Personal Instructions on Averting Death

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མྲྀ་ཏྱཱ་པཉྩ་ནོ་པ་དེ་ཤ། ། བོད་སྐད་དུ། འཆི་བ་བསླུ་བའི་མན་ངག། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བཅོམ་ལྡན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ཉིད་དུ་དོན་དམ་ཐུགས་ཆུད་ཅིང་། ། དགའ་ལྡན་སྐྱེ་བོའི་དོན་མཛད་ཕྱིར་ནི་དམ་པ་ཏོག་དཀར་གྱུར། ། དེ་ནས་འདིར་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་ཤཱཀྱའི་ཏོག་གྱུར་གང་། ། འཆི་བདག་ལས་རྒྱལ་སྒྱུ་མ་ཀུན་སྟོན་དེ་ནི་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག། རྒ་དང་འཆི་བ་མེད་པ་བརྙེས། ། རྒ་ཤི་མེད་པར་མཛད་པ་ལས། ། རྒ་ཤི་མེད་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ལ་གུས་པར་འདུད། ། བློ་དམན་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་དཀའ་ཞིང་། ། གཡོ་བའི་སེམས་ལ་དཀའ་བ་ཡི། ། འཆི་བདག་སླུ་བ་འཆི་ལྟས་བཅས། ། བསྟན་བཅོས་དང་འབྲེལ་བཤད་པར་བྱ། ། འཆི་བདག་རྣམ་ཀུན་སླུ་བ་ནི། ། གྲོལ་བ་ཉིད་ལ་རིགས་པ་ཡིན། ། མ་གྲོལ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཅུང་ཟད་དུས་སུ་བསྲིང་བ་ཡིན། ། ཚེ་དང་དབང་པོ་རྣམས་དང་སེམས། ། འགག་པ་འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། ། ཐབས་ཀྱིས་ཡུན་རིང་འཚོ་བ་ནི། འཆི་བ་བསླུ་བ་ཞེས་བཤད་དོ། ། ཆོས་སྤྱོད་དབང་པོ་ཐུལ་བ་ནི། ། འཁོར་བ་རུ་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོ། ། དེ་སྲིད་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་ཚོགས། ། བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་བྱེད་རབ་ཏུ་སྐྱེ། ། འཁོར་བར་སྲོག་ལས་གཅེས་པ་ནི། ། ཅི་ཡང་ཡོད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། ། དེ་བས་མྱུར་དུ་ཐབས་མང་པོས། ། འཆི་བ་བསླུ་བ་ཀུན་དུ་སྤྱོད། ། གང་ཕྱིར་རིགས་པར་ཐབས་སྦྱར་བ། ། དཀའ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། ། ནོར་བུ་སྔགས་དང་སྨན་རྣམས་ཀྱི། ། མཐུ་ནི་ཐམས་ཅད་འདོད་པ་ཡིན། ། འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་ལས་རིང་ནས། །

In the language of India: Mṛtyupañcanopadeśa. In the language of Tibet: ’Chi ba bslu ba’i man ngag (The Pith Instructions for Deceiving Death). Homage to the Blessed One, the Noble Mañjuśrī. The Blessed One realized the ultimate truth in the Ghanavyūha realm; to act for the benefit of beings in Tuṣita, he became the Holy Śvetaketu. Then, for the sake of beings here, he became the Śākyamuni; may he who triumphs over the Lord of Death and displays all illusions be victorious! I bow with devotion to the Perfect Buddha, who attained the state beyond aging and death, and who, through his deeds, brings about the end of aging and death, so that others may attain that state of no aging or death. This treatise, which is difficult for those of inferior intellect to realize and challenging for the flickering mind, shall be explained in connection with the instructions for deceiving the Lord of Death, including the signs of death. Deceiving the Lord of Death in every way is appropriate only for those who are liberated. For those who are not liberated, it is merely a means to extend their lifespan for a short while. The cessation of life-force, the faculties, and the mind is the definition of death. Living for a long time through skillful means is what is called "deceiving death." One who practices the Dharma and has subdued the senses lives in saṃsāra for as long as they live; during that time, the accumulations of merit and so forth that accomplish enlightenment will arise in abundance. I see nothing in saṃsāra more precious than life. Therefore, one should swiftly employ every possible means to deceive death. For when applied with proper skillful means, there is not the slightest difficulty. The power of jewels, mantras, and medicines is entirely as one desires. [From] far beyond the signs of death... (text continues)

ཤེས་པར་བྱས་ནས་རིགས་པས་བཅོས། ། སྤྱི་བོར་ཐོག་ནི་འབབ་པ་ལ། ། རབ་ཏུ་མཁས་ཀྱང་ཅི་བྱར་ཡོད། ། ཕྱི་དང་ནང་གི་དབྱེ་བ་ཡི། ། འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས། ། གང་གིས་འཆི་བར་འགྱུར་བ་ནི། ། ཤེས་འགྱུར་བརྩོན་པས་དེ་ཤེས་བྱ། ། གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་འཆི་བ་ཡི། ། མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་འདོད་གྱུར་ན། ། དེར་ནི་བདེར་གནས་ལུས་ལས་ནི། ། ཤེས་བྱ་གཞན་དུ་ཡིད་གཉིས་འགྱུར། ། ཁམས་མི་སྙོམས་དང་འདོད་ཆགས་དང་། ། རབ་རིབ་ལ་སོགས་དབང་གྱུར་དང་། ། འཇིགས་དང་མྱ་ངན་སོགས་པའི་རྒྱུས། ། གང་ཕྱིར་གཞན་དུ་སོ་སོར་སྣང་། ། ལྷ་དང་འབྱུང་བ་གཉིས་ཀ་ནི། ། འཁྲུགས་པས་འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་གསུམ། ། འཐོབ་ལས་འཆི་ལྟས་བྱུང་གྱུར་པའི། ། དབྱེ་བ་དེ་བས་ཤེས་པར་བྱ། ། ཕྱི་དང་ནང་གི་དབྱེ་བ་ཡིས། ། ལྷ་འཁྲུགས་པ་ནི་གཉིས་སུ་འདོད། ། དེ་བཞིན་འབྱུང་བ་འཁྲུགས་པ་ནི། ། རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བརྟག་པར་བྱ། ། ལྷ་རྣམས་ཀུན་འཁྲུགས་ལས་འཆི་བ། ། ལྷ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་པར་བཤད། ། ལྷ་འཁྲུགས་པ་ལས་མུ་གེ་སོགས། ། ཐོག་བབས་ལ་སོགས་མཚན་ཉིད་ཡིན། ། འབྱུང་བ་འཁྲུགས་པས་འཆི་བ་ནི། ། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་ཞེས་བྱ་བཤད། ། འབྱུང་བ་འཁྲུགས་པས་མཁྲིས་སོགས་དང་། ། མེ་དང་ཆུ་སོགས་འཚེ་བ་ཡིན། ། གཉི་ག་འཁྲུགས་པས་འཆི་བ་དང་། ། གཉི་ག་ལས་གྱུར་པ་ཞེས་བཤད། ། གཉིས་ཀ་འཁྲུགས་པས་ཐོག་འབབ་སོགས། ། མཁྲིས་པ་བད་ཀན་སོགས་གནོད་པའོ། ། འཆི་ལྟས་རྣམས་ནི་མཐའ་ཡས་ཕྱིར། ། ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་མི་འདོད་པ། ། ཀུན་ལའང་རིམ་གྱིས་མ་ཡིན་གྱིས། ། འོན་ཀྱང་གཅིག་སོགས་གྲངས་ཀྱིས་སོ། ། གང་དུ་མཚན་ཉིད་མཐོང་གྱུར་ཀྱང་། །

Having understood [these signs], one should remedy them through reasoning. When a thunderbolt falls upon the crown of the head, what can even the most skilled do? There are two types of characteristics of death, distinguished by being external or internal. One should diligently understand that by which death occurs. If anyone should wish to know the characteristics of death, they should be known from the body of one who is dwelling in comfort; otherwise, there will be doubt. Because of imbalanced elements, attachment, the influence of cataracts and the like, or causes such as fear and grief, they appear differently in other cases. Due to the agitation of both gods and the elements, there are three types of characteristics of death. Therefore, one should understand the distinctions of the omens of death that arise from these attainments. Through the distinction of external and internal, the agitation of gods is held to be twofold. Likewise, the agitation of the elements should be analyzed as being of two types. Death resulting from the total agitation of the gods is explained as being "god-caused." The characteristics of famine and so forth, as well as falling thunderbolts and the like, result from the agitation of the gods. Death resulting from the agitation of the elements is explained as being "element-caused." The afflictions of bile and so forth, as well as the harms of fire, water, and so on, result from the agitation of the elements. Death resulting from the agitation of both is explained as being "caused by both." The falling of thunderbolts and so forth, as well as the afflictions of bile, phlegm, and so on, result from the agitation of both. Because the omens of death are infinite, it is not held that they occur simultaneously; rather than all occurring at once, they occur through a sequence of one and so forth. Wherever these characteristics are seen, [one should act accordingly].

ལ་ལར་འཆི་བར་མི་འགྱུར་སྣང་། ། འཁྲུལ་མེད་དེར་ནི་ཆོས་ལ་སོགས། ། གནོད་པའི་བར་ཆོད་ཡིན་པར་བརྟག། གང་དུ་མཚན་ཉིད་མ་མཐོང་བར། ། ལ་ལར་འཆི་བ་སྣང་གྱུར་པ། ། དེར་ནི་ངེས་མེད་པར་ངེས་ཀྱི། ། མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། ། འཆི་བ་ཐག་རིང་ནས་དེས་བྱེད། ། གྲགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར། ། ཅི་ནུས་པར་ནི་ཡོངས་གཏོང་དང་། ། གསོ་བའི་ཐབས་ལའང་འཇུག་པར་བྱེད། ། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་གྱུར་པས། ། དེ་ལྟར་རྩེ་གཅིག་ཡིད་དུ་བྱ། ། དང་པོ་རེ་ཞིག་ཕྱི་ཡི་ནི། ། མཚན་ཉིད་ཉེ་བར་བརྟག་པར་བྱ། ། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་ངེས་པའི། ། དུས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། ། དེ་ཡང་ངེས་དང་མ་ངེས་པ། ། ཞེས་བྱ་འབད་དེ་ཤེས་པར་བྱ། ། འཕོ་བ་དང་ནི་བཅོ་ལྔ་སོགས། ། ནད་པ་ལ་སོགས་སྐད་ཅིག་བདག། དུས་ནི་ངེས་པ་ཞེས་བཤད་དེ། ། གོ་བཟློག་པ་ལས་མ་ངེས་པའོ། ། འགྲམ་པའི་མཚམས་ནི་རབ་གཡོ་ན། ། འཆི་བར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ཡིན། ། རླུང་དང་གྲང་སོགས་ཕྲད་པ་ལས། ། མཚན་ཉིད་འདི་ལས་གཞན་དུ་བརྟག། དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཀརྐའི་ཁྱིམ། ། དགུན་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཆུ་སྲིན་འདོད། ། ཀརྐ་ཊ་དང་ཆུ་སྲིན་ལའང་། ། འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་འབྱུང་བ་ཡིན། ། དབྱར་ཟླ་འབྲིང་པོ་འཕོ་བའི་ཞག། ཉི་མ་ཕྱེད་ལ་རྐང་པའི་ཚད། ། བྱང་དུ་བལྟས་ཏེ་གནས་པ་ཡི། ། གྲིབ་མ་རང་གི་རང་བཞིན་ཡིན། ། དགུན་ཟླ་འབྲིང་པོ་འཕོ་བའི་ཞག། དེ་ཉིད་རྐང་ཚད་བདུན་དུ་འགྱུར། ། སྤྲིན་མེད་ནམ་མཁར་ཉིན་ཕྱེད་ན། ། གྲིབ་མ་དག་ནི་བརྟག་པར་བྱ། ། ཟླ་བ་རེ་རེ་རྐང་རེ་འཕེལ། ། ཟླ་བ་རེ་ཞིང་རྐང་རེ་འགྲིབ། ། འདི་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་ན་ནི། །

In some cases, death does not appear; in those instances, one should examine whether there are obstacles such as dharma that cause harm. Where the signs are not seen, yet death appears in some cases, there it is certain that the time is indefinite, but it is not that the signs themselves are absent. Death is brought about from afar, and one becomes of great renown. One should practice total renunciation to the best of one's ability and also engage in the methods of healing. By remaining constantly in meditative equipoise, one should thus make the mind one-pointed. First, for the time being, one should closely examine the external signs. The time determined by these signs is held to be of two types: the definite and the indefinite; one should strive to understand these. The time of the solstices, the fifteenth day, and so forth, as well as the moment of a patient's condition, are explained as "definite time"; the opposite of these is "indefinite." If the joints of the jaw tremble violently, it indicates that death is imminent. However, if this is due to contact with wind, cold, and so forth, one should examine it as being other than these signs. In the middle month of summer, the sun is in Cancer; in the middle month of winter, it is held to be in Capricorn. In both Cancer and Capricorn, the signs of death occur. On the day of the solstice in the middle month of summer, at midday, the measure of the shadow is one pāda (foot-length) when standing facing north; this is the natural state of the shadow. On the day of the solstice in the middle month of winter, that same measure becomes seven pādas. When the sky is cloudless at midday, one should examine the shadows. In each month the shadow increases by one pāda, and in each month it decreases by one pāda. If it becomes otherwise than this...

འཆི་བའི་དོགས་པ་རབ་ཏུ་བསྐྱེད། ། དབྱར་ཟླ་འབྲིང་ནས་ཆུ་སྲིན་བར། ། རྐང་པ་རེ་རེ་འཕེལ་བ་ཡིན། ། ཆུ་སྲིན་ནས་ནི་ཀརྐའི་བར། ། རྐང་པ་རེ་རེ་འགྲིབ་པར་འགྱུར། ། དབྱར་ཟླ་འབྲིང་ནས་རིམ་གྱིས་འཕེལ། ། དེ་བཞིན་དགུན་ཟླ་འབྲིང་རིམ་འགྲིབ། ། གྲིབ་མའི་འགྱུར་བ་མཐོང་ནས་ནི། ། ཟླ་བ་གཅིག་ན་འཆི་བར་ངེས། ། འགྲིབ་པའི་དུས་སུ་འཕེལ་བ་དང་། ། གལ་ཏེ་འཕེལ་བའི་དུས་སུ་འགྲིབ། ། དུས་དེ་ཉིད་ནས་བརྩམས་ནས་ནི། ། ཟླ་བ་གཅིག་ན་འཆི་བར་ངེས། ། འཕེལ་བའི་དུས་སུ་རབ་འཕེལ་ན། ། སྣ་ཚོགས་ནད་ཀྱིས་གཙེས་པར་འགྱུར། ། འགྲིབ་པའི་དུས་སུའང་རབ་འགྲིབ་ན། ། འཆི་བ་ཉིད་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། དབྱར་ཟླ་དགུན་ཟླ་འབྲིང་གི་མཐར། ། དང་པོ་ཀརྐ་ཊ་དང་ཉའི། ། ཉི་མ་དྲུག་དྲུག་གང་ཡིན་འདིར། ། དུས་དང་དུས་མིན་ངེས་པར་བརྟག། དབྱར་ཟླ་འབྲིང་སོགས་ཉིན་ཞག་དུས། ། དབྱར་ཟླ་ཐ་ཆུང་ངོ་གས་བཟང་ངན། ། དགུན་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཞག་ལྷག་ལའང་། ། དགུན་ཟླ་ཐ་ཆུང་ངོ་གས་བཟང་ངན། ། རྐང་མཐིལ་དག་ཏུ་ཕུག་སྙམ་དང་། ། གང་ཚེ་ལྟེ་བ་ཕུག་སྙམ་གྱུར། ། ཉིན་ཞག་གསུམ་གྱི་འོག་ཏུ་ནི། ། འཆི་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། ། རྐང་པ་དག་ནི་མཐིལ་ཕུག་ནས། ། གལ་ཏེ་མིག་ཀྱང་ཕུག་སྙམ་ན། ། དེ་ཚེ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་ནི། ། རྗེས་ལ་གཤིན་རྗེའི་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ། ། གལ་ཏེ་རྐང་མཐིལ་གཉིས་ཕུག་ནས། ། སྣ་རྩེའི་བར་དུ་ཕུག་སྙམ་ན། ། དེ་ཚེ་ངེས་པར་ཞག་གསུམ་ནས། ། གཅིག་ཏུ་འཆི་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། ། བཤང་དང་གཅི་བའི་དུས་དག་ཏུ། ། དུས་མཚུངས་སྦྲིད་པ་བྱུང་གྱུར་ན། ། དུས་ནི་དེ་ཉིད་ནས་བཟུང་སྟེ། །

One should generate intense apprehension regarding death. From the middle month of summer until the month of Capricorn, the [shadow] increases by one quarter-step each day. From Capricorn until Cancer, it decreases by one quarter-step each day. From the middle month of summer, it gradually increases; likewise, from the middle month of winter, it gradually decreases. Having observed the changes in the shadow, it is certain that death will occur in one month. If it increases during the time of decrease, or if it decreases during the time of increase, starting from that very moment, death is certain in one month. If it increases excessively during the time of increase, one will be tormented by various diseases. If it also decreases excessively during the time of decrease, there is no doubt that death itself will occur. At the end of the middle months of summer and winter, one must examine the six days of Cancer and Pisces to determine whether the time is auspicious or inauspicious. Regarding the days of the middle month of summer and so forth, the beginning and end of the last month of summer are auspicious or inauspicious; likewise, regarding the extra days of the middle month of winter, the beginning and end of the last month of winter are auspicious or inauspicious. When it feels as if the soles of the feet are being pierced, or when it feels as if the navel is being pierced, death will occur three days thereafter. If, after the soles of the feet are pierced, it also feels as if the eyes are being pierced, then after three months, one will go to the house of Yama. If, after both soles of the feet are pierced, it feels as if the tip of the nose is being pierced, then definitely after three days, one will die. If, at the time of defecating or urinating, a sneeze occurs simultaneously, starting from that very moment—

དེ་ནི་ལོ་གཅིག་དག་ན་འཆི། ། ལྟག་ཁུང་དག་ཏུ་ཕུག་སྙམ་ན། ། ཞག་ལྔ་ནས་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། ། མིག་གིས་ལྕེ་རྩེ་མ་མཐོང་ན། ། ཞག་གསུམ་ན་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། ། སྣ་རྩེ་རྒྱུན་དུ་འབིགས་སྙམ་ན། ། ཟླ་བ་བཞི་ན་འཆི་བར་འགྱུར། ། མཛོད་སྤུའི་གནས་སུ་ཕུག་སྙམ་ན། ། ངེས་པར་འཕྲལ་དུ་འཆི་བར་འགྱུར། ། གང་ཚེ་གཡས་དང་གཡོན་པར་ནི། ། དུས་མཚུངས་པར་ནི་ཟུག་འགྱུར་བ། ། དེ་ཚེ་ཟླ་བ་གཅིག་ན་འཆི། ། དེ་བས་བསོད་ནམས་དག་ནི་བསག། མཚན་ནི་གཉི་ག་སྦྱོར་བ་ན། ། བར་དང་ཐ་མར་སྦྲིད་པ་དང་། ། མཉམ་པར་འབྱུང་འགྱུར་དེ་ཡི་ཚེ། ། ཟླ་བ་ལྔ་ན་འཆི་བར་འགྱུར། ། ལག་པ་རྐང་པ་ཉིད་དག་གི། མཐེའུ་ཆུང་དག་གི་ཚིགས་རྣམས་ནི། ། བཞི་པོ་དུས་གཅིག་ཟུག་སྙམ་པ། ། དེ་ནི་ཟླ་བ་གཅིག་ན་འཆི། ། གང་ཚེ་སྙིང་ག་ལྐོག་མ་ཡི། ། བར་དུ་དུས་མཚུངས་པར་ཟུག་འགྱུར། ། གལ་ཏེ་ཆོས་ལ་མི་བརྟེན་ན། ། ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ན་འཆི། ། གལ་ཏེ་མཐིལ་གསུམ་ཡང་དག་ཡང་། ། དུས་མཚུངས་པར་ནི་ཟུག་འགྱུར་ན། ། གལ་ཏེ་བརྒྱ་བྱིན་མཚུངས་པ་ཡང་། ། ཞག་གསུམ་ན་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། ། གང་གིས་མིག་ནི་གཡོན་པ་ཡི། ། གཟུགས་ནི་མེ་ལོང་ལ་མ་མཐོང་། ། གལ་ཏེ་འཆོས་པར་མི་བྱེད་ན། ། ཞག་བདུན་ན་ནི་ངེས་པར་འཆི། ། འཁྲིག་སྤྱོད་ཚེ་ན་དྲིལ་བུ་ཡི། ། སྒྲ་ནི་རྣ་བ་དག་གིས་ཐོས། ། གལ་ཏེ་ཚངས་པ་དང་མཉམ་པའང་། ། དེ་ཚེ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱིས་འཆི། ། ཡར་ངོ་ཡི་ནི་ཚེས་གཅིག་ལ། ། གལ་ཏེ་ཁུ་བ་ནག་པོར་མཐོང་། ། དེ་ཚེ་ཟླ་བ་དྲུག་ན་འཆི། ། དམར་པོས་ནད་ཀྱིས་འདེབས་པར་སྟོན། ། སྣ་རྩེ་དང་ནི་སྨིན་མའི་བར། །

If one feels as though the nape of the neck is being pierced, one will die in one year. If the tip of the tongue is not seen by the eyes, one will die in three days. If the tip of the nose is constantly felt as if being pierced, one will die in four months. If one feels as though the ūrṇā hair-treasure is being pierced, one will certainly die immediately. When the left and right [channels] are pierced simultaneously, one will die in one month; therefore, one should accumulate merit. When both nostrils are engaged [in breathing], if a sneeze occurs equally at the beginning and the end, one will die in five months. If the joints of the little fingers of both hands and feet are simultaneously felt as if pierced, one will die in one month. When the area between the heart and the throat is pierced simultaneously, if one does not rely on the Dharma, one will die in one and a half months. If the three soles are simultaneously pierced, even if one is equal to Śakra, one will die in three days. If the form of the left eye is not seen in a mirror, and if one does not perform a ritual correction, one will certainly die in seven days. If, at the time of sexual union, the sound of a bell is heard by the ears, even if one is equal to Brahmā, one will die in three months. If on the first day of the waxing moon the semen is seen to be black, one will die in six months; if it is red, it indicates that one will be afflicted by disease. Between the tip of the nose and the eyebrows...

