Toh 1761 · classical Tibetan · Tengyur edition

A Sādhana of the Glorious Mahākāla

Translated from the Tibetan by buddhist-nlp/mitra-qwen35-translate · machine-assisted

Edition 1.0 · 2026 · not a critical edition machine draft

Catalogue: Toh 1761
Genre: Sādhana
Period: classical Tibetan
Edition: Tengyur vol. 028_རྒྱུད་འགྲེལ།_ཤ.txt
Extent: 4 passages · 3,460 Tibetan characters · 1,035 English words
Translation: buddhist-nlp/mitra-qwen35-translate (English, machine-assisted)
Status: Edition 1.0 · 2026 · machine draft
Rights: Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction)

This text is a ritual manual, or sādhana, dedicated to the deity Mahākāla, attributed to the Brahmin Vararuci. The work functions as a prescriptive guide for the practitioner to invoke the deity to perform specific, aggressive tasks. It begins with traditional homages and qualifications for the practitioner, such as devotion to the guru and ethical discipline. The core of the provided fragments consists of a command-based ritual involving a Sanskrit mantra and explicit exhortations. The practitioner is committed to a relationship of command and control over the deity, utilizing threats of ruin to ensure obedience. The text directs the deity to engage in violent acts, including the consumption of flesh and blood and the destruction of lineages. By combining mantra recitation with direct imperatives, the text seeks to weaponize the deity's power for the purpose of eliminating enemies or obstacles.

Provenance

About this text

A ritual manual for the practice of the deity Mahākāla, the Śrīmahākālasādhana belongs to the genre of sādhana and is attributed to the Indian author Vararuci. Preserved in the classical Tibetan tradition, the work is found in the Tengyur, volume ཤ, where it comprises three pages and is categorized within the Other Wisdom Tantras. The Tibetan title is dpal nag po chen po'i sgrub thabs. The work enacts a prescriptive ritual process that begins with the establishment of the practitioner's qualifications, including ethical discipline and devotion to the guru. It proceeds to a series of aggressive commands and Sanskrit mantras designed to compel the deity to perform specific tasks. The practitioner utilizes explicit exhortations and threats of ruin to ensure the deity's obedience in executing violent acts, such as the consumption of flesh and blood and the destruction of lineages. A scholar or serious reader consults this text today to examine the mechanisms of command and control within ritual practice, specifically how mantra and imperative speech are combined to weaponize divine power for the purpose of eliminating enemies or overcoming obstacles.

Sanskrit title: Śrīmahākālasādhana
Indian author: Vararuci
Tibetan translators: not recorded
Canonical collection: Other Wisdom Tantras
Genre: Sādhana
Source edition: Tengyur, vol. ཤ
Period: classical Tibetan

Read further

Catalogue

84000 catalogue entry

Bibliography

BDRC library search

Libraries

WorldCat

Sanskrit sources

Digital Sanskrit Buddhist Canon

Reference

Cite thisAnuvāda, “A Sādhana of the Glorious Mahākāla” (Toh 1761), machine draft, 2026.https://naxiai.com/tibetan/works/toh1761

Summary & commentary

Significance

The work is significant as an example of the 'wrathful' side of Indo-Tibetan ritual practice, specifically the use of Mahākāla as a protector or executor of will. It illustrates the intersection of Buddhist ritualism and the tradition of command-based deity invocation found in broader Tantric contexts.

Structure

Passages	Section	Description
1	Introduction	Titles in Sanskrit and Tibetan, followed by homages and the required qualities of the practitioner.
2-3	Ritual Invocation	A Sanskrit mantra and a series of direct commands and threats aimed at compelling Mahākāla to act.
4	Colophon	Attribution of the work to the master Brahmin Vararuci.

Themes

Ritual Coercion (2-3)
Wrathful Deity Action (2-3)
Practitioner Qualifications (1)

Summary, significance and provenance note generated by gemma4:31b from the translation and the catalogue record.

