A Sādhana of Various Practices Associated with the Compassionate Tārā

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཀཱ་རུ་ཎ་སཱ་དྷ་ནཾ་ཀརྨ་བི་ཤྭ། བོད་སྐད་དུ། ཐུགས་རྗེ་སྒྲོལ་མ་ལས་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒྲུབ་ཐབས། རྗེ་བཙུན་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དབེན་པའི་གནས་སམ་ས་ཕྱོགས་སུ། ། སྲོག་ཆགས་སྤངས་པའི་ས་ལ་ནི། ། རིན་ཆེན་འབྲུ་ལ་དྲི་དང་བཅས། ། ཆུ་གཙང་ལ་ནི་སྔགས་ནི་བཟླས། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཾ་ཏྲིཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དང་བཟླས་ལ་གདབ། ། དེ་ནས་འཇིམ་པ་སྦྱང་བྱས་ལ། ། རང་ཉིད་ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་གྱིས། ། སྙིང་གའི་སྔགས་ལ་ལྔ་འཕྲོས་པས། ། འཇིམ་ པ་འོད་ལྔ་དག་ཏུ་འགྱུར། ། དེ་ལས་འོད་འཕྲོས་འཇིམ་པ་ཡི། ། བྱིན་བརླབས་བསྡུས་ཏེ་དེ་ལ་བསྟིམ། ། དེ་ནས་འབི་འབི་བྱ་བ་དང་། ། སྐོལ་ཕོར་སྔགས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་སྦྱང་། ། སྔགས་འདིས་སཱཙྪ་གདབ་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཾ་ཏྲིཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཧྲཱིཿཨཱ་ཡུཿབཛྲ་ཀཱ་ཡ་ཙིཏྟ་ཧཱུཾ། སྒྲོལ་མ་འོད་ཀྱིས་ སྐོར་གསལ་ནས། ། ཡེ་ཤེས་དགུག་དང་གཞུག་པ་དང་། ། མཆོད་པ་བསྟོད་པ་རྒྱས་པར་བྱ། ། མེ་ཏོག་ལ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་སྔགས། ། ལན་བདུན་བཟླས་ཏེ་གཏོར་བས་ན། ། རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱ་བའོ། ། རྟེན་ལ་བསྐོར་བ་བྱེད་པ་ནི། ། ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་ལྡན་པ་ཡིས། ། སྙིང་གའི་སྔགས་ ལས་འོད་འཕྲོས་པས། ། རྟེན་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསམ། ། སྟོང་པའི་ངང་ལས་མཾ་ལས་ནི། ། པདྨ་འདབ་བརྒྱད་བསམ་པར་བྱ། ། དེ་སྟེང་ཧཱུཾ་སྔོན་ཞུ་བ་ལས། ། ཐོད་པ་གྲི་གུག་སྐུ་རུ་བསམ། ། སྙིང་གར་སྔགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། ། འོད་འཕྲོས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དགུག། བསྟིམ་ལ་མཆོད་པ་བསྟོད་པ་བྱ། ། དེ་ནས་བསྐོལ་བ་ཐ་མལ་གྱིས། ། བསྟོད་དང་སྔགས་བཟླས་གུས་པར་བྱ། །

In the language of India: Karuṇatārāsādhanakarmaviśva. In the language of Tibet: Thugs rje sgrol ma las sna tshogs pa’i sgrub thabs (The Sādhana of the Various Activities of Compassionate Tārā). Homage to the Venerable Lady Tārā! In a secluded place or a suitable location, upon ground free of living creatures, one should mix precious substances, grains, and fragrances with pure water while reciting the mantra: OṂ HRĪṂ TRIṂ HŪṂ PHAṬ OṂ ĀḤ HŪṂ. Recite this one hundred and eight times and apply it to the clay. Then, having purified the clay, one should maintain the divine pride of oneself as the deity. From the mantra at the heart, five rays of light emanate, and the clay is transformed into the five lights. From those, light radiates out, gathers the blessings of the clay, and dissolves back into it. Then, while making the small clay balls (bi-bi) and the mold (skol-phor), one purifies them with the light of the mantra. One should fashion the tsa-tsas with this mantra: OṂ HRĪṂ TRIṂ HŪṂ PHAṬ HRĪḤ ĀYUḤ VAJRA KĀYA CITTA HŪṂ. Once the Tārā has been clearly visualized within the light, one should perform the summoning and absorption of the wisdom beings, followed by extensive offerings and praises. By reciting the mantra of dependent origination seven times over flowers and scattering them, the consecration is performed. Regarding the circumambulation of the sacred object: possessing the divine pride, light radiates from the mantra at the heart, and one should contemplate that the object becomes emptiness. From the state of emptiness, from the syllable MAṂ, one should visualize an eight-petaled lotus. Upon that, from the melting of a blue HŪṂ, one should visualize the skull-cup and curved knife as the body [of the deity]. From the mantra wheel at the heart, light radiates and summons all the Buddhas. Having absorbed them, one should perform offerings and praises. Then, with ordinary devotion, one should offer praises and recite the mantra.

