A Praise of the Twenty-one Forms of the Goddess Tārā called “The Utterly Pure Crown Jewel”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དེ་བཱི་ཏཱ་རེ་ཨེ་ཀ་བིངྴ་ཏི་སྟོ་ཏྲ་བི་ཤུདྡྷེ་ཙུཎྜ་མ་ཎི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། ལྷ་མོ་སྒྲོལ་མ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལ་བསྟོད་པ། རྣམ་དག་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་བ། མགོན་པོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཕྱག་འཚལ་རབ་ཏུ་དཔའ་བའི་སྒྲོལ་མ། ། སྤྲོས་མེད་རྣམ་དག་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ན། ། པདྨ་གསེར་མདོག་གདན་ལ་བཞུགས་པའི། ། སྐུ་མདོག་དམར་མོ་མེ་ཡི་འོད་ཅན། ། ཕྱག་འཚལ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བརྒྱད་སྤྱན་རྒྱས། ། དགའ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་པོ་གཉིས་ནི། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་སྤྱི་བོར་བསྣོལ་ནས། ། གཡས་འོག་མདའ་གཞུ་ཐུགས་ཀར་འཛིན་མ། ། ཕྱག་འཚལ་གསུམ་པས་འཁོར་ལོ་བསྣམས་ཏེ། ། བཞི་པ་ཤེས་རབ་རལ་གྲི་འདེབས་ཚུལ། ། གཡོན་གྱི་གསུམ་པས་ཐུགས་ཀར་དུང་འཛིན། ། བཞི་པ་ན་ནི་ཞགས་པས་བརྒྱན་མ། ། ཕྱག་འཚལ་དཀར་མོ་ཟླ་མདངས་སྒྲོལ་མ། ། སྐུ་གསུམ་རྫོགས་པའི་ཞལ་གསུམ་གཡས་སྔོ། ། གཡོན་ཞལ་འཛམ་བུ་ཆུ་བོའི་གསེར་མདོག། རྟེན་འབྲེལ་དག་པའི་ཕྱག་ནི་བཅུ་གཉིས། ། ཕྱག་འཚལ་དང་པོ་མཉམ་པའི་ཕྱག་རྒྱ། ། གཉིས་པ་ན་ནི་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་བསྣམས། ། འབར་བའི་འཁོར་ལོ་གསུམ་པས་ལེགས་འཛིན། ། བཞི་པ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་བསྣམས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་ལྔ་པ་རྡོ་རྗེ་རབ་འཆང་། ། དྲུག་པ་ན་ནི་མེ་ཏོག་ཕྲེང་འཛིན། ། གཡོན་གྱི་གཉིས་པ་རིལ་བ་སྤྱི་བླུགས། ། ཉོན་མོངས་དྲི་མ་མ་ལུས་འཁྲུད་མ། ། ཕྱག་འཚལ་གསུམ་པས་ཨུཏྤལ་ལེགས་འཛིན། ། སྟོང་པའི་སྒྲ་སྒྲོགས་བཞི་པ་དྲིལ་བུ། ། ལྔ་པ་གཏེར་གྱི་བུམ་པ་ཐོགས་མ། ། དྲུག་པ་པོ་ཏིས་འགྲོ་ལ་ཆོས་སྟོན། །

In the language of India: Devītāraikaviṃśatistotra-viśuddhacūḍāmaṇi-nāma. In the language of Tibet: Lha mo sgrol ma nyi shu rtsa gcig la bstod pa, rnam dag gtsug gi nor bu zhes bya ba. Homage to the Protector, the Great Compassionate One, the Noble Lord Avalokiteśvara. Homage to the most heroic Tārā. In the center of the sky, pure and free from conceptual elaboration, she sits upon a golden lotus seat. Her body is red in color, with the radiance of fire. Homage to her, who has one face, eight arms, and wide eyes. The first two hands, in the mudrā of joy, hold a vajra and bell crossed at the crown of the head. The lower right hands hold a bow and arrow at the heart. Homage to her, who in the third hand holds a wheel, and in the fourth, a sword of insight in the manner of striking. The third left hand holds a conch at the heart, and the fourth is adorned with a lasso. Homage to the white Tārā with the luster of the moon. Her three faces are the perfection of the three kāyas: the right face is blue, and the left face is the color of Jambu-river gold. Her twelve hands are the purity of dependent origination. Homage to her, who in the first hand makes the mudrā of equanimity, and in the second, holds a khaṭvāṅga. The third hand perfectly holds a blazing wheel, and the fourth holds a wish-fulfilling jewel. Homage to her, who in the fifth hand perfectly holds a vajra, and in the sixth, a flower garland. The second left hand holds a ritual water flask (kamaṇḍalu) that washes away all stains of the afflictions without exception. Homage to her, who in the third hand perfectly holds an utpala flower, and in the fourth, a bell that proclaims the sound of emptiness. The fifth hand holds a treasure vase, and the sixth, a volume of scripture, teaches the Dharma to wandering beings.