AnuvādaA Sādhana of the Glorious Mahākāla·

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་མ་ཧཱ་ཀཱ་ལ་སཱ་དྷ་ནཾ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་ནག་པོ་ཆེན་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བླ་མ་ལ་གུས་སྙིང་རྗེར་ལྡན། ། ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ལྡན་བསྡུ་དངོས་བཞིས། ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་བརྩོན་འགྲུས་ལྡན། ། རྟག་ཏུ་བསྒྲུབ་ལ་དགའ་བ་ཡིས། ། སློབ་དཔོན་ལ་སྨོད་བསྟན་ལ་སྡང་། ། དམ་ཚིག་ལ་འཕྱ་མཚམས་མེད་བྱེད། ། དེ་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བྱ་བ་ཡིན། ། གཞན་དུ་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར། ། དང་པོར་བདག་ཉིད་ཡི་དམ་ལྷ། ། རིམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་བསྒོམས་ལ། ། བསྟན་པ་བསྲུང་ཕྱིར་ནག་པོ་མཆོད། ། བྲག་སྟེང་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་གསུམ་གནས། ། ཧཱུཾ་སྐྱེས་འབར་བ་ནག་པོ་ཆེ། ། གྲི་དང་ཀ་པཱ་ལ་ལག་ན་འཛིན། ། མགོ་པོའི་ཕྲེང་བས་དོ་ཤལ་བྱས། ། མཆེ་གཙིགས་གཟུགས་ཐུང་གཟི་བརྗིད་ཆེ། ། ཁ་ནས་ཁྲག་འཛག་ཁྲོས་ཙམ་ན། ། རང་གི་ཡན་ལག་ཤ་གཅོད་བྱེད། ། ཁྲག་གི་རྒྱུན་ཡང་འཛག་པར་བྱེད། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཁྲོ་བླ་མ་བརྙས། ། མཚམས་མེད་ལ་སོགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱི། ། དེ་རྣམས་མགོ་ནས་ཏིལ་ཙམ་ཟ། ། དེ་ལྟར་གསལ་བར་བྱས་ནས་ནི། ། རང་གི་གནས་ནས་སྤྱན་འདྲེན་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྤྱན་སྔ་རུ། ། ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་དམ་བཅས་ལྟར། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གནས་འདི་རུ། ། དྲག་པོའི་ལས་ལ་སྤྱན་འདྲེན་ན། ། མྱུར་དུ་འོངས་ནས་དེ་ལ་ཐིམ། ། མོན་སྲན་གྲེའུ་དང་འཛམ་བུའི་ཏི། ། མེ་ཏོག་བདུག་སྤོས་ཤ་ལྔ་དང་། ། བདུད་རྩི་ལྔ་སྦྱར་གཏོར་མ་སྦྱིན། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཀཱ་ལཱ་ཡ་ཤཱ་ས་ནོ་བ་ཧཱ་རི་ཎེ། ཨེ་ཥཱ་པཤྩི་མ་ཀཱ་ལོ་ཨ་ཡཾ་ཨི་དཾ། རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡཱ་པ་ཀ་རི་ཎཱཾ།

In the language of India: Śrīmahākālasādhana-nāma. In the language of Tibet: dPal nag po chen po’i sgrub thabs zhes bya ba (The Sādhana of the Glorious Mahākāla). Homage to the glorious Heruka! One who is devoted to the guru and possesses compassion, who is endowed with ethical discipline and the like, who acts for the benefit of sentient beings through the four means of attraction, and who possesses diligence and always delights in practice—such a person should perform this. Those who revile the master, who are hostile to the teachings, who mock the samaya, and who commit the acts of immediate retribution—these are to be liberated. Otherwise, one’s samaya will be impaired. First, having meditated on oneself as the yidam deity, complete with all the stages, one should worship Mahākāla in order to protect the teachings. On a rocky surface, in a triangular maṇḍala, is the great black one born from the syllable HŪṂ, blazing. He holds a curved knife and a kapāla in his hands, wears a necklace of severed heads, has bared fangs, a short stature, and great majesty. When he is slightly wrathful and blood drips from his mouth, he cuts the flesh of his own limbs and causes streams of blood to flow. He devours the heads of those who are angry at the Three Jewels, who despise the guru, and who commit the acts of immediate retribution and so forth, eating them down to the size of sesame seeds. Having visualized him clearly in this way, one should invite him from his own abode. Just as you pledged and took the oath in the presence of Vajradhara, I invite you to this blessed place for the performance of wrathful activities. Come quickly and dissolve into him! Offer the torma prepared from mung beans, jambu fruit, flowers, incense, the five meats, and the five nectars. OṂ MAHĀKĀLĀYA ŚĀSANOPAHĀRIṆE | EṢĀ PAŚCIMAKĀLO AYAM IDAM | RATNATRAYĀYĀPAKARIṆĀM |

structureTitle block: the Sanskrit title is given as it is transmitted in Tibetan transliteration, not reconstructed from Sanskrit sources; the Tibetan title is translated after it.

