A Concise Sādhana of the Venerable Ārya Tārā together with the Branches of the Twenty-One Activities

༄༅༅། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཆེ། ། མི་རྟོག་གཞན་དོན་མཐར་ཕྱིན་པ། ། གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་ལྷ་མོ་ཡི། ། ཚུལ་འཆང་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། ། ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི། ། སྤྱི་དང་སོ་སོའི་ཆ་ལ་བརྟེན། ། ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་དངོས་གྲུབ་རིམ། ། མདོར་བསྡུས་བདག་གིས་བསྟན་པར་བྱ། ། རྩོད་ལྡན་དུས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས། ། གཞན་གྱིས་བྱས་པ་འཇིག་པའི་ཕྱིར། ། བསྒྲུབ་བྱའི་ཡུལ་གྱི་ལྷ་རྟེན་ནམ། ། གདུག་ཅིང་གནག་པའི་རང་བཞིན་ལ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ནག་པོ་མདའ་གང་ཚད། ། དེ་དབུས་དྲག་པོའི་ཧོམ་ཁུང་དུ། ། དུག་དང་ཁྲག་དང་ནག་པོས་བྱུགས། ། དེ་ལ་སྐྱེད་ཤིང་ར་བས་བསྐོར། ། དེ་ཡི་དབུས་སུ་བསྒྲུབ་བྱའི་གཟུགས། ། དེ་ཉིད་ལས་བྱུང་རྫས་རྣམས་དང་། ། གཞན་ཡང་དྲག་པོའི་རྫས་རྣམས་ལས། ། ཉིང་ལག་བརྒྱད་པ་སྐྱེ་མཆེད་རྫོགས། ། དེ་ཡི་སྙིང་གར་ཞིང་ཆེན་ནམ། ། དུར་ཁྲོད་རས་ལ་དྲག་པོ་ཡི། ། རྫས་དང་སྨྱུ་གུས་འཁོར་ལོ་བྲི། ། རྩིབས་བརྒྱད་གསང་སྔགས་སྤེལ་ཚིག་ཅན། ། ཁ་སྦྱར་ལེགས་དྲིལ་གཞུག་པར་བྱ། ། རྒྱུས་ཆེན་དག་གམ་དྲག་པོ་ཡི། ། གཟུགས་ཀྱི་ཐག་པས་སྙིང་གར་དྲང་། ། ལྕགས་སམ་རྣལ་འབྱོར་གླིང་བུ་ཡི། ། སྦུ་གུས་སྙིང་གར་གཏད་བྱས་ནས། ། བདག་ཉིད་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་ལྡན་པས། ། སྦོད་དང་སྦོད་བྱེད་རྟེན་ཕྲལ་ནས། ། སྔར་གྱི་གཟུགས་ལ་ལེགས་པར་གཞུག། དེ་ཡི་སྟེང་དུ་ལ་གསུམ་དང་། ། ལུང་གསུམ་ས་དང་ཆུས་སྦྲུས་པའི། ། མཆོད་རྟེན་ནག་པོ་ཁྲུ་གང་ཚད། ། ཁྲི་འཕང་བཞི་པ་བུམ་རྟེན་བཅས། ། བུམ་པ་དྲག་པོའི་དབྱིབས་ཅན་དེ། །

Homage to the Venerable Noble Tārā! To her who is the great nature of all Buddhas, Non-conceptual, and who has perfected the welfare of others, Who assumes the form of a goddess through the power of those to be trained— To her I prostrate, and then, based upon the general and specific sections Of the twenty-one sādhanas, I shall briefly teach The sequence of accomplishments and the branches of activity. Because yogins in this age of strife Will be destroyed by the actions of others, One should prepare a black maṇḍala, one cubit in size, At the site of the deity to be accomplished, or at a place of fierce and dark nature. In its center, within a wrathful fire-pit, One should smear [the ground] with poison, blood, and black [pigments]. It should be surrounded by a fence of thorny trees. In its center is the effigy of the object of accomplishment, Made from the substances arising from that [enemy], And other wrathful substances, With the eight limbs and sense bases complete. At its heart, upon a human skin or a cloth from a charnel ground, One should draw a wheel with wrathful substances and a pen, Having eight spokes and interspersed with the secret mantra and the insertion words. It should be folded, rolled well, and placed [inside]. With a cord of human sinew or a wrathful figure’s rope, One should pull [the effigy] to the heart. Having directed [the breath] into the heart with a tube of iron or a yogic flute, And being endowed with the yoga of the deity oneself, One separates the support of the "driving" and the "driven," And properly inserts [the soul] into the previous effigy. Upon that, one should place a black stūpa, Three cubits in height, made from earth and water From three passes and three valleys, With four tiers and a base for the vase, The vase itself having a wrathful shape.

རྒོད་དང་བསྲུང་དང་རྣ་བ་ཡི། ། འགུལ་དང་ཐོས་དང་བསྣམ་པ་ཡི། ། སྡུད་བྱེད་རྣམས་ནི་གོ་རིམ་བཞིན། ། ངོས་གསུམ་པོ་ལ་བྱུག་བྱས་པའི། ། བུམ་པ་ཕྱོགས་སྐྱོང་སྙིང་པོར་བཅས། ། གདུགས་ལ་ཡི་གེ་བཅུ་པ་ནི། ། སྤེལ་ཚིག་དང་བཅས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། ། ཇི་སྲིད་མ་ཐོབ་རབ་ཏུ་མནན། ། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ལྷ་རྣམས་ལ། ། མཆོད་དང་བསྟན་པ་སྐྱོང་བ་ལ། ། གཏོར་མ་མཉེས་བྱས་བདེན་ཚིག་ཅན། ། ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་རྒྱུན་མི་བཅད། ། དགུག་དང་གཞུག་དང་བསྟིམ་སོགས་ཀྱི། ། སྦྱོར་བ་རབ་ཏུ་བརྩམ་བྱས་ནས། ། མེ་ཏོག་ལ་ནི་རྡོ་ཆར་བཞིན། ། ཅིག་ཤོས་མྱུར་དུ་ཕམ་འགྱུར་ཏེ། ། ཕ་རོལ་ནུས་པ་ཆེ་ན་རུང་། ། ནང་གི་མཚན་མ་རྙེད་གྱུར་ནས། ། སྔ་མའི་གཟུགས་དེ་བསྲེག་བྱས་ལ། ། བདག་བཅས་སར་གཞུག་དེ་ཡི་སྟེང་། ། ཙཻ་ཏྱེ་ནག་པོས་མནན་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་ཆེ་གེ་མོ་ཨ་མུ་ཀཾ་མཱ་ར་ཡ་ཕཊ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་ཨཱཏྨ་རཀྵ་རཀྵ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་ཆེ་གེ་མོ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་བནྡྷ་བནྡྷ། ཧ་ན་ཧ་ན། ད་ཧ་ད་ཧ། དྷ་ར་དྷ་ར། བི་དྷྭ་ན་ས་ཡ་བི་དྷྭ་ན་ས་ཡ། ཨ་མུ་ཀཾ་མཱ་ར་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་མ་ཧཱ་པཉྩ་ཡཀྵ། སྟམྦྷ་སྟམྦྷ་ཐཾ་ཧྲི་བཾ་རིལ་མཱ་ར་ཡ་ཕཊ་ཀུ་རུ་ཀུལླེ་བྷྱོ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་མྱུར་ཞིང་རབ་ཏུ་དཔའ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཕྱིར་ཟློག་པའི་ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཡམས་སོགས་འཇིག་རྟེན་མ་རུངས་རྣམས། ། རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །

The hawk, the protector, and the ear; the moving, the hearing, and the smelling—these gatherers are, in order, smeared upon the three sides. The vase, together with the essence of the directional guardians, is adorned with the ten-syllable mantra and the intercalary phrases upon the parasol. One should press it down firmly until [the goal] is attained. To the general and specific deities, and to those who protect the teachings, one should satisfy them with torma offerings and maintain the deity yoga without interruption. Having thoroughly commenced the applications of summoning, entering, and dissolving, the other [opponent] will quickly be defeated, like a rain of stones upon flowers, even if the opponent’s power is great. Once the inner signs are found, that previous form should be incinerated and placed within the earth together with oneself; upon that, one should press it down with a black caitya. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE [Name] AMUKAṂ MĀRAYA PHAṬ. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE ĀTMA RAKṢA RAKṢA SVĀHĀ. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE [Name] GṚHṆA GṚHṆA BANDHA BANDHA HANA HANA DAHA DAHA DHĀRA DHĀRA VIDHVAṂSAYA VIDHVAṂSAYA AMUKAṂ MĀRAYA HŪṂ HŪṂ PHAṬ PHAṬ SVĀHĀ. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE MAHĀ PAÑCA YAKṢA STAMBHA STAMBHA THAṂ HRĪṂ BAṂ RILA MĀRAYA PHAṬ KURUKULLĀ BHYOḤ. This concludes the first chapter, the ritual for averting obstacles, a branch of the activity of the Noble Tārā known as "The Swift and Most Heroic." Homage to the Venerable Noble Tārā. In order to thoroughly pacify epidemics and other worldly misfortunes,

དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཟླ་བ་ལ། ། ཁྲུ་དོ་ཁོར་ཡུག་མཎྜལ་ཏེ། ། པདྨ་འདབ་བརྒྱད་དབུས་སུ་ནི། ། འོད་དཔག་མེད་དང་འཕགས་མ་སྟེ། ། ཕྱོགས་བཞིར་རིགས་བཞི་མཚམས་བཞི་ལ། ། ཡུམ་བཞིའི་མཚན་མ་དགོད་པར་བྱ། ། དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་ཕྱོགས་སྐྱོང་དགོད། ། གྲྭ་བཞིར་མདའ་བཞི་མེ་ལོང་བཞི། ། རལ་གྲི་བཞི་དང་རྨ་བྱ་བཞི། ། ཚོན་སྐུད་ལྔ་ཡིས་དཀྲི་བར་བྱ། ། བཀྲ་ཤིས་ཤིང་ངམ་ཟངས་མ་ལས། ། བྱས་པའི་ཕུར་པ་ཕྱོགས་བཞིར་གཟུགས། ། གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་ལ་སོགས་དང་། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པའི། ། མཆོད་པའི་ཁྱད་པར་རྒྱ་ཆེན་བཤམ། ། དར་རམ་རས་སམ་གྲོ་ག་ལ། ། བཀྲ་ཤིས་དར་དཔྱངས་བྲིས་བྱས་ནས། ། དབུས་སུ་ཡི་གེ་བཅུ་པ་སྟེ། ། གཡས་དང་གཡོན་དུ་རིགས་ལྔ་ཡི། ། ཡབ་དང་ཡུམ་དུ་བཅས་པ་ཡི། ། གཤམ་དུ་ཕྱོགས་སྐྱོང་སྙིང་པོ་རྣམས། ། གུར་གུམ་གྱིས་ནི་བྲི་བར་བྱ། ། འཕགས་མ་ལ་སོགས་རྟེན་བཞུགས་ལ། ། ཅི་འབྱོར་པ་ཡིས་མཆོད་པ་སྟེ། ། བསྟན་སྐྱོང་རྣམས་ལ་གཏོར་མ་སྦྱིན། ། དེ་ནས་དགེ་སློང་དགེ་འདུན་ནམ། ། གསོ་སྦྱོང་ལྡན་པས་བསྙེན་པ་བྱ། ། ཁྲི་ཕྲག་རེ་ལ་མཆོད་པ་དང་། ། གཏོར་མ་རེ་སྟེ་གསོལ་བ་གདབ། ། ཆ་ལང་ལ་སོགས་སྔགས་བཀོད་ལ། ། ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས་པས་བསྒྲགས་པར་བྱ། ། དེ་ལྟར་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་ཏུ་བྱས། ། དེ་ཡང་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་ལྡན་པས། ། ཞི་བར་བྱ་བར་འདོད་པ་དང་། ། ཀུན་དུ་གཙང་སྦྲར་གནས་པ་ཡིས། ། ལས་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ། ཡམས་བདག་མོ་ལ་བསྐང་བ་ཡང་། ། འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྔགས་པ་ཡིན། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་མཚོན་ཆ་སོགས། ། ཕྱོགས་མཚམས་རྣམས་སུ་དགྲམ་བྱས་ཏེ། །

During the waxing moon, prepare a maṇḍala two cubits in circumference. In the center of an eight-petaled lotus, place Amitābha and the Noble Lady (Tārā). In the four cardinal directions, place the symbols of the four families, and in the four intermediate directions, place the symbols of the four consorts. Outside of that, arrange the guardians of the directions. In the four corners, place four arrows, four mirrors, four swords, and four peacocks, all encircled by five-colored threads. Fashion four ritual daggers (kīla) from auspicious wood or copper and plant them in the four directions. Arrange extensive varieties of offerings, such as parasols, victory banners, and flower garlands. On silk, cotton, or birch bark, draw auspicious silk streamers. In the center, write the ten-syllable mantra; to the right and left, write the male and female deities of the five families; and below, write the heart mantras of the guardians of the directions using saffron. Having installed the Noble Lady and the other deities, make offerings according to one's means. Present torma offerings to the protectors of the teachings. Then, a community of monks or those observing the restoration and purification (poṣadha) should perform the recitation. For every ten thousand recitations, offer a torma and make supplications. Inscribing the mantra upon cymbals and other instruments, one should sound them with great diligence. By performing this one hundred thousand times, while remaining in the yoga of the deity and abiding in complete purity, the activity will be accomplished. This is also highly praised for performing the fulfillment ritual for the Mistress of Epidemics (Yamdakmo). Then, having spread the weapons and other symbols of the maṇḍala in the cardinal and intermediate directions, [the ritual continues].

མཆོད་རྟེན་སྔགས་བཅས་ནང་དུ་གཞུག། དེས་ནི་དེ་ཉིད་འགྲུབ་འགྱུར་བར། ། རྗེ་བཙུན་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་སརྦ་བྱཱ་དྷི་པྲ་ཤ་མ་ནི་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བ་ལྟར་དཀར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡམས་ནད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཚེ་ཡི་སྙིགས་མར་གྱུར་པ་ཡི། ། མི་རྣམས་ཚེ་ནི་བསྲིང་བའི་ཕྱིར། ། ཤིན་ཏུ་ཉམས་དགའི་གནས་དག་ཏུ། ། ཕྱི་ནང་ཁྲུས་ནི་སྔོན་འགྲོ་བས། ། རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་འཕགས་མ་ཡི། ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་རྫོགས་བྱས་ནས། ། ས་བོན་ལས་བྱུང་འོད་ཟེར་གྱིས། ། འཕགས་མ་ཚེ་དཔག་མེད་སྩོལ་མ། ། ཕྱག་ན་ཚེ་ཡི་བུམ་པ་བསྣམས། ། དེ་བཀུག་མདུན་དུ་པད་སྡོང་ལ། ། བཞུགས་བྱས་ཡན་ལག་བདུན་པ་དང་། ། གསོལ་བ་བཏབ་ནས་བསྙེན་པ་བྱས། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་ཨཱ་ཡུརྫྙཱ་ན་དྷ་ར་དྷ་ར། བི་དྷ་ར་བི་དྷ་ར། མ་མ་བྲཧླ་དྷ་ཡ་དེ་ཧི་དེ་ཧི་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་མར་ལ་མར་བླུགས་བཞིན། ། དེ་དང་བདག་ཉིད་ཐ་དད་མེད། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། བདག་ཉིད་ཚེ་ཡི་དབང་ཕྱུག་མཆོག། བདག་ལ་སྩལ་ནས་རྒྱ་མཚོ་ལྟར། ། ཚེ་ཡིས་རྒྱས་པར་གྱུར་བསམས་ནས། ། ལན་གྲངས་བདུན་ལ་སོགས་པར་བསྟོད། ། དེ་ནས་རྣམ་ཤེས་བསྐྱོད་པའི་རྟ། ། འདོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་ན། ། ཐ་མལ་གསུམ་གཅིག་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། རིང་པོར་དྲངས་ལ་མཐར་གྱིས་བསྐྱིལ། ། འགྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་ཞི་བར་བྱ། ། དེ་ཡང་མ་འཕོས་བར་དུའོ། ། དེ་ལྟར་ན་ནི་ཟླ་རེ་ལ། །

Place the stūpa together with the mantra inside. The Venerable One himself has stated that by doing so, that very [purpose] will be accomplished: OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE SARVA-VYĀDHI-PRASHAMANĪ ŚĀNTIṂ KURU SVĀHĀ. This concludes the second chapter, titled "The Ritual Branch for Completely Pacifying Epidemics," from the [text] titled "The Noble Tārā White as the Autumn Moon." Homage to the Venerable Noble Tārā! In order to extend the lifespan of humans in this degenerate age of life, the yogi should first perform the outer and inner ablutions in a very delightful place. Having completed the generation stage of the Noble Lady, light rays arising from the seed syllable summon the Noble Lady Amitāyus, who holds a long-life vase in her hand. Having invited her to sit upon a lotus stalk in front [of oneself], one performs the seven-limb prayer and makes supplications, then performs the recitation: OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE ĀYUR-JÑĀNA-DHARA DHARA VIDHARA VIDHARA MAMA BRAHMA-DHAYA DEHI DEHI SVĀHĀ. Then, like pouring butter into butter, one should think: "She and I are inseparable; the supreme sovereign of life, the very essence of the wisdom of all Buddhas, has granted [longevity] to me, and my life has become as vast as the ocean." One should offer praises seven times or more. Then, when the horse of consciousness moves toward the desired direction, by means of the union of the three ordinary [elements], draw it out for a long distance and gradually hold it back. One should completely pacify its dispersal, and that until it has not shifted. In that way, for each month...

ཞག་རེས་ཚེ་ནི་འཕེལ་འགྱུར་ན། ། དུས་མིན་འཆི་སོགས་སྨོས་ཅི་དགོས། ། རྗེ་བཙུན་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་གསེར་མདོག་ཅན་གྱི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཚེ་འཕེལ་བའི་ཆོ་ག་རྒྱས་པར་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་སྲོག་གཡོ་བ། ། འབར་བའི་མེ་ལ་ཆུ་རྒྱུན་བཞིན། ། དེ་དག་གསད་ཕྱིར་ཀཾ་ཀ་དང་། ། རྒྱལ་བའི་སྤྱན་དང་ཨ་ཀྵོ་བྷྱ། ། རིན་ཆེན་སྙིང་པོ་རྩ་བ་མཆོག། གཅིག་པུར་སྐྱེས་དང་སྦྲུལ་གྱི་དུག། ཚེས་མ་ཐོག་གི་རྣམ་སྣང་ལ། ། བསྐྱེད་དང་བརྒྱ་སྟོང་བཟླས་རིམ་གྱིས། ། དེ་ཡི་ཁོང་དུ་གཏང་བར་བྱ། ། གནས་ལྔ་རྣམས་སུའང་གདབ་བྱ་སྟེ། ། དམིགས་པ་རྩེ་གཅིག་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ཧལ་ཡིས་འཚོ་སྒྲོ་ཡིས་བྱ་བ། ། རང་བཞིན་དང་ནི་བཅོས་པ་དང་། ། གྱུར་པའི་སྟོབས་དང་དྲི་བཟོད་དཀའ། ། གང་ཡང་འདི་ཡིས་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་ན་མཿཥ་རེ་ཥ་རེ། པི་ཥ་རེ་བི་ཥ་རེ། སརྦ་བི་ཥ་གྷ་ཊ་ནི་སྭཱ་ཧཱ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཙུག་ཏོར་རྣམ་པར་རྒྱལ་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་དུག་གསད་པའི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གང་ལ་གང་ཞིག་རག་ལས་པ། ། དེ་ཉིད་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། གྲོ་གའམ་ནི་གོས་གཞན་ལ། ། བཅུ་དྲུག་རྩིབས་ཅན་འཁོར་ལོ་བྲི། ། ཕོ་དང་མོ་ཡི་སྣག་ཚ་ལ། ། དཀར་པོ་གཅིག་རྒྱུག་སོགས་བསླད་པས། ། དབུས་སུ་གཟུགས་དང་མིང་ཡིག་བཅས། ། རྩིབས་ལ་ཡི་གེ་བཞིས་བརྟེན་པའི། ། བསྒྲུབ་བྱའི་མིང་ནི་བྲི་བར་བྱ། །

If even a single day causes life to increase, what need is there to mention untimely death and the like? This concludes the third chapter, titled "The Detailed Exposition of the Ritual for Increasing Life," which is a branch of the activity of the Venerable Noble Tārā of Golden Hue. Homage to the Venerable Noble Tārā! By whose power the vital breaths move, like a stream of water upon a blazing fire—to slay those [poisons], use kaṅka, the eye of the Victor, and akṣobhya; the essence of jewels, the supreme root, the "born alone," and snake venom. On the first day of the lunar month, upon Vairocana, through the sequence of generating and reciting a hundred or a thousand times, one should administer it into the interior. It should also be applied to the five locations. By means of one-pointed visualization and application, using the syllable hala and the "life-raft" [ritual], whether natural, artificial, or transformed, through power and fragrance, it is difficult to withstand; yet by this, there is no doubt. Oṃ tāre tuttāre ture namaḥ śare śare piśare viśare sarvaviṣaghaṭani svāhā. This concludes the fourth chapter, titled "The Ritual for Slaying Poison," which is a branch of the activity of the Noble Tārā known as the Tathāgata-Uṣṇīṣavijayā. Homage to the Venerable Noble Tārā! In order to bring under one's power that which depends upon another, one should draw a sixteen-spoked wheel on birch bark or another cloth. Using ink made from male and female [substances], mixed with white "single-run" [pigment] and so forth, one should write the form and name in the center. On the spokes, supported by the four syllables, the name of the person to be accomplished should be written.

