A Practical Sādhana for the Great and Glorious Heruka

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སཾ་སིདྡྷི་མཧཱ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ནོ་པི་ཀ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་ཁྲག་འཐུང་ཆེན་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྲག་འཐུང་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཡང་དག་གྲུབ་པ་གཅིག་པུ་ཉིད། ། སངས་རྒྱས་བདེ་ཆེན་ཀུན་འདུས་པ། ། རྣལ་འབྱོར་ཟབ་མོ་སྐུ་གསུམ་རྫོགས། ། མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མ་བདེ་མཆོག་དེའི། ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ནི་བློ་ཕྱེ་ནས། ། ངེས་པར་རྟོགས་པའི་ས་གཞི་ལས། ། བླ་མས་ངེས་པའི་ལུང་འདི་བསྟན། ། སྣུམ་པ་ཡི་ནི་དམ་ཚིག་དང་། ། གཙང་དང་འཇིགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན། ། དེ་དག་གོམས་ནས་ཉམས་སུ་བླང་། ། བློ་ཞན་ཤེས་རབ་ཆུང་བས་ནི། ། བསྒྲུབས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ། ཕུང་བྱེད་གཉིས་ཀ་བསྲེགས་པས་ན། ། དེ་བས་གཞན་དུ་བསྟན་པ་མིན། ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཞི་ལྡན་ནས། ། རྫས་དང་ས་གཞི་བརྟག་པ་ནི། ། ཅིར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཡིག་འབྲུ་བསམ། ། འོད་ཟེར་ཚུལ་དུ་འཕྲོས་ནས་ཀྱང་། ། མ་ལུས་ཁྱབ་པས་མཉེས་བྱས་ཏེ། ། རེ་དང་དམ་པའི་ཚུལ་ཞེས་དགོངས། ། འོད་ཟེར་དེ་དག་བསྡུས་ནས་ཀྱང་། ། དུར་ཁྲོད་ས་རུ་བརྟག་པར་བྱ། ། འབྱུང་པོའི་གཏོར་མ་བཏང་ནས་ཀྱང་། ། གསང་བའི་དོན་གྱི་ལས་རྣམས་བྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ནུབ་ཕྱོགས་དེ་བཞིན་གཞི། ། ཁམ་ཕོར་རི་མོ་བྲིས་པ་དགུ། ། སྣང་བའི་འོད་དང་བཅས་པར་དགྲམ། ། རྫས་ཀྱིས་མཛེས་པར་འཁོར་བར་བཞག། མིག་གི་རྟེན་ཡང་མངོན་པར་བྱ། ། དེ་ནས་དུར་ཁྲོད་བདག་པོ་དག། ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་དང་ལྡན་པ་ཡིས། ། ཅི་རིགས་སུ་ནི་ལས་རྣམས་བྱ། ། མི་དམིགས་ཆོས་ལ་བློ་བརྟགས་ཤིང་། ། ཡེ་ཤེས་ཅན་གྱི་བྱིན་སྟོབས་ཀྱིས། །

In the language of India: Siddhi-mahāśrī-heruka-nopika-nāma. In the language of Tibet: Dpal khrag ’thung chen po’i sgrub thabs yang dag par grub pa zhes bya ba (The Sādhana of the Glorious Great Heruka, Entitled "Perfectly Accomplished"). Homage to the Blessed One, the Great Heruka. The single, perfectly accomplished reality, the union of all Buddhas and great bliss, the profound yoga in which the three bodies are complete—of that Ḍākinī-Māyā-Cakrasaṃvara, having opened the intellect through insight, the Guru taught this definitive oral instruction from the ground of certain realization. Those who possess the oily samaya, who are pure and possess the conduct of fearlessness, should practice after becoming habituated to these. However, those of weak intellect and little insight will not achieve accomplishment even if they practice; since both [the practice and the practitioner] would be destroyed, it is not taught otherwise. Having possessed the four perfections, one should examine the substances and the site. One should contemplate the syllable that transforms into anything whatsoever. Having radiated in the manner of light rays, they pervade everything without exception and please [the deities]; one should then consider this as the manner of hope and the sublime. Having gathered those light rays, one should examine the ground of the charnel ground. Having offered the torma to the spirits, one should perform the activities of the secret meaning. In the western direction of the maṇḍala, on that same ground, one should arrange nine clay bowls with drawings, together with the light of appearance. One should place them beautifully surrounded by substances and also manifest the support for the eyes. Then, the lords of the charnel grounds, possessing the great mudrā, should perform the activities as appropriate. Having examined the intellect regarding the non-referential dharma, through the power of the blessing of the one possessing primordial wisdom—

