Sādhana of the Five Deity Tāra

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏཱ་ར་དེ་བ་པཉྩ་སཱ་དྷ་ནཾ། བོད་སྐད་དུ། སྒྲོལ་མ་ལྷ་ལྔའི་སྒྲུབ་ཐབས། ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ལྡན་མ་ཡི་དཔལ་ལྡན་ཡེ་ཤེས་མ། ། གསལ་བའི་ཐུགས་རྗེ་འགྲོ་ལ་སྟོན། ། བདུད་བཞི་ཚར་གཅོད་སྟོན་པའི་མཆོག། ལྷ་མོ་བརྩེ་ལྡན་མ་ལ་ཉེར་བཏུད་དེ། ། འགྲོ་བའི་གདུགས་གཅིག་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དེ་ཡི་སྒྲུབ་ཐབས་ཆོ་ག་བཤད། ། བས་མཐའ་ཤིང་གཅིག་ལྷ་ཡི་གནས། ། དུར་ཁྲོད་དབེན་པ་བཀྲ་ཤིས་པ། ། དད་ལྡན་དབང་ཐོབ་དམ་ཚིག་ལྡན། ། གསང་ཐུབ་གུས་ལ་ཤེས་རབ་ཆེ། ། དཔའ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བློ་ལྡན་པས། ། མཎྜལ་མཆོད་པ་བདུད་རྩིར་ལྡན། ། རྟེན་དང་མཆོད་པའི་ཡན་ལག་བཅས། ། ལྷ་གསལ་སྤྱན་དྲངས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ། མཆོད་པ་བདུན་པོ་ཚད་མེད་གསལ། ། འོད་སྤྲོ་བསྡུ་དང་སྟོང་པར་གསལ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། དེ་ལས་ཏཱཾ་གི་ས་བོན་ལས། ། ཡཾ་དང་བཾ་གྱིས་རླུང་དང་ཆུ། ། ལཾ་དང་རཾ་གྱིས་ས་དང་མེ། ། དེ་སྟེང་བྷྲཱུཾ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་། ། གྲུ་བཞི་རྟ་བབས་བཞི་དང་ལྡན། ། མུ་ཁྱུད་ལྟེ་བ་རྩིབས་བཞིར་ལྡན། ། གྲུ་ཆད་སྒོ་བཞི་རྒྱན་དང་ལྡན། ། དབུས་སུ་པདྨ་དུར་ཁྲོད་གདན། ། རྩིབས་ལ་དུར་ཁྲོད་པདྨས་མཛེས། ། དེ་སྟེང་ཏཱཾ་ཞུ་ཧཱུཾ་དུ་གསལ། ། དེ་ལ་ཐོད་པ་ཧཱུཾ་གིས་མཛེས། ། སྤྲོ་བསྡུ་སྦྱོར་བས་སྐུ་བསྐྱེད་དོ། ། མཐིང་ནག་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་མ། ། སྤྱན་གསུམ་རྔམ་པའི་ང་རོ་ཅན། ། སྦྲུལ་དང་སྟག་ལྤགས་རུས་པས་བརྒྱན། ། རལ་གྲི་རུས་ཕྲེང་གྲི་གུག་བསྣམས། ། ཨུཏྤལ་ཐོད་པ་གཡོན་པར་འཛིན། ། ཐོད་ཕྲེང་བོང་ཐུང་འགྱིང་བ་ཅན། ། ནུ་འཕྱང་བཅུ་དྲུག་ལོ་ལྟར་མཛེས། །

In the language of India: Tārādevīpañcasādhana. In the language of Tibet: Sgrub thabs lha lnga (The Sādhana of the Five Goddesses of Tārā). To the glorious wisdom goddess, endowed with great compassion, who displays clear compassion to wandering beings, the supreme teacher who subdues the four māras—to the goddess who possesses love, I bow down; to the sole parasol for wandering beings, I prostrate. I shall explain the ritual of her sādhana. In a remote borderland, at a solitary tree, a charnel ground, or a secluded and auspicious place, one who possesses faith, has received empowerment, and maintains the samaya, who is able to keep secrets, is respectful, and possesses great insight, being brave, diligent, and intelligent, should prepare a maṇḍala and offerings including nectar. Together with the supports and the branches of offering, having visualized the deity and invited her, one prostrates. The seven offerings are clarified through the immeasurables. Through the radiation and reabsorption of light, one