A Sādhana of Sragdharā

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སྲགྡྷ་ར་སཱ་དྷ་ནཾ། བོད་སྐད་དུ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་འཛིན་གྱི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། རྗེ་བཙུན་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་ནོར་ལྷའི་ཅོད་པན་སྟོན་ཀའི་ཉི་འོད་འབར་བའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཞབས་ཀྱི་རྡུལ་ལ་རེག། རྙོག་མེད་གཟིགས་པའི་ཤེས་རབ་མིག་ནི་སྙིང་རྗེའི་རླན་གྱིས་རབ་ཏུ་གང་ཞིང་ཉོན་མོངས་དྲ་བ་གཅོད། ། རྨོངས་པའི་མཐུ་ཡིས་སྲིད་པའི་མཚོ་ཆེན་མི་ཟད་སྐྱེ་འཆིའི་དབའ་རྒལ་དྲག་པོས་ཀུན་ནས་གཡེངས་གྱུར་པ། ། སྐྱོབ་པའི་གཟིངས་ཆེན་དྲི་མེད་གཟུགས་མཛེས་དཔལ་གྱི་སྙིང་པོ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་འཛིན་དེ་ལ་བདག་ཕྱག་འཚལ། ། གང་ཞིག་སྤྲོས་བྲལ་མཁའ་ལྟར་དག་པའི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་པ། ། བསམ་གཏན་སྤྲིན་མེད་ཨ་སོགས་ཡི་གེས་སྙིང་གར་རབ་བརྒྱན་ཅིང་། ། གུས་པའི་སྦྱོར་བས་སྣ་ཚོགས་མཐུ་ལྡན་ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་གཏེར། ། དྲང་སྲོང་ཚེ་འཛིན་བླ་མའི་གསུང་ལས་བདག་གིས་འདིར་བརྗོད་བྱ། ། རབ་ཏུ་ཞི་ལ་དགའ་བའི་བདེན་འཛིན་ནགས་ཚལ་ལམ། ། གཡེང་བའི་རྡུལ་བྲལ་ཕུག་གམ་ལྗོན་ཤིང་དུར་ཁྲོད་མཆོག། ཆུ་འགྲམ་དབེན་པའི་ས་ཕྱོགས་རང་བཞིན་ཉམས་དགའ་བར། ། ཆུ་གཙང་སྤོས་ཀྱི་ཆག་ཆག་མེ་ཏོག་དྲི་ཞིམ་གཏོར། ། རྒྱལ་བའི་སྐུ་གཟུགས་དམ་ཆོས་རིན་ཆེན་བཞུགས་པ་དང་། ། མེ་ཏོག་བདུག་སྤོས་སྣང་བ་དྲི་དང་ཞལ་ཟས་མཆོག། རྒྱལ་སྲས་ཡུམ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་ཕྱིར་ལེགས་བཞག་བྱ། ། རི་དྭགས་འགན་(འཇི་,འཛི་) སྔོན་པོ་ལེགས་པར་བཏགས་གྱུར་པའི། ། སྟན་ལ་འདུག་ནས་བསམ་གཏན་བདག་གིས་བསྒོམ་པར་བྱ། ། ཐོག་མར་འོད་གསལ་རྟེན་འབྲེལ་བདེ་སྟོང་མི་གཡོ་བ། །

In the language of India: Sragdharāsādhanam. In the language of Tibet: Me tog phreng ’dzin gyi sgrub pa’i thabs (The Sadhana of the Flower-Garland Holder). Homage to the Venerable Tārā! The dust of whose feet is touched by the crowns of gods, asuras, and wealth deities, which shine like the mass of autumn sunlight; whose eye of stainless insight is completely filled with the moisture of compassion and cuts through the web of afflictions; who is the great rescue boat for those who are utterly tossed about by the fierce waves of birth and death in the inexhaustible great ocean of existence through the power of delusion—to that Flower-Garland Holder, the essence of glorious beauty and stainless form, I prostrate. That which is of one taste in the expanse, pure like the sky and free from conceptual elaboration, adorned at the heart with the syllable A and others like clouds of meditative concentration; through the application of devotion, I shall here relate the speech of the Guru, the Sage who holds life, a treasury of diverse and powerful qualities. In a forest of those who delight in perfect peace, or a cave free from the dust of distraction, or a supreme charnel ground of trees, or a secluded spot by a riverbank that is naturally delightful, one should sprinkle pure water and incense and scatter fragrant flowers. Having properly placed images of the Victors, the precious sublime Dharma, and the finest offerings of flowers, incense, lamps, perfumes, and food for the sake of worshipping the Sons of the Victors, the Mother, and the maṇḍala, one should sit upon a seat well-adorned with a blue antelope skin and practice the meditation of concentration. First, the luminosity, the dependent origination of bliss and emptiness, is unwavering.