definitionསྒྲུབ་ཐབས “sādhana” — Derived from the Sanskrit verb √sādh , “to accomplish,” the term sādhana most generically refers to any method that brings about the accomplishment of a desired goal. In Buddhist literature, the term is often specificall

definitionབླ་མ “guru” — One of the fourteen rākṣasīs .

homonymདམ་ཚིག is rendered “samaya” here; the glossary also records sacred vow, commitment, samaya vows for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionདམ་ཚིག “samaya” — Literally, in Sanskrit, “coming together.” Samaya refers to precepts given by the teacher, the corresponding commitment by the pupil, and the bond that results, which can also be the bond between the practitioner and the

periodལྷ → “god”. Standard 84000 rendering is 'god'; 'deity' where the text contrasts classes of beings.

homonymལྷ is rendered “god” here; the glossary also records deva, divine being, God for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionལྷ “god” — In the most general sense the devas‍—the term is cognate with the English divine ‍—are a class of celestial beings who frequently appear in Buddhist texts, often at the head of the assemblies of nonhuman beings who atten

homonymདཀྱིལ་འཁོར is rendered “maṇḍala” here; the glossary also records inner circle, maṇḍalaka, disk for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionདཀྱིལ་འཁོར “maṇḍala” — A small ritual space, usually on the ground which is smeared with cow-dung and other substances, where offerings are made. Although the term sometimes lacks the - ka ( kan ) suffix, it is not to be confused with the pant

definitionདཀོན་མཆོག་གསུམ “the Three Jewels” — The Tibetan literally means “the three rare and precious ones,” the Buddha, Dharma, and Saṅgha‍—the three objects of Buddhist refuge.

terminologyགཏོར་མ → “offering cake”. 'Torma' is defensible for specialists; in a general text 'offering cake' says what it is.

homonymགཏོར་མ is rendered “offering cake” here; the glossary also records Bali, oblation, bali offering for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionགཏོར་མ “offering cake” — Bali wrested control of the world from the devas , establishing a period of peace and prosperity with no caste distinction. Indra requested Viṣṇu to use his wiles so that the devas could gain the world back from him. He