visualizes emptiness: oṃ mahāśūnyatājñānasvabhāvātmako ’haṃ. From that, from the seed syllable tāṃ, arise yaṃ and vaṃ for wind and water, and laṃ and raṃ for earth and fire. Above that, from bhrūṃ, arises the celestial palace, square with four archways, possessing a perimeter, a hub, and four spokes. It has corner recesses, four gates, and ornaments. In the center is a lotus and a charnel ground seat; the spokes are beautified by charnel ground lotuses. Above that, tāṃ melts and appears as hūṃ. Adorned with a skull and hūṃ, through the yoga of radiation and reabsorption, the body is generated. She is dark blue, with one face and four arms, three eyes, and a fierce roar. Adorned with snakes, tiger skins, and bones, she holds a sword, a bone rosary, and a curved knife. In her left hands, she holds an utpala and a skull cup. Wearing a garland of skulls, short and haughty, with breasts hanging down, she is as beautiful as a sixteen-year-old.

མེ་རི་ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་ཡིས་བརྒྱན། ། དབུ་སྐྲ་དུད་ཁ་ཐོད་པས་བརྒྱན། ། ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་མདངས་ལྡན་བསྐྱེད། ། དེ་ནས་ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་ལས། ། ཤར་གྱི་རྩིབས་ལ་ཨོཾ་འཕྲོས་པས། ། དཀར་པོ་འོད་ལྡན་གསལ་བར་བསམ། ། ཞུ་བས་རྡོ་རྗེ་སྒྲོལ་མ་བསྐྱེད། ། མདོག་དཀར་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་མ། ། རུས་པའི་རྒྱན་དང་སྦྲུལ་གྱིས་བརྒྱན། ། སྟག་ལྤགས་ཐོད་པའི་ཕྲེང་བ་ཅན། ། ཕྱག་གཡས་རྡོ་རྗེ་གཡོན་པ་ནི། ། ཨུཏྤལ་དཀར་པོ་འཛིན་པ་བསྐྱེད། ། ལྷོ་ཕྱོགས་རྩིབས་ལ་ཧྲཱིཿའཕྲོས་པས། ། སེར་པོ་འོད་ལྡན་ཞུ་བ་ཡིས། ། རིན་ཆེན་སྒྲོལ་མ་གསེར་མདོག་ལ། ། རྒྱན་ལྡན་ཕྱག་གཡས་རིན་པོ་ཆེ། ། ཨུཏྤལ་སེར་པོ་འཛིན་པ་སྟེ། ། བརྐྱང་བསྐུམ་ཁྲོ་མོའི་ཆ་ལུགས་ལ། ། དགྱེས་པའི་གར་དང་ལྡན་པ་བསྐྱེད། ། ནུབ་ཕྱོགས་རྩིབས་ལ་ཏྲིཾ་འཕྲོས་པས། ། པདྨའི་སྒྲོལ་མ་ཐུགས་རྗེ་ཅན། ། མདོག་དམར་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་མ། ། ཕྱག་གཡས་པདྨ་དམར་པོ་འཛིན། ། གཡོན་པ་ཨུཏྤལ་རང་རྟགས་ཏེ། ། རྒྱན་ལྡན་གོང་དང་མཐུན་པར་བསྐྱེད། ། བྱང་ཕྱོགས་རྩིབས་ལ་ཕཊ་འཕྲོས་པས། ། ལས་ཀྱི་སྒྲོལ་མ་སྣ་ཚོགས་མདོག། ཕྱག་གཡས་རལ་གྲི་འབར་བ་སྟེ། ། གཡོན་པ་ཨུཏྤལ་རང་རྟགས་ཏེ། ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་ཡིས་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། བསྐྱེད་ལ་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་དྲངས་ལ། ། མཆོད་བསྟོད་བྱས་ལ་གཉིས་མེད་བསྟིམ། ། བྱིན་བརླབས་དབང་བསྐུར་རྫོགས་བྱས་ལ། ། མི་གསལ་བར་དུ་གསལ་བར་བསྒོམ། ། སྐྱོ་ན་བཟླས་པ་འབད་པར་བྱ། ། སྙིང་གའི་དཀྱིལ་དུ་ཡིག་འབྲུ་ལྔ། ། ཁ་དོག་ལྔ་རུ་གསལ་བྱས་ལ། ། ལྔ་ལས་འོད་ལྔ་སྤྲོ་བྱས་ལ། ། ལྔ་སྦྱངས་ཚུར་འདུས་ལྔ་རུ་གསལ། །