སྤྱི་བོའི་རྩེ་མོར་སོ་སོར་ནི། ། ཟུག་འགྱུར་གལ་ཏེ་ཟློག་མི་བྱེད། ། དེ་ཚེ་འཕྲལ་དུ་འཆི་བར་འགྱུར། ། རྐང་པའི་མཐེའུ་ནས་བརྩམས་ནས། ། ལྟེ་བ་ཡི་ནི་མཐར་ཐུག་པར། ། ཟུག་ཅིང་ཚ་བར་བཅས་འགྱུར་ཏེ། ། ཟླ་བ་དྲུག་ན་ངེས་པར་འཆི། ། རྐང་པའི་མཐེ་བོ་ནས་སྙིང་ག། ལྐོག་མའམ་ཡང་ན་མགོ་མཐར་ཟུག། རིམ་བཞིན་ཟླ་ཕྱེད་ཟླ་བ་གསུམ། ། ཉིན་ཞག་གཅིག་གིས་འཆི་བར་འགྱུར། ། སྣ་རྩེའི་ཤ་ནི་ལྷོད་གྱུར་ན། ། ཞག་བདུན་ན་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། ། མཁུར་ཚོས་ཤ་ནི་ཆད་གྱུར་ན། ། ཟླ་བ་ལྔ་ན་འཆི་བར་འགྱུར། ། མིག་དང་སྣ་གོང་དག་གི་བར། ། མགུལ་པ་མཐོང་བར་མ་གྱུར་ན། ། ཞག་ལྔ་ནས་ནི་འཆི་འགྱུར་བས། ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱགས་ནི་བསྐུར་བར་བྱ། ། མིག་གཉིས་མིག་འབྲས་དྲི་མ་ཆགས། ། གལ་ཏེ་འཕྲལ་དུ་འབྱུང་འགྱུར་ན། ། སླར་འཆོས་པར་ནི་མི་བྱེད་ན། ། ཟླ་བ་དྲུག་གི་ནང་དུ་འཆི། ། གློ་བུར་དུ་ནི་སྣ་ཡོ་ཞིང་། ། རྣ་བ་རང་གི་གནས་ནས་བསྐྱོད། ། མིག་ཀྱང་ཟླུམ་པོར་གྱུར་ན་ནི། ། ཞག་བདུན་ནས་ནི་འཆི་བར་སྟོན། ། གློ་བུར་དུ་ནི་སྙིང་ག་དམའ། ། དེ་ཚེ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ན་འཆི། ། མགྲིན་པའི་ངོས་གཉིས་རྩ་དག་ནི། ། ཆད་པ་དག་ཀྱང་ཟླ་ཕྱེད་ནའོ། ། གལ་ཏེ་ལྕེ་ཡི་དབུས་སུ་ནི། ། རི་མོ་ནག་པོ་གློ་བུར་བྱུང་། ། སོ་དག་དམ་དུ་འཐམས་པ་ནི། ། དེ་ཚེ་ཉིན་ཞག་གཉིས་ན་འཆི། ། རྣ་བའི་འཁོར་ནང་རྒྱབ་ཀྱི་ནི། ། རྩ་ནི་ཆད་པར་སྣང་གྱུར་ན། ། ཉིན་ཞག་དེའམ་ཡང་ན་ནི། ། ཞག་ལྔ་ན་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། ། སེན་མོའི་ཁ་དོག་དམར་པོ་དག། འཕྲལ་དུ་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི། ། གལ་ཏེ་སྔགས་སོགས་ལ་མ་སྦྱངས། །

If a piercing occurs at the crown of the head and is not reversed, one will die immediately. If a piercing occurs from the little toe up to the navel, accompanied by heat, one will certainly die in six months. If a piercing occurs from the big toe to the heart, the throat, or the top of the head, one will die in half a month, three months, or in a single day, respectively. If the flesh at the tip of the nose becomes lax, one will die in seven days. If the flesh of the cheeks becomes severed, one will die in five months. If the neck is not visible between the eyes and the bridge of the nose, one will die in five days; therefore, one should send provisions of the Dharma. If the pupils of both eyes become clouded and do not clear immediately, and if no remedy is applied, one will die within six months. If the nose suddenly becomes crooked and the ears shift from their natural positions, and if the eyes also become round, this indicates death in seven days. If the chest suddenly sinks, one will die in half a month. If the two channels on the sides of the throat are severed, it is also half a month. If a black line suddenly appears in the middle of the tongue and the teeth clench tightly, one will die in two days and nights. If the channels behind the inner curve of the ears appear to be severed, one will die on that very day or in five days. If the red color of the nails suddenly disappears and one has not trained in mantras and the like—

དེ་ཚེ་ཟླ་བ་དྲུག་ན་འཆི། ། གློ་བུར་དུ་ནི་སྒོམ་འགྱུར་དང་། ། རྡེག་ཅིང་ཁྲོ་དང་འཇིགས་པས་འཁྲུགས། ། གལ་ཏེ་ཆོས་ནི་མ་བསྟེན་གང་། ། དེ་ནི་ལོ་གཅིག་དག་ན་འཆི། ། དབང་པོ་རྣམས་ནི་རང་གི་ཡུལ། ། ཇི་བཞིན་འཛིན་པར་མི་བྱེད་དང་། ། ཚིག་ནི་ཡང་ཡང་འཁྲུལ་པ་དང་། ། བློ་ཡང་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁྲུལ། ། མིག་ལས་རྟག་ཏུ་འཛག་པ་དང་། ། གཟུགས་མཐོང་ན་ཡང་འཁྲུལ་པ་དང་། ། མེ་ལོང་ངམ་ནི་ཡང་ན་ཆུར། ། རང་གི་གྲིབ་མ་མ་མཐོང་དང་། ། མཚན་མོའི་དུས་སུ་གཞའ་དང་ནི། ། ཉིན་པར་སྐར་མའི་ཚོགས་མཐོང་དང་། ། སྤྲིན་མེད་པར་ནི་ལྷོ་ཕྱོགས་ན། ། གནས་པའི་གློག་འགྱུར་མཐོང་བ་དང་། ། ཉིན་པར་གྲིབ་མའི་ལམ་དང་ནི། ། དེ་བཞིན་སྐར་མ་ལྷུང་བ་མཐོང་། ། ངང་པ་བྱ་རོག་རྨ་བྱ་ནི། ། གཅིག་ནི་འདྲེས་པར་མཐོང་བ་དང་། ། ཟླ་བ་གཉིས་དང་ཉི་མ་གཉིས། ། དེ་བཞིན་རང་གི་མགོ་བོར་འབར། ། ཤིང་རྩེ་རི་བོའི་རྩེ་ལ་ནི། ། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་མཐོང་བ་དང་། ། ཡི་དྭགས་ཤ་ཟ་འཇིགས་རུང་བའི། ། གཞན་དག་ཀྱང་ནི་མཐོང་འགྱུར་དང་། ། ཤིན་ཏུ་འདར་བར་འགྱུར་བ་དང་། ། ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྒྱལ་བ་དང་། ། སྐྱུགས་པ་བཤང་དང་གཅི་བ་ན། ། གསེར་རམ་དངུལ་གྱི་མདོག་ཏུ་མཐོང་། ། དེ་ཡིས་རེ་རེ་མཐོང་འགྱུར་ནའང་། ། ཟླ་བ་གཅིག་གིས་འཆི་བར་འགྱུར། ། ལྐོག་མ་མཆུ་དང་རྐན་དང་ལྕེ། ། ཆོད་དང་བུ་ག་དེ་བཞིན་ལུས། ། མཐོང་ན་དེ་བཞིན་ཟླ་དྲུག་གི། ནང་དུ་ངེས་པར་འཆི་བར་འགྱུར། ། གྲེ་བ་མཆུ་དང་རྐན་དང་ལྕེ། ། རྒྱུན་དུ་སོ་སོར་སྐམས་ན་ནི། ། དེ་ནི་ཟླ་དྲུག་ནང་དུ་ནི། ། ངེས་པར་འཆི་བར་སྟོན་པ་ཡིན། །

At that time, death will occur in six months. If one suddenly begins to meditate, or is agitated by striking, anger, and fear, and if one does not rely upon the Dharma, death will occur in one year. If the sense faculties do not perceive their respective objects as they truly are, if speech is repeatedly faltering, and if the intellect is repeatedly and repeatedly deluded; if there is constant discharge from the eyes, or if there is delusion even when seeing forms; if one does not see one's own shadow in a mirror or in water; if one sees rainbows at night, or sees clusters of stars during the day; if one sees lightning flashing in the south when there are no clouds; if one sees a path of shadows during the day, or likewise sees falling stars; if one sees a swan, a crow, and a peacock as if they were mixed into one; if one sees two moons and two suns, or likewise sees one's own head ablaze; if one sees a city of Gandharvas at the tops of trees or the peaks of mountains; if one sees other terrifying beings such as hungry ghosts and flesh-eaters; if one trembles excessively, or faints again and again; if, while vomiting, defecating, or urinating, one sees the color of gold or silver—even if one sees only one of these, death will occur in one month. If one sees the throat, lips, palate, and tongue as if they were severed, or sees holes in the body, death will certainly occur within six months. If the throat, lips, palate, and tongue are constantly and individually parched, this indicates that death will certainly occur within six months.

སྐར་མའི་ཚོགས་དང་དྲང་སྲོང་བདུན། ། ཕྱོགས་སུ་མཚན་མོ་མ་མཐོང་ངམ། ། ལུས་ནི་གློ་བུར་འབར་འགྱུར་ན། ། ཞག་བདུན་ན་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། ། སྒྲིབ་མེད་དང་ནི་སྣར་མ་དང་། ། བསྟན་དང་དེ་བཞིན་གྲིབ་པའི་ལམ། ། མཚན་མོ་གློ་བུར་དུ་བ་མཐོང་། ། ཟླ་བ་དྲུག་ལ་འཆི་བར་འགྱུར། ། ཟླ་བ་ར་རི་མེད་པ་དང་། ། ཉི་མ་འོད་དང་བྲལ་བ་དང་། ། མེ་ནི་སྣ་ཚོགས་འོད་བཅས་དང་། ། ཟླ་བ་ཡང་ནི་འོད་ཟེར་བཅས། ། མཚན་མོ་ཉི་མ་ཉིན་པར་མཚན། ། དེ་བཞིན་རང་མིག་འབར་བ་དང་། ། སྐར་མ་རི་རབ་དག་གི་ཚད། ། རྒྱ་མཚོ་ཆུ་བོ་ལྟ་བུ་དང་། ། ལྟེ་བའི་སྐྱིབས་སུ་བཤང་སྒོ་ལ། ། སྦྲིད་པ་བཞིན་མདོག་པདྨ་དང་། ། ལྐོག་མར་འབྲུམ་པ་དམར་པོ་དང་། ། ལུས་ལ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་དང་། ། སྙིང་ག་ནས་སྨྲེ་མཆི་མར་བཅས། ། ཡང་ན་རྐན་ནི་འགུལ་པ་དང་། ། ཟླ་ཟེར་མེ་ལྟར་འཚེར་བ་དང་། ། ཉི་ཟེར་ཁ་བ་ལྟ་བུར་བསིལ། ། ཟླ་བ་ཉི་མའི་བུ་ག་དང་། ། ས་དང་གནམ་གྱི་བུ་ག་དང་། ། གང་ཞིག་བདག་ཉིད་ཁོ་ནས་མཐོང་། ། དེ་ནི་ཟླ་ཕྱེད་ནས་འཆི་མཐོང་། ། ཁུ་བ་དང་ནི་བཤང་གཅི་རྣམས། ། དུས་ནི་མཚུངས་པར་འབབ་འགྱུར་ན། ། ལོ་གཅིག་ནས་འཆི་དེ་ལ་ནི། ། སྨན་པའི་ཐབས་ཀྱིས་གསོ་བར་བྱ། ། གང་གི་ལུས་ནི་ཕྱེད་དག་ནི། ། གྲང་ཞིང་དེ་བཞིན་ཕྱེད་དྲོ་ན། ། ཞག་བདུན་ནས་ནི་འཆི་འགྱུར་གྱིས། ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་རྣམ་བསམ་བྱ། ། ཧ་ཞེས་བྱ་བ་གྲང་བར་ཚོར། ། ཕུ་ནི་མེ་དང་འདྲ་འགྱུར་ན། ། གང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ། ། ཞག་བཅུ་ནས་ནི་གཤིན་རྗེ་མཐོང་། ། སྲིན་ལག་གི་ནི་རྩ་བ་རུ། ། རི་མོ་ནག་པོ་མཐོང་འགྱུར་ན། །

Do you not see the hosts of stars and the seven sages in the directions at night? If the body suddenly bursts into flames, death will occur in seven days. If smoke is suddenly seen at night in the directions of Āśleṣā, Rohiṇī, Pūrvaphalgunī, and likewise Maghā, death will occur in six months. If the moon appears without its spots, the sun is devoid of light, fire possesses various colors, or the moon likewise possesses rays; if the sun is seen at night or the night is seen during the day; if one's own eyes appear to blaze; if the stars are the size of Mount Meru; if the ocean appears like a river; if the anus is seen in the hollow of the navel; if the color of a sneeze is like a lotus; if there are red pustules on the throat; if the body has various colors; if from the heart there is weeping with tears; or if the palate trembles; if the moonlight shines like fire; if the sunlight is cool like snow; if one sees the apertures of the moon and sun, or the apertures of the earth and sky, by oneself alone—such a person is seen to die in half a month. If semen, feces, and urine flow simultaneously, death will occur in one year; for such a person, one should apply the methods of a physician. If one half of the body is cold and likewise the other half is hot, death will occur in seven days; therefore, one should contemplate the world beyond. If the sound "ha" is felt as cold and "phu" becomes like fire, whoever experiences that will see the Lord of Death in ten days. If a black line is seen at the base of the ring finger, [death will occur].

ཞག་ནི་བཅོ་བརྒྱད་འོག་ཏུ་ནི། ། སྔོན་ལས་ངེས་པར་འཆི་བར་འགྱུར། ། གང་གི་མགོ་བོར་རྩངས་པ་ནི། ། ཁ་དོག་གསུམ་པ་འཛེགས་ནས་སུ། ། མྱུར་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ན། ། ཟླ་བ་ལྔ་ལས་ངེས་པར་འཆི། ། ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཉེས་པ་ཡི། ། ལུས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་མི་ཐོས་ཤིང་། ། ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་གྲང་གྱུར་པ། ། ཞག་བཅུ་ན་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། ། གང་གི་བྱིན་པ་ལག་པ་ནི། ། ཅིག་ཅར་བསྐྱོད་ཅིང་འགྲོ་བ་དང་། ། ཚངས་པའི་སྐུད་པ་མེད་གྱུར་ན། ། དེ་ནི་ལོ་གཅིག་དག་ནས་འཆི། ། འདམ་མམ་ས་རྡུལ་ཕྱོགས་སུ་ནི། ། རྐང་པའི་མདུན་ནམ་ཡང་རྒྱབ་ན། ། རྐང་རྗེས་དུམ་བུ་མ་ཚང་བ། ། ཟླ་བ་བཞི་ནས་འཆི་བར་འགྱུར། ། སྐྱེས་བུ་གནག་དང་དམར་སེར་གྱི། ། མདོག་ཅན་གློ་བུར་དག་ཏུ་མཐོང་། ། གལ་ཏེ་འཁྲུལ་འགྱུར་མ་ཡིན་ན། ། ལོ་གསུམ་འདས་ནས་འཆི་བར་འགྱུར། ། སྙིང་ག་རྐང་པ་བཀྲུས་མ་ཐག། སྐམས་ན་ཟླ་བ་གཉིས་ན་འཆི། ། མི་སྡུག་པར་སྣང་དྲི་ང་བ། ། བྱུང་ན་ཉིན་ཞག་གསུམ་ན་འཆི། ། ཉི་མ་ཚ་བར་ཆུ་ཡིས་ནི། ། ཁ་ཡི་ནང་ནི་བཀང་ནས་ཀྱང་། ། ཉིན་རེ་ཕུ་ནི་འདེབས་པ་ན། ། རིམ་གྱིས་དེ་དབུས་གནས་པ་ཡི། ། དབང་པོའི་གཞུ་ནི་སྣ་ཚོགས་མཐོང་། ། སྐྱེས་བུ་རྟག་ཏུ་ཚེ་རིང་ཞིང་། ། ཟླ་དྲུག་ཚེ་ཡོད་དེ་མི་མཐོང་། ། དེ་ལྟར་མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་ཉིད། ། མདུན་གྱི་ནམ་མཁའི་དབུས་སུ་ནི། ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ཆད་པ་འདྲའི། ། མུ་ཏིག་རྡོག་མས་བརྒྱན་པ་ནི། ། ཉི་མ་གསལ་བའི་ཚེ་ནི་མཐོང་། ། མཐིང་གའི་ནོར་བུ་མདོག་འདྲ་ལ། ། སྐྲ་ཤད་འཛེངས་པ་ལྟ་བུ་ནི། ། མཐོང་བར་གྱུར་པའི་ཕྱོགས་ནས་ནི། ། ཕྱོགས་གཞན་དུ་ནི་འགྲོ་བ་དང་། །

Within eighteen days, death will certainly occur due to past karma. If a three-colored lizard climbs onto one’s head and quickly moves away, death will certainly occur within five months. If, when rubbing with both hands, the sound of the body is not heard and all the limbs become cold, death will occur in ten days. If the calves and hands move simultaneously while walking and the sacred thread (brahmasūtra) is absent, one will die after one year. If, in mud or on dusty ground, the footprints in front of or behind the feet are incomplete, death will occur in four months. If a person suddenly sees themselves as black or yellowish-red, and if this is not a delusion, death will occur after three years have passed. If the heart and feet dry up immediately after being washed, death will occur in two months. If an unpleasant appearance and a foul odor arise, death will occur in three days and nights. If, on a hot day, one fills the mouth with water and blows into it daily, one will gradually see a multicolored rainbow situated in the center of that [water]. A person who always has a long life and six months of life remaining does not see this. Thus, various signs such as these are seen in the center of the sky before one, like a broken string of pearls, adorned with pearl-like drops, when the sun is bright. One sees things resembling the color of a blue gem or like tangled strands of hair, and from the direction they are seen, one moves toward another direction.