གང་ཞིག་ཤར་བས་སྤྱོད་པའི་དུས་ན་ཡུལ་རྣམས་དང་། ། དབང་པོའི་ཚོགས་དག་རྟོག་བྲལ་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་དུ་ནུབ། ། རྟོག་མེད་རྟོག་བྲལ་རྡོ་རྗེའི་མཆོག་འཛིན་ཀུན་དུ་ཁྱབ། ། ཇི་བཞིན་རྟོག་པའི་མཐའ་ལས་རང་སེམས་ས་བོན་མཆོག། ཟླ་འོད་དཀར་མཛེས་ཏཱཾ་ལས་ཕྱོགས་བཅུ་ནམ་མཁའི་མཐར། ། ཤིན་ཏུ་རྣོ་བའི་འོད་ཟེར་ཆེན་པོས་ཁམས་གསུམ་གྱི། ། མུན་པའི་ཚོགས་བཅོམ་རྒྱལ་བ་སྲས་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལ། ། བཞུགས་པར་བལྟས་ལ་བདག་ཡིད་རྩེ་གཅིག་དྲི་མེད་ཀྱི། ། གང་ཞིག་སྣ་ཚོགས་རོ་གཅིག་དབང་པོའི་གཞུ་འདྲ་བ། ། ཉོན་མོངས་རྡུལ་བྲལ་ཞི་བདེ་སྤྲོས་བྲལ་བདེ་འགྲོ་ཞིང་། ། ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་འབབ་རྒྱལ་བའི་སྐུ་མཛེས་པདྨོ་ལ། ། གུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མགྲིན་པ་སྨད་ནས་བདག་ཕྱག་འཚལ། ། ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་དྲི་ཞིམ་དབྱིབས་མཛེས་མེ་ཏོག་དང་། ། བདུག་སྤོས་ཨ་ག་རུ་དང་སྦྲུལ་གྱི་སྙིང་པོ་དང་། ། སྣོད་མཛེས་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་སྣང་བ་དྲིར་བཅས་དང་། ། ཆུ་གཙང་དྲི་ཞིམ་སྙིང་པོ་སྦྱོར་བ་དཔག་མེད་དང་། ། མདོག་བཟང་རོ་བརྒྱ་ལྡན་པའི་ཞལ་ཟས་མང་པོ་རྣམས། ། གུས་བཅས་ཡིད་འོང་རྒྱལ་སྲས་ཁྱེད་ལ་འབུལ་ལགས་ཀྱིས། ། སེམས་ཅན་ཚོགས་རྣམས་སྲིད་པའི་གདུང་བ་ཞི་བར་མཛོད། ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱུ་པཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷེ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ནཻ་ཝི་ཏྱ་ཨཱཿཧཱུཾ། གནོད་པ་བྱེད་རྣམས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལས་ཉམས་པ་དང་། ། སྡིག་པའི་གཞིར་གྱུར་བསྟེན་དུ་མི་རུང་ཇི་སྙེད་ལས། ། དུག་གི་སྒྲེགས་པས་སེམས་གདུང་གྱུར་པ་བདག་སོགས་ཀྱི། །

When that which has arisen causes the objects and the collection of sense faculties to completely subside in a manner free from conceptualization during the time of conduct, the supreme vajra-holder, non-conceptual and free from thought, pervades all. The supreme seed of one’s own mind, which accords with reality and is beyond the extremes of conceptualization, emerges from a beautiful white moonlight Tāṃ. With great, extremely sharp rays of light reaching to the ends of space in the ten directions, the masses of darkness in the three realms are destroyed. Beholding the Victors and their Sons residing in the sky, with a one-pointed and stainless mind, I prostrate. To that which is manifold yet of a single taste, like a rainbow; free from the dust of afflictions, peaceful, blissful, and beyond elaboration; the field of happy rebirth where the stream of wisdom flows; and to the beautiful lotus-like bodies of the Victors—to these I prostrate with devotion, bowing my neck. With flowers of various colors, fragrant and beautiful in shape; incense such as