ཕྱག་འཚལ་གསེར་མདོག་ཅན་གྱི་སྒྲོལ་མ། ། སྣ་ཚོགས་པདྨ་ཟླ་བའི་གདན་ལ། ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཤིན་ཏུ་མཛེས་བརྗིད། ། ཕྱག་བཅུ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་དག་མ། ། ཕྱག་འཚལ་དང་པོ་ཐུགས་ཀར་ཕྲེང་འཛིན། ། གཉིས་པ་ན་ནི་ཤེས་རབ་རལ་གྲི། ། གསུམ་པ་མདའ་འཕེན་ཉོན་མོངས་འབིགས་མ། ། བཞི་པ་རྡོ་རྗེ་ལྔ་པ་དབྱུ་གུ། ། ཕྱག་འཚལ་གཡོན་གྱིས་དར་དཔྱངས་རབ་བསྣམས། ། གཉིས་པ་ཞགས་པ་གསུམ་པ་པདྨ། ། བཞི་པའི་ཕྱག་གིས་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་མ། ། ལྔ་པ་ན་ནི་སྙིང་རྗེའི་གཞུ་ཐོགས། ། ཕྱག་འཚལ་གཙུག་ཏོར་རྒྱལ་བའི་སྒྲོལ་མ། ། ཆུ་སྐྱེས་པདྨ་སེར་པོའི་སྟེང་དུ། ། ཟག་མེད་བདེ་རྒྱས་ཟླ་བའི་གདན་སྟེང་། ། སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་བརྟན་པར་བཞུགས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་དགེ་མ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན། ། ཐུགས་རྗེའི་རང་བཞིན་འགྲོ་ལ་རབ་བརྩེ། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་བདུད་བཞི་འཇོམས་མ། ། གཡས་ཀྱི་དང་པོས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་སྩོལ། ། ཕྱག་འཚལ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན། ། གཉིས་པ་ན་ནི་ཕྲེང་བ་འཛིན་མ། ། གཡོན་གྱི་དང་པོ་ཕྱག་མཚན་གུནྡྷེ། ། གཉིས་པ་རིན་ཆེན་དབྱུ་གུ་བསྣམས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་ཧཱུཾ་སྒྲ་སྒྲོགས་པའི་སྒྲོལ་མ། ། དྲི་མེད་ཟླ་བའི་གདན་གྱི་སྟེང་ན། ། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་བྲལ་དག་པའི་སྐུ་མདོག། བཙོ་མ་གཡའ་བྲལ་གསེར་གྱི་མདངས་ལྡན། ། ཕྱག་འཚལ་དཔའ་མོ་ཤེས་རབ་བདག་ཉིད། ། ཐུགས་རྗེས་འཁོར་བ་ཞེ་ལ་མནན་ནས། ། མ་རུངས་འདུལ་ཕྱིར་ཧཱུཾ་གི་སྒྲ་སྒྲོགས། ། དུག་གསུམ་སྲིད་པའི་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་མ། ། ཕྱག་འཚལ་བདེན་གཉིས་དག་པའི་ཕྱག་རྒྱ། ། འགྲོ་རྣམས་ཐུགས་རྗེས་རབ་ཏུ་བཟུང་ཕྱིར། །

Homage to Tārā of golden hue, seated upon a variegated lotus and moon disc, resplendent and majestic in the vajra posture. With ten arms, she is the purity of the ten perfections. Homage to her who holds a rosary at her heart with the first pair of hands, a sword of insight in the second, and an arrow piercing the afflictions in the third. With the fourth she holds a vajra, and the fifth a staff. Homage to her who, with her left hands, gracefully holds a silk scarf, a noose in the second, a lotus in the third, and rings a bell with the fourth, while the fifth holds the bow of compassion. Homage to the Uṣṇīṣa-Vijaya Tārā, seated firmly in the bodhisattva posture upon a moon disc of uncontaminated bliss atop a yellow water-born lotus. Homage to the virtuous one of golden hue, whose nature is compassion and who is deeply affectionate toward wandering beings. With one face and four arms, she subdues the four māras. Homage to her who, with the first right hand, bestows supreme siddhi, and with the second holds a rosary. With the first left hand she holds a guṇḍī drum, and the second holds a precious staff. Homage to Tārā who proclaims the sound of HŪṂ, seated upon a stainless moon disc, her pure body free from the defects of affliction and possessing the luster of refined, unblemished gold. Homage to the heroine whose very essence is insight, who, having suppressed cyclic existence with her compassion, proclaims the sound of HŪṂ to subdue the wicked. She is victorious in the battle against the three poisons of existence. Homage to her who displays the mudrā of the purity of the two truths, and who, out of compassion, firmly embraces all wandering beings.