Adorned with the five mudrās and a mountain of fire, With smoke-colored hair and a skull-ornament, Visualize her as extremely radiant and luminous. Then, from the seed syllable at the heart, The syllable OṂ radiates onto the eastern spoke; Visualize it as white, luminous, and clear. Through its melting, Vajra Tārā is generated: White in color, with one face and two hands, Adorned with bone ornaments and snakes, Wearing a tiger-skin skirt and a garland of skulls. Visualize her holding a vajra in her right hand And a white utpala in her left. On the southern spoke, the syllable HRĪḤ radiates; Through its melting into yellow light, Generate Ratna Tārā, golden in color, Adorned with ornaments, holding a jewel And a yellow utpala in her right hand. With one leg extended and one drawn in, in the attire of a wrathful goddess, Visualize her in a joyful dance. On the western spoke, the syllable TRĪṂ radiates; Generate compassionate Padma Tārā, Red in color, with one face and two hands, Holding a red lotus in her right hand And an utpala, her own emblem, in her left. Adorned with ornaments, visualize her as before. On the northern spoke, the syllable PHAṬ radiates; Generate Karma Tārā, of variegated color, Holding a blazing sword in her right hand And an utpala, her own emblem, in her left. She is fully adorned with the five mudrās. Having generated them, invite the wisdom beings, Offer worship and praise, and dissolve them non-dually. Having completed the blessings and empowerments, Meditate clearly until the visualization is vivid. When weary, apply yourself to the recitation. At the center of the heart, visualize five syllables In five distinct colors. From these five, radiate five-colored lights; Having purified the five, they reabsorb and appear as the five.

རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ་དང་དྲུག། བཅུ་གཉིས་བར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གསལ་བར་བསྒོམ། ། བཞི་པོ་སྲེག་གསོ་བདེ་བ་རྒྱས། ། རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་རྩེ་ལ་དྲང་། ། བསྒྱིལ་ཞིང་བདེ་བ་ཉིད་ལ་བལྟ། ། མཚན་ལྡན་སྣོད་དུ་བཟང་པོས་དགང་། ། ལྔ་ལས་འོད་འཕྲོས་འདོད་ལྔ་དགུག། གཉིས་མེད་བསྟིམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་བྱ། ། མི་རྒོད་ས་དང་སྐེ་ཚེ་དང་། ། སྔགས་དང་ཏིང་འཛིན་བཅས་པས་བཅིང་། ། ཨོཾ་ཨ་མུ་ཀི་པྲ་ཤཱ་མ་ནཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ། ཞི་བ་དཀར་པོ་འཕྲོ་འདུས་སྦྱར། ། རྒྱས་པ་སེར་པོ་བསོད་ནམས་རྒྱས། ། མི་རྨོངས་དབང་དུ་དམར་པོས་བསྡུས། ། མངོན་སྤྱོད་ནག་པོའི་ལས་ཀྱིས་གསད། ། ཤེས་རབ་འཕེལ་བའི་འཇམ་པའི་དབྱངས། ། ཉི་ཤུ་བར་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། ། དཀར་གསུམ་ཆུ་གཙང་སྐྱུར་རྩིས་དགང་། ། སྔགས་བཟླས་