The Stages of the Sādhana for the Maṇḍala of the “Glorious Union of All the Buddhas Tantra”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་སརྦ་བུདྡྷ་ས་མ་ཡོ་གི་མཎྜལ་སཱ་དྷ་ན་ཀྲ་མ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མ་འགགས་རྣམ་འཕྲུལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་འོད། ། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་གསུང་དབྱངས་སྣ་ཚོགས་སྒྲོགས། ། ཡོན་ཏན་རྒྱན་གྱིས་ཆོ་འཕྲུལ་མཛད་མཐར་ཕྱིན། ། རིགས་དྲུག་ལྷ་མོའི་ཚོགས་བཅས་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག། ཐེག་ཆེན་གསང་བའི་ལམ་མཆོག་གསལ་མཛད་པའི། ། སངས་རྒྱས་གཉིས་པས་ངེས་པའི་དགོངས་མཛད་འགྲོལ། ། འཁོར་འདས་མ་སྤངས་ལས་གྲོལ་རྒྱལ་ཆེན་པོ། ། རིམ་བཞིན་བརྒྱུད་པའི་དམ་པ་རྣམས་ལ་འདུད། ། རྒྱུད་མཆོག་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་མཛོད་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་དག། ལེགས་བསྡུས་རྣམ་འགྲེལ་སོགས་ཀྱིས་གསལ་བྱས་ཀྱང་། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས་གསལ་མ་བསྟན། ། དམ་པས་མ་འོངས་རྣམས་ལ་བརྩེར་དགོངས་ཕྱིར། ། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་མདོར་བསྡུས་ཏེ། ། རྒྱ་མཚོ་རྒྱ་ཆེན་བདུད་རྩི་ཐིགས་པའི་ཚུལ། ། ཡང་དག་སྒྲུབ་དོན་ཡན་ལག་ཕྱོགས་གཅིག་བཤད། ། དམ་པའི་གསུང་དང་རྒྱུད་ལ་མི་བསྟེན་ཅིང་། ། དགོས་འབྲེལ་ཡན་ལག་འཐད་པའི་སྒྲུབ་མེད་པར། ། རང་དགར་སྨྱོས་ཚིག་ཁྭ་བཞིན་སྨྲ་བྱེད་པ། ། གསང་དོན་སྨོས་ཕྱིར་ལོག་འདྲེན་གཙོ་བོར་གྲགས། ། དགོངས་པའི་རིམ་པས་སྒྲུབ་དོན་མ་བཤད་ཀྱང་། ། ཚོགས་པས་ལས་རྒྱས་མྱུར་བའི་ཆོ་ག་ཡིས། ། བརྟེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དུས་མཚུངས་གྲོལ་བྱེད་པ། ། ཁྱད་པར་ཐབས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བསྟན་བཤད། །

In the language of India: Śrī-sarvabuddhasamayogimaṇḍalasādhanakrama-nāma. In the language of Tibet: dpal sangs rgyas thams cad dang mnyam par sbyor ba'i dkyil 'khor sgrub pa'i rim pa zhes bya ba. Homage to the glorious Vajrasattva! The light of great wisdom, an unceasing emanation, proclaims the various melodies of profound and vast speech. Having perfected the display of miraculous powers through the ornaments of qualities, may the assembly of goddesses of the six families be victorious! I bow to the holy ones of the successive lineage: those who clarify the supreme secret path of the Mahāyāna, who unravel the definitive intent of the Second Buddha, and who are great kings liberated from karma without abandoning saṃsāra and nirvāṇa. Although the stages of activity for the great maṇḍala have been clearly elucidated through excellent compendiums and commentaries from the supreme tantra, the treasury of secrets of all buddhas, the sādhana of Mahāmudrā was not explicitly taught. Out of compassion for future generations, the holy ones have here briefly summarized the branches of the great sādhana. Like a drop of nectar from a vast ocean, I shall explain one portion of the branches for the purpose of authentic accomplishment. Those who do not rely on the speech of the holy ones or the tantras, and who speak random, mad words like crows without establishing the logical connection of the necessary branches, are known as the chief of misleading spirits, for they proclaim the secret meaning in a perverted way. Although the purpose of accomplishment has not been explained through the stages of intentional meaning, I shall clearly explain the special method of the maṇḍala, which brings simultaneous liberation through the power of reliance upon the extensive rituals of the assembly.

རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་མཛད་ཇི་བཞིན་པའི། ། ཡང་དག་སྒྲུབ་པའི་བསྙེན་སྒྲུབ་ཆོ་ག་ལས། ། དང་པོ་རྟེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ལྡན་པ་ཡིས། ། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་ལས་ལ་འཇུག་པར་བྱ། ། དེ་དག་ཇི་བཞིན་ལེགས་པར་སྤྱོད་པའི་མཐུས། ། ཚེ་འདི་ལས་དང་དངོས་གྲུབ་ཕུན་ཚོགས་གནས། ། རིག་འཛིན་གནས་ཐོབ་སངས་རྒྱས་སར་འགྲོ་ཞིང་། ། ཟག་མེད་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་གོ་བར་སྟོན། ། གང་ཞིག་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དག་གིས་ནི་ངེས་པའི་དོན་དུ་བཤད་པའི་ཐེག་པ་དག་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་ཚད་མས་བསྒྲུབས་ཏེ་བླ་མ་བརྒྱུད་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་དང་པོ་རྟེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། ། ཞི་ཞིང་དེས་ལ་གསོང་པོར་སྨྲ་བ་དང་། ། སྒྱུ་སོགས་མེད་པས་གཞན་དོན་བརྩོན་པ་དང་། ། ང་རྒྱལ་ཁྲོ་གཏུམ་དང་བྲལ་ཞིང་། ། འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་ཡིད་འོང་བས། ། དམ་པའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། སྡོམ་པ་བླང་བ་དག་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་ཤེས་རབ་གསུམ་བསྐྱེད་ཅིང་སྣོད་ཀྱི་དྲི་མ་དག་བསལ་བར་བྱས་ནས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་མོས་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་བླ་མ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པ་དང་། དབང་བཞི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། དེ་དག་གི་དམ་ཚིག་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་གནས་པས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་ཞིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་དགོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལས་བཤད་པའི་དོན་བཞིན་དུ་བདག་བསྒྲལ་བར་བྱ་སྟེ། དད་པ་ལ་སྐྱོ་དུབ་མེད་པ་དང་།

Just as the Victors have intended, from the ritual of the approach and accomplishment of authentic practice: first, one who possesses the characteristics of a suitable vessel should engage in the activity of the great accomplishment. By the power of practicing these correctly as they are, one will abide in the excellence of activities and siddhis in this very life. Having attained the state of a Vidyādhara, one proceeds to the level of Buddhahood, and the untainted qualities and enlightened activities are clearly demonstrated. Those who follow the Victors should rely upon the lineage gurus, having established the vehicles explained in the definitive sense through the four seals and valid cognition. Regarding that, first, the characteristics of the vessel are: being peaceful and gentle, speaking honestly, striving for the benefit of others without deceit or the like, and being free from pride, anger, and ferocity. Being pleasing to all beings, one should rely upon a sublime spiritual friend, take refuge, generate the supreme mind of enlightenment, and receive the vows. Then, through the force of devotion to the Mahāyāna, one should generate the three types of insight—faith, diligence, and the insight of the correct view—and clear away the stains of the vessel. With devotion to the Vajrayāna, one should rely upon a sublime Vajrayāna guru, enter the maṇḍala, and receive the four empowerments in their proper sequence. By abiding in the samayas exactly as they were taught, one should liberate all beings and establish them on the path to enlightenment; thus, in accordance with the meaning explained in the Vajrayāna, one should liberate oneself, possessing faith without weariness or fatigue.

བརྩོན་འགྲུས་ལ་ཐང་ལྷོད་མེད་པ་དང་། ལྟ་བ་ལ་དབྱེ་གསལ་མེད་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ལ་འགྲོན་ཐེབ་མེད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་སྔར་དམ་བཅས་ཏེ། བསྒྲུབ་པ་རིམ་པའི་གདམས་ངག་མནོས་ཤིང་ལྟ་བའི་མཚན་ཉིད་དང་། སྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། ། དེས་བདག་དང་གཞན་དག་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བའི་ཆོ་ག་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་ཤིང་བསྒོམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པ་བཞི་ཤེས་པས་རྒྱས་གདབ་པ་དང་། སྔགས་རྣམ་པ་བཞིས་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དགུག་པ་དང་། མཆོད་པ་གསུམ་གྱི་རིམ་པ་ཤེས་པས་ལྷ་དང་སློབ་དཔོན་མཉེས་པར་བྱ་བ་དང་། ལས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཆོ་ག་དང་། བདག་དང་གཞན་ལ་སོགས་པ་མ་ལུས་པ་རྣམས་གང་འདོད་པ་དག་བསྲུང་བའི་ཆོ་ག་དང་། སླར་བསྡུ་བའི་ཆོ་ག་དང་། གཤེགས་སུ་གསོལ་བའི་ཆོ་ག་རྣམས་ལ་མཁས་ཤིང་བྱང་བར་བྱས་ནས་བདུད་རྩི་ལྔའི་རིལ་བུ་བཅའ་ཞིང་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་དང་། རྒྱལ་ཐེབ་ཀྱི་མ་ཟིན་པར་གྱུར་ནས། གནས་ཤར་དང་བྱང་དུ་གཞོལ་ཞིང་ཕྱོགས་གཞན་མཐོ་བར་གྱུར་པ་ནགས་ཚལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འཁོར་དང་། ཡུམ་དང་། ཡོ་བྱད་དང་རྒྱན་ཆས་དག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་ལས་ལ་སྦྱར་རོ། ། དེ་ལ་གནས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་ཤིན་ཏུ་ཉམས་དགའ་བར་གྱུར་པའི་ས་གཞི་པདྨ་འདྲ་བ་ལས་དབུས་མཐོ་ཞིང་ནམ་མཁའ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བརྒྱད་པ་ལྟར་མངོན་པ།

With diligence that is neither lax nor strained, a view that is free of distinctions, and a conduct that is without interruption, one makes a vow before the Tathāgata. Having received the instructions on the stages of accomplishment, one should practice without doubt the characteristics of the view, the characteristics of meditation, the characteristics of conduct, and the characteristics of accomplishment. In order to care for oneself and others, one should become skilled and proficient in the following: the ritual for constructing the image maṇḍala; the meditative absorption for knowing and meditating upon the maṇḍala exactly as it is; the sealing through knowledge of the four types of mudrās; the accomplishment of the maṇḍala through the four types of mantras; the summoning of the wisdom deities and so forth; the pleasing of the deities and the master through knowledge of the sequence of the three types of offerings; the ritual for engaging in various activities; the ritual for protecting oneself, others, and all others without exception according to their desires; the ritual for reabsorption; and the ritual for requesting the deities to depart. Having done so, one should prepare and accomplish the pills of the five nectars. Furthermore, once one is not under the influence of the Vajra King or the Vajra Regent, one should apply oneself to the activity in a place that slopes toward the east and north, with the other directions being higher, and which is endowed with excellent forests. This is done by way of being complete in terms of the retinue, the consort, the requisites, and the ornaments. Regarding that, the site for the yogins is a ground that is extremely delightful, resembling a lotus, with the center elevated and appearing like an eight-spoked wheel in the sky.

ཤར་དང་བྱང་དུ་གཞོལ་ཞིང་ཕྱོགས་གཞན་མཐོ་བར་གྱུར་པ་ནགས་ཚལ་བཟང་པོ་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་ཅིང་། ཆུ་རྒྱུན་གསལ་བས་མཐའ་བཞི་རྒྱས་པའི་རིའམ། ལྗོངས་སམ་ཐང་ལ་སོགས་པ་རིན་པོ་ཆེ་དང་སྨན་འབྲས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་བཀྲ་ཤིས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ལས་ཕྲ་མོ་དག་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་རིགས་སོ་སོའི་གནས་དང་མཐུན་པར་བྱའོ། ། དེར་ཤིས་པ་དང་མི་ཤིས་པའི་ལྟས་བརྟག་པའི་ཕྱིར་ས་པུས་ནུབ་ཙམ་དུ་བརྐོས་ལ་སླར་ས་དེས་དགོང་བའམ་དྲི་ཆུ་བཟང་པོ་དང་སྦྱར་བས་བཀང་སྟེ། མཉམ་པར་གཞག་པས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་གཟུང་ཞིང་རང་གི་སྔགས་བརྗོད་ནས་མི་དྲག་པར་གོམ་པ་བརྒྱའི་གནས་ནས་ལོག་སྟེ་བལྟ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལས་མ་ལེགས་པའི་མཚན་མ་མཐོང་བ་དག་ལ་ནི་གཡས་གཡོན་གྱི་གནས་སུ་སྤོ་བར་བྱ་ཞིང་། པྲ་སེན་ལ་སོག་པས་བརྟག་གོ། ། དེ་ནས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་སྣོད་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྐུའི་རྟེན་གཟུགས་པ་དང་གསུང་གི་སྒྲ་བསྒྲགས་པ་དང་། མཆོད་སྦྱིན་ཆེན་པོ་རྒྱ་ཆེར་གཏང་ཞིང་། གཏོར་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་མགྲོན་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕྱག་རྒྱའམ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་ཀྱང་བརྟགས་ནས་ཤིན་ཏུ་དགེ་བར་གྱུར་པ་དེར་ས་བསླང་བར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་མཚན་མ་ངན་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ན་ནི་ཞི་བ་དང་དྲག་པོས་གདུལ་བར་བྱ་ཞིང་དེ་དག་གི་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། ཡུལ་གྱི་བདག་པོ་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ནི་བསླང་བའམ། རིན་གྱིས་ཉོ་བ་དང་། མི་སྣང་བ་ལ་ནི་རང་གི་ལྷའི་སྦྱོར་བས་གཏོར་མ་བཏང་སྟེ།

A place that slopes toward the east and north while the other directions are higher, adorned with excellent forests and clusters of flowers and fruit, with clear streams flowing through its four boundaries, or a mountain, valley, or plain adorned with jewels, medicinal herbs, and fruit-bearing trees, will be extremely auspicious. For the accomplishment of other minor activities, one should act in accordance with the specific locations of the respective families. To examine the signs of auspiciousness and inauspiciousness there, one should dig the ground to the depth of a knee and then fill it back with the excavated earth, or with a mixture of that earth and excellent fragrant urine. Remaining in meditative equipoise, holding a vajra and bell, and reciting one's own mantra, one should return from a distance of one hundred paces and observe. If unfavorable signs are seen, one should move to a location to the left or right and examine it using methods such as the praseṇa divination. Then, in order to purify the vessel through the accumulation of merit, one should install representations of the Body, proclaim the sound of the Speech, perform extensive and great offerings and gifts, and satisfy the guests with a multitude of torma offerings. Furthermore, having examined the site through the vidyā-mudrā or the jñāna-mudrā, one should request the earth at that most virtuous location. If there are unfavorable signs, one should subdue them through peaceful and wrathful means, and they will be accomplished through fire offerings and the like. As for the local lords, such as kings and so forth, one should request the land or purchase it with wealth; for invisible beings, one should offer torma through the application of one's own deity.

མགྲོན་རྣམས་ཚིམ་ནས་ལས་ལ་བསྒོ་ཞིང་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་སའི་ལྷ་མོ་དང་། ས་བདག་ཏ་པ་ལའི་འཁོར་རྣམས་ལ་བསླངས་ནས་དེ་དག་མཉེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ས་གཞི་དེ་དག་ཏུ་དྲི་ཆབ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སྔགས་ཀྱིས་གཏོར་ཞིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གསལ་བའི་འཕྲོ་འདུས་བདུད་རྩི་དང་། ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་སྦྱང་བ་བྱས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་ཙམ་འདོད་པའི་རྒྱར་ས་གཞི་བརྐོས་ཏེ། དངོས་གྲུབ་རབ་འབྲིང་གི་དོན་དུ། ཁྲུ་དོ་དང་། ཁྲུ་གང་དང་། སོར་བཞིའི་ཚད་ཙམ་དུ་བརྐོས་པའི་ཚད་འཕང་དུ་བརྩིག་པར་བྱའོ། ། དེའི་དུས་སུ་རུས་པ་དང་། གསེག་མ་དང་། གྱོ་མོ་དང་། སོལ་བ་དང་། ས་རོ་རྣམས་བསལ་ཏེ་དྲི་ཞིམ་པའི་ཆུ་དང་། ས་མཉེན་འཇམ་པ་སྦྱིན་པོ་དང་བསྲེས་ནས་བརྩིགས་ཏེ། སྨན་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། དྲི་རྣམས་སྙིང་པོ་རུ་གཞུག་གོ། ། ཡང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་བསམ་ཞིང་། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྷོ྅་ཞེས་བརྗོད་དེ། དྲིའི་ཆུས་བྱུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མཆོད་གཏོར་སྣ་ཚོགས་ཉེ་བར་སྦྱང་ཞིང་། རིགས་ཀྱི་རྒྱན་དང་ལྡན་པ་ལྔས་རང་ཉིད་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཏེ། ས་གཞི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་དོན་དུ། བྷྲཱུཾ་ག་ག་ན་པཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ལས་འབྱུང་བ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་རི་རབ་དང་བཅས་པ་བརྟན་པར་གནས་ཤིང་། རྡོ་རྗེའི་ས་གཞི་དང་། ར་བ་དང་། གུར་ལ་མེ་འོད་དང་བཅས་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་སྒྲུབ་པ་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་གནས་པ་ལ་ཕྱོགས་བཞི། དེའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ནི། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བཅིངས་པ་ས་ལ་བཞག་སྟེ།

Once the guests have been satisfied, one should command them to perform their activities. In particular, one should request the Earth Goddess and the retinue of the earth-lord Tāpala, and please them. Then, having consecrated the scented water and sprinkled it over those sites with the mantra, and having purified them through the radiation and reabsorption of the clear meditative absorption and the three syllables, one should dig the ground to the desired extent of the maṇḍala. For the sake of the superior or middling accomplishments, one should construct a mound to the depth of two cubits, one cubit, or four finger-widths. At that time, having removed bones, pebbles, shards, charcoal, and the remains of previous burials, one should build the mound by mixing in fragrant water and soft, pliable earth, and place medicinal herbs, precious gems, and perfumes within the core. Furthermore, contemplating the meaning of the utterly pure nature of phenomena, one should recite "Oṃ svabhāva-śuddhāḥ sarva-dharmāḥ svabhāva-śuddho ’haṃ" and smear the site with scented water. Then, having prepared various offerings and tormas, and having adorned oneself with the five ornaments of the family, one should recite "Bhrūṃ gagana-paṃ āḥ hūṃ" to bless the ground. From the nature of the empty sky, one should visualize the maṇḍalas of the four elements together with Mount Meru, remaining stable, along with a vajra ground, a fence, and a canopy with a blaze of fire. Then, while the practitioner stands in the center of the maṇḍala, the mantras and mudrās for the four directions are as follows: having bound the crossed-vajra (viśvavajra) mudrā and placed it upon the ground...

ཨོཾ་མེ་དི་ནི་བཛྲི་བྷ་བ་བཛྲ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཞེས་པའོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱི་མདུན་དུ་སའི་ལྷ་མོ་སྐུ་མདོག་སེར་མོ་བུམ་པ་འཛིན་པ་བཀའ་ཉན་པའི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་ལས་ཞལ་བསིལ་དང་མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ཞིང་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། སྐྱོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དང་ཁྱད་པར་གྱི། ། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང་། ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ནི་དཔང་དུ་གྱུར། ། སྐྱོབ་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ཡིས། ། ཇི་ལྟར་བདུད་ཀྱི་སྡེ་བཅོམ་པ། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་བདུད་ལས་ནི། ། རྒྱལ་བར་བྱ་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ། ཞེས་ལན་གསུམ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། ཇི་སྲིད་ལས་མ་གྲུབ་པའི་བར་དུ་བཞུགས་སུ་གསོལ་བ་དང་། ལྷ་མོ་དགྱེས་ནས་མདངས་ཕྱུང་སྟེ་སླར་སྨྲས་པ། ཁྱེད་རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་སྒྲུབ་པ་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་གནས་པ་ལ་ཕྱོགས་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཞིང་། ལྷ་མོ་བཞིའི་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བྱམས་ཆེན་ནམ་མཁའི་རིགས་སྦྱོར་བ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་རྒྱལ་འཇིགས་པའི་སྐྱོབས། ། རྣམ་འབྱེད་གསལ་བའི་ཆོས་མཆོག་ཅན། ། ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་གྲོལ། ། ཨ་ལ་ལ་ལ་ལ་ཧོ། ། ཨོཾ་སྙིང་རྗེའི་གནས་མཆོག་དག་པའི་དངོས། ། མཉམ་ཉིད་ཆོས་ཀུན་འབྱུང་བ་ཡི། ། ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་མཛོད་སྟོན་པའི། ། རྣམ་འཕྲུལ་ཆོས་ལས་རབ་ཏུ་གྲོལ། ། ཨ་ལ་ལ་ལ་ལ་ཧོ། ། ཨོཾ་དགའ་བའི་པདྨོ་མཚན་ལྡན་པ། ། ཀུན་རྟོག་དངོས་གསལ་ཆགས་པ་མེད། ། རྡོ་རྗེ་གསང་གསུམ་གནས་གདོན་པའི། ། བརྗོད་འབྱུང་ཚིག་ལས་འདས་པའོ། ། ཨ་ལ་ལ་ལ་ལ་ཧོ། །

Oṃ medini vajribhava vajrabandha hūṃ. Then, in front of oneself, the Earth Goddess, yellow in color and holding a vase, remains in a posture of obedience. To her, one should offer water for the face and the water for the feet, and make this supplication: "O Goddess, you are the witness Of the conduct and the distinctions Of all the Buddhas, the Protectors, And of the stages and the perfections. Just as the Protector, the Lion of the Śākyas, Vanquished the hosts of Māra, So shall I, in order to be victorious Over Māra, draw the maṇḍala." Having supplicated thus three times, one should request her to remain until the rite is completed. One should imagine that the Goddess, being pleased, radiates a brilliant luster and replies: "May you all accomplish the great maṇḍala!" Then, while the practitioner remains in the center of the maṇḍala, the yogins of the four directions, adorned with ornaments and assuming the divine pride of the four goddesses, should make this supplication: Oṃ. Great love, the union of the space family, Vajra-holder, King, protector from fear, Possessing the supreme Dharma of clear discernment, Liberated in the conduct of authentic wisdom. A la la la la ho! Oṃ. Supreme object of pure compassion, Source of all phenomena in equanimity, Revealing the treasury of precious qualities, Completely liberated from the manifestations of phenomena. A la la la la ho! Oṃ. Lotus of joy, endowed with the marks, Clarity of all conceptual entities, free from attachment, Expelling the demons from the abode of the three vajra secrets, Transcending the words of verbal expression. A la la la la ho!