ཀླུ་ནི་དུ་མར་གཙེར་བ་དག། རྟག་ཏུ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། ། དེ་མ་མཐོང་ན་ཟླ་དྲུག་གིས། ། འཆི་བ་རུ་ནི་ངེས་པར་བསྒྲགས། ། སྔ་དྲོའམ་ཡང་ནི་ཕྱི་དྲོའམ། ། ཟླ་ཟེར་དག་ལ་ཡུན་རིང་དུ། ། དཔུང་པ་བརྒྱངས་པའི་གྲིབ་མ་ལ། ། བལྟས་ཏེ་རིམ་གྱིས་མཁའ་ལ་བལྟ། ། དེར་ཡང་གྲིབ་མ་མི་གཟུགས་ནི། ། གྲིབ་མ་སྐྱ་བོ་མཐོང་འགྱུར་ལ། ། དེ་མི་མགོ་བོ་མ་མཐོང་ན། ། ལོ་གཅིག་གི་ནི་ནང་དུ་འཆི། ། ལག་པ་གཡོན་པ་མ་མཐོང་ན། ། བུ་དང་ཆུང་མ་བརླག་པར་འགྱུར། ། ལག་གཡས་མ་མཐོང་བ་ཡིས་ཀྱང་། ། ཕ་དང་སྤུན་ཟླ་སོགས་ཆེན་འཆི། ། ལག་གཉིས་པུས་མོའི་སྟེང་བཞག་པ། ། བྱས་ནས་སྤྱི་བོར་ཐལ་སྦྱར་བ། ། དེ་གཉིས་དབུས་ན་ཆུ་ཤིང་གི། ། འབྲས་བུ་ལྟ་བུའི་གྲིབ་མ་མཐོང་། ། གང་ཚེ་དེ་ལས་འདབ་མ་གཅིག། ཡོངས་སུ་ཁ་བྱེ་སྣང་གྱུར་པ། ། ངེས་པར་ཆོས་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི། ། ཟླ་བ་དྲུག་ན་འཆི་བར་འགྱུར། ། རླུང་ནི་ཉི་མའི་ལམ་འགྲོ་ལས། ། རྣ་བ་མགོ་དང་མིག་ལས་ནི། ། སྒྲ་དང་དུ་བ་དེ་བཞིན་འོད། ། གསུམ་པོ་འདི་དག་བརྟག་པར་བྱ། ། རྣ་བ་ཤིན་ཏུ་དམ་པོར་དགབ། ། ཟབ་ཅིང་འུར་འུར་སྒྲ་གྲག་པ། ། ཉིན་ཞག་ལྔའམ་བཅུའམ་ནི། ། བཅོ་ལྔ་ཉིན་ཞག་ཉི་ཤུའམ། ། ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཉིད་ཀྱི་ནི། ། བར་དུ་ཐོས་པར་མ་གྱུར་ན། ། མདའ་དང་རྒྱ་མཚོ་ཡོན་ཏན་མིག། ཟླ་ལོར་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་འཆི། ། འདི་རྣམས་ཀྱི་ཡང་བར་རྣམས་སུ། ། ཉིན་ཞག་བཅུ་དྲུག་དོར་བར་བྱ། ། ལོ་ཉིད་ཀྱི་ནི་ཆ་ལྔ་ཡི། ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་པས་སོ། སྤྱི་བོའི་སྟེང་ནས་བྱུང་བ་ནི། ། དུ་བའི་ཕྲེང་བ་ཞག་བདུན་ནི། ། གང་གིས་མཐོང་བར་མ་གྱུར་དེ། །

One will constantly see many nāgas causing distress. If these are not seen, death is declared to be certain within six months. In the morning or in the evening, for a long time, look at the shadow of one’s outstretched arm in the moonlight, and then gradually look toward the sky. There, if the shadow of the human form is not seen, but a pale shadow is seen, and if the head is not seen, one will die within one year. If the left hand is not seen, one’s children and wife will be destroyed. By the non-appearance of the right hand, the father, brothers, and other elders will die. Having placed both hands upon the knees and joined the palms at the crown of the head, one sees between the two a shadow like the fruit of a plantain tree. When one of its petals appears to be fully opened, that person will certainly die in six months. One should examine these three: sound, smoke, and light, which arise from the wind traveling along the path of the sun from the ears, the head, and the eyes. Cover the ears very tightly; if a deep, roaring sound is not heard for five, ten, fifteen, twenty, or twenty-five days, then death occurs in months and years according to the sequence of arrows, oceans, qualities, and eyes. In the intervals between these, sixteen days should be subtracted, as they are added in the sequence of the five parts of the year itself. If a garland of smoke arising from the crown of the head is not seen for seven days, [death is certain].

ལོ་གསུམ་ནས་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། ། རང་མིག་དག་གི་ཕྱོགས་བཞིར་ནི། ། སོར་མོས་མནན་ན་བྱི་ལ་ཡི། ། མིག་དང་འདྲ་བའི་སྣང་བ་ནི། ། ཡུད་ཀྱི་རིམ་པས་མཐོང་བར་འགྱུར། ། མ་བཙིར་བར་ཡང་དེ་མཐོང་ན། ། ཞག་བརྒྱད་ན་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། ། འདི་དག་སྤྱིར་ནི་ཤེས་བྱ་སྟེ། ། ཁྱད་པར་འདི་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཟླ་བའི་འོག་དང་དེ་ཡི་སྟེང་། ། རྣ་བ་སྣ་དང་ཉེ་བར་ནི། ། སྣང་བ་མ་མཐོང་མདོར་བསྡུ་ན། ། དྲུག་གསུམ་གཉིས་གཅིག་ཟླ་བས་འཆི། ། ཉི་མའང་གལ་ཏེ་ཟླ་བ་ཡི། ། རིམ་འགྱུར་དེ་ཚེ་སྔ་མ་བཞིན། ། ཕྱོགས་མདའ་ཡོན་ཏན་མིག་གི་ནི། ། ཉིན་ཞག་རྣམས་སུ་འཆི་བར་འགྱུར། ། རང་གི་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་ལས། ། ཟླ་བ་དྲུག་མ་འཆི་བར་འགྱུར། ། སྣ་ཡི་རྩེ་མོ་མ་མཐོང་ན། ། ཟླ་བ་ལྔ་ན་འཆི་བར་འགྱུར། ། རྣ་བ་གཉིས་ནི་འོན་གྱུར་ན། ། ཟླ་བ་བཞི་ནི་འདས་ནས་འཆི། ། དབང་པོ་དར་གནས་པ་ལས་འགྱེལ། ། ཟླ་བ་གསུམ་ན་འཆི་བར་འགྱུར། ། སྨིན་མཚམས་བར་དུ་སྣང་བ་མཐོང་། ། ཟླ་བ་གཉིས་ན་གཤིན་རྗེ་མཐོང་། ། འཁྲིག་པའི་འབྲས་བུ་ཟད་འགྱུར་ན། ། ཟླ་གཅིག་འདས་ནས་འཆི་བར་འགྱུར། ། གཞན་གྱི་མིག་ལ་གཟུགས་བརྙན་ནི། ། མ་མཐོང་ཟླ་བ་ཕྱེད་ན་འཆི། ། ལྕེ་ནི་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་ན། ། ཞག་བཅུ་ནས་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། ། ལྟོ་བ་ལྡོག་གྱུར་ཞག་ལྔ་ནས། ། འཆི་བདག་དང་ནི་ཕྲད་པར་འགྱུར། ། རྩིབ་ལོགས་གཉིས་ལས་དྲངས་སྙམ་ན། ། ཞག་གསུམ་ནས་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། ། ལུས་ཀུན་རེངས་པར་གྱུར་ན་ནི། ། ཞག་གཅིག་ན་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། ། དཔྲལ་བར་གནས་པའི་རི་མོ་གསུམ། ། མེད་འགྱུར་ཞག་ནི་གསུམ་ནས་འཆི། །

Death will occur after three years. If, when pressing the four directions with one's fingers, a vision resembling the eyes of a cat is seen in the space of one's own eyes, it will be seen in a gradual sequence. If that is seen even without pressing, death will occur in eight days. These are to be known in general; now the specific details shall be told. If the moon is not seen below or above, or near the ears and nose, in brief: death occurs in six, three, two, or one month. If the sun also undergoes a sequence like that of the moon, then it is as before: death occurs in days numbered by the directions, arrows, qualities, and eyes. If the natural state changes, death will occur in six months. If the tip of the nose is not seen, death will occur in five months. If both ears become deaf, death occurs after four months have passed. If one falls from a state of stable faculties, death will occur in three months. If the light is seen only between the eyebrows, one sees Yama in two months. If the fruit of sexual union is exhausted, death occurs after one month has passed. If the reflection is not seen in another's eye, death occurs in half a month. If the tongue is unable to move, death will occur in ten days. If the belly turns upward, one will meet the Lord of Death in five days. If one feels as if being pulled from both sides, death will occur in three days. If the entire body becomes rigid, death will occur in one day. If the three lines situated on the forehead disappear, death occurs in three days.

བདེ་བར་གནས་པར་ལྕེའུ་ཆུང་ནི། ། རེག་པ་མི་ཚོར་སྐམས་པ་ནི། ། ཉིན་ཞག་ལྔ་ཡི་བར་འགྱུར་ཏེ། ། ཉིན་ཞག་ལྔ་བཅུ་དག་ནི་འཆི། ། རོ་སྐྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། ། ཁ་དོག་ལས་ནི་སྔོ་ལ་སོགས། ། ཁུ་བ་གཅིན་ནི་འགྱུར་བ་ལས། ། ཟླ་བ་དྲུག་ན་འཆི་བར་འགྱུར། ། ཅིག་ཅར་རྒྱུན་ནི་ལྔ་པའམ། ། གཡོན་ནས་འཁོར་ཞིང་དྲི་ང་བར། ། གང་གི་གཅིན་ནི་འབྱུང་འགྱུར་བ། ། དེ་ནི་ཟླ་བ་དྲུག་ན་འཆི། ། ཟླ་བ་ཡར་ངོའམ་མར་ངོ་ལ། ། གལ་ཏེ་ཁུ་བ་ནག་པོར་འགྱུར། ། འོན་ཏེ་སླར་གསོར་མ་བྱས་ན། ། ཟླ་བ་དྲུག་ན་འཆི་བར་འགྱུར། ། ནག་པོའི་ཆ་ནི་ཡོངས་སྤངས་ཏེ། ། དཀར་པོའི་ཆ་ནས་བླངས་ནས་སུ། ། སྣ་བུག་གཡོན་ནས་རླུང་རྒྱུའི་ཚེ། ། བཅུག་ནས་སླར་གསོར་འགྱུར་བ་ཡིན། ། རང་གི་ལུས་ནི་བརྟན་འགྱུར་ཀྱང་། ། གལ་ཏེ་གྲིབ་མ་ཡོ་ན་ནི། ། ཟླ་བ་བཞི་ན་འཆི་འགྱུར་ཞེས། ། ལུང་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད། ། གྲིབ་མ་ལྷོ་ཕྱོགས་འགྲོ་བར་ནི། ། གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་ན། ། བདག་ཉིད་དེ་ཉིད་འཆིའོ་ཞེས། ། དེ་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཉིད་མཐོང་། ། དོན་མེད་པ་དང་བསླུ་བ་དང་། ། ལོག་པ་ལ་སོགས་པར་བཤད་པས། ། རྨི་ལམ་ཐམས་ཅད་བདེན་མིན་ཡང་། ། དེ་ལ་མ་དང་རིགས་མ་ཡིན། ། རྨི་ལམ་དག་ཏུ་ལྷས་བསྟན་དང་། ། ཡང་ན་རྨི་ལམ་བདེན་མཐོང་མིས། ། རྨི་ལམ་ཡིད་ཆེས་བྱས་ནས་སུ། ། འཆི་བའི་མཚན་མ་བལྟ་བར་བྱ། ། རྒྱ་སྐྱེགས་ཀོ་པི་ད་ར་དང་། ། ཀ་ར་བཱི་ར་མེ་ཏོག་རྒྱས། ། རྨི་ལམ་མཐར་ནི་གང་ཞིག་འཛེག། དེ་ནི་ཟླ་བ་དྲུག་ན་འཆི། ། མི་ནི་གང་ཞིག་རྨི་ལམ་མཐར། ། ལྷ་གང་གི་ནི་མཆོད་སྡོང་ངམ། ། བྱེ་མའམ་ཐལ་ཕུང་ལ་འཛེག་པ། །

If the uvula is not felt upon contact and becomes dry, death will occur in five days; if it remains so for fifty days, one will die. From a sour taste and the like, and from the complexion turning blue and so forth, and from the transformation of the semen and urine, death will occur in six months. If the urine flows simultaneously in five streams, or if it circles from the left and becomes foul-smelling, whoever’s urine is thus, they will die in six months. If the semen turns black during the waxing or waning moon, and if it is not restored, death will occur in six months. Having completely abandoned the black portion and taken from the white portion, if one inserts [the breath] while the wind flows through the left nostril, it will be restored. Even if one’s own body is stable, if the shadow is distorted, those skilled in the scriptures have explained that death will occur in four months. If one sees one’s own shadow moving toward the south, one should see the impermanence of that very self, thinking, "I myself shall die." Because it is explained as being meaningless, deceptive, and false, and so forth, although all dreams are not true, they are not without purpose or lineage. Having gained confidence in dreams through those shown by deities or those who see true dreams, one should examine the signs of death. If at the end of a dream one climbs a lac tree, a kopidara, or a karavīra in full bloom, one will die in six months. If a person at the end of a dream climbs the sacrificial post of a deity, or a heap of sand or ashes, [they will die].

དེ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འཆི། ། བོང་བུ་ལ་ནི་ཞོན་ནས་སུ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་རབ་སོང་ནས། ། སླར་ཡང་ལྡོག་པར་མ་གྱུར་པ། ། དེ་ཡི་སྲོག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། ། གང་ཡང་སྤྲེའུ་ལ་ཞོན་ནས། ། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ནི་འགྲོ་བྱེད་ཅིང་། ། དེར་གནས་བཞིན་དུ་སད་ན་ནི། ། དེ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འཆི། ། ཤིང་རིང་མཆོད་རྟེན་སྲོག་ཤིང་ངམ། ། གྲོག་མཁར་ཕྱག་དར་ཁྲོད་ཕུང་ལ། ། མི་ནི་གང་ཞིག་འཛེག་འགྱུར་བ། ། དེ་ནི་ཟླ་དྲུག་ལས་མི་འཚོ། ། བུ་མོ་ནག་མོ་རབ་ཁྲོས་ནས། ། གང་ཞིག་བཅིངས་པས་འཆི་བ་ནི། ། དེ་ནི་དུས་མཚན་ཡིན་ཞེས་བྱ། ། ཞག་བདུན་ནས་ནི་འཆི་བྱེད་ཡིན། ། བུད་མེད་གང་ཞིག་གོས་གནག་ཅིང་། ། མདོག་གནག་མི་ནི་འདོད་སྤྱོད་ལ། ། ཀ་ར་བཱི་རའི་ཕྲེང་བ་རྨིས། ། དེ་ནི་གཤིན་རྗེའི་གནས་སུ་འགྲོ། ། རྨི་ལམ་དུ་ནི་མུན་པའམ། ། གཡང་སའམ་དེ་བཞིན་བཙོན་རར་འཇུག། རྨི་ལམ་དུ་ནི་ཤིང་ལས་ལྷུང་། ། དེ་ནི་འཆི་བདག་གན་ན་གནས། ། གཉིད་ལོག་ལུས་དང་མགོ་བོ་ལ། ། ལྗོན་ཤིང་རྩྭ་འམ་ཤིང་དག་ནི། ། འབྲས་བུ་མེད་པར་གང་གིས་མཐོང་། ། ཟླ་དྲུག་ལས་ནི་མི་(འཚེའོ,འཚོའོ)། ། མི་ནི་གང་ཞིག་སྤྲེའུ་ཡི། ། བཞོན་པ་ལ་ཞོན་ཤར་ཕྱོགས་འགྲོ། ། སད་པར་གྱུར་ན་དེ་ཡི་ནི། ། མཚན་མོ་ཐ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ། ། ཁྱི་ཁྲ་བྱ་རྒོད་ཅེ་སྤྱང་དང་། ། སྲིན་པོ་ཡི་དྭགས་ཤ་ཟ་ཡིས། ། ཟོས་དང་བོང་བུ་ཕག་རྔ་མོ། ། མ་ཧེ་སྤྱོན་ཏེ་ཁྱེར་བ་ནི། ། དེ་ནི་ངེས་པར་ལོ་གཅིག་ནས། ། འཆི་བ་རུ་ནི་སྟོན་པ་ཡིན། ། རྨི་ལམ་མཚན་མ་མཐོང་ན་ནི། ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བློས་ཞི་བྱ། ། མི་ནི་ལྕགས་ཀྱི་དབྱིག་པ་ཐོག།

That person will die just as before. Riding upon a donkey and traveling toward the south, without ever turning back, their life will end in that same way. Furthermore, one who rides a monkey and travels toward the south, yet wakes up while still remaining there, will die just as before. Any person who climbs a tall tree, a stupa’s central pillar, an anthill, or a heap of refuse, will not live beyond six months. If a dark-skinned woman, having become enraged, binds someone, that is called the "Time-Sign" (Kālarātri); it will cause death in seven days. Any woman who wears black clothes, whose complexion is black, who indulges in desire, and who dreams of a garland of Karavīra flowers, will go to the abode of Yama. If in a dream one enters darkness, a precipice, or likewise a prison, or if in a dream one falls from a tree, one dwells in the presence of the Lord of Death. If while asleep one sees trees, grass, or wood upon the body or the head without any fruit, one will not live beyond six months. Any person who rides a monkey as a mount and travels toward the east—if they wake up, it is said that this is their final night. If one is eaten by a brindled dog, a vulture, a jackal, a rākṣasa, a preta, or a piśāca, or if one is carried off by a donkey, a pig, a camel, or a buffalo, it indicates that death will certainly occur within one year. When such signs are seen in a dream, one should pacify them with a mind that perceives them as like an illusion. If a person holds an iron staff...

གནག་ཅིང་གོས་ནི་ནག་པོ་གྱོན། ། གཉིད་ལོག་པ་ཡི་མདུན་ན་མཐོང་། ། ཟླ་བ་གསུམ་ན་འཆི་བར་འགྱུར། ། ལུས་ནི་དྲི་དམར་གྱིས་བྱུགས་ཤིང་། ། ཕྲེང་བ་དམར་པོས་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། ཏིལ་མར་གྱིས་བསྐུས་ཤིན་ཏུ་སྐྲག། སྐྲ་བྲེགས་གོས་ནི་དམར་པོ་གྱོན། ། བོང་བུ་ཞོན་ཏེ་མགྱོགས་པར་ནི། ། ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་འགྱུར་བར། ། བདག་ཉིད་འདི་འདྲར་རྨི་ལམ་ན། ། མཐོང་ན་ཟླ་བ་དྲུག་ལ་འཆི། ། དྲི་དང་ཕྲེང་བ་དམར་པོའམ། ། ཡང་ན་གོས་ནི་དམར་པོའམ། ། གང་གི་རྨི་ལམ་དག་ཏུ་རྙེད། ། དེ་ནི་ཟླ་བ་བརྒྱད་ན་འཆི། ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ནི་འཆི་བ་ཡི། ། མཚན་མ་གྲངས་ལས་འདས་པ་ནི། ། ལོ་བརྒྱད་ཡང་ནི་ཁ་ཅིག་གིས། ། སྨྲ་བར་ཡང་ནི་སུ་ཡིས་ནུས། ། འཆི་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡི། ། ཕྱི་ཡི་རྟགས་ནི་ཇི་ལྟར་བཤད། ། འདི་དག་ཤེས་བྱས་སྔགས་སོགས་ཀྱིས། ། བསླུ་བའི་འབད་པར་མྱུར་དུ་བྱ། ། སློབ་དཔོན་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པས་སྦྱར་བའི་འཆི་བ་བསླུ་བ་བསྟན་པ་ལས་ལེའུ་དང་པོའོ། ། ། ། ད་ནི་ནང་གི་འཆི་བ་ཡི། ། མཚན་ཉིད་གསལ་བར་བརྗོད་པར་བྱ། ། དེ་ནི་རླུང་བྱུང་ལས་ཤེས་བྱ། ། རླུང་ནི་ཁ་དང་སྣ་སྤྱོད་ཡུལ། ། ཇི་སྲིད་ནང་གི་མཚན་ཉིད་ནི། ། ལེགས་པར་ངེས་པར་མ་བྱས་པར། ། ཕྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་ཙམ་གྱིས་ནི། ། འཆི་བའི་ངེས་པ་ལེགས་མི་རྙེད། ། འཆི་བའི་ངེས་པ་གཉི་ག་ནི། ། ངེས་བྱས་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་ཡིན། ། ཕྱི་རོལ་བློ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག། ནད་ལ་སོགས་པའི་དོགས་པ་སྐྱེད། ། དགུན་ཟླ་འབྲིང་སོགས་འཕོ་བ་ཡི། ། ཟླ་བ་ཉ་སོགས་ཐམས་ཅད་ལ། ། འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་སྤྱི་ཡི་ནི། ། ནང་པར་ཐོག་མར་བརྟག་པར་བྱ། །

One who is dark and wears black clothes, seen in a dream before one has fallen asleep, will die in three months. One whose body is smeared with red ointment, adorned with a red garland, anointed with sesame oil, and who is terrified, with shorn hair and wearing red clothes, riding a donkey and traveling swiftly toward the southern direction—if one sees oneself in such a dream, one will die in six months. Whoever finds red perfumes, red garlands, or red clothes in their dreams, will die in eight months. The external signs of death are beyond counting; who could possibly describe them all, even in eight years? How can the external signs that indicate death be explained? Having understood these, one should quickly make an effort to avert death through mantras and other means. This is the first chapter from the Instruction on Averting Death composed by the master Vāgīśvarakīrti. Now, I shall clearly describe the characteristics of internal death. That is to be known from the movement of the winds; the winds are the domain of the mouth and the nose. Until the internal characteristics have been properly and definitively ascertained, one will not find a certain knowledge of death through external signs alone. When the certainty of death is ascertained through both, it is completely clear. An external mind that is mistaken gives rise to doubts regarding illness and the like. During the transition of the months, such as the middle month of winter and so forth, on all full moon days and the like, one should first examine the general characteristics of death in the morning.