ཐོ་རངས་དུས་ཉིད་དུ། ། གསོལ་བཏབ་དེ་དུས་བཟའ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་པྲཛྙཱ་པ་ར་ཏཱ་ར་ས་ཏ་མུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། འཇམ་དབྱངས་ཤེས་རབ་ལྟ་བུར་འགྱུར། ། བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་པས་སྦྱར་བར་བྱ། ། ལྷ་ཉེ་འདོད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡི། ། ཐང་ཀ་ལུགས་སྐུ་རས་རིས་ལ། ། རབ་གནས་བྱས་ལ་ལྷར་བསྐྱེད་ལ། ། ཡེ་ཤེས་བསྟིམས་ལ་མཆོད་བསྟོད་བྱ། ། བདག་ཉིད་ཐ་མལ་ཉིད་དུ་སྟེ། ། བཟླས་པ་བྲི་བྱ་གསོལ་བཏབ་འགྲུབ། ། ཨོཾ་རཏྣ་སི་ཏུ་བཱི་རསྟི་ཧཱུཾ་ཕཊ། མིག་ནི་གསལ་བར་འདོད་པ་ཡི། ། རིན་ཆེན་སྣོད་དུ་འོ་མས་དགང་། ། ན་ལེ་ཤམ་གྱི་རྫས་ཀྱང་བླུགས། ། རྟེན་གྱི་མདུན་དུ་བཞག་བྱས་ལ། ། ལྷར་བསྐྱེད་གསང་སྔགས་འབུམ་དུ་བཟླས། ། ཨོཾ་ཏཱ་ར་ཙཀྵུ་ས་མ་ཏི་ཧཱུཾ་ཕཊ། སྲིད་གསུམ་གསལ་བའི་ཤེས་རབ་འཆར། །

In three, six, or up to twelve months, the superior, middling, and inferior [attainments] will be accomplished. Clearly meditate on method and insight. The four [elements] are burned, restored, and bliss is expanded. Draw [the essence] to the tip of the vajra-jewel. Concentrate and look at the bliss itself. Fill a qualified vessel with the excellent [substances]. From the five, light radiates and the five sensory desires are summoned. Dissolve them non-dually and enjoy. With wild earth, mustard seeds, and the mantra along with meditative absorption, bind [the target]. OṂ AMUKI PRAŚĀMANĀYA SVĀHĀ. For pacifying, apply the white radiating and absorbing. For enriching, yellow increases merit. Red gathers [beings] without delusion through magnetizing. Black activities of wrathful sorcery kill. To increase insight, practice Mañjughoṣa for up to twenty [months]. Fill [a vessel] with the three whites, pure water, and sour nectar. Recite the mantra at the time of dawn; having offered prayers, consume it at that time. OṂ PRAJÑĀPARĀTĀRA SAT MUṂ PHAṬ SVĀHĀ. One will become like Mañjughoṣa in insight. One endowed with diligence should apply [this]. For the yoga of desiring to approach the deity, perform the consecration on a thangka, cast statue, or cloth painting. Generate the deity and dissolve the wisdom [beings]; perform offerings and praises. Remaining in one's ordinary state, the recitation, the drawing, and the prayers will be accomplished. OṂ RATNASITUVĪRASI HŪṂ PHAṬ. For those desiring clear vision, fill a precious vessel with milk. Also pour in the substance of long pepper. Place it before the support, generate the deity, and recite the secret mantra one hundred thousand times. OṂ TĀRA CAKṢU SAMĀDHI HŪṂ PHAṬ. The insight that clarifies the three realms will arise.

ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་འབྱུང་པོ་དང་། ། རོ་ལངས་མཁའ་འགྲོ་མི་མ་ཡིན། ། གནོད་པར་མི་འགྱུར་དབང་དུ་འདུ། ། བདུད་དང་མུ་སྟེགས་ཕམ་པར་བྱེད། ། འཇིགས་ཆེན་བརྒྱད་ལས་རྣམ་པར་ཐར། ། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཟླ་བཞིན་རྒྱས། ། ཤེས་རབ་ཉི་མ་ལྟ་བུར་འགྱུར། ། ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་མཁའ་བཞིན་འགྱུར། ། གང་འདོད་ཐམས་ཅད་དབང་དུ་འགྱུར། ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ། ། གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་རྣམས་དང་། ། རོ་དང་རེག་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས། ། ཞི་རྒྱས་དབང་དང་མངོན་སྤྱོད་ལས། ། སྐད་ཅིག་མ་ལུས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། ནད་ཀྱི་རིགས་སུ་གང་གཏོགས་པ། ། མེ་དང་རྩི་བུར་ལྟ་བུར་འགྱུར། ། མཐུ་སྟོབས་དབང་ཕྱུག་གྲགས་དང་ལྡན། ། ཤི་འཕོས་བླ་མེད་ཞིང་དུ་སྐྱེ། ། བླ་མ་མཁའ་འགྲོའི་སྤྱན་སྔ་རུ། ། ལོ་གཅིག་ཟླ་བ་གང་བསྒྲུབ་པ། ། སྨོད་དུ་བཙུགས་ཏེ་འབད་པར་བྱ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་རྣམས་ལ། ། རབ་གནས་དབང་ནི་བསྐུར་བྱས་ལ། ། དུས་བཟང་མཆོད་དང་གཏོར་མ་དབུལ། ། མེ་ཏོག་སྔོན་པོས་མཎྜལ་དབུལ། ། དེ་ལྟར་ལྷ་རྣམས་ལུང་སྟོན་འགྱུར། ། འབད་པར་གྱུར་ཀྱང་རྟགས་མེད་ན། ། ཉམས་དང་སྡིག་པ་ཆེ་ལྡན་པས། ། སྦྱིན་སྲེག་ཚོགས་འཁོར་མཎྜལ་དང་། ། སྐུ་གཟུགས་བཞེངས་ལ་བཤགས་པ་བྱ། ། ལྷ་ཡི་སྤྱན་སྔར་གསོལ་བ་གདབ། ། བཟླས་པ་གཉིས་འབུམ་བསྐྱར་ལ་འབད། ། བདག་ལ་བྲི་བའི་མཐུ་མེད་ཀྱང་། ། སྒྲོལ་མ་རལ་གཅིག་གཙོ་བཅས་ལ། ། མོས་པའི་གང་ཟག་དངོས་གྲུབ་འདོད། ། དེ་ཡི་དོན་དུ་རྣམ་པར་བཀོད། ། དངོས་གྲུབ་ལྷ་ཡི་ཞལ་མཐོང་ཤོག། སྒྲོལ་མ་ལྷ་ལྔའི་སྒྲུབ་ཐབས་རིན་པོ་ཆེ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ།

Gods, nāgas, yakṣas, and bhūtas, Vetālas, ḍākinīs, and non-humans— They will not cause harm but will be brought under control. Māras and heretics will be defeated. One will be liberated from the eight great fears. Desirable enjoyments will increase like the moon. Insight will become like the sun. Afflictions and habitual tendencies will become like the sky. Whatever is desired will be brought under control. One will be completely victorious over all adverse factors. Form, sound, smell, taste, and touch will be perfect. Through the activities of pacifying, enriching, magnetizing, and subjugating, All will be accomplished without exception in a single instant. Whatever types of diseases there may be, They will become like fire or sugar. One will possess power, strength, sovereignty, and fame. After passing away, one will be reborn in an unsurpassed realm. In the presence of the guru and ḍākinīs, For one year or for a month, whatever is practiced, One should strive with diligence, having established the commitment. Upon the supports of body, speech, and mind, Having performed the consecration and empowerment, One should offer worship and torma on auspicious days. One should offer a maṇḍala of blue flowers. In that way, the deities will grant prophecies. If, despite striving, no signs appear, It is because of impairments and great negativity; Therefore, perform fire offerings, feast circles, and maṇḍalas, Construct images, and perform confession. Pray in the presence of the deities. Strive to repeat the recitation two hundred thousand times. Although I lack the power to write this, For those individuals with devotion who desire siddhis For Tārā, Ekajaṭī, and the rest, I have arranged this for their sake. May the face of the deity of siddhis be seen! The Sādhana of the Five Deities of Tārā, titled The Clarifying Jewel.