ཨོཾ་བཏང་སྙོམས་གནས་ངན་དྲ་བ་སེལ། ། ཕྲིན་ལས་བདག་པོ་སྟོབས་རྫོགས་པ། ། བྱ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་མཛད་ཅིང་། ། སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་དུ་གསོལ། ། ཨ་ལ་ལ་ལ་ལ་ཧོ། ། ཨོཾ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་བའི། ། མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཙོ། ། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་ཞིང་། ། བསོད་ནམས་དངོས་གྲུབ་ཀུན་འབྱུང་བའི། ། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་མཆོག། མཐོང་དགའ་མཐོང་བས་གྲོལ་བྱེད་པ། ། ལམ་མཆོག་གསང་བ་ཆེན་པོའི་ཚོགས། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་བསྟན་དུ་གསོལ། ། ཨ་ལ་ལ་ལ་ལ་ཧོ། ། ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཁྲོ་བོ་རྟ་མཆོག་རོལ་པའི་སྐུར་བསྒོམ་ཞིང་ཕྱོགས་བཅུར་བསྒྱིངས་བའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་ཏེ། མིག་གཡས་པར་མ་ལས་བྱུང་བའི་ཉི་མའི་མེས་ཐམས་ཅད་བསྲེག་པ་དང་། མིག་གཡོན་པར་ཨ་ལས་བྱུང་བའི་ཟླ་བའི་ཆུས་དག་པ་དང་། སྣའི་རྩེ་མོར་ཡཾ་ལས་བྱུང་བའི་རླུང་གིས་ཐམས་ཅད་འཐོར་ཞིང་ཕྱག་གིས་མཚོན་ཆ་ཁྲོལ་ནས་སྤྲོ་བ་མཛད་དོ། ། ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧཱུཾ། ཧཱུཾ་ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་འབྱུང་པོ་དང་། ། དྲི་ཟ་སྲིན་པོ་ཤ་ཟའི་ཚོགས། ། གཤིན་རྗེ་མ་མོ་མཁའ་འགྲོ་གདུག། གནོད་བྱེད་དྲག་པོ་མ་ལུས་རྣམས། ། གང་དག་ས་གཞི་འདིར་གནས་པ། ། སྲུང་བྱེད་པ་ཡི་བདག་པོའི་བཀའ། ། ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་མྱུར་དུ་དེངས། ། ང་ཡི་བཀའ་ལས་འདའ་མ་བྱེད། ། གང་ཞིག་གནས་པའི་མཐུ་བོ་ཆེ། ། རྡོ་རྗེ་ཐོ་བ་ཁ་ཊྭཱཾ་གས། ། ཐལ་བའི་ཚོགས་བཞིན་བཤིག་པར་བྱེད། ། རབ་འབར་ཁྲོ་བོའི་གནས་འཇོམས་པའོ། ། རྡོ་རྗེ་འབར་བའི་གཟུགས་འདི་ཡིས། །

Oṃ! Abiding in equanimity, you clear away the net of evil states. Lord of enlightened activity, whose power is perfected, you who bring the wisdom of accomplishment to its ultimate end, please reveal the emanated maṇḍala! Ala la la la ho! Oṃ! Lord of the ḍākinī-illusion maṇḍala, the union of all buddhas, you who are liberated from all negativity and are the source of all merit and siddhis, the supreme source of all the Victors, who brings liberation through the joy of seeing—please, Great Being, reveal the assembly of the great secret, the supreme path! Ala la la la ho! Thus one should say. Then, from the samādhi of oneself as Vajrasattva, one should meditate on the form of the wrathful Hayagrīva in a posture of majesty facing the ten directions. With the fire of the sun arising from the syllable MA in the right eye, all is incinerated; with the water of the moon arising from the syllable A in the left eye, all is purified; and with the wind arising from the syllable YAṂ at the tip of the nose, all is dispersed. Brandishing weapons with the hands, one performs the rite of emanation: Oṃ sumbhani sumbha hūṃ! Hūṃ! Gods, nāgas, yakṣas, and bhūtas, gandharvas, rākṣasas, and hosts of piśācas, Yamāntakas, mātṛkās, and fierce ḍākinīs—all you violent, harmful spirits without exception, whoever dwell upon this earth, by the command of the Lord who protects, depart quickly upon merely hearing this! Do not transgress my command! Any powerful ones who remain, I shall shatter like a heap of ashes with the vajra hammer and khaṭvāṅga; I shall destroy the abodes of the fiercely blazing wrathful ones. By this form of the blazing vajra...

གལ་ཏེ་གང་གིས་དམ་ཚིག་བཅག། འདོད་གསུམ་སྐྱེས་རྣམས་གསད་བྱ་སྟེ། འཇིག་པར་འགྱུར་ཕྱིར་གཞན་དུ་དེངས། ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ཅིང་ས་གཞི་བསྐོར་ཏེ་ཕྱོགས་སྐྱོང་བཅུ་དག་གནས་ལྔར་བསྡུས་ཏེ། ཁྲོ་བོ་སྟོབས་པོ་ཆེ་དང་སྤྲིན་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཕུར་བུས་གདབ་བོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་གྷ་གྷ་གྷཱ་ཏ་ཡ་གྷཱ་ཏ་ཡ། སརྦ་དུཥྚཾ་ཕཊ། ཀཱི་ལ་ཡ་ཀཱི་ལ་ཡ། སརྦ་པ་པཾ་ཕཊ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལ་ཡ་བཛྲ་དྷ་རོ་ཨཱཛྙཱ་པ་ཡ་ཏི། ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ་ཙིཏྟ་བཛྲ་ཀཱི་ལ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་ཅིང་། སུམྦྷའི་སྔགས་ཀྱིས་བཀུག་སྟེ། དབང་ལྡན་གྱི་མཚམས་ནས་བརྩམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀར་བསྒོམ་ཞིང་མཁའ་འགྲོ་མ་བརྒྱད་དང་བཅས་པའི་སྟོང་སྟབས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བསྲུང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྟེགས་བུ་ལ་མཆོད་གཏོར་བཤམས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དཔང་པོར་བཞག་ནས། ཚངས་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པའི་སྲུང་མ་རྣམས་དགུག་ཅིང་མཆོད་པ་དང་། འགྲོ་བ་དྲུག་ན་གནས་པའི་ལྷ་སྲིན་སྡེ་བརྒྱད་ལ་ཆ་གཅིག་དབུལ་བ་དང་། ལན་ཆགས་ཀྱི་བགེགས་རིགས་རྣམས་ལ་གཏོར་མ་བསྔོས་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་གཏོར་མ་བཞི་རྒྱལ་པོ་སྡེ་བཞི་ལ་དབུལ་ཞིང་རྟེན་ལ་གཞག་སྟེ། མངའ་གསོལ་ནས་ཕྱི་མཚམས་བཅད་དོ། ། དེ་ནས་སྟེགས་བུ་ཚད་དང་ལྡན་པ་ལེགས་པར་བརྩིགས་ཏེ། ཕྱོགས་བཞིར་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཐབ་ཁུང་བཞི་དང་། མཚམས་སུ་རྟ་མཆོག་ལྷག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བརྩམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལེགས་པར་བརྩིགས་ཤིང་བྱུགས་ནས་བའི་རྣམ་པ་ལྔ་དང་། དྲི་ཞིམ་པོའི་སྤོས་དང་། སྨན་རྣམས་བསྲེས་ཏེ་བྱུག་ཅིང་།

"If anyone has violated the samaya, those born of the three desires must be slain! Since they are subject to destruction, depart elsewhere!" Reciting this three times, one circumambulates the ground and gathers the ten guardians of the directions into the five locations, then strikes them with the kīla-worbs of the wrathful deities such as Mahābala and Meghanāda. Reciting: Oṃ vajra gha gha ghātaya ghātaya sarva duṣṭān phaṭ | kīlaya kīlaya sarva pāpān phaṭ | hūṃ hūṃ vajra kīlaya vajradhara ājñāpayati kāya vāk citta vajra kīlaya hūṃ phaṭ, one summons them with the Sumbha mantra and begins from the northeast corner. Then, meditating on oneself as Śrī Heruka together with the eight ḍākinīs, one should protect everything with the thousand-step dance. Then, the action-vajra (las kyi rdo rje) arranges offerings and tormas on the outer platform. Taking the Three Jewels as witnesses, one summons the protectors such as Brahmā and Śakra and makes offerings to them. One offers a portion to the eight classes of gods and spirits dwelling in the six realms of existence, and after dedicating a torma to the classes of obstructing spirits to whom one owes karmic debts, one offers four special tormas to the four classes of kings and establishes them as supports. Having performed the empowerment, the outer boundary is sealed. Then, having properly constructed the platform of the correct dimensions, one should establish four fire-offering hearths in the four directions and the maṇḍala of the supreme Hayagrīva in the intermediate directions. Then, having properly constructed and smeared it, one mixes the five products of a cow, fragrant incense, and medicinal substances, and applies them as an ointment.

དེའི་སྟེང་དུ་བདུད་རྩི་ལྔའི་ཆུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་བྱུག་གོ། ། དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་རིག་པས་ཐིག་གདབ་ཅིང་བདུད་རྩི་ལྔས་དབུས་སུ་ཐིག་ལེ་གྲུ་བཞི་པ་ལྷ་མོ་ཉི་ཤུའི་གནས་སུ་ཟླུམ་པོར་བྱས་ལ། དེ་ལ་ལྷ་སོ་སོའི་སྔགས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་དགྲམ་པར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་སུ་མཆོད་པའི་ཚོགས་དགྲམ་ཞིང་། སྦྱང་བ་དང་། བསྲུང་བ་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། གཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རྟེན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བརྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བར་བྱས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དམིགས་པ་དང་། མདུན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དམིགས་པས་མཉེས་པར་བྱས་ནས་བསྟོད་ཅིང་གསོལ་བ་གདབ་བོ། ། དེ་ཡང་པུས་མོ་གཉིས་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། གཡས་པས་སྤོས་ཐོགས་ལ། གཡོན་པས་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ཞིང་ཚིག་འདི་བརྗོད་དོ། ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། མ་ལུས་སེམས་ཅན་དོན་མཛད་པའི། ། རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྲས་དང་བཅས། ། སྟོབས་མཆོག་རྒྱལ་ཆེན་རྣམས་ལ་བསྟོད། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་བའི། ། མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ། མགོན་གྱུར་ལས་རྣམས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་གསང་བ་བདག་གིས་བྲི། ། བརྩེ་བས་སློབ་མ་རྣམས་ཕྱིར་དང་། ། བདག་ཉིད་རྣམས་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། བཅོམ་ལྡན་ཁྱེད་ལ་བདག་གུས་ཏེ། ། དགྱེས་མཛད་འོས་པར་གྱུར་པ་ལགས། ། བདག་ཅག་རྣམས་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱ་བ་ཆེན་པོ་འཁོར་ལོའི་ཕྱིར། ། འབྲས་གནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སོགས་དང་། ། གསང་སྔགས་གསང་བའི་ལྷ་ཉིད་དང་། ། འབྱུང་ཚོགས་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་དང་། །

Upon that, one should smear [the ground] with water consecrated with the five nectars. Then, one should lay out the lines with awareness at the locations of the deities, making a square drop in the center with the five nectars and circles at the locations of the twenty goddesses. Upon those, one should scatter flowers with the respective mantras of each deity. Following that, one should arrange the various offerings and, through the purifications, protections, consecrations, the meditative absorption of the ground, the meditative absorption of the support, and the meditative absorption of the supported, clearly manifest the maṇḍala of Vajrasattva. Then, by focusing on the wisdom maṇḍala and focusing on the maṇḍala in front, one should please [the deities] and offer praise and supplications. Furthermore, with both knees placed on the ground, holding incense with the right hand and ringing a bell with the left, one should recite these words: "O Blessed One of great compassion, Who acts for the benefit of all sentient beings without exception, To the maṇḍala of the Victors and their sons, And to the great kings of supreme power, I offer praise. The maṇḍala of the ḍākinīs’ illusion, The union of all the Buddhas— In order to accomplish the activities of the Protector, I, the Vajra Secret, shall draw it. Out of compassion for the disciples, And for the sake of making offerings to myself, I am devoted to you, O Blessed One; It is fitting that you be pleased. Please turn your attention toward us. For the sake of the great activity of the wheel, To those abiding in the fruit, the bodhisattvas and so forth, To the secret mantra deities themselves, To the hosts of spirits and the worldly protectors..."

རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་དགའ་བ། ། བསྟན་ལ་དགའ་བའི་འགྲོ་བ་དག། གང་དག་རྡོ་རྗེའི་སྤྱན་ལྡན་པའི། ། རིགས་རྣམས་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཙོ། ། དོན་གྲུབ་གསང་བ་བདག་གིས་བརྩམ། ། རྗེས་སུ་བརྩེ་བར་ཉེར་དགོངས་ཏེ། ། གནང་བར་མཛད་པའི་འོས་ལགས་སོ། ། ཞེས་ལན་གསུམ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། ཡང་མཆོད་པ་ཅུང་ཟད་ཕུལ་ཏེ་བརྟན་པར་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལོ། ། དེ་ནས་མཆོད་རྫས་དང་། རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱན་ཆས་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱན་ཆས་དང་། ། བུམ་པ་དང་། ཡོ་བྱད་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཚོགས་རྣམས་འཚོགས་པར་བྱས་ནས་དེའི་རྗེས་ལ་ཕྲིན་ལས་རྣམ་པ་བཞིའམ། ། ཡང་ན་གང་དགོས་པའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་སྟན་བདེ་བ་ལ་གནས་ཏེ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྦྱོར་བས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མཐུ་བསྐྱེད་ཅིང་། བདག་དང་འགྲོ་བ་སྦྱང་བ་དང་། དབང་པོ་དགུག་པ་དང་། འཕགས་པ་ལ་ཚོགས་བསགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཚོགས་བསགས་པ་རྣམས་བྱའོ། ། ཡང་རིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་ཞིང་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ལ། བདུད་རྩི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པས་ཉམས་པ་བསྐང་བ་དང་། གང་དག་དམ་ཚིག་མ་འདྲེས་པ་དག་ནི་བསྲེ་མནན་བྱ་ཞིང་གསར་བུ་དག་འཇུག་པ་ལ་ནི་རིགས་པའི་དབང་ལྔ་དམ་ཚིག་དང་བཅས་པ་སྦྱིན་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོའི་སྦྱོར་བས་མཚམས་ཀྱི་ལས་བྱ་སྟེ། ཕུར་པ་དར་གྱི་ཅོད་པན་ཅན་བཅུ་ལ་ཁྲོ་བོ་ཆེན་པོ་བཅུར་བསྐྱེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་དགུག་གཞུག་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱས་ནས་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་དེ།

I, the master of secrets, Amoghasiddhi, shall compose this for the sake of those beings who delight in the teaching and rejoice in the Perfect Buddha, and for the lords of the maṇḍalas where the families are gathered, who possess the vajra eye. Thinking of me with compassion, please grant your permission. Having thus supplicated three times, offer a small amount of offerings once more and request them to remain steadfast. Then, having assembled the offering substances, the ornaments of the yogins, the ornaments of the maṇḍala, the vases, the requisites, the action mudrās, and the assembly of yogins, perform the four types of enlightened activities or whatever fire offering is required. After that, the yogins sit upon comfortable seats and, through the yoga of glorious Vajrasattva, generate power in their body, speech, and mind. They should perform the purification of themselves and beings, the summoning of the sense faculties, the accumulation of merit for the Noble Ones, and the accumulation of merit for all sentient beings. Furthermore, meditate on the maṇḍala of the family, invite the hosts of deities, bless the nectar, and restore impairments through the feast offering. For those whose samayas are not mixed, perform the blending and pressing; for those who are beginners entering the path, bestow the five wisdom empowerments together with the samayas. Then, perform the activities of the boundary through the yoga of the protection wheel. Generate the ten great wrathful deities within ten kīla pegs adorned with silk streamers, summon the wisdom wrathful deities, and having made them non-dual through the process of summoning and entering, offer them worship and praise.

བཟླས་བརྗོད་རྫོགས་པར་ཕུལ་བས་མཉེས་ཤིང་བརྟན་པར་བྱས་ནས་ཕྱོགས་སྐྱོང་གི་གཟུགས་ལ་གདུག་པའི་སེམས་ཕབ་སྟེ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བརྩམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྒོར་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྒྲུབ་པ་པོ་དག་རྒྱན་ཆས་ཕྱག་རྒྱའི་ཚོགས་དང་། ཆས་གོས་ལྔ་དང་། སྲད་བུ་དང་། ཐལ་བས་མཚན་ཅིང་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་ཐེབ་ཡུམ་དང་བཅས་པས་རང་གི་ལྷ་གསལ་བར་བྱས་ལ། ཐིག་སྐུད་རས་སར་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་བཀལ་བར་བྱ་སྟེ། རིང་ཐུང་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིས་འགྱུར་ལ། སྦོམ་ཕྲ་ནི་སྒོའི་ཉི་ཤུའི་ཚད་དོ། ། དེ་ལྟར་ཁ་དོག་ལྔའི་དོག་པ་བྱས་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་སྣོད་དུ་བཞག་སྟེ། རིགས་ཀྱི་ཡི་གེས་ལྷར་བསྐྱེད་ཅིང་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལྷ་རྣམས་དགུག་གཞུག་བྱས་ལ། མཆོད་ཅིང་བསྟོད་ནས་བསྒྲིལ་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་དཱིཔྟ་དྲྀཥྚི་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སཱུ་ཏྲཾ་མཱ་ཏི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། དང་པོ་ཤར་ནས་ནུབ་ཏུ་བརྐྱང་སྟེ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་ཐབས་ཀྱི་གསང་གནས་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་གསང་བའི་གནས་སུ་དྲངས་ཏེ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཛ་ཛ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། སྟོབས་མཆོག་དཔའ་བོ་དགོངས་སུ་གསོལ། ། རྡོ་རྗེ་ཐིག་གི་སྒྲ་ལྡན་པས། ། ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལེགས་གྲུབ་ཅིང་། ། འགྲོ་བའི་དོན་ལ་བསྐུལ་བར་མཛད། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་བོ་དྷི་ཙིཏྟ་སརྦ་སཏྭ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། ཐིག་སྐོར་དང་བཅས་པས་ནམ་མཁའ་ལ་བཏབ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་བཀོད་ནས། གཟོད་ས་གཞི་ལ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་དང་པོར་ཤར་ནས་ནུབ་ཏུ་བརྐྱང་བའི་ཐིག་གོ། །

Having pleased and stabilized [the deities] by offering the complete recitation, one should strike the forms of the directional protectors, having instilled in them a malicious intent. Then, in order to begin the maṇḍala of the image, the practitioners of yoga who have entered the gateway of the Vajrayāna should be adorned with the collection of mudrās, the five types of attire, and marked with cords and ashes. The Vajra Sovereign, together with the consort, should clearly visualize their own deity. The marking cord, made from the material of new cotton cloth, should be spun after being consecrated with mantra. As for its length, it should be twice the size of the maṇḍala; as for its thickness, it should be one-twentieth the size of the door. Having thus prepared the five-colored strands and placed them in a precious vessel, one should generate them as deities using the seed syllables of their respective families, consecrate them with mantra, and perform the summoning and absorption of the deities. After making offerings and praises, they should be twisted together. OṂ DĪPTA-DṚṢṬI AṄKUŚA JAḤ | OṂ VAJRA-SAMAYA-SŪTRAṂ MĀTI-KRAMA HŪṂ | OṂ ĀḤ HŪṂ. First, one should stretch and strike the cord from the east to the west. Furthermore, drawing [the cord] from the secret place of method to the secret place of wisdom, one recites: OṂ ĀḤ HŪṂ JA JA. "O Supreme Powerful Hero, please attend! With the sound of the vajra cord, May the maṇḍala of space be perfectly accomplished, And may you be exhorted for the benefit of beings!" OṂ MAHĀ-BODHICITTA SARVA-SATTVA HŪṂ. Reciting this, one strikes the cord into the sky along with the circular movements, and having laid out the maṇḍala there, one should then strike it upon the ground. That is the first cord, stretched from the east to the west.

དེའི་ཕྱོགས་མཚམས་ཚད་པའི་ཕྱིར་ཆ་བཞིར་བྱས་ཏེ། བར་མཚམས་གཉིས་ནས་ཕྱེད་ཀྱི་ཚད་ཀྱིས་ནི་ལྷོ་བྱང་དུ་བཙལ་ཏེ། དེར་ཐིག་གཉིས་པ་བཏབ་བོ། ། དེར་ཐིག་གཉིས་ཀྱང་ཕྱེད་ཀྱི་ཚད་ཀྱིས་ངོས་བཞིའི་ཐིག་རྩེ་ནས་ཚད་པས་མཚམས་ཀྱི་ཟུར་བཞི་དོད་པར་འགྱུར་རོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་ཤར་དང་ནུབ་དང་བྱང་དང་ལྷོའི་ཕྱོགས་བཞི་དག་དང་། མཚམས་བཞིར་གདབ་ཅིང་། དེ་ལས་ཕྱོགས་ཐིག་བཞིའི་རྩེ་མོའི་ཚད་ཀྱིས་ནི་ཆ་བཞིའི་ཚད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ལོ་མ་གཏུབ་པའི་ཐིག་གིས་ཆ་ཆེན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་ཆ་འབྲིང་དང་ཆ་བྲན་སོ་སོའི་གཞུང་བཞིན་དབྱེ་ཞིང་། དེའི་འོག་མའི་ཧེ་རུ་ཀ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་ལ་ནི་ཆ་བྲན་གཉིས་མ་ཕྱེས་པའི་སྣམ་བུའོ། ། རབ་རིམ་པ་གསུམ་དང་། འཁོར་ཡུག་རྣམས་ནི་ཆ་བྲན་རེ་རེའི་ཚད་ཀྱིས་འཁོར་བའོ། ། དུར་ཁྲོད་ནི་ཆ་བྲན་བཞིའི་ཚད་དོ། ། དེ་ལྟར་ཐིག་གི་ལས་རྫོགས་ནས། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུད་པ་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་དོ། སླར་གཤེགས་སུ་གསོལ་ནས། ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས་མིག་གཉིས་ལ་ཉི་ཟླ་བསམ་ཞིང་། ཧཱི་ཞེས་བརྗོད་ནས་བལྟ་བ་བྱས་ནས། རྡོ་རྗེ་སློང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ཏེ། ཨོཾ་བཛྲ་བེ་ག་ཨ་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ། ཞེས་པས་རི་མོ་དེ་གདེག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་ནས་ཚིག་འདིས་དག་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་རྣམ་འཕྲུལ་མཆོག། དངོས་མེད་ཞི་བ་འོད་ལྡན་གསལ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་གཏེར་ཆེན་འབྱིན། ། དཀྱིལ་འཁོར་དག་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས། ། མཉམ་པའི་སྔགས་བློ་རྣམ་གསལ་བས། ། ཉེས་པའི་ཟུག་རྔུ་དག་པར་འགྱུར། །

In order to determine the cardinal and intermediate directions, divide [the area] into four parts. From the two intermediate points, measure half [the length] toward the south and north, and there strike the second line. From the tips of the lines of the four sides, measure again by half [the length] to establish the four corners of the intermediate directions. Following that, strike the four directions—east, west, north, and south—and the four intermediate directions. From those, by the measurement of the tips of the four directional lines, the measurement of four parts is established. These are then divided into thirty-two large parts, medium parts, and small parts according to their respective systems using the lines for cutting the leaves. Below that, for Heruka and Vajrasūrya, there is a molding where the two small parts are not divided. The three tiers and the surrounding enclosures are each the measurement of one small part. The charnel grounds are the measurement of four small parts. Thus, when the work of the lines is complete, offer worship and praise to the wisdom thread. Request it to depart, and then, possessing the divine pride, visualize the sun and moon in the two eyes. Uttering "Hrīḥ," look [at the mandala], and binding the vajra-lifting mudrā, lift the drawing with "Oṃ vajra vega akrama hūṃ." Then, perceiving all directions as equality, purify it with these words: Oṃ! All things are the supreme natural emanation, Non-substantial, peaceful, radiant, and luminous. Vajradhara, the great treasury, bestows [blessings]; Bless the maṇḍala to be pure! Through the mind of equality and the mantra, clearly manifest, The thorns of faults shall be purified.

ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ཐམས་ཅད་ལྷའི་རང་བཞིན་དུ་བརྟག་སྟེ། དེས་ནི་ཆོ་ག་ལྷག་མ་དང་། མ་ཚང་བ་ཁ་སྐོང་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ནས་ཆ་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྲུ་བཞི་སྒོ་དང་བཅས་པ་ལ། ། ར་བ་རིམ་གསུམ་དུར་ཁྲོད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། ། དབུས་སུ་ཕོ་བྲང་རིམ་པས་ཕྱེ་བ་སྟེ། ། དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོའི་དབྱིབས་བཞིན་དུ། ། ཕོ་བྲང་གི་ར་བ་དང་། མཚམས་འབྱེད་པ་དང་། གསང་ལམ་གྱི་ཕྲེང་བའོ། ། དེ་ལ་ཚོན་གྱི་ཆོ་ག་ནི། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ལྔའམ། ཚོན་རྩི་གང་ཡང་རུང་བ་དག་སྣོད་ལྔའི་ནང་དུ་བླུགས་ཏེ། ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ་བཞག་ནས་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པའི་ལྷའི་སྐུར་བསྐྱེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཀུག་སྟེ་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་ནས་རང་གི་གནས་སུ་དགྲམ་མོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ། དང་པོ་ཚོན་གྱི་གོ་རིམ་ནི། ལག་པ་གཡོན་པས། དཀར་པོ་དང་། མཐིང་ག་དང་། དམར་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། ལྗང་གུའི་རིམ་གྱིས་པཉྩ་རེ་ཁཱ་བྲིས་ཏེ། མཆོད་ཅིང་ཐོད་པས་བཀབ་ནས་མཚན་མའི་ལྟས་བརྟག་གོ། ། འདི་ནི་ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་རབ་སྒྲོལ་བྱེད། ། དཔལ་ལྡན་རྒྱལ་པོ་ཆེ་གེ་མོའི། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། ། ཡང་དག་བདེན་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལས་རྣམས་ཤིས་པར་མཛོད། ། ཅེས་བརྗོད་ཅིང་བཏེག་སྟེ་བལྟ་བར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་ཐིག་ནི་ཕྱི་ནས་གདབ་ཅིང་། ཚོན་ནི་ནང་ནས་དགྱེ་སྟེ། དང་པོ་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་ཐེབ་ཀྱིས་བྲི་ཞིང་། ཕྱི་ནས་ཅི་བདེ་བར་བྲི་སྟེ་མཐོ་ཞིང་དྲང་བར་བྱའོ། ། གང་ཞིག་རེ་ཁཱ་དམའ་བ་དང་། ཡོ་བ་དང་། ཆད་པ་དང་། འཁྲུལ་པ་དག་གིས་ནི་མི་འགྲུབ་བོ། །

Having spoken thus, one should examine everything as being of the nature of the deity. This serves to supplement any remaining rituals and to rectify omissions. Then, the divisions should be made: the outer square with its gates, adorned with three tiers of walls and charnel grounds; in the center, the palace is divided into successive levels according to the shape of each respective maṇḍala, consisting of the palace walls, the boundary demarcations, and the garland of secret paths. Regarding the ritual of the colors: having poured the five kinds of precious gems or any suitable pigments into five vessels and placed them in their respective directions, one should generate them as the bodies of the deities through the syllables and so forth. Having summoned the wisdom maṇḍala, made offerings and praises, one should spread the colors in their proper places. Oṃ vajracitra samaya hūṃ. First, as for the sequence of the colors: with the left hand, one should draw the pañcarekhā (five lines) in the order of white, blue, red, yellow, and green. Having made offerings and covered them with a skull-cup, one should examine the signs of the marks. "This is the utterly pure dharmadhātu, Which brings about the complete liberation of the realm of sentient beings. By the blessing of the perfect truth, May the activities of the maṇḍala of the glorious great king [Name] And all the Tathāgatas be auspicious." Having spoken thus, one should lift and examine them. Furthermore, the lines are to be struck from the outside, and the colors are to be spread from the inside. First, the Vajra-Regent should draw them, and thereafter they may be drawn as convenient, ensuring they are high and straight. If the lines are low, crooked, broken, or mistaken, the rite will not be accomplished.

དེ་ལྟར་ཚོན་རྩི་ལྔའི་མཆོག་དག་ནི་དབུས་སུ་བཏབ་སྟེ། ཁ་དོག་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཕྱེ་ལ། མུ་ཁྱུད་སྔོན་པོ་དག་ལ་ནི་རྡོ་རྗེ་དཀར་པོ་བྲིའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་ཕྲེང་བ་དམར་པོ་ལ་རྩིབས་མཆན་ལྗང་གུ་དང་། གྲུ་ཆད་སེར་པོའོ། ། གཞན་དག་ཀྱང་སོ་སོའི་རིགས་ཀྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། ། སྒོ་བཞི་ནི་དཀར་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། ལྗང་གུའོ། ། རྟ་བབས་ནི་ཁ་དོག་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའོ། ། པདྨའི་ཕྲེང་བ་ནི་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པའོ། ། རྡོ་རྗེའི་ར་བ་ནི་སྔོ་ལ་དཀར་པོའི་ཕྲེང་བས་མཛེས་པའོ། ། མེ་རི་ནི་དམར་སེར་རོ། ། དུར་ཁྲོད་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་མདོག་གོ། ། ཞིང་སྐྱོང་ནི་ནག་པོའོ། ། ཕྱོགས་སྐྱོང་བ་དང་ཀླུ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་གི་རིགས་བཞིན་ནོ། ། འདོད་འབྱུང་གི་གནས་ནི་སེར་པོ་ལ་ཕྱིའི་ར་བ་ནི་སྔོ་གནག་གོ། ། དེ་དག་གི་གནས་རྣམས་སུ་ནི་རྟེན་གྱི་མཚན་མ་གང་རུང་གཞག་གོ། ། དེས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་དགོད་པར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་པ་དང་། མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏོར་མའི་རྫས་དག་ཀྱང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་གཞག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་བསྲུང་བར་བྱ་ཞིང་སྟ་གོན་གྱི་ལྷ་རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གནས་སུ་དགོད་དོ། ། ཡང་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོས་གཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རྟེན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། དམིགས་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་མཉེས་པར་བྱས་ནས་གསོལ་བ་གདབ་བོ། ། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་རྒྱན་དང་བཅས་པས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཐོགས་ཏེ་ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བསྐང་ཞིང་།

Thus, having applied the five supreme pigments in the center, distinguish them by their colors. On the blue perimeter, draw white vajras. On the red garland of that maṇḍala, the spokes are green and the corners are yellow. The others should also be understood according to their respective families. The four gates are white, yellow, red, and green. The archways are twenty-five colors. The lotus garland is multicolored. The vajra fence is blue, beautified by a white garland. The mountain of fire is orange-red. The charnel grounds are the colors of the directions. The field protectors are black. The directional protectors, nāgas, and so forth, are according to their own families. The source of desires is yellow, and the outer fence is dark blue. In those locations, one should place any appropriate supporting symbols. With that, one should also consecrate and arrange the ornaments of the maṇḍala and so forth. Furthermore, one should consecrate and set out the mudrās of all offerings and the substances for the torma offerings of all offerings. Then, the maṇḍala and so forth should be protected, and the deities of the preparatory stage should be arranged in their places within the maṇḍala. Furthermore, the Vajra King, having pleased the maṇḍala through the samādhi of the ground, the samādhi of the support, and the first two visualizations, should offer a supplication. Then, the male and female yogins, adorned with ornaments and holding vajras and bells, should fulfill the rite with the hundred-syllable mantra.

སྟང་སྟབས་དང་བཅས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ལན་བདུན་དུ་བསྐོར་རོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་དང་། རྒྱལ་ཐེབ་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དང་། བརྡ་སྦྱོར་བ་དང་། རྡུལ་ཕྱག་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ། སོ་སོར་གདན་བཤམ་ཞིང་དགོད་པར་བྱའོ། ། དེ་དག་སྔ་མའི་གནས་ཇི་ལྟ་བ་ལས། ཕྱིས་མི་འགྱུར་བར་རང་རང་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་འཁོད་ཅིང་ཕྱོགས་ཀུན་ནས་ལངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་གིས་བྱིན་ཕབ་ནས། གནས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་མངའ་གསོལ་ལོ། ། དེ་ནས་གསང་བའི་ཐེག་པའི་འཇུག་སྒོ་ཤེས་པས། གཞན་ལས་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྡ་སྒོ་དབྱེ། ཐ་མལ་གྱི་ཚིག་སྤང་ཞིང་། རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་ཐེབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལུས་ཀྱི་བརྡ་ལ་གནས་པར་བྱ་ཞིང་། ཕྱོགས་བཞི་ནས་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་གསོལ་བ་གདབ་སྟེ། སྦྱོར་བའི་གར་ཐབས་ཀྱིས་གནས་པར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པ་གདུལ་བའི་ཕྱིར་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་སོགས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་གླང་པོ་ཆེའི་སྟོད་གཡོགས་ལ་སོགས་པས་ལུས་མཚན་པར་བྱ་སྟེ། སྔགས་ཀྱིས་སྦྱང་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། གཏི་མུག་དག་པར་བྱ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་དག་པར་བྱ་བ་དང་། ང་རྒྱལ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་མནབས་པའི་རྒྱན་བགོའོ། ། ཞེ་སྡང་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྲག་དོག་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་གདགས་པའི་རྒྱན་བགོའོ། ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཆགས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མི་འབྲལ་ཞིང་སྲིད་པ་གསུམ་གདུལ་བའི་ཕྱིར་ནི་བྱུག་པའི་རྒྱན་བགོའོ། ། དེས་ནི་དུར་ཁྲོད་ལ་དངོས་པོ་གདུལ་ཞིང་རང་གི་དོན་སྟོན་པའོ། །

One should circumambulate the maṇḍala seven times with the appropriate ritual postures. Then, the vajra king, the regent, the action mudrā, the action vajra, the signifier, the dust-sweeper, and so forth, are to be distinguished individually, and their respective seats should be prepared and arranged. Without changing from their former positions, they should each sit according to their own yoga and arise from all directions. Having invoked the descent of blessings from the wisdom maṇḍalas, the site and the maṇḍala are consecrated. Then, knowing the entrance to the Secret Vehicle, the door of signs is opened in order to distinguish it from others. Abandoning ordinary speech, one should abide in the physical signs through the gate of the vajra regent, prostrate from the four directions, and make supplications, remaining in the dance movements of the application. Furthermore, in order to subdue the lords of the charnel grounds and others, one should mark the body with the elephant-skin upper garment and so forth, through the divine pride of Śrī Heruka and the rest. Having purified and blessed it with mantras, one should don the ornaments: the worn ornaments to purify ignorance, desire, and pride; the attached ornaments to purify hatred and jealousy; and the smeared ornaments to never be separated from great compassion and bodhicitta, and to subdue the three realms of existence. By this, the entities of the charnel grounds are subdued and one's own purpose is revealed.

དེ་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་བསྡུས་ནས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་དོན་ལ་གནས་པ་ལས། ཡང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་དག་གིས་བསླང་བར་བསམས་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུར་བཞེངས་ཏེ་འདི་བརྗོད་དོ། ། རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར་ན། ། འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་མཚན་ཉིད་ལས། ། ཞི་བའི་ལྷ་ནི་ལྷན་ནེ་བའི། ། ཐུགས་རྗེ་འགྲོ་ཀུན་དེ་ལས་སྐྱེས། ། དེ་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི། ། ཤིན་ཏུ་ཁྲོ་དྲག་གཏུམ་པར་འགྱུར། ། དེ་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི། ། ཤིན་ཏུ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པར་འགྱུར། ། དེ་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི། ། ཤིན་ཏུ་གཏི་མུག་ཆེ་བར་འགྱུར། ། དེ་ལྟར་དུག་གསུམ་བདོ་བ་ལ། ། ཞི་བས་ཕན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་ཉི་མ་ལས། ། རྣམ་པར་རྒྱལ་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དྲག། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ས་མ་ཡ་ཀྲོ་དྷ་ཧ་ལ་ཧ་ལ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་ནས། ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ལས། ། རྔམ་པའི་སྒྲ་སྒྲོགས་ཏེ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ། ཕཊ་ཕཊ་ཕཊ། ཧཱུཾ་མི་རྟག་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ། ནམ་མཁའི་ཁྲོ་བོ་ཟ་བྱེད་ཅིང་། ། འཇིགས་པའི་མཚོན་ཆ་འོད་དཔུང་འཁྲིགས། ། ཞལ་དུ་སྟོང་ཁམས་མ་ལུས་ཐིམ། ། ཟད་པར་བྱེད་ཅིང་སྟོང་བར་བྱེད། ། རྒས་རྒུད་བརླག་པར་བྱེད་པའོ། ། གློག་གི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ། ། མྱུར་བའི་ཟ་བྱེད་ཆེན་པོ་ལྔས། ། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་འཇོམས་བྱེད་ཅིང་། ། བརླག་ཅིང་ཟ་བྱེད་སྟོང་པར་བྱེད། ། རིགས་ཆེན་ཟ་བྱེད་ཁྲོས་པའི་ཚེ། ། སྐུ་ནི་སྔོ་སྐྱ་ཐལ་བའི་ངང་། ། འོད་ཟེར་མང་པོ་རབ་ཏུ་འཁྲིགས། ། རུ་ལུ་རུ་ལུས་མ་ལུས་ཟ། ། འབར་བའི་མཁའ་འགྲོ་ཚོགས་བཅས་པས། །

Then, having gathered all the buddhas of the ten directions into himself and abiding in the state of non-referentiality, he thought to be exhorted by other buddhas and bodhisattvas. He arose in the form of Vajrasattva and spoke this: Within the maṇḍala of the five victorious families, From the characteristics of the five elements, The peaceful deities are vividly present; From them, compassion for all beings is born. At that time, all sentient beings Become extremely fierce, violent, and wrathful. At that time, all sentient beings Become extremely attached and clinging. At that time, all sentient beings Become extremely mired in ignorance. When the three poisons are thus rampant, Peace will not be of benefit. From the sun of insight and skillful means, To achieve total victory, he is exceedingly fierce. OṂ MAHĀŚRĪ HERUKA SAMAYA KRODHA HALA HALA HŪṂ PHAṬ. Having spoken thus, they all gathered as one and let out a terrifying roar: HŪṂ HŪṂ HŪṂ, PHAṬ PHAṬ PHAṬ. HŪṂ: In order to demonstrate the characteristic of impermanence, The space-filling wrathful deity is the devourer, Amidst a swirling mass of terrifying weapons and light. The entire thousandfold world system dissolves into his mouth; He brings it to exhaustion and emptiness, Destroying aging, decline, and ruin. The so-called "Wheel of Lightning," With the five great, swift devourers, Subdues birth, aging, sickness, and death; He destroys, devours, and renders them empty. When the great family devourers are enraged, Their bodies are pale blue, like the color of ash, With many rays of light intensely swirling. With "Rulu Rulu," they devour everything without exception, Together with the assembly of blazing ḍākinīs.

བསྲེག་ཅིང་འཇིགས་པ་འཐོར་ཞིང་འཁྲུད། ། གང་འདིར་བསྐལ་པ་ཀུན་བརླག་ཚེ། ། གཞན་ཞིག་འོངས་འཇིགས་མ་ཡིན་ཏེ། ། ཟ་བྱེད་ཁྲོས་པ་ལྔ་པོ་ཡིས། ། ཞལ་དུ་སྟོང་ཁམས་མ་ལུས་ཐིམ། ། ཨོཾ་བུདྡྷ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ས་མ་ཡ་ཀྲོ་དྷ་ཨོཾ་ཨོཾ་ཧ་ཧ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། དབུ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁྲོ་བོ་སྨུག་ནག། ཕྱག་ན་འཁོར་ལོ་དང་། ཐོད་ཁྲག་འཛིན་པ་གྲངས་མེད་པའི་ཚོགས་རྣམས་སྤྲུལ་པ་དང་བཅས་པར་གནས་སོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ས་མ་ཡ་ཀྲོ་དྷ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་རུ་ལུ་ཕཊ། ལག་པ་གཡས་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་སྐུ་སྔོ་སྐྱ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་དང་། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ཐོགས་པ་གྲངས་མེད་པའི་ཚོགས་སྤྲུལ་པ་དང་བཅས་པར་རོ། ། ཨོཾ་རཏྣ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ས་མ་ཡ་ཀྲོ་དྷ་ཏྲཾ་ཏྲཾ་ཧེ་ཧེ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ལག་པ་གཡོན་པ་ན་རིན་པོ་ཆེ་ཁྲོ་བོ་སེར་ནག། ཏྲི་ཤཱུ་ལ་དང་། རལ་གྲི་ཐོགས་པ་གྲངས་མེད་པ། སྤྲུལ་པའི་ཚོགས་དང་བཅས་པའོ། ། ཨོཾ་པདྨ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ས་མ་ཡ་ཀྲོ་དྷ་ཧྲཱིཿཧྲཱིཿད་ཧ་ན་ཧཱུཾ་ཕཊ། རྐང་པ་གཡོན་པ་ལ་པདྨའི་ཁྲོ་བོ་དམར་ནག། ཕྱག་ན་རལ་གྲི་རྩེ་གསུམ་དང་། གཏུན་ཤིང་ཐོགས་པ་གྲངས་མེད་པ་སྤྲུལ་པར་བཅས་པའོ། ། ཨོཾ་ཀརྨ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ས་མ་ཡ་ཀྲོ་དྷ་ཧཾ་ཧཾ་རཀྵ་ཀ་ཧཱུཾ་ཕཊ། རྐང་པ་གཡས་པ་ལ་ལས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་ལྗང་ནག་ཕྱག་ན་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་དང་། ལྕགས་ཀྱུ་ཐོགས་པ་གྲངས་མེད་པ་སྤྲུལ་པ་དང་བཅས་པའོ། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་བྷཻ་ར་བ་ཧཱུཾ་མ་ཧཱ་དེ་བ་ཧཱུཾ་ཕཊ། མཚན་མ་ལ་ལྷ་ཆེན་པོ་མདོག་དཀར་པོ། ལག་ན་ཏྲི་ཤཱུ་ལ་དང་། ཐོད་པ་ཐོགས་པ་འཁོར་དང་བཅས་པའོ། ། ཨོཾ་བིཥྞཱུ་ཀ་མ་པ་ལ་ཙཀྲ་ཧཱུཾ་ཕཊ།

Burning, destroying, scattering, and washing away—when all eons are here destroyed, there is no other coming danger; the five wrathful devourers cause the entire thousandfold world system to dissolve into their mouths. OṂ BUDDHA ŚRĪ HERUKA SAMAYA KRODHA OṂ OṂ HA HA HŪṂ HŪṂ PHAṬ PHAṬ. Upon the head, there abide immeasurable hosts of the Tathāgata wrathful deities, dark maroon in color, holding wheels and blood-filled skull-cups, together with their emanations. OṂ VAJRA ŚRĪ HERUKA SAMAYA KRODHA HŪṂ HŪṂ RULU PHAṬ. On the right hand, there are immeasurable hosts of the Vajra wrathful deities, pale blue in body, holding five-pronged vajras and khaṭvāṅgas, together with their emanations. OṂ RATNA ŚRĪ HERUKA SAMAYA KRODHA TRAṂ TRAṂ HE HE HŪṂ PHAṬ. On the left hand, there are immeasurable hosts of the Ratna wrathful deities, dark yellow in color, holding tridents and swords, together with their emanations. OṂ PADMA ŚRĪ HERUKA SAMAYA KRODHA HRĪḤ HRĪḤ DAHA NA HŪṂ PHAṬ. On the left foot, there are immeasurable emanations of the Padma wrathful deities, dark red in color, holding trident-tipped swords and pestles. OṂ KARMA ŚRĪ HERUKA SAMAYA KRODHA HAṂ HAṂ RAKṢA KA HŪṂ PHAṬ. On the right foot, there are immeasurable emanations of the Karma wrathful deities, dark green in color, holding crossed vajras and iron hooks. OṂ ŚRĪ BHAIRAVA HŪṂ MAHĀDEVA HŪṂ PHAṬ. At the genitals, there is the Great God, white in color, holding a trident and a skull-cup, together with his retinue. OṂ VIṢṆUKAMPA LA CAKRA HŪṂ PHAṬ.

