Personal Instructions on Tārā called “The Clear Mirror”

༄། ། སྒྲོལ་མའི་མན་ངག་མེ་ལོང་དངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས། ༄༅༅། ། རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་མ་ཐུགས་རྗེ་སྒྲོལ། ། དངོས་གྲུབ་སྒྲོལ་མ་གུས་བཏུད་དེ། ། ཕྱག་འཚལ་སྐྱབས་འགྲོ་བྱིན་གྱིས་རློབས། ། བླ་མ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་མ་དངོས་གྲུབ་བླ་ན་མེད་པའི་གསང་བ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་ལྟ་བུ་ནི། འདིར་ཆོས་འདི་ལ་མོས་ཤིང་གུས་པས་སྐྱེ་བ་འདི་ཉིད་ལ་སྒྲོལ་མའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འདོད་པས། རྒྱུ་བཞི་སྟེ་འཁོར་བ་ལ་གཤེད་མར་མཐོང་བ་དང་། ཟས་ནོར་ལ་དུག་ཏུ་མཐོང་བ་དང་། འཁོར་བའི་ལས་འབྲས་བུ་ངན་སོང་གསུམ་དུ་མཐོང་བ་དང་། བྱས་པ་དོན་མེད་ཅིང་འབྲལ་ཞིང་མི་རྟག་པར་ཤེས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་འདོད་པ་ཚད་པས་གདུངས་པ་ཆུ་འདོད་པ་ལྟ་བུ་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་དེ་ལས་འབྱུང་གི། གཞན་ལ་མ་ཡིན་པས་ཀུན་ལ་སྤེལ་ཞིང་རང་གི་དམ་ཚིག་ཉམས་ཤིང་དངོས་གྲུབ་རིང་ལ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ཡང་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་ལུང་སྒྲུབ་ཐབས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྱས་ལ། ལམ་དུ་བླངས་ནས་སངས་རྒྱས་སྒྲོལ་མ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ལ་དོན་གསུམ་སྟེ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཚོགས་ལམ་དང་། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་དང་། གཞན་མ་དད་པ་བཟློག་པ་ལས་ཚོགས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་དང་གསུམ་མོ། ། སྒྲུབ་ཐབས་བཞིན་བསྐྱེད་རིམ་རྫོགས་ནས་རང་གི་ཐུགས་ཀའི་ཉི་ཟླའི་སྟེང་དུ་ཏཱཾ་ལྗང་སྔོན་མཐའ་མར་དཔའ་མོ་འབྲུ་ལྔའི་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་ལྔའི་འོད་ཀྱི་འཇའ་ཚོན་ལྟར་བསམས་ནས་སྔགས་བཟླས་ཏེ། དམིགས་པ་དེ་ལ་གཏད་པས་འོད་འཕྲོས་ཏེ།

The Mirror of Clear Pith Instructions on Tārā Homage to the Venerable Tārā, who liberates through compassion! To the Tārā of accomplishments, I bow with devotion; grant your blessings for this homage and refuge! Homage to the gurus! The pith instructions for the sādhana of the Venerable Tārā, the secret of unsurpassed accomplishment, are like a garland of flowers. Here, for those who have faith and devotion in this Dharma and desire to attain the state of Tārā in this very life, there are four causes: seeing saṃsāra as an executioner, seeing food and wealth as poison, seeing the results of saṃsāric karma as the three lower realms, and knowing that all conditioned things are meaningless, subject to separation, and impermanent. This arises from those who possess diligence, desiring the Buddha’s Dharma like one parched by heat desires water; it does not arise in others. Therefore, do not spread this to everyone, for it would cause one’s samaya to degenerate, the accomplishments to be distant, and the endeavor to become meaningless. Furthermore, having practiced the sādhana according to the scriptural transmissions of the three vows and taken it as the path, there are three points for those who wish to attain the state of the Buddha Tārā: the uncommon path of accumulation of the generation stage, the uncommon path of primordial wisdom of the completion stage, and the collection of activities like a wish-fulfilling jewel to turn back the lack of faith in others. Having completed the generation stage according to the sādhana, one should visualize a greenish-blue syllable Tāṃ upon the sun and moon at one’s heart, surrounded by the five syllables of the Heroines, with light rays of five colors like a rainbow. Reciting the mantra and focusing the visualization, light radiates forth.