སློབ་དཔོན་རྟག་པའི་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་པཎྜི་ཏ་ར་ཏ་ན་དྷ་ཏི་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་རྨ་བན་ཆོས་འབར་གྱིས་བསྒྱུར་བའོ། ། ༄༅༅། ། རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་ཤར་ཕྱོགས་ན། སློབ་དཔོན་རྟག་པའི་རྡོ་རྗེ་ཆོས་བཤད་ཀྱིན་ཡོད་པ་ལ། ཕག་རྫི་མ་རྒན་མོ་ཞིག་དེར་བཏུད་ནས། རེས་ཞིང་ནི་ངུ་། རེས་ཞིང་ནི་དགོད་པ་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་མཁའ་འགྲོ་མ་ཅིག་ཡིན་པར་ཤེས་ནས། ཁྱོད་རེས་ངུ་རེས་དགོད་པ་ཅི་ཉེས་བྱས་པས། ང་དགོད་པ་ཁྱོད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བཤད་པ་ལ་དགའ་ནས་དགོད་པ་ཡིན། ངུ་བ་ཁྱེད་རང་གི་རྒྱུད་ལ་མང་མ་ཐེབས་པར་འདུག། སློབ་མ་ལ་ཡང་ཁྱེད་གྲགས་ཕྱིར་ལ་ཉན་གྱིན་འདུག་པ་ལ་ངུ་བ་ཡིན་ཟེར། དེར་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་བྱས། མཎྜལ་ཕུལ་ནས་གང་ལས་ཞུ་བྱས་པས། ང་ཕག་རྫི་མ་རྒན་མོ་ཅིག་ལ་ཆོས་ཅི་ལ་ཡོད། ངས་ཁྱོད་ལ་ལུང་བསྟན་གྱིས། ཟངས་གླིང་ཕྱིའི་ཡུལ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཇོ་མོ་སྒྲོལ་མ་བསྒོམ་པ་ཅིག་ཡོད་ཀྱིས། དེར་སོང་ལ་གདམས་པ་ཞུས་ཤིག་ཟེར་ནས། སློབ་དཔོན་གྱིས་གསེར་མང་བར་བསྣམས་ནས་བྱོན་པས་ཟངས་གླིང་གི་རྒྱལ་པོ་ཅིག་ལ་འདི་ན་ཇོ་མོ་སྒྲོལ་མ་བསྒོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཅིག་ཡོད་པར་འདུག་པ། གང་ན་ཡོད་དྲིས་པས། དེ་ངའི་མཆོད་གནས་ཡིན་ལུང་པའི་ཕུ་ཡ་གི་ན་ཡོད་ཟེར། དེར་རྒྱལ་པོ་ལ་གསེར་ཞོ་གཅིག་ཕུལ་ནས། ང་དང་མཇལ་བར་ཞུ་བའི་ཞུ་བ་འབུལ་དགོས་བྱས་པས་དེ་བྱར་མི་འདོད་ཁོང་གི་ང་མ་ཤི་བར་དུ་མཆོད་གནས་བྱས་པར་ཆད། ངས་ཁོང་ལ་ཆོས་ཞུ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་ངོ་མི་བྱེད་པར་ཆད་པ་ཡིན་ཟེར། འཕྲད་པའི་ཐབས་ཡོད་དམ་བྱས་པས་ཡོད་ཀྱིས།

This concludes the work composed by the master Śāśvatavajra. It was translated by the Indian preceptor and paṇḍita Ratnadhati and the Tibetan translator Ma-ban Chos-’bar. In the eastern region of India, while the master Śāśvatavajra was teaching the Dharma, an old female pig-herder approached him. At times she wept, and at times she laughed. The master, recognizing her to be a ḍākinī, asked, "Why do you sometimes weep and sometimes laugh?" She replied, "I laugh because I am delighted that you teach without error. I weep because the Dharma has not taken root in your own continuum, and because your disciples listen only for the sake of your reputation." She then prostrated, circumambulated him, and offered a maṇḍala, asking, "From whom should I request the teachings?" He said, "I am but an old pig-herder; what Dharma could I have? I shall give you a prophecy. In the outer land of Tāmradvīpa, there is a yoginī who meditates on the Lady Tārā. Go there and request the instructions." The master took a great deal of gold and set out. Upon arriving in Tāmradvīpa, he asked the king, "Is there a yogin here who meditates on the Lady Tārā? Where is she?" The king replied, "She is my object of worship; she is up there at the head of the valley." The master offered the king a gold sho and requested an audience. The king said he did not wish to do so, stating, "I have pledged to serve as her object of worship until I die. I have also pledged that no matter what occurs—such as my requesting the Dharma from her—I shall not interfere." The master asked, "Is there any way to meet her?" The king replied, "There is."