agaru and uragasāra; beautiful vessels, jewel lamps, and fragrant light; pure water, fragrant essences, and immeasurable preparations; and many types of food possessing excellent color and a hundred flavors—I offer these with devotion to you, the delightful Sons of the Victors. May you pacify the torments of existence for the multitudes of sentient beings. Oṃ vajra puṣpaṃ āḥ hūṃ | oṃ vajra dhūpaṃ āḥ hūṃ | oṃ vajra āloke āḥ hūṃ | oṃ vajra gandhe āḥ hūṃ | oṃ vajra naivedya āḥ hūṃ. Those who cause harm, who have fallen away from the side of virtue, and all those who are unsuitable to rely upon as they have become the basis of sin—may the minds of myself and others, who are tormented by the vomiting of poison, [be purified].

ཕྲ་རྒྱས་ཚོན་ཆེན་ཟག་པའི་ཚང་ཚིང་ཟད་པར་མཛོད། ། གང་ཞིག་རྒྱལ་སྲས་ཐུབ་པའི་འོད་ཚོགས་མཛེས་པའི་ཚལ། ། འབྲས་བུ་སྨིན་པའི་ལྗིད་ཀྱི་ཟུག་རྔུ་གནོན་མཛད་ཅིང་། ། སྙིང་རྗེའི་རྒྱུན་གྱིས་ཉོན་མོངས་ཐ་བ་བརླན་མཛད་པ། ། དྲེགས་པའི་རྡུལ་བྲལ་སྐྱོང་བའི་མགོན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། ཡང་དག་ལམ་བྲལ་ལྟ་བའི་དུག་གིས་མྱོས་གྱུར་ཅིང་། ། ཉོན་མོངས་མཚོ་ཆེན་བརྒལ་དཀའི་ངོགས་སུ་ལྷུང་བ་རྣམས། ། ཤེས་རབ་གཟིངས་ཆེན་སྙིང་རྗེའི་གོ་ཆ་མི་འགྱུར་མཆོག། དྲི་མེད་ཡིད་འོང་ཟླ་བའི་མདངས་གསལ་ཐོབ་པར་གྱིས། ། རབ་ཏུ་ཟབ་པའི་དཀའ་ཐུབ་དཔལ་གྱིས་འབར་བ་དང་། ། ཉོན་མོངས་ཆགས་བྲལ་བྱམས་པ་སྙིང་རྗེ་དགའ་བ་དང་། ། བཏང་སྙོམས་ཡིད་བརྟན་རིམ་གྲོ་བྱེད་པའི་བདེ་བའི་མཆོག། ཁམས་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་མཁའ་ལྟར་རོ་གཅིག་བདེ། ། བདེ་གཤེགས་བྱེད་པ་སྒྱུ་མའི་ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་རྣམས། ། སྲིད་གསུམ་འགྲོ་བ་དབང་པོའི་དྲི་མ་སྦྱོང་བྱེད་པ། ། རབ་དགའ་སེམས་ཀྱི་གྲུ་ཆེན་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་འགྱུར། ། ཉི་ཟླའི་སྦྱོར་བས་མུན་པ་ཟད་འགྱུར་གྲོང་མཆོག་ལམ། ། བདུད་རྩི་སྒྲོན་མི་ཆུ་གཏེར་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེ། ། རྡུལ་མེད་རྡུལ་བྲལ་ཡེ་ཤེས་དབང་ཕྱུག་ཕྱག་རྒྱ་ཅན། ། ཡེ་ཤེས་མཐར་སོན་སྣ་ཚོགས་ལུས་ཅན་ཀུན་སྟོན་པ། ། ཏིང་འཛིན་དག་པའི་ལུས་ཅན་འཕགས་མ་ཐོབ་པར་ཤོག། དེ་ནས་བྱམས་པ་སྙིང་རྗེ་དགའ་བ་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ། ། གདོད་ནས་སེམས་ནི་མ་སྐྱེས་རང་བཞིན་མི་འགྱུར་བ། ། ངེས་དོན་བདུད་རྩི་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་དག་པ་བསྟེན། ། རྟོག་པ་རྒྱུན་ཆད་སེམས་ཉིད་དེ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན། །

