Sequentially Arranged Personal Instructions the Tārā Sādhana

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏཱ་ར་སཱ་དྷ་ནཱཾ་ཨུ་པ་དེ་ཤ་ཀྲ་མ། བོད་སྐད་དུ། སྒྲོལ་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་མན་ངག་གི་རིམ་པ། རྗེ་བཙུན་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་ལྡན་དཔལ་འབྱོར་དྲི་མེད་ཡོན་ཏན་གྱི། ། གཞིར་གྱུར་འགྲོ་ལ་དམ་པའི་ལམ་སྟེར་རྒྱལ་བའི་ ཡུམ། ། སྒྲོལ་མའི་ཞབས་རྡུལ་སྤྱི་བོས་བླངས་ཏེ་འགྲོ་བ་ལ། ། ཕན་ཕྱིར་བརྩེ་བས་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་བཤད་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་མཚོ། ། ཇི་བཞིན་སྦྱོར་བས་བསྟེན་བྱས་ནས། ། ཆོ་གའི་རིམ་པས་དབང་བསྐུར་བའི། ། རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་རྣམ་པར་བསྒོམ། ། ཇི་ལྟར་བཤད་བཞིན་རྣམ་བསམས་ལ། ། ས་བོན་གྱིས་ནི་བསྐུལ་བ་ཡི། ། བླ་མ་རྡོ་རྗེ་རྣམས་མཆོད་ལ། ། གུས་པའི་བསམ་པས་རྩེ་གཅིག་ཏུ། ། བཏུད་ལ་ཕྱི་ནས་རང་ལུས་གཞུག། སླར་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་བྱ། ། བུ་ཛ་ཨོ་ཨ་གོ་ར་དེ་མཱ། ཀཱ་ཨོ་ཏྲི་ཀོ་ཀ་ལ་ཀཱ་ཧི་བྲེ་གྲི་སཽ་ སུ་ན་སི་མ་ཀུ། སྤྱི་བོའི་གནས་སུ་པུལླི་རར། ། མྱུར་ཞིང་དཔའ་མ་དྲན་པར་བྱ། ། སྤྱི་གཙུག་འབར་བ་འཛིན་པ་རུ། ། སྟོན་ཟླ་ལྟ་བུར་དྲི་མ་མེད། ། གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་རྣ་བ་ནི། ། གཡས་པ་ཨོ་དྱན་ཉིད་དུ་བསམ། ། ཨརྦུ་ད་ནི་ལྟག་པ་སྟེ། ། གཙུག་ཏོར་རྣམ་པར་རྒྱལ་བར་གྲགས། ། གོ་ད་བ་རི་རྣ་བ་གཡོན། ། ཧཱུཾ་སྒྲ་སྒྲོགས་པའི་ལྷ་མོའོ། ། སྨིན་དབུས་ར་མེ་ཤྭ་རི་སྟེ། ། རྡོ་རྗེ་སྐུ་ཡི་སྒྲོལ་མའོ། ། འཁོར་ལོ་དང་ནི་ཆེར་སྒྲོགས་པའི། ། དྲིལ་བུ་གཡས་དང་གཞན་དུ་བསམ། ། དབང་མཆོག་དེ་བཱི་ཀོ་ཊི་སྟེ། ། ཁམས་གསུམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བྱེད་དོ། ། གཞན་འཇོམས་ ལྷ་མོ་དཔུང་པར་ངེས། །

In the language of India: Tārāsādhanopadeśakrama. In the language of Tibet: Sgrub thabs man ngag gi rim pa (The Stages of the Sādhana and Pith Instructions of Tārā). Homage to the Venerable Noble Tārā! To the Mother of the Victors, the basis of stainless qualities and perfect, glorious wealth, who bestows the sublime path upon wandering beings—I shall explain the ritual of practice out of compassion for the sake of benefiting all, having taken the dust of Tārā’s feet upon my crown. Having relied upon a Vajra Master who is an ocean of qualities through proper application, the yogi should meditate after having received empowerment through the stages of the ritual. Visualizing exactly as described, and having made offerings to the Vajra Gurus who are invoked by the seed-syllable, one should bow with a devoted mind in one-pointed concentration and then dissolve them into one’s own body. Once again, the maṇḍala should be completed. BU JA O A GO RA DE MA | KĀ O TRI KO KA LA KĀ HI BRE GRI SAU SU NA SI MA KU | At the site of the crown, in Pullīra, one should remember the Swift and Heroic One. At the blazing crown of the head, she is stainless like the autumn moon. The golden-colored one at the right ear is Oḍḍiyāna itself. Arbuda is the nape of the neck, renowned as the Uṣṇīṣavijayā. Godāvarī is the left ear, the goddess who proclaims the sound of HŪṂ. In the center of the brow is Rāmeśvarī, the Tārā of the Vajra Body. One should visualize the wheel and the great-sounding bell in the right and the other [hands]. Devīkoṭṭa is the supreme empowerment, the conqueror of the three realms. The goddess who subdues others is certain to be at the shoulder.