གཡས་པའི་ཕྱག་གིས་མཆོག་སྦྱིན་མཛད་ཅིང་། ། གཡོན་པས་པདྨ་སེར་པོ་འཛིན་མ། ། ཕྱག་འཚལ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་སྒྲོལ་མ། ། ཆུ་སྐྱེས་པདྨ་དམར་པོའི་སྟེང་དུ། ། གཏི་མུག་དག་ཕྱིར་ཉི་མའི་གདན་སྟེང་། ། སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་འགྲོ་ལ་གཟིགས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་ལྷ་དང་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས། ། ཁྱོད་ཞབས་པདྨོ་སྤྱི་བོར་བླངས་ནས། ། ཐུགས་རྗེ་ཆེ་མངའ་ཁྱོད་ལ་རབ་བསྟོད། ། འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་རེ་གནས་གྱུར་མ། ། ཕྱག་འཚལ་པདྨ་རཱ་གའི་མདངས་ལྡན། ། ཕྱག་བཞི་གཡས་ཀྱི་དང་པོ་ཉིད་ན། ། རྡོ་རྗེ་འཕྱར་ཞིང་དེ་འོག་རལ་གྲི། ། གཡོན་གྱིས་སྡིགས་མཛུབ་ཞགས་པ་བསྣམས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་རྒོལ་བ་འཇོམས་པའི་སྒྲོལ་མ། ། པདྨ་སེར་དང་ཉི་མའི་གདན་ལ། ། དཔའ་བའི་སྟང་སྟབས་འགྱིང་བག་གཡོན་བརྐྱང་། ། ཚམ་རྔམ་ནག་མོ་ཁྲོས་པའི་བཞིན་འཕྱར། ། ཕྱག་འཚལ་ན་བཟའ་གསེར་མདོག་གོས་གྱོན། ། དབུ་སྐྲ་གྱེན་བརྫེས་ལྟོས་འགྲོས་བརྒྱན་མ། ། རིན་ཆེན་ཅོད་པན་མཁའ་ལ་རབ་འཕྱར། ། ཕྱག་ཞབས་རིན་ཆེན་གདུ་བུས་བརྒྱན་མ། ། ཕྱག་འཚལ་ཕྱག་བཞི་གཡས་ཀྱི་དང་པོ། ། འཁོར་ལོ་འཛིན་ཅིང་གཉིས་པ་རལ་གྲི། ། སྐྱེ་གནས་སྟེང་དུ་ཞགས་པ་བསྣམས་ནས། ། གཡོན་གྱི་ཐ་མས་སྡིགས་མཛུབ་རབ་གདེངས། ། ཕྱག་འཚལ་དབང་མཆོག་སྟེར་བའི་སྒྲོལ་མ། ། ཉི་མ་པདྨ་དཀར་པོའི་སྟེང་དུ། ། གདུག་པ་འདུལ་ཕྱིར་ཆུ་སྲིན་གདན་སྟེང་། ། སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་མ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན། ། ཕྱག་འཚལ་ཁྲོས་པའི་གཉེར་མ་དང་ལྡན། ། བརྗིད་པའི་སྐུ་མདོག་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི། ། གཡས་ན་མྱ་ངན་མེད་པའི་ཡལ་ག། གཉིས་པ་རིན་ཆེན་བསྣམས་ཤིང་མཆོག་སྩོལ། །

With her right hand she performs the gesture of supreme generosity, and with her left she holds a yellow lotus. Homage to the Tārā of Complete Victory. Upon a red lotus born of water, on a sun-disc seat for the sake of purifying delusion, she gazes upon wandering beings in the sattva-paryaṅka posture. Homage to her whose lotus feet are placed upon the crowns of the heads of gods and sages, and who, possessing great compassion, is highly praised. She is the source of hope for all wandering beings. Homage to her who possesses the luster of a ruby. Of her four hands, the first right hand brandishes a vajra, and the one below it holds a sword. With her left hands she holds a lasso and makes the threatening mudrā. Homage to the Tārā who subdues adversaries. Upon a yellow lotus and a sun-disc seat, she stands in a heroic posture, majestic and with her left leg extended. She is dark in color, with a wrathful face and a terrifying expression. Homage to her who wears garments of golden hue, whose hair is tied upward and adorned with serpents, and whose jeweled crown reaches into the sky. Her hands and feet are adorned with precious bracelets. Homage to her who has four hands: the first right holds a wheel, the second a sword, and she holds a lasso above her secret place. With the final left hand she brandishes the threatening mudrā. Homage to the Tārā who bestows supreme power. Upon a sun and a white lotus, for the sake of subduing the wicked, she stands on a makara seat in the half-lotus posture, golden in color. Homage to her who possesses the frown of wrath, whose majestic body is of a single face and four hands. In her right hands she holds the branch of the Ashoka tree and a jewel, and she grants supreme boons.