Exhaust the dense thicket of the outflows, the great dyes of the latent tendencies. To the Protector who guards against the dust of pride, who acts as a beautiful grove for the gathered light of the Sons of the Conquerors and the Munis, who suppresses the pain of the weight of ripening fruits, and who moistens the parched ground of the afflictions with the stream of compassion—I go for refuge. May those intoxicated by the poison of views that lack the authentic path, and those fallen upon the shores of the great ocean of afflictions so difficult to cross, obtain the stainless, lovely, and clear radiance of the moon—the supreme, unchanging armor of compassion and the great vessel of insight. Blazing with the glory of most profound asceticism, free from the attachment of afflictions, and possessing the supreme bliss of performing service through love, compassion, joy, and stable equanimity; the bliss of the elements, faculties, and so forth, which are of one taste like space; the immeasurable illusory qualities of the Sugatas that purify the stains of the faculties of beings in the three realms—may the great ship of the joyful mind traverse the expanse of the sky. May the path to the supreme city, where darkness is exhausted by the union of sun and moon, be reached; the lamp of nectar, the ocean, the wish-fulfilling jewel, the mudra of the Lord of Wisdom, stainless and free from dust, who displays the various forms to all embodied beings, having reached the limit of wisdom—may the noble state of those with bodies purified by meditative concentration be attained. Then, meditate on love, compassion, joy, and equanimity. The mind is unborn from the beginning, its nature unchanging; rely on the pure nectar of the definitive meaning that arises from space. The stream of conceptualization is severed; the nature of mind is not other than that very reality.

ཆུ་ཚོད་ཐུན་དང་དབྱུ་གུ་སྐད་ཅིག་རིམ་པ་མེད། ། མི་འཇིགས་སྒྲོ་སྐུར་མི་རྩོལ་རྒྱལ་སྲས་ཐུ་བོ་སྟེ། ། གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་ཆོས་རྣམས་བྱེད་པ་ཐིག་ལེ་ཡིན། ། སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་ཉིད་ནི་སྣང་བས་དབེན། ། བསྐྱེད་རྫོགས་ཐེག་པའི་མཐའ་བྲལ་རྟོག་མེད་བདེ་ཆེན་པོ། ། ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། དེ་ནས་སྙིང་རྗེའི་ཤུགས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྐུལ་གྱུར་ནས། ། རང་སྙིང་པཾ་ལས་སྣ་ཚོགས་པདྨ་དེ་སྟེང་ཨཱཿ། ། ལྟེ་བ་ཟླ་བས་བརྒྱན་ཅིང་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ཀྱི། ། ཀུན་ནས་བསྐོར་བའི་ཏཱཾ་ལས་ཕྱོགས་བཅུར་འོད་ཚོགས་འཕྲོས། ། འགྲོ་བའི་དོན་བྱས་ཚུར་ལ་བསྡུས་ནས་ཏཱཾ་ལ་ཐིམ། ། དེ་རྣམས་སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་སྒྲོལ་མའི་སྐུ་ལྔར་གྱུར། ། སྔོན་མོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་སྟག་གི་གོས་གྱོན་མ། ། གྲི་གུག་ཐོད་པ་རལ་གྲི་སྡིགས་མཛུབ་ཕྱག་རྒྱ་ཅན། ། སེར་མོ་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་གཡས་སྔོ་གཡོན་པ་དམར། ། རལ་གྲི་དགྲ་སྟ་མདའ་དང་ཞགས་པ་གཞུ་དང་དུང་། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