༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཀཱ་རུ་ཎ་ཏཱ་ར་སདྷ་ནཾ། བོད་སྐད་དུ། ཐུགས་རྗེ་སྒྲོལ་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ། ཐུགས་རྗེ་ཉེ་འགྱུར་ཁྲོ་མོ་ལྷ་མོར་སྟོན། ། མཐོ་རིས་ཐར་པའི་བགེགས་རྣམས་སྒྲོལ་མཛད་མ། ། འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་(སྐྱོ་བཅིང་,སྐྱོབ་ཅིང་)། ། འདོད་ཡོན་ལྔ་ཡི་གདུང་བ་སེལ། ། ཕྲིན་ལས་བཞི་ཡིས་འགྲོ་དོན་མཛད། ། རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་མདུན་དུ་བཞུགས། ། གསོལ་བ་བཏབ་པས་མི་བསླུ་བའི། ། སྒྲོལ་མ་རལ་གཅིག་མ་ལ་འདུད། ། བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། ། སྙན་བརྒྱུད་ཞལ་ནས་ལུང་བསྟན་པའི། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི། ། གཉིས་པོ་འབྲེལ་འདོད་དོན་དུ་བྲི། ། གསང་བ་ལས་ཀྱང་ཆེས་གསང་བ། ། ཟབ་པ་བས་ཀྱང་ཟབ་པ་ཉིད། ། མཆོད་པ་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ཡིས། ། ཐེག་ཆེན་རིགས་ལྡན་སྨིན་པ་དེས། ། ལྷ་ཡི་མཚན་མ་དུར་ཁྲོད་དང་། ། ཁང་སྟོང་དབེན་ལ་བཀྲ་ཤིས་པར། ། མཆོད་ཡོན་ཞལ་ཟས་ལྡན་པ་ལ། ། བསྡམ་བྱ་བསྡམས་པར་བྱས་ནས་ཀྱང་། ། འཇམ་པའི་སྟན་ལ་འདུག་ནས་ནི། ། སྐད་ཅིག་ལེགས་ཉེས་བདུན་པོ་གསལ། ། འོད་ཀྱིས་སྲིད་གསུམ་གསལ་ནས་སུ། ། བསྡུས་ཏེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་སྔགས་གསལ། ། དང་པོ་པདྨ་དམར་པོའི་སྟེང་། ། ས་བོན་པདྨ་ནང་དུ་ཧཱུྃ། ། གྲི་གུག་ཧཱུཾ་བཅས་བྱུང་བ་ནི། ། རལ་གཅིག་སྒྲོལ་མ་རྗེ་བཙུན་མ། ། གཡོན་རྐྱང་མགོ་བོའི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན། ། ཐུང་ཞིང་གསུས་པ་འཕྱང་ལྡིར་འཇིགས། ། པདྨ་སྔོན་པོ་རོ་ཡི་གདན། ། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་སྐུ་མདོག་འཆང་། ། ཞལ་གཅིག་སྤྱན་གསུམ་ཧེ་ཧེ་བཞད། ། ཀླུ་བརྒྱད་སྟག་གི་པགས་པས་དཀྲིས། ། བཅུ་དྲུག་གནས་པ་འོ་མས་བརྒྱན། །
In the language of India: Karuṇatārāsādhanam. In the language of Tibet: Thugs rje sgrol ma’i sgrub thabs zhes bya ba (The Sādhana of Compassionate Tārā). She who manifests as the wrathful goddess of approaching compassion, who liberates from the obstacles to the higher realms and liberation, who protects from the eight great fears and dispels the torment of the five sensory desires, who acts for the benefit of beings through the four activities, and who always dwells before sentient beings—I bow to the Single-Tufted Tārā, who is unfailing when supplicated. Through the kindness of the lineage gurus, I shall write this for the sake of those who desire the connection between the two [traditions], as it was prophesied from the mouths of the oral lineage and spoken by the Buddha himself. It is more secret than the secret, and more profound than the profound. One who possesses the Mahāyāna lineage and desires to mature [the practice] should, like an offering, go to a place such as a charnel ground, an empty house, or a secluded and auspicious spot. Having prepared the water for the mouth and the food offerings, and having bound the vows to be observed, one should sit upon a soft cushion. In an instant, the seven [aspects of] good and bad are clarified. Having illuminated the three worlds with light, it is withdrawn, and all is clarified as the mantra of emptiness. First, upon a red lotus, is the seed syllable; within the lotus is the syllable HŪṂ. From the curved knife together with the HŪṂ, the Venerable Single-Tufted Tārā arises. With her left leg extended, she is adorned with a garland of heads. Short and with a protruding belly, she is terrifying. She stands upon a blue lotus and a corpse seat, assuming the colors of the outer, inner, and secret [mandalas]. With one face and three eyes, she laughs "He-he." She is wrapped in the skins of the eight nāgas and a tiger skin, and adorned with the sixteen [ornaments] and milk.