ཕྱི་རོལ་ཨོཾ་ཡིག་གསུམ་གྱི་དབུས། ། སྲད་བུ་དམར་བཅིངས་སྤྲ་ཚིལ་གྱིས། ། གཟུགས་བརྙན་སྙིང་གར་བཅུག་བྱས་ལ། ། སེང་ལྡེང་མེ་ལ་དུས་གསུམ་བསྲོ། ། ཕོ་དང་མོ་ཡི་བྱེ་བྲག་གིས། ། རྐང་པའམ་ནི་མཇུག་སྒོ་རུ། ། ཟངས་མའི་ཐུར་མས་བྲུ་བར་བྱ། ། ས་བོན་འོད་ཀྱིས་དྲང་བ་ནི། ། བསྒྲུབ་བྱ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས། ། སྐྲ་གཡེངས་གཅེར་བུའི་སྙིང་གར་རམ། ། མགྲིན་དང་མཚན་མར་ལྕགས་ཀྱུའམ། ། ཞགས་པ་ལྟ་བུར་རབ་དྲངས་ནས། ། རླུང་གི་ཤུགས་ལྡན་སྔགས་ཀྱི་མཐུས། ། རྐང་པའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་བྱས་ནས། ། ཅི་དང་ཅི་བགྱི་ཞེས་བརྗོད་བརྟག། ཆུ་དང་རྡུལ་ཁྲོད་ལས་བྱུང་སྦྱར། ། དུས་གསུམ་དག་ཏུ་བསྟེན་བྱ་ཞིང་། ། དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེའི་ཆུས་སྦངས་ལ། ། དེ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཡིན། ། དེ་ཉིད་དང་ནི་སྐྱེ་ཚེ་དག། མིང་དང་བཅས་པར་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། ། ཡང་ན་རྡུལ་ཁྲོད་ཉིད་ཀྱིའོ། ། རྡོ་རྗེ་བསྐྱོད་དང་བདེ་བཅས་དང་། ། མཐར་ཕྱིན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། རྒྱུ་བཞིན་རྔུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ལས་འདི་རབ་ཏུ་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ། ། ཉི་མ་བདུན་གྱིས་ཕོ་དང་མོ། ། བདུན་ཕྲག་གསུམ་གྱིས་སྐྱེས་བུ་ཆེ། ། བདུན་ཕྲག་བདུན་གྱིས་ལྷ་མོ་སོགས། ། ས་བླ་རྣམས་ཀྱང་འདོད་པ་ཡི། ། མདའ་ཡིས་མྱོས་ནས་དེ་མདུན་དུ། ། རང་དབང་མེད་པར་ལྷུང་བར་འགྱུར། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་ལ་བན་ཨ་བྷ་སོ་ཨ་ཏི་ཀྵོ་སི་ཨུ་དུ་ཀྲོ་སི་བ་ཤཾ་ཀ་ར་ཨ་མུ་ཀ་སྱ་ད་ཧ་ག་ཊ་ནི། ད་ཧ་ག་ཊ་ནི། ད་ཧ་ཊ་ཙ་ནཾ་ཁ་བྱ་སི། ད་ཧ་ཨ་སྠི་ནི། ཨ་སྠི་བྷྱཾ། མཛྫ་ཀེ་ད་ཧ་ལ་བ་ཎཾ། བིནྡུ་ཏི་བ་ལ་ནཾ་པ་ཙ་ཏི་བ་ལ་ནཾ་བ་ཙ་ཏི་ཤོ་ནི་ཏཾ།

Outside, in the center of the three syllables OṂ, a red thread is tied and a wax image is placed within the heart. Heat it over a flame of khadira wood three times a day. Depending on whether the target is male or female, one should use a copper probe to extract [the essence] from the foot or the anus. Drawing them in with the light of the seed-syllable, the target is brought into the center of a wind mandala. With hair disheveled and naked, they are drawn in by means of a hook or a noose at the heart, throat, or genitals. By the power of the mantra possessing the force of wind, they are brought to one's feet. One should then observe them, saying, "What shall I do?" Mix [the substances] derived from water and dust, and apply them. Use them at the three times of day, and having soaked them in vajra-water, they should be given to the target. Perform the fire offering with those very substances, mustard seeds, and the name. Alternatively, use only the dust. Through the yoga of inhaling like the cause—the vajra movement, bliss, the culmination, and the bodhicitta—this rite will be thoroughly accomplished. In seven days, men and women; in three weeks, great beings; in seven weeks, goddesses and the like—even those dwelling on the earth—will be intoxicated by the arrow of desire and fall helplessly before one. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE LAVANA ABHASO ATIKṢOSI UDUKROSI VAŚAṂKARA AMUKASYA DAHA GAṬANI DAHA GAṬANI DAHA ṬACANAṂ KHA-VYASI DAHA ASTHINI ASTHIBHYAṂ MAJJAKE DAHA LAVANAṂ VINDUTI BALAṂ PACATI BALAṂ PACATI ŚONITAṂ.

བ་ལ་ནི་དརྱ་མ་ནཱི་ཧི། ཀུ་ཏྲོ་ནཱི་ཏྲ། ཀུ་ཏྲོ་རོ་ཏྲི་ཡ། ཏཱི་བ་སི་ཏི་ཡོ་དེ་ན་ཤ་དེ་ན་དྲི་ནཾ་ཙ་ཤ་ཏན་ཏ་རེ། ནཱ་ག་རེ་ལེ་ཧ་པྲ་ཀ་རེ། གྲི་ཀྵྞ་སརྦ་ཀྲི་ཏཾ་གྒ་ཏེ་ཏུ་ད་དྲེ་པ་པས་མཱ་ན་ཧཱི། པ་ལ་ནི་བནྡྷ། པུ་ར་ས་ཏི་ཏྭཱཾ། ཨོཾ་ཙི་ཏི་ཙི་ཏི་བི་ལོ་ལི་བི་ལོ་ལི་སྭཱ་ཧཱ། ཨ་མུ་ཀཾ་སཱ་དྷ་ནཱཾ་ས་རི་བ་རཾ། མེ་བ་ས་མ་ན་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཀུ་རུ་ཀུལླེ་སྭཱ་ཧཱ། འབུམ་ཕྲག་དྲུག་གི་སྦྱོར་ལྡན་པས། ། མེ་ཏོག་བདུག་པ་ལ་སོགས་པ། ། གང་ལ་བྱིན་པ་དེ་དབང་འགྱུར། ། བཟའ་བཏུང་གིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། ། མེ་ཏོག་དམར་པོའི་སྦྱིན་སྲེག་གིས། ། གང་དག་འདོད་པ་དབང་དུ་བྱེད། ། སྐྱེས་བུ་མཆོག་ལ་ཡུངས་ཀར་བསྔགས། འཁར་བའི་སྣོད་དུ་སྦྲང་རྩི་མར། ། སྔགས་དང་བཅས་བཙུག་དུས་གསུམ་དུ། ། མཆོད་དང་བཟླས་པས་དོན་རྣམས་འགྲུབ། ། ཁམ་ཕོར་དུང་ཕོར་བཅས་པ་ལ། ། བརྒྱ་དང་བརྒྱད་བཟླས་མིག་ལ་བྱུགས། ། གསོད་པར་འདོད་པའི་དགྲ་བོས་ཀྱང་། ། བུ་སྡུག་བཞིན་དུ་སེམས་པར་འགྱུར། ། དུར་ཁྲོད་གནས་སུ་སྣོད་ཆེན་དུ། ། པདྨ་དཀར་དང་ཆེན་པོའི་སྣུམ། ། བརྒྱད་དང་བཅུ་བཞིར་བསྒྲུབ་བྱས་པའི། ། མིག་སྨན་གྱིས་ནི་གཞན་དབང་འགྱུར། ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ཧཱུཾ་གི་སྒྲ་རབ་ཏུ་སྒྲོགས་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་དབང་དུ་བྱེད་པའི་ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གང་ལ་གསེར་གྱི་གཡའ་བཞིན་དུ། ཐོག་མ་མེད་དུས་ནས་བསགས་པའི། ། ཉེས་པའི་ཚོགས་རྣམས་སྦྱང་བའི་ཕྱིར། ། རབ་ཏུ་ཤིས་པའི་དུས་ཉིད་དུ། ། དམ་ཚིག་འདི་ལ་མི་བསྔགས་པའི། །

Balani daryamānī hi | kutronītra | kutrorotriya | tīvāsitiyode naśade na drīṇaṃ ca śatantare | nāgare leha prakare | gṛkṣṇa sarvakṛtaṃ ggate tudadrepapasamānāhi | balanibandha | purasatitvāṃ | oṃ citi citi viloli viloli svāhā | amukaṃ sādhānāṃ sarivaraṃ | meva samana svāhā | oṃ kurukulle svāhā | By practicing the application of six hundred thousand [recitations], whoever is given flowers, incense, and so forth, will be brought under one's power. Likewise, by means of food and drink, and through a fire offering of red flowers, one brings those who are desired under control. White mustard seeds are consecrated for a supreme person. When honey and ghee are placed in a bronze vessel along with the mantra, and one performs offerings and recitations at the three times of day, all aims are accomplished. By reciting one hundred and eight times over a clay bowl or a conch bowl and applying it to the eyes, even an enemy who desires to kill will think of one as a beloved son. In a cemetery, in a large vessel, using white lotus and the oil of the great [plant], one who has practiced for eight or fourteen days will bring others under control through this eye salve. This concludes the fifth chapter, the ritual procedure for bringing others under control, which is a branch of the activity of the Noble Tārā known as "Uttering the Sound of Hūṃ." Homage to the Venerable Noble Tārā. In order to purify the collection of faults accumulated since beginningless time, like the tarnish on gold, at a most auspicious time, one should not disparage this samaya.

ལོངས་སྤྱོད་དག་ནི་རབ་ཏུ་སྤངས། དབེན་པའི་གནས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ། ། རྟེན་དང་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་བཤམ། ། བར་ཆད་བསྲུང་ཕྱིར་བསྟན་སྐྱོང་ལ། ། རབ་ཏུ་ཤེས་པའི་གཏོར་མས་མཆོད། ། རྟེན་ལ་རྗེ་བཙུན་བཞུགས་བྱས་ནས། ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། ཐུགས་རྗེ་ཅན་གྱིས་བདག་ལ་ནི། ། མི་དགེའི་ལས་རྣམས་སྦྱང་བའི་ཕྱིར། ། གསོ་སྦྱོང་དམ་པ་སྩོལ་བར་མཛོད། ། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བར། ། བདག་ཀྱང་དེ་བཞིན་བསྒྲུབ་པར་བགྱི། ། གསུམ་ལ་དྲུག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་པས། ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་སུ། ། སྡིག་པ་མ་ལུས་ཟད་བྱེད་པ། ། བརྒྱ་དང་བརྒྱད་བཟླས་གསོལ་བ་གདབ། ། གནས་གསུམ་དག་ཏུ་སྡིག་པའི་གཟུགས། ། བྲིས་སམ་བསམས་ལ་བྱབ་པར་བྱ། ། ཡང་ན་ཏིལ་གྱིས་སྲེག་པའམ། ། དག་བྱེད་ཆུ་ཡི་སྦྱོར་བས་ཀྱང་། ། དེ་ཡི་ཉེས་པ་བཀྲུ་བར་བྱ། ། དེ་ལྟ་ན་ནི་མྱུར་ཉིད་དུ། ། དཀར་གྱི་མཚོ་དང་ངན་སྐྱུགས་ཟགས། ། མཁའ་ལ་རྒྱུ་ཞིང་ཆུ་སྐྱེས་སྡུད། ། རྩོད་ལས་རྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི། ། མཚན་མ་དེ་ཡིས་དགའ་བྱས་ནས། ། དཔལ་ལྡན་གནས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མོ་ཨཱརྱཱ་བ་ལོ་ཀི་ཏེ་ཤྭ་རཱ་ཡ། བོ་དྷི་ས་ཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་ས་ཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་ཀ་རུ་ཎི་ཀཱ་ཡ། ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་མ་མ་སརྦ་པཱ་པཾ། ཤོ་དྷ་ཡ་ཤོ་དྷ་ཡ། བི་ཤོ་དྷ་ཡ་བི་ཤོ་དྷ་ཡ། སརྦ་བྷ་བ་ས་མུདྡྷྲོཙྪ་ཤ་ན་ཀ་རཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། སརྦ་པཱ་པཾ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ།

Having completely renounced enjoyments, one should construct a maṇḍala in a secluded place. Arrange various supports and offerings. To protect against obstacles, make offerings of well-known torma cakes to the guardians of the teachings. Having invited the Venerable One to reside in the support, pray: "O Perfect Buddhas and Bodhisattvas, endowed with compassion, for the sake of purifying my non-virtuous actions, please grant me the sublime Sojong vows. Just as the Sons of the Conquerors have practiced, I too shall practice in that same way." The yogi should recite the mantra one hundred and eight times in the manner of a vajra, three times a day and six times a night, to exhaust all misdeeds without exception. Visualize or draw the form of the misdeeds at the three places and perform the cleansing ritual. Alternatively, burn them with sesame seeds or wash away those faults with the application of purifying water. In that way, immediately, signs such as a white lake, the draining of vomit, moving through the sky, gathering lotuses, and victory in debate will appear. Having been gladdened by these signs, one will proceed to the glorious abode. Namo ratnatrayāya. Namo āryāvalokiteśvarāya. Bodhisattvāya. Mahāsattvāya. Mahākāruṇikāya. Tadyathā: Oṃ tāre tuttāre ture mama sarvapāpaṃ śodhaya śodhaya viśodhaya viśodhaya sarvabhava samuddhroccāśanakarāya svāhā. Sarvapāpaṃ śāntiṃ kuru svāhā.

འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྒྲིབ་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྣལ་འབྱོར་སྲོག་ནི་གཡོ་བ་ཡི། ། མཚན་མ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ན། ། འཆི་བདག་བདུད་ནི་གཞོམ་པའི་ཕྱིར། ། འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་སྲོག་སྦྱིན་ཞིང་། ། ཕྱི་རོལ་དངོས་པོས་བསོད་ནམས་བསགས། ། བདེ་གཤེགས་མཆོད་རྟེན་མཛེས་པས་བརྒྱན། ། ཕྱི་ནང་ཆོས་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལྟར། ། དམིགས་པ་མེད་པ་རབ་ཏུ་བསྒོམ། ། དེས་ནི་རྐྱེན་སྐྱེས་ཞི་བར་གསུངས། ། འཕེན་པའི་ནུས་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར། ། དེས་ཀྱང་རབ་ཏུ་མི་སྤོང་ན། ། བདག་གི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་། ། བཤེས་རྣམས་ནམ་མཁའི་གློག་བཞིན་དུ། ། འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་ཤེས་བྱས་ནས། ། ཐ་མའི་དུས་སུ་གྱུར་པ་ན། ། འདོད་པའི་ལྷ་ཡི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། དཀར་བསིལ་ལུས་ལ་ཕན་བྱེད་པ། ། རླུང་ལ་དམིགས་བྱ་གཉིས་སུ་དྲང་། ། སྒོ་རྣམས་བསྡམས་ལ་རབ་ཏུ་མནན། ། ལྡོག་པའི་ཚེ་ན་བསྲིང་བར་བྱ། ། སྤྱི་བོ་ཚངས་པའི་བུ་ག་སྟེ། ། གནས་གསུམ་དག་ཏུ་ཡི་གེ་གསུམ། ། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། ཆུ་ལ་ཆུ་བཞིན་ཐ་དད་མེད། ། ཐིག་ལེ་ལ་ནི་ཐིག་ལེ་བཞིན། ། གྱེན་དུ་གཅིག་ལ་གཅིག་བསྡུས་ཏེ། ། ཧི་ཀ་ཞེས་པའི་འབྲུ་གཉིས་པོ། ། ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བརྗོད་པར་བྱ། ། གྱེན་དུ་ཕྱིན་པས་འོག་མིན་ཏེ། ། ཐུར་དུ་ཕྱིན་པས་བཙོན་དོང་ངོ་། ། ཡི་གེ་དང་པོས་འཕོ་བྱ་བ། ། ཤིང་ལ་ཞོན་བཞིན་ཁྱབ་པ་བདག། སྙིང་གར་འདོད་ལྷའི་གཟུགས་གྱུར་ཏེ། །

This concludes the sixth chapter, the ritual procedure for completely purifying obscurations, which is a branch of the activity of the Noble Tārā known as the Victorious Over the Three Worlds. Homage to the Venerable Noble Tārā! When the signs of the movement of the yogic life-force arise, in order to defeat the Māra of the Lord of Death and to grant life to wandering beings, one should accumulate merit through external objects and adorn the stūpas of the Sugatas with beauty. One should meditate intensely on all internal and external phenomena as being non-referential, like space. It is taught that by this, the conditions that have arisen are pacified. If, because the projecting power is exhausted, one still does not relinquish [the life-force], then at the final time, having understood that one’s own body, possessions, and friends are by nature subject to change—like lightning in the sky—one should, through the meditative absorption of the desired deity, draw the two [winds] that benefit the body with cool white [light] into the wind. Having sealed and firmly pressed the gates, one should extend [the life-force] at the time of reversing it. At the crown is the aperture of Brahmā; in the three places are the three syllables. The support and the supported are the bodhicitta; like water in water, they are without distinction. Like a drop in a drop, they are gathered one into the other upward. One should recite the two syllables "Hika" twenty-one times. By going upward, one reaches Akaniṣṭha; by going downward, one reaches the dungeon. By the first syllable, the transference is performed; like mounting a tree, the pervasive lord [is drawn up]. At the heart, one becomes the form of the desired deity.

མནན་དང་བསྡམ་དང་སྦྱར་བཟློག་ཅིང་། ། ནམ་མཁའི་མཐོངས་ཏེ་རབ་གསལ་ལ། ། ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱིས་རབ་དྲངས་ནས། ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། རྫུ་འཕྲུལ་ཤུགས་ཀྱིས་ཕྱིན་པར་བྱ། ། འདི་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར། ། སྐལ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ཏེ། ། བླ་མེད་གསང་སྔགས་ཁྱད་པར་ཐབས། ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས། ། དེས་ན་སྒྲུབ་ལྡན་རྣལ་འབྱོར་པས། ། འདི་ལ་མ་ཡེངས་འབད་པ་ཆེ། ། གོམས་པའི་ཡན་ལག་སྔོན་འགྲོ་བས། ། བྱས་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འགྱུར། ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་གཞན་འཇོམས་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོང་དུ་འཕོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཇི་ལྟར་དུག་ལ་དུག་སྦྱར་ཞིང་། ། འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཉོན་མོངས་ཏེ། ། དེ་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བའི། ། ཐབས་ཀྱི་ཆོ་ག་གང་གསུངས་པ། ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ཡིན། ། པདྨ་ཅན་ནམ་དུང་ཅན་སོགས། ། རིགས་གསུམ་ལས་སྐྱེས་ཤེས་རབ་མ། ། བཅུ་གཉིས་པ་དང་བཅུ་དྲུག་པ། ། ཉི་ཤུ་བཞི་ཡི་ལོ་ལོན་པ། ། མིག་དཀྱུས་རིང་ཞིང་དཀར་མདངས་ལྡན། ། འཇམ་མཉེན་འཁྲིལ་ལྡེམ་གཞོན་ནུའི་ཚུལ། ། ལུས་ལ་ག་པུར་ངད་ལྡན་ཞིང་། ། ངག་འཇམ་རྗེས་འགྲོ་ཡོན་ཏན་ཕྱུག། སྐྱབས་འགྲོ་ནས་ནི་སྨིན་པའི་བར། ། ཅི་རིགས་པ་ལ་དེ་བཀོད་ནས། ། ལུས་སོགས་གསུམ་པོ་དག་བྱས་ནས། ། བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་དེ་བསྲུངས་ནས། ། གྲུ་བཞི་ལྷམ་པ་ཁྲུ་གང་ཚད། ། བྱི་དོར་ལེགས་བྱས་མེ་ཏོག་དགྲམ། ། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་མཆོད་གཞན་བཅས། ། རྡོ་རྗེའི་ཁྲི་སྟེང་དེ་བཞག་ནས། །

Suppression, binding, joining, and reversing; In the expanse of space, most luminous, Drawn forth by the two syllables, One should travel by the power of miracles To the maṇḍala of the Saṃbhogakāya. This is the uncommon path For those who possess the fortunate lot; The extraordinary method of the Unsurpassed Secret Mantra, Spoken by the Perfect Buddha himself. Therefore, the practitioner of yoga who is endowed with accomplishment Should exert great effort in this without distraction. By performing the preliminary branches of familiarization, One will become a Perfect Buddha. This concludes the seventh chapter, the ritual of the upward transference, which is a branch of the activity of the Noble Tārā known as "The Vanquisher of Others." Homage to the Venerable Noble Tārā! Just as poison is applied to poison, The root of saṃsāra is the afflictions; The method taught for their emergence Through that very [root] is the teaching on the generation stage. A wisdom consort born of the three families, Such as the Padminī or the Śaṅkhinī, Twelve, sixteen, or twenty-four years of age, With long, almond-shaped eyes and a radiant complexion, Gentle, supple, and youthful in form, Her body possessing the fragrance of camphor, Her speech soft and compliant, rich in qualities. Having established her in the stages from taking refuge Up to the maturation [empowerments] as appropriate, And having purified her body and the other two, She is protected in the northern direction. On a square platform measuring one cubit, Well-swept and strewn with flowers, Along with the five nectars and other offerings, She is placed upon a vajra throne.