ཕྱག་འཚལ་གཡོན་གྱི་དང་པོ་པདྨ། ། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་ཕྱིར་བསྣམས། ། གཡོན་གྱི་ཐ་མས་བུམ་པ་ལེགས་ཐོགས། ། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་དབང་མཆོག་སྟེར་མ། ། ཕྱག་འཚལ་སེང་ལྡེང་ནགས་ཀྱི་སྒྲོལ་མ། ། ཡི་གེ་ཏཱཾ་ལས་འཁྲུངས་པའི་ལྷ་མོ། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མཚོན་པའི། ། སྐྲ་འཁྱིལ་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་མཛེས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་གཡས་བརྐྱང་ཞབས་ལ་གཡོན་པས། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མི་འབྲལ་འཁྲིལ་བས། ། པདྨ་ཟླ་བའི་སྟེང་ན་བཞུགས་མ། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་ཞི་བའི་གཟུགས་ཅན། ། ཕྱག་འཚལ་གཡས་པས་འགྲོ་ལ་མཆོག་སྩོལ། ། གཡོན་ན་ཨུཏྤལ་རྒྱན་རྣམས་ཡོངས་རྫོགས། ། སྔོ་ལྗང་འགྱིང་བག་རས་མའི་མདོག་ཅན། ། གཞོན་ནུ་སྤྱན་ཡངས་ནུ་མ་རྒྱས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་མྱ་ངན་སེལ་བའི་སྒྲོལ་མ། ། མ་ཆགས་པདྨ་དམར་པོའི་སྟེང་དུ། ། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞབས་ཀྱིས་མནན་ཏེ། ། རོལ་པའི་འདུག་སྟངས་འགྱིང་བག་མཛེས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་འཇིག་རྟེན་དབང་དུ་མཛད་མ། ། སྐུ་མདོག་པདྨ་རཱ་ག་ལྟར་དམར། ། བཞད་པའི་གད་རྒྱངས་ཏུཏྟཱ་ར་ཡིས། ། འགྲོ་བའི་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་སེལ་མ། ། ཕྱག་འཚལ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞིས་བདུད་འདུལ། ། དང་པོ་གཉིས་ནི་སྤྱི་བོར་ཐལ་སྦྱར། ། གཡས་འོག་རལ་གྲི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན། ། གཡོན་ན་མྱ་ངན་མེད་པའི་ཡལ་ག། ཕྱག་འཚལ་འགྲོ་བ་འགུགས་པའི་སྒྲོལ་མ། ། གཟི་བརྗིད་ཕུང་པོ་ཉི་མའི་སྟེང་ན། ། པདྨའི་གདན་ལ་རོལ་པས་གཡས་བརྐྱང་། ། འགྱིང་བག་ནག་མོ་དབང་གི་ལས་མཛད། ། ཕྱག་འཚལ་དཔའ་མོ་གྱད་ཀྱི་ཆ་བྱད། ། མཚན་མོ་སྤྲིན་རུམ་མུན་པའི་མདོག་ཅན། ། ཤིན་ཏུ་འཇིགས་རུང་བདུད་དཔུང་ཟིལ་གནོན། །

Homage to her who holds a lotus in her first left hand, Unstained by the defects of the afflictions. With her final left hand she perfectly holds a vase, Bestowing supreme empowerment upon all beings. Homage to Tārā of the Acacia Forest, The goddess born from the syllable TĀṂ. Beautiful, with hair adorned with flowers, Symbolizing the wisdom of the dharmadhātu. Homage to her who sits upon a lotus and moon, With right leg extended and left drawn in, Embracing the inseparability of method and insight. She has one face and two hands, with a peaceful form. Homage to her who grants the supreme to beings with her right hand, And holds an utpala flower and all ornaments in her left. Greenish-blue, with a graceful bearing and the color of fine silk, A youthful maiden with wide eyes and full breasts. Homage to Tārā who dispels sorrow, Standing upon a red lotus of non-attachment, With her feet treading upon a moon maṇḍala, Beautiful in a graceful, playful posture. Homage to her who brings the world under her power, Her body red like a ruby. With the laughing roar of "TUTTĀRE," She clears away the afflictions of beings without exception. Homage to her who subdues the māras with one face and four hands, The first two of which are joined in prayer at her crown. The lower right holds a sword with the mudrā, And the left holds a branch of the aśoka tree. Homage to Tārā who summons beings, A mass of splendor upon a sun disk, Standing with right leg extended in a playful pose on a lotus seat, A black woman with a graceful bearing who performs the activity of magnetizing. Homage to the Heroine in the attire of a wrestler, With the color of darkness in the clouds of night, Extremely terrifying, she overwhelms the hosts of māras.

ནོར་གྱི་ཆར་འབེབས་ཕོངས་པ་སེལ་མ། ། ཕྱག་འཚལ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གི་སྦྱོར་བས། ། ཕྱོགས་མཚམས་རྣམས་ནས་གཟའ་ཆེན་བརྒྱད་འགུགས། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་གཡས་པ་ལྕགས་ཀྱུ། ། གཡོན་པས་རོལ་པའི་ཞགས་པ་བསྣམས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་བཀྲ་ཤིས་སྟེར་བའི་སྒྲོལ་མ། ། སྣ་ཚོགས་པདྨ་ཟླ་བའི་གདན་ལ། ། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གསེར་གྱི་མདངས་ལྡན། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བརྒྱད་ཟླ་ཚེས་བརྒྱན་མ། ། ཕྱག་འཚལ་གཡས་ཀྱི་དང་པོ་རྩེ་གསུམ། ། གཉིས་པ་ན་ནི་ཐུགས་རྗེའི་ལྕགས་ཀྱུ། ། གསུམ་པ་རྡོ་རྗེས་བདུད་ཀྱི་དཔུང་འཇོམས། ། བཞི་པ་ཤེས་རབ་རལ་གྲི་བསྣམས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་གཡོན་གྱི་དང་པོ་ནོར་བུ། ། ལོངས་སྤྱོད་སྤེལ་ཕྱིར་ཐུགས་ཀར་བསྣམས་ནས། ། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བཀྲ་ཤིས་སྟེར་མ། ། གཉིས་པ་ལྕགས་ཀྱུ་གསུམ་པ་དབྱུ་གུ། ། བཞི་པ་ནོར་གྱི་བུམ་པ་བསྣམས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་སྒྲོལ་མ། ། བསྐལ་པའི་མེ་ལྟར་འབར་བའི་དབུས་སུ། ། ཉི་མ་པདྨ་དམར་པོའི་གདན་ལ། ། བཞེངས་པའི་འདོར་སྟབས་གཡས་བརྐྱང་གཡོན་བསྐུམ། ། ཕྱག་འཚལ་སྐུ་མཆོག་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད། ། པདྨ་རཱ་ག་ལྟ་བུར་དམར་ཞིང་། ། དཔའ་བའི་ཆ་བྱད་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི། ། དྲག་མོ་ཆེན་མོ་དགྲ་དཔུང་འཇོམས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་གཡས་ཀྱི་དང་པོ་རལ་གྲི། ། གཉིས་པ་མདའ་ཡིས་ཉོན་མོངས་འབིགས་མ། ། གཡོན་པ་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་གཞུ་ཐོགས། ། མཆུ་དང་སྨིན་མ་ཁྲོ་གཉེར་གྱེན་ཟློག། ཕྱག་འཚལ་ཁྲོ་གཉེར་གཡོ་བའི་སྒྲོལ་མ། ། ཉི་མ་པདྨ་དམར་པོའི་གདན་ལ། ། གཡས་བརྐྱང་གར་གྱིས་མི་རོ་མནན་ནས། ། སྐུ་མདོག་ནག་མོ་འཇིགས་གཟུགས་ལྡན་མ། ། ཕྱག་འཚལ་ཞལ་དང་སྨིན་མ་རབ་བསྡུས། །