འགྲོ་བ་ལྔའི་རྒྱུད་སྦྱངས་པ་དང་། རང་གི་དུག་ལྔ་སྦྱངས་བསྲེགས་ཏེ། འགྲོ་བ་དྲུག་གི་ས་བོན་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་འོད་ཀྱིས་བསྲེགས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཐ་མི་དད་པའོ། ། སླར་འདུས་པ་ལས། རང་གི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྡོ་རྗེ་སྒྲོལ་མ་དང་། འཁོར་ལོ་སྒྲོལ་མ་དང་། རིན་ཆེན་སྒྲོལ་མ་དང་། པདྨ་སྒྲོལ་མ་དང་། ལས་ཀྱི་སྒྲོལ་མར་གྱུར་པ་དང་། སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། གསལ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ་བསྒོམ། ཐུན་བཞིའི་སྦྱོར་བས་བྱའོ། ། དེའི་གྲོགས་གཏོར་མ་དང་། མཆོད་པ་དང་། བསྐོར་བ་དང་། མཎྜལ་དང་། བསྟོད་པ་དང་། གཟུངས་དང་སཱཙྪ་གདབ་པ་ལ་སོགས་པས་བསྐངས་ཏེ། བསྐྱེད་རིམ་ནང་དུ་བསླང་བའོ། ། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ་པ་ལ་དོན་བཞི་སྟེ། སྣ་ཚོགས་ལམ་ཁྱེར་དང་། ཉི་མ་ལམ་ཁྱེར་དང་། ནམ་མཁའ་ལམ་ཁྱེར་རོ། ། སྣ་ཚོགས་ནི་རྒྱ་ཆེ་སྟེ། སྐར་མ་ལྟར་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་འདི། གཟུང་བའི་ཡུལ་ཆགས་སྡང་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས། ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་བྱེད་པས། དེ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱ། དེ་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཆོས་གཅིག་ཡོད་ནའང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དངོས་པོར་རང་བརྒྱུད་པའི་ཞེན་པ་ལོག་སྟེ། སྒྱུ་མར་ཤེས་པས་གཟུང་བས་སྟོང་ཞིང་འཛིན་པས་དབེན་པ་ཐབས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཤེས་རབ་སྟོང་པ་དེ་རྒྱུ་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པ་ལམ་ཡིན་པར་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལས་གསུངས་སོ། ། དེ་བས་ན་ལྷའི་ལུས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། ངག་སྔགས་འབྲུག་སྒྲ་ལྟ་བུ་དང་།

Having purified the continuums of the five classes of beings and having purified and incinerated one's own five poisons, the seeds of the six classes of beings are incinerated by the light of the five primordial wisdoms; thus, the benefit of sentient beings is inseparable. From the re-gathering [of the light], one meditates on one's own five aggregates as Vajra Tārā, Cakra Tārā, Ratna Tārā, Padma Tārā, and Karma Tārā—appearing yet lacking inherent existence, luminous yet without grasping. This should be practiced through the application of four sessions. To support this, one should fulfill the practice with torma offerings, offerings, circumambulations, maṇḍalas, praises, dhāraṇīs, the casting of tsa-tsas, and so forth; this is the arousal of the generation stage within. Regarding the meditation on the completion stage, there are four points: taking variety as the path, taking the sun as the path, and taking space as the path. "Variety" is vast: these various appearances, like stars, depend upon the objects of grasping—attachment and aversion—and cause one to experience the suffering of the lower realms. To overcome this, one must understand all phenomena to be like an illusion. One should understand even the phenomena of nirvāṇa to be like a dream. If there were even a single phenomenon superior to that, one should understand it to be like an illusion and like a dream. By reversing the attachment to things as having an independent continuum and knowing them to be illusory, the path is the inseparability of the cause—the emptiness of the deity yoga of method and the emptiness of wisdom—as taught in the words of the Victorious One. Therefore, the body of the deity is like an illusion, and the speech of the mantra is like the roar of thunder.

སེམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསལ་བ་ནམ་མཁའི་ངོ་བོར་འདས་པ་ནི། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ལམ་དང་པོའོ། ། ལམ་གཉིས་པ་ཉི་མ་ནི། ལུས་ཀྱི་སྒྲོལ་མ་བསྒོམ་སྟེ། འབྱུང་བ་རིམ་པར་བརྩེགས་ལ་སྒོ་ཕྱི་མ་གཉིས་བཅད་ལ། བདག་པོ་ནང་དུ་བསྡད་ལ་ཁང་པ་དབུས་མར་མེ་སྒྲོན་བཏང་ལ་གདུགས་ཀྱི་འོད་ཕབ་ལ། ལམ་པོ་ཆེ་ནས་འཐོན་ཏེ། ཡུལ་བཞི་རུ་གནས་ལ། ཕྱི་རོལ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སྤྲད་པར་བྱས་ཏེ། མར་མེ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པར་བྱས་ལ། རང་གི་དགོས་པ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དེ་ལ་རྐུན་མས་མི་ཁྱེར་བའི་མེལ་ཚེ་ལ་བརྩོན་པར་བྱས་ན་དབུལ་ཕོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། གསུམ་པ་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ནི། མིའི་བུ་མོ་ཤེས་རབ་སྒྲོལ་མ་བསྟེན་ལ་བྱ་སྟེ། དབང་པོ་འབྲིང་པོ་རྟོག་པ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ནི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་བུ་མོ་དང་། དམ་ཚིག་ཏུ་ལྡན་པ་གསང་སྤྱོད་ཀྱི་རྟེན་དང་། བཱ་ཡུ་ལས་སུ་རུང་བའི་ཕོ་ཉས་སྟེང་འོག་ལས་ཐམས་ཅད་བྱ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་ཆུ་བཞིན་ཕབ་ནས། དོན་དམ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སེམས་རྫིང་བཞིན་དུ་བསྐྱིལ་ལ། ཕྱི་ནང་གཟུང་འཛིན་སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་དུ་བསྡུས་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་བསྒོམ། སྒོ་ལྔ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་བཞི་རུ་བསྡུས་ལ་དེ་ཡང་གཅིག་གི་ངོ་བོར་གསལ་བ་ཐུན་དང་ཐུན་མཚམས་སུ་བཅད་ལ་བསྒོམ་མོ། ། དབང་པོ་རབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ནམ་མཁའ་ལམ་ཁྱེར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། རྟེན་མེད་ལམ་དུ་འཇུག་པ་ནི་ནམ་མཁའ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ནང་གི་ནམ་མཁའ་དང་། ཕྱིའི་ནམ་མཁའ་དང་། བར་སྣང་གི་ནམ་མཁའོ། ། ནང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་གཉིས་ཏེ།

When the mind’s clarity of meditative absorption transcends into the nature of space, that is the first stage of the completion stage path. As for the second path, the sun: one meditates on the Tārā of the body. The elements are stacked in sequence, the two outer doors are closed, and the master remains inside. A lamp is lit in the central house, and the light of the parasol is brought down. Emerging from the great highway, one dwells in the four locations. Without letting anyone outside see, the lamp is moved by the wind; if one is diligent in keeping watch so that thieves do not steal the precious jewel of one’s own purpose, one will not become impoverished. Third, regarding the swift attainment of buddhahood through the path of extraordinary methods: one should rely on a human woman as the wisdom Tārā. For those of middling faculties who suppress conceptual thought, this involves a girl of the proper measure, who possesses the samaya and serves as the support for secret conduct. Through the messenger whose vāyu is made serviceable, all activities of the upper and lower [channels] are performed. The conventional bodhicitta is brought down like water, and the ultimate non-dual mind is pooled like a pond. All various outer and inner subjects and objects are gathered into the light of instantaneous primordial wisdom and meditated upon as great bliss. All objects of the five gates are gathered into the four, and these are further gathered into the essence of one; one meditates by dividing this into sessions and intervals. For those of superior faculties, one should meditate on taking space as the path. Entering the path without a support involves the three types of space: inner space, outer space, and the space of the intermediate expanse. Regarding inner space, there are two: ...

ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ་དང་། གཞག་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ་མོ། ། ཤེས་པར་བྱ་བ་གསུམ་ནི། ཕྱི་ནང་བཅུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། སེམས་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་། དེ་བདེ་ཆེན་ཟུང་འཇུག་འོད་གསལ་བའོ། ། གཞག་པར་བྱ་བ་གསུམ་ནི། ནང་ཟབ་མོའི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་སྟེ། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་གིས་ཐོག་མ་བར་གསུམ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ངོས་བཟུང་རྟེན་བརྩམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཟབ་མོ་དབང་གི་དུས་དང་། སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་མཚམས་ནི་གཉུག་མའི་སྒྲོལ་མ་སྟེ། འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བའི་སྒྲོལ་མའོ། ། ཕྱིའི་ནམ་མཁའ་ལ་བཞི་སྟེ། དཔེ་དོན་ལ་བསྲེ་བ་དང་། དོན་དཔེ་ལ་བསྟིམ་པ་དང་། དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་གནས་ལ་གནས་པ་དང་། ཉིད་གསུམ་གཅིག་ཏུ་གོ་བར་བྱ་བའོ། ། བར་སྣང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་དྲུག་སྟེ། བེམས་པོའི་སྣ་རྩེ་དང་། འོད་ཀྱི་སྣ་རྩེ་དང་། དྲན་པའི་སྣ་རྩེ་དང་། དུས་ཀྱི་སྣ་རྩེ་དང་། དབྱིབས་ཀྱི་སྣ་རྩེ་དང་། མྱོང་བའི་སྣ་རྩེ་དང་། ཐུན་དུ་བཅད་ལ་བསྒོམ་པའོ། ། དེ་དག་ལ་འབད་པས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བརྟན་ཞིང་ཞལ་མཐོང་བ་དང་། སྣང་རྟགས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མར་མྱོང་བ་དང་། ངོ་བོ་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་ནས་མཐོང་བ་དག་ནས་ས་དང་ལམ་ལ་འཇུག་སྟེ་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ། ། ད་ནི་གསུམ་པ་ལས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པས་འགྲོ་བ་མ་དད་པ་དད་པར་བྱ་བ་དང་། དད་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བྱ་བ་དང་། སྐྱེ་བོ་ངན་པ་བསྟན་པ་ལ་སྡང་བ་ཚར་གཅད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕན་གདགས་པར་ཚར་གཅད་པར་བྱ་སྟེ།

There are three things to be known and three things to be established. The three things to be known are: knowing all phenomena comprised of the outer environment and inner inhabitants to be one's own mind; the nature of mind as the pacification of conceptual elaborations; and that as the luminosity of the union of great bliss. The three things to be established are the three profound internal reasonings: first, through the instructions of the sublime guru, identifying shape, color, support, and so forth; second, the time of the profound empowerment; and third, the boundary of the inseparability of appearance and emptiness, which is the innate Tārā—the Tārā who liberates from saṃsāra. Regarding the outer space, there are four: blending the example with the meaning, dissolving the meaning into the example, abiding in the inseparability of those two, and understanding the three natures as one. Regarding the space of the intermediate expanse, there are six: the tip of the nose of the material, the tip of the nose of light, the tip of the nose of mindfulness, the tip of the nose of time, the tip of the nose of shape, and the tip of the nose of experience; these are to be meditated upon in formal sessions. By striving in these, the generation stage becomes stable and the faces [of the deities] are seen; all appearances and signs are experienced as an illusion; and having attained the patient acceptance of the non-arising of phenomena within the essence that is unborn, one enters the levels and paths, seeing clearly and reaching the final goal. Now, for the third [section], the collection of activities: through the conduct of the buddhas and bodhisattvas, one should inspire faith in those who lack it, ensure that the faith of those who have it does not regress, and subdue those wicked people who are hostile to the teachings, thereby benefiting them through subjugation.

