A Praise of Pīṭhīśvarī

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པི་ཐི་ཤྭ་ར་སྟོ་ཏྲ། བོད་སྐད་དུ། ཞིང་གི་དབང་ ཕྱུག་མའི་བསྟོད་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞིང་གི་དབང་ཕྱུག་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་འཕྲོག། དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ནི། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་དོན་དུ། ། སྙིང་རྗེའི་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། འཁྲུལ་པས་ཁྱབ་པ་ཐམས་ཅད་ དུ། ། ཞབས་ཀྱིས་མནན་ནས་རྣམ་པར་སྤངས། ། ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་བསལ་བ་ཡི། ། ཞིང་གི་དབང་ཕྱུག་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་མཆོག་ཏུ་སྤངས། ། དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས། ། རྣམ་པ་ཅན་ནི་རྣམ་པ་མེད། ། བྱང་ཆུབ་གཟུགས་ ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། སྐུ་མདོག་དམར་མོ་ཞལ་བཞི་མ། ། དགའ་བ་ལ་སོགས་གཟིགས་པ་ཡི། ། ཁྲོ་མོའི་ཞལ་གསུམ་འོད་འཕྲོ་མ། ། ཞི་བའི་གཟུགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཕྱག་འཚལ་མགོ་བོའི་ཕྲེང་བ་མ། ། ལྔ་ལྔ་སྟེང་དུ་ཡོངས་སུ་འཛིན། ། སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པའི་ གར་གྱིས་གནས། ། གཡོན་དུ་གཟིགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། སྙིང་གི་པདྨའི་དབུས་སུ་ནི། ། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་དག་གནས། ། སྙིང་རྗེ་ཡིས་ནི་ཁྲོས་པའི་ཐུགས། ། ཞིང་གི་དབང་ཕྱུག་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ལྷུང་བཟེད་རལ་གྲི་རྡོ་རྗེ་དང་། ། ཌ་མ་རུ་ནི་གཡས་སུ་གནས། ། གཡོན་ན་ཁ་ཊྭཱཾ་དྲིལ་བུ་དང་། ། རིན་ཆེན་ཨུཏྤལ་བསྟོད་ཕྱག་འཚལ། ། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནང་དུ་གནས། ། སྟག་གི་པགས་པའི་ཤམ་ཐབས་ཅན། ། སྣ་ཚོགས་པད་ཟླའི་དཀྱིལ་ན་གནས། ། སྤྱན་གསུམ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། རྩ་གསུམ་པ་ཡི་ནང་ནས་གནས། ། དགུག་པ་གསུམ་ ནི་ཡང་དག་འཕྲོག། ངོ་བོ་གསུམ་ནི་ཡང་དག་ལྡན། །

In the language of India: Piṭhiśvarastotra. In the language of Tibet: Zhing gi dbang phyug ma’i bstod pa (Praise to the Sovereign of the Field). Homage to the Blessed One, the Sovereign of the Field. Homage to the supreme compassion that perfectly seizes all conceptual constructions and is the very nature and essence of all things, for the sake of benefiting all sentient beings. Homage and praise to the Sovereign of the Field, who has completely abandoned and trampled with her feet all that is pervaded by delusion, and who has cleared away all afflictions. Homage and praise to the form of awakening, which has utterly abandoned all duality, in which all purposes are fully perfected, and which is with form yet without form. Homage and praise to the peaceful form, red in color and four-faced, who gazes with joy and the like, and whose three wrathful faces radiate light. Homage and praise to her who gazes to the left, who dwells in the dance of the half-lotus posture, and who holds five garlands of heads, five upon each [hand]. Homage and praise to the Sovereign of the Field, whose mind is wrathful through compassion, who perfectly abides upon a moon mandala in the center of the lotus of the heart. Homage and praise to her who holds an alms bowl, a sword, and a vajra in her right hands, and a khaṭvāṅga, a bell, a jewel, and an utpala in her left. Homage and praise to the three-eyed one, who dwells within a wind mandala, wears a tiger-skin lower garment, and resides in the center of a multicolored lotus and moon. Homage and praise to her who dwells within the three channels, who perfectly seizes the three summonings, and who is perfectly endowed with the three essences.

