On the Dharma Empowerment, the Contingent Foundation, and its Positive and Negative [Ascertainment]

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དྷརྨ་ཨ་བྷི་ཥི་ཀ་མ་ར་ག་ས་ཧི། བོད་སྐད་དུ། དབང་ཆོས་རྟེན་འབྲེལ་འགྲོ་ལྡོག། དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བླ་མ་མཁའ་འགྲོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དབྱེར་ མེད། ། གར་བསྒོམ་གནད་ཀྱི་ཡུལ་དེར་འདུད། ། བླ་མེད་རྒྱུད་རྣམས་བཅུད་བསྡུས་པའི། ། དབང་ཆོས་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱ། ། དབང་བཞིའི་གདམས་པ་ཟབ་མོ་ཡིས། ། རང་གཞན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེས། ། གཞན་རྣམས་དབང་དུ་སྡུད་པ་ཡི། ། སྲོག་སྔགས་ཟབ་མོ་ འདི་ཉིད་ལ། ། དབང་བཞིའི་གདམས་པ་མེད་པ་ཡིས། ། རྣམ་རྟོག་དབང་དུ་རྣམ་རྟོག་སོང་། ། རང་ཉིད་གཞན་གྱི་དབང་དུ་འགྲོ། ། རང་སྲོག་གཅོད་པའི་སྟྭ་རེ་ཡིན། ། དབང་པོ་གཅིག་དང་ཚེ་གཅིག་ལ། ། གང་ཟག་བཞི་དང་རིགས་ཅན་བཞིན། ། མཆོག་དབང་བཞི་ ཡིས་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། དུག་གསུམ་ལམ་དང་རྣམ་རྟོག་ལམ། ། མཆོག་ཐུན་དངོས་གྲུབ་གང་བསྒྲུབ་པ། ། བསྙེན་སོགས་བཞི་དང་བཅུ་གནད་གཅེས། ། རང་རྐྱེན་དག་ལས་གཞན་རྐྱེན་འབྱུང་། ། ལྟས་གཅིག་རྟགས་བཞིན་ཤེས་བྱས་ལ། ། བསྒྲུབ་དང་ ལྡོག་གཞག་གདམས་ངག་གཅེས། ། བླ་མ་སངས་རྒྱས་དབྱེར་མེད་མཆོག། གར་བསྒོམ་རིགས་ལྔའི་སྐོར་ལྡོག་སོགས། ། མཆོག་ཐུན་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། ། ཏིང་འཛིན་ལྔ་ལྡན་གདམས་པ་བཅས། ། གཞན་ཡང་ཏིང་འཛིན་དུ་མ་ལས། ། འཇུག་པར་བྱེད་པ་མ་ ཤེས་ན། ། མཆོག་དང་ཐུན་མོང་དེ་ལ་མེད། ། དེ་བས་གདན་གྱི་གདམས་པ་གཅེས། ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྟེན་འབྲེལ་ཀྱང་། ། ཡེ་ཤེས་གཅིག་གིས་འགྲོ་ལྡོག་ངེས། ། དད་གུས་བདག་གཞན་འགྲོ་ལྡོག་ངེས། ། གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་མཚུངས་ལྡན་འགྲུབ། །

In the language of India: Dharmābhiṣekamārgasaṃhitā. In the language of Tibet: Dbang chos rten ’brel ’gro ldog (The Dharma of Empowerment: The Interdependence of Engagement and Reversal). Homage to the glorious Vajra Ḍākinīs! I bow to the essential object of meditation, the Guru inseparable from the Ḍākinī Vajradhara. I shall explain the stages of the empowerment dharma, which condenses the essence of the Unsurpassed Tantras. Through the profound instructions of the four empowerments, one’s own and others’ coemergent [nature] brings others under one’s power. This very profound life-mantra—without the instructions of the four empowerments, conceptual thought falls under the sway of conceptual thought; one falls under the power of others, and it becomes an axe that cuts one’s own life-force. For a single individual and a single lifetime, for the four types of persons and the four lineages, there is no doubt regarding the four supreme empowerments. Whether one accomplishes the supreme or common siddhis through the path of the three poisons or the path of conceptual thought, the four [stages of] approach and so forth, and the ten essential points, are vital. From one’s own conditions, other conditions arise. Knowing them through a single sign and the four marks, the instructions on accomplishment and reversal are essential. The Guru is the supreme, inseparable Buddha. Whether one meditates on the cycles of the five families and so forth, through the distinctions of the supreme and common [siddhis], and the instructions on the fivefold samādhi—if one does not know how to enter through the various samādhis, the supreme and common [siddhis] will not be attained. Therefore, the instructions on the seat are essential. Although the body, speech, and mind are interdependent, the engagement and reversal are certain through a single primordial wisdom. Faith and devotion determine the engagement and reversal of self and others. They are established as mutually dependent and concomitant.