དགོན་པར་སོང་དེའི་སྒོ་ན་ཇོ་མོ་སྒྲོལ་མའི་སྐུ་ཅིག་ཡོད་ཀྱིས་བསྐོར་བ་བྱེད་དུ་ནང་པར་འོང་གིས། བསྐོར་བ་ཟིན་ཟིན་དུ་སྡོད་ལ་ཟིན་པ་དང་། རྡོ་གྲུ་བཞི་ཅིག་གི་སྟེང་དུ་ཅུང་ཞིག་སྡོད་ཀྱིས། དེར་མཎྜལ་ཕུལ་ལ་ཞུས་ཤིག་ཟེར་རོ། ། དེར་བྱོན་ནས་བསྡད་པས་ནང་པར་བྱོན་ནས་མདུན་ལ་བསྐོར་བ་མཛད་ནས་རྡོའི་སྟེང་དུ་བཞུགས་པ་ལ་གསེར་ཕུལ་ནས་གདམས་པ་ཞུས་པས། གསེར་བསྣམས་ནས་སློབ་དཔོན་ལ་ཕྱི་རྒན་རྒྱབ་ནས་ནང་དུ་གཤེགས་སོ། ། དེར་ཞག་གསུམ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་ཀྱིན་བསྡད་པས། ཞག་གསུམ་ནས་བྱོན་ནས་ཁྱོད་ཅི་འདོད་གསུང་། བདག་སངས་རྒྱས་པའི་གདམས་ངག་ཞུ་བྱས་པས། ཇོ་མོ་སྒྲོལ་མ་དངོས་གྲུབ་བརྟན་པར་གཟིགས་པའི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ནས་གདམས་པ་གནང་ནས་བསྒྲུབས་པས་ལོ་གསུམ་གྱིས་ཞལ་གཟིགས། དེས་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་ཚོགས་ཐམས་ཅད་མཛད། དེའི་སློབ་མ་ཨ་མོ་གྷ་བཛྲ་ཆེན་པོ། དེའི་སློབ་མ་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་གདན་པ། དེས་བ་རི་ལོ་ཙཱ་བ་དང་། རྨ་ཆུང་ལོ་ཙཱ་བ་ལ་གནང་ངོ་། ། ། །

"Go to the monastery; there is a statue of the Lady Tārā at its entrance. Perform circumambulations and return in the morning. While you are still circumambulating, stay there, and once finished, sit for a moment upon a square stone. Offer a maṇḍala there and make your request," he said. He went there and stayed. In the morning, [the master] arrived and performed circumambulations in front of him. While [the disciple] sat upon the stone, he offered gold and requested instructions. [The master] took the gold and entered the inner quarters, followed by the old master. There, he remained for three days offering prayers. After three days, [the master] came out and asked, "What do you desire?" He replied, "I request the instructions for attaining buddhahood." Based on the Tārā-siddhi-sthirā-darśana-tantra, he granted the instructions. By practicing them, he beheld the face [of the deity] in three years. He then composed the sādhana and all the ritual activities. His disciple was the great Amoghavajra. His disciple was the guru Vajrāsana-pāda. He, in turn, granted them to Bari Lotsāwa and Machung Lotsāwa.