མི་ནི་རྟོག་བྱེད་ཉིན་ཞག་ནི། ། གང་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པར་བྱེད། ། ཉིན་ཞག་དེ་ནས་བརྩམས་ནས་ནི། ། དུས་འདས་པ་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། ། རང་བཞིན་ཐ་མལ་དང་ལྡན་པའི། ། སྲོག་ཆགས་ཀུན་ལ་རྟག་ཏུ་ནི། ། སྣ་ཁུང་གཡས་དང་གཡོན་པ་ལ། ། སོ་སོར་བརྟེན་པའི་རླུང་རྒྱུ་བ། ། ཉི་མ་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ། ། རླུང་ནི་ཐུན་ཕྱེད་དག་ཏུ་རྒྱུ། ། དེ་ལས་བཟློག་པས་འཆི་བ་སོགས། ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་པར་བྱ། ། ཚེས་གཅིག་ནས་ནི་བརྩམས་ནས་སུ། ། ཟླ་བར་གཏོགས་པ་དཀར་པོར་རྒྱུ། ། རླུང་ནི་ཉི་མ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། ། དེ་ནས་ཞག་གསུམ་ཉི་མ་ཡི། ། སླར་ཡང་ཟླ་བས་ཉིན་གསུམ་སྟེ། ། དེ་ནས་ཉི་མར་ཞག་གསུམ་མོ། ། ཡར་ངོའི་ཟླ་བ་ཉ་ཡི་བར། ། གོ་རིམ་འདིས་ནི་ངེས་པ་ཡིན། ། དེ་བཞིན་མར་ངོ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ། ཉི་མར་རླུང་ནི་རྒྱུ་བ་ཡིན། ། ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ནི་བཅོ་ལྔའི་བར། ། ཉི་མ་གསུམ་གསུམ་སྔ་མ་བཞིན། ། གོ་རིམ་འདི་ལས་བཟློག་པར་བལྟ། ། ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས་པར་ངེས། ། ཟླ་བ་དྲུག་ནས་འཆི་འགྱུར་བ། ། དེ་ཕྱིར་ཆོས་ནི་དྲན་པར་བྱ། ། ཟླ་བ་གཅིག་ནི་གོ་བཟློག་པས། ། གཉེན་དང་བཤེས་ནི་རྒུད་པར་འགྱུར། ། ཟླ་ཕྱེད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གྱུར་པས། ། ནད་ནི་མི་བཟད་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། ཉིན་གཅིག་ཉིན་གསུམ་བཞི་དང་ལྔ། ། ཞག་དྲུག་གོ་ནི་བཟློག་པ་རུ། ། རླུང་ནི་གལ་ཏེ་རྒྱུ་གྱུར་ན། ། དེ་ཚེ་རྩོད་དང་སྐྱེ་སོགས་འབྱུང་། ། རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་སྤངས་ན་ནི། ། ལམ་གསུམ་རྟོགས་པར་རླུང་རྒྱུ་ན། ། སླར་གསོ་བ་ནི་ནུས་པ་མིན། ། ཉི་མ་ཕྱེད་ནི་འདས་ནས་འཆི། ། རླུང་ནི་འཕོ་བ་མེད་པ་རུ། ། ལམ་ནི་གཉིས་པོ་དག་ལས་ཀྱང་། །

The day is that which humans conceptualize; it is that upon which they definitely conceptualize. From the beginning of that day, when time has passed, death occurs. For all living beings possessing an ordinary nature, the winds that flow, each relying respectively upon the right and left nostrils, move for half a session each, known as the sun and the moon. By the reversal of that, death and so forth should be examined by the wise. Starting from the first day of the lunar month, the wind flows through the white [moon] for the duration of the month. The wind is for three days of the sun, then for three days of the moon, and then again for three days of the sun. This is the certainty of the sequence until the full moon of the waxing phase. Likewise, starting from the waning phase, the wind flows through the sun. For the other fifteen days, three days each are as before; the sequence should be seen as the reverse of this. This is certain for one and a half months. After six months, death will occur; therefore, one should remember the Dharma. By the reversal of one month, kinsmen and friends will suffer decline. By the reversal of half a month, unbearable disease will arise. If the wind flows in reverse for one, three, four, five, or six days, then at that time, disputes, birth, and so forth will occur. If the natural state is completely abandoned and the wind flows through the three paths, it is impossible to restore it; death will occur after half a day has passed. If the wind does not shift from the two paths, [death occurs] after half a day has passed.

ཞག་བཅུའི་བར་དུ་རྒྱུ་གྱུར་ན། ། འཕོ་བའི་ཚེ་ན་དེ་འཆི་ཡི། ། ཉིན་ཞག་མཉམ་འདྲ་སྐད་ཅིག་འཐོབ། ། གང་གི་མིག་ནི་འགུལ་གྱུར་པ། ། དེ་ཡི་སྲོག་ནི་ཉིན་ཞག་ནི། ། གཅིག་ན་འཇིག་པར་གདོན་མི་ཟ། ། ཐུན་ཕྱེད་ཀྱི་ནི་བར་དག་ཏུ། ། ཕན་ཚུན་དུ་ནི་ལམ་མང་ཞིང་། ། རླུང་རྒྱུ་དེ་ལས་མཆོད་པ་དག། ཐོབ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། ། གང་གི་འཕོ་བ་ལྔ་པོ་ནི། ། འདས་པར་ཁ་རུ་རྒྱུ་གྱུར་པ། ། རླུང་དེ་ལས་ནི་ནོར་བརླག་པའམ། ། མི་དགའ་བའམ་འཇིགས་སོགས་འབྱུང་། ། སྣ་ཡི་ཁུང་བུ་གཡོན་པའི་རླུང་། ། འཕོ་བ་ཡང་ནི་བཅུ་གསུམ་ནི། ། འདས་པར་གང་གི་རྒྱུ་གྱུར་པ། ། དེ་ལ་ནད་སོགས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ། སྣ་ཁུང་གཉི་གའི་ཡོངས་སྤངས་ཏེ། ། གང་ཚེ་ཁར་ནི་རྒྱུ་གྱུར་ན། ། གལ་ཏེ་རྡོ་རྗེ་འདྲ་ནའང་འདི། ། ཉིན་ཞག་དེ་ལས་འཚོ་མ་ཡིན། ། དགུན་ཟླ་ར་བའི་འཕོ་བ་ཡི། ། དུས་ནས་བརྩམས་ཏེ་རླུང་དག་ནི། ། ཉི་མར་ཞག་ལྔ་རྒྱུ་གྱུར་ན། ། ལོ་ནི་བཅོ་བརྒྱད་ཉིད་ནས་འཆི། ། སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོའི་འཕོ་བ་ཡི། ། དུས་ནས་བརྩམས་ཏེ་རླུང་དག་ནི། ། ཞག་ལྔའི་བར་དུ་རྒྱུ་གྱུར་ན། ། ལོ་ནི་བཅོ་ལྔ་ཉིད་ནས་འཆི། ། དབྱར་ཟླ་ཐ་ཆུང་ཡང་དེ་བཞིན། ། ལོ་ནི་བཅུ་གཉིས་ཉིད་ནས་འཆི། ། དབྱར་ཟླ་ར་བའང་དེ་བཞིན་འགྱུར། ། ལོ་དགུ་ཉིད་ནས་འཆི་བར་འགྱུར། ། དཔྱིད་ཟླ་འབྲིང་པོའི་འཕོ་བ་ཡི། ། དུས་ནས་བརྩམས་ཏེ་གལ་ཏེ་ནི། ། ཞག་ལྔའི་བར་དུ་རྒྱུ་གྱུར་ན། ། དེ་ཚེ་ལོ་དྲུག་ཉིད་ནས་འཆི། ། དགུན་ཟླ་འབྲིང་པོ་འཕོ་བ་ཡི། ། རླུང་ནི་ཞག་ལྔ་རྒྱུ་གྱུར་ན། ། ལོ་གསུམ་འདས་ནས་འཆི་བར་ནི། ། དེ་ལྟར་དུས་ལ་མཁས་པས་བཤད། །

If it flows for ten days, at the time of transition, one will die. One obtains a moment equal to a day and night; if one's eyes begin to twitch, there is no doubt that one's life will perish in a single day and night. Within the intervals of half a watch, when the winds flow through many paths to and fro, one should know that offerings are being obtained. If the five transitions have passed and the wind flows through the mouth, from that wind, loss of wealth, unhappiness, fear, and so forth will arise. If the wind in the left nostril flows for thirteen transitions having passed, illness and the like will arise for that person. When the wind has completely abandoned both nostrils and flows through the mouth, even if one is like a vajra, one will not live beyond that day and night. Starting from the time of the transition of the first month of winter, if the winds flow through the mouth for five days, one will die in eighteen years. Starting from the time of the transition of the middle month of autumn, if the winds flow for five days, one will die in fifteen years. The last month of summer is the same; one will die in twelve years. The first month of summer is also the same; one will die in nine years. Starting from the time of the transition of the middle month of spring, if the winds flow for five days, then one will die in six years. If the wind flows for five days starting from the transition of the middle month of winter, one will die after three years have passed. Thus has it been explained by those skilled in the seasons.

ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཞག་གཉིས་གསུམ། ། བཞི་ཡི་བར་དུ་རླུང་རྒྱུ་ན། ། གོ་རིམ་དག་ནི་ཇི་བཞིན་དུ། ། ལོ་ཡི་ཆ་ཡིས་དེ་དེས་བྱ། ། ཟླ་བ་རུ་ནི་དེ་བཞིན་དུ། ། རླུང་རྒྱུ་ན་ནི་འཆི་མ་རྟོགས། ། ནད་དང་མུ་གེའི་དགོན་པ་དང་། ། མྱ་ངན་བརྒྱལ་སོགས་འཚེ་བ་འབྱུང་། ། སྤྱི་ཡི་དུས་ནི་ལེགས་རྟོགས་པས། ། གསལ་བ་འདི་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། ། ཁྱད་པར་དུ་ནི་བརྟག་པའི་ཕྱིར། ། རྒྱུ་བ་གཞན་དག་བསྟན་པར་བྱ། ། མཉམ་པོ་མདུན་དུ་ཉི་མ་སོང་། ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བའི་སྐར་ཟླ་བ། ། དུས་ནི་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ། འཆི་བའི་ངེས་པ་བྱེད་པ་ཡིན། ། མི་ནི་ཁྱིམ་གང་ལས་སྐྱེས་པས། ། དེ་དང་གཞན་ལ་མདུན་གང་ཡིན། ། མཉམ་པོ་བདུན་ཞེས་བྱ་བར་བཤད། ། དེར་ནི་ཉི་མ་མཉམ་བདུན་རྟོགས། ། ཁྱིམ་དེ་ཉིད་དུ་ཟླ་བ་ནི། ། སྐྱེ་བའི་སྐར་མར་སོང་འགྱུར་བ། ། རྒྱས་པའི་དུས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ། དེར་ནི་འཆི་བར་བརྟག་པར་བྱ། ། རླུང་ནི་ནང་དུ་རྟོགས་པ་དག། ཉི་མའི་ལམ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། ། ཅིག་ཤོས་འདིར་ནི་དུས་མིན་པར། ། མཁས་པས་དུས་ནི་བརྟག་པར་བྱ། ། རླུང་ནི་སྐད་ཅིག་དུས་གང་ལ། ། བགྲོད་པ་གཞན་དུ་འཇུག་འགྱུར་ན། ། དུས་འདིར་སྐད་ཅིག་རྫོགས་འགྱུར་ན། ། འཆི་འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། གལ་ཏེ་རླུང་ནི་ཉི་མར་རྟོགས། ། རྒྱས་པའི་དུས་སུ་ཉིན་ཕྱེད་རྒྱུ། ། དེ་ཚེ་ལོ་ནི་བཅུ་བཞི་ནས། ། འཆི་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། ། ཉིན་གཅིག་ཏུ་ནི་ཉིན་མཚན་དང་། ། ཉིན་ཞག་གཉིས་དང་གསུམ་དང་བཞིར། ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་ན་ཉི་མ་ཕྱོགས། ། རི་བོ་ལོ་དྲུག་རིག་བྱེད་འཆི། ། ཞག་ལྔ་དེ་བཞིན་ཞག་བཅུ་དང་། ། ཉིན་ཞག་བཅོ་ལྔའི་བར་དུ་ནི།

If the wind flows for two, three, or up to four days at all times, it should be calculated according to the respective portions of the year in their proper order. Likewise, if the wind flows for a month, death is not yet certain; however, illness, famine, desolation, grief, fainting, and other such harms will arise. This clear teaching is presented through a thorough understanding of the general time. In order to examine the specific [signs], other movements shall be explained. If the sun has gone to the front of the equal [sign], and the moon is in the birth asterism, that time is called "Expansion" (Prasāra), which determines the certainty of death. Whichever house a person is born in, and whichever is the next one after that, these are explained as the "Seven Equals." One should recognize the sun in those seven equals. When the moon enters that very house as the birth asterism, it is called the "Time of Expansion," and therein one should examine for death. Regarding the internal recognition of the wind, throughout all the paths of the sun, the wise should examine the time as being "non-time" (unseasonable) in the other case. If at any moment the wind enters another course, and this moment is completed at this time, there is no doubt that death will occur. If the wind is recognized in the sun and flows for half a day during the time of expansion, then one should know that death will occur after fourteen years. If it flows for one day, a day and night, two days, three, or four days, and if it flows toward the sun, death occurs in six, four, or three years. Likewise, for five days, ten days, or up to fifteen days:

། གལ་ཏེ་རྒྱུ་ན་གོ་རིམ་བཞིན། ། ལོ་གསུམ་གཉིས་དང་གཅིག་གིས་འཆི། ། དེ་བཞིན་ཉི་ཤུ་ཉི་ཤུ་ལྔ། ། གལ་ཏེ་རླུང་ནི་རྒྱུ་གྱུར་ན། ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཟླ་དྲུག་དང་། ། ཟླ་བ་གསུམ་གྱིས་འཆི་བར་འགྱུར། ། གལ་ཏེ་ཉི་ཤུ་དྲུག་བདུན་བརྒྱད། ། ཉིན་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་རྒྱུ། ། ཟླ་བ་གཉིས་གཅིག་ཟླ་ཕྱེད་དང་། ། ཞག་བཅུས་རིམ་གྱིས་འཆི་བར་འགྱུར། ། གལ་ཏེ་ཉིན་ཞག་སུམ་ཅུ་དང་། ། སུམ་ཅུ་གཅིག་དང་སུམ་ཅུ་གཉིས། ། དེ་ཚེ་གོ་རིམ་ཇི་བཞིན་དུ། ། ཉིན་ཞག་གསུམ་དང་གཉིས་ནས་འཆི། ། ཉིན་ཞག་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་བར། ། གལ་ཏེ་ཉི་མར་རླུང་རྒྱུ་ན། ། ཉིན་ཞག་དེ་ཉིད་ལ་འཆི་བར། ། ཁྱབ་འཇུག་ཡིན་ཡང་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། ཉིན་ཞག་ལྔ་ནས་ཉི་ཤུ་ལྔར། ། བར་བར་གྱི་ནི་ཉིན་ཞག་ལ། ། གྲངས་ནི་བཅུ་དྲུག་མ་བཤད་པར། ། དོར་བ་དེ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཞག་གསུམ་རྒྱུ་ན་ལོ་གསུམ་ནས། ། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིར་དོར་བས་སོ། ། ཉིན་བདུན་རྒྱུ་བས་ལོ་གསུམ་ནས། ། སྔར་བཤད་ཉིས་འགྱུར་དབྲི་བས་སོ། ། གལ་ཏེ་ཞག་བརྒྱད་པར་རྒྱུ་ན། ། གཉིས་དང་ཞག་ནི་བཅུ་གཉིས་དབྲི། ། ཞག་དགུ་རྒྱུ་ན་ལོ་གསུམ་ལས། ། ཉིན་ཞག་དགུ་བཅུ་རྩ་དགུ་དོར། ། རླུང་ནི་ཉི་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ། ། གལ་ཏེ་ཞག་ནི་བཅུ་གཅིག་རྒྱུ། ། ལོ་གཉིས་ཉིན་ཞག་ཉི་ཤུ་བཞིས། ། མ་ཚང་བ་ན་འཆི་བར་འགྱུར། ། ཞག་ནི་བཅུ་གཉིས་ལོ་གཉིས་ལས། ། སྔ་མ་ཉིས་འགྱུར་གྱིས་ཆུང་བས། ། ཞག་ནི་བཅུ་གསུམ་ལོ་གཉིས་ལས། ། ཟླ་གཉིས་ཞག་ནི་བཅུ་གཉིས་དབྲི། ། ཞག་ནི་བཅུ་གཉིས་ལོ་གཉིས་ལས། ། ཟླ་གསུམ་ཞག་ནི་དྲུག་གིས་དབྲི། ། ཉིན་ཞག་བཅུ་དྲུག་རྒྱུ་ན་ནི། །

If the wind flows in sequence, one dies in three, two, or one year. Likewise, if it flows for twenty, twenty-five, twenty-six, twenty-seven, or twenty-eight days, one dies in two months, one month, half a month, or ten days, respectively. If it flows for thirty, thirty-one, or thirty-two days, one dies in three, two, or one day, respectively. If the wind flows in the sun [channel] for thirty-three days, one dies on that very day; even Viṣṇu would have no doubt of this. Regarding the days from five to twenty-five, the sixteen days in between have not been explicitly mentioned; those omitted shall now be described. If it flows for three days, one dies after three years, because twenty-four days have been omitted. If it flows for seven days, one dies after three years, because the previously mentioned amount is reduced by double. If it flows for eight days, two years and twelve days are subtracted. If it flows for nine days, ninety-nine days are subtracted from three years. If the wind flows in the domain of the sun for eleven days, one dies when two years are incomplete by twenty-four days. If it flows for twelve days, it is less than two years by double the previous amount. If it flows for thirteen days, two months and twelve days are subtracted from two years. If it flows for fourteen days, three months and six days are subtracted from two years. If it flows for sixteen days...

ལོ་གཅིག་ཞག་ནི་བཅུ་གཉིས་དབྲི། ། རླུང་ནི་ཉི་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ། ། ཉིན་ཞག་བཅུ་བདུན་རྒྱུ་གྱུར་ན། ། ལོ་གཅིག་ཞག་ནི་ཉི་ཤུ་བཞིས། ། མ་ཚང་བ་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། ། ཞག་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ལོ་གཅིག་ནི། ། ཟླ་བ་གཅིག་དྲུག་དོར་བས་སོ། ། བཅུ་དགུ་རྒྱུ་ན་ལོ་གཅིག་ལས། ། བཞི་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་ཕྲི་བས་སོ། ། ཉི་ཤུ་གཅིག་ཟླ་དྲུག་ལས་ནི། ། ཞག་དྲུག་མ་ཚང་བ་ཡིས་སོ། ། ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཟླ་དྲུག་ལས། ། ཞག་བཅུ་གཉིས་ནི་དོར་བས་སོ། ། ཉིན་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་རྒྱུ། ། བཅོ་བརྒྱད་རྣམ་པར་དོར་བས་སོ། ། ཞག་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་རྒྱུ། ། ཉིན་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིས་སོ། ། ཉིན་ཞག་སུམ་ཅུ་གསུམ་དེ་བཞིན། ། འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་འབྱུང་བ་ཡིན། ། རླུང་འབྱུང་དབང་ལས་ཤེས་བྱ་བ། ། དེ་ཡན་ཆད་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། ། འདིར་བཤད་པ། དང་པོ་ཉི་མ་ཕྱེད་བྱས་ཉི་མ་རངས་པ་ཡང་ནི་ཉིན་མཚན་དག་གི་བར་དུ་རྒྱུ། ། དེ་ལས་ཞག་གཉིས་དང་ནི་ཞག་གསུམ་འོན་ཏེ་ཞག་བཞི་ཁྱབ་པའི་བར་དུ་ནི། ། ཉི་མ་ལ་ནི་གཡོན་པ་མིན་ལ་རླུང་ནི་རྔུབས་ལ་བརྟེན་ཏེ་གང་ཞིག་རྒྱུ་གྱུར་ན། ། དེ་ལས་གནས་དང་ཉི་མ་ཕྱོགས་དང་བཀྲ་ཤིས་དྲུག་དང་བཞི་ནི་འདི་ཤེས་བྱ། ། ལྔ་ལས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཉིན་ཞག་ལྔ་ལྔས་འཛེགས་པར་འགྱུར་ལས་ཇི་བཞིན་འཕེལ། ། དེ་ལས་རེ་རེ་བསྐྱེད་པའི་ཆུ་ནི་སུམ་འགྱུར་བྱས་པ་གསུམ་གྱིས་ལྷག་པ་ཁོ་ནའི་བར། ། རྒྱས་པའི་དུས་སུ་དེ་ལ་ལོ་ནི་གསུམ་མིག་ཟླ་བ་དྲུག་གསུམ་ཟུང་དང་ཟླ་བ་རུ། ། ལྷག་མ་ཚེས་དང་ཕྱོགས་དང་ཟླ་བ་ཡོན་ཏན་ཟུང་དང་ཟླ་བར་འཚོ་བ་ཡིན། ། འཁོར་ལོ་རིམ་གསུམ་བྲིས་ནས་ནི། །

Subtract twelve days from one year. If the wind flows in the domain of the sun for seventeen days, then by twenty-four days being incomplete in one year, death will occur. One year of eighteen days is due to the subtraction of one month and six days. If it flows for nineteen, it is due to subtracting forty-eight from one year. For twenty-one, it is due to six days being incomplete from six months. For twenty-two, it is due to twelve days being subtracted from six months. If it flows for twenty-three days, it is due to eighteen being completely subtracted. If it flows for twenty-four days, it is due to twenty-four days [of the year]. Likewise for thirty-three days, the signs of death will arise. This should be known through the power of the wind's emergence; beyond that, it does not exist. Here it is explained: First, having made half a day, the full day also flows between the day and night. From that, for two days, three days, or even up to four days pervading, if the wind flows by relying on the inhalation in the sun, which is not the left, then from that, the stations, the sun, the directions, the auspicious ones, six, and four should be known. From five, twenty-five days increase accordingly, ascending by five days each. From that, the water increased by one is tripled, and by three, it is exactly the remainder. At the time of expansion, the years are three, two, six months, three, a pair, and a month; the remainder is the life span of the lunar days, directions, months, qualities, pairs, and months. Having drawn three successive circles—