སྙིང་གར་ཁྱབ་འཇུག་མཐིང་ནག ལག་ན་འཁོར་ལོ་དང་། ཐོད་པ་ཐོགས་པ་འཁོར་དང་བཅས་པའོ། ། ཨོཾ་རཀྵ་ད་ཤ་གྲྀ་བ་ཧཱུཾ་ཕཊ། མགྲིན་པར་སྲིན་པོའི་རྒྱལ་པོ་ལྗང་སྐྱ། ལག་ན་དགྲ་སྟ་དང་། ཐོ་བ་ཐོགས་པ་འཁོར་དང་བཅས་པའོ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་པ་ཤ་ཧ་ལ་ཧཱུཾ་ཕཊ། སྐུའི་གནས་སུ་བཞུགས་པ་ནག་པོ་སྔོ་སྐྱ་ལག་ན་ཞགས་པ་དང་ཐོད་པ་ཐོགས་པ་འཁོར་དང་བཅས་པའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་བྷཻ་ར་ཧཱུཾ་ཕཊ། བརླ་གཉིས་ལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་རྣམ་པར་འཇིགས་པ་ལྗང་སྐྱ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་དང་ཐོད་པ་ཐོགས་པ་འཁོར་དང་བཅས་པའོ། ། དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་རང་རང་གི་ཡུམ་དང་འཁྲིལ་བའི་ཚུལ་དུ་གནས་སོ། ། ལག་པའི་སོར་མོ་བཅུ་ལ་མཆེ་བ་ཅན་ལྔ་དང་། སྡེར་མོ་ཅན་ལྔ་དག་སྔགས་འདིས་གསལ་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་དྷེ་ཀི་ཤྭཱ་རི་བི་ཀ་མ་རུ་ཤ་ཧ་ཧ་ཧེ་ཧེ་རུ་ལུ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཡེ་ཤེས་གློག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ། འཇིགས་པའི་ཁྲོ་བོ་གཏུམ་པོའི་ཚོགས། ། ཅིར་ཡང་གྱུར་པའི་མཚོན་ཆ་ཡིས། ། སྡུག་བསྔལ་གནས་རྣམས་རབ་ཏུ་བཅོམ། ། མ་རུངས་དུར་ཁྲོད་གཞིག་པའི་ཕྱིར། ། སྟོང་གསུམ་གནས་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བྱ། ། འཇིགས་བྱེད་དྲག་ཤུལ་ཆེན་པོ་ཡིས། ། ཁམས་གསུམ་ཅིག་ཅར་བསྒྲལ་ནས་ཀྱང་། ། ཟ་བྱེད་ཆེན་པོའི་ཞལ་དུ་ནི། ། འགྲོ་ཀུན་ཡུད་ཙམ་ཅིག་ལ་འདྲེན། ། འགྲོ་དང་མི་འགྲོའི་སྣོད་བཅུད་འདི། ། འཇིགས་བྱེད་ཁྱེད་ལྔས་ཀུན་ཟ་ན། ། དངོས་པོར་གྱུར་པའི་བགེགས་འདི་ཀུན། ། ངས་བསྟབས་ཁྱེད་ཀྱིས་ཡུལ་ལ་གསོལ། ། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་འཇིགས་བྱེད་དུ། ། སེམས་ཅན་ཉོན་མོངས་སྡང་བྱེད་པས། ། དེ་ཕྱིར་ང་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆེ། ། ཞེ་སྡང་ཞེས་ནི་གྲགས་པ་ཡིན། །

At the heart is Viṣṇu, dark blue, holding a wheel and a skull-cup, together with his retinue. OṂ RAKṢA DAŚAGRĪVA HŪṂ PHAṬ. At the throat is the king of the rākṣasas, pale green, holding a battle-axe and a hammer, together with his retinue. OṂ MAHĀ PAŚA HALA HŪṂ PHAṬ. Abiding at the site of the body is Kṛṣṇa, pale blue, holding a noose and a skull-cup, together with his retinue. OṂ VAJRA BHAIRAVA HŪṂ PHAṬ. On the two thighs is Vajrabhairava, the Terrifier, pale green, holding a three-pronged vajra and a skull-cup, together with his retinue. All of them abide in the manner of embracing their respective consorts. On the ten fingers of the hands, the five fanged ones and the five clawed ones are to be visualized clearly with this mantra: OṂ MAHĀ DHĒKIŚVĀRI VIKAMARUŚA HA HA HE HE RULU HŪṂ PHAṬ. The maṇḍala of the lightning of wisdom, The assembly of fierce and wrathful deities, With weapons that manifest in any way, Completely destroy the abodes of suffering. In order to destroy the wicked charnel grounds, I shall liberate the abodes of the three-thousandfold world system. With great and fierce Terrifiers, Having simultaneously liberated the three realms, Into the mouth of the Great Devourer, I lead all beings in a single instant. If you five Terrifiers devour This entire world and its inhabitants, both moving and unmoving, Then all these obstructors who have become substantial entities, I offer to you; please consume them as your object. Because sentient beings are afflicted and hostile Within the Terrifiers of the three lower realms, I am therefore the Great Vajra, Renowned as the very embodiment of hatred.

ངན་སོང་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་རུ། ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྨོངས་བྱེད་པ། ། དེ་ཕྱིར་ང་ནི་གཏི་མུག་ཆེ། ། རྟག་ཏུ་ཐུབ་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་མྱོས་བ་རྣམས། ། འདོད་ཆགས་ཉིད་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བས། ། དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ནི། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། བདེ་ཆེན་སྦྱིན་པའི་སྤྲིན་གྱིས་ནི། ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད། ། ནམ་མཁའ་བདེ་བས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། ། བདེ་ཆེན་འདོད་པ་ང་ཡིན་ནོ། ། རོ་ལ་སོགས་པ་མཉམ་སྦྱོར་བས། ། ཕྲག་དོག་རྡོ་རྗེ་གདོན་མི་ཟ། ། སྣ་ཚོགས་ལས་ཀྱི་ཁྲོ་བོའི་སྐུ། ། ཕྲག་དོག་ཆེན་པོའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། ང་ནི་དུས་གསུམ་བཞུགས་པ་ཡི། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐུ། ། ཡེ་ཤེས་རྣོ་དབལ་མཚོན་ཆ་ཡིས། ། ལོག་རྟོག་འཁོར་བའི་རྒྱུན་གཅོད་དོ། ། ཆོས་ཉིད་མཉམ་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལ། ། ཡེ་ཤེས་གློག་གི་འོད་འཕྲོ་བ། ། གནས་མེད་དམིགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། ། བརྩེ་བ་མེད་ཅིང་བརྟེན་པ་མེད། ། ཨོཾ་ད་ཧ་ད་ཧ་སརྦ་ན་ར་ཀ་ག་ཏེ་ཧེ་ཏུན་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་པ་ཙ་པ་ཙ་སརྦ་ན་ར་ཀ་ག་ཏེ་ཧེ་ཏུན་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་མ་ཐ་མ་ཐ་སརྦ་ན་ར་ཀ་ག་ཏེ་ཧེ་ཏུན་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་སརྦ་དུརྒ་སརྦ་ཀརྨ་སརྦ་ཀླེ་ཤ་ཙྪིནྡ་ཙྪིནྡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། སརྦ་བིདྱ་ཙྪིནྡ་ཙྪིནྡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། སརྦ་བིདྱ་ཁཌྒ་ཙྪིནྡ་ཙྪིནྡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ཏྲི་བི་ཤྭ་མཱུ་ལ་ཙྪིནྡ་ཙྪིནྡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། དཔལ་ཆེན་འབར་བ་རྒྱལ་པོའི་སྐུ། ། རྔམ་བརྗིད་ཁྲོས་པའི་ཆ་ལུགས་འབར། ། གར་དགུ་དུར་ཁྲོད་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན། ། ཤེས་རབ་སྐུ་དང་འཁྲིལ་སྦྱོར་ཞིང་། ། འཇོ་ཚུལ་གར་མཛད་ལྟ་བུ་ཡིས། །

In the great terrors of the lower realms, All sentient beings are deluded; Therefore, I am the Great Delusion, The eternal, supreme Sage. Those intoxicated by the passion of existence Are linked together by passion itself; Therefore, the Dharma-Vajra Is the supreme Great Passion. With clouds that bestow great bliss, I generate pride in all sentient beings; Because space is gathered by bliss, I am the desire for great bliss. Through the union of flavors and so forth, The Vajra of Envy is certain; The wrathful body of diverse activities Is the supreme Great Envy. I am the wisdom body of all the Buddhas Abiding in the three times; With the weapon of the sharp blade of wisdom, I sever the stream of cyclic existence and wrong views. In the sky of the equality of the nature of phenomena, The lightning-light of wisdom flashes; Without a location, there is no focal point; Without compassion, there is no dependence. OṂ DAHA DAHA SARVA NARAKA GATE HETUN HŪṂ PHAṬ. OṂ PACA PACA SARVA NARAKA GATE HETUN HŪṂ PHAṬ. OṂ MATHA MATHA SARVA NARAKA GATE HETUN HŪṂ PHAṬ. OṂ SARVA DURGATI SARVA KARMA SARVA KLEŚA CCHINDA CCHINDA HŪṂ PHAṬ. SARVA VIDYĀ CCHINDA CCHINDA HŪṂ PHAṬ. SARVA VIDYĀ KHAḌGA CCHINDA CCHINDA HŪṂ PHAṬ. OṂ TRIVISHVA MŪLA CCHINDA CCHINDA HŪṂ PHAṬ. The body of the King, the Great Glorious Blazing One, Blazes in the attire of a fierce and majestic wrathful one, Adorned with the nine dances and the charnel ground ornaments, Embracing the body of Wisdom in union, Performing the dance of seductive grace.

བདུད་དང་སྲིན་པོ་འདུལ་བར་མཛད། ། མ་ཏང་ལ་སོགས་བགེགས་བྱེད་རྣམས། ། གཟུགས་དང་བཅས་པའི་ཚོགས་བསྡུས་ཏེ། ། པྲ་ཏི་ཏ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། ། ངེས་པར་གཟུགས་ལ་དབབ་པར་བྱ། ། གཟུགས་བརྙན་བྲི་ལ་སོགས་པ་ལ། ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡིས་མཉེས་བྱས་ནས། ། སྔགས་དང་འོད་འཕྲོ་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། ། དེ་ཡི་འཁོར་ཚོགས་བསྡུ་བར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ཏེ་གྱེན་དུ་བཏེག་ནས། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཀཾ་པ་ལ་དྷ་རི་ཤྭ་ཡ་ཧཱུཾ། ཨཱ་ཀཱཪྵ་ཡ་ཧཱུཾ་ཛཿཞེས་བརྗོད་ཅིང་། རྡོ་རྗེ་གཤོག་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཅིང་བསྟིམ་མོ། ། འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་གསོན། ། འབྱུང་པོ་མང་པོ་ཀུན་ཉོན་ཅིག། སྟོབས་ཆེན་དཔལ་ལྡན་ཧེ་རུ་ཀའི། ། རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་འཇམ་དཔལ་གྱི། ། ཐུགས་རྗེ་དང་ནི་ཤེས་རབ་དང་། ། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས། ། བདག་དང་འགྲོ་བ་བསྲུང་བར་མཛོད། ། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་དང་སྲོག། གསོན་པོའི་བདེ་བ་གཅོད་བྱེད་པའི། ། བདུད་དང་སྲིན་པོ་འཁོར་བཅས་ཀུན། ། བཅོམ་ཞིང་གསང་བའི་གཉེན་པོ་ནི། ། བདེ་གཤེགས་ཐུགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་མཆོག། སྲིད་གསུམ་ཐལ་བྱེད་རྔམ་པ་དེས། ། ཁ་ཊྭཱཾ་དྲག་པོ་མི་བཟད་པས། ། བདུད་དང་སྲིན་པོ་འཁོར་བཅས་དང་། ། གཤིན་རྗེ་བཅོམ་ཞིང་བསད་ནས་ནི། ། རོ་ཡང་ལྷོ་ཡི་འཛམ་གླིང་དུ། ། བོར་ནས་ས་གཞིར་གྱུར་པ་ནི། ། དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཡིན་ནོ། ། མགོ་ནི་ལྷོ་ནུབ་མཚམས་སུ་བསྟན། ། རྐང་པ་བྱང་ཤར་མཚམས་སུ་བསྟན། ། ལག་པ་གཡས་གཡོན་མཚམས་སུ་བསྟན། ། ཉམས་ཤིང་འབོད་འགྲོགས་བརྒྱལ་བར་འགྱུར། །

He subdues the māras and rākṣasas. Having gathered the hosts of obstructors, such as Mātaṅga and others, together with their forms, one should cause them to descend into the effigy by means of the prati mudrā. Having pleased the image and so forth with the four mudrās, one should gather its retinue by means of the mantra and the radiating-light mudrā. Binding the vajra-hook mudrā and lifting it upward, one recites: Oṃ mahākaṃpala dhariṣvaya hūṃ ākarṣaya hūṃ jaḥ. Then, by means of the vajra-wing mantra and mudrā, one suppresses and dissolves [the obstructors]. "Listen to me, all you noble ones! All you many bhūtas, listen! By the compassion, insight, and the blessing of skillful means of the powerful and glorious Heruka, and of Mañjuśrī, the sharp vajra, may you protect me and all wandering beings. All you māras and rākṣasas, together with your retinues, who sever the life-force and vitality of beings and destroy the happiness of the living—subdue them! The supreme siddhi of the Sugatas' mind, the terrifying one who reduces the three realms to ashes, with his fierce and unbearable khaṭvāṅga, has conquered and slain the māras, rākṣasas, and their retinues, as well as Yama. Having cast their corpses into the southern continent of Jambudvīpa, the places where they became the earth are the eight great charnel grounds. The head is pointed toward the southwest, the feet toward the northeast, and the right and left hands toward the intermediate directions. Thus, they are ruined, wailing, and fall into a swoon."

ཨོཾ་སརྦ་པཱ་བཾ་ཀ་ར་ཧེ་ཏ་པ་བི་ཤྭ་མ་ཏ་ཀ་རུ་དྲ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་སརྦ་པཱ་པ་ཀ་ར་ཧེ་ཏ་པ་བི་ཤྭ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་རུ་དྲ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་སརྦ་པཱ་པཾ་ཀ་ར་ཧེ་ཏ་པ་བི་ཤྭ་ཨཱ་ཀཱཪྵ་རུ་དྲ་ཧཱུཾ་ཕཊ། གནས་ཀྱི་སྒོ་ནི་སུ་ཡིས་བཅད། ། སེམས་ཀྱི་བདག་པོས་བཅད་དམ་ཅི། ། གཟུང་འཛིན་རྐང་པ་བསྣོལ་བ་ལས། ། ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཞབས་ཀྱིས་དབྱེ། ། དེ་ནས་གཡས་སུ་བསྐོར་ཏེ། ལྟེ་བའི་ཕྱོགས་སུ་ཨེ་གྲུ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ཕྱེ་ནས་ལྕགས་ཀྱུའི་ཕྱག་རྒྱས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲངས་ཏེ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཙོ་ཤ་ཕྱུང་ཞེས་གནས་གསུམ་གྱི་ཞིང་ཁམས་གང་རུང་དུ་རིགས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྲས་སུ་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཁོག་པ་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་བྱས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ནང་དུ་བཞུགས་ནས། ནང་ཁྲོལ་གྱི་ཚོགས་རྣམས་དུག་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་མཆོད་པར་དམིགས་ཤིང་། དགའ་བའི་གླུ་གར་དང་རོལ་མོས་མཆོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལྷ་ཐམས་ཅད་ལ་བསྟོད་ཅིང་བསྐུལ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་གླུ་བླང་སྟེ། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ལ་རྒྱབ་རྟེན་བཅས། ། ནམ་མཁའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣལ་འབྱོར་པས། ། ནམ་མཁའ་ཀུན་ལས་གྲོལ་བ་འགྲུབ། ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མཁའ་བྱིན་པ། ། མཁའ་ལས་སྒྱུ་མ་ཀུན་བླངས་ནས། ། ལུས་པ་མེད་པར་དེར་ཟའོ། ། གཎྜེ་ཧོཿ། གྷཎྜེ་ཧོཿ། གྷཎྜེའི་སྒྲ་ཡིས་སྒྲོལ་བར་མཛད། ། ལ་ལར་མཁས་པའི་གཟུགས་ཀྱང་འཛིན། ། ལ་ལར་ཚངས་པ་བཞིན་དུ་ཞི། ། ལ་ལར་གཤིན་རྗེ་བཞིན་དུ་རྔམ། ། ལ་ལར་དུས་མཐའི་མེ་ལྟར་འབར། ། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་སྟོང་དག་ན། ། མི་སྡུག་རིགས་ཀྱི་གཟུགས་འཛིན་པའི། ། མཁའ་འགྲོ་འབར་མའི་ཚོགས་བཅས་ཀྱིས། །

OṂ SARVA PĀPAṂ KARA HETAPA VIŚVA MATA KURUDRA HŪṂ PHAṬ. OṂ SARVA PĀPA KARA HETAPA VIŚVA KHAṬVĀṄGA KURUDRA HŪṂ PHAṬ. OṂ SARVA PĀPAṂ KARA HETAPA VIŚVA ĀKARṢA KURUDRA HŪṂ PHAṬ. Who has closed the door of the abode? Has the master of the mind closed it? By crossing the feet of subject and object, open it with the feet that transcend objects. Then, circling to the right, open the triangular door of the letter E at the navel. Drawing forth the consciousness with the hook mudrā, recite "OṂ MAHĀ CŌŚA UṄG," and [the consciousness] shall become a spontaneously accomplished son in any of the pure lands of the three abodes. Then, making the torso the celestial mansion, the yogins enter within. Visualizing the collection of internal organs as the offerings of the enjoyments of desire—the purity of the three poisons—one should make offerings with songs of joy, dance, and music. Then, in order to praise and exhort all the deities, one should sing the vajra song: With the khaṭvāṅga as a support, the yogin of the space mudrā achieves liberation from all space. Having bestowed all things as space, and having taken all illusions from space, one consumes them there without remainder. GAṆḌE HOḤ. GAṆḌE HOḤ. By the sound of the gaṇḍe, one performs liberation. In some places, one assumes the form of a scholar; in some places, one is as peaceful as Brahmā; in some places, one is as fierce as Yama; in some places, one blazes like the fire at the end of an eon. Throughout the thousand world systems, together with the hosts of blazing ḍākinīs who assume the forms of the various unpleasant classes, [one acts].

མ་ལུས་ལུས་པ་མེད་པར་སྒྲོལ། ། ཞེས་སོ། ། གཞན་ཡང་ཤ་ཁྲག་རུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཟ་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་དང་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་ཞལ་དུ་དབུལ་བ་ནི། བསྟབས་སུ་གསོལ་ཅིག་ཧེ་རུ་ཀ། གང་ལ་བྱ་བའི་དངོས་པོ་འདི། ། ཕྲ་མན་གཤེད་མ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས། ། དབང་དང་རིག་སྔགས་བྱིན་བརླབས་ཏེ། ། རིག་སྔགས་ཀྱིས་ནི་རྨོངས་མཛད་ནས། ། དྲག་པོ་ལས་ཀྱིས་སྒྲུབ་བྱེད་ཅིང་། ། འདི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་། ། དེ་དག་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱན་དུ་འབུལ། ། ཤ་དང་རྐང་ཁྲག་འདོད་པ་རྣམས། ། རིག་སྔགས་ཀྱིས་ནི་བྱིན་བརླབས་ནས། ། འཚོ་བ་ཕྲོགས་ནས་ཅི་བདེ་བར། ། ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིག། བྷནྡྷ་བཅུད་ཡངས་ཟབ་པ་ན། ། ཁོར་ཡུག་གཏོས་ཀྱི་དངོས་པོ་འདི། ། བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ། འཇིགས་བྱེད་དཀའ་ཟློག་དགྱེས་ཤིང་རོལ། ། རྡོ་རྗེ་གསུམ་འབར་སྐུ་གསུང་ཐུགས། ། སྲིད་གསུམ་འཇོམས་མཛོད་ཏྲི་ཤཱུ་ལ། ། དུག་གསུམ་རྩད་ནས་གཅད་པའི་ཕྱིར། ། ཁམས་གསུམ་ཅིག་ཅར་བསྒྲལ་བར་བྱ། ། འཇིགས་བྱེད་དྲག་ཤུལ་ཆེན་པོ་ཡིས། ། ཁམས་གསུམ་ཅིག་ཅར་བསྒྲལ་ནས་ཀྱང་། ། ཟ་བྱེད་ཆེན་པོའི་ཞལ་དུ་ནི། ། འགྲོ་ཀུན་ཡུད་ཙམ་ཅིག་ལ་འདྲེན། ། འགྲོ་དང་མི་འགྲོའི་སྣོད་བཅུད་འདི། ། འཇིགས་བྱེད་ཁྱེད་ལྔས་ཀུན་ཟ་ན། ། དངོས་པོར་གྱུར་པའི་བགེགས་འདི་ཀུན། ། ངས་བསྟབས་ཁྱེད་ཀྱིས་ཡུལ་ལ་བཞེས། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཧ་ཧ་ཧ་ཧ་རུ་ལུ་རུ་ལུ་ཧཱུཾ་བྷྱོ་ཧཱུཾ་བྷྱོ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི། ཤར་ཕྱོགས་འཇིག་རྟེན་ལམ་སྒོ་ན། ། ཡང་དག་ཐར་ལམ་གཅོད་བྱེད་པ། ། འབྱུང་པོ་གཏུམ་པོ་ང་རྒྱལ་ཅན། ། ཁྱོད་ནི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་ལ་བསྒྲིབས། །

"Deliver them all, without exception or remainder!" Thus it is said. Furthermore, regarding the offering of the masses of flesh, blood, and bone into the mouths of the devouring hosts and the terrifying [deities]: "O Heruka, please accept this offering! This object upon which the ritual is performed, you Phra-men executioners, through your power and the blessings of your vidyā-mantras, having deluded them with the vidyā-mantra, accomplish the wrathful activity. To these and others as well, I offer them as an ornament of enjoyment. To those who desire flesh, marrow, and blood, having blessed them with the vidyā-mantra, snatch away their livelihood and enjoy them as you please! Within the vast and deep vessel of the skull-cup, this substance as vast as the circumference of the world, because it is of the nature of nectar, terrifying Heruka, you who avert hardship, enjoy it with delight! The trident that destroys the three realms, the blazing body, speech, and mind of the three vajras, in order to cut the three poisons at the root, the three realms shall be liberated simultaneously! Having liberated the three realms simultaneously through great terrifying ferocity, all wandering beings are led in a single instant into the mouth of the Great Devourer. If you five terrifying ones devour all this—the environment and inhabitants, moving and non-moving—then all these obstacles that have become substantial entities, I offer them; you, as the object, accept them!" OṂ MAHĀŚRĪ HERUKA HA HA HA HA RULU RULU HŪṂ BHYO HŪṂ BHYO KHĀHI KHĀHI. At the gateway to the eastern world, you who block the path of authentic liberation, you fierce elemental spirit, full of pride, you are obscured by all obscurations.