རྒྱལ་བའི་བཀའ་དང་བླ་མའི་གདམས་ངག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་སྟེ། སྣོད་དང་མི་མཚུངས་པ་རྣམས་ལ་བསྟན་པ་ན་རང་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་སྟེ། སྔོན་གྱི་པཎྜི་ཏ་རྣམས་སོང་བའི་གཏམ་རྒྱུད་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། མཚམས་མེད་པ་བྱེད་པའི་སྐྱེ་བོ་བླ་མ་དང་ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་བྱེད་པ་དེ། ཁ་སྦྱོར་དབྱེ་བར་འདོད་ན། བདག་རྗེ་བཙུན་མའི་བསྐྱེད་རིམ་བརྟན་པ་དང་། ཐུགས་ཀའི་འཁོར་ལོ་འབུམ་ཚོ་དྲུག་འཐོན་པས་དེ་ཤེས་རབ་དང་ནི་དུས་ཀྱི་གནད་དང་སྦྱར་བ་སྟེ། རྗེ་བཙུན་མ་འབྱུང་བ་ལྔའི་ལྷ་མོ་དེས་ཡང་མེ་ལྷ་གཏམ་གྱི་ངོ་བོར་རྒྱུ་བ་ན་ཁྲོ་མོ་ཆེན་མོའི་དབྱིབས་ཀྱིས་འོད་ཀྱི་གྲི་གུག་གིས་སྙིང་ནས་དྲལ། སྔགས་ལ་ཆེ་གེ་མོ་ཨ་མུ་ཀཾ་མཱ་ར་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་ཞེས་བྱའོ། ། བཀུག་སྟེ་ཀ་པཱ་ལར་བཅུག་སྟེ། རལ་གྲིས་གཏུབས་ལ་ཁོའི་སྲོག་རླུང་གི་དོན་སྙིང་ལྔ་སྲོག་རྩ་ནས་དྲངས་ནས། ཁྲོ་མོའི་ཞལ་དུ་གསོལ་ཏེ། ཤ་ཟོས་ཁྲག་རྔུབས་རུས་པ་འཆོས། ཤེས་པ་རླུང་ལ་བསྟིམས་པ་སྟེ་ལྷ་མོའི་ཐུགས་ནམ་མཁའ་སྟོང་པར་ཕྱལ་གྱིས་གཏོང་སྟེ། ནམ་ཕྱེད་ན་བརྒྱའམ་སྟོང་དུ་བྱ། ཉིན་ཕྱེད་དང་ཐོ་རངས་སུ་བྱས་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ལུས་སེམས་ཁ་སྦྱར་ཕྱེད་པར་འགྱུར་རོ། ། ད་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་སྟེ་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་དང་། དྲི་ཞིམ་པ་དང་། གོས་དང་། ཡུལ་དང་། མི་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། དགྲ་ཐམས་ཅད་དབང་དུ་རང་ཇི་ལྟ་བར་བསྒྲུབ་པ་ནི། ཡིད་བཞིན་ནོར་རྙེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་འཚོ་བས་མི་འབྱུང་བ་ནི། སྔར་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་ཐུགས་ཀ་ནས་ཉི་ཟླའི་སྟེང་ན་འོད་ཟེར་ལྔའི་འཁོར་ལོ་གནས་པ་ལས།

Following the word of the Victorious One and the instructions of the guru, if one teaches this to those who are unsuitable vessels, one will go to the lower realms; this should be understood from the accounts of the scholars of the past who met such fates. If one wishes to separate the union of a person who commits the acts of immediate retribution and who creates obstacles for the guru and the Dharma, one must have stability in the generation stage of the Venerable Lady. From the wheel at her heart, six hundred thousand [mantras] are emitted; this is applied to the key points of insight and time. When the Venerable Lady, the goddess of the five elements, moves in the form of the deity of speech, she tears out the heart with a curved knife of light in the form of a great wrathful goddess. Regarding the mantra "Amukam māraya," this is called "the two." Having summoned [the victim] and placed them in a skull-cup, one cuts them with a sword and draws the five vital organs and the life-wind from the life-channel. Offering these into the mouth of the wrathful goddess, one eats the flesh, drinks the blood, and chews the bones. The consciousness is dissolved into the wind, and the mind of the goddess is released into the empty expanse of space. At midnight, one should perform this a hundred or a thousand times. If performed at midday or at dawn, the union of the body and mind of the target will be severed. Now, as for the five sensory qualities—food, drink, fragrances, clothing, objects, and attractive people—to bring all enemies under one's own power as desired is like finding a wish-fulfilling jewel. For the yogi, so that obstacles to the Dharma do not arise regarding their livelihood, as previously explained, from the heart, upon the sun and moon, there resides a wheel of five-colored light rays.