ཕྲིན་ ལས་བཞི་དང་བསྡུ་བ་བཞི། ། རིགས་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་སོགས། ། སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པ་གཅེས། ། བཞི་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཅེས། ། ཁྱད་པར་ཏིང་འཛིན་ལྔ་ལྡན་གཅེས། ། མི་འགྱུར་བླ་མ་གདམས་པ་གཅེས། ། འཁྲུལ་འཁོར་ཉེས་ནད་དགྲ་གདོན་འབྱུང་། ། ཞི་དང་ དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བ་ལ། ། ལུས་རྩ་ངག་རླུང་སེམས་ཐིག་ལེ། ། དབྱེར་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡི། ། དབང་བཞི་དག་ལས་སྐྱེས་པའི་བུ། ། གེགས་སེལ་བོགས་འདོན་ངག་ཏུ་འགྱུར། ། ཕྱག་རྒྱ་ཉེར་གནས་ཕྱི་འཁོར་སོགས། ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་འདྲ་མཐུན་དང་། ། ཁ་དོག་ དབྱིབས་སོགས་རྒྱུད་སྡེ་བཞིན། ། གང་ལ་གང་ཤིས་རྟེན་འབྲེལ་གནད། ། རྣལ་འབྱོར་བློ་སེམས་མཐུན་པས་འགྲུབ། ། ཅི་བསམ་འགྲུབ་པས་བློ་རེ་བདེ། ། རང་ལུས་གཞན་ལུས་གདམས་པ་གཅིག། རང་སེམས་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ལས། ། རྣལ་འབྱོར་ཕོ་རང་བྱ་མི་དགོས། ། བླ་མེད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན། ། བདེ་ཤས་ཆེ་བའི་རིགས་ཀྱིས་ནི། ། རིགས་ལྡན་ཤེས་དང་སྒྱུ་རྩལ་ཤེས། ། འཁྲུལ་འཁོར་གནད་དང་ཡོན་ཏན་སོགས། ། ཐ་མལ་སྤངས་པ་གནད་དུ་གཅེས། ། བླ་མེད་སྣོད་རུང་སྣོད་བྱས་ནས། ། ཉོན་མོངས་རང་དབང་ལམ་དང་འདྲེས། ། སྲིད་སེལ་རིགས་རྒྱུད་སྤེལ་ཞེས་བྱ། ། བཞི་ལྡན་གདན་དང་མཐུན་པས་བསྒྱུར། ། མཐོན་དམན་སྐྱོན་ཡོན་བཟང་ངན་སོགས། ། འདུན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བར་བྱ། ། སྤྲོས་བཅས་སྤྲོས་མེད་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་དང་། ། ཕྱོགས་ལས་རྣལ་འབྱོར་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་བྱ། ། ཕྱི་ནང་གསང་ བ་དེ་ཉིད་རིག་མ་ཡིན། ། བསྟེན་ཐབས་དུས་ཚོད་གནས་སྐབས་འདོད་ཡོན་དང་། །

The four activities and the four means of gathering, the five families, the five wisdoms, and so forth—it is essential to meditate upon these in a single sitting. Fourth, Mahāmudrā is essential; in particular, the fivefold samādhi is essential; the instructions of the unchanging Guru are essential. When the physical exercises (yogic movements) arise as the enemies and graha-spirits of illness, for the sake of pacifying them and bringing about accomplishments (siddhi), the body’s channels, the speech’s winds, and the mind’s drops are inseparable. For the child born from the four empowerments, the clearing of obstacles and the enhancement of practice are expressed in words. Regarding the mudrā, the close attendant, the outer retinue, and so forth, the body, speech, and mind should be in harmony; their colors, shapes, and so on should be according to the four classes of tantra. Whatever is auspicious for whom is the key point of dependent origination; it is accomplished through the yogi’s mind being in accord. Since whatever is thought is accomplished, the mind is at ease. The instructions on one’s own body and the body of another are one; since the primary factor is one’s own mind, there is no need for a male yogi to act as such. This is the Unsurpassed Great Vehicle. For those of the family with a predominance of bliss, knowing the family, knowing the arts, the key points of the yogic movements, the qualities, and so forth—it is essential to cherish the abandonment of the ordinary. Having made oneself a fit vessel for the Unsurpassed, the afflictions are integrated into the path through self-mastery; this is called "clearing away existence and increasing the lineage." Transform through the fourfold seat and its harmony. High or low, faults or virtues, good or bad, and so forth—transform them with a mind of aspiration. Perform the conduct of the ultimate meaning: the elaborate, the unelaborate, the very unelaborate, and the conduct of the yogi who is victorious in all directions. The outer, inner, secret, and suchness consorts are the consorts; the methods of reliance, the timing, the circumstances, the sensory qualities, and so forth.