སྐུ་གསུམ་བསྙེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་གཟུགས་མཛེས་མ། ། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་པོ་སྤངས་པ་ཡི། ། ས་འོག་ས་སྟེང་ས་བླ་ཁྱབ། ། རང་བཞིན་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་ཞིང་རྣམས་ སུ། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་ཉི་ཤུ་བཞི། ། ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་གནས་ན་བཞུགས། ། ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། པུལླཱི་ར་མ་ལ་པའི་ཞིང་། ། ལེགས་དགའ་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་མ། ། ལྷ་མོ་དཀར་མོ་ཕྱག་བཞི་མ། ། སྤྱི་བོར་གནས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ལེགས་དགའ་འཛིན་མ་རྣལ་ འབྱོར་མ། ། ཛཱ་ལནྡྷ་ར་སྤྱི་གཙུག་བཞུགས། ། ལྗང་གུ་མགོ་བོའི་ཕྲེང་བ་ཅན། ། རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཨུ་རྒྱན་དུ་སོང་ཟེའུ་འབྲུ་ལ། ། ལེགས་པར་དགའ་བ་ཟླ་བ་མ། ། སྐུ་མདོག་དཀར་མོ་ཨརྦུའི་སྟེ། ། ལེགས་དགའ་ཕྲེང་བ་སེར་མོ་ནི། ། གོ་དཱ་བ་རཱི་ཉེ་བའི་ཞིང་། ། རྣ་བ་གཡས་ལ་ཡང་དག་གནས། ། ལེགས་པར་དགའ་མ་ཟར་མ་ནི། ། སྐུ་མདོག་སེར་མོ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། རཱ་མེ་ཤྭ་རི་སྨིན་མཚམས་སུ། ། དཀར་མོ་ལེགས་དགའ་འདོད་མ་ནི། ། དེ་བཱི་ཀོ་ཊི་མིག་གཉིས་ལ། ། དམར་མོ་ལེགས་དགའ་ཁྲོ་མོའི་གཟུགས། ། དཔུང་པའི་རྩ་གཉིས་ཡང་ དག་གནས། ། མཱ་ལ་ཞིང་གི་འདྲེན་པ་མོ། ། ལྷ་མོ་སྐུ་མདོག་སྔོན་མོའི་འོད། ། ཕྱག་འཚལ་ལེགས་དགའ་བླ་མེད་མ། ། ཞིང་དང་ཉེ་བའི་ཞིང་དང་བརྒྱད། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་ནི་བཞི་མའོ། ། ཐམས་ཅད་ཐོད་པའི་ཕྲེང་བ་འཛིན། ། ཕྱག་འཚལ་བླ་མེད་རྣལ་འབྱོར་ མ། ། སྤྱན་གསུམ་ཐོད་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག། དྲིལ་བུ་ཌ་མ་རུ་འཛིན་མ། ། ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་རང་བཞིན་བདག། ཕྱག་འཚལ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཕྱག་འཚལ། །

Homage and praise to the one who is proud of the three bodies. To the beautiful form of the three suchnesses, who has abandoned the three sufferings and pervades the subterranean, the earth, and the heavens—homage and praise to the Mother of Nature. In the twenty-four sacred fields, there are twenty-four yoginīs who dwell in those twenty-four places; homage and praise to the twenty-five. In the field of Pullīramalaya is the Mistress of Yoga, Subhadrā. The white goddess with four arms, who dwells at the crown of the head—homage and praise to her. The yoginī Subhadrādhāriṇī dwells at the crown of the head in Jālandhara; she is green and wears a garland of heads—homage and praise to the Mistress of Yoga. In Oḍḍiyāna, at the anthers, is the Moon of Subhadrā; she is white in color and dwells at the Arvuda. The yellow garland of Subhadrā dwells in the right ear in Godāvarī, the secondary field—homage and praise to the yellow Subhadrā. In Rāmeśvarī, at the brow, is the white Subhadrā Kāmā; in Devīkoṭa, at the two eyes, is the red Subhadrā in the form of a wrathful goddess. She dwells perfectly at the two channels of the shoulders. The leader of the Mālava field is the goddess with the light of a blue body; homage and praise to the unsurpassed Subhadrā. These eight—the fields and the secondary fields—have one face and four arms. All of them hold a garland of skulls; homage and praise to the unsurpassed yoginīs. With three eyes, holding a skull-cup, a khaṭvāṅga, a bell, and a ḍamaru, they are the essence, the nature, and the self of all; homage and praise to the yoginīs. Homage and praise.