termསྒྲུབ་ཐབས → sādhana

termཕྱག་འཚལ → homage

termབླ་མ → guru

termདམ་ཚིག → samaya

termཡི་དམ → yidam

termལྷ → god

ཡ་དི་པྲ་ཏཱི་ཛྙཱ་སྨ་ར་སི་ཏ་དཱ་ཨི་དཾ་དུཥྚཱཾ་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི། མ་ར་མ་ར། གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ། བནྡྷ་བནྡྷ། ཧ་ན་ཧ་ན། ད་ཧ་ད་ཧ། པ་ཙ་པ་ཙ། དི་ན་མེ་ཀེ་ན་མཱ་ར་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ནག་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་དུ་ངས་ཅི་བཅོལ་བའི་ལས་གྱིས་ཤིག། དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་མགོ་ཨརྫ་ཀའི་དོག་པ་ལྟར་འགས་སོ། ། དམ་ཆུ་བླུད། ལག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་སྦྱིན། དེ་ནས་བསྟོད་པ། ཧཱུཾ་སྲིན་པོའི་གཟུགས་ཀྱིས་གདུག་པ་ཅན། ། ཚར་གཅོད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ། ། གྲོང་ཁྱེར་སུམ་བརྩེགས་འཇིག་བྱེད་པ། ། གཏུམ་པོ་ཁྱོད་ལ་བདག་བསྟོད་དོ། ། མདོག་ནག་གཟུགས་ཐུང་གཟི་བརྗིད་ཅན། ། གདུག་པ་ཚར་གཅོད་གྲི་གུག་གཡས། ། གཡོན་པ་གདུག་པའི་ཁྲག་བཀང་སྣོད། ། ཐོད་ཕྲེང་ཅན་ལ་བདག་བསྟོད་དོ། ། ཁྲོས་པས་ཞབས་བརྡབས་ས་གཞི་གཡོས། ། འཇིགས་པའི་གད་མོས་རི་རབ་བསྒྱེལ། ། དམ་ཚིག་ཉམས་པའི་སྙིང་འབྱིན་པ། ། དམ་ཚིག་ཅན་ལ་བདག་བསྟོད་དོ། ། དེ་ནས་བསྐུལ་བ། འདས་དང་མ་བྱོན་ད་ལྟར་གྱི། ། བསྟན་པ་བསྲུང་བར་སེམས་བསྐྱེད་པ། ། ནག་པོ་ཁྱོད་ནི་ཡིན་པ་སྟེ། ། གདུག་པ་ཚར་གཅོད་འཇིགས་པའི་གཟུགས། ། རལ་པ་ནག་པོ་གྱེན་དུ་གཡེངས། ། སྟེང་གི་ལྷ་ཚོགས་འཇིགས་པར་བྱེད། ། སྤྱན་བགྲད་ལྗགས་འདྲིལ་བར་གྱི་ལྷ་གདོན་སྡིགས། ། གཡས་པ་གྲི་གུག་གནོད་སེམས་ཅན་ལ་སྡང་། ། གཡོན་པས་ཐོད་པ་གནོད་སེམས་ཁྲག་བཀང་གསོལ། ། ཞབས་བརྡབས་གནོད་སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་ལ་ཉེད། ། གང་ཞིག་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཁྲོ་དང་། ། བླ་མ་བརྙས་བྱེད་སེམས་ཅན་འཚེ། ། བདག་གིས་བསྒོ་བ་ཀུན་ཁུག་ལ། ། ལིངྒ་འདི་ལ་མྱུར་དུ་ཆུག།

yadi pratijñāṃ smara siddha idaṃ duṣṭān kha kha khāhi khāhi | māra māra | gṛhṇa gṛhṇa | bandha bandha | hana hana | daha daha | paca paca | dīnān mekena māraya hūṃ phaṭ | Black One, act according to the task I entrust to you, just as you previously pledged in the presence of the Blessed One. If you do not do so, your head shall split like a cluster of arjaka flowers. Give him the water of the samaya and place the vajra in his hand. Then the praise: Hūṃ! In the form of a rākṣasa, you are a subduer of the malevolent, a bodhisattva who destroys the triple-layered city. I praise you, the Fierce One. Dark in color, short in stature, and majestic, you subdue the malevolent with a curved knife in your right hand. In your left, you hold a vessel filled with the blood of the wicked. I praise you, the one adorned with a garland of skulls. With your wrathful stamping, the earth shakes; with your terrifying laughter, Mount Meru is toppled. You tear out the hearts of those who violate their samaya. I praise you, the one who possesses the samaya. Then the exhortation: You are the Black One who, in the past, future, and present, has generated the resolve to protect the teachings. You are the terrifying form that subdues the malevolent. Your black locks of hair are tossed upward, striking fear into the hosts of gods above. With eyes wide and tongue curled, you threaten the gods and demons of the intermediate space. With your right hand, you brandish a curved knife against those with harmful intent; with your left, you consume a skull-cup filled with the blood of the malicious. With your stamping feet, you crush the bodies of those with harmful intent. Whosoever is angry with the Three Jewels, who treats the guru with contempt, or who harms sentient beings—capture them all at my command and swiftly place them within this liṅga.

periodམེ → “fire”. In ritual and cosmological prose མེ is the element 'fire'; Agni is the deity only where he is named or invoked. Do not capitalise the element.

homonymམེ is rendered “fire” here; the glossary also records Āgneya, Analā, Acalā for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionམེ “fire” — Classified as a “ lord of beings ” ( prajāpati ).

terminologyབཅོམ་ལྡན་འདས → “the Blessed One”. 84000 harmonises on 'the Blessed One'. Do not alternate with 'Bhagavān' inside one text.

homonymབཅོམ་ལྡན་འདས is rendered “the Blessed One” here; the glossary also records blessed, Blessed One, bhagavān for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionབཅོམ་ལྡན་འདས “the Blessed One” — In Buddhist literature, this is an epithet applied to buddhas, most often to Śākyamuni. The Sanskrit term generally means “possessing fortune,” but in specifically Buddhist contexts it implies that a buddha is in possess

definitionབསྟོད་པ “praise” — An encomium or hymn of praise.

