings to the guru. This is equal to all the buddhas. What is given to him is as if it were constantly given to all the buddhas. Giving to him is the accumulation of merit, and from that accumulation, the supreme siddhi will arise. Because this [master] is well-established [in the teachings]...

དེང་ཁྱོད་སྐྱེ་བ་འབྲས་བུར་བཅས། ། ལྷ་དང་དམ་ཚིག་མཉམ་པ་རུ། ། དེང་ཁྱོད་གྱུར་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་བཅས་པར། ། ཀུན་གྱིས་དེང་ཁྱོད་དབང་བསྐུར་བས། ། ཁམས་གསུམ་གྱི་ནི་རྒྱལ་པོ་ཆེ། ། རྒྱལ་བའི་#བདག་པོར་བསྟན་པ་ཡིན། ། དེ་ནི་བདུད་ལས་རྣམ་རྒྱལ་ཏེ། ། གྲོང་ཁྱེར་མཆོག་ཏུ་རབ་ཏུ་ཞུགས། ། ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད། ། དེ་ཉིད་ཐོབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། དེ་ལྟར་ཡིད་ནི་རབ་དང་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དུ་གྱིས། ། རང་གི་དམ་ཚིག་མི་བཟད་བདེ་སྐྱེད་བསྟེན་#པར་གྱིས། ། དེང་ནི་འགྲོ་བ་མྱུར་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་། ། རབ་ཏུ་མཉམ་ཞིང་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་གྱིས། ། ཞེས་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ས་ལ་དབུགས་དབྱུང་བའོ། ། དེ་ནས་སྔར་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་གནང་བ་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས། བླ་མའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཇི་ལྟར་བཀའ་སྩལ་པ་ལྟར་བགྱིའོ། ། ཞེས་ལན་གསུམ་གསོལ་ལོ། ། དེ་ནས། རིན་ཆེན་ཁྱིམ་དང་གླང་པོ་རྟ། ། ཡུལ་དང་མལ་སྟན་རྣམས་དང་ནི། ། བྲན་དང་བྲན་མོ་ཆུང་མ་སྡུག། བུ་མོ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་འོང་དང་#། ། གང་གིས་བདག་ཀྱང་དབུལ་བྱ་ན#། ། ལྷག་མ་རྣམས་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས། ། ཞེས་པས་མཉེས་པར་བྱའོ། ། དེས་ནི་དབང་བཞི་པ་ཡོན་དང་བཅས་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ལས་སོ་སོའི་སྦྱིན་སྲེག་དང་། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྦྱིན་སྲེག་གོ། ། དེ་ལ་ལས་སོ་སོའི་སྦྱིན་སྲེག་ནི་དེ་ལ་ཞི་བ་ལ་ནི་ཟླུམ་པོ་རྒྱར་ཁྲུ་གང་ཟབས་སུ་དེའི་ཕྱེད་དོ། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་གྲུ་བཞི་རྒྱར་ཁྲུ་དོ། ། ཟབས་སུ་ཁྲུ་གང་ངོ་། །

Today your birth is fruitful; today you have become equal to the gods and the samaya, of this there is no doubt. Today all the Buddhas and Vajra-holders have conferred empowerment upon you; you are proclaimed the great king of the three realms and the sovereign of the Victors. You have triumphed over the Māras and have entered the supreme city. There is no doubt that you yourselves shall attain that very state of Buddhahood. Thus, with a mind of supreme faith, become the Vajra itself. Rely upon your own samaya, which generates unbearable bliss. Today, quickly realize that you are equal to Vajrasattva and eternal. With these words, one is encouraged to the level of Vajrasattva. Then, the permissions previously explained are granted. Then, one prostrates at the feet of the guru and makes this request three times: "I shall act exactly as you have commanded." Then, one should please the guru with the following: "Precious houses, elephants, and horses; lands, beds, and seats; male and female servants, beloved wives, and most charming daughters—since I offer even myself, what need is there to mention the rest?" This is the ritual of the fourth empowerment together with the offering. Then, the ritual of the fire offering (homa) should be performed, which consists of the fire offerings for individual activities and the fire offering for all activities. Regarding the fire offerings for individual activities: for pacifying, the hearth is circular, one cubit in width and half that in depth. For enriching, it is square, two cubits in width and one cubit in depth.