རེ་མིག་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་བཅས། ། ཚེ་དང་སྲོག་གི་རླུང་དག་དང་། ། ཉིན་ཞག་མཚན་མ་རིམ་བཞིན་བྲི། ། དེ་ལྟར་བདག་གིས་ནང་གི་འཆི་བའི་མཚན་མ་ནི། ། མིང་གཞན་འཆི་ལྟས་ཞེས་བྱ་འདིར་ནི་བཤད་པ་ཡིན། ། དེ་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་ལ་མོད་ལ་མྱུར་དུ་ནི། ། བསམ་གཏན་སོགས་ཀྱིས་འཆི་བ་བསླུ་ཉིད་འབད་དེ་བྱ། ། སློབ་དཔོན་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པས་སྦྱར་བའི་འཆི་བ་བསླུ་བ་བསྟན་པ་ལས་ལེའུ་གཉིས་པའོ། ། ། ། ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན། ། འཆི་ལྟས་ཚོགས་ནི་ཤེས་བྱས་ལས། ། ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ལའང་། ། བསླུ་བའི་བསྡུས་པ་ཤེས་པར་བྱ། ། ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཀྱི་ཕྱིར། ། བསམ་གཏན་ལས་ཀྱིས་ནང་གི་ཡིན། ། ནོར་བུ་སྔགས་སྨན་ཕྱི་ཡི་སྟེ། ། རྣལ་འབྱོར་ནུས་པས་ནང་ཡིན་ནོ། ། འཆི་བདག་བསླུ་བ་འབད་པ་ནི། ། དད་པ་ཡིས་ནི་བྱེད་པར་ནུས། ། དེ་བས་དད་པ་བརྟན་པར་བྱ། ། གཞན་དུ་ངལ་བ་དོན་མེད་འགྱུར། ། དད་དང་བྲལ་བ་ལྷ་ཡིས་ཀྱང་། ། ལུས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་དང་། ། ནོར་གྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། ། ཆོས་ནི་ཕྲ་མོ་ཐོབ་མི་འགྱུར། ། དད་པ་མཆོག་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཆོས། ། དཀའ་ཐུབ་སྦྱིན་སྲེག་ཡེ་ཤེས་ལ། ། དད་པ་མཐོ་རིས་ཐར་པ་ཡིན། ། འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་དད་པ་ཡིན། ། གལ་ཏེ་ནོར་སྲོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ། དེ་བཞིན་དད་པ་མེད་ལས་མིན། ། དེ་བས་འབྲས་བུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་། ། དད་པ་མེད་ན་ཐོབ་མི་འགྱུར། ། འཆི་བདག་བསླུ་བར་འདོད་པ་ཡིས། ། དང་པོར་དད་པ་མཆོག་གཞོལ་བྱ། ། ཆོས་ཀྱིས་འཆི་ལས་སྐྱོབ་བྱེད་ཅིང་། ། འཆི་བ་བསླུ་བ་ཡིན་པར་བཤད། ། ཆོས་མིན་དགའ་ཞིང་བག་མེད་པས། །

Together with thirty-three squares, the winds of life and vitality, and the signs of the days and nights, should be written in sequence. Thus, I have here explained these internal signs of death, also known as the "omens of death." Having understood these, one should immediately and swiftly strive to deceive death through meditative concentration and other means. This concludes the second chapter from the Teaching on Deceiving Death composed by the master Vāgīśvarakīrti. Having understood the collection of external and internal omens of death, one should also understand the summary of the methods for deceiving death, both external and internal. For the sake of physical and verbal actions, the internal is achieved through meditative concentration. The external consists of jewels, mantras, and medicine, while the internal is through the power of yoga. Effort in deceiving the Lord of Death can be accomplished through faith; therefore, one should make faith firm. Otherwise, one's labor will be in vain. Even the gods cannot, through the body, wealth, or heaps of riches, cause one who is devoid of faith to attain even the slightest Dharma. Faith is the most subtle of dharmas; it is the austerity, the fire offering, and the wisdom. Faith is the higher realms and liberation. All these beings are faith. If all wealth and life itself were not likewise [attained] through faith, then not even the slightest result would be obtained without faith. Those who wish to deceive the Lord of Death should first apply themselves to supreme faith. It is taught that the Dharma protects one from the omens of death and is the means of deceiving death. Through delighting in non-Dharma and heedlessness, [one is lost].

སྐད་ཅིག་ཀྱང་ནི་གནས་མི་བྱ། ། ཚངས་པ་ཡང་ནི་ཆོས་མིན་པར། ། འཆི་བདག་བསླུ་བར་དབང་མ་ཡིན། ། དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་བདེན། ། སྦྱིན་དང་དཀའ་ཐུབ་བཟོད་ལ་དགའ། ། གང་ལ་མཆོག་ཏུ་བརྩེ་ཡོད་དེ། ། ཆོས་གཞན་མང་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ། ། གང་ཞིག་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ལ། ། སྙིང་རྗེས་སྙིང་ནི་འཛག་གྱུར་པ། ། ཡེ་ཤེས་ཐར་པ་དེ་ཡིན་གྱི། ། ཆོས་གཞན་མང་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ། ། མི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པར། ། གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་ཀུན་ལས་འདོད། ། རྟག་ཏུ་དེ་ཉིད་ལ་བསླབས་ན། ། འཆི་བདག་རིམ་གྱིས་ཐག་བསྲིངས་ཡིན། ། བྱ་དང་ཉ་དང་རི་དྭགས་སྦྲུལ། ། རྐུན་པོ་གསད་པའི་ཕྱོགས་གཏོགས་རྣམས། སྲོག་སྐྱབས་པ་ཡི་འཕྲལ་དུ་ནི། ། ཚེ་ཐུང་བ་ཡང་ཚེ་རིང་འགྱུར། ། རྐུན་མ་ཉ་དང་རི་དྭགས་སྦྲུལ། ། བྱ་སོགས་སྲོག་ནི་འདོད་པ་རྣམས། ། འདི་དག་བསད་ན་འཕྲལ་དུ་ནི། ། ཚེ་རིང་བ་ཡང་ཚེ་ཐུང་འགྱུར། ། མི་དགེ་བཅུ་ནི་སྤངས་པ་དང་། ། དེ་བཞིན་གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། ། བསླབ་པ་ལྔ་དང་བརྒྱད་བསྲུངས་ན། ། འཆི་བདག་ཐག་ནི་བསྲིངས་པར་འགྱུར། ། བཙོན་རར་བཅུག་དང་ནད་ཆེན་གདུངས། ། དེ་བཞིན་འཇིགས་པས་ཉེན་པ་རྣམས། ། བསྐྱབ་བྱས་ན་ནི་ངེས་པ་རུ། ། ཚེ་རིང་འཆི་བདག་སླུ་བྱེད་འགྱུར། ། དམན་དང་མགོན་མེད་ངོ་ཚར་བཅས། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་ལ་གུས་པར་ནི། ། འདོད་པའི་དོན་ནི་རབ་སྟེར་བས། ། ཚེ་ནི་ངེས་པར་འཕེལ་པར་འགྱུར། ། ཕ་དང་མ་དང་བླ་མ་རྒན། ། ཤེས་པས་རྒན་སོགས་ལ་གུས་ཤིང་། ། མཆོད་དང་བཀུར་སྟི་བྱིན་ནས་ཀྱང་། ། འཆི་བ་དག་ནི་ཉེར་མི་འགྱུར། ། རང་གི་འདོད་ལྷ་དེ་ལ་གུས། ། དཀའ་ཐུབ་ཅན་ལ་གུས་པ་ཡིས། །

One should not remain [in non-virtue] even for a moment. Even Brahmā is not able to deceive the Lord of Death regarding what is not the Dharma. The Dharma of the noble ones is the truth. They delight in generosity, austerity, and patience. For one who possesses supreme compassion, what is the use of many other dharmas? For one whose heart constantly overflows with compassion for sentient beings, that is wisdom and liberation; what is the use of many other dharmas? All established tenets agree that a life lived in the Dharma is supreme. If one always trains in that very thing, the Lord of Death is gradually kept at a distance. Birds, fish, wild animals, and snakes, as well as thieves and those on the side of execution—by immediately saving their lives, even those with short lives will become long-lived. Thieves, fish, wild animals, snakes, birds, and others who desire life—if these are killed, even those with long lives will immediately become short-lived. By abandoning the ten non-virtues, likewise taking refuge in the Three Jewels, and guarding the five or eight precepts, the Lord of Death will be kept at a distance. By rescuing those cast into prison, those tormented by great illness, and those oppressed by fear, one will certainly gain a long life and deceive the Lord of Death. By respectfully bestowing desired objects upon the lowly, the protectorless, the modest, and those endowed with ethical discipline, one's life will certainly increase. By being respectful toward one's father, mother, gurus, the elderly, and those senior in knowledge, and by offering worship and honor, death will not draw near. By being respectful to one's own chosen deity and by showing respect to those who practice austerities, [one's life will be prolonged].

རྟག་ཏུ་ནང་པར་ལྷ་དད་ཕྱག། བྱས་པས་ཚེ་ནི་འཕེལ་བར་འགྱུར། ། མཆོད་རྟེན་གས་དང་འཇིག་པ་ལ། ། སོ་ཕག་ལ་སོགས་ཀྱིས་བཅོས་ན། ། ཚེ་ཐུང་ཚེ་ནི་རིང་འགྱུར་ལ། ། དགེ་སློང་བསོད་སྙོམས་པ་དང་མཚུངས། ། ལྷ་ཁང་སྐུ་གཟུགས་མཆོད་རྟེན་སོགས། ། བྱེད་དང་ཀུན་དགའ་ར་བ་འཛུགས། ། མཆོད་རྟེན་ཆེ་བརྒྱད་མཆོད་སོགས་ཀྱིས། ། རྟག་ཏུ་ཚེ་ནི་འཕེལ་བར་འགྱུར། ། འདུན་པས་སློང་བ་ལ་རྙེད་པ། ། རྫས་ཀྱིས་དགེ་འདུན་མཆོད་སྟོན་གསོལ། ། ཞག་བདུན་ཚེ་རིང་ཚེ་ཐོབ་འགྱུར། ། ཆོས་རྒྱལ་མྱ་ངན་མེད་དང་མཚུངས། ། བྱེ་མའི་མཆོད་རྟེན་བྱེད་པ་དང་། ། དེ་བཞིན་ཚ་ཚ་འདེབས་པ་དང་། ། མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་ཕྱག་བྱས་པས། ། ཚེ་ནི་ངེས་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར། ། འདུས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་དང་ནི། ། ཨ་ཏ་ན་ཏི་ཡ་ཀའི་མདོ། ། ཕྲ་མོར་བཅས་དང་སྤྲིན་ཆེན་དང་། ། ཤིན་ཏུ་བཀྲ་ཤིས་ཚིགས་བཅད་རྣམས། ། གུས་པས་དགེ་སློང་འདོན་འཇུག་པའམ། ། རང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རབ་བཏོན་ན། ། དེ་བཞིན་ཚེ་རིང་འཐོབ་འགྱུར་ཞིང་། ། འཆི་བདག་བསླུ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟོན་བྱེད་དང་། ། སྡོང་པོས་བརྒྱན་སོགས་མདོ་སྡེ་རྣམས། ། རྟག་ཏུ་རྩེ་གཅིག་པས་བཀླགས་ན། ། འཆི་བདག་བསླུ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་རྣལ་འབྱོར་གྱི། ། རྒྱུད་སོགས་མ་ལུས་བཀླགས་པའམ། ། བསྲུང་བ་ལྔ་ཡི་ཆོ་གས་ཀྱང་། ། འཆི་བདག་བསླུ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། ། གཙུག་ཏོར་བཙུགས་པའི་མཆོད་རྟེན་སོགས། ། བསྐོར་བ་དག་ནི་བྱས་པ་དང་། ། གཟུངས་ནི་བཟླས་པར་བྱས་པས་ཀྱང་། ། འཆི་བདག་གི་ནི་བརྩོན་པ་འཇོམས། ། དེ་ཡི་ཆོ་ག་སྔོན་འགྲོ་བས། །

By always prostrating to the gods in the morning, one’s lifespan will increase. If one repairs cracks and ruins in stupas using bricks and the like, a short life will become long, just like the monk who lived on alms. By constructing temples, statues, stupas, and so forth, or by establishing monasteries, and by making offerings to the eight great stupas and so on, one’s lifespan will always increase. By providing for those who beg out of devotion and by offering a feast to the Saṅgha with material goods, one will obtain a long life for seven days, equal to that of the Dharma King Aśoka. By making sand stupas, likewise by casting tsa-tsas, and by prostrating to stupas and the like, one’s lifespan will certainly increase. If one respectfully causes a monk to recite, or recites for oneself, the Mahāsaṃnipāta Sūtra, the Āṭānāṭiya Sūtra, the Sūkṣma, the Mahāmegha, and the verses of the Atyanta-maṅgala, one will likewise obtain a long life and deceive the Lord of Death. If one always reads with one-pointed concentration the Mahāyāna teachings and sūtras such as the Gaṇḍavyūha, one will deceive the Lord of Death. By reading all the Yoga Tantras and so forth spoken by the Buddha, or even by the ritual of the Pañcarakṣā, one will deceive the Lord of Death. By performing circumambulations of stupas where the Uṣṇīṣa is installed and by reciting dhāraṇīs, one overcomes the efforts of the Lord of Death. With that ritual as a preliminary—

གཟའ་སོགས་མ་མོ་བཀླགས་པ་དང་། ། གཟུངས་སྔགས་སྟོང་དུ་ཟློས་པ་དང་། ། དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མ་བཟླས་པ་དང་། ། གཟུངས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་གསུངས་པ་ཡི། ། གཟུངས་ཟློས་པ་ལ་བརྩོན་པ་ཡི། ། མཁས་པ་རྣམས་ནི་འཆི་བ་དང་། ། ཉི་མའང་རིང་དུ་གནས་པར་བྱེད། ། དཀྱིལ་འཁོར་འདྲི་དང་སྦྱིན་སྲེག་དང་། ། ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་བར་བྱེད་པ་དང་། ། གཏོར་མ་དང་ནི་ཚོགས་འཁོར་ལོ། ། རབ་སྦྱིན་འཆི་བདག་སླུ་བ་ཡིན། ། ཕྱོགས་བཞིའི་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་ལ། ། མཆོད་སྟོན་མལ་ཆ་ཚོགས་སྦྱིན་དང་། ། ཆོས་གོས་ཙམ་ཞིག་འཆང་བ་ལ། ། སྦྱིན་པ་འཆི་བདག་སླུ་བྱེད་འགྱུར། ། དེ་ལ་སོགས་ཏེ་བྱ་བ་རྩོམ། ། ཆོས་དང་བསོད་ནམས་མཚན་ཉིད་འགྱུར། ། བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་ཚེ་འཕེལ་ཞིང་། ། དེ་བཞིན་འཆི་བདག་བསླུ་བ་ཡིན། ། དེ་ལྟར་ཆོས་ནི་ཅུང་ཟད་ཅིག། སྟོན་གྱི་དེ་ཡི་རྒྱས་པ་ནི། ། རང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྗེས་དཔག་པའམ། ། འཆི་བདག་བསླུ་མཁས་དེ་ལས་བསླབས། ། དེ་ལྟར་ཆོས་ལ་བརྩོན་བྱས་ནས། ། གྲུབ་པའི་སྔགས་དང་སྨན་སོགས་ནི། ། འཕྲལ་དུ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་པ་ཡིས། ། འཆི་བདག་རྣམ་པར་བསལ་བར་བྱ། ། ནོར་བུ་སྔགས་དང་སྨན་གྲུབ་དང་། ། བཅུད་ལེན་སྟོབས་ཀྱིས་རང་ཉིད་ནི། ། འཆི་བདག་ཕ་རོལ་གནོན་མཐོང་སྟེ། ། རིག་འཛིན་གྲུབ་པ་ཇི་བཞིན་ནོ། ། རིན་ཆེན་བརྟག་པའི་བསྟན་བཅོས་གང་། ། རྟོག་ལ་མཁས་པས་རྡོ་རྗེ་འཆང་། ། ཚེ་ཡི་ནོར་བུ་འཆང་བའང་རུང་། ། དེ་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ནོར་བུ་འཆང་། ། ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ་རིན་ཆེན་སོགས། ། ནོར་བུ་ཆེན་པོ་གཞན་དག་ཀྱང་། ། འཆང་བར་བྱེད་པས་འཆི་བདག་ཀུན། ། བཟློག་པར་འགྱུར་བ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །

By reciting the graha and mamo mantras, reciting dhāraṇī mantras a thousand times, and reciting the Ratnapradīpa, the wise who are diligent in reciting the dhāraṇīs taught in the Dhāraṇīsaṃgraha will cause even the sun to remain for a long time and will overcome death. Drawing maṇḍalas, performing fire offerings (homa), binding mudrās, and the extensive giving of bali offerings and gaṇacakra feasts are means of deceiving the Lord of Death. Offering feasts, bedding, and requisites to the Noble Saṅgha of the four directions, and giving even a single cīvara to one who wears only the religious robes, becomes a means of deceiving the Lord of Death. Engaging in such activities as these constitutes the nature of Dharma and merit. Through merit, life is increased, and likewise, the Lord of Death is deceived. Thus, one should teach even a small portion of the Dharma; as for its expansion, one should either infer it for oneself or learn it from those skilled in deceiving the Lord of Death. Having thus applied oneself to the Dharma, one should eliminate the Lord of Death through the immediate confidence produced by accomplished mantras, medicines, and so forth. Seeing that one can overcome the Lord of Death through the power of accomplished jewels, mantras, medicines, and rasāyana elixirs, one becomes like an accomplished vidyādhara. Just as those skilled in examination hold the vajradhara [jewel], it is likewise appropriate to hold the jewel of longevity, or to hold various other jewels such as the sapphire (indranīla) and other great gems. By holding these, there is no doubt that the Lord of Death will be averted.

གང་ཕྱིར་ནོར་བུའི་མཐུ་ལས་ནི། ། སོམ་ཉི་བྱེད་པར་རིགས་མིན་ཏེ། ། ནོར་བུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི། ། མཐུ་དང་ལྡན་པར་ཐམས་ཅད་འདོད། ། དབེན་པའི་གནས་སུ་རས་རིས་སོགས། ། མདུན་དུ་མཆོད་པ་བྱས་ནས་ནི། ། སྔགས་རྣམས་བཟླས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། ། འཆི་བ་བསླུ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། དང་པོར་ཡི་གེ་ཨཱ་བརྗོད་ལ། ། དེ་ནས་རོ་ལྀཀ་ཅེས་གསལ་བ། ། རིག་འཛིན་སྡེ་སྣོད་ལས་གསུངས་ཏེ། ། འདི་ནི་ཁམས་གསུམ་རྒྱལ་ཞེས་བྱ། ། སྔགས་འདིས་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ལ། ། དད་པས་དེ་མདུན་ངེས་པར་ནི། ། ཡི་གེའི་གྲངས་ཀྱིས་འབུམ་བཟླས་ན། ། འཆི་བ་བསླུ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། དང་པོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བརྗོད། ། དེ་འོག་ཏཱ་རེ་ལན་གསུམ་བརྗོད། ། ཏུཏྟཱ་རེ་གཉིས་ཏུ་རེ་གཉིས། ། སྭཱ་ཧཱའི་མཐའ་ཅན་འཆི་བ་བསླུ། ། སྒྲོལ་མ་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས། ། སྔགས་ནི་ཡི་གེའི་འབུམ་པ་རུ། ། སྒྲོལ་མའི་སྤྱན་སྔར་བཟླས་ནས་ནི། ། ཞོ་དང་སྦྲང་རྩི་ལས་སྔར་བཏགས། ། དཱུར་བའི་མྱུ་གུ་ཤར་དང་ནི། ། བྱང་དུ་རྩེ་བསྟན་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། ། སྔོན་གྱི་ལས་མཐའ་ལས་བྱུང་བའི། ། འཆི་བ་ངེས་པར་ཟློག་པར་བྱེད། ། སློབ་དཔོན་ལ་ནི་ཡོན་ཕུལ་ནས། ། ཨོཾ་ཡིག་དེ་ལས་རུ་རུ་སྟེ། ། དེ་ནས་སྤུ་རུའི་ཚིག་གི་རྗེས། ། ཛྭ་ལ་ཏིཥྛ་སིདྡྷ་དང་། ། ལོ་ཙ་ན་ཞེས་བྱ་ཚིག་གསུམ། ། སརྦཱ་རྠ་སཱ་དྷ་ནི། སྭཱ་ཧཱའི་སྔགས་ཨ་ཤོ་ཀ་འདབ་མར། ། གཙང་མར་ཙནྡན་ཆུ་ཡིས་ནི། ། འབུམ་མམ་བྱེ་བར་བྲིས་ནས་ཀྱང་། ། དག་ཅིང་དད་པའི་ཆོ་ག་ཡིས། ། ཆུ་མེད་འོ་མས་བཀྲུ་བའམ། ། དཱུར་བ་ལ་སོགས་སྦྱིན་སྲེག་བྱས། ། འཆི་བ་བསླུ་བ་མ་ལུས་པ། །

Because of the power of the jewel, it is not right to entertain doubt; everyone accepts that the jewel possesses inconceivable power. In a secluded place, having made offerings before a painted image or similar representation, even by merely reciting the mantras, the deception of death will occur. First, utter the syllable Ā, and then clearly say "Rōlik." This is taught in the Vidyādhara Piṭaka and is called the "Victor of the Three Realms." If one recites this mantra one hundred thousand times with faith before Lokeśvara, one will attain the deception of death. First, utter Vairocana, and then say "Tāre" three times. "Tuṭṭāre" twice and "Ture" twice, ending with "Svāhā," deceives death; this is taught in the Tārābhava Tantra. Having recited this mantra one hundred thousand times before Tārā, one should previously grind [the substances] with curd and honey. One should perform a fire offering with dūrvā grass shoots, pointing their tips toward the east and north. This will certainly avert death arising from the limits of past karma. Having offered a fee to the master, [the mantra is]: Oṃ, then "Ruru," then the words "Pururu," followed by "Jvala tiṣṭha siddhi," and the three words "Locanā," then "Sarvārthasādhani Svāhā." Having written this mantra on an aśoka leaf with pure sandalwood water, either one hundred thousand or ten million times, and having performed the ritual of purity and faith, one should wash it with milk in the absence of water or perform a fire offering with dūrvā and so forth. This is the complete deception of death.