adherencePinned rendering paraphrased here: fire

termམེ → fire

termབཅོམ་ལྡན་འདས → the Blessed One

termབསྟོད་པ → praise

termདམ་ཚིག → samaya

termལྷ → god

termདཀོན་མཆོག་གསུམ → the Three Jewels

འདི་ཡི་ཤ་ཟོ་ཁྲག་ལ་འཐུང་། ། རུས་པ་ཀླད་པ་ནང་གྲོལ་ཟོ། ། རིགས་རྒྱུད་རྩད་ནས་ཆོད་ལ་ཤོག། མཛའ་བ་ཀུན་དང་ཕྲོལ་ལ་ཤོག། བདག་གིས་བསྒོ་བ་མ་ཉན་ན། ། ནག་པོ་ཁྱོད་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར། ། ཞེས་བསྐུལ། གོང་གི་སྔགས་སམ་ཡང་ན། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཀཱ་ལ་ཆེ་གེ་མོ་ཧཱུཾ་ཕཊ། སྟོང་རྩ་བརྒྱད་བཟླས། དེ་ནས་སྦྱོར་བ་བཤད་བྱ་བ། ། ཚ་བ་གསུམ་ལ་གཟུགས་བརྙན་བྱ། ། དུག་དང་སྐེ་ཚེ་ལན་ཚྭ་དང་། ། ཚྭ་གསུམ་སྨྱོ་བྱེད་སྲིན་ལག་ཁྲག། གྲོ་གར་སྔགས་སྤེལ་སྙིང་གར་གཞུག། གདུག་པའི་ཚེར་མས་ལུས་ལ་དགང་། ། དུར་ཁྲོད་མེ་ལ་གདུངས་བཟླས་ན། ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར། ། ཡང་ན་རབས་ཆད་ཐོད་པ་རུ། ། བཅུག་ལ་དགྲ་ཡི་དུར་བཅུག་ན། ། ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་གང་བསྒོ་འགྲུབ། ། ཀླུ་ཡོད་གནས་སུའང་གང་བསྒོ་འགྲུབ། ། ནག་པོའི་འཕན་ནམ་རྒྱལ་མཚན་ལ། ། སྔགས་དང་མིང་སྤེལ་བྱས་ནས་ནི། ། མཆོད་རྟེན་ལ་བཏགས་གང་བསྒོ་འགྲུབ། ། གང་འདོད་ཡུལ་གྱི་ལྷ་རྟེན་ནས། ། ནག་པོ་བསྐྱེད་ལ་གཏོར་མ་སྦྱིན། ། གོང་གསུངས་བཟླས་པ་ཚང་བར་བྱ། ། ཡུལ་དུ་སེར་བ་མྱུར་དུ་ཕོབ། ། བསྒོ་ན་མྱུར་དུ་འབེབས་པར་བྱེད། ། དེ་རུ་གཏོར་མ་གཏེར་དུ་སྦ། ཡུལ་ལྷའི་སྟེང་དུ་ནག་པོ་བཞག། ནག་པོའི་སྔགས་བཟླས་ཕུར་བུ་ནི། ། ཡུལ་ལྷའི་སྙིང་གར་གདབ་པར་བྱ། ། དེས་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་འགྲུབ། ། ཁྱི་ཡི་ཐོད་པ་ཤ་མེད་ལ། ། སྔགས་དང་མིང་སྤེལ་དགྲ་ཁྱིམ་སྦ། ། དེ་ཡིས་ཀྱང་ནི་གང་བསྒོ་འགྲུབ། ། ཐལ་བའམ་ཡུངས་ཀར་གང་ལ་ཡང་། ། བཟླས་གཏོར་སེར་སོགས་འཆད་པར་བྱེད། ། ནག་པོ་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡི། ། ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། །