བཀྲུ་དང་བཀྲུ་བའི་ཆོ་ག་བྱ། ། རིགས་ཀྱི་བདག་པོའི་རྣམ་པ་ཡིས། ། ས་བོན་ལྕགས་ཀྱུའི་སྤྲོ་བསྡུ་ལས། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བཀུག་བྱས་ནས། ། གཉིས་པའི་ཚངས་པའི་བུ་ག་གཤེགས། ། རབ་སྨིན་རྡོ་རྗེ་པདྨ་སྟེ། ། དེ་བརྟག་པདྨ་སྙིང་པོ་བཙལ། ། དེ་ནས་བདེ་བ་མཉམ་སྦྱོར་ཕྱིར། ། པདྨའི་ཟེ་འབྲུ་རྒྱས་པ་དང་། ། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ། ། ཁ་སྦྱར་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱ། ། བསྡམས་དང་ཀློད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། གནས་ལྔར་རྣམ་ལྔས་ཁྱབ་པར་བྱ། ། སྦུ་གུས་སྙིང་པོ་བཟུང་བྱས་ནས། ། ཉམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དྲང་བར་བྱ། ། དགའ་བ་བཞི་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱི། ། གསལ་ལ་མི་རྟོག་བདེ་བའི་མཆོག། གཟུང་དང་འཛིན་དང་དམིགས་བྲལ་བ། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་བླངས། ། མི་འབྲལ་ཅུང་ཞིག་བསྟེན་པར་བྱ། ། གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མ་ཟིན་ན། ། རོལ་པའི་སྒྲ་ལ་སེམས་གཏད་ནས། ། ཅུང་ཞིག་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན། ། ཡང་དང་ཡང་དུ་ཉམས་སུ་བླང་། ། དེ་ལས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ། ། རླུང་ལ་གོམས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། རྡོ་རྗེའི་ཆུ་ནི་འཐུང་བའམ། ། ཡང་ན་ཀུནྡ་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། རང་གིས་རབ་ཏུ་གཞིབས་བྱས་ཏེ། ། གསལ་བར་བྱ་བའི་ཡན་ལག་དང་། ། གོམས་པར་བརྟན་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་དབབ་བྱ་ཡི། ། དེ་ལས་གཞན་པས་བདེ་བ་ནི། ། རབ་ཏུ་གཟུང་ཕྱིར་བསྲུང་བྱ་སྟེ། ། ཇི་སྲིད་ཀུནྡ་མ་ཤོར་བ། ། དེ་སྲིད་སྙོམས་འཇུག་དེ་ནས་ནི། ། མདུན་བཞག་པ་ལ་དམིགས་པའམ། ། ཡང་ན་ཡིད་ཀྱིས་སྤྱད་པར་བྱ། ། ཤེས་རབ་མ་ཡང་ལྷག་པ་ཡི། ། ལྷ་བཞིན་རབ་ཏུ་མ་ཞེན་བྱ། །

Perform the ritual of washing and cleansing. Through the form of the Lord of the Family, by the radiation and reabsorption of the seed-syllable hook, summon method and insight. Having summoned them, they enter the Brahma-aperture of the second [consort]. The vajra and lotus are fully ripened; examine that and seek the heart of the lotus. Then, for the sake of the union of equal bliss, the filaments of the lotus expand, and the five-pronged wisdom-vajra is joined in non-dual union. Through the application of binding and releasing, pervade the five places with the five [syllables]. Having grasped the essence with the tube, draw it up by the power of experience. The supreme bliss, luminous and non-conceptual, the nature of the four joys, free from subject, object, and focal point—this coemergent wisdom should be practiced in its proper sequence. One should rely upon it for a short while without separation. If the luminous wisdom is not captured, focus the mind on the sound of the play and meditate for a short while. Practice this again and again; from that, non-conceptual wisdom arises. Through the application of training in the winds, either drink the vajra-water or, otherwise, suck the kunda bodhicitta yourself. By means of the branch of making it luminous and the nature of stable familiarity, the bodhicitta is to be brought down. To prevent it from being lost, one must guard it for the sake of thoroughly retaining the bliss. As long as the kunda is not lost, remain in meditative union. Then, either focus on what is placed before you or engage it with the mind. The wisdom consort as well should be treated like a supreme deity, without excessive attachment.

འདི་ནི་གསང་བ་བླ་མེད་ལམ། ། ཐ་མལ་རྣམ་རྟོག་ལས་གྲོལ་བའི། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་འདི་སྤྱད་པས། ། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་མཆོག་བདེ་བའི་མཆོག། རིང་པོར་མི་ཐོགས་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་བདུད་ཐམས་ཅད་འཇོམས་ཤིང་དབང་མཆོག་སྟེར་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྐུ་གསུམ་རང་བཞིན་གཟུགས་བརྙན་གང་། ། ཐམས་ཅད་སྤྲོས་དང་བྲལ་ཡིན་པས། ། གང་གིས་གང་ལ་རབ་གནས་བྱས། ། ཅི་ཞིག་འདིར་ནི་མཆོད་པར་བྱ། ། སྦྱིན་བདག་བསོད་ནམས་སྤེལ་བ་དང་། ། སྔགས་པས་དགེ་བ་རྙེད་པའི་ཕྱིར། ། རབ་གནས་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པ། ། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བྱས་པ་ཡིན། ། ཇི་ལྟར་སྐུ་གཟུགས་ཡོངས་རྫོགས་ནས། ། བྱིན་མ་བརླབས་པར་རིང་གནས་ན། ། དེ་ལ་བཀྲ་མི་ཤིས་འབྱུང་ཞིང་། ། དེ་ལ་བགེགས་ཀྱང་འཇུག་པར་འགྱུར། ། དེ་སྲིད་མཆོད་པར་དེ་མི་འོས། ། དེ་བས་བྱིན་རླབས་བཤད་པར་བྱ། ། སྐུ་གསུམ་གཟུགས་བརྙན་གང་ཡིན་པ། ། བཟོ་བོས་བྱས་པ་ཡོངས་རྫོགས་ཏེ། ། གཟུགས་ཀྱི་སུམ་ཆའི་ཆ་མཉམ་པའི། ། སྟེགས་བུའི་སྟེང་དུ་བཞུགས་སུ་གསོལ། ། གཟའ་དང་ཉི་མ་ཟླ་སོགས་ལ། ། མཆོད་དང་གཏོར་སོགས་ལེགས་བྱས་ནས། ། བདག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཡོངས་རྫོགས་པས། ། བུམ་པ་ལ་ནི་བཟླས་པ་བྱ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཏ་ས་མ་ཡ་ཤྲཱི་ཧཱུཾ། བུམ་པ་ལ་བཟླས་པའི་སྔགས་སོ། ། དྲི་མ་བཀྲུས་རྗེས་སྟོང་པར་བསམ། ། བྷྲཱུཾ་ཨཱཾ་ཁཾ་ཛྲཱི་ཧཱུཾ་རྣམས་ལས། ། སྐུ་གཟུགས་རིགས་ལྔའི་རྣམ་པར་བསྐྱེད། །

This is the path of the Unsurpassed Secret. By practicing this, the yogi who is liberated from ordinary conceptualization will, before long, attain the Great Seal of non-dual wisdom—the supreme bliss of all Buddhas. This concludes the eighth chapter, the section on the completion stage of the ritual activities, titled "The Noble Tārā, Vanquisher of All Māras and Bestower of Supreme Power." Homage to the Venerable Noble Tārā! Since the nature of the three bodies is a reflection free from all conceptual elaboration, who could perform a consecration, for whom, and what could be offered here? Nevertheless, in order to increase the merit of the patrons and for the practitioner to acquire virtue, the consecration as explained in the treatises is performed as a mere conventionality. If a physical image remains for a long time without being blessed after its completion, inauspiciousness will arise and obstacles will enter it; therefore, it is not fit to be worshipped. Thus, the blessing shall be explained. Once any image of the three bodies has been fully completed by the artisan, it should be invited to sit upon a pedestal whose dimensions are one-third of the image's height. Having properly performed offerings, torma rituals, and so forth to the planets, the sun, the moon, and others, and having completed one's own yoga, one should perform the recitation over the vase. Oṃ sarvatathāgata-abhiṣekata-samaya-śrī hūṃ. This is the mantra for reciting over the vase. After washing away impurities, one should contemplate emptiness. From the syllables Bhrūṃ Āṃ Khaṃ Jhrīṃ Hūṃ, the images are generated in the form of the five families.

སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ཡང་དབང་བསྐུར། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་བི་ཤོ་དྷ་ནི་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། སྐུ་ཕྱི་བའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། ། ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲང་བའི་སྔགས་སོ། ། དེ་ནས་རབ་ཏུ་མཆོད་ནས་ནི། ། གསང་སྔགས་ཟློས་ཤིང་སྤྱན་ཕྱེ་ནས། ། སླར་ཡང་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་ཡིས། ། མཆོད་ཅིང་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱ། ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷེ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ནཻ་ཝི་དྱ་ཨཱཿཧཱུཾ། མཆོད་པའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་ཙཀྵུ་ཙཀྵུ་ས་མནྟ་ཙཀྵུ་བི་ཤོ་དྷ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཐུར་མས་སྤྱན་དབྱེ་བའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་སུ་པྲ་ཏིཥྛ་བཛྲ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧྲཱི་བྷྲཱུཾ་ཁཾ་བཛྲཱི་བྷ་བ་དྲྀ་ཌྷོ་ཏིཥྛ་བུཾ་ཁཾ། རབ་ཏུ་གནས་པ་སྟེ་མེ་ཏོག་ལ་བཟླས་ལ་གཏོར་ཞིང་མཎྜལ་དབུལ་བའི་སྔགས་སོ། ། འབྱུང་པོ་ཆེ་ལ་གཏོར་མ་སྦྱིན། ། ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་ནས་ཀྱང་། ། བསོད་ནམས་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། ཡོན་གྱིས་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ། ། དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་གནས་བྱས་ན། ། འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕ་རོལ་ཏུ། ། སེམས་ལ་གང་ཅི་འདོད་པ་ཡི། ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་མཆོག་སྩོལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བྱང་ཆུབ་ཆེ་དང་དངོས་གྲུབ་གཞན། ། མ་སྨིན་པ་ལས་མི་འབྱུང་བས། ། དེ་ཡི་ཆོ་ག་མདོར་བསྡུས་པ། ། སྣོད་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མ་ཡིས། །

Bestow the empowerment of the wisdom of the three kāyas: OṂ SARVA TATHĀGATA KĀYA VIŚODHANI HŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra for wiping the body. OṂ ĀḤ HŪṂ JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ. This is the mantra for blessing the body, speech, and mind, and for inviting the wisdom beings. Then, having made extensive offerings, recite the secret mantra and open the eyes. Once again, with great elaboration, make offerings and perform the consecration. OṂ VAJRA PUṢPE ĀḤ HŪṂ. OṂ VAJRA DHŪPE ĀḤ HŪṂ. OṂ VAJRA ĀLOKE ĀḤ HŪṂ. OṂ VAJRA GANDHE ĀḤ HŪṂ. OṂ VAJRA NAIVIDYE ĀḤ HŪṂ. These are the offering mantras. OṂ CAKṢU CAKṢU SAMANTA CAKṢU VIŚODHAYA SVĀHĀ. This is the mantra for opening the eyes with the probe. OṂ SUPRATIṢṬHA VAJRAYE SVĀHĀ. OṂ HŪṂ HRĪḤ BHRŪṂ KHAṂ VAJRĪBHAVA DṚḌHO TIṢṬHA BUṂ KHAṂ. This is the mantra for the consecration; recite it over flowers, scatter them, and offer the maṇḍala. Give the torma to the great spirits. Having also performed the peaceful fire offering, in order to increase merit, please the guru with a dakṣiṇā. If one performs the consecration in this way, then in this world and the next, whatever the mind desires, the fruit of perfect excellence will arise. This concludes the ninth chapter, the ritual for consecration, a branch of the activity of the Noble Lady Tārā, the Bestower of Supreme Boons. Homage to the Noble Lady Tārā. Since great enlightenment and other accomplishments do not arise from one who is unripened, the ritual for that is summarized here for disciples who are suitable vessels.

མཎྜལ་དང་སྦྱོར་གཞན་དག་གིས། ། མཚན་ཉིད་ལྡན་པའི་བླ་མ་ལ། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བདག་ནི་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས། ། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་པར། ། བླ་མ་དམ་པར་གསོལ་འདེབས་ཀྱིས། ། བདག་གིས་བླ་མ་མཛད་དུ་གསོལ། ། མ་བརྒལ་བ་རྣམས་བསྒྲལ་བ་དང་། ། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་དགྲོལ་བ་དང་། ། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་དབུགས་དབྱུང་དང་། ། མྱ་ངན་མ་འདས་བཟླ་བའི་ཕྱིར། ། བླ་མར་ཞུ་བ་ཁྱོད་སྤྲོའམ། ། དེ་ནས་མཎྜལ་སྔོན་འགྲོ་བས། ། བླ་མ་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། འདོད་པའི་ལྷ་ལ་བདུན་རྣམ་དག། ལམ་ལ་གནས་པ་བྱས་ནས་སུ། ། བགེགས་མཐར་བྱེད་ཀྱི་ཡང་སྙིང་ནི། ། དེ་ཡིས་དེ་ལ་དབོག་པར་བྱ། ། བླ་མ་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་ལྡན་པས། ། མཆོད་པ་དང་ནི་གཏོར་མ་ཡིས། ། ས་ཡི་བདག་པོ་མཉེས་བྱས་ནས། ། སྣང་དང་མི་སྣང་ས་བདག་ལ། ། གསོལ་བ་གདབ་སོགས་རྒྱས་པར་བྱ། ། མེ་ལོང་དབྱིབས་ཅན་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ། འདབ་མ་བཞི་ལྡན་པདྨ་སྟེ། ། ཁ་དོག་གཞན་དང་འདྲ་བའོ། ། སའམ་རིན་ཆེན་ལས་བྱས་པའི། ། བུམ་པ་ཉེས་པས་མ་གོས་པ། ། བསྲུང་བའི་ཆོ་ག་སྔོན་འགྲོ་བས། ། དེ་དག་སྟེང་དུ་བཀོད་བྱས་ནས། ། འབྲུ་དང་སྤོས་དང་སྙིང་པོ་སྨན། ། རིན་ཆེན་ལྔ་དང་ཨརྒྷ་དང་། ། མགུལ་ཆིངས་ཁ་རྒྱན་རྫོགས་པར་བྱ། ། དེ་དག་མི་དམིགས་སྟོང་པ་ལས། ། གཞལ་ཡས་ཁང་དབུས་རི་རབ་སྟེང་། ། དེ་དབུས་པདྨའི་གདན་ཁྲི་ལ། ། དམ་ཚིག་འཁོར་ལོ་བསྐྱེད་པ་ནས། ། དབང་གི་བར་དུ་རྫོགས་བྱས་ནས། ། མཆོད་ཡོན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡི། ། མཆོད་པས་མཆོད་ནས་རྩ་བའི་སྔགས། ། འབུམ་ཕྲག་གཅིག་གིས་བསྙེན་པ་བྱ། །

With the maṇḍala and other preparations, to the qualified guru, one should say: "Vajra Master, please attend to me! From this time forth until I attain the essence of enlightenment, I pray to you as the sublime guru; I request you to act as my guru. In order to ferry across those who have not crossed, to liberate those who are not liberated, to give breath to those who have not found breath, and to lead to the transcendence of sorrow those who have not transcended it, are you willing to act as my guru?" Then, preceded by the maṇḍala, having performed the sevenfold service to the guru, the buddhas, the bodhisattvas, and the chosen deity, and having established oneself upon the path, the heart-essence of Vighnāntaka should be bestowed upon them. Possessing the union of the guru and the deity, one should please the lords of the earth with offerings and torma cakes, and then perform the extensive prayers and so forth to the visible and invisible lords of the earth. The maṇḍala is mirror-shaped, a four-petaled lotus, with colors similar to the others. A vase made of earth or precious materials, unstained by defects, should be placed upon them after the preliminary protection rituals. It should be complete with grains, incense, heart-essence medicines, the five precious substances, argha water, neck-cloths, and mouth-ornaments. From the state of non-referential emptiness, in the center of a celestial palace atop Mount Meru, upon a lotus throne in its center, one should generate the samaya wheel and complete the stages up to the empowerment. Having made offerings preceded by the water for the feet, one should perform the approach recitation of the root mantra one hundred thousand times.

གསང་སྔགས་ཡེ་ཤེས་ཆུ་རྒྱུན་གྱིས། ། བུམ་པ་ཆོས་ཉིད་གང་བྱས་ནས། ། མཆོད་དང་གཏོར་མ་ཅི་རིགས་བྱ། ། སྐད་ཅིག་མ་ཡི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། མིག་ཏུ་མ་དང་ཊ་ལས་ནི། ། ཉི་མ་ཟླ་བ་གསལ་བྱས་ཏེ། ། བསྙེན་པའི་འཁོར་ལོ་མཁའ་ལ་བཏེག། སྔགས་འདི་བཟླས་ཤིང་གསལ་བར་བསྒོམ། ། ཨོཾ་བཛྲོ་ཏིཥྠ་ཧཱུཾ་ཕཊ། དེ་ནས་ཁྲོ་རྒྱལ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ། ། བདག་བསྐྱེད་ནས་ནི་བགེགས་བསྐྲད་དེ། ། ཧཱུཾ་ལུས་ངག་སེམས་ལ་གནས་པའི་བགེགས། ། འདིར་ཉོན་ང་ནི་དཔལ་དང་ལྡན། ། བཀའ་ཡི་འཁོར་ལོ་རབ་སྦྱོར་བ། ། ང་ཡི་བཀའ་ཡི་དམ་ཚིག་ལས། ། སུ་འདས་བརླག་འགྱུར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། མི་དང་མི་མིན་འབྱུང་པོའི་ཚོགས། ། གདོན་གྱི་རིགས་སུ་གཏོགས་པ་རྣམས། ། འདི་རུ་མ་གནས་གཞན་དུ་དེང་། ། བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་སྔགས་བརྗོད་ཅིང་། ། ཁྲོ་བོའི་གོམ་སྟབས་བརྒྱད་པའི་གར། ། རྐང་ལག་སྨིན་བསྐྱོད་འདེགས་པ་དང་། ། ཟུར་མིག་ཉི་མའི་དབུས་གནས་དང་། ། འཛུམ་བཅས་མཆེ་གཙིགས་ཕྲེང་བའི་གར། ། བསྐོར་ནས་ར་བ་གུར་སོགས་བྱ། ། སྐྱོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དང་ཁྱད་པར་ལས། ། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ནི་དབང་དུ་གྱུར། ། སྐྱོབ་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ཡིས། ། ཇི་ལྟར་བདུད་ཀྱི་སྡེ་བཅོམ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་བདུད་ཀྱི་སྡེ། ། ཕམ་པར་བྱས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ། ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་ལྡན་པ་ཡིས། ། ཐིག་ལེ་བྱས་ནས་རྫས་དགྲམ་དང་། ། བྱིན་རླབས་བྱས་ནས་རབ་བསྐོར་ཏེ། ། སྤོས་དྲིལ་ཐོགས་ནས་འདི་སྐད་དུ། ། མ་ལུས་ཕྱོགས་ན་བཞུགས་པ་ཡི། ། དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་དགོངས་སུ་གསོལ། །

With the stream of secret mantra wisdom, The vase is filled with the nature of phenomena (dharmatā). Perform offerings and torma (bali) as appropriate. Through the samādhi of an instant, From the syllables MA and ṬA in the eyes, The sun and moon are made clear; The wheel of approach is raised into the sky. Recite this mantra and meditate clearly: OṂ VAJROT TIṢṬHA HŪṂ PHAṬ. Then, having generated oneself as the wrathful king Amṛtakuṇḍalī, The obstructors are expelled: HŪṂ! Obstructors dwelling in body, speech, and mind, Listen here! I am the glorious one, Thoroughly applying the wheel of the command. Whoever transgresses my command and samaya Will be destroyed, of this there is no doubt. You hosts of humans and non-humans, And those belonging to the classes of demons, Do not remain here; depart elsewhere! Reciting the mantra of Amṛtakuṇḍalī, Perform the dance of the eight steps of the wrathful one. Moving the limbs and eyebrows, lifting them up, With sidelong glances fixed in the center of the sun, Smiling and baring fangs, perform the garland dance. Having circled, construct the fence, the tent, and so forth. Through the conduct and the distinctions Of all the Buddhas, the Protectors, And the stages and perfections (pāramitās), You, O Goddess, have attained mastery. Just as the Protector Śākyasiṃha Vanquished the hosts of Māra, So too shall I defeat the hosts of Māra And draw the maṇḍala. Possessing the divine pride, Having made the bindu, arrange the substances, And having performed the blessing, circumambulate. Holding incense and a bell, say these words: "O heroes and yoginīs dwelling in all directions without exception, Please turn your attention toward me!"

བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡིས། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ། དེང་འདིར་ཐམས་ཅད་ཀུན་གཤེགས་ཏེ། ། དངོས་གྲུབ་འདི་ནི་སྩལ་དུ་གསོལ། ། སྟེགས་བུའི་སྟེང་ན་གནས་པ་ཡིས། ། ཕྱོགས་བཞི་ནས་ནི་གསོལ་བ་གདབ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཞི་བ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། ། ཆོས་ཀུན་བདག་མེད་པ་ཡི་དངོས། ། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། མཚན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས། ། མཚན་མིན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་སྐུ་ཡི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། ཞི་བའི་ཆོས་ནི་མཆོག་ལས་བྱུང་། ། ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྦྱོང་བ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་གསུང་གི་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཆེན་པོ། ། རང་བཞིན་དག་པས་གོས་པ་མེད། ། ཀུན་བཟང་ཐུགས་མཆོག་ཁ་ལོ་སྒྱུར། ། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། ། ཐིག་ལེ་བྱས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་སྟེང་། ། ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་གཞུག་བྱས་ནས། ། དབང་བསྐུར་བར་གྱི་ཆོ་ག་ཡང་། ། བྱས་ལ་མཆོད་པ་དབུལ་བྱས་ནས། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་སོགས་པའི། ། བུམ་པའི་ཆོ་ག་རྫོགས་པར་བྱ། ། ཐིག་ལེ་རེ་ལ་རེ་རེ་སྟེ། ། རྫས་ལ་བསང་ཞིང་གསོལ་བ་གདབ། ། ཡོལ་བས་དེ་བཅད་བདག་ཉིད་ནང་། ། ཁྲུས་བྱས་སྤྱོད་ལམ་མཛེས་པ་ཡིས། ། དགའ་ཆེན་ཁྱོད་ལ་བདག་དགའོ། ། སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བརྟན་པས། ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་ལ་སྩོལ། ། དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་བདག་ལ་སྩོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བདག་ལ་སྩོལ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང་། །

I, who am called [name], shall draw the maṇḍala of the Bhagavatī. Please come here today in your entirety and grant this siddhi. Standing upon the platform, one should make supplications from the four directions: "O Tathāgatas, utterly peaceful, abode of all Tathāgatas, the reality of the selflessness of all phenomena—please explain the sublime maṇḍala. Complete with all the marks, utterly free from all that is not a mark, the supreme body of Samantabhadra—please explain the sublime maṇḍala. Arisen from the supreme peaceful dharma, purifying the conduct of wisdom, the supreme speech of Samantabhadra—please explain the sublime maṇḍala. The great mind of all sentient beings, unstained by its pure nature, the supreme mind of Samantabhadra, the charioteer—please explain the sublime maṇḍala." Having drawn the bindu upon the maṇḍala, one should cause the wisdom wheel to enter. Having performed the ritual of empowerment and presented offerings, one should complete the vase ritual, including the conferral of blessings and so forth. For each bindu, one should purify the substances and make supplications. Having partitioned that off with a curtain, one remains inside. Having performed the ablution with graceful conduct, one says: "I rejoice in you, O Great Joy. Master, please attend to me. Through the firm way of great awakening, O Great Protector, grant it to me. Grant me the reality of the samaya. Grant me the bodhicitta. [Grant me] the Buddha, Dharma, and Saṅgha."

སྐྱབས་གསུམ་དག་ནི་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། མགོན་པོ་བདག་ནི་འཇུག་པར་འཚལ། ། བུ་ཚུར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡི། ། གསང་སྔགས་ཚུལ་བཞིན་སྤྱོད་པ་དག། ཁྱོད་ལ་ཡང་དག་བསྟན་པར་བྱ། ། ཁྱོད་ནི་ཚུལ་ཆེན་སྣོད་ཡིན་ཏེ། ། དུས་གསུམ་འབྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། རྡོ་རྗེ་གསང་སྔགས་འདི་བསྒོམས་པས། ། དཔའ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ། ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མཚན་མ་བརྙེས། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་པ་མཉམ་མེད་དེ། ། ཤཱཀྱ་སེང་གེ་སྐྱོབ་པ་ཡིས། ། བདུད་སྡེ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། ། དཔུང་དང་བཅས་པ་རབ་བཅོམ་སྟེ། ། འཇིག་རྟེན་རྗེས་འཇུག་རྟོགས་པ་ཡིས། ། འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་མྱ་ངན་འདས། ། དེ་བས་ཀུན་མཁྱེན་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། བུ་ཡིས་བློ་གྲོས་འདི་གྱིས་ཤིག། དེ་ཡི་མདུན་དུ་མཎྜལ་བྱ། ། སློབ་མ་མི་དམིགས་སྟོང་པ་ལས། ། འདོད་ལྷའི་གནས་གསུམ་ཐིག་ལེ་བྱ། ། རང་གི་གསུམ་སྤྲོས་ཕྱག་མཚན་ནོ། ། སློབ་མའི་མདུན་དུ་མཎྜལ་རྟེན། ། བསང་གཏོར་བྱ་ཞིང་མཆོད་པ་དབུལ། ། དེང་ནས་བཟུང་ནས་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས། ། འཁོར་བའི་ཉེས་པ་མ་ཕོག་པར། ། མཆོད་པ་ཀུན་དང་ལྡན་པར་ནི། ། བུ་ཡིས་བློ་གྲོས་འདི་གྱིས་ཤིག། དེ་ལ་མཎྜལ་དབུལ་བར་བྱ། ། དེ་ཡིས་སོ་ཤིང་སོར་བརྒྱད་པ། ། ཡི་གེ་བཅུ་བཟླས་དེ་ལ་སྦྱིན། ། བཅད་ནས་དེ་དེར་རྟགས་ཤེས་བྱ། ། འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་རྣམས། ། ཨུ་དུམྺཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན། ། བརྒྱ་ལམ་ན་ནི་རེས་འགའ་ཞིག། འབྱུང་འགྱུར་ཡང་ནི་མི་འབྱུང་སྲིད། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་འབྱུང་བ། ། དེ་བས་ཀྱང་ནི་དཀོན་པ་སྟེ། །

Grant me the three refuges! O Protector, I wish to enter the supreme city of great liberation. Come, child! I shall correctly teach you the practice of the Secret Mantra of the Mahāyāna. You are a vessel for the great way. By meditating on this Vajra Secret Mantra, the Buddhas of the three times—possessors of the Vajra Body, Speech, and Mind—attained the signs of omniscience at the foot of the Bodhi tree. The practice of Secret Mantra is peerless. The Protector, the Lion of the Śākyas, utterly defeated the most terrible hosts of Māra along with their armies; then, through the realization that follows the world, he turned the wheel of Dharma and passed into nirvāṇa. Therefore, my child, apply your intellect to this in order to attain omniscience. In front of him, one should prepare a maṇḍala. From the state of the disciple being unobservable and empty, one should place the bindus at the three places of the desired deity. One’s own three [places] are the emanated hand-symbols. In front of the disciple, the maṇḍala support is prepared; one should perform the cleansing sprinkling and present the offerings. From this day forward, my child, without being struck by the faults of saṃsāra, and being endowed with all offerings, my child, apply your intellect to this. Then, the maṇḍala should be offered. To him, one should give an eight-finger-width tooth-stick, over which the ten-syllable mantra has been recited. Having chewed it, the signs therein should be understood. In the world, the Omniscient Ones are like the udumbara flower; they appear only once in a great while, or perhaps they do not appear at all. The emergence of the way of Secret Mantra practice is even rarer than that.

གང་གིས་མཉམ་མེད་སེམས་ཅན་དོན། ། མྱ་ངན་མི་འདའ་བྱེད་པར་ནུས། ། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་དུ་མ་རུ། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། ། འགྲོ་དོན་མཉམ་མེད་བྱེད་པར་འགྱུར། ། གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡི། ། ལམ་མཆོག་འདི་ནི་དཔལ་དང་ལྡན། ། ཁྱེད་རྣམས་དེར་ནི་འདོད་པར་ནུས། ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ། ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར། ། དེས་ན་བུ་ཡིས་བརྩོན་པར་གྱིས། ། སྔགས་སམ་སྲུང་སྐུད་འཁོར་ལོ་ཡིས། ། ཀུ་ཤའི་སྟན་ལ་བྱང་ཤར་དུ། ། ཡི་གེ་དྲུག་བཟླས་ཉལ་བར་བྱ། ། སྐད་ཅིག་མ་ཡི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། ཆོ་ག་སྔར་བཞིན་འཁོར་ལོ་གདེག། བཟང་པོའི་དྲིས་སྦངས་ཐིག་སྐུད་ལ། ། འོད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་དེར་བསྟིམས་ནས། ། ལྷ་མོ་མཛེས་ལྡན་སློབ་མས་དྲང་། ། ཛ་ཛ་གསུམ་བརྗོད་ཐིག་སྐུད་བསྐྱུར། ། དེས་ཀྱང་ལན་གསུམ་བརྗོད་ལ་བླང་། ། སྙིང་པོ་ལྔ་ཡིས་གདབ་པར་བྱ། ། ཆོས་ཉིད་རྒྱས་བཏབ་ཚོན་རྩི་ལ། ། ཡི་གེ་ལྔ་པོའི་ས་བོན་ལས། ། འོད་འཕྲོས་ཡེ་ཤེས་གཞུག་པར་བྱ། ། གཞལ་ཡས་ལྟེ་བ་སེར་པོ་ལ། ། གཙོ་བོའི་ཕྱག་མཚན་དགོད་པར་བྱ། ། ཟེ་འབྲུ་དམར་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི། ། སྣ་ཚོགས་པདྨ་ཕྱོགས་བཞི་དང་། ། མཚམས་བཞིར་རིགས་ཀྱི་ཡབ་ཡུམ་མོ། ། མུ་ཁྱུད་དམར་ལ་རལ་གྲིའི་ཕྲེང་། ། ལྷ་སྣམ་གྲུ་ཆད་སྒོ་རྣམས་ནི། ། ཕྱོགས་མཚོན་དག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། ། སྒོ་བཞིར་སྒོ་མ་དགོད་པར་བྱ། ། རྒྱན་ལ་སོགས་པ་གཞན་དང་འདྲ། ། ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་དང་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི། ། རྟགས་ཀྱང་རབ་ཏུ་དགོད་པར་བྱ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་མེ་རི་སྟེ། ། ཀུན་གྱི་ཕྱི་རོལ་རྒྱ་མཚོའོ། ། ལྷ་ཡི་སྦྱོར་ལྡན་བླ་མ་ཡིས། །

Whoever is able to act for the sake of peerless sentient beings without passing into nirvāṇa, will turn the wheel of Dharma for many tens of millions of eons and perform peerless benefit for wandering beings. Furthermore, this supreme path of the Mahāyāna is glorious; you are able to aspire to it, and you will attain the fruit of omniscience and become a perfect Buddha. Therefore, my children, exert yourselves! With a mantra, a protection cord, or a wheel, on a seat of kuśa grass in the northeast, recite the six syllables and go to sleep. Through the samādhi of an instant, perform the ritual as before and lift the wheel. Having soaked the marking cord in fine fragrances, dissolve the wisdom beings there with light. The beautiful goddess should be led by the disciple; reciting "Ja Ja" three times, cast the cord. The disciple should also recite it three times and take it up. One should strike with the five essences. Having sealed the pigments with the nature of phenomena, from the seed syllables of the five letters, light radiates and the wisdom beings are to be inserted. In the yellow center of the celestial mansion, place the hand symbols of the principal deity. From the red anthers, a variegated lotus arises; in the four directions and four intermediate points are the male and female deities of the families. The red perimeter is a garland of swords. The deity platforms, the recessed corners, and the gates should be understood as being colored according to their respective directions. Place the female gatekeepers at the four gates. The ornaments and so forth are the same as in other [mandalas]. The directional protectors and the auspicious symbols should also be clearly placed. Then, there is the vajra mountain and the mass of fire, and on the very outside, the ocean. The guru, endowed with the deity yoga, [should proceed].

ཡི་གེ་གཉིས་དང་བསྣོལ་མ་ལས། ། གཡོ་སྡུད་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་སྟེ། ། ལྟེ་བར་གཞལ་ཡས་རྒྱན་གྱིས་མཛེས། ། དབུས་སུ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་བསྐྱེད། ། རང་ཉིད་འདོད་ལྷའི་ཐིག་ལེ་ཅན། ། ལན་གསུམ་དུ་བསྐོར་བཅུ་པ་བརྗོད། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྒོ་དབྱེ་སྟེ། ། གསང་སྔགས་འདི་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷ་རོད་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། སྟེང་དང་ཕྱོགས་བཞིར་ལེགས་བརྒྱན་ནས། ། མཆོད་པ་ལ་སོགས་དགོད་པར་བྱ། ། འདོད་ཡོན་བདུད་རྩིར་སྐད་ཅིག་མས། ། ཡེ་ཤེས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ། ། དེ་ནས་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་གསུངས་ལྟར། ། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་རྫོགས་བྱས་ནས། ། མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱ། ། བརྟན་སྐྱོང་རྣམས་ལ་གཏོར་མ་སྟེ། ། ཕྱི་རོལ་འབྱུང་པོ་རྣམས་ལ་སྦྱིན། ། ཆོས་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། ། དག་ཅིང་གསལ་ལ་རྙོག་པ་མེད། ། གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། ། རྒྱུ་དང་ལས་ལས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་། ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས། ། བདེན་པ་དེ་ཡིས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། གཟུགས་བརྙན་གསལ་བར་སློབ་མ་ནི། ། ཀུན་གྱིས་དྲི་མ་མེད་མཐོང་ཤོག། དེ་ནས་སྤྱོད་མཛེས་ཁྲུས་བྱས་ལ། ། དེ་ལ་དེ་ཡིས་འདི་སྐད་དུ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི། ། མ་མཐོང་སྣོད་དང་མི་ལྡན་ལ། ། སུ་ལའང་སྟོན་པར་མ་བྱེད་ཅིག། བདུད་རྩི་ལྔ་ལ་བྱིན་བརླབས་པས། ། ཡི་གེ་གསུམ་བརྗོད་དེ་ལ་སྦྱིན། ། འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་དམ་ཚིག་ཆུ། ། སྲུངས་ཤིག་མ་བསྲུངས་སྲེག་པར་བྱེད། ། བསྲུངས་ན་དངོས་གྲུབ་སྟེར་བར་བྱེད། ། བདུད་རྩི་འདི་ནི་མྱང་བར་གྱིས། །

From the two syllables and their interlacing, The various-vajra arises, moving and gathering. At the center, a celestial mansion, beautiful with ornaments, In the middle of which a variegated lotus is generated. One is oneself the bindu of the chosen deity; Recite the tenth [verse] three times. Opening the door through meditative absorption, One should also recite this secret mantra: OṂ VAJRA DHĀROD VAJRA SAMAYA SVĀHĀ. Having beautifully adorned the top and the four directions, One should arrange the offerings and so forth. In an instant, the objects of desire are transformed into nectar; They are blessed by the power of primordial wisdom. Then, as taught in the sādhana, Having completed the generation stage, One should make offerings with the various offerings. The torma is for the guardians of the site; It is given to the external spirits. All phenomena are like reflections: Pure, clear, and untroubled. Ungraspable and inexpressible, They arise entirely from causes and karma. They are born definitively from suchness. By this truth, in the maṇḍala, May all disciples clearly see the reflection Without any stain. Then, having bathed in a beautiful manner, To them, he should say these words: "This is the most secret maṇḍala Of all the Tathāgatas. Do not show it to anyone Who is an unfit vessel and has not seen it." Having blessed the five nectars, He recites the three syllables and gives them to them: "This is the vajra samaya water. Guard it; if you do not guard it, it will burn you. If you guard it, it will grant the accomplishments. Taste this nectar!"

ཨོཾ་པཉྩ་ཨ་མྲྀ་ཏ་ཨུ་ད་ཀ་ཋ་ཋ་ཋ། དེས་ནི་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། གདོང་གཡོགས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་གཏད། ། རྡོ་རྗེ་ནས་གཟུང་ཧ་ཧ་ཧཱིའི། ། སྔགས་བརྗོད་བསྐོར་ནས་ཡོལ་བའི་ནང་། ། ཕྱག་འཚལ་ལྷ་ལ་མེ་ཏོག་གཏོར། ། གང་ལ་ཕོག་པ་བལྟ་བར་བྱ། ། དུད་བཏང་ཐུགས་ཀའི་ཡི་གེ་ཨ། ། སྙིང་གར་གཞུག་བྱ་བདེ་བ་བསྒོམ། ། རྟགས་ལྡན་བརྟན་པའི་ཡན་ལག་བྱ། ། དེ་ནས་ཡུམ་ཉིད་དེའི་སྤྱི་བོར། ། སྤྱན་དྲངས་ས་བོན་ཡི་གེ་སྟེ། ། དེ་ལས་ཕྱག་མཚན་བུ་གར་ཞུགས། ། སྙིང་གའི་དབུས་སུ་རྗེ་བཙུན་ནོ། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་ཙིཏྟ་མཎྜ་ལ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། སངས་རྒྱས་ཀུན་དངོས་རྗེ་བཙུན་མ། ། ཁྱོད་ཀྱི་སྙིང་དུ་ཡང་དག་ཞུགས། ། རྟག་ཏུ་ཡི་དམ་ལྷ་གྱིས་ཤིག། ཚུལ་འདི་སྨྲ་བར་མ་བྱེད་ཅིག། གལ་ཏེ་ཚུལ་འདི་སྨྲས་ན་ནི། ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དྲལ་ཏེ་གཤེགས། ། ང་ནི་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་སྟེ། ། ང་ཡིས་བསྒོ་བའི་ལས་ཉོན་ཅིག། མ་མོས་བརྙས་པར་མ་བྱེད་ཅིག། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་ན་ནི། ། དམ་ཚིག་འདི་ཡིས་སྲེག་པར་བྱེད། ། ཚ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་སུ་སྲེག། རང་བཞིན་རྣམ་དག་བདག་ཉིད་ལུས། ། དཔའ་བོ་དང་ནི་དཔའ་མོའི་གནས། ། དྲི་མེད་རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་ལྟ་བར་གྱིས། ། གདོང་གཡོགས་བཀྲོལ་ནས་དེ་བསྟན་བྱ། ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དམ་ཆོས་སྣོད། ། དབང་བསྐུར་དམ་པ་མཛད་དུ་གསོལ། ། རྣམ་རྒྱལ་དུ་ནི་བསྡུས་པའི་ཆུ། ། དམ་ཚིག་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བའི། ། རིགས་བདག་ཆོ་ག་རྫོགས་པ་ལས། ། སྔ་མའི་རང་བཞིན་བསྒྱུར་བྱས་ནས། ། སློབ་མ་ལ་ནི་དབང་བསྐུར་རོ། །

OṂ PAÑCA AMṚTA UDAKA ṬHA ṬHA ṬHA. Thus, one should consecrate it in that manner. The face is covered, and the vajra and bell are handed over. Holding the vajra, one recites the mantra "HA HA HĪ" and circles [the maṇḍala], then enters within the curtain. One prostrates to the deity and scatters flowers. One should observe where [the flower] lands. Incense is offered, and the letter A at the heart is to be inserted into the heart; one meditates on bliss. One should perform the branch of stability endowed with signs. Then, the Consort herself is invited to the crown of his head. She is the seed-syllable letter; from that, the hand-symbol enters the aperture. In the center of the heart is the Venerable One. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE CITTA-MAṆḌALA VAJRA-SAMAYA STVAṂ. The Venerable Lady, the embodiment of all Buddhas, has truly entered your heart. Always regard her as your yidam deity. Do not speak of this method. If you speak of this method, she will immediately tear [the connection] and depart. I am the Noble Tārā; listen to the activity I command. Do not show lack of faith or contempt. If you speak [of this], this samaya will burn you. You will be burned in a place of great heat. This body, whose nature is utterly pure, is the abode of heroes and heroines. The maṇḍala, whose nature is stainless—O son, you must behold it. Having removed the face covering, it should be shown. "You are a vessel for the inconceivable sublime Dharma; please bestow the sublime empowerment." The water gathered in the Victory Vase, arisen from the samaya and wisdom, through the completion of the ritual of the Lord of the Family, having transformed the previous nature, the empowerment is conferred upon the disciple.

ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་དར་ཤ་ཛྙཱ་ན་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། དེ་ནི་མི་བསྐྱོད་པར་བྱས་ནས། ། མཆོད་པ་རྣམ་ལྔ་དབུལ་བར་བྱ། ། འདི་ནི་ཆུ་ཡི་དབང་ཡིན་པར། ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས། ། ཅོད་པན་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དང་། ། མིང་གི་དབང་སྟེ་བཞི་པོ་དང་། ། གོང་མ་གསུམ་དང་སློབ་མ་ཉིད། ། མི་དམིགས་པ་ལས་དེ་དག་ནི། ། ཨཱཾ་དང་ཛྲཱྀཾ་དང་ཁཾ་དང་ཨཱཿ། ། དེ་ལས་ཕྱག་མཚན་ཡི་གེར་བཅས། ། དེ་ལས་སངས་རྒྱས་བཞི་བདག་ཉིད། ། ཆོ་གའི་ཡན་ལག་རྫོགས་པར་བྱ། ། མཆོད་ནས་སྔ་མར་གྱུར་པ་ཡིས། ། སློབ་མ་ལ་ནི་དབང་བསྐུར་ནས། ། སངས་རྒྱས་ཚུལ་གྱིས་དེ་མཆོད་བྱ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མཱནྟ་ཛྙཱ་ན་རཏྣ་ཧཱུཾ། ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། ཨོཾ་བཛྲ་པྲ་ཏྱ་བེཀྵ་ཎ་ཛྙཱ་ན་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། ཨོཾ་ཀྲྀ་ཏྱཱ་ནུཥྛཱ་ན་ཛྙཱན་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། ཨོཾ་ཙཀྲ་ཨམུ་ཀ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། བླ་མས་སྤོས་དྲི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། མཆོད་བྱ་ཡི་གེ་བཅུ་པ་བཟླས། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱིན་བརླབས་པས། ། འདི་ལ་འགོ་བར་མཛད་དུ་གསོལ། ། སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་སྩལ་དུ་གསོལ། ། མེ་ཏོག་གཏད་ལ་སྔགས་བཟླར་གཞུག། དེ་ནས་དེ་ཡིས་དེ་དག་ལ། ། མེ་ཏོག་ཕུལ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས། ། བཅོམ་ལྡན་བདག་གིས་བཟུང་ལགས་ཀྱིས། ། བདག་ལ་འགོ་བར་མཛད་དུ་གསོལ། ། དེ་ཡིས་དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་སྦྱིན། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་ཀྱིས་བསྐོན་ཏེ། ། ལྷ་ཡི་ང་རྒྱལ་ལྡན་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་ཧེ་ཧེ། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ལུགས་ཀྱང་། ། དེ་ལ་བསྐོན་ལ་བསྲུང་བར་བྱ། །

OṂ VAJRA-ĀDARŚA-JÑĀNA-ABHIṢIÑCA MĀṂ. Having thus transformed [the disciple] into Akṣobhya, one should present the five types of offerings. The Perfect Buddhas themselves have declared this to be the water empowerment. The crown, the vajra, the bell, and the name empowerment—these four, along with the three preceding ones and the student empowerment itself—arise from non-apprehension. From ĀṂ, JRĪṂ, KHAṂ, and ĀḤ, there arise the hand symbols together with their syllables, and from those, the nature of the four Buddhas. One should complete the branches of the ritual. Having made offerings, and having conferred the empowerment upon the disciple as before, one should worship them in the manner of a Buddha. OṂ VAJRA-SAMANTA-JÑĀNA-RATNA HŪṂ ABHIṢIÑCA MĀṂ. OṂ VAJRA-PRATYAVEKṢAṆA-JÑĀNA-ABHIṢIÑCA MĀṂ. OṂ KṚTYĀNUṢṬHĀNA-JÑĀNA-VAJRA-ABHIṢIÑCA MĀṂ. OṂ CAKRA-AMUKA-JÑĀNA-VAJRA-SVABHĀVA-ABHIṢIÑCA MĀṂ. The guru, using a fragrant incense mixture, should make offerings and recite the ten-syllable mantra: "Blessed One, through your blessings, please grant your protection to this person. Please grant the siddhi of mantra." Handing over the flower, he should have [the disciple] recite the mantra. Then, having offered the flower to them, [the disciple] should say: "Blessed One, I have taken [this]; please grant your protection to me." The guru should then give the vajra to him: OṂ VAJRA-SAMAYA STVAṂ ABHIṢIÑCA MĀṂ. Having dressed him in the ornaments and attire, one should cause him to possess the divine pride. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE HE HE. The master should also dress him in his own attire and provide protection.

ཨོཾ་བཛྲ་རཀྵ་རཀྵ་ཧཱུཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། བུ་ཁྱོད་འཁོར་ལོའི་དབང་བསྐུར་གྱིས། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན། ། སྲིད་གསུམ་མ་ལུས་སྒྲོལ་མཛད་མ། ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལུང་བསྟན་ཏོ། ། ཁམས་གསུམ་བདག་པོར་རྒྱལ་སྲིད་ཆེ། ། དཔལ་ལྡན་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའི་གནས། ། བདུད་ཀྱི་སྡེ་རྣམས་བཅོམ་ཟིན་གྱིས། ། ཁྱོད་ནི་གྲོང་ཁྱེར་མཆོག་ཏུ་ཞུགས། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་སིདྡྷི་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། མཚན་མ་མེད་པར་འགྲོ་བའི་དོན། ། གང་དག་བདག་གིས་བྱེད་ནུས་པས། ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང་བསྐུར་ཆེ། ། དཔའ་བོ་ཆེན་པོས་བདག་ལ་སྩོལ། ། དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་ནས་ཁྲི་ཡི་ཁར། ། སློབ་མ་བཞག་ལ་དབང་བསྐུར་བྱ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། སྒྲར་བཅས་གླེགས་བམ་ལག་གཏད་དེ། ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་བྱ། ། དེ་ཡིས་དེ་ཡི་སྙིང་ག་རུ། ། འཁོར་ལོ་བཅུག་ལ་ཡེ་ཤེས་བསྟིམ། ། དབང་གི་བར་དུ་རྫོགས་པར་བྱ། ། རྣལ་འབྱོར་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིས། ། མི་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་མེད། ། དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་ང་ཡི་བཀས། ། འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་སྤྱད་པར་བྱ། ། ཨོཾ་སུ་པྲ་ཏིཥྛ་སྭཱ་ཧཱ། རྗེས་སུ་གནང་བའི་དབང་བསྐུར་ཕྱིར། ། འདི་ནས་བཟུང་ནས་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས། ། ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་ཕངས་པར། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། ། འགྲོ་བའི་དོན་ནི་དཔག་མེད་བྱོས། ། སེམས་ཅན་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན། ། ཁམས་གསུམ་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ནི། སེམས་ཅན་དོན་ནི་མཚུངས་མེད་བྱོས། ། དེ་དག་སློབ་མའི་དབང་བཅུ་སྟེ། ། ཕལ་ཆེར་བུམ་པ་ལ་བརྟེན་པས།

OṂ VAJRA RAKṢA RAKṢA HŪṂ ABHIṢIÑCA MĀṂ. Child, through the conferral of the wheel empowerment, you are the essence of all buddhas. You are the one who liberates the three realms without exception; this is the prophecy of the Sugatas. You have conquered the hosts of Māra; enter the supreme city. The great sovereignty over the three realms is the source of glorious qualities. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE SIDDHI SAMAYA STVAṂ SVABHĀVA ABHIṢIÑCA MĀṂ. Since I am able to act for the benefit of beings through signlessness, grant me the great empowerment of non-retrogression, O Great Hero. Having made offerings to the maṇḍala, place the disciple upon the throne and confer the empowerment. OṂ VAJRA ABHIṢEKA ABHIṢIÑCA MĀṂ. Handing the volume together with its sound, confer the empowerment of the Dharma King. By that, place the wheel at his heart and dissolve the wisdom beings. Complete the empowerments in their entirety. For one who knows that very yoga, there is nothing that should not be done. By my command, O Great Hero, you should enjoy the five sensory qualities. OṂ SUPRATIṢṬHA SVĀHĀ. For the sake of the empowerment of authorization: From this point forward, child, without sparing your body or life, turn the wheel of Dharma and perform immeasurable benefit for beings. Sentient beings are like reflections, possessing the nature of dependent origination. Knowing the three realms to be thus, perform incomparable benefit for sentient beings. These are the ten empowerments of the disciple; for the most part, they rely upon the vase.

། བུམ་པའི་དབང་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་དང་རྗེས་སུ་གནང་། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དབང་ཡིན་ནོ། ། ཉོན་མོངས་དྲི་མ་འཁྲུ་བ་དང་། ། ས་ནི་དང་པོ་ཐོབ་པར་བྱེད། ། དེ་ནས་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་ཕྱིར། ། ཚོགས་དང་དཔའ་བོའི་སྦྱོར་བྱས་ནས། ། མཚན་ཉིད་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་མ། ། སྟ་གོན་གནས་བྱས་བླ་མའི་མདུན། ། དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་པས་མཉེས་བྱས་ནས། ། སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། གསང་སྤྱོད་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ཡིས། ། ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་སྣོད་གྱུར་ཕྱིར། ། དབང་བསྐུར་ཆེན་པོ་མཛད་དུ་གསོལ། ། གསང་སྤྱོད་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ཡིས། ། ཤེས་རབ་བདུད་རྩི་དྲི་མ་མེད། ། བདུད་རྩི་ཆེན་པོ་མྱང་བར་གྱིས། ། དབང་བསྐུར་འདི་ལ་ཁྱོད་སྤྲོའམ། ། སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། ལྷ་མོ་འདི་ནི་ཁྱད་པར་ཅན། ། ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་ལྡན་པ་སྟེ། ། གསང་སྤྱོད་ཐབས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལས། ། གསང་བའི་དབང་བསྐུར་མཛད་དུ་གསོལ། ། གཞལ་ཡས་ནང་དུ་དེ་བཞག་ནས། ། འོད་ཀྱིས་འཕགས་རྣམས་སྤྱི་བོར་དྲངས། ། བུ་གར་ཞུགས་ནས་པདྨར་ཞུགས། ། སློབ་དཔོན་ཉིད་ལའང་དེ་བཞིན་ནོ། ། མཁའ་གསང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སུ། ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་བྱ། ། ཡབ་ཡུམ་འཁྲིལ་བའི་རང་བཞིན་ལས། ། ཡེ་ཤེས་གསལ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། ཕབ་ནས་མཚན་ལྡན་བླུགས་པར་བྱ། ། དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཀུན་གྱི། ། དམ་ཚིག་འདི་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ། ། ཁམས་ལྔ་ཡི་ནི་རོ་ཡིས་གང་། ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་མྱང་བར་གྱིས། ། སློབ་མའི་ལྕེ་ལ་དེ་བཞག་ནས། ། ཨ་ཧོ་སུ་ཁ་སྐལ་ཆེན་པོ། ། དངོས་གྲུབ་དམ་པ་གསལ་བར་མཛོད། །

This is called the vase empowerment. It is the empowerment of the vajra master, which includes the irreversible [empowerment] and the subsequent authorization. It washes away the stains of the afflictions and causes the attainment of the first bhūmi. Then, in order to confer the secret empowerment, having performed the feast and the union with the heroes, the qualified wisdom consort is prepared and placed before the guru. Having pleased the maṇḍala with offerings, [the disciple] says: "O Master, please attend to me! Because I have become a vessel for great insight through the methods of secret conduct, I pray that you grant the great empowerment." "Through the methods of secret conduct, please taste the great nectar—the stainless nectar of wisdom. Are you joyful in this empowerment?" "O Master, please attend to me! This goddess is extraordinary, possessing infinite qualities. Through the application of the methods of secret conduct, I pray that you grant the secret empowerment." Having placed her within the celestial mansion, light draws the Noble Ones into the crown of the head. Entering the [aperture of the] disciple, they enter the lotus; it is the same for the master himself. Having blessed the secret space, they perform the non-dual union. From the nature of the father and mother in embrace, the clear wisdom-bodhicitta is brought down and poured into the qualified [consort]. "This samaya of all the heroes and yoginīs is most wonderful! Filled with the flavor of the five elements, please taste the great bliss!" Having placed that upon the disciple's tongue, [the master says]: "Aho sukha! O you of great fortune! Make the supreme siddhi manifest!"

འདས་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་སོགས་ཀྱིས། ། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་སྲས་དབང་བསྐུར། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡིད་འོང་བས། ། དེ་བཞིན་བུ་ཁྱོད་དབང་བསྐུར་རོ། ། འདི་ནི་གསང་བའི་དབང་ཡིན་ཏེ། ། ས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་བྱེད། ། དེ་ནས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དབང་། ། ཤེས་རབ་མ་ཡི་ལུས་བརྒྱན་ནས། ། ལྷ་མོ་འདི་ནི་ཁྱད་པར་ཆེ། ། བདེ་བ་མཐའ་ཡས་སྟེར་བྱེད་མ། ། བླངས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། ། བུ་ཡིས་བླ་མེད་མཆོད་པར་གྱིས། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་ན་མེད། ། བུ་ཡིས་དེ་རིང་ཟ་ནུས་སམ། ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། ། རིག་མ་དད་པས་མཆོད་ནུས་སམ། ། བཤང་གཅི་ཁུ་བ་རཀྟ་སོགས། ། འདི་ཉིད་དུ་ནི་ཟ་ནུས་སམ། ། ང་ཡི་གསང་བའི་པདྨ་ཡིས། ། བདེ་བའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་བྱེད། ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་མཆོད་ནུས་སམ། ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དམ་ཚིག་རྣམས། ། ལྷ་མོ་ཅི་ཕྱིར་བདག་མི་ནུས། ། ལྷ་མོའི་པདྨ་མཆོད་པར་བགྱི། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཡས་དང་གཡོན། ། དེ་ཡིས་དར་གྱི་མདུད་པ་བྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་རོལ་ཁྲི་ལས་བསྐྱོད། ། གཡོན་པས་གཡོན་པའི་མཁལ་མ་ནས། ། གཡས་པས་གསང་བའི་པདྨ་རུ། ། སྙིང་པོ་བཙལ་ལ་རྡོ་རྗེ་གཞུག། ཤེས་རབ་བུམ་པའི་མགུལ་ཆིངས་ཀྱིས། ། སློབ་མ་བུམ་པའི་མགུལ་པ་བཅིང་། ། བདེ་བ་ཁ་སྦྱོར་བསྒོམ་པར་བྱ། ། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས། ། རིམ་གྱིས་ཉམས་སུ་དེ་བླངས་ནས། ། དལ་བར་ལྡང་བྱ་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་ཕྱིར། ། ལྕེ་ཡིས་བཞིབས་ཤིང་སེམས་ལ་བསྟིམ། ། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་གསལ་བར་འགྱུར། ། ཤེས་རབ་མ་ཡི་རྐང་པ་གཡོན། ། སློབ་མའི་སྤྱི་བོར་བཞག་ནས་ནི། །

Just as the past Vajradharas and others Empowered the sons of the buddhas, With the delightful bodhicitta, So too shall you, my son, be empowered. This is the secret empowerment, Which brings about the attainment of the wisdom of the ten grounds. Then, for the wisdom-knowledge empowerment, Having adorned the body of the wisdom consort, This goddess is of great distinction, The one who bestows infinite bliss. Having taken her, in every way, My son, perform the unsurpassed offering. Is the bodhicitta unsurpassed? My son, are you able to consume it today? Are you able to worship with faith The vidyā consort born from the five mudrās? Are you able to consume right here The excrement, urine, semen, blood, and so forth? From my secret lotus, The sprout of bliss is produced. Are you able to worship it constantly? Why, O goddess, would I not be able To keep the samayas as they have been explained? I shall worship the lotus of the goddess. Method and wisdom are the right and left; With these, one should make a silk knot. Moving from the throne outside the maṇḍala, With the left hand from the left kidney, And with the right hand into the secret lotus, Seek the essence and insert the vajra. With the neck-cloth of the wisdom vase, Bind the neck of the disciple’s vase. One should meditate on the union of bliss. When the wisdom of bliss, clarity, and non-conceptuality arises, Having gradually taken that into experience, Arise slowly; because the bodhicitta Is the nature of Vajrasattva, Lick it with the tongue and dissolve it into the mind. Non-dual wisdom will become clear. Placing the left foot of the wisdom consort Upon the crown of the disciple’s head,

ང་དང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དང་། ། མཆེད་དང་ལྕམ་དྲལ་ཐམས་ཅད་དང་། ། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་མ་ལུས་ལ། ། མ་མོས་བརྙས་པར་མ་བྱེད་ཅིག། གཞན་ཡང་དམ་ཚིག་བཤད་པ་རྣམས། ། རྟག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྲུང་བར་གྱིས། ། དེང་ནས་བཟུང་ནས་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས། ། ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་པར། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་རྣམས་ནི། ། རྟག་ཏུ་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་བྱོས། ། འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། དབང་ཡིན་མི་ཤེས་ཀུན་སེལ་ཞིང་། ། བདེ་གཤེགས་སྐུ་གསུམ་ཐོབ་བྱེད་པར། ། རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་ཡོངས་སུ་གསུངས། ། བཞི་པ་དེ་ཉིད་ཚིག་གི་དབང་། ། བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱ། ། རྗེས་ལ་བྱ་བའི་ཆོ་ག་ཡི། ། མཆོད་སོགས་བྱས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུ། ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བསྐང་བར་བྱ། ། ཚོགས་དང་དཔའ་བོའི་སྟོན་མོ་ཡིས། ། མཁའ་འགྲོ་མ་སོགས་མཉེས་པར་བྱ། ། དེ་ནས་གཞན་དུ་གསུངས་པ་ཡི། ། དམ་ཚིག་རྣམས་ལ་བསླབ་པར་བྱ། ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་མྱ་ངན་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རླན་དང་མི་ལྡན་པདྨ་བཞིན། ། གང་གི་དབང་གིས་རྒུད་པ་ཡི། ། ཉེས་པ་བསལ་ཕྱིར་པདྨའམ། ། བིལ་བའི་འབྲས་བུ་དེ་བཞིན་དུ། ། ཀ་ར་བཱི་རའི་མེ་ཏོག་ལ། ། མེ་ཡི་ལས་ནི་རྒྱས་པར་བྱ། ། ཡང་ན་པ་ལ་ཤ་ཡིས་སོ། ། གཞོང་བུ་གཉིས་སམ་བཞི་ཡིས་སོ། ། བུམ་པ་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་ཡི། ། སྣོད་ཆེན་ནང་དུ་ལྔ་ཚན་ལྔ། ། རིན་ཆེན་གྱིས་བྲིས་སྙིང་པོ་གཞུག། ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར་ནི་གཏེར་བཟུང་སྟེ། །

Do not show lack of devotion or contempt toward me, the Vajra Master, all your brothers and sisters, or any sentient beings of the three realms without exception. Furthermore, you must always observe the samayas that have been explained. From this day forward, my child, until you attain enlightenment, always act for the benefit of all sentient beings as if in a dream. This is the empowerment of the wisdom of insight; it dispels all ignorance and is said by Vajradhara to be that which brings about the attainment of the three bodies of the Sugatas. The fourth, the empowerment of the word of suchness, should be understood from the mouth of the Guru. Following this, perform the concluding rituals, such as the offerings, and dissolve the maṇḍala. Perform the restoration with the hundred-syllable mantra. Satisfy the ḍākinīs and others with the feast gathering and the heroes' banquet. Then, train in the other samayas as they have been taught. This concludes the ninth chapter, the ritual for entering the maṇḍala, which is a branch of the activity of the Noble Tārā who Dispels All Sorrow. Homage to the Venerable Noble Tārā! Just as a lotus without moisture, in order to clear away the faults of decline caused by such [conditions], one should perform the fire ritual extensively using a lotus, a bilva fruit, or a karavīra flower. Alternatively, use palāśa. Using two or four basins, or a large vessel like an excellent vase, place within it the five sets of five [substances]. Insert the essence [mantra] written with precious substances. To secure wealth, hold the treasure.