Homage to her who rains down wealth and dispels poverty. Through the application of the syllable HŪṂ, she summons the eight great planets from the cardinal and intermediate directions. With one face and two hands, her right holds a hook and her left a playful noose. Homage to Tārā, the bestower of auspiciousness. Upon a seat of a multicolored lotus and moon, she sits in the vajra posture with a golden luster. With one face and eight hands, she is adorned with crescent moons. Homage to her; her first right hand holds a trident, the second a hook of compassion, the third a vajra that crushes the hosts of Māra, and the fourth she holds the sword of insight. Homage to her; her first left hand holds a jewel at her heart to increase enjoyments, bestowing auspiciousness upon all beings. The second holds a hook, the third a staff, and the fourth a vase of wealth. Homage to Tārā, who brings to maturity. In the midst of a blazing fire like the fire at the end of an eon, upon a seat of a sun and a red lotus, she stands in a striding posture with right leg extended and left drawn in. Homage to her, whose supreme body is most formidable. Red like a ruby, with the attire of a hero, one face, and four hands. She is the great fierce one who crushes the enemy hosts. Homage to her; her first right hand holds a sword, the second an arrow that pierces the afflictions. Her left holds a wheel, and the second holds a bow. Her lips and eyebrows are knit in a wrathful frown, turned upward. Homage to Tārā, with her moving frown. Upon a seat of a sun and a red lotus, she tramples a human corpse with a dancing posture, right leg extended. Her body is black, possessing a terrifying form. Homage to her, whose face and eyebrows are intensely furrowed.

གཡས་དཀར་གཡོན་དམར་ཁྲོ་གཉེར་དང་ལྡན། ། དམར་བའི་སྤྱན་གསུམ་སྡང་མིག་རབ་བགྲད། ། མི་ཡི་རྒྱུ་མ་ཞལ་དུ་གསོལ་མ། ། ཕྱག་འཚལ་སྦྲུལ་དང་སྟག་གི་གོས་གསོལ། ། ཐོད་པའི་ཅོད་པན་མགོ་བོའི་དོ་ཤལ། ། རལ་གྲི་དབྱུ་གུ་ལྕགས་ཀྱུ་བསྣམས་ནས། ། གཡོན་པ་མགོ་ཐོད་ཞགས་པ་འཛིན་མ། ། ཕྱག་འཚལ་དགེ་ལེགས་ཞི་བའི་སྒྲོལ་མ། ། པདྨ་དཀར་པོ་ཟླ་བའི་གདན་ལ། ། རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཟླ་བའི་མདོག་ཅན། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་དྲུག་སྡིག་པ་འཇོམས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་དོན་རྟོགས་གཡས་ཀྱི་དང་པོ། ། རྒྱལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐུགས་ཀར་ཕྲེང་འཛིན། ། གཉིས་པ་ན་ནི་ལེགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ། ། གསུམ་པའི་ཕྱག་གིས་དབྱུ་གུ་འཛིན་མ། ། ཕྱག་འཚལ་གཡོན་གྱི་དང་པོ་པདྨ། ། གཉིས་པ་ན་ནི་རིལ་བ་སྤྱི་བླུགས། ། གསུམ་པ་འདབ་རྒྱས་ཨུཏྤལ་སྟེང་དུ། ། འགྲོ་བའི་ལམ་སྟོན་པོ་ཏི་བསྣམས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་ཆགས་པ་འཇོམས་པའི་སྒྲོལ་མ། ། པདྨ་དམར་པོ་ཉི་མའི་གདན་ལ། ། སྤྲོས་མེད་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་མཛེས་བརྗིད། ། ཞལ་གཅིག་སྤྱན་གསུམ་བྱི་རུའི་མདོག་ཅན། ། ཕྱག་འཚལ་ཧཱུཾ་གི་རིག་པ་དང་ལྡན། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འབྲེལ་པའི་ཕྱག་གཉིས། ། གཡས་པས་རྩེ་གསུམ་ཐུགས་ཀར་བསྣམས་ནས། ། དགྲ་ཡི་ལུས་ལ་རབ་ཏུ་བསྣུན་མ། ། ཕྱག་འཚལ་གཡོན་པས་སྡིགས་མཛུབ་རབ་འཕྱར། ། སྙིང་པོ་འབྲས་བུར་བཅས་པའི་ཤིང་འཛིན། ། ཐུགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡི་གེ་བཅུ་པས། ། དགོས་པའི་དངོས་གྲུབ་མ་ལུས་འབྱུང་མ། ། ཕྱག་འཚལ་བདེ་བ་སྒྲུབ་པའི་སྒྲོལ་མ། ། པདྨ་དཀར་པོ་འབར་བའི་སྟེང་དུ། ། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉི་མའི་གདན་ལ། །