དབང་ལ་ནི་ཟླ་གམ་རྒྱ་དང་ཟབས་ཞི་བ་#དང་མཐུན་ནོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་གྲུ་གསུམ་རྒྱར་སོར་ཉི་ཤུ་ཟབས་སུ་དེའི་ཕྱེད་དོ། ། དེ་དག་ཀྱང་གྲུ་#བཞི་སྒོ་བཞི་དང་ལྡན་པ། གྲྭ་བཞིར་#ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་#ཕྱེད་པས་མཚན་པ་སྒོ་བཞིར་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་མཚན་པ་ཐབ་ཀྱི་དབུས་#ཁ་ཁྱེར་ལ་ཡང་ཞི་བ་ལ་ནི་འཁོར་ལོ་དང་འཁོར་ལོའི་ཕྲེང་བ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་#རིན་པོ་ཆེ་དང་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ། དབང་ལ་ནི་པདྨ་དང་པདྨའི་ཕྲེང་བའོ། ། #མངོན་#སྤྱོད་#ལ་ནི་ཁྲོ་བོའི་རྡོ་རྗེ་གདེངས་པ་དང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྲེང་བའོ། ། ཞི་བ་ལ་ནི་ཁ་དོག་དཀར་པོའོ། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་སེར་པོའོ། ། དབང་ལ་ནི་དམར་པོའོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་ནག་པོའོ། ། ཡམ་ཤིང་ཡང་ཞི་བ་ལ་ཨུ་དུམྺཱ་# ར་ལ་སོགས་པ་འོ་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་ལས་བྱས་པ་མཐོ་གང་རྩེ་མོར་མཉམ་པར་བཅད་#པ་རྩེ་མོ་གཉིས་པ་ལ་ལོ་མ་དང་ལྡན་པའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པ་ལ་ཡང་ཡམ་ཤིང་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་སྦོམས་སུ་ཆང་གང་#སྲིད་ཁྲུ་གང་བྱའོ། ། དབང་ལ་ནི་ཨ་ཤྭ་#ཀ་དང་པྲི་ཡང་ཀུ་ལ་སོགས་པའི་ཤིང་ལ་ཡང་ཡམ་ཤིང་ལ་སོགས་ཞི་བའི་ཚད་དུ་བྱའོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་སེང་ལྡེང་དང་པོ་སོན་ཆའི་ཤིང་ལས་སོར་བརྒྱད་པའི་ཚད་དུ་བྱའོ། ། #ཞི་བ་ལ་ནི་ཏིལ་ལ་སོགས་པའོ། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་ཞོ་དང་འབྲས་ལ་སོགས་པའོ། ། དབང་ལ་ནི་མེ་ཏོག་གིས་སོ། ། དགུག་པ་ལ་ནི་བ་ལང་གི་ཤ་ཡིས་#སོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་ཤ་ཆེན་གྱིས་སོ། ། ཚེ་བསྲིང་བ་ལ་ནི་དཱུར་#བས་སོ། ། བསྲུང་བ་ལ་ནི་ཀུ་ཤ་མར་དུ་སྦགས་པས་སོ། ། ཧོམ་གཟར་ལ་ཡང་ལས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱག་མཚན་གྱིས་མཚན་པའོ། །

For the rite of power (vaśya), the hearth is a semicircle, with its width and depth conforming to the peaceful rite. For the rite of wrath (abhicāra), it is a triangle, twenty finger-widths in width and half of that in depth. These hearths are all square with four doors. At the four corners, they are marked with half-moons and half-vajras; at the four doors, they are marked with the four mudrās, such as the hook (aṅkuśa). On the rim of the hearth, for the peaceful rite, there is a wheel and a garland of wheels; for the enriching rite (puṣṭi), a jewel and a garland of jewels; for the rite of power, a lotus and a garland of lotuses; and for the rite of wrath, a wrathful vajra and a garland of the same. For the peaceful rite, the color is white; for the enriching rite, yellow; for the rite of power, red; and for the rite of wrath, black. As for the fuel sticks (samidh): for the peaceful rite, they are made from milky trees such as the udumbara, one span in length, cut evenly at the tips, with leaves on both ends. Similarly, for the enriching rite, the fuel sticks are of the same type, but one finger-width in thickness and one cubit in length. For the rite of power, the fuel sticks and so forth are made from trees such as the aśvattha and priyaṅgu, according to the measurements of the peaceful rite. For the rite of wrath, they are made from khadira or pīlu wood, eight finger-widths in length. For the peaceful rite, the offerings are sesame and so forth. For the enriching rite, curd, rice, and so forth. For the rite of power, flowers. For the rite of summoning (ākarṣaṇa), beef. For the rite of wrath, "great meat" (mahāmāṃsa). For the rite of longevity, dūrvā grass. For the rite of protection, kuśa grass mixed with ghee. The homa ladle (sruk) is also marked with the hand-symbol (cihna) corresponding to the specific activity.

ཧོམ་གཟར་དང་དགང་གཟར་དང་སྲེག་རྫས་དང་མཆོད་ཡོན་#ལ་སོགས་པ་དང་། སྔགས་པའི་རྒྱན་#ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཁ་དོག་བསྒྱུར་རོ། ། སྔགས་པའི་སྟང་སྟབས་ཀྱང་ཞི་བ་ལ་ནི་བྱང་དུ་བལྟའོ། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་ཤར་དུ་བལྟའོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་(ལྟོར་,ལྷོར་)བལྟའོ། ། དབང་ལ་ནི་ནུབ་ཏུ་བལྟའོ། ། གསད་#པ་ལ་ནི་ཤར་ལྷོར་རོ#། ། བསྐམ་པའམ་ཞེ་སྡང་ལ་ནི་ལྷོ་ནུབ་ཏུའོ། ། བསྐྲད་པ་དང་དབྱེ་བ་ལ་ནི་ནུབ་བྱང་དུའོ། ། རྨོངས་པ་དང་རེངས་པ་ལ་ནི་བྱང་ཤར་དུའོ། ། ཞི་བ་ལ་ནི་འཇམ་ཞིང་འབོལ་བའི་སྟན་ནང་ཚངས་ཅན་ནོ། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་ཀུ་ཤའི་སྟན་རྒྱ་དང་དཔངས་#སུ་ཁྲུ་གང་#སོར་བཞི་པའོ། ། དབང་ལ་ནི་པདྨའི་སྟན་ནོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་སྟན་མེད་པའམ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རས་སོ། ། ལས་སོ་སོའི་མེ་ལྷ་ཡང་ཞི་བ་ལ་ནི་པ་བ་ཀ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོའི་འོད་ཀྱིས་གཟི་བརྗིད་ཀྱང་དཀར་པོ་འཕྲོ་བའོ། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་མེ་ལྷ་དབང་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་འོད་དང་ཁ་དོག་སེར་པོའོ། ། དབང་ལ་ནི་མེ་ལྷ་དམར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འོད་དང་ཁ་དོག་དམར་པོའོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་མེ་ལྷ་རླུང་ཞེས་བྱ་བ་འོད་དང་ཁ་དོག་ནག་པོའོ། ། དེ་དག་ཀྱང་སྤྱན་གསུམ་པ་ཕྱག་བཞི་པ་མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས་པ་དང་རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་དང་ལྡན་པ་ཞི་བ་དང་རྒྱས་པའི་མེ་ལྷ་ནི་གཡས་གཉིས་ན་དབྱུག་ཏོ་དང་སྐྱབས་#སྦྱིན། གཡོན་གཉིས་ན་གུནྡྷེ་དང་བགྲང་ཕྲེང་། དབང་གི་མེ་ལྷ་ནི་གཡས་པ་ན་དབྱུག་པ་དང་ལྕགས་ཀྱུ། གཡོན་པ་ན་བགྲང་#ཕྲེང་དང་ཞགས་པ། མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་མེ་ལྷ་ནི་གཡས་དང་པོ་ན་རལ་གྲི། གཉིས་པ་ན་དབྱུག་པ། གཡོན་དང་པོ་ན་ཞགས་པ།