མཱ་ལར་སྒྲུབ་པོ་དམ་པས་བསམ། ། མཆན་ཁུང་ཀཱ་མ་རཱུ་པ་སྟེ། ། བདུད་འཇོམས་དམ་པ་སྦྱིན་པ་མོ། ། ཨོ་ཊེ་ཞེས་བྱ་ནུ་མ་སྟེ། ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བྱེད་འདོད་སྟེར་མ། ། ཏྲི་ཤ་ཀུ་ནེ་ལྟེ་བ་རུ། ། མྱ་ངན་ཀུན་འཇོམས་བསམ་པར་བྱ། ། དྲི་འཛིན་གནས་སུ་ཀོ་ས་ ལར། ། འགྲོ་བ་ཀུན་འགུགས་ཕོངས་པ་སེལ། ། ཀ་ལིངྐ་ནི་ཁ་ཡིན་ཏེ། ། ལྷ་མོ་བཀྲ་ཤིས་ཐམས་ཅད་སྟེར། ། མགྲིན་པའི་གནས་ནི་ལམ་པ་ཀར། ། ལྷ་མོ་གསུང་གི་སྒྲོལ་མ་སྟེ། ། པདྨ་དྲིལ་བུ་འཛིན་པ་རུ། ། མཉམ་པར་བཞག་ལ་རྟག་ཏུ་བསམ། ། ཀཱཉྩི་སྙིང་གི་གྲོང་ཁྱེར་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོལ་མའོ། ། མིག་སྨན་གྱི་ནི་ཁ་དོག་ཅན། ། རྡོ་རྗེ་དལ་བུས་འགྱིང་བ་ཡིན། ། ཁ་བའི་རིར་ནི་སྨིན་བྱེད་མ། ། སུམ་མདོའི་གནས་སུ་བསམ་པར་བྱ། ། ཡི་དྭགས་གྲོང་དུ་འགུགས་བྱེད་མ། ། ཁྲ་མོ་རྟགས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ལ། ། ཞི་བ་ཆེན་མོ་ཁྱིམ་གྱི་ལྷར། ། འོག་གི་ ཕྱོགས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། བརླ་གཉིས་སཽ་རཱཥྚ་ཡིན་ཏེ། ། འདོད་ཆགས་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པ་མོ། ། གསེར་གླིང་བྱིན་པ་ཟུང་གི་ཚལ། ། ལྷ་མོ་བདེ་བ་སྒྲུབ་བྱེད་དོ། ། སོར་མོ་ཕལ་བ་ན་ག་རར། ། རྣམ་པར་རྒྱལ་མ་བསམ་པར་བྱ། ། སྡུག་བསྔལ་སྲེག་བྱེད་སིནྡྷུ་སྟེ། ། རྐང་པའི་བོལ་ དུ་རྣམ་པར་དགོད། ། རྒན་པོ་མ་རུ་དངོས་གྲུབ་ཀུན། ། ལེགས་འབྱུང་ལྷ་མོ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། ཀུ་ལུ་ཏར་ནི་ཡོངས་རྫོགས་མ། ། པུས་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་ལ་གནས། ། དེ་ལྟར་ཆོ་ག་རྫོགས་པ་དང་། ། ཕྱིས་ནི་རྡོ་རྗེ་སྒྲོལ་མ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀུན། ། རང་གི་ ལུས་ལ་གཞུག་པར་བྱ། །