ཡང་དག་ཐར་ལམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། ཁུངས་བརྟག་རྩད་བཅད་བདག་ལས་བྱུང་། ། བདག་འཛིན་བདག་གི་རྟོག་པ་རྣམས། ། བདག་མེད་སྟོང་པའི་ཐོ་བས་གཞམ། ། ཨཱཏྨ་ན་ཧི་མ་ཧཱ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ། ཆོས་ཀུན་རྟག་ཏུ་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་། ། རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་དངོས་པོ་རྣམ་པར་འཇིགས། ། སྲིད་པ་ཇི་བཞིན་ཡོང་ཡེ་སྟོང་པ་སྟེ། ། ཉི་ཚེའི་སྟོང་ཉིད་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིའོ། ། འདོད་པའི་ཁམས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། ། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། ། བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། ། ངག་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། ། སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། ། གང་དག་སྟོང་ཉིད་མི་ཤེས་པ། ། དེ་ཡིས་མྱ་ངན་འདས་མི་ཤེས། ། དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་པས། ། འཇིགས་པས་སྟོང་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ། ། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ། ། ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་བྱེད་པའོ། ། དེ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། ། སྟོང་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ། ། ཨོཾ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་པས། མཚན་མའི་རྟོག་ཚོགས་ཀུན་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཞོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་བས་བྷནྡྷ་མཚན་དང་ལྡན་པ་དག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཅིང་། རང་རང་གི་གནས་སུ་མེ་མར་དང་བཅས་པས་དགྲམ་པ་དང་། དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་བརྒྱད་དག་དགོད་དོ། ། ཤར་དུ་རྐང་པ་གཡས་པའོ། ། ལྷོར་ལག་པ་གཡས་པའོ། ། ནུབ་ཏུ་ལག་པ་གཡོན་པའོ། ། བྱང་དུ་རྐང་པ་གཡོན་པའོ། ། ཤར་ལྷོར་དཀུ་གཡས་པའོ། ། ལྷོ་ནུབ་ཏུ་མགོ་བོའོ། ། ནུབ་བྱང་དུ་དཀུ་གཡོན་པའོ། ། བྱང་ཤར་དུ་མཚན་མའོ། །

The source of the wisdom of the authentic path of liberation is traced and investigated within oneself. The grasping at a self and the conceptualizations of "mine" are crushed by the hammer of selflessness and emptiness. Ātmanahi mahāśūnyatājñānavajra vajrasvabhāvātmako ’ham. All phenomena are eternally empty of their own essence. The Sons of the Victorious Ones utterly destroy [clinging to] entities. Existence is primordially empty just as it is; limited emptiness belongs to the non-Buddhists. The desire realm is emptiness. The form realm is emptiness. The formless realm is emptiness. The bodies of myself and all sentient beings are emptiness. Speech is emptiness. Mind is emptiness. Those who do not know emptiness do not know nirvana. Therefore, because of the absence of entities and non-entities, one should know emptiness out of fear. That which is called "the great emptiness" is that which perfects the omniscient wisdom. Therefore, in every respect, one should practice the recollection of emptiness. With Oṃ dharmadhātu vajrasvabhāvātmako ’ham, the collection of conceptualizations of signs is to be destroyed by non-conceptual wisdom. Therefore, having blessed the skull-cups possessing the [proper] characteristics, they should be arranged in their respective places together with butter lamps, and the eight great charnel grounds should be placed: the right foot in the east, the right hand in the south, the left hand in the west, the left foot in the north, the right hip in the southeast, the head in the southwest, the left hip in the northwest, and the sexual organ in the northeast.

དེ་ལྟར་དུག་གསུམ་གྱི་རྟེན་བསགས་ནས། ཞིང་སྐྱོང་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་བྲི་བར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་དབང་སྒྱུར་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བྷྲཱུཾ་གྱི་འཕྲོ་འདུས་གནས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ལྷར་བསྒོམ་པ་དང་། སྒྲུབ་རྫས་ཐམས་ཅད་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་བསྲེགས་ཤིང་སྦྱངས་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། ལྷ་མོ་ཀྲོ་དྷི་ཤྭ་རིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དྲི་ཆབ་ཀྱིས་དག་པར་བྱ་བ་དང་། བདུད་རྩི་སྦྱང་བ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་ཞལ་ཟས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་རྣམས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་སྒྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སོ་སོའི་གནས་སུ་དགྲམ་པར་བྱའོ། ། དེ་དག་གིས་ནི་སྒྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཡན་ལག་གི་ཆོ་ག་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། ད་ནི་བསྙེན་པའི་ཆོ་ག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱ་ལྔས་མཚན་ཅིང་ཆོས་གོས་ལྔ་བགོས་ཏེ། འགྲོ་བའི་དོན་དུ་དམ་བཅས་ནས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དམིགས་ཏེ། གཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རྟེན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བརྟེན་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དམིགས་པའི་བྱ་བ་དང་། མདུན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དམིགས་པའི་བྱ་བ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དམིགས་པའི་བྱ་བ་དང་། ལས་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། ཐུན་མོང་གི་བཟླས་བརྗོད་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་བཟླས་བརྗོད་དང་། དེ་དག་རྫོགས་ནས་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་པ་བྱས་ལ། ལྷ་རྣམས་ལ་ཐུགས་དམ་བསྐུལ་བར་བྱ། གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་མཚན་མ་ཐོབ་པ་ཞིག་གིས་འཇུག་ན་ནི་ཐིག་ལེ་འམ། ཕྲ་མོའམ། རྣམ་པར་དག་པ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །

Having thus accumulated the support for the three poisons, one should draw the forms of the field protectors and so forth. Furthermore, through the samādhi of Great Mastery, the place is consecrated by the radiation and reabsorption of the syllable BHRŪṂ. All yogins should meditate on themselves as their respective deities. All the substances for accomplishment are burned, purified, and consecrated with the three syllables. They are cleansed with the scented water consecrated by the goddess Krodhīśvarī. The nectar is purified, and the feast offerings are consecrated. Having perfected these through mantra, mudrā, and samādhi, they should be arranged in their respective places within the accomplishment maṇḍala. These are the ritual procedures for the preliminary branches of the accomplishment maṇḍala. Now, to teach the ritual of the approach: adorned with the five mudrās and wearing the five religious robes, and having made the vow for the benefit of beings, one should focus on the maṇḍala of glorious Vajrasattva. This involves the samādhi of the ground, the samādhi of the support, the samādhi of the supported, the activity of focusing on the wisdom maṇḍala, the activity of focusing on the maṇḍala in front, and the activity of focusing on the non-dual maṇḍala. Then, there is the application to the activity, the common recitation, and the special recitation. Once these are completed, one should offer worship and praise, and exhort the deities to fulfill their sacred pledges. If a yogin who has attained the signs enters [the practice], they should practice the bindu, the subtle, or the utterly pure.

དེ་ནས་ཚོགས་ཀྱི་ཆོ་ག་དང་། སྦྱིན་སྲེག་དང་། ལྷག་མའི་ལས་དག་པའི་བསྒོམ་པ་དང་། ཆོ་ག་རྫོགས་པའི་ལས་ལ་སྦྱར་རོ། ། དེ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱིར་གོང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པ་ཙམ་ལས་མ་བྱས་པ་དག་ལ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུས་སུ་བར་མཚམས་སུ་གཞག་ནས་རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གང་ཐོབ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྫོགས་པའི་བར་དུ་སྦྱང་བར་བྱའོ། ། དེ་དག་གི་རིམ་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་གོང་རོལ་དུ་འཇུག་པའི་ཆོ་ག་ལ། རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་དང་། ། རྒྱལ་ཐེབ་ཆོ་ག་རྫོགས་པས་སློབ་མ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་དང་། བར་ཁང་གི་སྒོ་མཚམས་སུ་མཎྜལ་བཤམས་པ་ལ་བཞག་སྟེ། བྱང་གི་སྒོ་དྲུང་ན་གནས་པའི་བུམ་པས་བསངས་ནས། རིགས་ཀྱི་ལྷ་མཆོད་ཅིང་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་ཤིས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རས་དམར་པོའམ། དཀར་པོ་སེར་པོ་དག་ལ། ཨ་ཁཾ་བཱི་ར་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ། ཞེས་བྱ་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་གདོང་གཡོགས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ཐོགས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་མོས་ཤིང་སེམས་བསྐྱེད་པས་གནས་པ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དྲི་སྟེ། ཀྱེ་ཁྱོད་ཅི་ལ་དགའ་བས་འདིར་འཇུག་པ་ཡིན་ཞེས་པ་དང་། སློབ་མས་ཀྱང་བདག་སྐལ་བ་བཟང་པོ་ལ་དགའ་བས་འཇུག་པའོ་ཞེས་སོ། ། སླར་བརྗོད་པ་དེ་ཁྱོད་ལ་ཅི་དགོས་ཞེས་སོ། ། དེས་ཀྱང་སྨྲས་པ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་དངོས་གྲུབ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། ། ཡང་བརྗོད་པ། བདེ་གཤེགས་སྲས་བཅས་དམ་ཚིག་པས། ། ཡོན་དབུལ་ཐུགས་རྗེས་བདག་ལ་དགོངས། ། སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུང་རང་བཞིན་མཆོག། སློབ་དཔོན་མགོན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། སྐལ་བཟང་ལྷ་མོའི་ཚོགས་བཅས་པའི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཚོགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

Then, one should apply the ritual of the feast gathering, the fire offering, the purification of the remainder rites, and the activities for completing the ritual. Then, for the sake of conferring empowerment, for those who have only previously entered the maṇḍala and have not yet performed the other stages, one should pause at the interval as before and confer the knowledge empowerment. Likewise, starting from whatever has been obtained, one should train until completion. The sequence for these is as follows: first, regarding the ritual of entry, the Vajra King and the ritual of the Regent are completed to thoroughly purify the disciples. Having placed them at the threshold of the middle chamber where a maṇḍala has been arranged, they are cleansed with the vase situated at the northern door. After making offerings to and supplicating the deity of the family, one should perform the auspicious rites. Then, having blessed a red, white, or yellow cloth with the mantra āḥ khaṃ vīra hūṃ hūṃ, one covers their faces. Holding a precious rosary, while the disciples remain with devotion to the Mahāyāna and having generated the awakening mind, the preceptor asks: "O, for what purpose do you enter here?" The disciples reply: "I enter because I delight in good fortune." The preceptor asks again: "What do you require?" They reply: "I desire the siddhi of the Vajra Holder." Again, the preceptor says: "O Sons of the Sugatas and those bound by samaya, Accept this offering and look upon me with compassion. To the supreme nature of the Buddha’s body and speech, The Protector Preceptor, I go for refuge. To the assembly of the maṇḍala and the host of fortunate goddesses, I prostrate."

། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། མགོན་པོ་བདག་ནི་གཞུག་ཏུ་གསོལ། ། ཞེས་པ་དང་། སླར་བརྗོད་པ། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་གནས་བཞུགས་པའི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཉམས་དགའ་བ། ། སྙིང་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་འདིར། ། བདག་གིས་སློབ་མ་གཞུག་པར་བགྱི། ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་ལག་པ་གཡས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཨོཾ་སརྦ་ཡོ་ག་ཙིཏྟ་ཨུཏྤཱ་ད་ཡ་མི་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ཡོལ་བའི་ནང་དུ་གཞུག་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་སྒོར་བཞག་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད་དོ། ། ཨོཾ་ཐོག་མ་མེད་དུས་འཁོར་བའི་གནས། ། བདག་གིས་བསགས་པའི་ལས་གང་གིས། ། བགྱིད་སྩལ་ཡི་རང་དུས་འདིར་བཤགས། ། ཕྱིན་ཆད་མི་བགྱིད་སྡོམ་པ་གཟུང་། ། རྒྱལ་བ་སྲས་སོགས་དགེ་རྩ་བཞི། ། འགྲོ་གཞན་ལེགས་བྱས་གང་ཡིན་པ། ། དེ་དག་ཀུན་ལ་རྗེས་ཡི་རང་། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བདག་གིས་བསྔོ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ། ། བདག་གིས་དུས་འདིར་སྐྱབས་སུ་གསོལ། ། ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་བཅད་པ་དང་། ། དགེ་བའི་ཚོགས་མང་སྤེལ་བའི་ཕྱིར། ། བྱང་ཆུབ་བདེ་ཆེན་དོན་བསྐྱེད་ནས། ། འགྲོ་རྣམས་དེ་རིང་དོན་དུ་གཉེར། ། སངས་རྒྱས་གྱུར་ནས་བདག་གིས་ནི། ། འགྲོ་རྣམས་སྲིད་པའི་གནས་ནས་གནོན། ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་བཅས་པ་སློབ་མའི་སྙིང་གར་བཞག་སྟེ། ཨོཾ་བདེ་གཤེགས་ཀུན་གྱིས་ཁྱོད་ཉིད་ནི། ། དེ་རིང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ན། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་ཆེན་འདི། ། དཀྱིལ་འཁོར་དག་ཏུ་མ་ཞུགས་ཤིང་། ། དད་པ་མེད་པའི་མི་རྣམས་ལ། ། ནམས་ཀྱང་སྨྲ་བར་བྱ་བ་མིན། །

"O Protector, please lead me into the supreme city of great liberation," he says. Then, he speaks again: "In this great, delightful maṇḍala, the abode of all the Victors, the great city of the essence, I shall lead the disciples in." Then, the Action Vajra (Karmavajra) takes the disciple by the right hand and, reciting "Oṃ sarvayogacittam utpādayāmi hūṃ," leads them inside the curtain. Placing them at the eastern gate of the maṇḍala, he says: "Oṃ! Whatever karma I have accumulated while dwelling in saṃsāra since beginningless time, I confess it all now, having performed, caused others to perform, or rejoiced in it. From now on, I shall maintain the vow not to commit it again. I rejoice in the four roots of virtue of the Victors, their Sons, and others, as well as whatever wholesome deeds other beings have performed. I dedicate all of these toward great enlightenment. In the Buddha, the Dharma, and the Saṅgha, I take refuge at this time. In order to sever the afflictions and suffering and to increase the vast collection of virtue, I generate the aspiration for the great bliss of enlightenment and strive for the sake of all beings today. Having become a Buddha, I shall deliver all beings from the states of existence." Then, placing the vajra together with a garland of flowers at the disciple's heart, he says: "Oṃ! Today, when all the Sugatas have bestowed their blessings upon you, you must never speak of this great secret of the Tathāgatas to those who have not entered the maṇḍala or to those who lack faith."

ཨོཾ་སུ་ར་ཏེ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཧོ་སིདྡྷི་བཛྲ་ཡ་ཐཱ་སུ་ཁཾ། ཨོཾ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། སྙིང་ལ་ཡང་དག་ཞུགས་མཛད་དེ། ། གལ་ཏེ་ཚུལ་འདི་སྨྲས་ན་ནི། ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དྲལ་ཏེ་གཤེགས། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ས་མ་ཡ་ཨུ་ད་ཀ་ཋ། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དམྱལ་བའི་ཆུ། ། དམ་ཚིག་འདས་ན་སྲེག་པར་བྱེད། ། དམ་ཚིག་བསྲུངས་ན་དངོས་གྲུབ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩི་ཆུ་འདིས་འགྲུབ། ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་སརྦ་པཉྩ་ཨ་མྲྀ་ཏ་ཧཱུཾ། བཛྲ་ཨུ་ད་ཀ་ཏ་ཧྲི་ཋ། དེ་རིང་ཕྱིན་ཆད་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ང་ཡིན་པས། ། གང་ཞིག་བསྒོ་བའི་ལས་རྣམས་བྱོས། ། དེ་ལ་བརྙས་པར་མ་བྱེད་ཅིག། གལ་ཏེ་ཅུང་ཞིག་བརྙས་བྱས་ན། ། དུས་མིན་འཆི་ཞིང་དམྱལ་བར་ལྷུང་། ། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཐུགས། ། སྐུ་དང་གསུང་འཕྲུལ་ལས་མཛད་པ། ། ཕྱག་རྒྱའི་ཆོ་ག་གང་དག་གིས། ། དེ་རིང་བདག་ལ་དབབ་ཏུ་གསོལ། ། ཞེས་བརྗོད་དེ། སློབ་མའི་སྙིང་གར་བདེ་གཤེགས་བཞུགས་པ་དང་། བདུད་རྩི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས། དངོས་གྲུབ་སྦྱིན་ཞིང་དམ་ཚིག་བསྒྲག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྙིང་ག་དང་། རྐང་མཐིལ་དང་། མགྲིན་པ་དང་། སྤྱི་བོ་རྣམས་སུ་འབྱུང་བའི་ས་བོན་གྱི་མཚན་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡང་། སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧཱུཾ། ཞེས་པས་བསྲུང་ཞིང་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ཏེ། ཨོཾ་ཛྙཱ་ན་ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ་སྟཾ་བྷ་ཡ་ར་ར་ར་ར་ཙ་ལ་ཡ་ཙ་ལ་ཡ་ཧཱུཾ་ཨཱ་ཧ་ཛྷཻཿ། ཞེས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བརྗོད་དོ། ། ནམ་ཞིག་ཡེ་ཤེས་བབས་པའི་ཚེ་ནི་སྐུ་དང་། གསུང་དང་། ཐུགས་ཀྱི་རྟགས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །

OṂ SURATE SAMAYA STVAṂ HO SIDDHI VAJRA YATHĀ SUKHAṂ. OṂ, Vajrasattva, today you have truly entered into your heart. If you speak of this way, it will immediately tear [your heart] and depart. OṂ MAHĀSAMAYA UDAKA ṬHA. This is your hell-water. If you transgress the samaya, it will burn you. If you guard the samaya, the siddhis will be accomplished by this water of vajra nectar. OṂ ĀḤ HŪṂ SARVA PAÑCA AMṚTA HŪṂ. VAJRA UDAKA TA HRĪ ṬHA. From this day forward, I am your Vajrasattva. Perform whatever tasks I command. Do not treat me with contempt. If you treat me with even the slightest contempt, you will die an untimely death and fall into hell. The wisdom mind of all the Victors, which performs the emanations of body and speech—by whatever mudrā rituals, I pray, let [the wisdom] descend upon me today. Having said this, one should visualize the Sugatas residing in the disciple’s heart and, by blessing the nectar, grant the siddhis and proclaim the samaya. Then, one should meditate on the maṇḍalas of the seed-syllable signs arising at the heart, the soles of the feet, the throat, and the crown. Then again, with "SUMBHANI SUMBHANI HŪṂ," one should protect [the disciple] and ring the vajra and bell. Recite "OṂ JÑĀNA ĀVEŚAYA STAMBHAYA RA RA RA RA CALAYA CALAYA HŪṂ Ā HA JHAIḤ" one hundred and eight times. When the wisdom descends, the signs of body, speech, and mind will appear.

རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བདེན་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། མགོན་མཆོག་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར། ། སློབ་མའི་མཆོག་འདི་གཞུག་པར་བགྱི། ། རིགས་ཀྱི་ལྷ་ཡི་བྱེ་བྲག་དང་། ། བསོད་ནམས་གང་ཡིན་དེ་བཞིན་ཤོག། དེ་བཞིན་དངོས་གྲུབ་མཚན་པ་དག། སྙིང་པོའི་གནས་འདིར་ལེགས་པར་སྟོན། ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་བརྟགས་ཏེ། དེས་རང་གི་ལས་དག་གྲུབ་པར་ཤེས་སོ། ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དོར་ཏེ། ། ཨོཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོཿ། ཞེས་པས་ལྷ་གང་ལ་བབས་པ་དེ་ཡི་དམ་དུ་བླང་བར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་གཙོ་བོ་ལ་བབ་ན་ནི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་ཅིང་། བར་མཚམས་དག་གིས་ནི་འབྲིང་གི་ལས་འགྲུབ་ལ། ར་བ་ལས་འདས་པ་དག་གིས་ནི་སླར་བསྐྱར་ཏེ་ལན་གསུམ་དུ་དོར་ཞིང་། གང་ཞིག་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མ་བབ་པ་དག་ནི་ཆུས་ཤིས་པར་བྱས་ཏེ་སླར་གཏང་བར་བྱའོ། ། ཡང་ཕྲེང་བ་དེ་བླངས་ཏེ་སློབ་མའི་མགོ་ལ་བཅིངས་ནས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཕྲེང་བ་འདི་དང་མི་འབྲལ་བར་གྱིས་ཤིག། ཨོཾ་རཏྣ་མཱ་ལེ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཏྲཱཾ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། ཡི་གེ་ཨོཾ་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་གསེར་གྱི་ཐུར་མ་ཕྲས་མཚན་པས་དྲི་མ་བསལ་ནས། ཨོཾ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱི། ། མིག་འབྱེད་པར་ནི་བརྩོན་པར་མཛད། ། སྒྲིབ་གཡོགས་ལིང་ཐོག་ཀུན་བསལ་ནས། ། རྡོ་རྗེ་མིག་ནི་བླ་ན་མེད། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཙཀྵུ་ཛྙཱ་ན་པྲ་བེ་ཤ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་དོ། ། གདོང་གཡོགས་བསལ་ནས། དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྒོ་དབྱེ་སྟེ། བུ་ཁྱོད་དཀྱིལ་འཁོར་ལེགས་པར་ལྟོས། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། ཕྲེང་བ་གང་ལ་བབ་པ་ནི། །

The Vajra Master should recite the declaration of truth: "In this supreme secret maṇḍala of the Protector, I shall initiate this most excellent disciple. May the specific deity of their family, And whatever merit they possess, be revealed accordingly. Likewise, the signs of the siddhis Are clearly shown in this place of the essence." Having spoken thus, one examines the distinctions of color and shape to know which of their own karmas will be accomplished. Then, the flower garland is cast into the maṇḍala with: OṂ PRATĪCCHA VAJRA HOḤ By this, whichever deity the flower falls upon is to be taken as the yidam. If it falls upon the central deity, the supreme siddhi is accomplished; if it falls upon the intermediate sections, the middling activities are accomplished; if it falls outside the enclosure, it should be cast again three times. If it does not fall upon the maṇḍala at all, it should be purified with water and returned. Then, taking that garland and binding it upon the disciple's head, one says: "O Great Being, do not be separated from this garland!" OṂ RATNAMĀLE ABHIṢIÑCATRAṂ Having cleared away the stains with a golden probe marked with the letter OṂ, one says: "OṂ, Vajrasattva himself Exerts himself to open your eyes. Having cleared away all the cataracts of obscuration, The Vajra eye is unsurpassed." OṂ VAJRA CAKṢU JÑĀNA PRAVEŚA PHAṬ Having removed the face veil, the door is opened to show the maṇḍala: "Son, look well upon the maṇḍala! In the supreme city of great liberation, Whichever deity the garland fell upon..."