ཕྱག་འཚལ་ཀཱ་མ་རཱུ་པ་ལ། ། ཞིང་དང་འཐུང་གཅོད་ཅེས་བྱ་བ། ། མཆན་ཁུང་གཉིས་ལ་གནས་པའོ། ། ལྷ་མོ་གཙུག་ཏོར་བསྟོད་ཕྱག་ འཚལ། ། ཕྱག་འཚལ་ཨོ་ཏྲེ་འཐུང་གཅོད་ལ། ། ནུ་མ་གཉིས་ན་གནས་པ་ཡི། ། ཞིང་ན་ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་གཟུགས། ། རྣལ་འབྱོར་འཇིགས་མ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཉེ་ཞིང་ཏྲི་ཤ་ཀུ་ནེ་རུ། ། གཙུག་ཏོར་ཅུང་ཟད་ཅེས་བྱ་བའི། ། རྣལ་འབྱོར་ལྟེ་བའི་ཡུལ་ན་བཞུགས། ། ཕྱག་འཚལ་ ཐམས་ཅད་འདོད་མ་ལའོ། ། ཀོ་ས་ལ་ནི་ཉེ་བའི་ཞིང་། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཡི། ། སྣ་རྩེར་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བསམ། ། ཕྱག་འཚལ་མཆོག་ནི་དབང་ཕྱུག་མ། ། ཀ་ལིང་ཀ་ནི་ཁ་ལ་གནས། ། ཕྱག་འཚལ་རྣལ་འབྱོར་རལ་ཚོགས་མ། ། ཚནྡོ་བཞུགས་པའི་ལྷ་མོ་ལ། ། ཕྱག་ འཚལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་མ་ལའོ། ། འཐུང་གཅོད་ཚནྡོ་ལ་པཱ་ཀ། དྲག་མོ་མགྲིན་པར་གནས་པ་སྟེ། ། རལ་ཅན་ཉེ་བའི་ཚནྡོ་ལ། ། ཀཱཉྩི་སྙིང་ག་བླ་ན་མེད། ། ལི་དྷ་ཧི་མཱ་ལ་ཡི་གནས། ། ཨུ་པ་ཚནྡོར་གནས་པའོ། ། ཕྱག་འཚལ་རྣལ་འབྱོར་གཏུམ་མོ་ལ། ། ཡང་དག་རྟོག་པས་ ཐམས་ཅད་སྲེག། འདུ་བ་པྲེ་ཏ་པུ་རི་པ། ། ཐོད་ཅན་མ་ནི་གསང་བར་གནས། ། སྲིན་པོའི་ཞལ་ནི་གནས་པ་ཡི། ། རྣམ་པར་འགྱུར་བྱེད་མ་ཕྱག་འཚལ། ། སཽ་རཱཥྚ་ཉེ་འདུ་བ། ། ཐོར་ཚུགས་བརླ་གཉིས་ཡང་དག་གནས། ། གསེར་གླིང་རྗེ་ངར་གཉིས་སུ་ནི། ། ཉེ་བའི་འདུ་བ་གར་མཁན་ མའོ། ། ཕྱག་འཚལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བདག་ལ། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་བཅུ་གཉིས་དྲན། ། ཐོད་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་འཛིན་མ། ། འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་ཀུན་དུ་བསྣམས། ། ཐམས་ཅད་མགོ་བོའི་ཕྲེང་བ་འཛིན། ། སྤྱན་གསུམ་སྐྲ་རྩེ་འབར་བ་ཅན། ། གར་མ་དཔའ་མོ་ཆེན་པོ་ནི། །