The hom ladle, the dgaṅ ladle, the burnt offerings, the argha water, and so forth, as well as all the practitioner’s ornaments and attire, should be colored in accordance with the specific activity. Regarding the practitioner’s posture: for pacifying, one faces north; for enriching, one faces east; for wrathful rites, one faces south; for magnetizing, one faces west; for killing, one faces southeast; for withering or hatred, one faces southwest; for expelling and separating, one faces northwest; and for stupefying and paralyzing, one faces northeast. For pacifying, the seat is soft and cushioned, stuffed with cotton. For enriching, the seat is made of kuśa grass, one cubit in width and four finger-widths in height. For magnetizing, the seat is a lotus. For wrathful rites, there is no seat, or it may be a cloth from a charnel ground. The fire deity (jātavedas) for each respective activity is as follows: for pacifying, the deity is Pāvaka, white in color with white light radiating from his majesty. For enriching, the fire deity is called Mahendra, yellow in color and light. For magnetizing, the fire deity is called Rakta, red in color and light. For wrathful rites, the fire deity is called Vāyu, black in color and light. All of these have three eyes and four arms, wear the sacrificial thread (yajñopavīta), and possess matted locks. The fire deities of pacifying and enriching hold a staff and the gesture of granting protection in their two right hands, and a guṇḍī and a rosary in their two left hands. The fire deity of magnetizing holds a staff and a hook in the right hands, and a rosary and a noose in the left hands. The fire deity of wrathful rites holds a sword in the first right hand and a staff in the second, and a noose in the first left hand.

གཉིས་པ་ན་ཕྲེང་བའོ། ། ལས་སོ་སོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཡང་ཞི་བ་ལ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་སྐུ་མདོག་དཀར་པོའོ། ། རྒྱས་པ་ལ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་སྐུ་མདོག་སེར་པོའོ། ། དབང་ལ་ནི་འོད་དཔག་མེད་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་སྐུ་མདོག་དམར་པོའོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་སྐུ་མདོག་ནག་པོའོ། ། གཞན་ཡང་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་#དགུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྲོ་བོ་བཅུའི་ལས་སོ་སོ་ནི་རང་རང་གི་ལས་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་ལས་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ། ། སྤྱན་གྱིས་ཞི་བར་བྱ་བ་དང་ཤུ་ལི་ནིས་ཀླུའི་བུ་མོ་དགུག་པ་#དང་། གནོད་མཛེས་ཀྱིས་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་བུ་མོ་དགུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཕལ་ཆེར་ཕྱག་རྒྱ་རེ་རེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། དེ་ཡང་དགུག་པ་ནི་དབང་གི་ཁོངས་སུ་བསྡུས་ནས་བསྟན་ནོ། ། བསྐྲད་པ་དང་དབྱེ་བ་དང་གསད་#པ་དང་རེངས་པ་དང་རྨུགས་པ་ནི་མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་བསྡུས་ནས་བསྟན་པའོ། ། ཨོཾ་ཊཀྐི་ནི་པཱ་#པ་ཀ་ཨགྣ་ཡེ་ཊཀྐི་ཧཱུཾ་ཛཿ། ཞི་བའི་མེ་ལྷ་སྤྱན་དྲང་བའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཊཀྐི་ནི་མ་ཧི་ན་ཀྲ་ཨ་གྣ་ཡེ་ཊཀྐི་ཧཱུཾ་ཛཿ། རྒྱས་པའི་མེ་ལྷ་སྤྱན་དྲང་བའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཊཀྐི་ནི་ཛ་ཀཱ་#མ་ཨགྣ་ཡེ་ཊཀྐི་ནི་ཧཱུཾ་ཛཿ། དབང་གི་མེ་ལྷ་སྤྱན་དྲང་བའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཊཀྐི་ནི་ཛཿ་ཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཧཱུཾ་ཀྲོ་དྷ་ཏེ་ཛ་ཨགྣ་ཡེ་ཧཱུཾ་ཛཿ། མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་མེ་ལྷ་སྤྱན་དྲང་བའི་སྔགས་སོ། ། དེ་དག་ནི་ལས་#སོ་སོའི་སྦྱིན་སྲེག་གོ། ། ད་ནི་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྦྱིན་སྲེག་བཤད་དེ།