་བཙོད་ཀྱི་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་བརྒྱན། ། མི་འཇིགས་མདའ་དང་གཞུ་དང་ཨུཏྤལ་དམར་པོ་བསྣམས། ། སྐུ་མདོག་ལྗང་སེར་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་ཐུགས་ཀ་རུ། ། ཨུཏྤལ་སྔོ་འཛིན་ཤར་སོགས་གོ་རིམ་ཇི་བཞིན་དུ། ། སྣ་ཚོགས་རྒྱན་ལྡན་ཕྱོགས་རྣམས་སྲེག་ཅིང་གསང་སྔགས་བཟླས། ། རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་རྒྱལ་པོའི་རིགས་ཀྱིས་དབུ་བརྒྱན་པ། ། ནུ་མ་རྒྱས་ཤིང་མི་འཇིགས་ཕྱག་དང་ཨུཏྤལ་འཛིན། ། བརྩོན་པའི་ལུས་ལྡན་ཟླ་བའི་མདངས་ཅན་དབུས་སུ་བསམ། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་ནིཥྛི་དཱ་རུ་ཎ་པྲ་ཏི་ཧ་ཏ་ཙིཏྟཱ་ཨུཥྨ་ཧ་ན་སྭཱ་ཧཱ།

There is no sequence of hours, sessions, danda, or moments. Fearless, free from exaggeration and denigration, and without effort, he is the foremost of the Conquerors' Sons. All phenomena, unborn from the beginning, are the creative bindu. The true nature of phenomena, free from conceptual elaboration, is devoid of appearance. The great bliss of non-conceptuality, free from the extremes of the generation and completion stages: OṂ ŚŪNYATĀ-JÑĀNA-VAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ‘HAṂ. Then, thoroughly impelled by the force of compassion, from the syllable PAṂ at one’s own heart, a multicolored lotus arises, upon which is the syllable ĀḤ. Its center is adorned with a moon, surrounded on all sides by the vowels and consonants. From the syllable TĀṂ, masses of light radiate to the ten directions. Having accomplished the welfare of beings, they are gathered back and dissolve into the TĀṂ. In an instant, these transform into the five bodies of Tārā. The blue one has one face and four arms, wears a tiger-skin garment, and holds a curved knife, a skull-cup, a sword, and the threatening mudrā. The yellow one has three faces and six arms; the right is blue and the left is red. She holds a sword, a battle-axe, an arrow, a lasso, a bow, and a conch. The one with one face and four arms is the color of madder and is adorned with various ornaments. She holds a fearless arrow, a bow, and a red utpala flower. The greenish-yellow one holds an utpala at her heart in the dharma-mudrā. In the east and so forth, in their proper order, they are adorned with various ornaments, burn away the directions, and recite the mantra. Their heads are crowned by the royal families of Vairocana and the others. With full breasts, they hold the fearless mudrā and an utpala. Visualize them in the center, possessing bodies of diligence and the luster of the moon. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE NIṢṬHĪDĀ RUṆA PRATIHATA CITTA ŪṢMA HANA SVĀHĀ.

ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་བྷ་ཡ་ཧ་ར་ཎ་རཀྵ་བ་ར་ཎེ་གུ་བ་ཏིཾ་བིདྡྷྱ་ས་མ་ཧེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་ཨ་ན་བྷི་པྲཛྙཱ་པྲ་སནྣ་ཏ་ཨ་བྷི་པྲཛྙཱ་པྲ་སཱ་དྷ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་བྷ་ཡ་ཧ་ར་ཎ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་མྲྀཏྱུ་དཎྜ་ཡ་མ་དྱུ་ཏ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ལྟར་གསང་སྔགས་བཟླས་པའི་འོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཁྱབ་ཅིང་། ། གཟུངས་ཀྱི་སྙིང་པོ་མཐུ་ཆེན་འདི་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ། ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མཿ ཨཱརྱཱ་ཝ་ལོ་ཀི་ཏེ་ཤྭ་ར་ཡ། བོ་དྷི་སཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་སཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་ཀཱ་རུ་ཎི་ཀཱ་ཡ། ཏདྱ་ཐ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་སརྦ་དུ་ཥྚཱན་པྲ་དུཥྚཱན་མ་མ་ཀྲྀ་ཏེ་ཛཾ་བྷ་ཡ་སྟཾ་བྷ་ཡ། མོ་ཧ་ཡ། བནྡྷ་ཡ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་ཕཊ། སརྦ་དུཥྚཱ་སྟཾ་བྷ་ན་ཏཱ་རེ་སྭཱ་ཧཱ། མང་དུ་བཟླས་ལ་སྟོབས་བསྐྱེད་ཆོ་ག་འདི་ལྟར་བསམ། ། སྣོད་མཛེས་ནང་དུ་འབྲས་སོགས་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་རྣམས། ། མངོན་པར་བཤམས་པའི་ཆ་གཉིས་པདྨ་ཁ་བྱེ་བའི། ། ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་ཞིང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་མཆོག། ལན་བདུན་བརྗོད་པས་ཁ་དོག་དྲི་རོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། ། ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་བུདྡྷ་བོ་དྷི་སཏྭཱ་ནཱཾ། ཨ་པྲ་ཏི་ཧ་ཏ་ཤཱ་ས་ནཱ་ནཱཾ། ཧེ་ཧེ་བྷ་ག་བ་ཏི་མེ་ས་དཱ་སརྦ་བུདྡྷ་ཨཱ་བ་ལོ་ཀི་ཏེ། ཨི་དཾ་པ་ལིཾ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ། ཨ་མྲྀ་ཏ་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི། ཏིཥྛ་ཏིཥྛ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ་ཨཱདྱ་ནུ་ཏྤནྣ་ཏྭཱཏ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏ་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི་ཏིཥྛ་ཏིཥྛ། བནྡྷ་བནྡྷ། ཧ་ན་ཧ་ན། ད་ཧ་ད་ཧ། གརྫ་གརྫ། བི་སྥོ་ཊ་ཡ་བི་སྥོ་ཊ་ཡ།

Oṃ tāre tuttāre ture bhayaharaṇarakṣavaraṇe guvatiṃ vidhyasame svāhā. Oṃ tāre tuttāre ture anabhiprajñāprasannata abhiprajñāprasādhā svāhā. Oṃ tāre tuttāre ture bhayaharaṇa hūṃ hūṃ hūṃ mṛtyudaṇḍayamadyuta svāhā. Thus, with the light of the recited secret mantra pervading the directions, one should also recite this powerful essence of the dhāraṇī: Namo ratnatrayāya. Namaḥ āryāvalokiteśvarāya bodhisattvāya mahāsattvāya mahākāruṇikāya. Tadyathā: Oṃ tāre tuttāre ture sarvaduṣṭān praduṣṭān mama kṛte jambhaya stambhaya mohaya bandhaya hūṃ hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ phaṭ sarvaduṣṭastambhanatāre svāhā. Recite this many times and perform the ritual for generating power as follows: Within a beautiful vessel, arrange excellent foods such as rice and the like. Forming the mudrā of the two parts of the blossoming lotus, recite the supreme essence of the Body, Speech, and Mind seven times, whereby the color, fragrance, and taste become perfect. Oṃ namaḥ sarvabuddhabodhisattvānām apratihataśāsanānām. He he bhagavati me sada sarvabuddhāvalokite idaṃ baliṃ gṛhṇa gṛhṇa. Amṛta kha kha khāhi khāhi. Tiṣṭha tiṣṭha hūṃ hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ phaṭ svāhā. Oṃ akāro mukhaṃ sarvadharmāṇām ādyanutpannatvāt oṃ āḥ hūṃ phaṭ svāhā. Oṃ amṛta kha kha khāhi khāhi tiṣṭha tiṣṭha bandha bandha hana hana daha daha garja garja visphoṭaya visphoṭaya.