Right white, left red, endowed with a frowning brow, With three red eyes wide open in a wrathful gaze, Devouring human intestines with her mouth, Homage to her who wears a tiger-skin garment and snakes. With a crown of skulls and a necklace of heads, Holding a sword, a staff, and a hook, While her left hands hold a severed head and a noose, Homage to Tārā, the auspicious and peaceful. Upon a white lotus and moon seat, In the vajra posture, with the color of the moon, One face and six arms, she who destroys negativity, Homage to her who realizes the ultimate meaning. Her first right hand holds a rosary at her heart, The sphere of activity of the Victors; The second is in the mudrā of excellence, And the third hand holds a staff. Homage to her. Her first left hand holds a lotus, The second holds a ritual water flask, And the third, upon a fully blossomed utpala, Holds a volume of scripture that shows the path to beings, Homage to Tārā, who destroys attachment. Upon a red lotus and sun seat, Beautiful and majestic in the unelaborate bodhisattva posture, One face and three eyes, with the color of coral, Homage to her who possesses the awareness of the syllable HŪṂ. Her two hands, joined in the union of method and insight, Hold a trident at her heart with the right, Striking the bodies of enemies. Homage to her. With the left, she raises the threatening gesture, Holding a tree with its heart and fruit. Through the ten-syllable essence mantra of the heart, She brings forth all necessary accomplishments without exception, Homage to Tārā, who accomplishes bliss. Upon a blazing white lotus, On a moon maṇḍala and sun seat,

སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་དཔའ་བར་བཞུགས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་བདེ་བའི་སྐུ་མདོག་དམར་སེར། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་ཧཱུཾ་གི་ཕྲིན་ལས། ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་དབང་དུ་བསྡུས་ནས། ། བདེ་བ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པར་མཛད་མ། ། ཕྱག་འཚལ་ཐོགས་མེད་ནམ་མཁའི་ལུས་ཅན། ། ཕྱག་གཉིས་ཐུགས་ཀར་འཛིན་པའི་ཕྱག་རྒྱ། ། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་བསྣམས་ནས། ། རིན་ཆེན་དུ་མའི་རྒྱན་གྱིས་མཛེས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་སྒྲོལ་མ། ། པདྨ་དཀར་པོའི་སྟེང་གི་ཟླ་བའི། ། དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་ན་འདབ་བཟང་ངང་པའི། ། སྟེང་དུ་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཞུགས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་ཟག་མེད་བདེ་ཆེན་རབ་རྒྱས། ། སྐུ་མདོག་དཀར་མོ་དུང་གི་མདངས་ལྡན། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་ཏཱ་ར་གཉིས་བརྗོད། ། ཡི་གེ་ཕཊ་ཀྱིས་དུག་རྣམས་སེལ་མ། ། ཕྱག་འཚལ་དགའ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན། ། ཕྱག་གཉིས་སྤྱི་བོར་ལྕགས་ཀྱུ་རབ་འཛིན། ། གཡས་འོག་མཆོག་སྦྱིན་གཡོན་གྱི་གཉིས་པ། ། ཨུཏྤལ་སྟེང་དུ་པོ་ཏི་བསྣམས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་སྡུག་བསྔལ་སྲེག་བྱེད་སྒྲོལ་མ། ། པད་དཀར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་ན། ། བདེ་བའི་སྟན་ལ་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་། ། ཅུང་ཟད་གཡས་བརྐྱང་བར་ནི་བཞུགས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་དཀར་མོ་དུང་གི་མདངས་ལྡན། ། སྣ་ཚོགས་དཀར་དམར་འོད་ཟེར་ཕྲེང་བས། ། འགྱིང་བག་སྐུ་ལ་རབ་ཏུ་བརྒྱན་ནས། ། འགྲོ་བའི་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་སེལ་མ། ། ཕྱག་འཚལ་བདེན་གཉིས་དག་པའི་ཕྱག་རྒྱ། ། ཕྱག་གཉིས་ཐུགས་ཀར་མེ་ཐབ་བསྣམས་ནས། ། སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་བསྲེག་པར་མཛད་ཅིང་། ། འགྲོ་རྣམས་ཐར་པའི་ལམ་ལ་འགོད་མ། ། ཕྱག་འཚལ་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བའི་སྒྲོལ་མ། །