The second is the rosary. Regarding the deities of the maṇḍalas for the individual activities: for pacifying, all deities with Vairocana as the principal are white in body color. For enriching, all deities with Ratnasambhava as the principal are yellow in body color. For magnetizing, all deities with Amitābha as the principal are red in body color. For wrathful activities, all deities with Akṣobhya as the principal are black in body color. Furthermore, the individual activities of the ten wrathful deities, such as the summoning of men by Yamāntaka and so forth, should be inferred according to the primary activity of each respective deity. For the pacifying of Locanā, the summoning of nāga maidens by Śūlinī, the summoning of asura maidens by Ucchuṣma, and so forth, one should generally perform the fire offering for each mudrā. Moreover, summoning is taught as being subsumed within magnetizing. Expelling, separating, killing, paralyzing, and stupefying are taught as being subsumed within wrathful activities. OṂ ṬAKKINI PĀPĀKA AGNAYE ṬAKKI HŪṂ JAḤ. This is the mantra for inviting the fire deity of pacifying. OṂ ṬAKKINI MAHĪNAGRA AGNAYE ṬAKKI HŪṂ JAḤ. This is the mantra for inviting the fire deity of enriching. OṂ ṬAKKINI JAKṢAMA AGNAYE ṬAKKINI HŪṂ JAḤ. This is the mantra for inviting the fire deity of magnetizing. OṂ ṬAKKINI JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ HŪṂ KRODHA TEJA AGNAYE HŪṂ JAḤ. This is the mantra for inviting the fire deity of wrathful activities. These are the fire offerings for the individual activities. Now, the fire offering for all activities will be explained.

དེ་ཡང་པདྨའི་དབྱིབས་ལྟ་བུའི་ཐབ་ཁུང་བྱ་སྟེ། རྒྱར་ཁྲུ་གང་སོར་བཞི་ཟབས་སུ་དེའི་ཕྱེད། ཐབ་ཁུང་གི་ཕྱི་རོལ་དུ་སོར་བཞི་#དོར་བ་ཁ་ཁྱེར་གྱི་རྒྱ་དང་དཔངས་སུ་སོར་བཞི་ཡོད་པ། ཐབ་ཀྱི་ནང་དུ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་ཡོད་པ། དབུས་ཀྱི་ལྟེ་བ་ལ་རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོ་རྩེ་ལྔ་པའམ་རྩེ་དགུ་པས་མཚན་པའོ། ། ཤར་ལ་སོགས་པའི་པདྨ་ལ་འཁོར་ལོ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་དང་རལ་གྲིའོ། ། མཚམས་ཀྱི་པདྨ་དག་ལ་ཨུཏྤལ་དཀར་པོ་དང་སྔོན་པོ་དང་དམར་པོ་དང་ལྗང་གུ་བྲིའོ། ། ཁ་ཁྱེར་གྱི་ནང་དུ་སོར་བཞི་དོར་བ་ལ་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཁ་དོག་ཅན་པདྨའི་ཕྲེང་བ་ལྟ་བུས་བསྐོར་རོ། ། དེ་ཉིད་ལ་པདྨའི་དབྱིབས་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱའོ། ། ནང་དུ་ཡང་མཐའ་སྐོར་དུ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བས་བསྐོར་རོ། ། ཕྱི་རོལ་དུ་ཡང་ཁ་ཁྱེར་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བས་བསྐོར་རོ། ། གྲྭ་#བཞིར་རྡོ་རྗེ་བཞིས་བརྒྱན་པས་ཐབ་ཁུང་ཉིད་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ལ་གནས་པ་ལྟ་བུར་བརྟག་གོ། ། སྔར་བསྟན་པའི་ལས་སོ་སོའི་ཐབ་ཁུང་ནི་རེའུ་མིག་བརྒྱད་དུ་#བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་དགོད་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྱུར་བའི་དབང་གིས་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། ། འདིར་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་མེ་ལྷ་ནི་ལྔ་པ་མི་ཏ་#ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསྐྱེད་དོ། ། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ལྷ་ནི་ལྷ་ཐམས་ཅད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ#། ། དེ་ཡང་ཐབ་ཀྱི་ཁོར་ཡུག་ཏུ་ཡང་ཤིང་ལོ་#སྔོན་པོས་གཡོགས་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་རྩྭ་ཀུ་ཤ་སྔོན་པོ་གཙང་མའི་བསང་གཏོར་གྱིས་བསངས་ལ།

Furthermore, one should construct a fire pit in the shape of a lotus. It should be one cubit and four finger-widths in width, with a depth of half that. Excluding four finger-widths from the exterior of the pit, the rim should be four finger-widths in both width and height. Inside the pit, there should be an eight-petaled lotus, marked in the central hub by a blue five-pronged or nine-pronged vajra. On the lotuses in the east and other cardinal directions, there should be a wheel, a jewel, a lotus, and a sword. On the lotuses in the intermediate directions, one should draw white, blue, red, and green utpala flowers. Inside the rim, excluding four finger-widths, it should be encircled by a garland of lotuses with colors corresponding to the specific activity. This is what is called the "lotus-shaped" [pit]. Internally, it should also be encircled by a garland of vajras, and externally, the rim should likewise be encircled by a garland of vajras. Adorned with four vajras at the four corners, the fire pit itself should be visualized as resting upon a crossed vajra. The fire pits for the individual activities previously explained should be visualized as having eight squares; furthermore, the arrangement of the mudrās should be applied as appropriate according to the transformation of the maṇḍala. Here, the fire god of all activities is the fifth, known as Mita, who is generated in accordance with the activity. Since the deity of all activities is the embodiment of all deities, it is the Blessed One, the Great Vajradhara himself. Furthermore, the perimeter of the pit should be covered with green leaves, and upon them, one should sprinkle pure kuśa grass with the cleansing water (saṃstarana).