ངེས་པ་ཁོ་ནར་བྱེད་པ་ཡིན། ། ནད་ཀྱི་ཚོགས་ནི་མ་ལུས་པ། ། ཞི་བར་བྱེད་པའང་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ཆོ་ག་བཤད། ། འཕགས་པ་ཡི་གེ་བརྒྱ་ཞེས་བྱ། ། སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ། ། མཐུ་ནི་རྣམ་པ་དུ་མ་མཐོང་། ། བཟང་སྤྱོད་ཡི་དམ་བཅས་པ་ཡི། ། ཆོ་ག་ཡིས་ནི་འབུམ་བཟླས་ན། ། ཐར་པའང་ངེས་པར་སྐྱེད་བྱེད་ན། ། འཆི་བ་བསླུ་བ་སྨོས་ཅི་དགོས། ། ། ། ན་མཿསྟྲཻ་ཡ་དྷྭི་ཀཱ་ནཱཾ། ། དེ་ནས་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་ནཱཾ། ། སརྦ་ཏྲཱ་པྲ་ཏི་ཧ་ཏ། ། བ་བ་ཏ་དྷརྨ་ཏའི་ཚིག། བ་ལི་ནཱཾ་ཞེས་ཚིག་གི་མཐར། ། དེ་ནས་ཨ་ས་མ་ས་མ། ། མནྟ་ཏོ་ཨ་ནནྡ། ། ཏ་བ་བཱ་ཏི་འོག་ཤེས་ནི། ། ཧ་ར་ཧ་ར་སྨ་ར་སྨ་ར། ། ཎ་ར་བི་ག་ཏ་རཱ་ག། དེ་ནས་བུདྡྷ་དྷརྨ་ཏེ། ། ས་ར་གཉིས་མ་མ་བ་ལ། ། ཧ་ས་གཉིས་དང་ཏྲ་ཡ་གཉིས། ། ག་ག་ན་མ་ཧཱ་བ་ར། ། ལ་ཀྵ་ཎེ་དེ་བཞིན་ཛྭ་ལ། ། ཛྭ་ལ་ན་སཱ་ག་རེའི་མཐར། ། སྭཱ་ཧཱའི་ཚིག་ནི་སྦྱར་བྱ་བ། ། གསང་སྔགས་ཡིག་བརྒྱར་འགྱུར་བའོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སྙིང་པོ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བཤད། ། འཕགས་པ་སོ་སོར་འབྲང་མའི་སྔགས། ། འབུམ་ཕྲག་གཅིག་ནི་ལེགས་བཟླས་ལ། ། དཱུར་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བཅུ་ཆས་ནི། ། འཆི་བདག་ངེས་པར་བསླུ་བ་ཡིན། ། ཨོཾ་སྨྲས་བི་མ་ལེ་ཛ་ཡ། ། བ་རེ་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ། ། ཕཊ་གཉིས་དེ་ནས་སྭཱ་ཧཱ་ཡི། ། ཚིག་ནི་མཐའ་རུ་བརྗོད་པར་བྱ། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་བྷ་ར་གཉིས། ། སཾ་བྷ་ར་གཉིས་བརྗོད་བྱ་ལ། ། ཨིནྡྲི་ཡ་བ་ལ་ཡི་སྒྲ། ། བི་ཤོ་དྷ་ནི་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་རུ་རུ་ཙ་ལེ་དང་། ། སྭཱ་ཧཱ་སྔགས་འདིས་འཆི་བདག་བསླུ། །

It acts with absolute certainty; the entire host of diseases without exception will be pacified. I shall explain the ritual of the great maṇḍala known as the Noble Hundred Syllables. The power of mantra is inconceivable; its power is seen in many ways. If one recites it one hundred thousand times through the ritual of the Bhadracaryā vow, it will certainly produce liberation; what need is there to mention the cheating of death? Namaḥ straiyadhvikānāṃ tathāgatānāṃ sarvatrāpratihatavāvadadharmatānāṃ balinām. Then, at the end of the word balinām, [recite]: asamasama mantato ānanda tavavāti jñāna hara har smara smara nara vigatarāga buddhadharmate sara sara mama bala hasa hasa traya traya gagana mahāvara lakṣaṇe tathā jvala jvalanasāgare svāhā. This becomes the hundred-syllable secret mantra. It is explained to be the heart-essence of all the Tathāgatas. If one properly recites the mantra of the Noble Pratisarā one hundred thousand times, and performs a fire offering of dūrvā grass with a tenth part of that amount, the Lord of Death will certainly be cheated. Oṃ smara vimale jaya vare amṛte hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ svāhā. At the end, the word svāhā should be uttered. Vairocana bhara bhara sambhara sambhara indriyabala viśodhani hūṃ hūṃ ruru cale svāhā. By this mantra, the Lord of Death is cheated.

འཕགས་པ་སོ་སོར་འབྲང་མ་ཡི། ། སྙིང་པོ་དངོས་གྲུབ་ཀུན་སྩོལ་ཡིན། ། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་སྤྱན་སྔ་རུ། ། འཆི་བ་ལས་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བའི། ། གསང་སྔགས་ཡི་གེ་བཅུ་པ་ནི། ། འབུམ་ཕྲག་བཅུ་བཟླས་དེ་འོག་ཏུ། ། མེ་ཏོག་དཀར་པོ་མར་བཏགས་པའི། ། སྦྱིན་སྲེག་གྲངས་ནི་འབུམ་བྱའོ། ། སྔགས་མཐུས་དེ་འོག་ངེས་པར་ནི། ། འཆི་བདག་བསླུ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། ཐོག་མར་ཨོཾ་སྟེ་དེ་ནས་ཨཾ། ། དེ་འོག་ཨོཾ་ཨཾ་ཞེས་བྱ་བ། ། ཨོཾ་མྲྀ་ཏྱུ་ཛ་ཡ་དེ་ནས། ། ཨོཾ་འདི་སྔགས་འདི་ཡི་གེ་བཅུ། ། བསྐལ་པ་སོགས་སུ་འཚོ་བའི་ཕྱིར། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གང་གསུངས་པ། ། དེ་ཡིས་ཚེ་ནི་བསྲིངས་བ་འགྲུབ། ། དེ་བསྲིངས་འཆི་བ་བསླུ་བ་ཡིན། ། སྔགས་གང་ཞི་བའི་ལས་བྱེད་པ། ། དེ་ཡིས་ཚེ་(འཕལ་,འཕེལ་)འགྱུར་བ་ནི། ། དེ་ནི་འཆི་བ་བསླུ་བར་འགྱུར། ། སྔགས་རྣམས་ཀྱི་ནི་མཐུ་ལ་ཡང་། ། ཐེ་ཚོམ་བྱ་བར་རིགས་མ་ཡིན། ། གང་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་དག་ནི། ། བསམ་མི་ཁྱབ་པར་ཀུན་ནས་འདོད། ། འཇིག་རྟེན་ན་ནི་དངོས་གཞན་གང་། ། སྔགས་ཀྱིས་མི་འགྲུབ་དེ་ཡོད་མིན། ། ཡང་དག་དད་དང་མངོན་བརྩོན་ལས། ། སྔགས་རྣམས་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུར་མཚུངས། ། རྟོགས་པ་ལས་བཤད་ཆོ་གའམ། ། ཅི་འདོད་པ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། བཀྲེས་ཤས་ཆེ་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ། ། སླེ་ཏྲེས་རབ་ཏུ་སྤྱོད་པར་བྱ། ། གཅིག་པུ་འམ་ཡང་ན་གཞན་པ་ཡིས། ། སྨན་དང་ལྷན་ཅིག་རྟག་ཏུ་སྤྱད། ། དེ་ནས་ལུས་ནི་བརྟན་འགྱུར་ལ། ། གཤིན་རྗེའི་སྒོ་ནི་མཐོང་མི་འགྱུར། ། གྲུབ་པའི་སྨན་ནི་གཞན་དག་ཀྱང་། ། ངེས་པར་བསྟེན་པར་གྱུར་བ་ཡིས། ། ཚེ་འཕེལ་ནད་དང་རྒས་པ་ནི། །

The essence of the Noble Pratisarā bestows all accomplishments. In the presence of Lokeśvara, there is a ten-syllable secret mantra called "Victory over Death." After reciting it one million times, one should then perform one hundred thousand fire offerings of white flowers soaked in ghee. Through the power of the mantra, the deception of the Lord of Death will certainly occur thereafter. First is Oṃ, then Aṃ; after that, Oṃ Aṃ; then Oṃ Mṛtyuñjaya. This Oṃ is the tenth syllable of this mantra. That which was spoken by the Tathāgata for the sake of living for an eon and so forth, by that, the prolongation of life is accomplished. That prolongation is the deception of death. Any mantra that performs pacifying activities, by which life is increased, that becomes the deception of death. It is not appropriate to have doubt regarding the power of mantras, for the power of mantras is everywhere asserted to be inconceivable. In this world, there is no other entity whatsoever that cannot be accomplished by mantra. Through authentic faith and diligent application, mantras are equal to a wish-fulfilling jewel. According to the rituals explained in the Tantras or by whatever application one desires, one should employ spleeter (guḍūcī) in a region of great hunger. Whether alone or together with other medicines, one should use it constantly. Then the body will become firm, and the door of Yama will not be seen. By certainly relying on other accomplished medicines as well, life will increase, and illness and old age—

ཟད་པས་འཆི་བ་མ་མཐོང་ངོ་། ། དངུལ་དང་གསེར་སོགས་ལྡན་པ་ཡི། ། དངུལ་ཆུ་ཆོ་ག་བཞིན་ཟོས་ན། ། བཅུད་ཀྱིས་ལེན་གྱི་རང་བཞིན་ཅན། ། འཆི་བ་བསླུ་བ་འབྱུང་བ་ཡིན། ། ཚེས་གཅིག་ཟླ་བའི་ཕྱོགས་སོགས་པར། ། རང་གི་ཁམས་ནི་ཐོབ་པ་ན། ། སྣ་སྨན་གཏང་བའི་ཆོ་ག་ཡིས། ། འཆི་བ་བསླུ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། ཁ་སྦྱོར་ལ་སོགས་རྒྱུད་ལས་གསུངས། ། མི་འཆི་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ནི། ། མན་ངག་ཇི་བཞིན་བསྟེན་པ་ཡིས། ། འཆི་བ་བསླུ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། སྟེང་དང་འོག་དང་ཁ་སྦྱར་སྦྱོར་བ་ནི། ། གང་ཞིག་ཕན་པའི་རྣལ་འབྱོར་དག་ཏུ་བྱེད། ། དེ་ལ་གཤིན་རྗེའི་རྒྱལ་པོ་རྟག་ཏུ་ནི། ། ཁྲོས་པར་གྱུར་ཀྱང་ཅིའང་བྱེད་མི་ནུས། ། ལ་ལར་ཐབས་ཀྱིས་འཆི་བ་ཡང་། ། སླར་འཚོ་བར་ཡང་འགྱུར་བ་མཐོང་། ། ལུས་ལྡན་བུ་མོ་མི་དང་ནི། ། ཕན་ཚུན་བསྲུབས་ལས་འགྱུར་བ་མཐོང་། ། ཁྲག་དང་ལུས་ཟུངས་བསྲེས་པ་ནི། ། ཁམས་ནི་ཤིན་ཏུ་དྲངས་མིན་པས། ། གང་ཞིག་འཕྲལ་དུ་འཆི་ཉིད་ལ། ། ཐིགས་པ་གཉིས་ནི་གཏིག་པར་བྱ། ། མར་བསྐུས་པ་ཡི་སྦུ་གུ་ལས། ། དེ་ནི་བླུད་པས་གཞུག་པར་བྱ། ། བདག་ཉིད་སྣ་ཁུང་ལས་བྱུང་བའི། ། སྣ་ཁུང་རིམ་གྱིས་བསྒྲེ་གྱུར་བ། ། སླར་ཡང་འཚོ་བར་འགྱུར་མཐོང་སྟེ། ། འདིར་ནི་འགག་པར་བསྔགས་པ་ཡིན། ། ནུས་མཐུ་མངོན་དུ་མཐོང་བས་ན། ། སྦྱོར་བ་འདི་ནི་མང་པོར་བསྔགས། ། འབྲས་བུ་གསུམ་ནི་སྤྱིར་བསྡུས་པའམ། ། པོ་སོ་བྷྲྀངྒར་ཛར་བཅས། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རྟག་སྤྱད་ན། ། ཕན་ཞིང་བདུད་རྩིར་འགྱུར་བ་ཡིས། ། གཉེར་མ་སྐྲ་དཀར་རྣམས་དང་བྲལ། ། རྡོ་རྗེ་ལུས་ནི་གཟུགས་བཟང་ལྡན། །

One does not see death through exhaustion. If one consumes mercury and gold and so forth according to the ritual, it becomes the nature of an alchemical elixir, and the deception of death occurs. When one’s own constituent is obtained during the phase of the first lunar day and so forth, through the ritual of administering nasal medication, the deception of death will occur. This is taught in the Kālacakra and other tantras. By relying on the five "immortals" according to the pith instructions, the deception of death will occur. Whoever performs the beneficial yogas of the union of the upper and lower [channels] and the sealed union, even if the King of Death is perpetually enraged, he can do nothing at all. In some cases, even death through [external] means is seen to be restored to life again. It is seen to occur from the mutual churning of a maiden and a man who possess bodies. If blood and bodily constituents are mixed, and the constituent is not drawn out too much, for one who is about to die immediately, two drops should be dripped. By means of a tube anointed with butter, that should be administered and inserted. It is seen that one will live again, as the nasal passage gradually expands from the nostrils; this is praised here as a cessation. Since its power is directly perceived, this application is praised in many ways. If a yogi constantly uses the three fruits combined in general, or together with poṣa and bhrṅgarāja, it will be beneficial and become nectar, free from wrinkles and gray hair, and one will possess a vajra body of beautiful form.

བསྐལ་པ་ཡི་ནི་གྲངས་སྙེད་དུ། ། འཆི་བ་ངེས་པར་བཟློག་པ་ཡིན། ། དྲི་ཆུ་རྣམ་པ་མང་ཞིག་ནི། ། ལུས་ལ་བསྲུང་བ་གྲུབ་པ་འདིས། ། བཟའ་དང་བསྐུ་བས་འཕྲལ་དུ་ནི། ། འཆི་བ་བཟློག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། ། འདི་དག་སྦྲང་རྩི་མར་ལྡན་པས། ། རྟག་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་ན་ནི། ། དུས་དང་དུས་མིན་ལས་བྱུང་བའི། ། འཆི་བ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ། སྨན་རྣམས་ཀྱི་ནི་མཐུ་ལ་ཡང་། ། སོམ་ཉི་བྱ་བར་རིགས་མིན་ཏེ། ། གང་ཕྱིར་སྨན་གྱི་ནུས་པ་ནི། ། བསམ་མི་ཁྱབ་པར་ཀུན་ཏུ་སྣང་། ། དེ་ལྟར་ཕྱི་ཡི་བྱ་བས་གུས་བྱས་པས། ། ཇི་བཞིན་སྟོབས་ཀྱིས་འདིར་ནི་འཆི་བདག་བསླུ། ། འཆི་བ་སྟོབས་ལྡན་འཇིགས་པ་ཆེར་དོགས་ལ། ། དེ་ལྟར་དེ་ཡི་ནང་གི་བྱ་བ་ཡིན། ། སློབ་དཔོན་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པས་སྦྱར་བའི་འཆི་བ་བསླུ་བ་བསྟན་པ་ལས་ལེའུ་གསུམ་པའོ། ། ། ། ད་ནི་འཆི་བ་བསླུ་བ་ལ། ། མཁས་པ་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན། ། གང་གིས་བརྩོན་པས་འཆི་བ་ནི། ། ངེས་པར་བསླུ་བ་བཤད་པར་བྱ། ། རྒྱལ་པོ་རྐུན་པོ་བདུད་ཆེན་པོ། ། སྟག་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་དང་བྲལ། ། འདུ་འཛི་དང་བྲལ་རི་བོ་སོགས། ། ཡིད་འོང་ལ་ལར་གནས་པར་བྱ། ། ཚད་ཙམ་ཟ་ཞིང་སྨྲ་ཉུང་ལ། ། ཤིན་ཏུ་འཆག་པར་དགའ་མ་ཡིན། ། གཉིད་ཆུང་བསམ་གཏན་ལ་མང་གནས། ། སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་ལ་རབ་བརྩོན། ། རང་གི་འདོད་ལྷ་མཆོད་སོགས་དང་། ། དམ་ཆོས་བཀླག་པའི་བྱ་བ་དང་། ། གཏོར་མ་སྦྱིན་སོགས་བྱམས་པ་ཡི། ། སེམས་ལ་སོགས་པ་དུས་གསུམ་བརྩོན། ། བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་འདོད་པ་འགྲུབ། ། དེ་བས་འདུ་འཛི་སྤང་བར་བྱ། ། དད་པས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་འགྲུབ། ། དེ་ཕྱིར་དད་པ་རྣམ་འཕེལ་བྱ། །

For as many eons as there are in number, death is certainly averted. By this accomplishment of protecting the body with various types of urine, death is averted immediately through eating and anointing. If one constantly practices these together with honey and butter, death arising from both timely and untimely causes will be averted. One should not entertain doubt regarding the power of medicines, for the potency of medicine is everywhere seen to be inconceivable. Thus, by performing external activities with devotion, one deceives the Lord of Death here through such power. Since the powerful Lord of Death is a source of great fear, such are the internal activities for him. This concludes the third chapter from the Teaching on the Deception of Death composed by the master Vāgīśvarakīrti. Now, regarding the deception of death, I shall explain how the wise, possessing an internal nature, can through diligence certainly deceive death. Free from the fears of kings, thieves, great demons, tigers, and the like, one should dwell in some pleasant place, such as a mountain, away from the bustle of society. Eating in moderation, speaking little, and not being overly fond of walking, one should have little sleep and dwell much in meditative concentration. One should be intensely diligent in the recitation of mantras, the worship of one’s chosen deity, the activity of reading the sublime Dharma, and the offering of torma cakes. One should exert oneself during the three times in the cultivation of a loving mind and so forth. Through merit, one’s desires are fulfilled; therefore, one should abandon the bustle of society. Through faith, everything is perfectly accomplished; therefore, one should cause faith to increase.

བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་བརྩམས་པ་འགྲུབ། ། དེ་བས་བརྩོན་འགྲུས་སྔོན་འགྲོ་བྱ། ། བསམ་གཏན་གྱིས་འདོད་འབྲས་བརྟན་པས། ། བསམ་གཏན་ལ་སེམས་གཅིག་ཏུ་འབད། ། འདུ་འཛི་སྤངས་པས་ཉམས་ལེན་འགྱུར། ། དེ་བས་འདུ་འཛི་རྣམ་སྤང་བྱ། ། ཡང་དག་ཤེས་ལྡན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། ། དེ་བས་ཤེས་དང་ཀུན་ལྡན་བྱ། ། འཆི་བ་ལས་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་། ། འཚོ་བ་ལས་ནི་ཆོས་འགྱུར་མཐོང་། ། སོམ་ཉི་མ་ལུས་དང་བྲལ་བས། ། འཆི་བ་བསླུ་བ་ཀུན་དུ་སྤྱོད། ། དེ་ལ་དང་པོར་བསམ་གཏན་བཅས། ། བགེགས་དགྲའི་གསང་སྔགས་འབུམ་ཉིད་ནི། ། ལེགས་བཟླས་སྦྱིན་སྲེག་ཁྲི་བྱས་པས། ། བགེགས་ནི་ཐམས་ཅད་བཟློག་པར་བྱ། ། ན་མཿས་མནྟ་ཀཱ་ཡ། ། དེ་ནས་བཱཀྩིཏྟའི་ཚིག། བཛྲ་ཎཾ་ན་མོ་བཛྲ། ། ཀྲོ་དྷཱ་ཡ་ཞེས་ཚིག་བརྗོད་ལ། ། མ་ཧཱ་དཾཥྚྲོཏྐ་ཊའི་རྗེས། ། བྷི་ར་བ་ཡ་ཨ་སི་བརྗོད། ། མུ་ས་ལ་པ་ར་ཤུ་པ། ། གྲྀ་ཧི་ཏ་ཧསྟ་ཡ་ཡིན། ། ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏ་ཀུཎྜ་ལི། ། ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧིའི་ཚིག། ཏིཥྛ་ཏིཥྛ་ཚིག་དེ་ནས། ། བནྡྷ་གཉིས་དང་ཧ་ན་གཉིས། ། ད་ཧ་གཉིས་དང་གརྫ་གཉིས། ། དེ་ནས་བི་སྤོ་ཊ་གཉིས་ཏེ། ། སརྦ་བཛྲ་ཚིག་དང་ནི། ། བིགྷྣཱ་བི་ནཱ་ཡ་ཀཱན་བརྗོད། ། མ་ཧཱ་ག་ཎ་པ་ཏིའི་ཚིག། ཛི་བི་ཏཱནྟ་ཀ་ར་ཡ། ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ་ཡི། ། སྔགས་འདི་བགེགས་རྣམས་ཟློག་བྱེད་ཡིན། ། ཡང་ན་འདི་ཡི་སྙིང་པོ་ཡིས། ། བགེགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཟློག་པར་བྱེད། ། སྔོན་བཞིན་བཟླ་དང་སྦྱིན་སྲེག་གིས། ། འདི་ཡི་མཐུ་ཡང་དེ་འདྲ་ཡིན། ། ཨོཾ་སྔར་ཧུ་ལུ་ཧུ་ལུ་དང་། ། དེ་འོག་ཏིཥྛ་ཏིཥྛའི་ཚིག། ཧ་ན་གཉིས་དང་ད་ཧ་གཉིས། ། གརྫ་གརྫ་དེ་འོག་ཏུ། །

Through diligence, undertakings are accomplished; therefore, make diligence your precursor. Because the desired fruit is stabilized by meditative concentration, strive to unify the mind in meditative concentration. Through abandoning distractions, practice will arise; therefore, completely abandon distractions. Through possessing authentic knowledge, everything is accomplished; therefore, be endowed with knowledge in all things. Seeing suffering in death and seeing the Dharma in life, and being free from all doubt, one should practice the means of deceiving death. In that regard, first, together with meditative concentration, one should properly recite one hundred thousand times the secret mantra of the enemy of obstacles and perform ten thousand fire offerings to avert all obstacles. Namaḥ samanta kāya (Homage to the body of all)! Then the words vāk-citta (speech and mind), vajraṇaṃ namo vajra (to the vajra, homage to the vajra), krodhāya (to the wrathful one), followed by mahā-daṃṣṭrotkaṭa (great fanged and fierce), then bhīrava-ya (to the terrifying one), asi (sword), musa-la (arrow), paraśu (axe), gṛhīta-hastāya (to the one who holds these in hand). Oṃ amṛta-kuṇḍali (Oṃ, Amṛtakuṇḍalin), the words kha kha khāhi khāhi (eat, eat, devour, devour), then the words tiṣṭha tiṣṭha (stay, stay), then two bandha (bind), two hana (strike), two daha (burn), two garja (roar), then two visphoṭa (crack), the words sarva-vajra (all vajras), and vighna-vināyakān (to the obstructors and leaders of obstacles), the words mahā-gaṇapati (great lord of the hosts), jivita-antakara-ya (to the one who brings an end to life), hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ svāhā. This mantra is the averter of obstacles. Alternatively, by means of its essence, all obstacles are averted. By reciting and performing fire offerings as before, its power is likewise. Oṃ as before, hulu hulu, then the words tiṣṭha tiṣṭha, two hana, two daha, and garja garja thereafter.

བི་སྤོ་ཊ་ཡ་ལན་གཉིས་བརྗོད། ། སརྦ་བིགྷྣཱ་བི་ནཱ་ཡ་ཀཱན། ། ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་ཕཊ་མ་མ་རཀྵ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ལྟར་བདུད་དང་བགེགས་རྣམས་ནི། ། མ་ལུས་རྣམ་བསལ་འཁྲུག་མེད་པས། ། ཇི་ལྟར་མངོན་འདོད་རྣལ་འབྱོར་ནི། ། གཅིག་ཅིག་ཉིན་མཚན་བསྒོམ་པར་བྱ། ། སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་གནས་བཞུགས་ཏེ། ། ཞི་བས་སངས་རྒྱས་མཛད་པ་མཛད། ། པདྨ་ཟླ་བའི་གདན་སྟེངས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་ནི། ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱར་ལྡན། ། འོད་ཟེར་དཀར་པོའི་ཚོགས་འཕྲོ་བ། ། རྣམ་སྣང་དཀར་པོ་བསྒོམས་ན་ནི། ། འཁོར་བ་སྲིད་དུ་འཆིར་འོས་མིན། ། མི་བསྐྱོད་ལ་སོགས་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། རང་མདོག་ཕྱག་རྒྱ་ཆ་ལུགས་ལྡན། ། ང་རྒྱལ་བརྟན་པས་བསྒོམས་ན་ནི། ། རྡོ་རྗེའི་ལུས་སུ་ངེས་པར་འགྱུར། ། ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱར་ནང་ན་བཞུགས། ། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་མི་འཇིགས་པ། ། ཞི་ཞིང་ཟླ་བ་དང་འདྲ་ལ། ། རྒྱན་རྣམས་ཀུན་གྱིས་ཡང་དག་བརྒྱན། ། འོད་དཔག་མེད་ནི་སྐུ་མདོག་དམར། ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་རབ་འཆང་། ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་པ་ཡི། ། ཞབས་ཀྱི་པདྨ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་། ། ཕྱག་གཉིས་དག་ནི་མི་འཆོལ་བར། ། ཏིང་འཛིན་ཕྱག་རྒྱར་ལེགས་གནས་པ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་རྫོགས་མཛད་པའི། ། སྐུ་ལས་ཐུགས་རྗེའི་རྒྱུན་འཛག་པས། ། བསམས་ལ་དེ་ཡི་ཐུགས་ཀར་ནི། ། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གཞན་དེ་བཞིན། ། སླར་ཡང་དེ་ཡི་ཐུགས་ཀ་རུ། ། དེ་བཞིན་རྩེ་གཅིག་ཡིད་ཀྱིས་ནི། ། ཇི་སྲིད་གྲངས་ནི་བྱེ་བར་འགྱུར། ། ཇི་སྲིད་བསམ་གཏན་འདི་འདྲ་བྱ། ། དེ་ནས་ཕྲ་ཞིང་རབ་ཕྲའི་མཐའི། །

Recite vispoṭaya twice: sarvavighnān vināyakān oṃ amṛta hūṃ hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ phaṭ mama rakṣa kuru svāhā. In this way, having completely dispelled all māras and obstructors without exception, one should meditate single-mindedly day and night in the yoga as desired. Abiding in the realm of Ghanavyūha, he performs the activities of a Buddha through peace. Seated upon a lotus and moon seat in the vajra posture, endowed with the mudrā of supreme enlightenment and emitting a mass of white light rays—if one meditates on white Vairocana, one will not be subject to death as long as cyclic existence endures. Likewise, if one meditates with stable pride upon the Tathāgatas such as Akṣobhya, possessing their respective colors, mudrās, and attire, one will certainly attain a vajra body. Lokanātha, the fearless, dwells within the union of the sun and moon; he is peaceful, like the moon, and perfectly adorned with all ornaments. Amitābha is red in color and bears the excellent marks of a perfect Buddha. With his two feet in the vajra posture, his two hands remain unmixed, perfectly abiding in the samādhi mudrā. Visualize that from his body, a stream of compassion flows, and at his heart is another Lokanātha. Furthermore, at his heart, with a one-pointed mind, one should meditate until the count reaches ten million. One should perform such meditative concentration for as long as it takes. Then, at the limit of the extremely subtle...

འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ལ་གཏད་སེམས། ། རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གིས་བསམས་ན། ། འཆི་བདག་རང་ཉིད་འཆི་བར་འགྱུར། ། ཕུང་པོ་ལས་སྐྱེས་ནད་གཞན་ཡང་། ། རང་ཉིད་འཇིག་པར་གྱུར་པ་ཡིན། ། པདྨ་དཀར་པོའི་དབུས་གནས་པའི། ། ཟླ་བའི་གཟུགས་ཀྱི་གདན་སྟེངས་སུ། ། རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་ནི། ། མཆོག་སྦྱིན་པ་དང་ཨུཏྤལ་བསྣམས། ། སྟོན་ཀའི་ཟླ་བའི་མདངས་འདྲ་བའི། ། ཟླ་བ་ལ་ནི་རྒྱབ་བརྟེན་པ། ། རྒྱན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས། ། བཅུ་དྲུག་ལོ་ལོན་ལུས་དང་ལྡན། ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀུན་དེ་ཡི་སྲས། ། མཆོག་སྦྱིན་སྐུ་ནི་འཆང་བའི་ཡུམ། ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མའི་སྙིང་གར་བསྒོམས། ། དེ་ཡི་འཁོར་ལོའི་འོད་ཟེར་དཀར། ། རྩིབས་བརྒྱད་ལ་ནི་ཡི་གེ་ནི། ། བརྒྱད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་ལ། ། ལྟེ་བར་ཨོཾ་དང་ཧའི་ཡི་གེ། དབུས་ནས་བསྒྲུབ་བྱའི་མིང་དང་ལྡན། ། ཟླ་དྲུག་བརྟན་ཅིང་ངེས་པས་ནི། ། རྩེ་གཅིག་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་བསྒོམ། ། ཡི་གེ་བཅུ་པའི་སྔགས་འདི་ནི། ། སྐྱོ་བར་མ་གྱུར་སེམས་ཀྱིས་བཟླ། དང་པོར་ཨོཾ་ནི་བཞག་ནས་སུ། ། དེ་འོག་ཏཱ་རེ་རབ་ཏུ་སྦྱར། ། དེ་འོག་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ། ། སྭཱ་ཧཱའི་མཐའ་ཅན་ལས་ཀུན་བྱེད། ། ཚངས་དབང་ཁྱབ་འཇུག་ཉི་ཟླ་དང་། ། དྲག་པོ་ཕྱོགས་སྐྱོང་འདོད་ལྷས་ཀྱང་། ། སྤུ་རྩེ་ཙམ་ཡང་མ་ཉམས་པར། ། འཆི་བདག་ལྟ་བུར་འཆི་ལས་རྒྱལ། ། སྐྲ་དཀར་གཉེར་མ་ངན་པ་དང་། ། ནད་དང་དབུལ་བ་ཀུན་ཟད་བྱེད། ། སེང་གེ་ལ་སོགས་འཇིགས་ཆེན་བརྒྱད། ། སྡུག་བསྔལ་ཚོགས་ནི་འཇིག་པར་བྱེད། ། མ་བསླངས་པར་ནི་ཟས་སྐོམ་སོགས། ། ཁ་ཟས་གོས་ལ་སོགས་པ་རྙེད། །

If a lord of yogis focuses his mind upon the Lord of the World (Lokanātha), the Lord of Death himself will die, and other diseases born of the aggregates will likewise perish. Seated in the vajra posture upon a moon-disc seat in the center of a white lotus, she holds the gesture of supreme generosity and an utpala flower. With a complexion like the autumn moon, she rests her back against the moon, adorned with every ornament and possessing the body of a sixteen-year-old. All the perfect Buddhas are her sons, and the Mother who holds the body of supreme generosity is the Noble Tārā; meditate on her at the heart. Her wheel of light is white, with eight spokes encircled by eight syllables. In the hub are the syllables Oṃ and Ha, with the name of the person to be accomplished in the center. Meditate with a one-pointed mind, steadfast and certain, for six months. Recite this ten-syllable mantra with a mind free from weariness: first place Oṃ, then Tāre, then Tuttāre Ture, ending with Svāhā; this accomplishes all activities. Even Brahmā, Indra, Viṣṇu, the sun and moon, Rudra, the guardians of the directions, and the god of desire cannot harm even a hair on one's body. One triumphs over death as if conquering the Lord of Death himself. Gray hair, wrinkles, and misfortunes, as well as all diseases and poverty, are exhausted. The eight great fears, such as lions and the like, and the mass of sufferings are destroyed. Without even asking, one finds food, drink, clothing, and so forth.

རལ་གྲི་མིག་སྨན་རྐང་བྱུག་པ། ། བུམ་བཟང་སོགས་དང་དངོས་གྲུབ་རྣམས། ། སྙན་དངགས་སྨྲ་མཁས་ཉིད་ཀྱི་བློ། ། ཤེས་རབ་གཅིག་པུ་དྲི་མ་མེད། ། འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་གཞན་དག་ཀྱང་། ། འཁོར་ལོ་འདི་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། སྤྱན་དང་སྐུལ་བྱེད་མཱ་མ་ཀཱི། ། ལྷ་མོ་དཀར་མོ་ཆེན་མོ་ནི། ། རང་མདོག་ཆ་ལུགས་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། ། བསྒོམས་ན་འཆི་བས་མི་ཚུགས་སོ། ། རང་གི་འདོད་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད། ། ང་རྒྱལ་བརྟན་པ་དང་ལྡན་པ། ། ཡིད་བཞིན་ནོར་ལྟར་མ་ལུས་པའི། ། འདོད་པའི་དོན་ནི་རབ་སྒྲུབ་བྱེད། ། དུང་དང་ཀུནྡ་ཟླ་བ་འདྲ། ། བསྡུ་བའི་རིམ་གྱིས་ཡང་དག་གནས། ། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསླབས་ན་དེས། ། འཆི་བ་བསླུ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། ། འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་རྒྱུད་ལས་གསུངས། ། ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་རྣམ་པར་བསྒོམ། ། བྱས་ནས་དེ་ཡོངས་གྱུར་པ་ལས། ། ཀ་པཱ་ལ་ཡི་རྣམ་པར་བསྒོམ། ། ཀཾ་ཀ་ལ་ཡི་གཟུགས་བསམས་པའམ། ། ཁ་ཊྭཱཾ་གར་ནི་རྣམ་པར་བསྒོམ། ། གསད་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཕྱིར། ། འཆི་བ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། སྤྱི་བོ་རུ་ནི་ཟླ་བའི་གཟུགས། ། བདུད་རྩི་ཐིགས་པ་འཛགས་པ་ཡིས། ། བ་སྤུའི་བུ་ག་ཀུན་ནས་ནི། ། ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཚིམ་པར་བྱེད། ། འདུ་འཛི་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་པ། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་ཟླ་དྲུག་བསྒོམ། ། ནད་ཀུན་ལས་ནི་རྣམ་རྒྱལ་ནས། ། འཆི་བདག་ལྟ་བུར་འཆི་ལས་རྒྱལ། ། མགོ་བོ་པདྨོ་འདབ་མ་སྟོང་། ། དཀར་པོའི་ཁ་ནི་ཐུར་དུ་བལྟས། ། ཟླ་བའི་རིམ་བསམས་བསྐལ་སོགས་པར། ། འཆི་བ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ། དེ་ཉིད་ནག་པོའི་གཟུགས་ཉིད་པ། ། ནག་པོའི་གཟུགས་ཀྱི་འོད་རྣམས་ཀྱིས། །

The sword, eye-salve, and foot-ointment, the excellent vase and other such accomplishments, as well as the intellect of one skilled in poetic composition—all these arise from insight alone, which is stainless. Other desired accomplishments as well will emerge from this wheel. By meditating on Locanā, Tārā, Māmakī, and the great white goddess Pāṇḍaravāsinī, each with their own color, attire, and mudrā, one will not be overcome by death. Possessing the yoga of one’s own chosen deity and stable pride, one will perfectly accomplish all desired aims without exception, like a wish-fulfilling jewel. Like a conch, a kunda flower, or the moon, one should abide perfectly in the stages of dissolution. If one trains in this continuously, death will be cheated. As taught in the Cakrasaṃvara Tantra, one should meditate on the form of Heruka. Having done so, from the total transformation of that, one should meditate on the form of a kapāla. One should visualize the form of Kaṅkāla or meditate on the khaṭvāṅga. Because it is not something to be killed, death will not occur. At the crown of the head is the form of the moon; by the dripping of drops of nectar, all the pores of the skin and all the limbs are satisfied. Having completely abandoned all distractions, the yogi should meditate for six months. Having triumphed over all diseases, one triumphs over death, just as the Lord of Death is conquered. Visualizing a white lotus with a thousand petals at the head, its opening facing downward, and meditating on the sequence of the moon, death is destroyed for eons and so forth. That very [moon] is the form of blackness; by the lights of the black form, [the body is filled].

ཀུན་དུ་ཁྱབ་པར་བསམས་ན་ནི། ། སྐྲ་དཀར་ལ་སོགས་འཇིག་པར་བྱེད། ། ལྕེ་ནི་རྐན་ལ་གཞར་བྱ་ཞིང་། ། སོ་ནི་སོ་ལ་མ་རེག་པར། ། རྒྱུ་ཡི་ནུས་པ་བསམ་མི་ཁྱབ། ། དད་པས་བྱས་པ་འདི་བརྩམ་བྱ། ། ལྐོག་མའི་བུ་གའི་སྟེང་དང་སྦྱར། ། ལྕེ་ཆུང་ཐུར་དུ་བསྟན་ནས་ནི། ། ལྕེ་ཡི་རྩེ་མོར་ཀུན་རེག་པར། ། བདུད་རྩིའི་རོ་ནི་མྱོང་བར་བྱེད། ། དེས་ནི་འཕྲལ་དུ་འཆི་བ་སེལ། ། སྐྲ་དཀར་ལ་སོགས་པ་ཡང་འཇིག། དེ་བྱས་ནས་ནི་རྒུད་པ་དང་། ། འཇིགས་པ་ཀུན་ལས་བསྲུང་འགྱུར་བ། ། དབུགས་དབྱུང་རྔུབ་པ་དྲན་པ་ཡང་། ། རྣམ་པ་གཞན་པ་བརྩམ་པར་བྱ། ། གྲངས་འཕེལ་དེ་ལས་ངེས་པ་ནི། ། རྒ་དང་འཆི་བ་མེད་པར་འགྲོ། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉིན་མཚན་དུ། ། དབུགས་ནི་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དང་། ། དྲུག་བརྒྱ་དག་གིས་ལྷག་པར་རྒྱུ། ། གྲངས་ནི་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། ། གང་ཕྱིར་བདུད་རྩི་སྔགས་ཡིན་པས། ། རླུང་ནི་འཇུག་པ་སྔགས་ཡིན་ཏེ། ། བདུད་རྩི་གསོན་པའི་ཐབས་ཡིན་པས། ། དེ་ཡིས་འཆི་བས་མི་ཚུགས་སོ། ། འཇུག་པའི་རླུང་ནི་བགྲང་བྱ་ཞིང་། ། རིམ་གྱིས་འབུམ་སོགས་གྲངས་ཀྱིས་ནི། ། རྩེ་གཅིག་སེམས་ཀྱིས་ཆོ་ག་བཞིན། ། སྒྲ་མེད་པ་ཡི་བཟླས་པར་བཤད། ། སྒྲ་མེད་བཟླས་པ་འབུམ་དུ་ནི། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་རྫོགས་གྱུར་ན། ། མི་ནི་ཚེ་ཉམས་གྱུར་པ་ཡང་། ། ལོ་ལྔའི་བར་དུ་འཚོ་བར་ངེས། ། ཉིས་འབུམ་ལ་སོགས་ཟློས་པ་ཉིད། ། ཚེ་འཕེལ་བར་ནི་བསྒྲེ་བར་བྱ། ། ཐབས་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་དང་། ། རླུང་གི་བཟླས་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། ། ནང་པར་ལངས་ནས་སྟོང་ཕྲག་གཅིག། རྟག་ཏུ་ལེགས་པར་བགྲངས་ནས་ནི། །

If one contemplates it as all-pervasive, it destroys gray hair and the like. One should press the tongue against the palate, and without the teeth touching the teeth, one should contemplate the inconceivable power of the cause. This should be undertaken with faith. Joining it above the opening of the throat, and pointing the uvula downward, one experiences the taste of nectar by touching the entire tip of the tongue. By that, immediate death is averted, and gray hair and the like are also destroyed. Having performed that, one will be protected from all decline and fears. One should also undertake another method, the mindfulness of inhalation and exhalation. Through the increase in the count, one will proceed to a state free from old age and death. For sentient beings, the breath flows for twenty-one thousand and six hundred more times during a day and night; this is the proclaimed number. Because the mantra is nectar, the entering wind is the mantra. Since nectar is the means of staying alive, one cannot be harmed by death. One should count the entering wind, and gradually, by numbers such as one hundred thousand, with a one-pointed mind according to the ritual, it is explained as silent recitation. If the silent recitation is completed one hundred thousand times according to the ritual, even a person whose life has declined will certainly live for five more years. Reciting two hundred thousand and so forth, one should apply the same logic for the increase of life. Having become skilled in the method, one should persevere in the recitation of the wind. Having risen in the morning, if one always counts one thousand well, [the result will follow].