The noble practitioner should contemplate Mālava in the heart; Kāmarūpa is in the armpit, the noble subduer of Māra and the giver of generosity. Oḍḍiyāna is at the breasts, the universal monarch and the bestower of desires. One should contemplate Triśakuni at the navel, the destroyer of all sorrow. In the seat of the sense of smell is Kośala, who summons all beings and dispels poverty. Kaliṅga is at the mouth, the goddess who bestows all auspiciousness. The seat of the throat is Lampāka, the goddess Vāktārā, who holds a lotus and a bell; one should always contemplate her in meditative equipoise. Kāñcī is the city of the heart, Vajracittatārā, the color of collyrium, who is poised with a vajra in a graceful, slow gait. Himavat is the ripener, to be contemplated at the junction of the three channels. Pretapuri is the summoner, variegated in color, at the tip of the sign. One should meditate on Mahāśānti as the household deity in the lower direction. The two thighs are Saurāṣṭra, the destroyer of all desire. Suvarṇadvīpa is the pair of calves, the goddess who accomplishes bliss. The common fingers are Nagara, where Vijayā should be contemplated. Sindhū is the burner of suffering, to be placed upon the insteps of the feet. Maru is the source of all accomplishments, the goddess who brings forth excellence, to be meditated upon. Kuluṭa is the complete one, residing in the two maṇḍalas of the knees. When the ritual is thus completed, one should subsequently cause all the deities of the maṇḍala of Vajratārā to enter into one’s own body.

དྲི་མ་ཐམས་ཅད་སྦྱང་བའི་ཕྱིར། ། སྤྱན་དྲང་མཆོད་ནས་གསོལ་བ་གདབ། ། དེ་བཞིན་ཐུབ་པས་དབང་བསྐུར་ལ། ། དབུ་རྒྱན་རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷ། ། གསང་སྔགས་བཟླས་བརྗོད་ཆོ་ག་དང་། ། མཚན་མ་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ། ། གཞན་དུ་བཤད་བཞིན་ མཁས་པ་ཡིས། ། མཉམ་པར་གཞག་པས་རྟག་ཏུ་བྱ། ། ཟབ་མོའི་དོན་ལ་སྐྱེ་བོ་ཡི། ། བློ་གྲོས་རྣམ་པར་འཁྲུལ་གྱུར་ཀྱང་། ། དམ་པའི་བླ་མ་ལས་བྱུང་བའི། ། མན་ངག་རིམ་པས་བྲིས་པ་ཡིན། ། བསོད་ནམས་འདི་ཡིས་ཉེས་པའི་དབའ་ཀློང་གཡོ་བའི་ཆུས། ། རྣམ་པར་དཀྲུགས་ ཏེ་འཁྲིགས་པའི་ནོར་འཛིན་བརྟན་པ་དང་། ། དེས་སྐྱེད་དགེ་ལེགས་སྙེ་མའི་མེ་ཏོག་འབྲས་ལྡན་པའི། ། སྐྱེ་བོའི་དོན་དུ་དཔག་བསམ་ལྗོན་ཤིང་བྱེད་པར་ཤོག། དཔལ་ཨུ་རྒྱན་ནས་བྱུང་བའི་མན་ངག་གི་རིམ་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཉི་མ་སྦས་པའི་ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པ་ རྫོགས་སོ། ། ། ། མན་ངག་གི་རིམ་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་འདི་དང་པོ་མ་འགྱུར་བ་ལས་ཕྱིས་ཁ་ཆེའི་པཎྜི་ཏས་ཁ་བ་ཅན་གྱི་ལྗོངས་སུ་སྤྱན་དྲངས་པའི་དཔེ་ལས་བོད་སྐད་དུ་དཔལ་ས་སྐྱའི་དབེན་གནས་དམ་པར་བསྒྱུར་བའོ། །

In order to purify all stains, invite [the deities], make offerings, and offer supplications. Likewise, the Sage bestows empowerment, and the crown is one’s own chosen deity. The ritual for the recitation of the secret mantra, as well as the signs, colors, and so forth, should be performed at all times by the wise while in meditative equipoise, just as explained elsewhere. Although the intellects of beings are utterly deluded regarding the profound meaning, I have written this according to the sequence of pith instructions derived from the sublime guru. By this merit, may the earth, which is agitated and churned by the turbulent waters of the waves of faults, become stable; and may it act as a wish-fulfilling tree for the sake of beings, bearing the flowers and fruits of the stalks of virtue and excellence produced thereby. This concludes the Sādhana of the Sequence of Pith Instructions originating from glorious Oḍḍiyāna, composed by the great master Sūryaguptapāda. This Sādhana of the Sequence of Pith Instructions was first translated into the Tibetan language from a manuscript brought to the Land of Snows by a Kashmiri paṇḍita from an earlier, unaltered version, at the sublime hermitage of glorious Sakya.