སརྦ་བིགྷྣཱཾ་བི་ནཱ་ཡ། མ་ཧཱ་ག་ཎ་པ་ཏི་ཛཱི་ཝི་ཏཱནྟ་ཀ་རཱ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། དཔག་མེད་ཆ་གཅིག་རིག་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ལ་འབུལ། ། ཆ་གཅིག་ནང་དུ་འོད་ཟེར་སྦུ་གུ་བསྐྱེད་བྱས་ཏེ། ། ནག་པོ་ཆེན་པོ་ཐ་སྐར་དབྱིག་གི་སྙིང་པོ་དང་། ། ལྷ་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་གྲུལ་བུམ་ཚོགས་རྣམས་ལ། ། འདོད་པའི་གསོལ་བ་བཏབ་ཅིང་གུས་པས་དབུལ་བར་བྱ། ། བརྒྱད་དང་བཅུ་བཞི་བཅུ་དང་ཉི་ཤུ་གསུམ་རྣམས་ལ། ། ཞི་བ་རྒྱས་པ་དབང་དང་མངོན་སྤྱོད་སྦྱིན་སྲེག་དབུལ། ། དཀར་དང་སེར་དང་དམར་དང་ནག་པོའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས། ། རྩེ་ཁྲུ་གཅིག་དང་གཅིག་དང་ཕྱེད་དང་རྩེ་ཁྲུ་གཅིག། ཟླུམ་དང་གྲུ་བཞི་ཟླ་གམ་གྲུ་གསུམ་བྲི་བར་བྱ། ། ཐམས་ཅད་སོར་བཞི་བསྐྱེད་ཅིང་འོད་ཕྲེང་ཕྱི་རོལ་བྲི། ། འཁོར་ལོ་དཀར་དང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་སེར་པོ་དང་། ། པདྨ་དམར་དང་གྲི་གུག་སྔོན་པོ་ཐབས་རྣམས་ཀྱི། ། རིམ་པ་ཇི་བཞིན་ལེགས་པར་ནང་དུ་དགོད་པར་བྱ། ། མར་དང་ཞོ་དང་འོ་མ་སྦྲང་རྩི་ཀ་ར་དང་། ། འབྲས་ཏིལ་གྲོ་དང་ནས་སོགས་འབྲུ་ཡི་རྣམ་པ་དང་། ། དཱུར་བ་ཀུ་ཤ་ལ་སོགས་ཆོ་ག་གཞན་བཞིན་བསོགས། ། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྲེག་རྫས་ཁྱད་པར་མང་པོ་རྣམས། ། ཉེ་བར་བཤམས་ལ་ཐོག་མར་དྲང་སྲོང་མེ་ལྷ་མཆོག། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཚངས་སྐུད་ཅན། ། དབྱུག་པ་སྤྱི་བླུགས་བགྲང་ཕྲེང་མི་འཇིགས་ཕྱག་རྒྱ་ཅན། ། རལ་པའི་ཅོད་པན་དཀའ་ཐུབ་ལུས་རིང་ཟླ་བའི་སྟེང་། ། མངོན་པར་བསྐྱེད་ལ་དགང་བླུགས་བདུན་གྱིས་རབ་ཏུ་མཆོད། ། ཛཿཞེས་བརྗོད་ཅིང་སེ་གོལ་གཏོགས་ལ་གཤེགས་པར་བསམ། །

Sarvavighnāṃ vināya mahāgaṇapati jīvitāntakārāya hūṃ hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ phaṭ svāhā. Offer one part to the goddesses of knowledge (vidyādevī). Within the other part, generate a tube of light rays and offer it with devotion, making the desired supplication to Mahākāla, Aśvinī, Vasugarbha, and the hosts of gods, nāgas, yakṣas, and kumbhāṇḍas. On the eighth, fourteenth, tenth, and twenty-third days, perform the fire offerings (homa) for pacifying, increasing, magnetizing, and subjugating. Draw the mandalas using white, yellow, red, and black powders: a circle one cubit, a square one, a semi-circle half a cubit, and a triangle one cubit. All should be increased by four finger-widths, and a garland of light should be drawn on the outside. Inside, properly arrange the implements in their respective order: a white wheel, a yellow crossed-vajra, a red lotus, and a blue curved knife. Gather butter, yogurt, milk, honey, and sugar; varieties of grain such as rice, sesame, wheat, and barley; and dūrvā grass, kuśa grass, and so forth, according to other rituals. Having set out the many other special substances for the fire offering, first visualize the supreme sage Agni: one face, four arms, white in color, wearing the sacred thread, holding a staff, a water-pot, a rosary, and the gesture of fearlessness. With matted locks as a crown, an ascetic body, and a long form, visualize him upon a moon disc and worship him with seven ladlefuls of the offering spoon. Reciting "Jaḥ," snap your fingers and imagine that he departs.