ཐམས་ཅད་ཚུལ་བཞིན་བྱིན་བརླབས་ནས། ། རྟོགས་པའི་བློ་ཅན་དེ་དག་གིས། ། སྲོག་ལུས་མན་ཆད་རྫས་ཀྱི་རྣམས། ། བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ་ཕྱིར་དབུལ། ། དངོས་གྲུབ་འདོད་པས་གསོལ་བ་གདབ། ། སློབ་དཔོན་ཇི་བཞིན་སྟན་བདེར་གནས། ། རྡོ་རྗེའི་ཚུལ་དུ་དབང་ཅན་སྦྱིན། ། གཡོག་ཕྱོགས་གནས་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ། ། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར། ། གར་མཁན་ཚུལ་འདྲ་སྒྱུ་མའི་རྒྱ། ། དེ་ལ་འཇའ་ཚོན་བཞིན་དུ་གསལ། ། འདོད་ཆགས་ཡེ་ཤེས་གསལ་བའི་ཕྱིར། ། འབར་བ་སྣ་ཚོགས་འཁྲིགས་པའི་འོད། ། ཐིམ་པས་རྒྱལ་མོར་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། ཡེ་ཤེས་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་ཡིས། ། བདེ་མཆོག་སྒྱུ་མའི་བརྡས་མཚོན་ཏེ། ། པདྨོ་རིན་ཆེན་ལྡན་བྱས་ནས། ། དབྱིངས་ཀྱི་བདེ་ཆེན་འབྱུང་བྱ་སྟེ། ། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་འོད། ། ཇི་བཞིན་མཁའ་ལ་གསལ་བ་དག། དྲི་མེད་ཉི་མའི་འོད་པས་འཚེར། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ཀུན་དུ་དག། ཁམས་གསུམ་རབ་ཏུ་འདས་ནས་ཀྱང་། ། མ་ལུས་སྙིང་རྗེས་ཁྱབ་བྱས་ཏེ། ། འདོད་པར་བྱ་བ་རབ་ཏུ་མཉེས། ། འོད་འདུས་ཐོག་མའི་གཟུགས་ལ་བཟུང་། ། དེ་དག་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་བས། ། ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ནན་ཏན་བྱ། ། དབང་ཐོབ་མཛེས་པ་དེ་དག་གིས། ། དུལ་བའི་སེམས་སུ་བཞག་ནས་ཀྱང་། ། དམ་ཚིག་ཆེན་པོས་བདེ་བར་གནས། ། བསྙེན་པར་གནང་བའི་དབང་ཐོབ་ནས། ། སྒོམ་དབྱངས་ཡི་གེ་འབྲུ་བརྒྱད་བསྟན། ། སྟོན་པས་བསྟན་པའི་ལུང་བཞིན་དུ། ། སྒོམ་རྒྱུད་གསལ་བར་ཅི་ནུས་བྱ། ། ལྷག་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཀུན་མཚོན་ནས། ། གྲུབ་རྫས་དེ་དག་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། དམིགས་མེད་རྟོགས་པའི་གདེང་ཅན་གྱིས། ། སྐུ་མཆོག་འབར་བའི་ཚུལ་དུ་བསམ། །