ཏིང་འཛིན་ལྷ་ཡི་ཐུགས་ཀ་ནས། ། འོད་བྱུང་བདག་ལ་ཕོག་པ་ཡིས། ། སྒྲིབ་དག་སྒྲོལ་མའི་སྐུ་རུ་གསལ། ། སྔགས་འདིས་རབ་ཏུ་བསྐོར་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཾ་ཏྲིཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ས་ཏི་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཆོ་གའོ། ། སྦྱིན་སྲེག་ཆོ་ག་བྱ་བ་ནི། ། ཡར་གྱི་ངོ་ཡི་ཚེས་བརྒྱད་ནས། ། ཉ་ཡི་བར་དུ་བརྩམ་པར་བྱ། ། སྣོད་གཙང་རས་ཀྱི་སྡོང་བུའོ། ། མར་དཀར་གྱིས་ནི་མར་མེ་སྦར། ། མེ་ལོང་ཁུད་དུ་ཏིལ་ལ་ནི། ། སྡིག་པ་ཡི་ ནི་གཟུགས་བྱས་ལ། ། མདུན་དུ་བཞག་ལ་སྤྱི་བོར་ནི། ། ཀཾ་བསམ་ཞུ་བས་ལུས་ལ་ཐིམ། ། དེ་ཡི་འོད་ཀྱིས་བདག་གིས་ནི། ། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་བཤད་པ་ཡི། ། ལམ་ནས་སྡིག་གཟུགས་དེ་ལ་བསྟིམ། ། མར་མེ་ཧཱུཾ་ལས་སྒྲོལ་མར་བསྐྱེད། ། ཡེ་ཤེས་དགུག་ལ་སོགས་ པ་ནི། ། སྔོན་གྱི་ཇི་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། ། དེ་ནས་སྡིག་པ་སྔགས་འདིས་བསྲེག། ཨོཾ་ཧྲཱིཾ་ཏྲིཾ་ཧཱུཾ་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ན་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། མཐེབ་སྲིན་གཉིས་ཀྱིས་སྡིག་པ་བསྲེག། བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བྱ་བར་གསུངས། ། སེར་བ་སྲུང་བའི་ཆོ་ག་ནི། ། བསྙེན་པ་མངོན་རྫོགས་རྣལ་འབྱོར་ པས། ། ཡུངས་ཀར་མེ་ཏོག་སྔོན་པོ་ལ། ། སྔགས་བཏབ་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོར། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཾ་ཏྲིཾ་ཧཱུཾ་རཀྵ་ས་མ་ཡ་བྷྱི་ཏ་དྷ་རེ་ཧུཾ་ཧུཾ་ཧུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་ལྡན་པས་སུ། ། སྐུ་གཟུགས་མངོན་དུ་མཆོད་པ་དང་། ། གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་འབད་པ་བྱ། ། ཁྲོ་མོ་ལྷ་ལ་བསྟོད་པ་ནི། ། ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་ངང་ལས་ཀྱང་། ། མཛེས་མ་ཁྲོ་བོ་སྒྲོལ་མ་མཆོག། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། ། སྐུ་མདོག་དྲག་པོའི་ཁྲོ་ཚུལ་ཅན། །