ནད་ཀུན་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། ། ཉི་ཟླ་གནས་ཀྱི་བར་དུ་འཚོ། ། བསླབ་ལ་མི་གནས་མི་དགའ་ཞིང་། ། ཡུད་ཙམ་ཡང་ནི་གཉིད་མ་ལོག། འབད་དེ་གཉིད་ལས་རྒྱལ་བྱས་ལ། ། བཟའ་དང་བཏུང་ཡང་ཁ་ཟས་སོགས། ། ལུས་སུ་འབྱུང་བ་རྒྱུ་བྱས་པས། ། རླུང་རྒྱུ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། ། ལུགས་མཐུན་ལ་འབད་རྣལ་འབྱོར་པ། ། ངེས་པར་འཆི་བ་ལས་རྒྱལ་འགྱུར། ། རྨོངས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ལ་གཅིག་གཞོལ། ། ལུགས་མི་མཐུན་པས་འཆི་བར་འགྱུར། ། རང་གི་ངོ་བོ་ལུགས་མཐུན་འགྱུར། ། དེ་ལས་བཟློག་པས་ལུགས་མི་མཐུན། ། སེང་གེ་རྣམ་རོལ་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ། བཅིངས་པ་ཡིས་ནི་རླུང་དགག་ཉིད། ། ཡང་ན་དགག་པར་སྦྱོར་བས་རྒྱལ། ། དགག་པའི་འཆི་བ་སླུ་བྱེད་ཡིན། ། རྐང་མཐིལ་གྱི་ནི་མཐར་ཐུག་པར། ། རླུང་གིས་རིམ་གྱིས་དགང་བར་བྱ། ། དགག་པ་ཀུམྦ་ཀ་ཞེས་བྱ། ། དེ་ཤེས་རིམ་པ་བརྗོད་བྱ་སྟེ། ། སྟེང་གི་དགག་པའི་སྦྱོར་བས་ནི། ། དགག་པར་བྱེད་པ་རྒྱལ་བར་འགྱུར། ། ཆུང་དང་འབྲིང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། ། སྟེང་དགག་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། ། སྟེང་དགག་ཅེས་ནི་བྱ་བ་འདི། ། འོག་ནས་བཤད་པས་དོན་སྟོན་བྱེད། ། ཆུང་བ་ཚད་ནི་སུམ་ཅུ་དྲུག། འབྲིང་ནི་དེ་བཞིན་ཉིས་འགྱུར་ཡིན། ། ཆེན་པོ་སུམ་འགྱུར་ཡིན་ཞེས་བྱ། ། དགག་པས་དེ་ནི་རྒྱལ་བར་འགྱུར། ། དགག་པ་ཡིས་ནི་ཚད་བྱས་ལ། ། ཕྱི་ནང་རང་གི་པུས་ལྷ་ངར། ། འདིར་ནི་ལག་པ་ཉུག་བྱས་ལ། ། དེ་ནས་སེ་གོལ་དྲུག་གདབ་པོ། ། མདོ་ནི་མཁས་པས་ཡོངས་འཆད་པའི། ། དུས་ཀྱི་ཚད་ནི་ཡིན་པར་བཤད། ། ཇི་སྲིད་སུམ་ཅུ་དྲུག་ཚད་འགྱུར། ། དེ་སྲིད་དགག་པའི་བྱ་བ་ཡིན། ། སྟེང་དགག་འདི་ནི་དམན་པ་སྟེ།

Completely liberated from all diseases, one shall live as long as the sun and moon endure. Not delighting in failing to abide by the trainings, one should not sleep for even a moment. Striving to conquer sleep, and regarding food, drink, and so forth as merely the causes for the elements to circulate in the body, one should exert oneself in the movement of the winds. The yogi who exerts themselves in the natural order will certainly triumph over death. The deluded, who are solely intent on enjoyments, will die through the unnatural order. The natural order is one's own essential nature; the reverse of that is the unnatural order. By binding the Lion’s Play Mudrā, the winds are restrained. Alternatively, by the application of restraint, one triumphs; this restraint is the deception of death. One should gradually fill [the body] with wind up to the soles of the feet. This restraint is called kumbhaka; the stages of knowing it shall now be described. Through the application of the upper restraint, one who performs the restraint will triumph. The upper restraint is held to be of three types: small, medium, and so forth. This so-called "upper restraint" indicates the meaning as explained below. The measure of the small is thirty-six; the medium is likewise double that. The great is said to be triple; through restraint, one will triumph. Having established the measure of the restraint, one should touch one's own knees with the hands, both outside and inside, and then snap the fingers six times. This is explained by the wise as the measure of time; for as long as the measure of thirty-six [snaps] is reached, that is the duration of the restraint. This upper restraint is the inferior one.

། དེ་ནས་བར་མ་ཉིས་འགྱུར་ཉིད། ། སྟེང་དགག་ཆེན་པོ་སུམ་འགྱུར་ཏེ། ། བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ནི་ཚད་ཡིན་ནོ། ། འཆི་བ་སླུ་བར་འདོད་པ་ཡིས། ། འབད་པས་དེ་ཉིད་ལས་རྒྱལ་བྱ། ། སྟེང་དགག་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི། ། ཇི་སྲིད་དག་པ་རབ་འཇིགས་པའོ། ། རྒྱུན་དུ་དགག་པར་འགྱུར་བ་ཡང་། ། དེ་ཚེ་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན། ། ཉི་མ་དེ་ལས་འཆི་སོགས་ཉིད། ། དགག་པ་ལ་ནི་གང་གནས་པ། ། དེ་ཚེ་བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་ཡང་། ། འཆི་བདག་ཉེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། ནམ་མཁའ་བ་ནི་བཞོས་པ་ལས། ། བདུད་རྩི་གཤེར་བ་དག་གི་ཚོགས། ། བུམ་པས་མཚན་པས་ཆུ་ཞེས་བྱའི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལས་ནི་འོད་ཟེར་འཕྲོས། ། སྣ་རྩེར་བྱུང་བའི་རླུང་གིས་ནི། ། བླངས་པ་ཡང་ཡང་བརྟག་པར་བྱ། ། སྙིང་གར་པདྨར་ཐིམ་པ་ཡིས། ། སེམས་ཀྱི་བུང་བའི་ཕྲུ་གུ་གསོ། ། ནམ་མཁའ་བཞོ་བའི་བསམ་གཏན་དག། འདི་ནི་རྟག་ཏུ་སྤྱད་པར་བྱ། ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་འཆི་བདག་གི། མཐོང་བས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། ཡང་ན་རླུང་ནི་ཡོངས་སྤངས་ལ། ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྟག་ཏུ་སྤྱད། ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་འཆི་དང་འདུད། ། དགྲ་རྣམས་གཞན་ལ་རྒྱལ་བྱེད་ཉིད། ། ཉེས་པ་མ་ལུས་རབ་ཏུ་ཞི། ། ཡོན་ཏན་མ་ལུས་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། སྐྱེས་བུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་ཞིང་། ། མངོན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་འགྲུབ། ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་སྟོང་ཉིད་བཤད། ། རྣམ་པ་ཀུན་མཆོག་བདག་ཉིད་ཅན། ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟག་བསླབས་ན། ། འཆི་བ་བསླུ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། ། ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་སྐུ་སོགས་དང་། ། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་དབྱེར་མེད། ། དམིགས་པ་ཀུན་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི། ། དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས།

Then the intermediate is twice that, and the great upper blockage is three times that; one hundred and eight is the measure. Those who wish to deceive death should strive to conquer that very [state]. The characteristic of the great upper blockage is that it remains pure and utterly terrifying. When it is continuously blocked, at that time it is well-established. For as long as one remains in that blockage, the Lord of Death will not approach for even a thousand eons. From the milking of the sky, a mass of moist nectar emerges; marked by the vase, it is called "water," and light rays radiate from the maṇḍala. One should repeatedly examine the wind that has arisen at the tip of the nose and is drawn in. By dissolving into the lotus at the heart, the bee of the mind is nourished. This meditative concentration of milking the sky should be practiced constantly. Like the sky, the Lord of Death is not seen by the seeing. Alternatively, having completely abandoned the winds, one should always practice suchness. Through suchness, death and the enemies are conquered; all faults without exception are pacified, and all qualities without exception will arise. That person is victorious and their aspirations are fulfilled. Suchness is explained as emptiness, the nature of the supreme of all aspects. If one constantly trains in suchness, death will be deceived. The dharmakāya, saṃbhogakāya, and so forth, as well as generosity, ethical discipline, and so forth, are indivisible. The application of all focal points is the complete abandonment of all focal points.

། རྣམ་པ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་པ་ཡི། ། སྟོང་པ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། ། བསམ་བྱ་བསམ་པར་མི་བྱ་ཞིང་། ། བསམ་པ་མིན་པའང་མི་བསམ་མོ། ། བསམ་དང་བསམ་མིན་མ་བསམས་ན། ། དེ་ནས་སྟོང་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། མཁས་པས་དངོས་པོ་མི་བསམ་ཞིང་། ། དངོས་པོ་མེད་པའང་མི་བསམས་ལ། ། དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། ། སྒོམ་པ་དེ་ནི་བསྒོམ་དང་བྲལ། ། རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པ། ། སྟོང་ཉིད་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པའི། ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རྟག་བསྒོམས་ན། ། འཆི་བདག་གིས་ནི་མཐོང་མི་འགྱུར། ། ཀུན་རྟོག་ཙམ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། ། འཆི་བ་དེ་ཡང་མཐོང་མི་འགྱུར། ། གཞན་ཡང་བདུད་ནི་མང་པོ་དང་། ། འཁོར་བ་ཡང་ནི་མི་མཐོང་ངོ་། ། དེ་ཡང་། འཆི་བ་ཞེས་བྱའི་རྣམ་རྟོག་འདི། ། དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཡོད་མིན་ཏེ། ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རྣམ་འཕྲུལ་གྱི། ། རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཅོམ་པ་ཡིན། ། རྣམ་རྟོག་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དེ། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བདུད་ཅེས་བཤད། ། དེ་བས་རྣམ་པར་རྟོག་གཞོམ་ཅིང་། ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཉིད་དུ་བྱ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། གུས་པ་ལ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། ། རྒྱུན་དུ་བསྒོམས་པ་གང་གང་ཡིན། ། དེ་དང་དེ་ནི་གསལ་འགྱུར་ཏེ། ། འདོད་དང་མྱ་ངན་བློ་དང་མཚུངས། ། བསྟན་བཅོས་རྣམས་ནི་རྙེད་སླ་ཡི། ། དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་རྙེད་པར་དཀའ། ། སྦྱོར་བ་ཤེས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས། ། སྦྱོར་བ་རྙེད་པར་དཀའ་མ་ཡིན། ། སྦྱོར་བ་རྣམས་ལ་མཁས་ཤིང་དང་། ། བཟོད་དང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་རབ་གནས། ། བསྒྲུབ་ལ་བརྩོན་པའི་ཤེས་རབ་ཅན། ། འཆི་བ་བསླུ་བའི་སྣོད་ཡིན་ནོ། ། ངལ་དང་སྨིན་དང་བཏུང་སོགས་ཀྱིས། །

The Victors have taught emptiness endowed with the supreme of all aspects. One should not think of what is to be thought, nor should one think of what is not to be thought. If one does not think of the thinkable or the unthinkable, then emptiness will be attained. The wise do not think of entities, nor do they think of non-entities. Having completely abandoned both entity and non-entity, that meditation is free from meditation. If one constantly meditates on emptiness—endowed with the supreme of all aspects and free from grasping at emptiness—the Lord of Death will not see them. They will not even see death, which arises from mere conceptualization. Furthermore, they will not see the many māras, nor even saṃsāra. As it is said: "This conceptualization called 'death' does not exist in any entity; it is destroyed by the conceptualizations of the emanations of ordinary beings. Conceptualization is all suffering; conceptualization is explained as the māra. Therefore, one should destroy conceptualization and abide in non-conceptuality itself." Thus it was said. Whatever is meditated upon continuously through the excellence of devotion and so forth, that very thing will become clear, just like the minds of desire or grief. Treatises are easy to find, but their practical application is difficult to find. For those in the world who know the application, the application is not difficult to find. Those who are skilled in applications, who abide in patience and diligence, and who possess the wisdom to strive in accomplishment, are vessels for deceiving death. Through fatigue, ripening, drinking, and so forth...

ཕོ་བའི་མེ་ནི་འབར་འགྱུར་ལ། ། མེ་ནི་རབ་ཏུ་འབར་བའི་ཟས། ། ཡོངས་ཞུ་བར་ཡང་ནུས་པ་ཡིན། ། ཡོངས་སུ་ཞུ་བས་ལུས་རྒྱས་ཤིང་། ། རྒྱས་པས་སྟོབས་ནི་རྣམ་པར་འཕེལ། ། སྟོབས་ལས་ཚེ་ནི་འཕེལ་འགྱུར་ཞིང་། ། དེ་འཕེལ་བ་ཡིས་རིང་དུ་འཚོ། ། ཀུན་གྱིས་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འགྲུབ། ། འདི་ལ་སོམ་ཉི་ཇི་ལྟར་ཡོད། ། དེ་བཞིན་མན་ངག་གིས་བསྐལ་སོགས། ། འཚོ་བར་ཡང་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། མར་དང་སྙིང་པོ་ཟད་སོགས་ཀྱིས། ། མར་མེ་ལ་སོགས་འཇིག་ཕྱོགས་ལ། ། སླར་ཡང་འབྲུ་མར་ལ་སོགས་ལས། ། བསྐལ་པའི་བར་དུ་གནས་པ་ཡིན། ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་ལུས་འདི་ཡང་། ། རྒས་སོགས་ཀྱིས་ནི་འཆི་བཞིན་པ། ། གྲུབ་པའི་མན་ངག་ལེགས་རྙེད་ན། ། བསྐལ་པའི་མཐར་ཡང་ཅིས་མི་གནས། ། དཔེར་ན་ཁང་པ་རྙིང་པ་དག། བཅོས་པ་ཡིས་ནི་ཡུན་རིང་གནས། ། དེ་བཞིན་རྙིང་པའི་ལུས་དག་ཀྱང་། ། བཅོས་པས་གནས་པར་ཅིས་མི་འགྱུར། ། འབད་པས་དཀའ་བ་ཅི་ཡང་མེད། ། དེ་བས་གཅེས་ལ་སྩོལ་བ་དོར་མི་བྱ། ། རྟག་ཏུ་འབབ་ན་ཆུ་རྒྱུན་འཇམ་པོས་ཀྱང་། ། དུས་སུ་རྡོ་ལེབ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་འབིགས། ། གཙུབས་ན་ཤིང་ལས་མེ་ནི་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་། ། བརྐོས་པར་གྱུར་ན་ས་ལས་ཆུ་འབྱུང་འགྱུར། ། མིས་ནི་རྩོལ་བ་བྱས་ན་མི་འགྲུབ་མེད། ། འབད་པས་རིགས་པས་བརྩམས་ཀུན་འབྲས་བཅས་འགྱུར། ། འདི་ན་འཆི་བ་བསླུ་བ་རྣམས། ། ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཤེས་ནས་ཀྱང་། ། ཉམས་མ་བླངས་ན་མལ་དུ་ནི། ། བཤང་བས་གོས་ཏེ་ཁྱོད་འཆི་འགྱུར། ། གང་ཞིག་སྦྱོར་བ་ལ་མཁས་ཤིང་། ། བསྟན་བཅོས་ལ་བྱང་མཁས་པ་རྣམས། ། ཉམས་མ་བླངས་པའི་ཉེས་པ་ཡིས། ། སོ་ནི་སྟོན་ཅིང་འཆི་བ་ཡིན། །

The fire of the stomach will blaze up, and that fire, being intensely kindled, is capable of fully digesting food. Through complete digestion, the body flourishes; through flourishing, strength increases. From strength, life is extended, and by that extension, one lives long. This is established as a direct perception for all; how could there be any doubt about it? Likewise, through the pith instructions, there is no doubt that one will live for an eon and so forth. When a lamp and the like are on the verge of being extinguished due to the exhaustion of the butter and the wick, if one replenishes it with oil and the like, it will remain for an eon. In the same way, although this body is dying through old age and so forth, if one properly finds the accomplished pith instructions, why would it not remain until the end of an eon? For example, just as an old house remains for a long time through repairs, why would an aged body not remain through such repairs? There is no difficulty whatsoever if one exerts effort. Therefore, do not abandon your exertion for what is so precious. Even a gentle stream of water, if it flows constantly, will eventually pierce even a flat stone. Fire is produced from wood by rubbing, and water is produced from the earth by digging. If a person exerts effort, there is nothing that cannot be accomplished. Everything undertaken through effort and reason will be fruitful. Although there are a great many methods for cheating death known in this world, if you do not put them into practice, you will die in your bed, soiled by excrement. Those who are skilled in application and proficient in the treatises, yet die showing their teeth through the fault of not practicing, are truly pitiable.

རྣལ་འབྱོར་གྱི་ནི་བསྟན་བཅོས་དང་། ། སྦྱོར་བ་དུ་མ་ཤེས་ན་ཡང་། ། དེང་ངམ་སང་ནི་བྱའོ་ཞེས། ། དེ་ལྟར་སེམས་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། ། འདི་བྱ་ནང་པར་སླར་ཡང་འདི། ། དེ་ནས་གཞན་ཡང་འདི་བྱ་ཞེས། ། སྲིད་པ་གཡོ་བའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་དོན་མེད་ཡིད་རྟོན་ཚོལ་བར་བྱེད། ། སྐྱེ་དགུ་འཆི་བདག་ཁར་ནི་ཆུ་སྲིན་ཁ་རུ་གྲུ་ནི་ཞུགས་པ་ལྟར། ། བྱ་བ་མཐར་མ་ཕྱིན་པར་ཡུལ་གྱི་ཆུ་ཡི་དབའ་ཀློང་དག་ཏུ་ལྷུང་། ། དེ་ལྟར་འཆི་བདག་དགྲ་བོ་ནི། ། སླུ་བའི་ཐབས་ནི་བཤད་པ་ཡིན། ། རང་གཞན་གཞུང་ལས་འགྲུབ་པ་ཡི། ། བསམ་གཏན་ལས་ནི་རབ་བསྒྲུབ་བྱ། ། བརྩེ་མེད་འཆི་བའི་འཇིགས་པ་ལས། ། ཐར་པའི་ཐབས་ནི་འབད་དེ་བྱ། ། གང་ཕྱིར་འདི་ནི་ཡིད་འོང་བ། ། སྲོག་ལས་གཞན་པ་ཡོད་མ་ཡིན། ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་གདན་བཞི་དང་། ། སངས་རྒྱས་བླ་གབ་ལ་སོགས་དང་། ། དུས་ཀྱི་ཕྱི་མ་དུས་ཕྲེང་བ། ། དུས་ཀྱི་ལྔ་བཅུ་པ་དང་ནི། ། འཚོ་བ་ལྔ་བཅུ་པ་ལ་སོགས། ། བསྟན་བཅོས་འབད་དེ་བརྟགས་ནས་ནི། ། འཆི་བདག་རྣམ་པར་བསླུ་བ་འདི། ། འགྲོ་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བས་བཤད། ། ནམ་མཁའ་ཡོངས་དག་སྟོན་ཀའི་ཟླ་འདྲ་བར། ། དག་ཅིང་ནམ་མཁའི་ལས་ཀྱང་མི་ཤོང་བའི། ། དགེ་བ་འདི་ལས་མི་འཆི་གང་ཐོབ་པ། ། དེས་ནི་འགྲོ་བ་འཆི་བདག་ལས་ཐར་ཤོག། ཉོན་མོངས་ཡི་གེ་པ་རྣམས་ནི། ། བརྩི་བ་ཡིས་ནི་ངལ་གྱུར་ན། ། གཞུང་འདིའི་ཚད་དུ་གྱུར་པ་ནི། ། སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཐམ་པའོ། ། སློབ་དཔོན་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པས་མཛད་པའི་འཆི་བ་བསླུ་བ་བསྟན་པ་ལས་ལེའུ་བཞི་པའོ། ། ། ། ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པས་མཛད་པ་འཆི་བ་བསླུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྫོགས་སོ། །

Even if one knows the treatises of yoga and many applications, the mind thinks, "I will do it today or tomorrow," and thus dies. Thinking, "I will do this now, and tomorrow this again, and then I will do that," one seeks vain confidence, failing to understand the nature of the instability of existence. Like a ship entered into the mouth of a sea monster in the jaws of the Lord of Death, beings fall into the turbulent waves of the water of sensory objects before their tasks are finished. Thus, the method for deceiving the enemy, the Lord of Death, has been explained. One should thoroughly accomplish meditative concentration, which is established through the systems of oneself and others. One should strive in the methods for liberation from the pitiless fear of death. For there is nothing more beloved than this life. Having diligently examined the treatises such as the Vajraḍākinī, the Catuḥpīṭha, the Buddhapiṭaka, and so forth, as well as the Kālacakra, the Kālamālā, the Kālapañcāśikā, the Jīvitapañcāśikā, and others, this method for deceiving the Lord of Death has been explained out of compassion for wandering beings. Through this merit, which is pure and as vast as the sky cannot contain it—like the autumn moon in a completely clear sky—may all beings be liberated from the Lord of Death. If the scribes of afflictions become weary from counting, the measure of this text is exactly three hundred and sixty. This is the fourth chapter from the Instruction on Deceiving Death composed by the master Vāgīśvarakīrti. The Deceiving Death composed by Vāgīśvarakīrti is complete.

། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དཱི་པཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་བའོ། །

Translated by the Indian abbot Dīpaṃkaraśrījñāna and the monk-translator Rinchen Zangpo.