འོད་ཟེར་ལྔ་འཕྲོས་ཏེ་རང་གར་འདོད་པའི་རང་གི་ཀ་པཱ་ལ་དུམ་བུ་གཅིག་པ་མཛེས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ནང་དུ་འོང་བར་བསམས་ཏེ། ཐམས་ཅད་རང་གིས་སིདྡྷི་ཧཱུཾ་ཞེས་འོངས་པར་བསམ་པ་ཙམ་གྱིས་རྒྱལ་པོའི་བསོད་ནམས་ཙམ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་བས་ན་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། ། དེ་གང་གིས་འགྲུབ་ན་ལྷ་གསལ་བ་དང་། ངག་བརྟན་པས་ཏེ་བཟླས་པས་འགྲུབ་པ་དང་། དུས་ཀྱི་གནད་ལ་ངལ་སོ་ནུས་པ་ངེས་སོ། ། ད་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་དང་། མི་རྒོད་མ་རུངས་པ་བཅིང་ཞིང་བཟློག་པར་བྱ་སྟེ། དབེན་པར་བག་ཡངས་སུ་རྒྱུ་བ་ནི། བདག་གང་ཡང་རུང་བའི་ལམ་དུ་རྒྱུ་བའི་དུས་སུ་གོམ་པ་འབོར་ཁར་རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་མ་ཡིད་ལ་དྲན་པར་ཝལ་གྱིས་བྱ་བ་དང་། གཡས་པའི་རོགས་པོ་སྤངས་ལ། དེ་མ་ཡིན་པའི་རོགས་ཀྱི་ཐད་ཀར། སྤྱི་གཙུག་ཨུཏྤ་ལའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ། ཡི་དམ་གྱི་གསོལ་བ་གདབ། གོས་ཀྱི་གཤམ་གྱི་སྣ་ལ་ནང་གི་ཡི་གེ་པཾ་ལས་པདྨའི་སྟེང་དུ་ཏཱཾ་ལྗང་སྔོན་བསམས་ལ། དེའི་འོད་ཀྱིས་འཇིགས་པ་བརྒྱད་གང་འོད་དུ་ཉེ་བ་དེ་གོས་དེའི་གོས་ཁུད་དུ་(ཧྲི་ལ་,ཧྲིལ་)གྱིས་དྲིལ་ལ། རྒྱུ་བ་གཉིས་ཀ་བཅད་ལ། བསྒྲུབ་བྱ་མཚམས་ཚུན་ཆད་ཕྱག་མཚན་རུས་ཕྲེང་གིས་བཅད་དེ་འགུལ་མི་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ལམ་གྱིས་ཚུམས་ཅིག་གཏུམས་ལ་སྔགས་བདུན་ནམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བརྗོད་དོ། ། མདུད་པ་དམར་པོ་བཅིངས་ལ་སྔགས་ཨ་མུ་ཀཾ་བཱ་ཤཾ་མ་ནཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་རྣམས་རེ་འཇོག་མ་ཡིན་པར་དུས་གཅིག་ཏུ་བྱ་བའི་མན་ངག་གོ། ། འཇིགས་པ་ལས་ཐར་ནས་མདུད་པ་མ་བཀྲོལ་ན་སྡིག་པ་ཆེའོ། ། རྟེན་འབྲེལ་དེ་རྣམས་ཚང་ན་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ།

Imagine that five-colored light rays radiate and enter into your own skull-cup (kapāla), which is single-piece, beautiful, and vast, wherever you desire. By merely imagining that everything comes in with the sound of "SIDDHI HŪṂ," even the merit of a king will arise. Therefore, it is said, "toward all that is pleasing." How is this accomplished? It is accomplished through the clarity of the deity and the stability of speech—that is, through recitation—and by being able to rest at the crucial points of time. Now, the yogi should bind and repel the eight great fears and wicked bandits. Regarding wandering freely in solitude: at the time of walking along any path, as you take each step, vividly bring to mind the Venerable Tārā. Abandoning your right-hand companion, face the direction of your other companion. Bind the utpala mudrā at the crown of your head and offer prayers to the yidam. At the tip of the hem of your garment, visualize a blue-green TĀṂ upon a lotus arising from the internal syllable PAṂ. With its light, wrap whatever of the eight fears is approaching into the fold of that garment. Cut off both paths; delimit the area to be protected with a bone rosary as a hand-symbol, making it impossible for them to move, and completely enclose the path. Recite the mantra seven or twenty-one times. Tie a red knot and recite the mantra: amukaṃ vāśamānaya svāhā. This is the pith instruction for performing all these actions simultaneously rather than one by one. If you do not untie the knot after being freed from the fear, it is a great sin. If these interdependent conditions are complete, there is no doubt.