འབྲུ་དང་རིན་ཆེན་ཕྱུགས་ལོངས་སྤྱོད། ། ཞིང་དང་མཛོད་དང་ཕྱུགས་ལྷས་སུ། ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། ། དེས་ནི་རྣམ་ཐོས་བུ་བཞིན་འགྱུར། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་ཛཾ་བྷེ་མོ་ཧེ་སྭཱ་ཧཱ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་འགུགས་ཤིང་ཕོངས་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལོངས་སྤྱོད་སྤེལ་བའི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དངོས་གྲུབ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ནི། ། མཉེས་ལས་ཡིན་ཕྱིར་དེ་ཡི་ཐབས། ། དུས་དང་ས་ཕྱོགས་ཤིས་རྣམས་སུ། ། ས་ཡི་ཆོ་ག་ལེགས་བྱས་པར། ། ཁྲུ་གང་ཕྱེད་དང་བཞི་དཔངས་བརྩིགས། ། དྲི་ཞིམ་དཀར་པོ་བྱུགས་བྱས་ཏེ། ། ཁ་ཁྱེར་ཨུཏྤལ་ཕྲེང་བས་བསྐོར། ། དབུས་སུ་ས་བོན་ཡི་གེའོ། ། གཡས་དང་གཡོན་དུ་སྲེག་རྫས་དང་། ། མཆོད་པའི་རྫས་རྣམས་རིམ་གྱིས་དགོད། ། བ་ལང་གིའམ་འོ་མ་ཅན། ། སྲོག་ཆགས་མེད་པའི་བུད་ཤིང་ནི། ། མར་དང་སྤྲ་ཚིལ་ལ་སོགས་པའི། ། ཡམ་ཤིང་རྣམས་ནི་སྟ་གོན་བྱ། ། རིན་ཆེན་ལས་བྱས་ཁྲུ་གང་བ། ། བཞི་དང་གཉིས་དང་རེ་རེ་དང་། ། གཅིག་དང་ཕྱེད་དང་རྡོ་རྗེས་མཚན། ། དགང་གཟར་བླུགས་གཟར་རྡོ་རྗེ་དྲིལ། ། རྣལ་འབྱོར་མདུན་དུ་གཞག་པར་བྱ། ། རྫས་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་བྱས་ལ། ། ཐབ་རྩིག་བསྲུང་ཕྱིར་ཀུ་ཤ་དགྲམ། ། རྒྱུན་གཞག་པའམ་བྲམ་ཟེའི་མེ། ། བསགས་ལ་རླུང་གཡབ་ཀྱིས་སྦར་བྱ། ། འབར་བའི་ཆེད་དུ་གསུམ་གསུམ་མོ། ། ཐབ་ཁུང་བདག་མེད་ཆུ་སྐྱེས་ཏེ། ། བྱིན་ཟ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་དཀར། ། དབྱུག་པ་སྐྱབས་སྦྱིན་ཕྲེང་གུནྡྷེ། ། ཚངས་སྐུ་དར་སྐྱེས་གདན་ཅན་ནོ། །

Grains, jewels, livestock, and enjoyments, In fields, treasuries, and cattle pens— These should be understood in their proper order. By this, one becomes like Vaiśravaṇa. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE JAMBHE MOHE SVĀHĀ. This concludes the tenth chapter, the ritual procedure for increasing enjoyments, a branch of the activity of the Noble Tārā known as "The Summoner of All Beings and Dispeller of All Poverty." Homage to the Venerable Noble Tārā! Since the root of all accomplishments is pleasing [the deity], The method for that is as follows: In an auspicious time and location, Having properly performed the ritual of the site, Construct a hearth three and a half cubits in height. Smear it with fragrant white [pigment] And surround the rim with a garland of utpala flowers. In the center is the seed syllable. To the right and left, arrange the burnt offerings And the substances of offering in sequence. Prepare fuel from the wood of a cow or a milky tree, Free of living organisms, Along with ghee, beeswax, and so forth, As well as the sacrificial wood (samidh). The ladle, the pouring spoon, and the vajra-bell, Made of precious materials and one cubit in size, With four, two, one, or a half [finger-widths] marked by a vajra— These should be placed before the yogi. Having consecrated the substances, Spread kuśa grass to protect the construction of the hearth. Gather either a perpetual fire or a brahmin’s fire, And kindle it with a fan. For the sake of blazing, [use] three of each. The hearth is a selfless lotus; The Consumer of Offerings (Agni) is white, with one face and four arms, Holding a staff, the gesture of granting refuge, a rosary, and a kunḍī vessel, Adorned with a brahmin’s cord and seated on a cloth.

མེ་ཡི་མཚམས་ནས་རང་བཞིན་དགུག། བསང་གཏོར་དང་ནི་ཞབས་བསིལ་དང་། ། མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ནས་བསྟིམ། ། བསང་གཏོར་བྱས་ནས་པདྨ་ཡི། ། འདུག་སྟངས་ནང་དུ་ལག་གཉིས་སོ། ། བདུན་དང་བདུན་གསུམ་ལན་གསུམ་དུ། ། མར་གྱི་དགང་བླུགས་སྦྱིན་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཨགྣ་མེ་ཨཱ་དཱི་བྱ་ཨཱ་དཱི་བྱ། ཨ་བྷི་ས་མ་ཡ། མ་ཧཱ་ཤྲཱི་ཡེ་ཧ་བྱ་ཀ་བྱ། བཱ་ཧཱ་ནཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། མེ་ཡི་མཚན་མ་ལེགས་བརྟགས་ཏེ། ། ངན་ན་བགེགས་བསྐྲད་བཟློག་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཨཱཿབིགྷྣཱནྟ་ཀྲྀཏ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཞལ་དང་ཕྱག་དང་མེ་འོད་ལ། ། ཡམ་ཤིང་མར་དང་འོ་མ་ཞོ། ། ཏིལ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་བཞིན། ། བདུན་ནམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་དབུལ། ། ཨོཾ་ཨ་བྷ་བ་ག་ཨགྣ་ཡེ་མ་མ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་རྗེས་དགང་བླུགས་བྱས་ནས་ནི། ། ཞབས་བསིལ་སྦྱིན་ལ་བསྟོད་པ་དང་། ། འདོད་པའི་དོན་ནི་བསླང་བར་བྱ། ། འབར་བའི་རྣམ་པར་གྱུར་པའམ། ། དེ་ཡི་སྙིང་གར་ས་བོན་ལས། ། འདོད་པའི་ལྷ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད། ། ཡེ་ཤེས་བཀུག་ལ་བསང་གཏོར་བྱ། ། ཞལ་བསིལ་བ་དང་མཆོད་བྱས་ནས། ། གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟིམ་པ་ཡི། ། ངག་གི་ལམ་ལ་ཧཱུཾ་ཡིག་སྟེང་། ། མེ་ཡི་ས་བོན་གྱིས་མཚན་མ། ། དེ་ལ་དགང་བླུགས་དབུལ་བར་བྱ། ། དེ་ནས་རྫས་རྣམས་རིམ་གྱིས་དབུལ། ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མ་ཨཱརྱཱ་བ་ལོ་ཀི་ཏེ་ཤྭ་རཱ་ཡ། བོ་དྷི་སཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་སཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་ཀ་རུ་ཎི་ཀཱ་ཡ། ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་མ་མ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། དགང་བླུགས་ཕུལ་ལ་བསྟོད་པ་དང་། ། བཟོད་པར་གསོལ་ལ་འདོད་པ་བསླང་། ། ཡེ་ཤེས་གཤེགས་ལ་དམ་ཚིག་བསྡུ། ། ཐབ་ཁུང་བསངས་ལ་མེ་ལྷ་བསྐྱེད། །

Summon the fire deity from the southeast. Having made offerings of the sprinkling water, the foot-bath, and the other offerings, dissolve [the deity] into [the fire]. Having performed the sprinkling, place both hands in the lotus posture. Offer the ladlefuls of butter seven times, then twenty-one times, and then three times. OṂ AGNAYE ĀDĪVYA ĀDĪVYA ABHIṢAMAYA MAHĀŚRIYE HAVYA KAVYA VĀHĀNĀYA SVĀHĀ. Carefully examine the signs of the fire. If they are inauspicious, expel and avert the obstructing spirits. OṂ ĀḤ VIGHNĀNTAKṚT HŪṂ PHAṬ. To the mouth, the hands, and the light of the fire, offer sacrificial wood, butter, milk, curd, sesame seeds, and so forth, in sequence, seven or twenty-one times. OṂ ABHAVA GA AGNAYE MAMA ŚĀNTIṂ KURU SVĀHĀ. After that, having performed the ladle-offering, present the foot-bath, offer praise, and request the desired aim. Either transform [the fire] into the form of a blazing [deity], or from the seed-syllable at its heart, generate the desired deity. Summon the wisdom-being and perform the sprinkling. Having offered the face-cleansing water and the offerings, dissolve [the wisdom-being] non-dually. Upon the syllable HŪṂ on the path of speech, marked by the seed-syllable of fire, offer the ladle-offering. Then, offer the substances in sequence. NAMO RATNATRAYĀYA. NAMO ĀRYĀVALOKITEŚVARĀYA. BODHISATTVĀYA. MAHĀSATTVĀYA. MAHĀKĀRUṆIKĀYA. TADYATHĀ. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE MAMA ŚĀNTIṂ KURU SVĀHĀ. Having offered the ladle-offering, offer praise, ask for forgiveness, and request the desired aim. The wisdom-being departs and the samaya-being is withdrawn. Purify the hearth and generate the fire deity.

དགང་བླུགས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིས། ། སྲེག་རྫས་ལྷག་མ་དབུལ་བར་བྱ། ། དགང་བླུགས་བྱིན་ནས་བསྟོད་པ་དང་། ། བཟོད་པར་གསོལ་ཞིང་འདོད་པ་བསླང་། ། ཡེ་ཤེས་མེ་ལྷ་གཤེགས་བྱས་ལ། ། དམ་ཚིག་ཐབ་ཏུ་མི་དམིགས་སོ། ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བསྐང་བྱས་ནས། ། ཐབ་ཁུང་བསྡུས་ཏེ་དབེན་པ་དོར། ། འདི་ནི་ཞི་བའི་ཆོ་ག་སྟེ། ། རྒྱས་དང་དགུག་དང་མངོན་སྤྱོད་ཀྱང་། ། ཤུགས་ཀྱིས་གནས་པར་ཤེས་པར་བྱ། ། འདིས་ནི་མཉེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ། སྡིག་དང་ལོག་འདྲེན་ཞི་བ་དང་། ། དངོས་གྲུབ་མ་ལུས་ཀུན་འབྱུང་བའི། ། ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་མཛད་པར་འགྱུར། ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་བཀྲ་ཤིས་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། འབར་བའི་མེ་ལ་སྦྲང་མ་ལྟར། ། གང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་གང་ལྡོག་པ། ། གསེར་མདོག་ནོར་བུ་ཨིནྡྲ་དང་། ། སྦུར་ལོང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གདུང་། ། ས་དང་མཁྲིས་པ་ཆུ་མུ་ཟི། ། འབྲས་བུ་གསུམ་དང་བྷྲི་ཧ་ར། ། སྦྲང་རྩི་མར་དང་བདུད་རྩི་ལྔ། ། དྲི་ལྔ་གུ་གུལ་སོགས་སྦྱར་སྤོས། ། ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་སྐྱུར་དང་མངར། ། མཁས་པས་རི་ལུ་ལེགས་བྱས་ལ། ། རྣལ་འབྱོར་ལྷ་ཡི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། སྤོས་དེས་རབ་ཏུ་བདུག་བྱས་ན། ། རང་བཞིན་གྱིས་སམ་སྦད་པ་ཡི། ། གང་དག་དབང་དུ་བྱས་རྣམས་ཀྱང་། ། རྣམ་པར་འཇིག་ཅིང་ལྟུང་འགྱུར་ཏེ། ། བགེགས་རིགས་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་པོ། ། ཀླད་པ་རྣམས་ནི་རབ་འགས་ཤིང་། ། ལུས་ཀྱང་དུམ་བུ་དུམ་བུ་སྟེ། ། མིག་ལྗོངས་ཡན་ལག་ཉམས་པ་དང་། །

Preceded by the filling and pouring ladles, one should offer the remaining burnt offerings. Having offered the filling and pouring ladles, one should offer praise, request forbearance, and make the aspiration. Then, having dismissed the wisdom fire deity, the commitment deity is not visualized in the hearth. Having performed the restoration with the hundred-syllable mantra, the hearth is dissolved and the solitude is abandoned. This is the ritual for pacification; the rituals for enrichment, summoning, and wrathful activity should be understood to be established by implication. Through this, one pleases [the deity]; it pacifies misdeeds and obstructors, and all activities that give rise to every siddhi without exception will be accomplished. This concludes the eleventh chapter, the ritual for the burnt offering, which is a branch of the activity of the Noble Tārā, the Bestower of All Auspiciousness. Homage to the Venerable Noble Tārā! Just as a fly [is drawn to] a blazing fire, by whose power [is] that which is turned back? With gold-colored [substances], the indranīla jewel, amber, the relics of the Noble Ones, earth, bile, sulfur, the three fruits, and bṛhātī, honey, ghee, the five nectars, the five scents, guggulu, and so forth, combined into incense, and having well prepared pills that are extremely long-lasting, sour, and sweet—the wise, through the deity’s meditative absorption of yoga, if they thoroughly fumigate with that incense, then those who are under [their] control, whether by nature or by incantation, will be utterly destroyed and fall. The eighty thousand classes of obstructors will have their heads split apart, and their bodies will be broken into pieces; they will become blind, their limbs will be impaired, and...

རླུང་གིས་ནགས་བཞིན་གཡོ་བར་འགྱུར། ། སྡིག་པ་ལ་སོགས་སྲོག་ཆགས་དང་། ། རིམས་ནད་ལ་སོགས་གནོད་གཞན་ཡང་། ། གང་དུ་དྲི་འདི་ཡོད་གྱུར་དེར། ། ནམ་ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། འདི་ནི་ཞི་བསྲུང་སྐྲོད་པ་སྟེ། ། གལ་ཏེ་གསད་པར་འདོད་གྱུར་ན། ། དྲག་པོའི་རྫས་ལས་བྱས་པ་ཡི། ། གཟུགས་བརྙན་ལ་ནི་བདུག་པ་དང་། ། རྩུབ་མོའི་ཤིང་ལས་བྱུང་བའི་མེས། ། ཤེས་པ་རྟེན་དང་ཕྲལ་ནས་ནི། ། ལིངྒ་གཏུབས་ནས་བསྲེག་བྱ་སྟེ། ། གང་ཡིན་མིང་སྨོས་དེ་འོག་ཏུ། ། དེ་ལ་ལས་སྦྱོར་བྱེད་པ་ཡིན། ། ཡི་གེ་བྲིས་ནས་རབ་ཏུ་བརྩམ། ། བསྙེན་པ་གསང་སྔགས་བརྒྱད་སྟོང་སྟེ། ། ལས་ལ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་དུ་གསུངས། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་བཛྲ་དྷརྨཱ་དྷཱ་ཧཱུ། སྥོ་ཊ་ཡ་བྷསྨི་ཀུ་རུ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་འབྱུང་པོ་བཟློག་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྣལ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པ་ལ། ། འཁོར་ལོས་བསྲུང་བའི་ཐབས་གསུངས་པ། ། ཤིན་ཏུ་དཀར་ཞིང་འཇམ་པ་ཡི། ། དར་ལ་དྲི་ཞིམ་བྱུག་པར་བྱ། ། དབུས་སུ་པདྨའི་ཟེ་འབྲུ་ལ། ། ཨོཾ་དང་སྭཱ་ཧཱས་མཐའ་བརྟེན་པ། ། འདབ་བརྒྱད་ལ་ནི་ལྷག་མའོ། ། དེ་ཡི་མཐའ་ཡིག་རྟེན་འབྲེལ་ཅན། ། དེ་ནས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ནི། ། རིགས་ལྔའི་སྙིང་པོས་བརྒྱན་པའོ། ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་རིམ་པ་བཞིན། ། མུ་ཁྱུད་གཉིས་ལ་དགོད་པར་བྱ། ། མཐར་བྱེད་སྔགས་དང་རལ་གྲི་ཡི། ། ར་བ་ཕྱི་རོལ་གཉིས་ལ་དགོད། ། དེ་ནས་འབར་བའི་ར་བ་སྟེ། ། རབ་ཏུ་ཤིས་པའི་སྣག་ཚས་བྱ།

It will be moved like a forest by the wind. Wherever this fragrance is present, harmful beings such as insects, epidemics, and other afflictions will never remain. This is the method for pacifying, protecting, and expelling. If one wishes to perform a rite of slaying, one should fumigate an effigy made from fierce substances with fire produced from rough wood. Having separated the consciousness from its support, one should cut the liṅga and burn it. After pronouncing the name of the target, one applies the ritual activity. Having written the syllables, one should begin the practice. The approach recitation of the mantra is eight thousand times; for the activity, it is taught to be one hundred and eight. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE VAJRA DHARMĀDHĀTU SPHOṬAYA BHASMĪ KURU HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. This concludes the twelfth chapter, the section on the activity for repelling bhūtas, titled "The Noble Tārā Who Brings to Full Maturity." Homage to the Venerable Noble Tārā. Regarding the method for protection by means of a wheel for a yogi practicing for enlightenment: one should smear a very white and smooth silk cloth with fragrant substances. In the center, upon the pericarp of a lotus, one should place the syllable OṂ flanked by SVĀHĀ. On the eight petals are the remaining syllables. Around the edge are the syllables of dependent origination. Then, a crossed vajra is adorned with the heart mantras of the five families. The vowels and consonants should be arranged in their proper order on the two concentric circles. Finally, the mantras of the Destroyers and a fence of swords should be arranged on the two outer rims. Then, a fence of blazing flames should be drawn using highly auspicious ink.

། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་དགུག། མཆོད་ཅིང་ཆོ་གའི་ཡན་ལག་རྣམས། ། རྫོགས་པར་བྱས་ལ་བསྙེན་པ་བསྐྱལ། ། མི་དམིགས་འཁོར་ལོའི་རང་བཞིན་ཏེ། ། བར་ཆད་བསྲུང་ཕྱིར་གདགས་པར་བྱ། ། གང་ལ་བསྲུང་བ་འདིས་བརྒྱན་པ། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་ལྟ་བུ་སྟེ། ། དེ་ལ་བར་ཆད་གང་གིས་ཀྱང་། ། ནམ་ཡང་ཚུགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་འགུགས་པའི་ཁྲོ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བགེགས་དང་ཡམས་ནད་ཞི་བ་དང་། ། ཚེ་དང་བསོད་ནམས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར། ། ཆུ་འགྲམ་ཤིང་དྲུང་བཞི་མདོའམ། ། ཁང་སྟོང་ལ་སོགས་དབེན་པར་བསྡད། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་བཞི་ལྷམ་པར་བྱ། ། སྣ་ཚོགས་པདྨ་ལྔ་ཡི་དབུས། ། ཉེས་པས་མ་གོས་བུམ་པ་བཟང་། ། ཆོ་ག་ལྡན་པས་བཅུད་རྒྱན་བཅས། ། ཕྱི་རོལ་རྡོ་རྗེའི་ར་བས་མཛེས། ། ཕྱོགས་སྐྱོང་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་དང་། ། བཀྲ་ཤིས་རྟགས་ཀྱིས་མཛེས་པར་བྱ། ། སྒོ་ནི་ལྷོའམ་ནུབ་ཏུ་གདོད། ། མདའ་དང་མེ་ལོང་རལ་གྲི་དང་། ། རྨ་བྱ་ཚོན་སྐུད་དག་ཀྱང་སྟེ། ། གདུགས་དང་བླ་རེ་བ་དན་དང་། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་སོགས་དགྲམ་བྱ། ། མཆོད་དང་གཏོར་མ་རྒྱ་ཆེར་བཤམ། ། རྗེ་བཙུན་མ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། ། དེ་ལས་རིན་ཆེན་ཁང་བརྩེགས་ཏེ། ། ནང་དུ་བདུད་རྩིའི་རྒྱ་མཚོའི་སྟེང་། ། ས་བོན་ལས་ནི་བཅོམ་ལྡན་མ། ། ཆོ་ག་གསུམ་གྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ། ། དེ་ལས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཞུག། མཆོད་དང་བསྟོད་པ་བྱས་ནས་ནི། ། འདོད་པའི་དོན་ཡང་གསོལ་བ་བཏབ། །

Then, summon the wisdom wheel. Having completed the offerings and the branches of the ritual, perform the approach recitation. It is the nature of the non-referential wheel; it should be applied in order to protect against obstacles. Whoever is adorned with this protection is like a vajra jewel; no obstacle whatsoever can ever affect them. This concludes the thirteenth chapter, titled "The Protective Wheel," which is a branch of the activity known as "The Wrathful Goddess Who Summons Noble Tārā." Homage to the Venerable Noble Tārā! In order to pacify obstructing spirits and epidemics, and to increase longevity and merit, one should stay in a secluded place such as a riverbank, the foot of a tree, a crossroads, or an empty house. Construct a square maṇḍala. In the center of a five-fold variegated lotus, place an excellent vase unstained by faults, filled with the ritual substances and ornaments. Adorn the exterior with a vajra fence. Beautify it with the world-protectors, the lords of the world, and the auspicious signs. Open the door to the south or the west. Arrange arrows, mirrors, swords, peacock feathers, and colored threads, as well as parasols, canopies, banners, and flower garlands. Set out extensive offerings and torma cakes. Through the yoga of the Venerable Lady, from that [maṇḍala] arises a precious palace. Inside, upon an ocean of nectar, the Bhagavatī should be generated from the seed syllable through the three rituals. Then, the wisdom being is absorbed. Having performed the offerings and praises, one should also make requests for the desired aims.