From the heart of the deity of meditative absorption, light radiates and strikes me; my obscurations are purified, and I appear clearly as the body of Tārā. One should then circumambulate while reciting this mantra: OṂ HRĪṂ TRĪṂ HŪṂ PHAṬ OṂ ĀḤ HŪṂ SATI SAMAYA HŪṂ PHAṬ. This is the ritual of meditation. As for the performance of the homa ritual: one should begin from the eighth day of the waxing moon until the full moon. Using a clean vessel and a cotton wick, light a lamp with white butter. Inside a mirror, fashion a figure of a pāpa (sin) out of sesame seeds. Place it in front and visualize the syllable KAṂ at its crown; as it melts, it dissolves into the body. Through its light, all my sins are explained away, and the form of the sin is absorbed into that [lamp] via the path of the [expiation]. Generate Tārā from the syllable HŪṂ within the lamp. The summoning of the wisdom beings and so forth should be understood as being just as before. Then, burn the sins with this mantra: OṂ HRĪṂ TRĪṂ HŪṂ SARVA PĀPAṂ DAHANA ŚĀNTIṂ KURU SVĀHĀ. It is taught that one should burn the sins with the thumb and ring finger one hundred and eight times. As for the ritual for protection against hail: the yogi who has completed the approach retreat should empower white mustard seeds and blue flowers with the mantra and scatter them toward the sky. OṂ HRĪṂ TRĪṂ HŪṂ RAKṢA SAMAYA BHŪTA DHARE HŪṂ HŪṂ HŪṂ PHAṬ PHAṬ. Possessing the divine pride of the deity, one should make offerings to the physical image, offer supplications, and exert effort. The praise to the wrathful goddess is as follows: From the state of the equality of the nature of phenomena (dharmatā), you are the beautiful and supreme wrathful Tārā, the very essence of the five wisdoms. Your body color is fierce, and you possess a wrathful demeanor.

བོང་ཐུང་གསུས་འཕྱང་འགྱིང་བག་ཅན། ། མགོ་ཕྲེང་བརྒྱ་ཡིས་སྐུ་ལ་བརྒྱན། ། དུར་ཁྲོད་རོ་ཡི་དཀྱིལ་ན་བཞུགས། ། སྐུ་གསུམ་འཆང་ བའི་ལྷ་མོ་ཁྱོད། ། ཞལ་གཅིག་སྤྱན་གསུམ་ཧེ་ཧེ་སྒྲ། ། ཡན་ལག་ཀླུ་བརྒྱད་ལྡན་དང་ལྡན། ། སྐུ་སྨད་སྟག་གི་པགས་པས་དཀྲིས། ། ལྗགས་འདྲིལ་མཆེ་བ་རབ་ཏུ་གཙིགས། ། ཕྱག་བཞི་དང་པོ་ཕྲེང་བ་སྟེ། ། ཐུགས་རྗེ་འགྲོ་འདྲེན་གྲི་གུག་གིས། ། ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་རྩད་ ནས་གཅོད། ། མཛེས་པའི་རང་རྟགས་ཨུཏྤལ་དང་། ། ཐོད་པ་དུག་ལྔ་རྣམས་འཇོམས་རྟགས། ། ཁྲོ་མོ་ཁྱོད་ལ་དུས་གསུམ་དུ། ། བདག་ནི་དྲན་བགྱིད་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། དུས་རྣམས་གདུག་པའི་བར་ཆད་རྣམས། ། ཞི་བར་ཁྲོ་མོ་ཁྱོད་ཀྱིས་མཛོད། ། རྒྱ་གར་བསིལ་བའི་སེང་ ལྡེང་ཕུག་ཏུ་སློབ་དཔོན་རྟག་པའི་བཛྲས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། མཁས་པ་ཆེན་པོ་བ་རི་ལོ་ཙཱ་བས་བསྒྱུར་བའོ། །

Short of stature, with a protruding belly and a haughty bearing, your body is adorned with a garland of a hundred heads. You dwell in the midst of corpses in a charnel ground. O Goddess who holds the three bodies, you have one face and three eyes, and the sound of "he-he." You possess the eight nāgas as your limbs, and your lower body is wrapped in a tiger skin. Your tongue is curled and your fangs are bared. Of your four hands, the first holds a rosary; with the curved knife of compassion that leads beings, you sever the afflictions and habitual tendencies at their root. The beautiful utpala is your own distinctive mark, and the skull cup is the sign of conquering the five poisons. O wrathful goddess, throughout the three times, I remember you and go to you for refuge. O wrathful goddess, please pacify all the obstacles of these evil times. This concludes the work composed by the master Nityavajra in the Cool Acacia Cave of India. It was translated by the great scholar Bari Lotsāwa.