མགོ་རྩ་ཕན་ཚུན་དུ་ནོན་པས་གཡས་སྐོར་དུ་འཁོར་བར་དགྲམ་མོ། ། མཆོད་རྫས་ནི་གཡོན་དུ་དགྲམ#། སྲེག་རྫས་གཡས་སུ་དགྲམ། དེ་དག་ཀུན་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་ཏྭ་ཨ། ཞེས་པ་#ལན་གསུམ་བཟླས་པས་བྱིན་གྱིས་#བརླབ་པར་བྱའོ། ། ཧོམ་གཟར་ཡང་ཡུ་བ་ཁྲུ་གང་#སོར་བཞི་ཟབས་སུ་སོར་གཉིས་བླུགས་གཟར་རྒྱར་སོར་བཞི་ཟབས་སུ་སོར་གཉིས་མཆུ་ལ་སོར་བཞི་#རིན་པོ་ཆེའམ་པདྨའི་དབྱིབས་སུ་བྱས་པའི་དཀྱིལ་དུ་རྡོ་རྗེ་སོར་གཉིས་པས་མཚན་པའོ། ། དགང་གཟར་སོར་གཉིས་ཟབས་སུ་སོར་གཅིག་མཆུ་#ལ་སོར་གཉིས་བྱའོ། ། གཉིས་ཀའི་དབུས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷའི་ཡིག་འབྲུ་གཅིག་བསམ་མོ། ། དེ་ལ་འདི་ནི་རྫས་དབུལ་བའི་སྔགས་ཏེ། ཨོཾ་ན་མཿས་མནྟ་བུདྡྷཱ་#ནཱན་ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། དགང་བླུགས་ཀྱི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། མར་གྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦྦ་པཱ་#པཾ་ད་ཧ་ན་བཛྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཏིལ་གྱིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་བི་ཛཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། སོ་བའིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་མ་ཧཱ་བེ་གཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ནས་ཀྱིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་མ་ཧཱ་བ་ལཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། འབྲས་ཀྱིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་གྷ་སྨ་ར་ཡེ་#སྭཱ་ཧཱ། གྲོའིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཛྙཱ་ཡ་#སྭཱ་ཧཱ། ཨུ་དུམྺཱ་#རའི་འོ། ། ཨོཾ་བོ་དྷི་བྲྀཀྵཱ་ཡ་#སྭཱ་ཧཱ། ཨ་ཤྭདྠའི་འོ#། ། ཨོཾ་བཛྲ་ལ་ཏཱ་#ཡ་སྭཱ་ཧཱ། བླ་གྴའི་འོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀུ་བེ་རཱ་ཡ་#སྭཱ་ཧཱ། ནྱ་གྲོ་དྷའི་འོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཧ་ས་ཀ་རཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཨ་མྲའིའོ། ། ཡམ་ཤིང་དེ་དག་ནི་ཨརྫུ་ན་ལ་སོགས་པའི་ཤིང་ལེགས་པ་གང་རྙེད་པ་ལ་བཟླས་པ་བྱས་ལ་མངོན་པར་བསྔགས་#ཏེ་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ཞི་བ་ལ་ནི་སྭཱ་ཧཱའི་མཐའ་དང་བཅས་པའོ། །

Arrange the fire tongs so that the tips press against each other and rotate clockwise. Arrange the offering substances to the left and the fuel substances to the right. For all of these, one should consecrate them by reciting "Oṃ Vajrasattva Āḥ" three times. The fire tongs (homa-gzar) should have a handle one cubit long, a depth of four finger-widths, and a pouring bowl (blugs-gzar) with a width of four finger-widths, a depth of two finger-widths, and a rim of four finger-widths, shaped like a jewel or a lotus and marked in the center with a two-finger-width vajra. The filling tongs (dgar-gzar) should be two finger-widths wide, one finger-width deep, and have a rim of two finger-widths. In the center of both, one should visualize the single syllable of the wisdom deity. Regarding that, this is the mantra for offering the substances: "Oṃ namaḥ samanta buddhānāṃ agnaye svāhā." This is the mantra for the filling and pouring tongs. "Oṃ agnaye svāhā" is for the ghee. "Oṃ sarva pāpaṃ dahana vajrāya svāhā" is for the sesame seeds. "Oṃ vajra vijāya svāhā" is for the groats. "Oṃ vajra mahāvegāya svāhā" is for the barley. "Oṃ vajra mahābalāya svāhā" is for the rice. "Oṃ vajra ghasmarāye svāhā" is for the wheat. "Oṃ vajra ajñāya svāhā" is for the udumbara fruit. "Oṃ bodhivṛkṣāya svāhā" is for the aśvattha. "Oṃ vajra latāya svāhā" is for the plakṣa. "Oṃ vajra kubērāya svāhā" is for the nyagrodha. "Oṃ vajra hasakārāya svāhā" is for the mango. As for the firewood, one should perform recitations and consecrate whatever excellent wood is available, such as the arjuna and so forth, and then perform the fire offering (sbyin-sreg). For the specific types of activities, for pacifying (zhi-ba), it should be accompanied by the ending "svāhā."