Having bestowed blessings upon all in the proper manner, those possessing the mind of realization should offer their lives, bodies, and all material possessions to please the guru. Those desiring accomplishments should offer supplications. The master, seated as usual on a comfortable cushion, bestows the empowerment in the manner of the Vajra. To the attendants and those present, he applies the methods according to their needs and desires. Like the manner of a dancer, it is an illusory seal; therein, it is as clear as a rainbow. In order to clarify the wisdom of passion, there is the light of various blazing, swirling flames. Through absorption, she is blessed as the Queen. By means of the great samaya of wisdom, symbolized by the illusion of Cakrasaṃvara, and having adorned the lotus with jewels, the great bliss of the expanse is to be brought forth. The light of that self-knowing wisdom is as clear as the sky; it shines more brilliantly than the light of the stainless sun. That bodhicitta is utterly pure; even after transcending the three realms, it pervades all without exception with compassion, and is thoroughly pleased by what is desired. The gathered light is held within the primordial form. Through those great accomplishments, one should apply oneself with diligence according to one's desires. Those who have obtained the beautiful empowerment, having settled their minds in discipline, abide in bliss through the great samaya. Having obtained the empowerment of permission for the approach practice, the meditation melody and the eight syllables are taught. According to the oral instructions taught by the Teacher, one should clarify the meditation continuum as much as possible. Having indicated all through the signs of excellence, those substances of accomplishment are blessed. One who possesses the confidence of non-referential realization should contemplate the supreme body in the manner of blazing light.

ཁམས་གསུམ་ཁྲག་ཏུ་དམིགས་ནས་ནི། ། དུར་ཁྲོད་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པར་བསམ། ། དངོས་ནི་ཨ་རུ་བྱིན་བརླབས་ནས། ། རིན་ཆེན་གསལ་བར་ཤར་བ་དང་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་འོད་ཟེར་སྤྲོ། ། མོས་པའི་ཐུགས་ལ་མཉེས་བསམས་ནས། ། འོད་འདུས་ཐོག་མའི་གཟུགས་ལ་གཟུང་། ། ཕྱག་མཚན་སྙིང་པོ་ཕོ་མོ་དག། བསྟན་པར་རེད་ནས་མཁའ་ལ་གཞག། བསྐུལ་བའི་རང་བཞིན་ཀུན་འདུས་པས། ། དེས་ཀྱང་སྤྲོ་བའི་ལས་རྣམས་བྱེད། ། དངོས་ཀྱང་མཆོད་པའི་རྫས་སུ་བསྔོ། ། སངས་རྒྱས་ཚེ་འདིས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། སྐུ་གསུམ་ས་ལ་གོམས་པར་བྱ། ། དང་པོར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ལ། ། དམིགས་པ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་བསྒོམ། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། ། ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཁྱབ་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར། ། ཞི་བའི་མཆོད་པས་མཉེས་པ་དག། བསྙེན་པའི་དོན་དུ་དེ་དག་བྱུང་། ། སྒྲུབ་པས་བསྟན་པའི་ལུང་བཞིན་དུ། ། སྐུ་མདོག་སོ་སོའི་ཕྱག་མཚན་དང་། ། རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་གསལ་བ་དང་། ། བསྐྱེད་རྫོགས་གྲུབ་པའི་ལྷ་དག་བསྒོམ། ། དངོས་གྲུབ་དམ་པ་བླང་བའི་ཕྱིར། ། སྔ་མ་ལས་ནི་གནས་བསྒྱུར་ཏེ། ། བསྐལ་བའི་མེ་དཔུང་འཁྲིགས་པ་བཞིན། ། འབར་བའི་ཚོགས་ནི་རྣམ་པར་བསམ། ། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ། བཞུགས་དང་རྟེན་དང་མི་གཡོ་བ། ། དམ་ཚིག་ཟིལ་གནོན་ཕྱག་བྱེད་དང་། ། མཆོད་དང་བསྟོད་དང་བཟའ་བ་དང་། ། ཚུལ་རིགས་གོམས་པའི་བློ་དག་གིས། ། ཅི་རིགས་སུ་ནི་བརྟན་པར་བྱ། ། དམ་ཚིག་མཆོག་གི་མཆོད་པ་དང་། ། བསྐུལ་ཚིག་དབྱངས་ཀྱིས་དེ་དག་མཉེས། །