Homage to Kāmarūpa, the field and the drinking-place, which abide in the two armpits. Homage to the goddess Uṣṇīṣā. Homage to Oḍra, the drinking-place, which abides in the two breasts. In the field, the yoginī Bhīmā, whose form is perfect wisdom, is honored. In the near-field Triśakuni, the one called Sthūloṣṇīṣā dwells in the region of the navel; homage to Sarvābhilāṣiṇī. Kośala is the near-field; the yoginī known as [Sarva-]yoginī is to be contemplated by the mind abiding at the tip of the nose. Homage to the supreme Īśvarī. Kāliṅga abides in the mouth; homage to the yoginī Keśinī. To the goddess dwelling in the Caṇḍa [place], homage to Sahajā. In the Caṇḍa drinking-place of Lampa, the fierce one (Caṇḍī) abides in the throat. In the near-Caṇḍa, Keśinī; in Kāñcī, the heart, the unsurpassed; in Liṅga and Himālaya, the place; she abides in the Upacaṇḍa. Homage to the yoginī Caṇḍālī, who burns everything through perfect conceptualization. In the gathering-place Pretapuri, Khaṭvāṅginī abides in the secret place. Homage to the transformative Vikaṭā, who dwells in the mouth of the rākṣasa. Saurāṣṭra is the near-gathering-place; Jaṭā resides perfectly in the two thighs. In Suvarṇadvīpa, the two shanks are the near-gathering-place, the dancer (Nartakī). Homage to the mistress of body, speech, and mind; remember the twelve yoginīs. Holding skull-cups and khaṭvāṅgas, they carry wheels and vajras everywhere. All wear garlands of heads, with three eyes and hair-tips ablaze. The great heroine, the dancer—

བཞད་པའི་གསུང་ གི་འོད་ཟེར་ཅན། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་གྱིས། ། ཕྱེད་ནི་དམར་ལ་ཕྱེད་ནི་ལྗང་། ། སྐྲ་བརྫེས་ལེགས་པའི་སྤྱན་མངའ་མ། ། ཕྱོགས་ཀྱི་གོས་ཅན་མཆོག་འཛིན་པའོ། ། ཕྱག་འཚལ་ཕྱོགས་སྐྱོང་མ་རྣམས་ལ། ། ཀཾ་པུ་ཛི་ལ་སོགས་པ་བཞི། ། ཞལ་གཅིག་སྤྱན་ནི་གསུམ་མའོ། ། ཕྱག་བཞི་མ་ནི་མཛེས་མ་སྟེ། ། སྣ་ཚོགས་པདྨའི་སྟེང་ན་གནས། ། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པ། ། བདུད་བཞི་ཡི་ནི་གདན་ལ་བཞུགས། ། སྣ་ཚོགས་མདོག་ཅན་ཕྱོགས་ཀྱི་གོས། ། རྔམ་པའི་ཞལ་ཅན་འཇིགས་པའི་གཟུགས། ། གཡས་བརྐྱང་ཞབས་ཀྱིས་ཡང་དག་ བཞུགས། ། དུར་ཁྲོད་ཉེ་བའི་དུར་ཁྲོད་གནས། ། མགོ་བོའི་ཕྲེང་བས་ཀུན་ནས་བརྒྱན། ། ཐོད་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་འཛིན་པ། ། གྲི་གུག་མི་ཡི་མགོ་བོ་བསྣམས། ། རྐང་པའི་བོལ་གོང་ཡུལ་དུ་ནི། ། ཀཾ་བུ་ཛི་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཕྱག་འཚལ་ལྷ་མོ་པུཀྐ་སཱི། ། རྐང་པའི་མཐིལ་དུ་ཀུན་ནས་ བཞུགས། ། སིན་དྷུའི་ཞེང་དུ་བཞུགས་པ་ནི། ། རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། དེ་བཞིན་མ་རོའི་ཡུལ་སོང་བ། ། ཕྱག་འཚལ་རྣལ་འབྱོར་ལྟོ་བ་མེ། ། པུས་མོ་གཉིས་ཀའི་ཡུལ་གནས་པའི། ། མ་ཏཾ་གི་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཟེའུ་འབྲུའི་དབུས་ན་བཞུགས་པ་ ཡི། ། འཁོར་བའི་འདྲེན་པ་རྣལ་འབྱོར་མ། ། ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ནང་ན་གནས། ། སྒྲོལ་མའི་གཟུགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། འཁོར་ལོ་བཞི་ཡི་ཏིང་འཛིན་གནས། ། ཚངས་པ་ཡི་ནི་གནས་བཞི་མ། ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡི་ནི་ཐུགས། ། རང་བཞིན་མེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ བསྟོད། ། དང་པོའི་ཡི་གེ་མན་ངག་ཞལ། ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ལ་གནས་གཞན། ། རོ་མ་རྐྱང་མ་ཨ་བི་ན། །