དེ་ཉིད་ཁྱོད་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་ལྷ། ། ཞེས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྩམས་ཤིང་གཙོ་བོའི་བར་དུ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ལྷ་དང་སློབ་དཔོན་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་དག་མྱོས་པར་བྱས་ནས། སློབ་དཔོན་ལ་སེམས་དད་པའི་སྒོ་ནས་བདག་གི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟར་ལགས་པ་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེར་སླར་བརྗོད་པ། བུ་ཁྱོད་དད་པ་རབ་ཏུ་བསྐྱེད། ། དཀྱིལ་འཁོར་བཟང་པོ་འདི་ལ་ལྟོས། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་བའི། ། མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མའི་རིགས་མཆོག་འཛིན། ། འགྲོ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀུན་དང་། ། དངོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་འགྱུར། ། དམ་ཚིག་ཏིང་འཛིན་རྗེས་ཆགས་དང་། ། གསང་སྔགས་སྙིང་པོ་འཛིན་པར་གྱིས། ། ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་དོན་དུ། སློབ་མ་ཡོན་དང་བཅས་པས་གསོལ་བ་གདབ་སྟེ། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་གསང་བའི་ལམ། ། འགྲོ་བ་སྐྱོབ་ལ་གཟི་བརྗིད་ཅན། ། མཁའ་འགྲོ་མ་ཡི་འཁོར་ལོ་མཆོག། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས། ། དེ་རིང་དབང་བསྐུར་གནང་བ་ཡི། ། དུས་ལ་བབ་པར་འོས་པ་ལགས། ། དཔའ་བོ་ཆེན་པོས་མི་ལྡོག་པའི། ། དབང་བསྐུར་རིམ་བཞིན་བདག་ལ་སྩོལ། ། རིག་པ་ཆེན་པོས་ལས་བསྒྲུབས་ནས། ། དངོས་གྲུབ་མཆོག་རྣམས་ཤིས་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བདག་གིས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གཟུང་། ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་དྲུང་དུ། ཁྲུ་དོ་ཙམ་གྱིས་ཆོད་པར་དབང་སྟེགས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྟེ་བ་དང་མཉམ་པར་བརྩིགས་ཏེ།

"This very one is the deity of your family." Thus, beginning from the eastern gate and continuing up to the central deity, the names of the deities should be revealed. Following that, having intoxicated the deities, the preceptor, and the yogins with a feast of offerings such as food and drink, one should say to the preceptor with a mind of faith: "Please show me my own lot." To that, the preceptor should reply: "Son, generate supreme faith! Behold this excellent maṇḍala! It holds the supreme family of the Ḍākinī-Māyā, The union of all the Buddhas. All the excellences of beings And all phenomena will be manifest. Through samaya, meditative absorption, and passion, Hold the essence of the secret mantra!" Then, for the purpose of conferring the empowerment, the disciple, together with the ritual fee, should make this supplication: "The secret path of all the Victors, Majestic in protecting beings, The supreme wheel of the Ḍākinīs, The source from which all qualities arise— Today, the time has come To grant the empowerment. Great Hero, please bestow upon me The irreversible empowerment in its proper sequence. Having accomplished the activities through great awareness, May the supreme siddhis be auspicious! For the sake of all sentient beings, I shall take up the role of a Vajra Preceptor." Then, at the eastern gate, a consecration platform should be constructed at a distance of about two cubits, level with the center of the maṇḍala.

པདྨ་འདབ་བརྒྱད་སྒོ་དང་བཅས་པ་བྲིས་ནས། སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་པདྨས་མཚན་པའི་གདན་ལ་བཤམ་ཞིང་སློབ་མ་བཞག་སྟེ། འཕན་གདུགས་དང་། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་དང་། གོས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མཛེས་པར་བྱས་ནས། སྤོས་ཆུས་སྦྱངས་ཏེ། ཡུངས་ཀར་གྱི་སྦྱིན་སྲེག་དང་། ཀུ་ཤའི་ཆུས་ཤིས་པའི་ཆོ་ག་བྱའོ། ། ཡང་བདུད་རྩི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཆུ་འཐོར་ཞིང་། རྟ་མཆོག་གི་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུངས་ནས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་སྦྱང་བར་བྱ་ཞིང་། ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ལས་རིགས་ཀྱི་ལྷར་བསྐྱེད་དེ། མཆོད་དབྱངས་དང་། རོལ་མོའི་སིལ་སྙན་དུ་བཅས་པས་བུམ་པའི་ནང་ནས་ཆུ་བླངས་ཏེ། དུང་ཆོས་ལ་སོགས་པར་བླུགས་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཏིལ་གྱི་གོང་བུ་བཞིན་གང་བའི། ། རྒྱལ་བའི་བུམ་པ་བཟུང་ནས་ནི། ། འདི་གཉིས་ལ་ནི་བླུགས་བྱས་ལས། ། བག་ཆགས་མ་ལུས་དག་གྱུར་ཅིག། ཅེས་ཕྱིའི་བུམ་པའི་ཆུས་ཁྲུས་བྱས་ནས། ཡང་ས་བོན་གྱི་གསང་སྔགས་ལས་བྱུང་བའི་ལྕགས་ཀྱུས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཀུག་སྟེ། མདུན་རོལ་དུ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཞག་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རོལ་པ་མཛད་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཆུ་རྒྱུན་གྱིས་ལྷའི་བུམ་པ་བཀང་སྟེ། གར་དང་དབྱངས་སུ་བཅས་པས་ཕྱོགས་བཞི་ནས་ཁྲུས་མཛད་དོ། ། ཨོཾ་ལྷ་ཡི་ཆུ་ནི་དག་པ་ཡིས། ། རྡོ་རྗེ་གསང་གསུམ་གནས་ལས་བྱུང་། ། རིག་པའི་ལྷ་མོ་ཚོགས་ལྡན་པའི། ། རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི། ཞེས་བརྗོད་དོ། །

Having drawn an eight-petaled lotus together with its gates, one should arrange a seat marked with a lotus upon a lion throne and place the disciple there. Adorning it beautifully with banners, parasols, flower garlands, precious ornaments, and various garments, one should purify it with scented water. Then, one should perform the auspicious ritual with a fire offering of white mustard seeds and water from kuśa grass. Furthermore, one should sprinkle water consecrated as nectar, protect it with the mantra of Hayagrīva, and purify it with the three syllables. From the nature of the utterly pure dharmatā, one should generate the deity of the family. Accompanied by melodic offerings and the resonance of musical instruments, one should take water from within the vase, pour it into the conch and other vessels, and recite these verses: "Holding the Victorious One’s vase, which is filled like a cluster of sesame seeds, by pouring this water upon these two, may all habitual tendencies be purified without exception." Having performed the ritual bathing with the water of the outer vase, one should then summon the wisdom maṇḍala with a hook arising from the secret mantra of the seed-syllable. Placing it upon a moon maṇḍala in front, one performs the play of non-duality. Filling the deity’s vase with the stream of bodhicitta water, one performs the bathing from the four directions accompanied by dance and song: "Oṃ! By the pure water of the gods, arising from the abode of the three vajra secrets, and possessing the assembly of knowledge goddesses, may it become of a single nature." Recite: "Oṃ vajra abhiṣiñcāmi." (Oṃ, I consecrate with the vajra.)

དེས་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་བསྐྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོན་ཏེ། ཆུའི་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱུ་ལས་བྱས་པའམ། གཞན་དག་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡང་རུང་སྟེ། དབུ་རྒྱན་རྩེ་ལྔ་པ་སངས་རྒྱས་ལྔའི་མཚན་མ་དང་། དར་དཔྱངས་སུ་བཅས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་བསྔགས་པ་ཡི། ། རིན་ཆེན་ལས་བྱུང་དབུ་རྒྱན་ཆེན། ། ཐོར་ཚུགས་ཅོད་པན་གྱིས་བརྒྱན་པའི། ། དར་དཔྱངས་དབང་བསྐུར་སྦྱིན་པར་བྱ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ད་ར་ཏ་ཀ་བཛྲ་ཨ་ར་ལི་ཧོ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཏྲཱཾ། ཞེས་བརྗོད་ནས། དེའི་རྗེས་ལ་ཐོད་པའི་མཚན་མ་དྲུག་དང་བཅས་པའི་དར་དཔྱངས་ཀྱིས་བཅིངས་ཏེ། ཨོཾ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྟགས། ། ཐོད་པའི་ཕྲེང་བའི་དབུ་རྒྱན་གྱིས། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདག་སྔོན་བསྐྱེད། ། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚན་མའི་རྟགས། ། ཧཱུཾ་བཛྲ་ཀ་པཱ་ལ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི། དེས་ནི་སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དབུ་རྒྱན་གྱིས་དབང་བསྐུར་བའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་རྣམ་པར་སྦྱང་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ། ལག་པ་གཡས་པར་གསོར་ཞིང་། སློབ་མའི་སྙིང་གར་གཏུགས་ཏེ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་གསང་བ་ཆེན་པོའི་དོན། ། དེ་རིང་ཁྱོད་ལ་དབང་བསྐུར་ཏེ། ། རབ་ཏུ་གྲུབ་ཕྱིར་གཟུང་བར་གྱིས། ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། སློབ་མའི་ལག་པ་གཡས་པར་གཏད་ནས་ལན་གསུམ་གསོར་ཏེ་ཐུགས་ཀར་བཟུང་ངོ་། །

This demonstrates the essence of the bodhicitta of the Blessed One Akṣobhya, whose nature is the mirror-like wisdom (ādarśa-jñāna), and thus the water empowerment is conferred. Then, having consecrated a five-pointed crown—whether made of precious materials or any other substance—bearing the symbols of the five buddhas and accompanied by silk streamers, it should be bestowed with this verse: Oṃ, this great crown made of jewels, Praised by all the buddhas, Adorned with a topknot and diadem, I bestow the empowerment of the silk streamers. Oṃ vajra dharatāka vajra arali ho abhiṣiñca trāṃ. Having said this, it is then bound with silk streamers together with the six skull symbols: Oṃ, the sign of the wisdom of all buddhas, By this crown of the garland of skulls, I generate myself as Vajrasattva; The sign of the symbol of the wisdom of awareness. Hūṃ vajra kapāla abhiṣiñcāmi. This is the crown empowerment, the essence of the bodhicitta of the glorious Vajrasūrya, whose nature is the discerning wisdom (pratyavekṣaṇā-jñāna). Then, having purified and consecrated a five-pointed vajra, it is brandished in the right hand and touched to the disciple’s heart: "This is the meaning of the great vajra secret of all buddhas. Today I empower you; hold it for the sake of supreme accomplishment." Oṃ vajrasattva abhiṣiñcāmi. Having said this, the vajra is placed in the disciple’s right hand, brandished three times, and then held at the heart.

ཨོཾ་ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་སེམས་དཔའ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དགའ་བ་ཆེ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཀུན་བདག་ཉིད། ། རྡོ་རྗེ་བསྙེམས་ཚུལ་བདག་པོའི་བདག། ཅེས་བརྗོད་ཅིང་དོན་བཞིན་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེས་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དཔལ་པདྨ་གར་གྱི་དབང་ཕྱུག་གི་ངོ་བོ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་རྡོ་རྗེའི་དབང་ངོ་། ། དེ་ནས་དྲིལ་བུ་སྦྱང་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དཀྲོལ་ཞིང་སློབ་མའི་ལག་པ་གཡོན་པར་གཏད་ལ། འདི་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་ཚོགས་ཀྱི། ། ཤེས་རབ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོར་བཤད། ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བཅང་བར་གྱིས། ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་རྒྱལ་བས་བཞེད། ། ཨོཾ་ཨ་དྷི་པ་ཏི་ཏྭཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྲིད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་བྲལ་བྱས། ། རང་བཞིན་དག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། ། དམ་པའི་སྲིད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར། ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟ་མཆོག་རོལ་པའི་ངོ་བོ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་དྲིལ་བུའི་དབང་ངོ་། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་གཉིས་གཟུང་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་ཏེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྦྱོར་བའི་འཕྲོ་འདུ་དང་བཅས་པར་སློབ་མའི་མགོ་བོར་བཞག་ནས། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་གང་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་རྣམ་དག་པས། ། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་ཉིད། ། དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་གང་དག་གང་། ། བདེ་མཆོག་སྒྱུ་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། ། ཨོཾ་དཔལ་ཆེ་གེ་མོ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི། བཛྲ་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཏ་ཡ་ཧོ་ཞེས་སོ། །

"Oṃ, the being without beginning or end is Vajrasattva, the great joy, Samantabhadra, the self of all, the lord of the vajra-pride gesture." Reciting this, one should contemplate the meaning accordingly. This is the vajra empowerment, which symbolizes the essence of the glorious Padmanarteśvara, the nature of the wisdom of equality. Then, having purified and blessed the bell, ring it and place it in the student's left hand, saying: "This is explained as the melody of insight belonging to the assembly of yoginīs. You should always hold it; the Victors intend it for supreme enlightenment." Recite: "Oṃ adhipati tvaṃ abhiṣiñcāmi." In order to demonstrate its purity, recite: "Existence is pure by its very nature; by its very nature, it is made free from existence. Sentient beings, pure by nature, will bring about the sublime existence." This is the bell empowerment, which symbolizes the essence of Hayagrīva, the nature of the all-accomplishing wisdom. Then, the Vajra Master displays the mudrā of holding both the vajra and the bell. Placing them upon the student's head while performing the radiation and absorption of the union of method and insight, he should recite this verse: "Oṃ, because all phenomena are utterly pure, they are the very nature of the Buddha's wisdom. Whatever is the domain of the senses is the very maṇḍala of the Illusory Cakrasaṃvara. Oṃ, glorious [Name], I empower you. Vajranāma abhiṣekata ya ho."

དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དཔལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ངོ་བོ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་མིང་གི་དབང་བསྐུར་བའོ། ། དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་བའི་ཕན་ཡོན་ནི། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་བའི། ། མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མའི་བདེ་མཆོག་ཀྱང་། ། རྒྱས་མི་ཐེབས་ཤིང་མི་རྨོངས་ཏེ། ། དེ་ལ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། ཞེས་སོ། ། དེ་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དང་པོར་མནའ་བསྒག་ཅིང་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གསུང་དབྱངས་གཅིག་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་བའི། ། སྡོམ་པ་ཉམས་པར་ཁྱེད་བྱེད་པ། ། ཇི་སྙེད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་འཛིན། ། ལྷ་རྣམས་དང་ནི་མི་དག་དང་། ། དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་སྒྲུབ་པ་པོ། ། དེ་དག་ལ་ནི་སྙིང་རིང་ནས། ། སྙིང་ལ་ཁྲག་ཆེན་འཐུང་བ་ཞིག། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་མ་ལུས་དོན། ། སྲིད་པ་ཤིན་ཏུ་དག་བྱའི་ཕྱིར། ། མི་འགོག་ཆོས་ཉིད་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། རྟག་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། ། རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སྤངས་ཤིང་། ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ནི་གཟིར་མི་བྱ། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བདེ་བར་སྤྱད། ། འདི་ནི་ཕྱི་དུས་སངས་རྒྱས་ཡིན། ། རྣལ་འབྱོར་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ། ། ཅིས་ཀྱང་མི་འཇིགས་དགའ་བར་གྱིས། ། སྡིག་མེད་སྟོབས་ཀྱིས་ཁྱེད་མ་འཇིགས། ། དམ་ཚིག་འདའ་བར་དཀའ་བའོ། ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་རྣམ་པ་གསུམ་རྒྱས་པར་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེས་ནི་སློབ་མ་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དུ་བྱ་ཞིང་།

This is the name empowerment, which symbolizes the essence of the glorious Vairocana, the nature of the wisdom of the expanse of phenomena (dharmadhātu). Regarding the benefits of such an empowerment: "Even the supreme bliss of the ḍākinī’s illusion, the union of all buddhas, cannot overwhelm it, nor can it delude it; it shall not be harmed." In order to bestow the commitments (samaya) and vows, one first administers an oath and grants the vows, spoken with the single melodic voice of all buddhas: "O you who would violate the vows of the union of all buddhas: as many buddhas as there are, and the bodhisattvas who hold the vajra, the gods, humans, and likewise the yogis and practitioners—they will feel deep resentment toward you and drink the great blood from your heart. For the sake of the welfare of the entire realm of sentient beings without exception, and in order to utterly purify existence, you must accomplish the state of permanence through the application of the unceasing nature of phenomena (dharmatā). Abandoning your own [ordinary] nature, do not torment yourself with asceticism. Enjoy bliss as you please; this is the buddha of the future. In all the enjoyments of yoga, be joyful without any fear. Do not fear through the power of sinlessness; the samaya is difficult to transgress." Having spoken thus, the three types of samaya of body, speech, and mind should be explained in detail. This concludes the ritual for empowering the disciple. Thereafter, one should be made a vajra master.

བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྲུབ་པར་འདོད་པས་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། མགོན་ཁྱོད་ཐུགས་རྗེའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་སློབ་དཔོན་དབང་བསྐུར་སོགས། ། བདག་གཞན་དོན་དུ་བྱ་བ་རྣམས། ། འགྲུབ་བྱེད་དབང་བསྐུར་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཞེས་པ་དང་། སླར་བརྗོད་པ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། ། ཟུང་ཤིག་ཡང་དག་གཟུང་བར་གྱིས། ། དེ་རིང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེ། ། སློབ་མའི་ཚོགས་རྣམས་བསྡུ་བར་མཛོད། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཉིད། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཕྱག་ན་བསྣམས། ། རྟག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་གཟུང་སྟེ། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་བཛྲ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་སཏྭ་ས་མ་ཡ་ཏིཥྛ། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། ཤེས་རབ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོར་བཤད། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་རྒྱལ་བས་བཞེད། ཨོཾ་བཛྲ་གྷཎྜེ་ཨ་ཨེ་ཥ་ཏྭཾ་དྷ་ར་ཡ་མི་ཧི་ཧི་ཧི་ཧི་ཧོཿ། ཡིད་ཀྱི་ལུས་ནི་བརྟན་པའི་ཕྱིར། ། དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱར་བརྗོད། ། ལུས་ཀུན་བརྟན་བྱེད་གང་ཞིག་ནི། ། ཕྱག་རྒྱར་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཡིན། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ་ཙིཏྟ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྟུལ་ཞུགས་རྣམ་པ་གསུམ་བྱིན་ནས། མཆོད་པའི་ཚོགས་དང་། བསྟོད་པའི་གར་ཐབས་ཀྱིས་ལྷ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྗེས་སུ་གནང་བ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གཞན་དོན་སྒྲུབ་ལས་ཀྱི་ཚོགས། ། ཐུན་མོང་འབྲིང་པོ་མཆོག་གྱུར་པའི། ། ཞི་རྒྱས་དབང་དྲག་དགུག་པ་དང་། ། སྡང་གནོན་རེངས་པའི་ལས་ཀུན་དང་། ། དབྱེ་རྨོངས་བསྐྲད་པའི་ཆོ་ག་རྣམས། །

Those who wish to accomplish the welfare of themselves and others should offer this prayer to the guru: "O Protector, through the grace of your compassion, Grant me the empowerment to perform The activities for the benefit of myself and others, Such as the maṇḍala and the master empowerment." Then, it is said again: "Hold the vajra, the bell, and the great mudrā; Grasp them perfectly. Today, as a great Vajra Master, Gather the assembly of disciples. This is the very essence of all Buddhas, Held in the hand of Vajrasattva. You too must always hold it; Firm in the conduct of Vajrapāṇi. OṂ MAHĀVAJRA HŪṂ. OṂ SARVA-TATHĀGATA-VAJRASATTVA-SAMAYA TIṢṬHA. This is explained by all the Buddhas As the melody of insight. You too must always wear it; This is the supreme awakening desired by the Victors. OṂ VAJRA-GHAṆṬE A EṢA TVAM DHĀRAYĀMI HI HI HI HI HOḤ. To stabilize the mental body, It is called the samaya-mudrā. That which stabilizes the entire body Is renowned as the [karma-]mudrā. OṂ MAHĀ-KĀYA-VĀK-CITTA-VAJRA-SAMAYA HŪṂ." Having thus bestowed the three types of conduct, one should please the deities with a multitude of offerings and the dance of praise. Then, the authorization should be granted: "The collections of activities for accomplishing the welfare of self and others— The common, the middling, and the supreme: The rites of pacifying, enriching, magnetizing, and wrathful; All activities of summoning, subduing, and paralyzing; And the rituals of separating, bewildering, and expelling."

ཐོགས་པ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་གྱིས། ། རལ་གྲི་མིག་སྨན་ས་འོག་དང་། ། ཐོག་མེད་མི་འབྱིན་སྐས་འཛེག་དང་། ། གསར་འགྱུར་རིལ་བུ་ཉི་ཟླ་གཟུང་། ། ཆར་དབབ་ལ་སོགས་ལས་ཀྱི་ཚོགས། ། རྣམ་ཤེས་སྒྲུབ་དང་ཡེ་ཤེས་སྒྲུབ། ། ཕྱག་རྒྱ་ཤེས་པའི་དོན་སྒྲུབ་དག། ཐམས་ཅད་དངོས་གྲུབ་འགྲོ་བ་ཡི། ། དོན་ཉིད་ཡང་དག་སྤྱོད་པར་གྱིས། ། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་གནས་འཇུག་ཅིང་། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཆོག་ཡོན་ཏན་རྒྱན། ། ཕྲིན་ལས་བདག་གཞན་གནས་སྦྱོར་བའི། ། མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ། ། ཅེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མིག་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མིག་མཁན་རྒྱལ་པོ་ཡིས། ། མིག་ནད་ལིང་ཏོག་བསལ་བ་ལྟར། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་མི་ཤེས་པའི། ། ལིང་ཏོག་རྒྱལ་བས་སེལ་བར་མཛད། ། ཨོཾ་བཛྲ་ནཻ་ཏྲ་ཨ་བ་ཧ་ར་པ་ཊ་ལཾ་ཧྲཱིཿ། ཆོས་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། ། དག་ཅིང་གསལ་ལ་དྲི་མ་མེད། ། གཟུང་འཛིན་རྣམ་བྲལ་བརྗོད་མེད་དུ། ། རྒྱུ་དང་ལས་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང་། ། རང་བཞིན་མེད་ཅིང་དག་མེད་པ། ། ཆོས་རྣམས་དེ་བཞིན་ཤེས་བྱས་ནས། ། སེམས་ཅན་དོན་ནི་ཡང་དག་བྱོས། ། དེས་ན་སངས་རྒྱས་སྲས་སུ་སྐྱེ། ། ཞེས་བརྗོད་དེ་མིག་ཕྱེ་བའི་རྗེས་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ལ་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པར་གནང་བའོ། ། ཡང་དོན་དམ་པ་དང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། ། ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད། ། ནམ་མཁའ་དག་དང་མཉམ་སྦྱོར་བས། ། ཀུན་མཆོག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གསལ། ། ཨོཾ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མེ་ལོང་བཞིན། །

Accomplish them without obstruction: the sword, eye medicine, and the underworld; the unobstructed, the non-extracting, and the ladder-climbing; the alchemy of transformation, the pill, and the seizing of the sun and moon; the rites for causing rain and so forth; the accomplishment of consciousness and the accomplishment of wisdom; and the accomplishment of the purpose of knowing the mudrās. Practice the authentic conduct of all these siddhis for the sake of beings. Enter the abode of all the Victors, adorned with the qualities of the supreme body, speech, and mind. Accomplish the siddhi of the ḍākinī-illusion, which joins oneself and others to the state of enlightened activity. Thus it is said. Then, as before, the eyes are to be opened: "Just as the King of Eye-Physicians removed the cataracts of eye disease, so the Victors have removed the cataract of ignorance from you, my son. OṂ VAJRA NETRA AVAHARA PAṬALAṂ HRĪḤ. All phenomena are like reflections: pure, clear, and stainless. Free from subject and object, inexpressible, they arise entirely from causes and karma. Having understood that phenomena are thus—without intrinsic nature and without impurity—truly act for the benefit of sentient beings. In this way, you will be born as a child of the Buddhas." Having spoken thus, after the eyes are opened, permission is granted to engage with all phenomena as they appear, conventionally like an illusion. Furthermore, in order to show the characteristics of how the ultimate and the yidam deity abide: "All things have the characteristic of space, and space itself has no characteristic. Through union with the purity of space, the supreme equality of all is revealed. OṂ Vajrasattva is like a mirror." Thus it is said.