། ད་ནི་ཤེས་རབ་བློ་འཕེལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་སྔར་བསྟན་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས། ཆོས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་བྱ་བ་ནི། ཚེས་གཅིག་ནས་བཟུང་ནས་ཙནྡྲ་རུལ་པའི་བར་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། ཞག་ལྔར་ཆུ་གཙང་ལ་སྔགས་བཏབ་སྟེ་ཐོ་རངས་དུས་ཀྱི་གནད་ལ་སྦྱར་ཏེ་བཏུང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཞག་ལྔར་དཀར་གསུམ་ལ་བཏབ་སྟེ་དུས་གསུམ་དུ་བཏུང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཞག་ལྔར་སྐྱུར་རྩི་གཞན་གྱིས་མ་འབགས་པ་ལ་སྔགས་བཏབ་ལ་བཏུང་སྟེ་དེའི་སྔགས་ནི་འདིའོ། ། ཨོཾ་པྲཛྙཱ་པུཥྚིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་མཐར་རྟེན་གྱིས་བཟླས་ཏེ་ཐོ་རངས་འཐུངས་ན་འགྲུབ་བོ། ། ནམ་རེ་ལ་ཤློ་ཀ་སུམ་སྟོང་ཟིན་ནོ། ། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་ན་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་བསྙེན་པ་གྲུབ་ནས་རང་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབས་ནས། རྟེན་ལྷ་མོ་བྱིན་རླབས་ལྡན་པ་ལ་གཡོན་པའི་ས་དང་། མེའི་དུས་མཆོད་པ་དང་གཏོར་མས་མཉེས་པར་བྱས་ལ། བསྟོད་པ་དང་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། དེ་མ་ཏཱ་རེ་ཨེ་ཀ་ཛཱ་ཊི་མ་ནི་སིདྡྷི་ཧཱུཾ་ཞེས་པས་འགྲུབ་བོ། ། ཤེལ་ཆུ་ཤེལ་གྱི་སྦྱོར་བ་བཞིན་ནོ། ། གཞན་ཡང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དབང་དུ་བསྡུ་བར་འདོད་ན། སྔགས་འདི་མཐར་རྟེན་བྱ་སྟེ། ན་མོ་བྷ་ག་ཏེ་ཨུཥྞཱི་ཥ་ས་དྷ་རེ་དྷ་ར་ན་ཏྲི་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། གི་ཝཾ་ལ་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བསྔགས་ནས་དཔྲལ་བར་ཐིག་ལེ་བྱས་ན་གང་ལ་བལྟས་པ་དེ་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། ། མིག་རྫས་ལ་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བསྔགས་ཏེ་མིག་ལ་བསྐུས་ན་གང་འཕྲད་པ་དེ་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། ། ཆུ་ཁྱོར་གང་ལ་སྔགས་ལན་བདུན་བཟླས་ཏེ་འཐུངས་ན་མ་བསླངས་པར་ཟས་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །

Now, the practice for increasing the intellect of insight shall be explained. One who possesses the yoga previously taught should act so as to be unimpeded regarding all objects of knowledge of the Dharma. This is to be accomplished from the first day of the lunar month until the full moon. For five days, one should recite the mantra over pure water and drink it at the crucial time of dawn. Then, for five days, one should recite the mantra over the "three whites" and drink them at the three times of day. Then, for five days, one should recite the mantra over sour gruel that has not been contaminated by anything else and drink it. The mantra for this is: OṂ PRAJÑĀPUṢṬIṂ KURU SVĀHĀ. If one recites this with the support of the deity and drinks it at dawn, it will be accomplished. One will then master three thousand ślokas every day. If it is not accomplished, then having completed the preliminary service (sevā) as previously taught, one should accomplish all one's desires just as one wishes. Then, having pleased the blessed goddess—the support—with earth from the left [hand], fire offerings, and torma offerings at the time of the fire, and having offered praise and supplication, it is accomplished by reciting: DEVA MĀTARE EKAJAṬĪ MAṆI SIDDHI HŪṂ. It is like the application of crystal water. Furthermore, if one wishes to bring all beings under one's power, one should append this mantra: NAMO BHAGAVATE UṢṆĪṢASAHARE DHARANATRĪYE SVĀHĀ. If one recites this one hundred and eight times over bezoar and makes a tilaka mark on the forehead, whoever one looks at will become joyful. If one recites it one hundred and eight times over eye-salve and applies it to the eyes, whoever one encounters will become joyful. If one recites the mantra seven times over a handful of water and drinks it, one will obtain food without having to ask for it.