ཁྱད་པར་རོ་དྲུག་རིག་མ་གནད་ཀྱིས་བཅད། ། འབྲས་བུ་བཞི་དང་དབྱེར་མེད་ཕྱག་རྒྱའི་གནད། ། ལ་ལ་ཉོན་མོངས་འབུར་འཇོམས་བྱེད། ། ལ་ལ་ཉོན་མོངས་འགྱོད་རྗེས་གཅོད། ། ཉོན་མོངས་ ཆེ་བ་བདེ་བ་ཆེ། ། དེ་ཕྱིར་སྟོང་པའི་རྒྱས་འདེབས་གནད། ། གཞན་དོན་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ཡིན། ། བྱ་བྱེད་བྲལ་སོགས་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན། ། དམ་ཚིག་བཞི་དང་སྡོམ་པ་བཞི། ། དམ་བཅའ་བཞི་བཅས་མཆོག་དབང་བསྐུར། ། ཕྱོགས་བཅུའི་དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ། ། འདུས་ན་ཛཱ་ལནྜ་རར་ཐིམ། ། པདྨ་བཞི་ལ་ཐིག་ལེ་བཞི། ། བདེ་བ་བཅུ་དྲུག་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ། རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་གཟུགས་ཅན་གྱིས། ། པདྨ་ལྟེ་བའི་དབུས་ན་གནས། ། ནོར་བུའི་རྩེ་མོར་གནས་པའི་ཚེ། ། མར་མེ་ལྟ་བུར་མྱ་ངན་འདས། ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་སྐུ་བཞིར་བསྟན། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་སྐུ་ཡིན། ། གསང་སྔགས་ཚུལ་ཆེན་ཐེག་པ་འདིར། ། བླ་མ་བཟང་པོས་བཟུང་བ་རྣམས། ། ཟླ་བ་དྲུག་ལ་སོགས་པས་ནི། ། འགྲུབ་པས་སུ་ཞིག་འདིར་མི་འཇུག། རྟེན་འབྲེལ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་དྲུག་འདི། ། མ་བྱུང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། ཚིག་ དོན་འབྲེལ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་འདི། ། ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་འབྲེལ་བྱས་ནས། ། མཆོག་ཐུན་གཉིས་སུ་འགྲུབ་འགྱུར་ཞིང་། ། མཁའ་འགྲོའི་དམོད་བཞིན་ད་ལྟར་དེ་འགྲུབ་ཤོག། དཔལ་ནཱ་རོ་པས་མཛད་པའི་དབང་ཆོས་ཀྱི་གདམས་ངག་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་བླ་མ་ཏེ་ཕུ་པ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་རྨ་བན་ཆོས་འབར་གྱིས་བསྒྱུར་བའོ། །

In particular, the six flavors are severed by the key point of the consort. The key point of the mudrā is inseparable from the four fruits. Some [methods] suppress the afflictions by force; some cut through the afflictions with remorse. Great affliction is great bliss; therefore, the key point is to seal it with emptiness. This is the union of training for the sake of others. Free from action and agent, it is spontaneously present. The four samayas, the four vows, and the four commitments are the supreme empowerment. When the heroes and yoginīs of the ten directions assemble, they dissolve into Jālandhara. The four drops dissolve into the four lotuses, and the sixteen joys will arise. By the wisdom-form of self-appearance, it abides in the center of the lotus navel. When it abides at the tip of the jewel, it is like a lamp, passing into nirvāṇa. The four mudrās and four bodies are taught; the Buddhas are the Dharmakāya. In this Great Vehicle of the Secret Mantra, those held by a sublime guru will achieve accomplishment in six months or the like; who then would not enter this? These six vajra words of dependent origination have never arisen before, nor will they ever arise again. Through this dependent origination of the connection between words and meaning, having joined method and wisdom as two, the supreme and common [attainments] will be achieved. May they be accomplished now, just as the ḍākinīs have sworn. This concludes the instructions on the empowerment dharma composed by the glorious Nāropa. Translated by the Indian guru Tipupa and the Tibetan translator Ma-ban Chos-’bar.