དག་ཅིང་གསལ་ལ་རྙོག་པ་མེད། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ནི་སྙིང་ལ་ཞུགས། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རང་ཉིད་གཙོ། ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྟན་པར་བྱའོ། ། ཡང་ལྷ་མོ་བདེ་མཆོག་མས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་མདའ་གཞུ་བྱིན་ཏེ། ཕྱོགས་བཞི་དང་སྟེང་འོག་ཏུ་འགེངས་ཤིང་འཕེན་པའི་ཚུལ་བྱས་ནས། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གདན་ལ་འདུག་སྟེ། ལག་པ་གཡས་པར་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་གླེགས་བམ་སྦྱིན་ཞིང་། གཡོན་པར་དུང་བྱིན་ཏེ་སྒྲ་བསྒྲག་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་ལས་རྣམས་ཀྱིས། ། སེམས་ཅན་དོན་ཀུན་མཉམ་སྦྱོར་ཞིང་། ། འཁོར་བའི་རྒྱུན་གཅོད་མྱ་ངན་འདས། ། ཨོཾ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་བསྐོར། ། ཐེ་ཚོམ་རྟོག་ཚོགས་གཅོད་མཛད་པའི། ། ཆོས་ཀྱི་དུང་གི་སྒྲ་བསྒྲགས་པས། ། གསང་སྔགས་གསང་ཆེན་སྙིང་པོའི་དོན། ། སྣོད་ལྡན་ཀུན་ལ་རབ་ཏུ་ཤོད། ། དེས་ནི་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ། ། ཕན་འདོགས་དྲིན་ལེན་མཛད་པ་ཡིན། ། མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས། ། ཁྱོད་ལ་རྟག་ཏུ་བསྲུང་བར་མཛད། ། ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་རིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་བསྐོར་བར་གནང་བ་སྦྱིན་པ་ནི། ། མདོར་ན་འཇིག་རྟེན་ཁམས་རྣམས་སུ། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། ཇི་ལྟར་འདུལ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ། ། རྡོ་རྗེའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་དུ་གསོལ། ། ཞེས་རིགས་ལྔའི་གནས་སུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། ད་ནི་ལུང་བསྟན་པ་ལས། དང་པོ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྒོ་བ་ནི། འདི་ལྟར་ང་ཡིས་ཁྱོད་ལུང་བསྟན། ། རྡོ་རྗེ་དཔལ་ལྡན་གསང་བའི་བདག།

"Pure, luminous, and untroubled, It has entered into your heart, my son. Vajrasattva himself is the sovereign." Having spoken thus, the meaning of that should be explained. Furthermore, the goddess Saṃvara bestows a bow and arrow, and the disciple performs the manner of drawing and shooting them toward the four directions, above, and below. Then, sitting upon a seat blessed by the goddess Dharmacakra, the teacher places a volume of the Śrī-sarvabuddhasamāyoga in the right hand and a conch in the left, and the sound of the conch should be blown: "Oṃ! Through the activities of the six perfections, May you act in equal union for the benefit of all sentient beings. Severing the stream of saṃsāra, you reach nirvāṇa. Oṃ! Turn the great wheel of Dharma! You who sever the mass of doubts and conceptual thoughts, By sounding the conch of the Dharma, Proclaim the meaning of the essence of the great secret mantra To all who are worthy vessels. Thus, you shall bring benefit And repay the kindness of all the Victors. The ḍākinīs of the illusory maṇḍala Shall protect you at all times." After that, the permission to turn the maṇḍalas of the five families is granted: "In brief, for the sake of sentient beings Throughout the realms of the world, In whatever various ways they are to be tamed, I pray that you turn the vajra wheel." This should be applied to the locations of the five families. Now, regarding the prophecy, first the preceptor gives the command: "In this way, I prophesy for you: O glorious Vajra Lord of Secrets..."

དངོས་པོ་མཆོག་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། སྲིད་པའི་ངན་འགྲོ་གནས་ལས་གྲོལ། ། ཀྱེ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ། བྷུརྦྷུ་བ་སྭཿ། དེའི་རྗེས་ལ་དུས་གསུམ་(གྱ་,གྱི་)རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཕྱོགས་བཅུ་ནས་གསུང་དབྱངས་མཐུན་པའི་སྒྲ་སྐད་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་དེ། ཀྱེ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱི་སྲིད་པ་ཐ་མ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གསང་བ་བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐུས་རིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཆགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་དང་འབྲལ་བར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་དག་གི་ལས་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ལྟ་བུའི་སྡིག། ཁམས་གསུམ་ན་ནི་གཞན་མེད་དེ། ། དེ་བས་འདོད་ལ་ཆགས་བྲལ་བར། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ནམ་ཡང་བྱ་བ་མིན། ། མ་ཧཱ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། དེ་རིང་དཀྱིལ་འཁོར་སློབ་དཔོན་དང་། ། སྔགས་སོགས་རྒྱུད་རྣམས་འཛིན་པར་འགྱུར། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ། ལྷ་རྣམས་ཀུན་གྱིས་མཐུན་པར་གསུངས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་རྗེས་བརྩེ་བར། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བྲིས། ། རྩེ་གཅིག་ནན་ཏན་བསྐྱེད་ནས་ནི། ། སྒྲུབ་པ་པོ་རྣམས་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར། ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེས་ནི་ལུང་བསྟན་པའོ། ། ད་ནི་དབུགས་དབྱུང་བའི་ཕྱིར། དང་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བའི་ཕན་ཡོན་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར། ། ཞུགས་ཤིང་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པས། ། སྡིག་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། ། ཁྱེད་རྣམས་རབ་ཏུ་དགེ་བར་གནས། ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་དོན་བཞིན་དུ་སྤྱད་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར།

In order to accomplish the supreme reality, one is liberated from the states of miserable rebirth within existence. "O Tathāgata named so-and-so, bhūr bhuvaḥ svaḥ!" Following that, the Victors of the three times also grant a prophecy from the ten directions with a single, harmonious voice: "O son of noble family, this is your final existence. By entering the unsurpassed secret vehicle, through the power of the Great Seal and the secret mantra, you shall abide within the maṇḍala of the family. You must not separate from the two kinds of passion; you should apply yourself to their activities. There is no sin in the three realms equal to being free from passion. Therefore, you must never become free from passion for desire. Mahāsamaya hūṃ phaṭ! Today you shall become a master of the maṇḍala and a holder of the tantras, such as the mantras. This is the consensus declared by all the Buddhas, Bodhisattvas, and deities. Out of compassion for all sentient beings, draw the maṇḍala according to the ritual. With one-pointed diligence, apply the practitioners to the tantras." Thus it is said. This is the prophecy. Now, in order to grant encouragement, the benefits of first seeing the maṇḍala shall be stated: "By entering and seeing this most secret maṇḍala, and so forth, you are completely liberated from all sins and shall abide in supreme virtue." Thus it is said. Then, in order to show the benefits of practicing according to the meaning:

གཟེངས་བསྟོད་པ་ནི། བདེ་ཆེན་ཐེག་པ་འདི་ལ་ནི། ། ཕྱི་ནས་འཆི་བ་ཡང་མེད་ཅིང་། ། མཚུངས་མེད་ཐུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ། ཅིས་ཀྱང་མི་འཇིགས་དགའ་བར་གྱིས། ། སྲིད་པ་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ནས། ། སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་འདས་སོ། ། ད་ནི་དེ་དག་གི་དམ་ཚིག་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡོང་མི་སྤང་། ། རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། ། གང་ཞིག་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་འགྱུར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། དམ་པའི་ཆོས་དག་མི་སྨད་ཅིང་། ། མ་གུས་སྤང་ཞིང་དོར་མི་བྱ། ། མི་ཤེས་སྣོད་མིན་རྨོངས་པ་ལ། ། ནམ་ཡང་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་མི་སྤང་སྟེ། ། སློབ་དཔོན་དག་ལ་གུས་པར་གྱིས། ། ཞེས་པའི་དོན་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཐོབ་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། ཁམས་གསུམ་གྱི་ནི་རྒྱལ་སྲིད་ཆེ། ། བདག་པོ་རྒྱལ་ཆེན་དབང་བསྐུར་ཞིང་། ། བདུད་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལས་རྒྱལ་བར། ། གྲོང་ཁྱེར་མཆོག་ཏུ་ཞུགས་པ་ཡིན། ། འདི་ཡིས་ཁྱེད་རྣམས་དུས་འདི་རུ། ། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། དབང་བསྐུར་རྗེས་ཐོབ་དབུགས་ཕྱུང་བས། ། སློབ་མ་ཡོན་ཏན་བདག་པོར་འགྱུར། ། སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་དམ་ཚིག་ལྡན། ། བརྟན་གཡོའི་མཐའ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། ། ལམ་མཆོག་འཇུག་སྟོབས་དབུགས་ཕྱིན་ཏེ། ། ངན་པའི་གནས་ངན་ཀུན་སྤངས་པའོ། ། ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གདམས་ངག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་གྲུ་བཞི་པར་གནས་པས།

The encouragement is as follows: "In this vehicle of great bliss, there is no death hereafter, nor will one become an incomparable sage. Be joyful, for there is nothing to fear. From the utterly pure state of existence, one has transcended the suffering of existence." Now, their samaya (vows) shall be explained: "Never abandon the bodhicitta. The great mudrā called 'Vajra'—by merely generating it, one will undoubtedly become a Buddha. Do not disparage the sublime Dharma; do not treat it with disrespect, abandon it, or cast it aside. Never reveal it to those who are ignorant, unsuitable vessels, or deluded. Do not abandon the vajra and bell; be respectful toward the masters." The meaning of these points should be taught. Thus, the benefits of obtaining the master empowerment are: "The great sovereignty of the three realms, the empowerment of the great king as lord, victory over all maras, and entry into the supreme city. By this, at this very moment, there is no doubt that you will attain Buddhahood. Having received the empowerment and the subsequent consolation, the disciple becomes a master of qualities. The master, possessing wisdom and samaya, is completely liberated from the extremes of the stable and the moving. Having gained the strength to enter the supreme path and received consolation, all base and evil states are abandoned." Thus it should be said. Then, in order to show the oral instructions, the suchness of the maṇḍala and the suchness of the deity should be taught. Regarding that, first, the definition of the maṇḍala is that it abides as a square.

ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བྱས་ཞིང་སྒོ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིས་བྱམས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་། དགའ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། ། རྟ་བབས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་བར་དུ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་གྱི་བར་དུ་བགྲོད་ནས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་བཞིར་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ལྔའི་རྩིག་པ་ལས་འོད་ཁ་དོག་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་དང་བཅས་པ་འཕྲོ་བ་ནི། རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་དྲུག་གི་བྱིན་རླབས་ལས་རིགས་ཀྱི་མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ནོ། ། རྡོ་རྗེས་མཚན་པའི་ཀ་བ་བརྒྱད་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཚན་པའོ། ། རིན་པོ་ཆེ་དང་། མུ་ཏིག་དང་། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པ་ནི་མཛད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཕྲིན་ལས་རྣམས་ཡོན་ཏན་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ་ལོ། ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་དྲུག་གི་ལྷ་མོ་ནི། ། ཡུལ་དྲུག་རྣམ་པར་དག་པའི་སྣང་བའོ། ། གདུགས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཆར་ཁབ་དང་། རྒྱལ་མཚན་བདུད་རྣམ་བཞི་ལས་རྒྱལ་ཞིང་ཐོག་པའི་མཆོག་སྟོན་པའི་མཚན་མ་དང་། བླ་རེ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཚུལ་གཅིག་པར་སྤྱོད་པའི་ཚུལ། རྔ་ཡབ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྦྲང་མ་སེལ་བར་མཛད་པ་དང་། ཟླ་བ་ཕྱེད་པ་རྡོ་རྗེས་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དོན་མཛད་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་དབྱིག་པ་ལ་བ་དན་དཔྱངས་པས་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྟགས་དང་ལྡན་པའོ། །

It is fully developed with all the qualities of greatness and is characterized by the four doors of loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. From the archways to the wheel of dharma, the arrangement according to the principle of dependent origination represents the progression through the thirty-seven factors of enlightenment and the entry into the four doors of liberation. The radiation of twenty-five colors of light from the walls of the five kinds of precious gems is the nature of the various signs of the families arising from the blessings of the six primordial wisdoms. The eight pillars marked with vajras are the nature of the eight liberations, marked by the way of the Vajrayāna. The adornment with garlands of jewels, pearls, and flowers is the manner in which the vast activities of enlightened deeds arise from qualities. The goddesses of the six sensory qualities are the appearances of the six objects in their state of purity. The parasol is the canopy of great compassion; the victory banner is the sign of the Teacher who has triumphed over the four māras and attained the supreme vehicle; the canopy represents the manner of practicing in the single way of equality; the fly-whisks represent the clearing away of the bees of conceptual thought; the half-moon and vajra represent the performance of benefit for beings through the gateway of the Mahāyāna mantras via vast aspirations; and the hanging banners from the precious vajra staff represent the possession of the marks and signs of perfection.

དེ་ལ་དྲིལ་བུ་སྒྲ་སྙན་པ་ཕྱོགས་བཅུར་སྒྲོགས་པ་ནི་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དོན་སྟོན་པའོ། ། རེའུ་ཆ་བརྒྱད་ཀྱི་མཚན་མ་ནི་སྐུའི་དབང་ཕྱུག་དང་། གསུང་གི་དབང་ཕྱུག་དང་། ཐུགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ། ། ཐིག་བཞིས་ལེགས་པར་ཕྱེ་བ་ནི། ། ཕྲིན་ལས་བཞིའི་སྣང་བའོ། ། སྣ་ཚོགས་པདྨའི་མཚན་མ་དང་། མུ་ཁྱུད་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བ་ནི་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀུན་དུ་དོན་སྤྱད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་མས་མ་གོས་ཤིང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་ལས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཐེག་པ་སྟོན་པར་མཛད་པའོ། ། བུམ་པ་རྒྱན་གྱིས་མཛེས་ཤིང་བདུད་རྩིའི་བཅུད་དང་ལྡན་པས་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་འཆི་བ་མེད་པའི་བདུད་རྩི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔའི་དོན་ལས་ཡོན་ཏན་གྱི་སྣང་བ་མ་འགགས་ཤིང་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་བའོ། ། བར་དུ་རེའུ་མིག་འཁོར་ལོའི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་ནི་ཕྲིན་ལས་དང་མཆོད་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་ཅིང་རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་མཛེས་པར་གྱུར་པའོ། ། ཕྱི་རོལ་པདྨ་ལ་སོགས་པའི་ཕྲེང་བ་དག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྣང་བ་སྟོན་པ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་མཛད་པའོ། ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་དག་གིས་ནི་ཐམས་ཅད་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་འདུ་ཞིང་ཐེག་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཚུལ་དུ་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཞེན་རྟོག་སྦྱང་བ་དང་། ཕུང་པོ་ལྔ་དང་འབྱུང་བ་ལྔ་དག་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོར་བསྟན་པའོ། །

In this regard, the melodious sound of the bell resounding in the ten directions teaches the meaning of the various vehicles. The signs of the eight squares are adorned with the eight qualities, such as the mastery of body, the mastery of speech, and the mastery of mind. The excellent division by the four lines is the manifestation of the four activities. The sign of the variegated lotus, surrounded by a perimeter of vajra garlands, indicates that although one engages in all activities without attachment, one is unstained by the signs of the afflictions, and from the expanse of great bliss, one teaches the vehicles of body, speech, and mind. The vase, beautiful with ornaments and endowed with the essence of nectar, is the source of all great qualities; from the meaning of the five aspects of the nectar of immortality wisdom, the manifestations of qualities are unceasing and radiate as various desired enjoyments. The intermediate grid situated in the manner of a wheel becomes the locus of activities and offerings, and the beautiful mudrā of oneself. The outer garlands of lotuses and so forth show the manifestations of the qualities of the complete purity of all phenomena, and through the blessing of wisdom, they eliminate all discordant conceptualizations, including the aspects of the activities of body, speech, and mind. The outer great charnel grounds show that all are subsumed within the Secret Mantra vehicle, which is superior to other vehicles; they purify the clinging and conceptualizations of the three realms and demonstrate the five aggregates and five elements as the essence of complete purity.

ཞིང་དང་ཞིང་སྐྱོང་དག་གིས་ཡོན་ཏན་མ་འགགས་པའི་རྟེན་ལ་སངས་རྒྱས་བརྒྱད་ཀྱི་སྣང་བ་སྟོན་པའོ། ། མཚོ་དང་ཀླུ་བརྒྱད་ནི་སྲིད་པའི་གནས་ཀྱི་རྟོག་པའི་ཚོགས་དག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དོན་སྟོན་པའོ། ། རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་དག་གིས་ནི་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པའི་དོན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་བསྟན་པའོ། ། སྤྲིན་དང་མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དག་གིས་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྤྲུལ་པའི་འཕྲོ་འདུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་བརྒྱད་བསྟན་པའོ། ། བྱ་ཁྱི་དང་མཁའ་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པས་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྤྲུལ་པ་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་རྩལ་མ་འགགས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམ་པར་འཕྲོ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་རྟེན་གྱི་མཚན་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ནས་བརྟེན་པའི་རང་བཞིན་དག་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དཀར་དམར་གྱི་མདངས་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་རྟོག་པའི་མཚན་མས་མ་གོས་ཤིང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཆགས་པའི་ལས་མཛད་པའོ། ། རིན་པོ་ཆེའི་ཁ་དོག་སྣ་ལྔའི་འོད་ཟེར་མཛེས་པས་བརྒྱན་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔའི་སྣང་བ་ལས་རིགས་ཀྱི་མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པའོ། ། ཞལ་བཞི་དང་། ཕྱག་བཞིའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བྱུང་བས་ཕྲིན་ལས་རྣམ་པ་བཞི་དང་། ཚད་མེད་པ་དག་གི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བ་དབུགས་འབྱིན་པའོ། ། སྒེག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁམས་གསུམ་ལས་རྒྱལ་ཞིང་། རང་གི་ཆ་ལུགས་བཅོམ་པར་མཛད་པའོ། ། ཕྱག་བཞིའི་མཚོན་ཆ་དག་གིས་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔའི་ཆེ་བ་ལས་རིགས་ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣང་བར་མཛད་པ་དང་།

The fields and field-protectors display the appearance of the eight buddhas as the support for unceasing qualities. The lakes and the eight nāgas demonstrate the meaning of non-dual bodhicitta, which purifies the collection of conceptualizations regarding the abodes of existence. The male and female yogis demonstrate that all phenomena are gathered within the meaning of the union of the expanse and wisdom. The forms of clouds, stūpas, and so forth, demonstrate the eightfold radiance of wisdom and the emanation and reabsorption of the great compassion. The various birds, dogs, ḍākinīs, and so on, demonstrate the emanations of great compassion and the spreading of the collection of enlightened activities, the unceasing power of qualities. Having thus extensively taught the characteristics of the support, in order to understand the nature of the supported, there is the glorious Vajrasattva, possessing a white and red luster. He is unstained by the marks of conceptualization regarding the nature of bodhicitta, yet performs the activity of attachment through great compassion. Adorned with the beautiful light rays of the five precious colors, he displays the various marks of the families from the radiance of the five types of wisdom. Appearing with four faces and four arms, he grants relief to wandering beings through the four types of enlightened activity and the four immeasurables. Through his graceful and other modes, he triumphs over the three realms and subdues their own habitual ways. With the weapons in his four hands, he causes the maṇḍalas of the five families to appear from the greatness of the five types of wisdom.

ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་རྩེ་གཅིག་ཏུ། སེམས་ཀྱི་ལས་ལ་དགོངས་པ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཁམས་གསུམ་ལས་རྒྱལ་ཏེ། གསང་བ་བླ་ན་མེད་པའི་ཚུལ་སྟོན་པ་དང་། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལས་ཀྱིས་བསྐུལ་བ་དང་། དེའི་མཚན་ཉིད་གཞན་ལ་སྟོན་པར་མཛད་པའོ། ། མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་དག་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཛེས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་སྟོད་གཡོགས་དང་མཛད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ལས་མངའ་བས་སྨད་གཡོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ། ། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་དང་། ཚད་མེད་པ་བཞིའི་ཕྲིན་ལས་དག་ལ་སྤྱོད་པས་དཔུང་པ་རིན་པོ་ཆེས་མཛེས་པའོ། ། གཞན་ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་སྐེ་རགས་དང་། མགུར་ཆུ་དང་། དོ་ཤལ་གྱིས་དགེ་བ་བཅུ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་གྱི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། ། ཕྱག་དང་ཞབས་ལ་གདུ་བུས་མཛེས་ཤིང་སེ་མོ་དོ་བཅུས་མཚན་པ་ནི་བདེན་པ་བཞི་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་། དགེ་བ་བཅུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྟགས་སོ། ། དབུ་ལ་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་དང་། ཕྲེང་བ་དང་། ཐོད་པ་དང་། རིགས་ཀྱི་བདག་པོ་དག་གིས་བརྒྱན་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་། རིགས་རྣམ་པ་ལྔ་དང་། རིགས་ཀྱི་མཚན་མས་ལྷག་པར་གྱུར་པའོ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དང་། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དང་།

With great compassion focused one-pointedly, he attends to the activities of the mind; having triumphed over the three realms through the various doors of body, speech, and mind, he demonstrates the manner of the unsurpassed secret. He is exhorted by the activity of the union of calm abiding and special insight, and he acts to demonstrate its characteristics to others. Adorned with the thirty-two major marks and eighty minor marks, which are preeminent and superior to others, he is beautiful; and through the aspect of great compassion—the supreme bodhicitta—he is never separated from it. Possessing the upper and lower garments and various activities, he is adorned with lower robes. By engaging in the activities of the four means of gathering disciples and the four immeasurables, his shoulders are beautified by precious ornaments. Furthermore, the precious belt, necklace, and long necklace demonstrate the meaning of the ten virtues, the ten perfections, the eighteen unique qualities of a Buddha, and the thirty-seven factors of enlightenment. His hands and feet are beautified by bracelets and marked by ten necklaces, which are the signs of the complete perfection of the four truths, the eight liberations, and the ten virtues. His head is adorned with precious ornaments, garlands, crowns, and the lords of the families, which represent the six perfections, the five families, and the preeminence of the family signs. The vajras of body, speech, and mind, the wisdom beings, and...