དེ་ནས་ལན་གྲངས་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད། ། བསྙེན་པ་རྫོགས་བྱས་གཡས་སྐོར་བྱས། ། དེ་ཉིད་དེ་ལ་ཐིམ་གྱུར་ཏེ། ། དེ་ཡི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ། ། བ་སྤུའི་ཁུང་སོགས་ལས་འཐོན་པར། ། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྲུས་བྱས་ཏེ། ། རྨ་བྱས་བྱབ་ཅིང་བཀྲ་ཤིས་གདོན། ། ནད་པ་ལ་ནི་ལོགས་སུ་སྟེ། ། གོས་བཅས་བཀྲུས་ནས་དོར་བར་བྱས། ། ལྷག་མ་ལ་ནི་ལྷར་བསྐྱེད་དེ། ། མཆོད་དང་བསྟོད་དང་འདོད་པའི་དོན། ། གསོལ་བ་བཏབ་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། ། དེ་ནས་གཤེགས་སུ་གསོལ་བར་བྱ། ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་སོགས་དེ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ལེགས་པར་བསྡུ། ། དབེན་པར་དོར་ལ་བསྐང་བ་བྱ། ། འདིས་ནི་བཀྲ་ཤིས་ཐམས་ཅད་སྦྱིན། ། ཡིད་དུ་མི་འོང་སེལ་བར་བྱེད། ། གང་ཡང་མི་འབྱུང་མེད་པའི་ཕྱིར། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རྟག་ཏུ་བྱ། ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མ་ཨཱརྱཱ་བ་ལོ་ཀི་ཏེ་ཤྭ་རཱ་ཡ། བོ་དྷི་སཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་སཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་ཀཱ་རུ་ཎི་ཀཱ་ཡ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ། སརྦ་གྲ་ཧེ། སརྦ་བྱཱ་དྷི། སརྦ་ཛྭ་རེ། སརྦ་བཱིརྱ། སརྦ་དུར་སྭབ་ནི་བྷྱཿསརྦ་པཱ་པཾ་པྲ་ཤ་མ་ན་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ཞི་བ་ཆེན་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཁྲུས་ཀྱི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། འཁོར་བའི་རྩ་བ་རྨོངས་པ་སྟེ། ། དེ་བསལ་བྱ་ཕྱིར་ཤེས་རབ་བསྐྱེད། ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་སྐུ། ། གཅིག་ཏུ་ཕན་མཛད་དངོས་གྲུབ་སྟེ། ། ངག་གི་དབང་ཕྱུག་ཞི་ཕྲ་མ། ། བདག་བསམ་གཡས་གཡོན་མདུན་རྒྱབ་ཏུ། ། ཡིད་གཞུངས་དྲན་པ་ཤེས་རབ་དང་། །

Then, having performed the approach for a hundred thousand times, one should circumambulate. That [deity] dissolves into the [patient], and by way of visualization, one performs a purification as [the impurities] emerge from the pores of the skin and so forth. One should perform the cleansing with a peacock feather and recite auspicious verses. For the patient, this is done separately; having washed the clothes, they should be discarded. As for the remainder, one should generate the deity, perform offerings and praises, make requests for the desired aims, and ask for forgiveness. Then, one should request the departure. The same applies to the World Protectors and so forth. Then, the maṇḍala should be properly dismantled; discard it in a secluded place and perform the fulfillment ritual. This bestows all auspiciousness and eliminates what is unpleasant. Because there is nothing that will not arise, the yogi should perform this constantly. Namo ratnatrayāya. Namo āryāvalokiteśvarāya. Bodhisattvāya. Mahāsattvāya. Mahākāruṇikāya. Oṃ tāre tuttāre ture. Sarvagrahe. Sarvavyādhi. Sarvajvare. Sarvavīrye. Sarvadurṣvapnebhyaḥ. Sarvapāpaṃ praśamanaye svāhā. This concludes the fourteenth chapter, the ritual of purification, which is a branch of the activity of the Noble Tārā known as the Great Peaceful One. Homage to the Venerable Noble Tārā. Ignorance is the root of saṃsāra; to eliminate it, one should generate insight. The body is the nature of great compassion; it is the siddhi that acts solely for the benefit [of others]. The Lord of Speech, peaceful and subtle, [I place you] to my left, right, front, and back. With a focused mind, mindfulness, and insight...

བློ་ཡི་རང་བཞིན་ལྷ་མོ་བཞི། ། སྔ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་པར་བྱ། ། སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་ཟླ་བའི་དབུས། ། རྣམ་སྣང་ལས་བྱུང་དག་རང་བཞིན། ། རྒྱུན་མི་འཆད་འབྱུང་དེ་དབུས་གནས། ། མི་སྨྲའི་སྦྱོར་བས་གསང་སྔགས་བཟླས། ། འོ་མ་གསེར་མདོག་ཚ་བ་གསུམ། ། པདྨ་ཤུ་དག་རྒྱམ་ཚ་ལ། ། ལན་བདུན་བཟླས་པས་བཅོམ་ལྡན་འགྲུབ། ། འོ་མ་བྲེ་བཞི་སྲང་གཅིག་སྨན། ། མར་བྲེ་གང་སྦྱར་མེ་ལ་གདུ། ། ཟླ་བ་གཅིག་གིས་ལན་མེད་ཅིང་། ། དྲུག་གིས་མངོན་སུམ་མཐོང་བར་འགྱུར། ། ཤུ་དག་ཤིང་མངར་སེནྡྷ་བ། ། གསེར་མདོག་དོང་གྲ་ལ་ལ་ཕུད། ། ཟི་ར་རུ་རྟ་པི་པི་ལིང་། ། ལན་བདུན་བཟླས་ནས་ཟོས་གྱུར་ན། ། ཟླ་བ་དྲུག་དང་གསུམ་དང་གཅིག། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཐོས་འཛིན་ཅིང་། ། ས་བདག་ཉིད་དང་བློ་ལྡན་ཞིང་། ། ཚངས་པའི་ང་རོ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། གངས་ལས་སྐྱེས་པའི་གསེར་མདོག་དང་། ། ཤུ་དག་ཐོ་རངས་ལན་བདུན་བཟླས། ། ཟླ་བ་གཅིག་བསྟེན་དེ་ཉིད་དུ། ། བདག་ཉིད་ཡིད་གཞུངས་དབྱངས་སྙན་ཅིང་། ། ཤེས་རབ་ལྡན་དེ་ཟླ་དྲུག་གིས། ། ངག་གི་དབང་ཕྱུག་རང་བཞིན་ཐོབ། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་ཧྲཱི་མ་ཧཱ་མ་ཡཾ་གེ་མ་ཧཱ་སྭ་རས་ཏྱཻ་ནཱཾ་མ་མ་པྲ་ཀྲྀ་ཏྱ་བ་རི་ཤུདྡྷ་སརྦ་དྷརྨ་པྲ་ཀྲྀ་ཏ་པ་རི་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ་ས་པ་སྤྱ་ཨ་པ་ཡནྟ་ར་སྭཱ་ཧཱ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་བློ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྣལ་འབྱོར་བར་ཆད་བསྲུང་བའི་ཕྱིར། ། དབེན་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཆག་ཆག་དང་། །

One should meditate on the four goddesses, the nature of the intellect, as before. In the center of the moon of the wheel of existence, there is the pure nature arising from Vairocana, abiding in the center of that which arises uninterruptedly. One should recite the secret mantra through the application of silence. With milk, gold-colored [substances], the three hot [spices], lotus, sweet flag, and rock salt, by reciting [the mantra] seven times, the Blessed One is accomplished. Four bre of milk, one srang of medicine, and one bre of butter are combined and boiled over a fire. By practicing for one month, one becomes free of faults; by six months, one will see [the deity] directly. Sweet flag, licorice, saindhava salt, gold-colored [substance], dong-gra, la-phud, cumin, costus, and long pepper—having recited [the mantra] seven times over these, if one eats them, then in six, three, and one month respectively, one will retain what is heard. One will become a lord of the earth, possessed of intelligence, and attain the voice of Brahmā. Gold-colored [substance] born from the snow mountains and sweet flag—reciting [the mantra] seven times at dawn and using it for one month, one becomes intelligent and has a melodious voice. Possessing insight, in six months, one attains the nature of the Lord of Speech. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE HRĪḤ MAHĀMAYANGE MAHĀSVARASYĀINĀṂ MAMA PRAKṚTYA PARIŚUDDHA SARVADHARMA PRAKṚTAPARIŚUDDHO ’HAṂ SAPAŚYĀPAYANTARA SVĀHĀ. This concludes the fifteenth chapter, the ritual for increasing the intellect, a branch of the activity of the Noble Tārā known as "She Who Subdues All Attachment." Homage to the Venerable Noble Tārā. In order to protect the yogi from obstacles, in a secluded place, having sprinkled water and...

མཎྜལ་གཉིས་དང་མཆོད་སོགས་གཉིས། ། བཤམ་བྱ་རྗེ་བཙུན་རྟེན་ཡང་གཞག། སྟན་བདེ་ལ་གནས་སེམས་ཅན་ལ། ། སྙིང་རྗེ་ཆེ་བསྐྱེད་འདི་རྣམས་ནི། ། རྗེ་བཙུན་གནས་དགོད་དམ་བཅས་ནས། ། དེ་ཡི་གཏོར་མ་གཏང་བར་བྱ། ། དེ་ནས་སྙིང་གའི་འོད་ཟེར་གྱིས། ། ཐུན་མོང་ཁྱད་པར་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ། མཆོད་པ་ཆ་རེས་མཆོད་པར་བྱ། ། དེ་ནས་བདག་གི་སྤྱི་བོར་ཨ། ། དེ་ལས་ཟླ་བ་དེ་སྟེང་ཏཱཾ། ། གསུམ་པོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། ། རྗེ་བཙུན་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་མ། ། མི་འཇིགས་ཨུཏྤལ་གཡས་དང་གཡོན། ། སྣ་ཚོགས་རིན་ཆེན་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན། ། མགུལ་ཆིངས་གདུ་བུ་དོ་ཤལ་ཅན། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཚན་ཡེ་ཤེས་སེམས། ། སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་དག་དབུ་རྒྱན་མཛེས། ། ཕྱག་གི་བདུད་རྩིས་བདག་རྒྱས་པར། ། བསམ་ཞིང་གསང་སྔགས་གདོན་པར་བྱ། ། ཕྱི་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་རྫས་ཀྱིས་བསྡུ། ། ནང་གི་ནང་དུ་བསྡུ་བྱའི་ཚེ། ། བསྒྲུབ་བྱ་བསྡུས་ཤིང་ཚིམ་པར་བསམ། ། དེ་ནས་གཏོར་མ་ཅིག་ཤོས་བཏང་། ། འགྲོ་བའི་ཕྱོགས་སུ་བཅོམ་ལྡན་མ། ། ཞལ་བཟང་བདག་ལ་གཟིགས་པར་བསམ། ། དེ་ནས་བསྟོད་དང་བཟླས་པ་བྱ། ། དེས་ནི་འཇིགས་པ་ཀུན་སྐྱོབ་འགྱུར། ། ཨོཾ་ན་མ་ཨཱརྱཱ་བ་ལོ་ཀི་ཏེ་ཤྭ་རཱ་ཡ། བོ་དྷི་སཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་སཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་ཀཱ་རུ་ཎི་ཀཱ་ཡ། ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་སརྦ་དུཥྚཱན། པྲ་དུཥྚཱན་མ་མ་ཀྲྀ་ཏེ། ཛཾ་བྷ་ཡ། སྟཾ་བྷ་ཡ། མོ་ཧ་ཡ། བནྡྷ་ཡ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ། ཕཊ་ཕཊ་ཕཊ། སརྦ་དུཥྚཱན་སྟཾ་བྷ་ནི་ཏཱ་རེ་སྭཱ་ཧཱ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཆོམ་རྐུན་བཅིང་བའི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པ་རྫོགས་སོ།

Two maṇḍalas and two sets of offerings and so forth should be arranged, and the venerable support should also be placed. Seated upon a comfortable cushion, generate great compassion for sentient beings. Having made the commitment to establish the venerable one in the site, one should offer the torma. Then, with light rays from the heart, invite the common and extraordinary [deities] and make offerings with each portion. Then, at the crown of one's head is the syllable A; from that, a moon, and upon that, the syllable Tāṃ. From the complete transformation of these three, the venerable one appears with one face and two hands, holding the gesture of fearlessness and an utpala flower in the right and left [hands]. Adorned with various jewel ornaments, a neck-cloth, bracelets, and a necklace, she possesses the wisdom-being of the marks of body, speech, and mind, and is beautified by a crown of pure sense bases. Visualizing that one is nourished by the nectar from her hands, one should recite the secret mantra. Withdraw [the deities] with the outer mudrā and substances; when withdrawing them into the inner [maṇḍala], visualize that the object of accomplishment is gathered and satisfied. Then, offer the other torma. Visualize the Blessed Lady facing toward the direction of the beings with her beautiful face. Then perform the praise and the recitation. By this, one will be protected from all fears. Oṃ nama āryāvalokiteśvarāya bodhisattvāya mahāsattvāya mahākāruṇikāya | tadyathā | oṃ tāre tuttāre ture sarvaduṣṭān praduṣṭān mama kṛte | jambhaya stambhaya mohaya bandhaya hūṃ hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ phaṭ | sarvaduṣṭān stambhani tāre svāhā | This concludes the sixteenth chapter, the ritual for binding thieves, which is a branch of the path for accomplishing all happiness, the Noble Tārā.

། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བག་མེད་ལ་སོགས་མི་རྣམས་ལ། ། གདུག་པའི་ཡིད་ལྡན་དུད་འགྲོའི་རིགས། ། ཡིད་དང་བལྟས་དང་འཚེ་བ་དང་། ། རིག་པའི་སྒོ་ནས་འཚེ་བར་བྱེད། ། གྲོག་པོ་ཕུག་དོག་མོ་ཡི་སྒོར། ། ལྷ་ཁང་འདམ་རྫབ་མི་སྡུག་གཟུགས། ། རི་གཟར་འཛེག་དང་དུད་འགྲོས་འཚེ། ། མཚོ་འགྲམ་འདུག་སོགས་གནོད་པའི་རྟགས། ། གླུ་ལ་དགའ་དང་ནུབ་མོ་ན། ། ཡན་ལག་མི་བདེ་ལུས་ལྕི་ཞིང་། ། ཤུ་བ་གཡན་པ་བས་ལྡག་དང་། ། འབྲུམ་བུ་ལ་སོགས་ཐེབས་པར་འགྱུར། ། མི་དགའ་བ་དང་ཟ་འཕྲུག་དང་། ། ཤ་མདོག་ཉམས་དང་མེ་རིས་དང་། ། རེས་འགའ་ཆུ་གྲང་བླུགས་བཞིན་དང་། ། བས་ལྡག་ཤ་བཀྲ་འབྱུང་བ་ཡིན། ། ཤ་འཕྲིག་སྦྲིད་དང་བེམས་པོར་འདུག། མིག་ནི་ཚ་ཞིང་ཟླུམ་པ་དང་། ། སྨིན་མ་ལ་སོགས་བྱི་འགྱུར་ཏེ། ། ལག་སོར་སྐམ་པོར་གྱུར་པའོ། ། ལུས་ལ་དྲི་ང་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་། ། ཆུ་བུར་དང་ནི་ཉ་ལྒང་ཅན། ། རྣག་དང་ཆུ་སེར་རུལ་དྲི་མནམ། ། རོ་སྟོད་དག་ཀྱང་ཟུག་པར་འགྱུར། ། ཕྱི་ཡི་ཤ་སྐམ་མདོག་འཆོར་ཞིང་། ། ཤ་ཡི་མདངས་མེད་ཟུག་དང་བཅས། ། གོས་ཀྱང་མདངས་དང་བྲལ་འགྱུར་ཏེ། ། གློག་པ་ཆར་ཡག་མ་བཞིན་ནོ། ། དེ་དག་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བས་གནས་པ་ཡིས། ། གུ་གུལ་གླ་རྩི་ཤུ་དག་དང་། ། རུ་རྟ་བཙན་དུག་ཤིང་ཀུན་དང་། ། ད་ལིས་རྣམས་ལ་གསང་སྔགས་ཆེ། ། འབུམ་ཕྲག་གསུམ་བསྙེན་བྱས་པ་ཡིས། ། དེ་བསྲུང་གླ་རྩི་མི་བསྐྱོད་སྦྱོར། ། གནས་ལྔར་བྱུག་ཅིང་བཀྲུ་བར་བྱ། ། འདི་ནི་སྦྱོར་བ་ཟབ་མོ་སྟེ། ། མི་ལ་རི་དྭགས་ཇི་བཞིན་དུ། ། གང་ལ་བསྲུང་བ་འདིས་བརྒྱན་པ། །

Homage to the Venerable Noble Tārā. For humans who are heedless and the like, and for the classes of animals possessing malicious minds, harm is inflicted through the mind, through the gaze, through physical injury, and through the power of spells. Signs of harm include narrow ravines, the entrance to a cave, a temple, a swamp, or an ugly form; climbing a steep mountain, being harmed by animals, or staying on a lakeshore. One may also take pleasure in songs, suffer at night, have discomfort in the limbs, a heavy body, or be afflicted by sores, scabies, mange, smallpox, and the like. There is also a lack of joy, itching, a change in skin color, or a rash; sometimes it feels as if cold water is being poured over one, or mange and vitiligo appear. The flesh may twitch, tingle, or become numb; the eyes are hot and bulging; the eyebrows and so forth fall out; and the fingers become withered. A foul odor arises from the body, along with blisters and fish-like swellings; there is the stench of rotting pus and lymph, and the upper body becomes aching. The outer flesh dries and the complexion fades; the luster of the flesh is gone along with the pain, and even the clothes lose their luster, becoming like a withered leaf or a poor-quality garment. To protect against these, one should abide in the yoga of the deity. Having performed the approach recitation three hundred thousand times over guggulu, musk, sweet flag, costus, aconite, asafoetida, and rhododendron, one should apply musk and Akṣobhya to the five points of the body and wash with them. This is a profound application; just as a wild animal is protected, whoever is adorned with this protection will be safe.