Homage to her who sits in the heroic posture of a bodhisattva, Whose body is the color of blissful orange, With one face and two hands, the activity of the syllable HŪṂ, Who, having brought the three worlds under her power, Accomplishes all forms of bliss. Homage to her who possesses an unimpeded body of space, With the mudrā of holding both hands at the heart, Fully supporting a maṇḍala of the moon, Beautifully adorned with many precious jewels. Homage to Tārā, the Victorious One, Who sits in the bodhisattva posture upon a lotus, Above a moon maṇḍala in the center, Upon a noble swan. Homage to her who is the full expansion of untainted great bliss, Whose body is white with the luster of a conch shell, With one face and four hands, uttering "Tāra" twice, Who dispels all poisons with the syllable PHAṬ. Homage to her who possesses the mudrā of joy, With two hands holding a hook at the crown of her head, The lower right in the gesture of supreme generosity, And the second left holding a volume atop an utpala flower. Homage to Tārā, the burner of suffering, Who, in the center of a white lotus and moon maṇḍala, Sits in the bodhisattva posture upon a blissful seat, With her right leg slightly extended. Homage to her who is white with the luster of a conch shell, Adorned with a garland of various white and red light rays, Her body graced with a majestic bearing, Who clears away the afflictions of wandering beings without exception. Homage to her who is the mudrā of the purity of the two truths, Holding a fire-pit at her heart with two hands, Who burns away all suffering without exception, And establishes all beings on the path to liberation. Homage to Tārā, the source of accomplishments.

སྐུ་མདོག་དམར་སེར་ལས་ཀྱི་རིགས་མཚོན། ། པདྨ་དཀར་པོ་སྟེང་གི་ཟླ་བའི། ། དཀྱིལ་ན་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཞུགས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་དཔལ་མོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འབྲེལ་པའི་ཕྱག་རྒྱ། ། ཐུགས་ཀར་གསེར་གྱི་བུམ་པ་བསྣམས་མ། ། དངོས་གྲུབ་མ་ལུས་པར་ནི་སྟེར་མ། ། ཕྱག་འཚལ་བུམ་པ་བཟང་དང་ནོར་བུ། ། འདོད་འཇོའི་བ་དང་དཔག་བསམ་ཤིང་ཆེན། ། ཁྱོད་ཞབས་དྲན་པས་འདོད་དགུ་འབྱུང་འགྱུར། ། གང་ལ་ཅི་འདོད་རེ་བ་སྐོང་མ། ། ཕྱག་འཚལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་བྱེད་སྒྲོལ་མ། ། ཧ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཁྱུ་མཆོག་སྟེང་དུ། ། པདྨ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གདན་ལ། ། ཕྱེད་སྐྱིལ་རོལ་པའི་འདུག་སྟངས་མཛེས་བརྗིད། ། ཕྱག་འཚལ་དཀར་མོ་ཞལ་གཅིག་སྤྱན་གསུམ། ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གཟིགས་མ། ། ཞེ་སྡང་མ་སྤངས་གནས་སུ་དག་ཕྱིར། ། དུར་ཁྲོད་སྟག་གི་ཤམ་ཐབས་བཅིངས་མ། ། ཕྱག་འཚལ་གཡས་པས་མུ་ཏིག་ཕྲེང་འཛིན། ། ཐུགས་རྗེ་མི་བཟད་རབ་ཏུ་ཁྲོས་པས། ། གཡོན་པའི་ཕྱག་ན་རྩེ་གསུམ་མདུང་ཐོགས། ། དུག་གསུམ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ལ་བསྣུན་མ། ། ཟླ་བ་ཡར་ངོའི་ཚེས་བརྒྱད་དག་ལ། ། གང་གིས་རྣམ་དག་གཙུག་གི་ནོར་བུ། ། བསྟོད་པའི་རྒྱལ་པོ་གུས་པའི་བློ་ཡིས། ། ལན་གྲངས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བརྗོད་ན། ། རྒྱལ་པོ་སྦྲུལ་དང་སྲིན་པོ་མི་རྒོད། ། མེ་དང་ཆུ་དང་སྟག་དང་སེང་གེ། འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ལས་གྲོལ་འགྱུར། ། མུ་གེ་ནད་དང་འབྱུང་པོས་འཚེ་བ། ། སྡུག་བསྔལ་ཡིད་མི་བདེ་ལས་གྲོལ་འགྱུར། ། སྡིག་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་སྐལ་ངན། ། འཁྲུག་དང་འཐབ་རྩོད་ཉེས་པ་མི་འབྱུང་། །

Her body is orange-red, symbolizing the Karma family. Upon a white lotus and a moon disk, she sits in the sattvaparyaṅka posture. Homage to the Glorious Lady, with one face and two hands. Her mudrā represents the union of method and insight. Holding a golden vase at her heart, she bestows all siddhis without exception. Homage to her who holds the excellent vase and the jewel, the wish-fulfilling cow, and the great wish-granting tree. By remembering your feet, all desires will arise. You fulfill the hopes of whoever desires anything. Homage to Tārā, the one who brings all to perfection. Upon a bull born from the syllable HA, on a seat of a lotus and moon maṇḍala, she sits in a beautiful and majestic half-lotus posture. Homage to the White Lady, with one face and three eyes, who gazes upon the three doors of liberation. To purify hatred without abandoning it, she wears a tiger-skin skirt from the charnel ground. Homage to her who holds a pearl rosary in her right hand. With unbearable compassion and great wrath, she holds a trident spear in her left hand, striking the causes of the three poisons and saṃsāra. On the eighth day of the waxing moon, whoever recites this King of Praises with a devoted mind twenty-one times will be liberated from the eight great fears: kings, snakes, rākṣasas, and bandits; fire, water, tigers, and lions. They will be freed from famine, disease, and harm from elemental spirits, as well as from suffering and mental unease. Great sins, misfortune, strife, conflict, and faults will not arise.