Visualizing the three realms as blood, Imagine them pervading all the charnel grounds. Having blessed the actual arura fruit, It arises clearly as a jewel; Emitting rays of bodhicitta, Imagine pleasing the hearts of those with devotion. The light gathers and is held in the original form. The hand-symbols, essences, and male and female deities, Having been revealed, are placed in the sky. Through the gathering of all the nature of the exhortation, It also performs the activities of emanation. The actual substances are also dedicated as offerings. In order to achieve buddhahood in this very life, One should train in the ground of the three kāyas. First, within the dharmadhātu itself, Meditate on the meaning of non-referentiality. Through the wisdom of the dharmadhātu, One should pervade everything. Vajrasattva and the others, The retinues of the five maṇḍalas and so forth, Pleased by peaceful offerings, Arose for the purpose of the approach stage. According to the scriptural instructions of the accomplishment stage, With their respective body colors, hand-symbols, Ornaments, and attire clearly manifest, Meditate on the deities of the generation and completion stages. In order to receive the supreme siddhi, Transform the state from the previous one, Like a mass of kalpa-ending fire, Visualize the blazing assembly. Having invited the wisdom maṇḍala, Their abiding, the support, and their immovability, The overpowering of the samaya, prostrations, Offerings, praises, and the feast, With a mind trained in the proper methods, One should stabilize them as appropriate. Through the supreme samaya offerings And the melodies of the exhortation verses, they are pleased.

འཁོར་བཅས་མཆོད་པ་རྫོགས་ནས་ནི། ། བསྙེན་པའི་ལུང་བཞིན་བརྩོན་པར་འབད། ། ཞག་གྲངས་དུས་ནི་བརྟགས་པའོ། ། མཚན་མ་བརྟན་པོ་བྱུང་བ་ན། ། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་བརྩམ་པར་བྱ། ། བར་ཆད་བྱེད་པའི་བགེགས་ཆེན་ཡང་། ། འཇིགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བཟློག། དངོས་གྲུབ་སྦྱིན་པའི་གཟུགས་ཅན་ཡང་། ། རེ་དང་དོགས་པ་ལ་སོགས་པ། ། ངན་པའི་དོན་གྱི་སེམས་མི་འབྱུང་། ། ཕན་གནོད་བྱེད་པ་རྣམ་གཉིས་པོ། ། གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དག་ནི། རྣམ་པ་གསུམ་པོ་བྱུང་བ་ནི། ། དོགས་དང་ཆགས་པའི་སེམས་སྤངས་ཏེ། ། བྱེ་བྲག་ཏུ་ནི་ཤེས་པར་བྱ། ། ཉམས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་རང་དོན་སྤྱད། ། གལ་ཏེ་འབྱུང་པོ་མནན་པར་བྱ། ། ཀུན་ཀྱང་སེམས་ཅན་དོན་དུ་བསྔོ། ། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ། གྲུབ་པའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བཛྲ་ཧཱུཾ་ཀ་རའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། བོད་ཀྱི་ལྷ་བཙན་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེ་བཙན་གྱི་བཀའ་ལུང་གིས་དཔལ་ན་ལེནྡྲའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཧཱུཾ་ཀ་ར་དེ་ཉིད་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བནྡྷེ་གནུབས་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

Once the offerings to the retinue are complete, one should strive diligently according to the instructions for the approach phase. The duration in days is to be determined. When stable signs arise, one should commence the great accomplishment. Even great obstructing spirits who create hindrances should be repelled with a fearless mind. Even toward those who appear in the form of bestowers of siddhis, no negative thoughts such as hope or fear should arise. Regarding the two types of beings who cause benefit or harm, when they appear in the three modes of form, sound, and smell, one should abandon thoughts of suspicion or attachment and recognize them specifically. One should utilize the mudrā of experience for one's own benefit. If elemental spirits should appear, they should be suppressed. Dedicate all of this for the sake of sentient beings. The Great Accomplishment, the Perfectly Accomplished, composed by the great accomplished master Vajra Hūṃkāra, is hereby complete. By the command of the Tibetan divine king Khri Srong lde btsan, it was translated, edited, and finalized at the glorious Nālandā monastery by the Indian abbot Hūṃkāra himself and the chief editor and translator, the monk Gnubs Nam mkha’i snying po.