"Eat this flesh! Drink this blood! Eat the bones, the brain, and the internal organs! Cut off the lineage at its root! Separate [the victim] from all their loved ones! If you do not obey my command, you, Black One, shall be ruined!" Thus he exhorts. Recite the aforementioned mantra, or alternatively: Oṃ mahākāla [name] hūṃ phaṭ, one thousand and eight times. Then, the ritual application is explained: Fashion an image from the "three hot" substances. Mix poison, skye tse (wild mustard), salt, the "three salts," the blood of a madman, and the blood from the ring finger. Insert the mantra, interspersed with the [victim's] name, into the heart of the image. Fill the body with poisonous thorns. If one recites the mantra while burning it in a charnel ground fire, the victim will be destroyed instantly. Alternatively, place [the image] inside the skull of a person of a broken lineage and bury it in the enemy's cemetery; then whatever is commanded will be accomplished without a doubt. Whatever is commanded will also be accomplished in a place where nāgas reside. On a banner or victory standard of the Black One, write the mantra interspersed with the name and attach it to a stūpa; then whatever is commanded will be accomplished. From the deity-support of any desired locality, generate the Black One and offer a torma. Perform the recitation as fully as described above. "Quickly let down hail upon the land!" If one commands this, it will cause the hail to fall swiftly. Bury the torma as a treasure there. Place the Black One upon the local deity. Recite the mantra of the Black One and drive a ritual dagger into the heart of the local deity; by this, it will be accomplished without a doubt. In the fleshless skull of a dog, write the mantra interspersed with the name and bury it in the enemy's house; by this as well, whatever is commanded will be accomplished. Recite the mantra over either ashes or white mustard seeds and scatter them; this will cause hail and the like to cease. "The qualities of the ritual application of the Black One's mantra cannot be fully described," so it was said.

terminologyསྔགས → “mantra”. སྔགས་པ is a mantra-practitioner, not 'the mantric one'.

definitionསྔགས “mantra” — A formula of words or syllables that are recited aloud or mentally in order to bring about a magical or soteriological effect or result. The term has been interpretively etymologized to mean “that which protects ( trā )

terminologyཀླུ → “nāga”. Serpent-deities, not 'dragons'. The Old Tibetan spelling ཀླུ is stable.

definitionཀླུ “nāga” — A supernatural being usually depicted as having the top half of a human and the bottom half of a snake. However, the nāga has a myriad of associations within Buddhism and Indian traditions in general; the term may be ass

adherencePinned rendering paraphrased here: god; offering cake

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termསྔགས → mantra

termམེ → fire

termཀླུ → nāga

termལྷ → god

termགཏོར་མ → offering cake

དཔལ་ནག་པོ་ཆེན་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས་སློབ་དཔོན་བྲམ་ཟེ་མཆོག་སྲེད་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། །

The Sādhana of the Glorious Mahākāla, composed by the master Brahmin Vararuci, is complete.

Terminology used in this text (14)

Term	Rendering	×	Note
ལྷ	god	3	Standard 84000 rendering is 'god'; 'deity' where the text contrasts classes of beings.
སྒྲུབ་ཐབས	sādhana	2
བླ་མ	guru	2
དམ་ཚིག	samaya	2
དཀོན་མཆོག་གསུམ	the Three Jewels	2
གཏོར་མ	offering cake	2	'Torma' is defensible for specialists; in a general text 'offering cake' says what it is.
མེ	fire	2	In ritual and cosmological prose མེ is the element 'fire'; Agni is the deity only where he is named or invoked. Do not c
ཕྱག་འཚལ	homage	1
ཡི་དམ	yidam	1
དཀྱིལ་འཁོར	maṇḍala	1
བཅོམ་ལྡན་འདས	the Blessed One	1	84000 harmonises on 'the Blessed One'. Do not alternate with 'Bhagavān' inside one text.
བསྟོད་པ	praise	1
སྔགས	mantra	1	སྔགས་པ is a mantra-practitioner, not 'the mantric one'.
ཀླུ	nāga	1	Serpent-deities, not 'dragons'. The Old Tibetan spelling ཀླུ is stable.

Colophon

Source: tengyur vol. 028_རྒྱུད་འགྲེལ།_ཤ.txt. Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction).

Translation status: Not among 84000's published translations, and not in progress there. Translations published elsewhere have not been searched for, so one may exist. (source: 84000 catalogue + registry; checked 2026-11-10).

Set in Newsreader and EB Garamond; Tibetan in Noto Serif Tibetan; Chinese in Noto Serif SC.

Anuvāda · NaxiAI