Homage to the Goddesses of the Directions She who possesses rays of laughing speech, whose nature is method and insight, half red and half green, with hair tied up and beautiful eyes, wearing the directions as her supreme garment. Homage to the goddesses of the directions! The four, beginning with Kambujī, have one face and three eyes; they are beautiful with four arms and reside upon a variegated lotus. Abiding on a sun maṇḍala, they sit upon the seats of the four Māras. Variegated in color, they wear the directions as their garments; with fierce faces and terrifying forms, they stand perfectly with their right legs extended. Residing in the charnel grounds and near-charnel grounds, they are completely adorned with garlands of heads. Holding skull-cups and khaṭvāṅgas, they carry curved knives and human heads. Homage to Kambujī at the tops of the feet! Homage to the goddess Pukkasī, who resides completely upon the soles of the feet. Residing in the breadth of Sindhu, I prostrate and praise the Lord of Yogis. Likewise, she who has gone to the land of Maru—homage to the yoginī of the belly! Homage and praise to Mātaṅgī, who dwells in the region of both knees! Residing in the center of the anthers, the yoginī who leads from saṃsāra, dwelling within the source of all—homage and praise to the form of Tārā! Abiding in the meditative concentration of the four cakras, she who possesses the four abodes of Brahmā, whose mind is great compassion—homage and praise to her who is without intrinsic nature! The first syllable is the oral instruction; she dwells in the vowels and consonants, in the rasanā, lalanā, and avadhūtī.

གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་ཡང་དག་བསྡུས། ། སྙིང་གི་གནས་ལས་བཞེངས་པ་ཡི། ། སྟོང་པ་སྙིང་རྗེ་གཉིས་སུ་མེད། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ བསྟོད། ། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཟླ་ཕྱེད་སྤངས། ། ངག་བཞི་པོ་རྣམས་རྟོགས་པ་ཡི། ། སྐྲ་རྩེ་བརྒྱ་ཆའི་རྣལ་འབྱོར་མ། ། མཚན་ཉིད་མེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། རྟོག་མེད་མཚམས་མེད་བརྟེན་པ་མེད། ། རྟོག་མེད་གནས་པ་མེད་པ་ཡི། ། ཐོགས་མེད་ཡོན་ཏན་རིམ་གྱིས་ལེགས། ། རྒྱུ་མེད་རྣམ་པ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་བརྟེན་པ་མེད། ། བསམ་གཏན་བཟླས་བརྗོད་སྤངས་པ་ཡི། ། སྤངས་པ་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཡི། ། རྟག་ཏུ་ཤར་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། རྟོག་མེད་བཅོམ་པ་རྣམ་བཅོམ་མེད། ། སྤང་བྱ་མེད་ཅིང་གནས་པ་མེད། ། རང་བཞིན་མེད་པ་སྣང་བ་མེད། ། ཐེ་ཚོམ་མེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། མཆོག་ཏུ་ཞི་བ་ཕྲ་རགས་མེད། ། མཆོག་དང་བར་དང་ཐ་མ་སྤངས། ། ཀུན་ནས་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་བཞུགས། ། ཐམས་ཅད་འདས་མ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་མ། ། ཐམས་ ཅད་མཆོག་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྟེར། ། བགེགས་རྣམས་རབ་ཏུ་ཞི་བ་མ། ། བགེགས་མེད་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཚད་མེད་ལོངས་སྤྱོད་མེད་པ་ལ། ། ས་འོག་ས་བླ་རྣམ་པར་ཁྱབ། ། གཉིས་མེད་འཆི་མེད་ལྷ་མོ་ནི། ། མཐོང་བ་མེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། སྔོན་ནས་སྤངས་པ་མེད་ པ་འཛིན། ། གཉིས་སུ་མེད་དུས་གཟི་བརྗིད་ཅན། ། ཚད་མེད་ཀུན་ནས་རང་གི་རིག། ངོ་བོ་མེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། གྲངས་མེད་པ་ཡི་མི་བཟད་པ། ། ཤེས་མིག་འཇིགས་པ་སྤངས་པའོ། ། འཆི་བ་སྤངས་པའི་དབང་ཕྱུག་མཐའ། །