རྒྱས་པ་ལ་ནི་བཽ་ཥཊ་ཧེའི་#མཐའ་དང་བཅས་པའོ། ། དབང་ལ་ནི་ན་མ་ཧིའི་#མཐའ་དང་བཅས་པའོ། ། དགུག་པ་ལ་ནི་ཛའི་མཐའ་དང་བཅས་པའོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་ནི་ཧཱུཾ་གི་མཐའ་དང་བཅས་པའོ། ། སྲེག་རྫས་དབུལ་བའི་རིམ་པ་ནི་མར་ལ་སོགས་པ་ཞུ་བའི་རྫས་ནི་ཞལ་དུའོ། ། ཡམ་ཤིང་དང་#མི་རུས་བསྲེས་#པའི་ཕྱེ་མ་དང་བདུག་སྤོས་ནི་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབུལ་ལོ། ། ཞོ་དང་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་ཁ་ཟས་དང་ཏིལ་དང་འཐོར་འཐུང་ནི་ཕྱག་ཏུ་དབུལ་ལོ། ། དྲི་ནི་ཐུགས་ཀར་རོ། ། མེ་ཏོག་ནི་སྤྱི་བོ་རུའོ། ། ཞབས་བསིལ་ནི་ཞབས་ལའོ། ། མཆོད་ཡོན་དང་མར་མེ་ནི་མདུན་དུའོ། ། དེ་ལ་སྔགས་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་གནས་པ་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་རཾ་ལས་བསྐྱེད་པའི་མེའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་ཨ་ལས་གྱུར་པའི་སྣ་ཚོགས་པདྨའི་སྟེང་དུ་གདན་ཞི་བ་ལ་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། ། རྒྱས་པ་ལ་གསེར་གྱི་ས་གཞི། དབང་ལ་ནི་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར། མངོན་སྤྱོད་ལ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ལས་དང་མཐུན་པའི་མེ་ལྷ་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྐྱེད་ལ། དེ་ནས། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་མ་ཧཱ་ཏེ་ཛ་སརྦ་ཀརྨྨ་མ་ཧཱ་སཏྭ་ཀཿ#། ཀཱ་རུ་ཎ་ཀྲྀ་ཏ་སཏྭ་ཨརྠ་སཱ་དྷ་ཡཱསྨིཾ་སནྣི་བྷ་བ། # ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནམ་མཁའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་ལྷ་ཐབ་ཀྱི་གཡས་ཕྱོགས་སུ་སྤྱན་དྲངས་ལ་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ཆུ་ཡིས་བསང་གཏོར་བྱས་ལ། མཆོད་ཡོན་གྱི་སྣོད་དུ་མཆོད་ཡོན་དང་། ཞབས་བསིལ་དང་། མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་ལ་ཨོཾ་ཛཿ་ཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཁཾ་རཾ། མཆོད་ཡོན་གྱི་སྔགས་སོ། །

For the rite of enrichment, the mantra ends with vauṣaṭ and he. For the rite of power, it ends with namaḥ and hi. For the rite of summoning, it ends with ja. For the rite of wrathful activity, it ends with hūṃ. Regarding the sequence for offering the substances for the fire ritual: substances that are melted, such as clarified butter, are offered into the mouth. Fuel wood, powdered human bone, and incense are offered into the maṇḍala of light. Food items such as curd and rice, as well as sesame seeds and sprinkled water, are offered into the hands. Fragrance is offered at the heart. Flowers are offered at the crown of the head. Water for the feet is offered at the feet. The drinking water and the lamp are offered in front. In this regard, the mantra practitioner abides in the meditative absorption of Vajrasattva. From the syllable raṃ, the fire is generated in accordance with the specific activity. In the center of the maṇḍala, upon a multicolored lotus arisen from the syllable a, there is a water maṇḍala for the rite of pacification. For enrichment, there is a golden ground. For power, there is a fire maṇḍala. For wrathful activity, there is a wind maṇḍala. Upon these, the fire deity—the samayasattva—is generated in accordance with the activity and in the proper manner. Then, with the mantra: oṃ agnaye mahātejaḥ sarvakarmamahāsattvaḥ karuṇākṛtasattvārthasādhayāsmiṃ sannidhāva, the wisdom fire deity is invited from the celestial realm to the right side of the hearth. Having performed the sprinkling with the water of all-activity, one should properly present the drinking water, the water for the feet, the offerings, and the praises in the offering vessel. For this, the mantra for the drinking water is: oṃ jaḥ hūṃ baṃ hoḥ khaṃ raṃ.