ཚོགས་ཀྱི་ནང་དུ་འགྲོ་ན་རང་གི་གོས་ཀྱི་མཐའ་མ་ནས་ལག་པ་གཡོན་པས་བཟུང་ལ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བཟླས་ཏེ་ཕྱིན་ན་ཚིག་བཙན་ཞིང་བདེན་པར་འགྱུར་རོ། ། ཤགས་འདེབས་ན་ལན་ཐེབས་ཤིང་མི་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། ། ལམ་དུ་འགྲོ་ན་དུས་དང་སྦྱར་ན་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། གཟུངས་རིང་རྟག་ཏུ་བཟླས་ན་བདུད་དང་ནག་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་ཤིང་དགྲ་དང་བགེགས་ཀྱིས་མི་ཐུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། གཞན་ཡང་ཕན་ཡོན་དང་ཕན་ཡོན་གྱིས་ཉམས་སུ་བླང་བའི་མན་ངག་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལས་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ལས་ཚོགས་པའོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་རྗེ་ཉེར་བསྡུས་པ། ། རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་མ་དྲན་པས་འདོད་སྒྲུབ་མ། ། དེ་ཡི་སྒྲུབ་ཐབས་དཀའ་འགྲེལ་མན་ངག་ཉམས་སུ་བླང་ཐབས་མཛུབ་ཚུགས་འདིས། ། མུན་པ་བསལ་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་བཀོད་བདག་གིས་རློབ་པར་ཤོག། རྗེ་བཙུན་མ་སྒྲོལ་མའི་མན་ངག་མེ་ལོང་དངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྫོགས་སོ། ། ། ། བེམས་པོའི་སྣ་རྩེ་དང་། འོད་ཀྱི་དང་། དྲན་པའི་དང་། དུས་ཀྱི་དང་། དབྱིབས་ཀྱི་དང་། མྱོང་བའི་སྣ་རྩེའོ། ། རྟག་པའི་བཛྲ་ནས་བརྒྱུད་པའི་དངོས་གྲུབ་བརྟན་གཟིགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྐོར་འདི། རྨ་དང་བ་རི་གཉིས་ཀྱི་ལུགས། ། དྷརྨྨཱ་ཀཱིརྟི་ཞེས་བྱ་བས། ། དཔྱལ་དང་བླ་མ་གུས་སྟོན་ལ། ། ཞུས་པ་རིན་ཆེན་ལྟ་བུ་འདི། ། སྒྲོལ་མའི་ཞབས་ལ་གཏུགས་པར་སྨོན། །

If one enters into an assembly, one should hold the hem of one’s own garment with the left hand, recite [the mantra] twenty-one times, and then proceed; one’s words will become authoritative and true. If one engages in debate, one will be able to respond and will not be defeated. If one travels on a road, all purposes will be accomplished if one acts in accordance with the proper time. If one constantly recites the long dhāraṇī, one will not be harmed by māras or the side of darkness, and one will not be overcome by enemies or obstructors. Furthermore, the benefits and the pith instructions for practicing those benefits should be learned from the sublime gurus. This concludes the collection of activities. The condensed compassion of all Buddhas, the Venerable Tārā, who fulfills desires through mere recollection—through this "Finger-Pointing" method for practicing the sādhana, commentary, and pith instructions, may I clear away the darkness and establish the welfare of beings. This concludes "The Mirror of Pith Instructions of the Venerable Tārā." The tip of the nose of the inanimate, the tip of light, the tip of mindfulness, the tip of time, the tip of shape, and the tip of experience. This cycle of the tantra of the "Stable Vision of Siddhi" transmitted from the eternal Vajra is the tradition of both Ma and Bari. This jewel-like [teaching], requested by Dharmakīrti from Pyal and Lama Gütön, is a prayer to touch the feet of Tārā.