Homage and praise to the non-dual! Perfectly uniting the vajra and the lotus, Arisen from the place of the heart, Non-dual emptiness and compassion— Homage and praise to bodhicitta! Abandoning all conceptual thoughts like the half-moon, Realizing the four modes of speech, The yoginī of a hundredth part of a hair-tip— Homage and praise to the signless! Non-conceptual, without boundaries, without support, Abiding in non-conceptuality without a dwelling place, With unimpeded qualities perfectly sequential, Without cause and without form—homage and praise! Non-conceptual and without support, Abandoning meditative concentration and recitation, Abandonment without pride— Homage and praise to the ever-arisen! Non-conceptual, neither destroyed nor not destroyed, Without anything to be abandoned and without abiding, Without intrinsic nature and without appearance, Without doubt—homage and praise! Supremely peaceful, without coarse or subtle, Abandoning the superior, the middling, and the inferior, Abiding as the essence of all things, Transcending all—homage and praise! She who is the form of the mind of all, Bestowing the supreme upon all, She who utterly pacifies all obstacles— Homage and praise to the obstacle-free! Without measure and without enjoyment, Pervading the subterranean and the celestial realms, The non-dual, immortal goddess— Homage and praise to the invisible! Holding that which was abandoned from the beginning, Radiant in the time of non-duality, Immeasurable and self-knowing from all sides, Without essence—homage and praise! Innumerable and formidable, The eye of wisdom that has abandoned fear, The limit of the Lord who has abandoned death—

དགའ་བ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་གདུལ་བྱ་བཞིན། ། རྣལ་འབྱོར་མ་མོས་སྤྱོད་ལམ་གྱིས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་དོན་དུ། ། ཞིང་གི་རྣལ་འབྱོར་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མོས་པ་ཆེན་པོས་རྗེས་སུ་ཆགས། ། བསྟོད་པས་བསྟོད་པའི་རྐང་པ་འདི། ། སྒྲ་དང་སྒྲ་མེད་ཤེས་པ་མེད། ། བཟོད་པ་མཆོག་གི་ དབང་ཕྱུག་མ། ། བདག་ནི་བྱིས་པ་རྨོངས་པ་སྟེ། ། མོས་པས་བསྟོད་པ་ཤིན་ཏུ་དགའ། ། ཞིང་གི་དབང་ཕྱུག་མའི་བསྟོད་པ་འདི་བློན་པོའི་རིགས་ཤིན་ཏུ་དགའ་བའི་པཎྜི་ཏས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། པཎྜི་ཏ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་ནག་ཚོ་ཆེན་པོས་བསྒྱུར་བའོ། །

Homage and praise to the Mother of Joy. Just as disciples are guided by the grace of the Guru, through the conduct of a yoginī’s devotion, for the sake of benefiting all sentient beings, I prostrate to the Yoginī of the Realm. With great devotion, she is passionately attached. These lines of praise, through which she is praised, are beyond sound and the absence of sound, and beyond cognition. O Sovereign Lady of supreme patience, I am a foolish and deluded child; yet, I am exceedingly joyful in this praise offered with devotion. This Praise of the Sovereign Lady of the Realm, composed by the Paṇḍita Śrīratnākaraśānti, is hereby complete. It was translated by the Paṇḍita Jñānavajra and the great translator Nagtsho.