ཨོཾ་ནི་རི་ཏི་ཧཱུཾ་ཁཾ། ཞབས་བསིལ་གྱི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་པུཥྤེ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། མེ་ཏོག་གི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་དྷཱུ་#པེ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། སྤོས་ཀྱི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་གནྡྷེ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། དྲི་ཆབ་ཀྱི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་དཱི་པེ་#ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། མར་མེའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ནཻ་བི་དྱེ་#ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ལྷ་བཤོས་ཀྱི་སྔགས་སོ། ། དེ་ནས་དགང་བླུགས་ཀྱི་#སྔགས་ཀྱིས་མར་#དགང་བླུགས་གསུམ་གསུམ་དབུལ་ལོ། ། དྲག་པོ་ཡིན་ན་ཤིང་མར་གྱི་དགང་བླུགས་གསུམ་གསུམ་དབུལ་ལོ། ། དེ་ལྟར་ཞལ་དུ་ཕུལ་ཡང་སྤྱན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་རེག་པ་ཙམ་གྱིས་མཉེས་པར་འགྱུར་བའི་དོན་གྱིས་ན་སྤྱན་ལ་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནི་སྤྱིར་མཉེས་པར་བྱ་བའོ#། ། དེ་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་མཉེས་པར་བྱ་སྟེ། # དེ་ནས་ཤིང་ཁྲུ་གང་ལ་རས་ཀྱིས་དཀྲིས་ལ་རྒྱལ་པོ་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་། རྗེའུ་རིགས་དང་། གདོལ་པའི་ཁྱིམ་ནས་ལས་དང་མཐུན་པར་མེ་བླངས་ལ་དེ་སྤར་ཏེ་བཙུགས་ནས་རླུང་ཡབ་ཀྱིས་གཡབ་ཅིང་། ཨོཾ་བཛྲ་ཛྭ་ལ་ཛྭ་ལ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་སྦར་རོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་ན་ལ་མ་ཧཱ་བྷཱུཏ་ཛྭ་ལ་ཡ་སརྦྦ་དུཥྚཱན་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། དྲྀ་ཤྱ་ཧོ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཞེས་པས་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ལ་བསྟིམས་ལ་སྤྱི་བོ་ནས་རྐང་པའི་བར་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ནས་གནོད་མཛེས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། གནས་གསུམ་དུ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེར་#བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ལ། དེ་ནས་མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མར་#དགང་བླུགས་གསུམ་མམ་བདུན་དབུལ་#ལོ། ། དེ་ནས་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་ཡམ་ཤིང་ངོ་། །

OṂ NIRITI HŪṂ KHAṂ. This is the mantra for the foot-bath. OṂ ĀḤ VAJRA PUṢPE HŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra for flowers. OṂ ĀḤ VAJRA DHŪPE HŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra for incense. OṂ ĀḤ VAJRA GANDHE HŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra for scented water. OṂ ĀḤ VAJRA DĪPE HŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra for the lamp. OṂ ĀḤ VAJRA NAIVIDYE HŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra for the food offering. Then, with the mantra for the ladle, offer three ladlefuls of clarified butter each time. If it is a wrathful rite, offer three ladlefuls of wood-oil each time. Although these are offered into the mouth, because they are pleased by the mere touch of the light rays from the eyes, they are offered to the eyes. This is the general way of pleasing. Then, to please them specifically: take a piece of wood one cubit long and wrap it in cloth. Take fire from the house of a king, a brahmin, a merchant, or an outcaste, according to the specific activity, and light it. Having set it up, fan it with a bellows and ignite it with: OṂ VAJRA JVALA JVALA HŪṂ PHAṬ. Then: OṂ VAJRA ANALA MAHĀBHŪTA JVALAYA SARVA DUṢṬĀN HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. DṚŚYA HO JHAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ SAMAYA STVAṂ. With this, dissolve the samayasattva and perform the blessing from the crown of the head down to the feet, from Vairocana down to Ucchuṣma, and the blessing of the three places as the vajra body, speech, and mind. Then, preceded by offerings, offer three or seven ladlefuls of clarified butter. Then, the auspicious fuel sticks.

དེ་ནས་མར་དང་། ཏིལ་དང་། ཞོ་དང་། འབྲས་དང་། ཀུ་ཤ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་མེ་ལྷ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ལས་ངེས་པར་བྱུང་བའི་འཁོར་ལོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྒོམས་ལ། དེ་ནས། # ཨོཾ་ཨེ་ཧྱེ་ཧི་བྷ་ག་བཱན་སནྣི་ད་པཉྩ་#ན་ས་མ་ཡེ་ན་ཙ་ཨཱ་ཀཱ་ས་པྲ་ཏཱིཙྪ་ཨཱ་ཧུ་པཱུ་ཛ་ནཱ་དམ་པྲ་སིདྡྷ་#མེ། ཞེས་བྱ་བས་བདུད་རྩི་རྣམ་པ་ལྔས་མཉེས་པར་བྱ་བ་#དང་། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དགུག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བྱས་པ་དེ་ལ་མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་། སྦྱིན་སྲེག་གི་ཁྱད་པར་གྱིས་མཉེས་པར་བྱས་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་བདག་གི་ཐུགས་ཀར་བསྡུའོ། ། དེ་ནས་#འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་གས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཉེས་པར་བྱ་སྟེ་བཟོད་པ་གསོལ་ལ། ལས་བཅོལ་ལ་རང་#རང་གི་གནས་སུ་གཏང་ངོ་། ། དེ་ནས་མེ་ལྷ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་མཆོད་ཡོན་དང་། ཞབས་བསིལ་དང་། མཆོད་པ་དང་བསྟོད་#པས་མཉེས་པར་བྱས་ལ་མར་#དགང་བླུགས་གསུམ་ཕུལ་ཏེ་སྔགས་འདིས་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། ། ཨོཾ་ཀྲྀ་ཏོ་བ་སརྦྦ་སཏྭཱརྠ། ། སིདྡྷི་མ་དཏྟཱ་ཡ་ཐཱ་ནུ་ག། གཙྪ་ཏྭཱཾ་བུདྡྷ་བི་ཥ་ཡཾ། ། པུ་ན་ར་ག་མ་ན་ཡཙྪ་མུཿ། #། ཞེས་པའོ། ། དེ་ནས་མེ་ལྷ་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ལ་ཚོགས་ཀྱི་ལྷག་མ་དང་སྦྱིན་སྲེག་གི་ལྷག་མས་ཅི་ནུས་ཀྱིས་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྔོན་#དུ་བགེགས་ཞི་བར་བྱེད་ན།