དེ་ལ་སྡང་ལྡན་འབྲོས་པར་འགྱུར། ། གཉིས་པ་ལ་ནི་ཤུ་དག་དང་། ། གླ་རྩི་རུ་རྟ་གུ་གུལ་དང་། ། མུ་ཟི་རོ་རས་རྒྱ་ཚིལ་དང་། ། ཤི་བའི་དྲི་ཆེན་ཕག་པའི་བཅུད། ། སྒོག་སྐྱ་དང་ནི་མ་དུ་དང་། ། མི་ཡི་བཅུད་དང་རུས་པའི་ཕྱེ། ། མི་བཅུད་ཀྱིས་བསྡུས་རི་ལུ་སྟེ། ། སྔ་མ་ཉིས་འགྱུར་བསྙེན་པ་ཡིས། ། དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་བདུག་བྱ་སྟེ། ། ཉི་མའི་འོད་ལ་མུན་པ་བཞིན། ། དུག་ཅན་རྣམས་ནི་ནམ་དུ་ཡང་། ། འོང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ལ་ནི་སུམ་འགྱུར་ཏེ། ། གོང་མའི་རྫས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་། ། ཀླུ་ཡི་དུག་དང་བདུད་རྩི་བསྟེན། ། འབར་བའི་མེ་ཡིས་ནགས་ཚལ་བཞིན། ། དེས་གཞན་ནད་རྣམས་འཚིག་པར་འགྱུར། ། བཞི་པ་ལ་ནི་བྱ་བ་སྟེ། ། གོང་མའི་རྫས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་། ། ཀླུ་ཡི་དུག་དང་རྣམ་རྒྱལ་བསྟེན། ། རྩ་མིག་དག་ཀྱང་བསལ་བར་བྱ། ། ཉི་མས་གངས་བཞིན་དེ་འཇོམས་སོ། ། ལྔ་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། ། ཁྱད་པར་དུ་ནི་ཨ་རུ་ར། ། དྲི་ཆུ་གླ་རྩི་བསྟེན་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་ཡིས་ནི་རིན་ཆེན་བཞིན། ། ཐོགས་པ་མེད་པར་འཇིག་པར་འགྱུར། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་ཀུ་རུ་ཀུལླེ། སརྦ་ཤ་ཏྲཱུཾ་བཀྵ་ཡ་བཀྵ་ཡ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ནཱ་ག་སྟཾ་བྷ་ཡ། མོ་ཧ་ཡ། བནྡྷ་ཡ། ཡཾ་རཾ་ཁཾ་སུཾ་ནེ་ར་ལ་ནེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། རྗེ་བཙུན་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་རྣམ་པར་རྒྱལ་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཀླུ་ནད་གསོ་བའི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མི་ཡི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པས། ། ཤིན་ཏུ་དམ་པར་བསྡམས་པ་རྣམས། ། རབ་ཏུ་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །

Those possessed by hatred will flee. For the second [stage], one should use sweet flag, musk, costus, guggul, sulfur, cotton from a corpse, Chinese wax, the feces of a dead person, the essence of a pig, garlic, and madu [fruit], the essence of a human, and bone powder. These are combined into pills with the essence of a human. By performing the preliminary service (sevā) twice as much as before, one should fumigate the sense gates. Just as darkness is dispelled by the light of the sun, those who possess poison will never be able to approach. For the third [stage], it is three times [the previous amount]; one should employ the aforementioned medicinal preparation along with the poison of nāgas and nectar (amṛta). Like a blazing fire consuming a forest, it will burn away other diseases. For the fourth [stage], the activity is as follows: one should employ the aforementioned medicinal preparation along with the poison of nāgas and vijaya [conqueror]. The channels and orifices should also be cleared; it destroys [the affliction] just as the sun melts snow. For the fifth [stage], it is likewise, but specifically one should employ āruṇa [myrobalan], urine, and musk. Like a vajra shattering a jewel, it will destroy [the affliction] without obstruction. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE KURUKULLĒ SARVA ŚATRŪṂ KṢAYA KṢAYA HŪṂ HŪṂ NĀGA STAMBHAYA MOHAYA BANDHAYA YAṂ RAṂ KHAṂ SUṂ NER ALANE HŪṂ HŪṂ PHAṬ PHAṬ SVĀHĀ. This concludes the seventeenth chapter, the ritual for healing nāga diseases, which is a branch of the activity of the Noble Lady Tārā known as Vijayā. Homage to the Noble Lady Tārā. In order to completely liberate those who are most tightly bound by the lords of men and others, [this is taught].

བ་ལང་ལྕི་བས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ། ། དབུས་སུ་ཕྱག་མཚན་ས་བོན་བཅས། ། དེ་ལ་དེ་ཉིད་སྤྱན་དྲངས་ལ། ། མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིས། ། དང་པོ་བསྙེན་པ་རྫོགས་པར་བྱ། ། དེ་ནས་སྦྱོར་གཞན་རབ་སྤངས་ཏེ། ། བཅོམ་ལྡན་མཆོད་ནས་བརྒྱ་ཕྲག་བརྒྱད། ། གསོལ་བའི་མཆོད་པ་དང་བཅས་པས། ། ལེགས་པར་བཟླས་ན་གྲོལ་བར་འགྱུར། ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མ་ཨཱརྱཱ་བ་ལོ་ཀི་ཏེ་ཤྭ་རཱ་ཡ། བོ་དྷི་སཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་སཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་ཀཱ་རུ་ཎི་ཀཱ་ཡ། ཏདྱ་ཐཱ། རི་ཛུ་ཀདྷརྨི། ནིར་ཡ་ཏེ། ཏཱ་རེ་ཏཱ་རཱ་ཡ། བྷ་ག་བ་ཏི་ཏུཏྟཱ་རེ། བྷྲ་མ་བྷྲ་མ། མོ་ཙ་ནེ་ཏུ་རེ་སྭཱ་ཧཱ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སེལ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཁྲི་མོན་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པའི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གང་གིས་གང་ལ་རབ་བསྔགས་པ། ། དངོས་གྲུབ་དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། མིག་དང་ལྕེ་དང་མཁྲིས་པ་རྣམས། ། རིན་ཆེན་གའུའི་ནང་དུ་གཞུག། བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པས་བསྲུང་བྱས་ནས། ། འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་བསྙེན་པ་བརྩམ། ། ཆོག་པར་ཤེས་ནས་པད་རྩར་སྦ། ། དག་པའི་མིག་ལས་དབེན་པར་འགྱུར། ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མ་ཨཱརྱཱ་བ་ལོ་ཀི་ཏེ་ཤྭ་རཱ་ཡ། བོ་དྷི་སཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་སཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་ཀཱ་རུ་ཎི་ཀཱ་ཡ། ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏཱ་རེ་ཏཱ་ར་ཛ་ཡཱ། ཛ་ཡེ་ཛ་ཡེ། ཏུཏྟཱ་རེ་ཛ་ཡ། བྷ་ཡེ་ཏུ་རེ་སྭཱ་ཧཱ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་སྟེར་བར་བྱེད་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་མི་སྣང་བའི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དགུ་པ་རྫོགས་སོ། ། ། །

One should make a maṇḍala with cow dung. In the center, place the hand-symbol together with the seed-syllable. Having invited the reality into that, preceded by offerings, first complete the approach retreat. Then, having abandoned other activities and made offerings to the Bhagavatī, if one recites well eight hundred times together with the offering of supplication, one will be liberated. Namo ratnatrayāya. Namo āryāvalokiteśvarāya. Bodhisattvāya. Mahāsattvāya. Mahākāruṇikāya. Tadyathā: rijukadharmi nirayate tāre tārāya bhagavati tuttāre bhrama bhrama mocane ture svāhā. This concludes the eighteenth chapter, the ritual procedure for liberation from prison, a branch of the activity of the Noble Tārā who dispels all suffering. Homage to the Venerable Noble Tārā. In order to accomplish the very siddhi that is highly praised for a particular purpose, one should place the eyes, tongue, and bile inside a precious casket. Having performed the protection with Amṛtakuṇḍalī, one should begin the approach retreat that brings about accomplishment. Knowing it is sufficient, bury it in a lotus root. One will become secluded from the pure eyes. Namo ratnatrayāya. Namo āryāvalokiteśvarāya. Bodhisattvāya. Mahāsattvāya. Mahākāruṇikāya. Tadyathā: oṃ tāre tāre tārajayā jaye jaye tuttāre jaya bhaye ture svāhā. This concludes the nineteenth chapter, the ritual procedure for invisibility, a branch of the activity of the Noble Tārā who bestows all siddhis.

རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་འོག་མིན་དུ། ། འཕགས་རྣམས་སྤྱོད་ཡུལ་དང་གཅིག་ཅིང་། ། ཡིད་ཀྱི་ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱོང་བྱེད་པ། ། ཟངས་དང་ལྕགས་དང་གསེར་དག་ལས། ། འབར་བའི་རལ་གྲི་བྱས་ནས་སུ། ། ཡུ་བ་གཞུང་དང་གོ་རིམ་བཞིན། ། གཉིས་དང་བཅུ་གཅིག་སོར་དུ་ལྡན། ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་གཡས་གཡོན་ཏེ། ། ཡི་གེ་བཅུ་པ་དབུས་སུའོ། ། གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་སྐུ་སོགས་གསུམ། ། སྒྲ་དང་མེ་སྟག་འོད་འཕྲོ་བ། ། རབ་འབྲིང་རྟགས་དང་ལྡན་པ་ལས། ། ཆགས་མེད་ཡིད་ཀྱིས་བསྐྱོད་བྱས་ཏེ། ། འདབ་གཤོག་རྒྱས་པའི་བྱ་བཞིན་དུ། ། གང་དང་གང་དུ་བསམ་པ་ཡི། ། ཞིང་ཁམས་དག་ཏུ་འདོད་པའི་དོན། ། ཐམས་ཅད་དེ་ཡི་དབང་དུ་གྱུར། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་ཨ་མོ་གྷ་སིདྡྷི། ཁངྒེ་པྲ་སྲིད་དྷི། ལོ་ཀ་ཨཱ་ལོ་ཀཱ། ཏིཥྛ་རཏྣ་ཙ་ལ་ཙ་ལ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་བཾ་བཾ་ཨ་ཏི་སྭཱ་ཧཱ། འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་མཆོག་བསྒྲུབ་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གསེར་བརྩེགས་རབ་མཛེས་སྣོད་དག་ཏུ། ། འོ་མ་མར་དང་སྲན་ཆན་དང་། ། ལ་ཕུག་མངར་དང་མེ་ཏོག་སྤོས། ། དགེ་བའི་ཆུ་དང་ཆང་ལ་སོགས། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཡིས། ། སྦྱངས་ནས་འབྱུང་པོ་རྣམས་ལ་སྦྱིན། ། ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ། ཨཱད་ནུཏྤན་ན་ཏྭཱཏ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། གཏོར་མའི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མཚོའམ་ཁྲོན་པ་འབབ་ཆུ་གཙང་། །

Homage to the Venerable Noble Tārā! In the Akaniṣṭha realm of this very life, Which is one with the sphere of activity of the Noble Ones, She protects through the power of the mind. Having fashioned a blazing sword From copper, iron, or gold, With a handle and a hilt in proper order, Measuring twelve and eleven finger-widths, With the vowels and consonants on the right and left, And the ten-syllable mantra in the center. In the three stages, the three [bodies] and so forth, With sounds, sparks, and radiating light, Possessing the signs of the superior, middling, and [lesser], One should move it with a mind free of attachment. Like a bird with fully developed wings, Whatever pure realms one contemplates, All desired aims therein will come under one's power. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE AMOGHASIDDHI KHAṄGE PRASIDDHI LOKA ĀLOKA TIṢṬHA RATNA CALA CALA HŪṂ HŪṂ BAṂ BAṂ ATI SVĀHĀ. This concludes the twentieth chapter, the supreme branch of activity for accomplishing the complete perfection of the Noble Tārā. Homage to the Venerable Noble Tārā! In a beautiful vessel of piled gold, With milk, butter, and bean porridge, Radishes, sweets, flowers, and incense, Virtuous water, wine, and so forth, Having purified them with the syllables of body, speech, and mind, One should offer them to the spirits. OṂ AKĀRO MUKHAṂ SARVADHARMĀṆĀM ĀDYUTPANNA- TVĀT OṂ ĀḤ HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. This concludes the twenty-first chapter, the ritual of the torma offering. Homage to the Venerable Noble Tārā! At a lake, a well, or a pure flowing stream...

བཅོམ་ལྡན་མཆོག་སྦྱིན་བདུད་རྩི་ཡིས། ། གདུང་བྲལ་འཕགས་པའི་རང་བཞིན་དུ། ། བསྒྱུར་ནས་གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་ནི། ། བདུན་ཕྲག་གསུམ་གྱིས་ཡི་དྭགས་རྣམས། ། རབ་ཏུ་ཚིམ་པའི་ཆོ་ག་བྱ། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་སརྦ་པྲེ་ཏེ་བྷྱཿསྭཱ་ཧཱ། ཆུ་སྦྱིན་པའི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དྲི་ཞིམ་དཀར་བའི་ས་རྣམས་ལ། ། རིགས་ལྔར་སྦྱངས་ནས་དེའི་རང་བཞིན། ། དེ་ལས་མཆོད་རྟེན་གདབ་བྱས་ལ། ། དེ་དག་གནས་སུ་དམ་ཚིག་སྟེ། ། དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་དེ་དབང་བསྐུར། ། དེ་ལ་བྱིན་བརླབ་དེ་ནས་མཆོད། ། རབ་ཏུ་གནས་བྱས་དེ་ནས་ནི། ། དགེ་བའི་གནས་སུ་བཞུགས་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧྲྀ་ད་ཡ་ཨ་དྷིཥྛ་ན་ཨ་དྷིཥྛི་ཏེ་སྭཱ་ཧཱ། ཚ་ཚ་གདབ་པའི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གསོ་སྦྱོང་དག་ལ་གནས་པ་ཡིས། ། ཀ་ཏི་ཀ་ཡི་ཐལ་བ་ལ། ། སྟོང་ཕྲག་བཅུ་ཡི་བསྙེན་པ་བྱ། ། ཆུ་ཤེལ་སྤྱོད་ཡུལ་ཡར་ངོ་ལ། ། དྲི་དབང་ཕྱེད་གཡས་སེང་གེའི་ཚུལ། ། རྩེ་གཅིག་འདོད་པའི་དོན་རྣམས་ཏེ། ། འདོད་པའི་ལྷ་དང་དུས་གསུམ་གྱིས། ། སྐྱེ་བའི་གནས་རྣམས་སྟོན་པར་མཛད། ། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ཏུཏྟཱ་རེ་ཏུ་རེ་ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་མུག་ཤི་རི་པྲ་མ་དནྟེ་ཁརྒོ་ཡ་ཤ། ། ཤོ་མ་དྷ་ར་ཙ་ར་ཕྱེ་མ་ཧཱ་ནི་སྭཱ་ཧཱ། དུས་གསུམ་བརྟག་པའི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྦྲུམ་མ་དང་ནི་མགོ་མཇུག་ལོག།

By the supreme gift of the Bhagavat’s nectar, Transforming them into the nature of the Noble Ones free from suffering, One should perform the ritual to thoroughly satisfy the hungry ghosts With the king of secret mantras for three weeks: OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE SARVA PRETEBHYAḤ SVĀHĀ. This concludes the twenty-second chapter, the ritual for the offering of water. Homage to the Venerable Noble Tārā! Having purified fragrant white earth into the nature of the five families, One should fashion stūpas from it. In those locations, the samaya [deities] are established; There, the wisdom [deities] are invited and empowered. Having bestowed the blessings, one then makes offerings. Once the consecration is complete, They should be installed in a virtuous location. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE SARVA TATHĀGATA HṚDAYĀDHIṢṬHĀNA ADHIṢṬHITE SVĀHĀ. This concludes the twenty-third chapter, the ritual for casting tsa-tsas. Homage to the Venerable Noble Tārā! Abiding in the poṣadha fast, One should perform ten thousand recitations With the ash of kaṭhika wood. During the waxing moon, within the sphere of the water-crystal, With the scent, the power, and the right side, in the manner of a lion, With one-pointed focus on the desired aims, The desired deity and the three times Reveal the places of rebirth. OṂ TĀRE TUTTĀRE TURE TADYATHĀ: OṂ MUKṢIRI PRAMADANTE KHARGOYAŚA ŚOMADHARACARAPHYEMA HĀNI SVĀHĀ. This concludes the twenty-fourth chapter, the ritual for examining the three times. Homage to the Venerable Noble Tārā! For those who are pregnant or whose heads and feet are inverted...

མོ་གཤམ་བུ་ནི་སྐྱེད་བྱེད་དང་། ། སྲིའུ་བསྲུང་དང་འབྱུང་པོ་བཟློག། ལས་གང་བྱེད་པའི་ལྷར་གྱུར་བྱ། ། དང་པོ་གོ་རོ་ཙ་ན་དང་། ། ཡུང་བ་བ་བླའི་རི་ལུ་ལས། ། སྣག་ཚ་བྱས་ལ་སྔགས་བྲིས་ལ། ། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་འབྲུ་སྣ་ལྔ། ། རིན་ཆེན་ལྔ་དང་སྨན་སྣ་ལྔ། ། བུམ་པར་བཅུག་ལ་གསང་སྔགས་འདི། ། ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བཟླས་བྱིན་བརླབ། ། སྔགས་ཆུས་ནམ་ཕྱེད་ཡོལ་བའི་དུས། ། མཆོད་པ་བྱས་ལ་སྦྲུམ་མ་དེས། ། ཁྲུས་བྱས་བདེ་བར་བཙའ་ཞིང་འབྱུང་། ། གཉིས་པ་མར་དག་ལག་མཐིལ་དུ། ། བཞག་ལ་གསང་སྔགས་ཉི་ཤུ་གཅིག། བཟླས་ལ་མགོ་ལུས་བྷ་གར་བྱུག། དེ་ལྟར་བྱས་ན་བདེ་བར་སྐྱེ། ། གསུམ་པ་བོ་དྷི་ཙེ་ཡི་འབྲུམ། ། ཕྱེ་མ་དག་དང་བ་དམར་སེར། ། འོ་མ་བསྲེས་ལ་བུམ་པར་བླུགས། ། གསང་སྔགས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བཟླས། ། ཟླ་མཚན་བྱུང་དུས་ཐ་མའི་ཚེ། ། བླུད་ན་བུ་དག་མྱུར་དུ་སྐྱེ། ། བཞི་པ་འཕྲལ་སྐྱེས་བྱིས་པ་དེ། ། ཁྲུས་བྱས་བདེ་བར་འཚོ་བར་འགྱུར། ། ལྔ་པ་གསང་སྔགས་དེ་ཉིད་ཀྱིས། ། ཡུངས་ཀར་ཉི་ཤུ་གཅིག་བསྔགས་ནས། ། གདོང་དུ་བྲབས་ན་འབྱུང་པོ་ལྡོག། ཨོཾ་ཏཱ་རེ་ནི་ཏ་རཱ་ཡ། ཨོཾ་མོ་ཙ་ནི་མོ་ཙ་ཡ། ཨོཾ་མོ་ཀྵ་ནི་མོཀྵ་ཡ་ཛི་བ་བར་བྷི་སྭཱ་ཧཱ། བསྐྱེད་ཅིང་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་གའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། བདེ་གཤེགས་བསྐྱེད་མཛད་རྗེ་བཙུན་གྱི། ། རྣལ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བཟང་། ། ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མདོར་བསྡུས་པ། ། ཞི་བ་ལ་སོགས་ལས་བཞིའི་ཚུལ། ། བདག་གཞན་དོན་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་པ། ། ཐུགས་རྗེ་ཆུ་སྐྱེས་ལས་བྱུང་བའི། སྦྲང་རྩི་འདི་ནི་བདག་གིས་གཞིབས། །

A son of a barren woman shall be made into a deity to perform whatever activity is required: to bring about birth, to protect the infant, and to repel malevolent spirits. First, make ink from gorocana, turmeric, and orpiment, and write the mantra. Place the five nectars, the five grains, the five precious gems, and the five medicinal herbs into a vase, and consecrate it by reciting this secret mantra twenty-one times. At the time after midnight, having made offerings, the pregnant woman should bathe with the mantra water; she will then give birth easily and safely. Second, place pure butter in the palm of the hand, recite the secret mantra twenty-one times, and anoint the head, body, and vulva. By doing so, the child will be born easily. Third, mix the powder of bodhicitta seeds with the milk of a reddish-yellow cow and pour it into a vase. Recite the secret mantra twenty-one times. If this is administered at the end of the menstrual period, the child will be born quickly. Fourth, if the newborn infant is bathed with this, they will live in comfort. Fifth, by reciting that same secret mantra twenty-one times over white mustard seeds and sprinkling them on the face, malevolent spirits will be repelled. Oṃ tāre nitāraya | oṃ mocani mocaya | oṃ mokṣani mokṣaya jīvavardhe svāhā. This concludes the twenty-fifth chapter on the rituals for generating and protecting [the child]. I have sipped this honey, which arises from the lotus of compassion, the means for accomplishing the welfare of oneself and others through the four activities such as pacification—the excellent branches of enlightenment of the yoga of the Venerable One, the progenitor of the Sugatas, and the condensed excellence of skillful methods.

འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་འདིར་བཀོད་དོ། ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་ཡིས། ། འགྲོ་བ་མ་ལུས་བྱང་ཆུབ་ཆེ། ། སྐུ་གསུམ་རང་བཞིན་མཐར་ཕྱིན་པ། ། མྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཐོབ་པར་ཤོག། རྗེ་བཙུན་མ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའི་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་མདོར་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཁ་ཆེའི་སློབ་དཔོན་ཉི་མ་སྦས་པ་ཞེས་བྱ་བས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་མལ་གྱོ་བློ་གྲོས་གྲགས་པས་བི་ཀྲ་མ་ཤཱི་ལའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་དུ་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། ། ། །

For the benefit of wandering beings, this has been composed here. By the virtue arising from this, may all beings without exception swiftly attain great enlightenment, the ultimate nature of the three kāyas. This concludes the "Concise Sādhana of the Noble Lady Ārya Tārā, Together with the Branches of the Twenty-One Activities," composed by the Kashmiri master Sūryagupta. It was translated, edited, and finalized at the great monastery of Vikramaśīla by the Indian abbot Mañjuśrī and the Tibetan translator Malgyo Lodrö Drakpa.