ཉོན་མོངས་མྱ་ངན་གདུང་བ་རྣམས་སེལ། ། ས་འོག་གཏེར་དང་མིག་སྨན་རི་ལུ། ། རྐང་མགྱོགས་ལ་སོགས་དངོས་གྲུབ་བརྒྱད་ཐོབ། ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག། རྫུ་འཕྲུལ་ཀུན་འགྲོ་གནས་ལ་སོགས་པའི། ། དབང་ཕྱུག་ལས་ལ་དཀའ་བ་མ་ཡིན། ། བདག་པོར་བྱེད་དང་དགའ་མགུར་བསྒྲུབ་པའི། ། འདོད་དགུ་འབྱུང་བའི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པ། ། དེ་བཞིན་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་ཀྱང་ཐོབ་འགྱུར། ། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་དཔག་བསམ་ཤིང་དང་། ། དཔལ་ལྡན་འདོད་འཇོའི་བ་དང་བུམ་མཆོག། བདེ་བ་དང་བཅས་ནོར་རྣམས་འགྲུབ་འགྱུར། ། མཚན་མོ་རྒྱུ་དང་ལྟོ་འཕྱེ་འབྱུང་པོ། ། ཤ་ཟའི་ཚོགས་ཀྱིས་གླགས་རྙེད་མི་འགྱུར། ། ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ། ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་བདག་པོ་རྣམས་ཀྱིས། ། དགོས་པའི་དོན་རྣམས་འགྲུབ་པར་མཛད་ཅིང་། ། བར་དུ་གཅོད་པ་རྣམས་ནི་སེལ་འགྱུར། ། གང་དུ་ཚེ་ཡི་འདུ་བྱེད་བཏང་དུས། ། བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཞིང་དུ་སྐྱེ་འགྱུར། ། དངོས་གྲུབ་འབྱུང་གནས་རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་མའི། ། ལྷ་མཆོག་རྣམས་ལ་བདག་གིས་བསྟོད་པས། ། དགེ་བ་དྲི་མེད་ཟླ་བ་རྒྱས་འདྲའི། ། འོད་ལྟར་དཀར་བ་ཐོབ་པ་དེས་ནི། ། འཇིག་རྟེན་རྩོད་པའི་སྐྱོན་བྲལ་རྫོགས་པའི། ། སངས་རྒྱས་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ། ། བདེ་ཆེན་ཆར་པ་འབེབས་པར་ཤོག་ཅིག། སྒྲོལ་མ་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་ལེའུ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་པ། རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ནང་ནས། ལྷའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའི་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པར།

It dispels the torments of the afflictions and sorrows. One attains the eight common accomplishments, such as the subterranean treasure, the eye-ointment pill, and swift-footedness. Mastery over body, speech, and mind, as well as the masteries of miraculous power, omnipresence, and abiding—these are not difficult to achieve. One attains the accomplishment that brings forth all desired objects, acting as a sovereign and accomplishing whatever is wished for. Likewise, the eight qualities are also attained. Like a wish-fulfilling jewel, a wish-granting tree, a glorious cow of plenty, and the supreme vase, all riches along with bliss will be accomplished. No opportunity for harm will be found by those who roam at night, nor by the bhūtas, piśācas, or hosts of spirits. Brahmā, Viṣṇu, and Maheśvara—the lords of the three worlds—will fulfill all necessary purposes and clear away all obstacles. When the formations of life are relinquished, one will be reborn in the realm of Sukhāvatī. By my praise of the supreme deities, the venerable Tārā, the source of accomplishments, may the stainless virtue obtained, white as the light of the full moon, lead to the attainment of perfect Buddhahood, free from the faults of worldly contention, and may a rain of great bliss fall upon all sentient beings. This is the seventy-second chapter, the Manifestation of Tārā, from the Unsurpassed Yoga Tantra, the thirteenth chapter showing the enumerations of deities, in accordance with what was spoken by the Blessed One Śākyamuni.

ལྷ་མོ་སྒྲོལ་མ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལ་བསྟོད་པ་རྣམ་དག་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་སཱུརྱ་གུཔྟའི་ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དཱི་པཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་རྒྱ་བརྩོན་འགྲུས་སེང་གེས་མཐོ་ལྡིང་གསེར་གྱི་ལྷ་ཁང་དུ་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ། །

The Praise to the Twenty-One Goddesses Tārā, entitled The Pure Jewel of the Crown, composed by the great master Sūryagupta, is hereby complete. It was translated, edited, and finalized at the Golden Temple of Tho-lding by the Indian abbot Dīpaṃkaraśrījñāna and the Tibetan translator Gya Tsöndrü Senge.