Then, offer butter, sesame, curd, rice, and kuśa grass in their proper order. Next, visualize the maṇḍala deity, the fire god, as the wisdom being (jñānasattva), with a complete wheel arising from the syllable HŪṂ upon a moon maṇḍala in his heart. Then, with the mantra: OṂ EHYEHI BHAGAVĀN SANNIHITA PAÑCA-AMṚTA SAMAYEṆA CA ĀKĀŚA PRATĪCCHA ĀHŪPAUJA NĀDAM PA-PRASIDDHAME, please him with the five nectars. Having performed the ritual of blessing, such as the summoning of the wisdom being into the maṇḍala of deities thus described, please him with offerings, praises, and the specific fire offering (homa), and then dissolve him into one’s own heart with the three syllables. Then, please the world protectors with the fire offering ritual preceded by offerings, and request their forbearance. Entrust them with their activities and dismiss them to their respective abodes. Next, please the fire god, the wisdom being, with the water for the face, the water for the feet, offerings, and praises. Offer three ladles of butter and request his departure with this mantra: OṂ KṚTO SARVA-SATTVĀRTHAḤ SIDDHIṂ MADATTĀYA YATHĀNUGAḤ | GACCHA TVAṂ BUDDHA-VIṢAYAṂ PUNARĀGAMANAṂ YACCHAMUḤ. Then, for the fire god, the commitment being (samayasattva), complete the fire offering ritual as much as possible with the remains of the feast gathering and the remains of the fire offering. In that regard, if one is to pacify obstacles prior to the maṇḍala:

མི་རུས་ཕྱེ་མས་གནོད་མཛེས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བས་བྱའོ། ། སློབ་མའི་སྡིག་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཡོན་ཕྱོགས་སུ་ཙོག་པུར་འདུག་ལ། སློབ་མའི་སོར་མོ་གུང་མོ་སློབ་དཔོན་གྱི་མཐེབ་སྲིན་གྱིས་བཟུང་ལ་ཏིལ་དང་དེའི་སྔགས་ཅི་ནུས་ཀྱིས་#ཞི་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མེ་ལྷ་དེ་ཉིད་ཐུགས་ཀར་བསྡུ་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཡོ་བྱད་དེ་དག་སློབ་དཔོན་གྱི་ཡིན་པས་གཞན་གྱིས་#སྤྱད་དུ་མི་རུང་ངོ་། ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་ཅི་རིགས་སུ་སྤྱད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ་བ་དང་། སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ཐབ་ཀྱི་ནང་ཆུས་བཀྲུ་བར་བྱའོ། ། དེ་དག་ནི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མཐར་རབ་གནས་ཀྱི་ཆོ་ག་བྱ་སྟེ། སྔ་དྲོའི་དུས་སུ་སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པས་བླ་རེ་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་#སྤོས་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་ཚོགས་པར་བྱ་སྟེ། མཆོད་རྟེན་དང་། ཚ་ཚ་དང་། རི་མོར་བྲིས་པ་དང་། ལུགས་སུ་བླུགས་པ་དང་། འབུར་དུ་བརྐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་#དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཆོ་གས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཉེས་པར་བྱས་ལ། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བཞུགས་པར་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། དེ་ནས་སྦྱིན་སྲེག་གིས་མཉེས་པར་བྱས་ནས་བཀྲ་ཤིས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་འདི་ནི་རབ་གནས་ཀྱི་ཆོ་གའོ། ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ་བས་ན། ། རྟོག་གེའི་ཡུལ་མིན་འཁྲུལ་པས་ཤེས་མི་ནུས། ། དེས་ན་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། རིམ་གཉིས་ཐབས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོ་ག་ཡིན། །

One should perform the rite with a garland of the mantra of Sumbharāja using powdered human bone. To pacify the misdeeds of the disciple, the master should sit in a squatting position to the left. Grasping the disciple’s middle finger with the master’s thumb and ring finger, one should pacify [the misdeeds] by offering sesame seeds and reciting the mantra as much as possible. Then, that very fire deity is dissolved into the heart. Since these materials for the fire offering belong to the master, they must not be used by others; the master may use them as appropriate. Then, having dedicated the roots of virtue and made aspiration prayers, the interior of the hearth should be washed with water. These are the rituals for the fire offering. Next, the ritual for the consecration (pratisthā) should be performed at the edge of the maṇḍala. In the morning, the master, endowed with all the necessary qualifications, should assemble the offering materials such as canopies, victory banners, incense, and flowers. For stūpas, tsa-tsas, paintings, cast images, carvings, and so forth, one should perform the blessing according to the ritual for blessing the great maṇḍala. Having pleased them with all the offerings, one should pray that they remain for as long as saṃsāra lasts for the sake of sentient beings. Then, having pleased them with the fire offering, one performs the blessing for auspiciousness; this is the ritual for consecration. Because all is empty, profound, and subtle, It is not the domain of dialecticians and cannot be known by the deluded. Therefore, in order to enter into that, This is the preliminary ritual of the two stages of method.

དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་སུ་བྷཱ་ཥི་#ཏ་དང་། ཞུ་#ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ#། །

The ritual of the maṇḍala of the glorious Guhyasamāja, composed by the master Nāgārjuna, is complete. It was translated, edited, and finalized by the Indian abbot Subhāṣita and the chief editor and translator, the monk Rinchen Zangpo.