ཨོཾ་བཧྞི་རཱ་ཛྙཱ་པྲ་ཏཱིཙྪ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་རྫས་དང་མེ་ཐབ་དྲི་ཆབ་བཟང་པོས་བསང་། ། ཨོཾ་པྲོ་ཀྵཱ་ལི་བི་ཤུདྡྷེ་སྭཱ་ཧཱ། མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་སྙིང་པོའི་སྔགས་ཀྱིས་དབུལ་བར་བྱ། ། མཉེས་པར་གྱུར་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་ཅིང་མི་སྣང་བསྒོམ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དམ་ཚིག་སེམས་ཅན་སྐྱོང་། ། ཆེད་དུ་བརྗོད་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི། ། སྤྱོད་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་གནས་བྱ་ཞིང་། ། དེ་ལས་གཞན་པའི་བསོད་ནམས་མང་པོ་བསགས། ། དྲང་སྲོང་ཚེ་འཛིན་བླ་མའི་གསུང་སྙན་བདག་ལ་བསྙད་གྱུར་པ། ། བྱང་ཆུབ་མྱུ་གུའི་ཕྲེང་བས་ལུས་བརྒྱན་གཞན་དོན་འབྲུག་སྒྲ་སྒྲོགས། ། སྙིང་རྗེའི་ཤུགས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་སྤྲིན་ཆེན་གྲགས་པའི་ཆར་རྒྱུན་གྱིས། ། ཉོན་མོངས་འཁྲུགས་པའི་མེ་ཆེན་རབ་ཏུ་བསིལ་བར་བྱེད་པར་ཤོག། མེ་ཏོག་ཕྲེང་འཛིན་སྒྲོལ་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏཱ་རཀྵི་ཏས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། ཅོག་གྲུ་ལོ་ཙཱ་བ་མྱ་ངན་མེད་པའི་དཔལ་གྱིས་བསྒྱུར་བའོ། །

Oṃ bhaṇi rājñā pratīccha svāhā. Then, purify the substances and the fire hearth with excellent scented water. Oṃ prokṣāli viśuddhe svāhā. Offer the ritual requisites with the essence mantra. Once they have been pleased, make aspiration prayers and meditate on their disappearance. Vajrasattva’s samaya protects sentient beings. Recite the udāna and abide in the sublime conduct of body, speech, and mind. Through this, accumulate a great deal of further merit. The melodious speech of the Guru, the Rishi who holds life, has been related to me. Adorned with the garland of the sprouts of enlightenment, he proclaims the thunder of the welfare of others. Through the force of compassion, may the great rain of the clouds of merit and fame thoroughly cool the great fire of the turbulent afflictions. This concludes the Sādhana of Tārā Holding a Garland of Flowers, blessed by the noble Mañjuśrī and composed by the great Paṇḍita Tathāgatarakṣita. Translated by the translator Chokdrupa Mya-ngan-med-pa’i-dpal.