སངས་རྒྱས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་བརྒྱན་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྟན་པར་མཛད་པ་དང་། ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་དུ་བཞུགས་པའོ། ། གཞན་ཡང་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་བཞི་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྲིན་ལས་བཞིས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་བཞི་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམ་པར་དག་པར་མཛད་ཅིང་རིགས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཕྲིན་ལས་སྣ་ཚོགས་དང་བཅས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོའི་ལྷ་རྣམས་དག་པར་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས་སློབ་དཔོན་གྱི་ལས་སུ་བྱ་བ་ནི་དབང་བསྐུར་བ་དང་། རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་། ཕྲིན་ལས་རྩོམ་པ་དང་། སྒྲུབ་པའི་རིམ་པ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་གི་ལས་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལྷ་དང་སློབ་དཔོན་ལ་ཅི་འབྱོར་བའི་ཡོན་གྱིས་མཆོད་ཅིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེས་ནི་སློབ་དཔོན་དུ་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། ད་ནི་ཉེ་བའི་བསྙེན་པའི་སྐབས་སུ་དབང་རྫོགས་པར་མ་བྱས་པ་དང་། གང་ཞིག་རྫོགས་པ་དག་གིས་གནས་པར་འདོད་ན་དབེན་པའི་གནས་སུ་དྲིས་ལེགས་པར་བྱུགས་པའི་མཎྜལ་ལ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་བཀྲམ་ཞིང་བདེ་བའི་སྟན་བརྩེགས་པ་ལ་བླ་མ་བཞུགས་ནས། ཤེས་རབ་མ་མཚན་དང་ལྡན་པ་དག་ཕུལ་ཏེ། མཆོད་པ་དང་། སྟོན་མོ་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་དགྱེས་པར་བྱས་ནས།

Adorned by the maṇḍala of the buddhas, the reality of that very [nature] is revealed by way of the four mudrās, and it abides as the nature of the five aggregates in their state of complete purity. Furthermore, in order to benefit migratory beings through the four extraordinary activities by way of the complete purity of the four elements, the four goddesses of the families are presented. Moreover, the contaminated sense bases and so forth are purified, and in order to accomplish the welfare of others through activities arising from the miraculous manifestations of the qualities of the families and the appearances of wisdom, the various activities are taught. The deities of each respective maṇḍala should be shown in their purity. Having thus taught the characteristics of complete purity, the duties of the master—including the conferral of empowerment, consecration, the commencement of activities, the stages of accomplishment, and the gaṇacakra, as well as other activities for others—should also be taught extensively. Then, one should make offerings of whatever wealth is available to the deities and the master, and offer an expression of rejoicing. This concludes the explanation of the ritual for conferring the empowerment of a master. Now, regarding the stage of the "near-approach" (upasevā), for those who have not completed the empowerments or those who wish to remain in the completion stage, the master should sit upon a comfortable seat at a secluded place where a maṇḍala has been well-smeared with fragrant substances and strewn with flowers and the like. Having offered a consort endowed with the [proper] marks and having pleased [the master] with offerings, feasts, and other enjoyments, [the ritual proceeds].

རས་ཀྱི་ཡོལ་བ་ལ་སོགས་པས་བར་བཅད་པའི་རྒྱབ་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དཔལ་ལྡན་མགོན་པོ་བདེ་བ་ཆེ། ། བདེ་ཆེན་བདེ་བའི་གནས་ལ་བཞུགས། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་སྦྱོར་བའི། ། མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མའི་བདེ་སྩོལ་མཛོད། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེ་རྣམས་ཀྱི། ། ཡང་དག་དོན་མཆོག་རྣམ་དག་པ། ། ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་བདུད་རྩི་ཡི། ། མཆོག་གི་དབང་ནི་བསྐུར་བ་བཞིན། ། དེ་བཞིན་བདག་སོགས་འགྲོ་ཀུན་གྱི། ། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་མཛོད། ། རྣལ་འབྱོར་བདུད་རྩི་དྲི་མེད་མཆོག། མ་རིག་རྟོག་པའི་རབ་རིབ་སེལ། ། གང་གིས་བྱང་ཆུབ་བླ་མེད་པ། ། དེ་རིང་བདག་གིས་ཐོབ་པར་མཛོད། ། ཅེས་གསོལ་བ་དང་། དེ་ལ་སླར་ཡང་སྨྲས་ནས། བུ་ཁྱོད་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན། ། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་བདེ་ཆེན་སྦྱིན། ། ཏིང་འཛིན་སྦྱོར་སྔགས་གསལ་བ་ཡིས། ། རང་གི་གནས་སུ་ལེགས་པར་བསྟོད། ། ཅེས་སོ། ། དེ་ནས་ཕྱི་ནང་གི་ཁྲུས་བྱས་ཏེ། དམ་ཚིག་གི་ལྷ་མོ་སྦྱངས་ནས་སྔགས་དང་བཅས་པའི་ཡུངས་ཀར་གྱིས་བགེགས་བསྐྲད་ཅིང་སྦྱོར་བ་དང་། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བས་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་ཀྱི་སྐུ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། ཡང་དབང་བསྐུར་བ་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དག་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་རོལ་པའི་བརྡས་བསྐུལ་ཞིང་། སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་རིགས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་མཉམ་པའི་སྒོ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྦྱོར་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སློབ་མའི་ལྕེ་ལ་གཞག་པར་བྱའོ། ། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་བ་བདེ་གཤེགས་ཀྱིས། ། རང་གི་སྲས་སོགས་དབང་བསྐུར་བཞིན། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་དག་པའི་ཆུས། ། རྣམ་རྟོག་དྲི་མ་དག་པར་བྱ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་བོ་དྷི་ཙིཏྟ་ས་མ་ཡ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུཾ།

One should offer the supplication from behind a screen of cloth or the like: Glorious Protector, Great Bliss, Abiding in the state of great bliss, Grant the bliss of the ḍākinī-illusion Of the union of all Buddhas. Just as the supreme empowerment Of the stainless nectar of reality Was bestowed upon the great Bodhisattvas, So too, for myself and all beings, Please dispel all suffering. The supreme, stainless nectar of yoga Dispels the cataracts of ignorant conceptualization; May I today attain that Unsurpassed awakening. Having thus supplicated, he replies: "Child, just as you desire, I shall bestow the great bliss of all the Victors. Through the clarity of meditative absorption, application, and mantra, I shall properly praise you in your own place." Then, having performed the outer and inner ablutions and purified the samaya goddess, one should expel obstructors with white mustard seeds accompanied by mantra, and generate the forms of the Father and Mother through the primary and subsequent applications. Furthermore, having completed the empowerments and blessings, one should exhort them with the signs of play, arouse enthusiasm, and through the pride of the family and the state of equality, place the bodhicitta of non-dual union upon the disciple's tongue: "Just as the Victorious Sugatas Bestowed empowerment upon their own sons and others, May the water of that pure bodhicitta Purify the stains of conceptual thought." OṂ MAHĀBODHICITTA SAMAYA ABHIṢIÑCA HŪṂ.

ཞེས་བརྗོད་པ་དང་། སློབ་མས་ཀྱང་ཨ་ཧོ་སུ་ཁ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་མིད་དེ། རིགས་ཀྱི་ཆ་ལུགས་གསལ་བར་ཆུའི་ཟླ་བའམ་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། ། དེས་ནི་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའོ། ། ཡང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་རྡོ་རྗེ་བླ་མ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། མཎྜལ་དང་མཆོད་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་བླ་མ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་མོ་མཚན་དང་ལྡན་པ་མཉེས་པར་བྱས་ནས། ཚིག་འདི་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཀྱེ་ཀྱེ་མགོན་པོ་བདེ་བ་ཆེ། ། རྡོ་རྗེ་སྦྱོར་ལས་ཡང་དག་བྱུང་། ། ཕྱག་རྒྱ་མི་ཕྱེད་རབ་སྒྲུབ་པ། ། མངོན་སུམ་ཉམས་མྱོང་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་ཇི་ལྟ་བར། ། གཙོ་བོས་བདག་ལ་བཀའ་དྲིན་མཛོད། ། རྟོག་པའི་དྲི་མས་བསྒྲིབས་པ་རྣམས། ། བྱང་སེམས་ཆུ་ཡིས་དག་པར་མཛོད། ། ཅེས་པ་དང་། དེས་ཀྱང་རིགས་དང་མཐུན་པའི་ཡུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་སློབ་མའི་ལག་ཏུ་གཏད་དེ། དགའ་བའི་གནས་ཆེན་ལྷ་མོ་འདི། ། སྣ་ཚོགས་སྒྱུ་རྩལ་ཡིད་དུ་འོང་། ། ལེགས་པར་ཟུང་ཤིག་བློ་གྲོས་ཅན། ། དགའ་བདེའི་མཆོད་པ་རབ་ཏུ་གྱིས། ། ཐབས་གཞན་གྱིས་ནི་འཚང་མི་རྒྱ། ། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་འདི་ལས་འབྱུང་། ། དེ་བས་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ཉིད་དང་། ། ནམ་ཡང་འབྲལ་བར་མི་བྱ་སྟེ། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་བླ་ན་མེད། ། བླུན་པོ་གང་ཞིག་འདི་སྤོང་བ། ། དེ་ལ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་མེད། ། ཅེས་པའོ། ། དེ་ནས་ལྷ་མོས་གྲོགས་ལ་དགའ་བའི་བཞིན་གྱིས་བལྟས་ཏེ། འཛུམ་པ་དང་བཅས་པར་བྷ་ག་ཕྱེ་ཞིང་བསྟན་ནས། ཁྱོད་ཀྱིས་ནུས་སམ་རྡོ་རྗེ་ཅན། །

Having spoken thus, the disciple also says, "Aho sukha," and swallows [the substance], remaining with the appearance of the family clearly manifest, like the moon in water or an illusion. This is the conferral of the secret empowerment. Furthermore, those who wish to attain the completion stage should supplicate the supreme Vajra Guru. Having pleased the Vajra Guru and the qualified mudrā with a maṇḍala and a collection of offerings, one should utter these words: "O Protector of Great Bliss, Arisen perfectly from vajra union, You who accomplish the indivisible mudrā, In order to generate direct experience, Just as the Great Being [did], O Lord, please grant me your grace. Purify those obscured by the stains of conceptual thought With the water of bodhicitta." Then, having blessed the consort who accords with the [disciple's] family, [the Guru] places her in the disciple's hands and says: "This goddess, the great abode of joy, Delightful with various arts, Hold her well, O wise one! Perform the offering of bliss and joy. Through no other means is enlightenment attained; All wandering beings arise from this. Therefore, you must never be separated from her; This is the unsurpassed vidyā-vow of all the Buddhas. Any fool who abandons this Will not attain the supreme siddhi." Then the goddess, looking at her companion with a joyful face and with a smile, opens and reveals her bhaga, saying: "Are you able, O Vajra-holder?"

དྲི་ཆེན་དྲི་ཆུའི་བཟའ་བཏུང་དང་། ། རཀྟ་ག་པུར་མཱཾ་ས་དང་། ། བུད་མེད་རྣམས་ལ་རྟག་གུས་དང་། ། བྷ་གར་འོ་བྱེད་མི་རྟོག་གམ། ། སྨྲོས་ཤིག་གྲོགས་པོ་བདེ་བ་ཅན། ། ཞེས་པ་དང་། དེས་ཀྱང་སླར་སྨྲས་པ། ལྷ་མོ་ཅི་ཕྱིར་བདག་མི་སྤྲོ། ། ཁུ་ཁྲག་ལ་སོགས་ཟ་བ་དང་། ། བུད་མེད་རྣམས་ལ་རྟག་གུས་ཤིང་། ། བྷ་གའི་པདྨ་འོ་བགྱིད་དོ། ། ཞེས་སོ། ། ལྷ་མོས་སླར་བརྗོད་པ། རྨད་བྱུང་གསང་བའི་པདྨ་འདི། ། ཐམས་ཅད་བདེ་བར་ཡང་དག་ལྡན། ། རྟག་ཏུ་རིམ་བཞིན་འདི་སྤྱོད་ན། ། དེ་ཉིད་བདེ་ཆེན་འབྲལ་མི་གྱུར། ། ཆོས་དབྱིངས་འདི་ནི་རྣམ་པར་དག། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་གྲོལ། ། བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་འདི་ཉིད་ནི། ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་འབྱུང་གནས། ། ནང་གི་རྩ་ཡི་འཁོར་ལོ་ལ། ། པདྨ་ལ་བཞུགས་རབ་ཏུ་རྒྱས། ། བྷ་གའི་མཁའ་དབྱིངས་ནམ་མཁའ་བཞིན། ། འབྱུང་བ་བཞི་པོ་རྒྱན་བཞིན་བཀོད། ། ལྟེ་བའི་ཟེའུ་འབྲུ་གེ་སར་ཟླུམ། ། པདྨ་འདབ་བརྒྱད་རྣམ་པར་མཛེས། ། དེ་ཡི་དབུས་སུ་གནས་པ་ནི། ། དེ་ཉིད་བདུད་རྩི་ཆེན་པོའི་གཟུགས། ། བྷཉྫ་མོཀྵ་ཧོཿ། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་གནས་དབེན་པར་རྒྱན་བཟང་པོ་བྲིས་ཤིང་། དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆུས་གཏོར་ལ་སྟན་བདེ་བ་ལ་གནས་ཏེ། ཁང་པའམ་ཡོལ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བས་བསྒྲིབས་ལ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྦྱོར་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་འདོད་པའི་གཙུག་ལག་དང་མཐུན་པར་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་ཤིས་པ་དང་།

"Eat and drink the great excrement and urine, the rakta, camphor, and māṃsa; always show devotion to women and kiss the bhaga. Do you not contemplate this? Speak, O friend of bliss!" Thus he spoke. She replied: "Goddess, why should I not delight in it? I shall eat the semen, blood, and so forth; I shall always be devoted to women and kiss the lotus of the bhaga." She said again: "This wondrous secret lotus is perfectly endowed with all bliss. If one practices this constantly and in sequence, one will never be separated from that very great bliss. This expanse of reality (dharmadhātu) is utterly pure; all sentient beings are completely liberated. This very King of Great Bliss is the self-arisen source of all phenomena. Within the internal wheels of the channels, it dwells upon the lotus and is fully expanded. The space of the bhaga is like the sky, and the four elements are arranged like ornaments. The pericarp at the navel is circular with filaments; the eight-petaled lotus is exquisitely beautiful. Abiding in its center is the very form of the great nectar. BHAÑJA MOKṢA HOḤ!" Thus she spoke. Then, in a secluded place, having drawn excellent ornaments and sprinkled fragrant water, one should sit upon a comfortable seat. Concealing oneself with a house, a curtain, or whatever is appropriate, one should meditate in sequence upon the samādhi of the union of method and wisdom, the samādhi of subsequent union, and the samādhi of the great union. Then, in accordance with the treatises on desire, one should generate the wisdom of bliss and auspiciousness.

མི་ཤིས་པའི་མཚན་མ་དག་ཡི་གེ་ལྔ་བཅུའི་གནས་གང་ལ་བབ་པའི་སྒོ་ནས་བརྟགས་ཏེ། མ་ནིང་གི་ཡི་གེ་དག་ལ་བབ་ན་ནི་སླར་བསྐྱར་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དོན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཕབ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་བཏུང་བར་བྱའོ། ། ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ། ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་མཁའ་འདྲ་ཞིང་། ། རྡུལ་བྲལ་ཐར་པ་ཞི་བའི་མཆོག། རང་གི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་དོ། ། ཞེས་སོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་ཡོན་ཕུལ་ཏེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་། དགའ་བ་དང་བཅས་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ། གཏོང་རག་གཏང་ངོ་། ། དེ་ནས་དབང་བཞི་པ་དག་བླ་མའི་གདམས་ངག་ལས་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ། རང་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལ་ཡུན་རིང་དུ་གསལ་བར་བརྟག་གོ། ། དེས་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། དབང་བསྐུར་བདེ་ཆེན་ལས་བྱུང་བ། ། རིན་ཆེན་ཚོགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། རབ་ཏུ་མོས་པར་དབང་བསྐུར་འགྱུར། ། དེ་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་དམ་ཚིག་བསྒྲག་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྲོག་ཆགས་གསད་པར་བྱ། ། མ་བྱིན་པར་ཡང་བླང་བར་བྱ། ། འདོད་ལ་ལོག་པར་གཡེམ་པར་བྱ། ། རྫུན་གྱི་ཚིག་ཀྱང་སྨྲ་བར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་བླ་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་གཏང་མི་བྱ། ། དྲན་པ་གསལ་བས་གཟུང་བྱས་ནས། ། ལྷག་པའི་ལྷ་བཞིན་རིན་ཆེན་ཏོག། ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་།

One should examine the inauspicious signs by way of which of the fifty letters they fall upon; if they fall upon the neutral letters, one should repeat the process. Having thus brought down the bodhicitta, the meaning of great bliss, one should drink it while reciting this verse: "This wisdom is extremely subtle, Like the vajra-essence, like space; Stainless, the supreme peace of liberation— It is the very nature of itself." Following that, one should offer a fee to the Vajra Master, perform circumambulations accompanied by skillful means, insight, and joy, and present the ritual of thanksgiving. Then, the fourth empowerment should be received according to the guru’s instructions, relying upon any of the three mudrās as appropriate. One should clearly examine for a long time that which abides like a maṇḍala in a mirror through one’s own experience. By this, the body of great bliss, the untainted wisdom, will be born. Therefore: "The empowerment of all yogic bliss, Arisen from great bliss, Through all the collections of jewels, One will be empowered with supreme devotion." Then, the special samayas should be proclaimed: "You must kill living beings, You must take what is not given, You must engage in sexual misconduct, And you must speak words of falsehood. The Vajra Master and the bodhicitta— You must not abandon them even for the sake of your life. Having grasped them with clear mindfulness, Like the supreme deity, the Jewel Crest." Thus it should be said. Then, one should present offerings to the Vajra Master and the deities of the maṇḍala, and perform the stages of the gaṇacakra.

ཡོན་གྱི་ཚོགས་དབུལ་ཞིང་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ། གླུ་གར་དང་། བཀྲ་ཤིས་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ནས་མགྲོན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་ལ་གཏོར་མ་སྦྱིན་ཞིང་དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུ་བར་བྱའོ། ། དེ་དག་གིས་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མང་བར་འཇུག་པའི་དོན་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་གང་ཟག་གི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ་སོའི་གནས་སྐབས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ། ཕྱི་མཚམས་དང་། བར་མཚམས་དང་། ནང་གི་མཚམས་སུ་ཆོ་ག་མ་ནོར་བའི་སྒོ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་དང་སྒྲུབ་པ་བསྡེབས་པ་ནི་ལམ་གྱི་མན་ངག་གོ། ། དེ་དག་ནི་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒོ་ནས་བསྙེན་པའི་ཆོ་གའོ། ། ད་ནི་ཉེ་བའི་བསྙེན་པ་བརྩམ་པ་ལས་དང་པོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཞི་བའི་ལས་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཆས་གོས་ལྔ་དག་བསྒྱུར་ཞིང་ཞི་བའི་མཆོད་པ་དང་། རྫས་དག་བསགས་ནས། གཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། རྟེན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བརྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དམིགས་པ་དང་། མདུན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དམིགས་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དམིགས་པའི་བྱ་བས་མཉེས་པར་བྱས་ནས་ལྷ་སོ་སོའི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱིས་ཞི་བའི་ལས་ལ་སྦྱར་ཞིང་། མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་དང་། བསྐུལ་བ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་ཆོ་ག་དང་། སྦྱིན་སྲེག་དང་། ལྷག་མའི་ལས་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུ་བ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་དབང་དང་། རྒྱས་པ་དང་། ལས་སྣ་ཚོགས་པ་དག་ལ་ཡང་སོ་སོའི་རྫས་དང་། ཆས་གོས་ལྔ་དག་བསྒྱུར་ཞིང་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་དང་། ཆོ་གའི་གཞུང་བསྲང་བ་དང་།

One should present the collection of offerings, perform circumambulations, and after reciting songs, dances, auspicious verses, and so forth, bestow the torma upon the assembly of guests and dissolve the maṇḍala. These points summarize the various specific applications for different occasions into a single section; therefore, one should understand the specific circumstances according to the individual practitioner. The integration of empowerment and accomplishment through the unerring ritual procedures at the outer, intermediate, and inner boundaries constitutes the pith instructions of the path. These are the ritual procedures for the approach stage (sevā) by way of the maṇḍala of glorious Vajrasattva. Now, beginning the stage of near-approach (upasevā), first, in order to engage in the activity of pacification (śāntika) by way of Vairocana, one should transform the maṇḍala and the five types of attire, gather the peaceful offerings and substances, and then please [the deities] through the activities of focusing on the meditative absorption of the ground, the meditative absorption of the support, the meditative absorption of the supported, the maṇḍala of primordial wisdom (jñāna), the maṇḍala in front, and the non-dual maṇḍala. Having done so, one should apply oneself to the activity of pacification through the recitation of the respective deities, and then perform the offerings, praises, exhortations, the feast ritual (gaṇacakra), the fire offering (homa), the rite of the leftovers, and the dissolution of the maṇḍala in their proper sequence. In the same way, for the activities of magnetizing (vaśya), enriching (pauṣṭika), and various other activities, one should likewise transform the respective substances and the five types of attire, meditate on the maṇḍala, and maintain the core of the ritual manual.

བཟླས་བརྗོད་ཀྱིས་སོ་སོའི་ལས་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། མཆོད་བསྟོད་དང་། བསྐུལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུ་བ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་སོ་སོའི་སྐབས་སུ་རྫས་ལ་བརྟེན་པའི་ལས་དག་བསྒྲུབ་ཅིང་། ཅི་འདོད་པའི་དོན་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྒྲུབ་པ་པོ་དོན་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་སྔ་མ་ལས་ཞལ་བསྒྱུར་ཏེ། ཆས་གོས་ལྔ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་དང་། མཆོད་རྫས་དང་། རྒྱན་ཆ་དང་། ཆ་ལུགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དག་ཁྲོ་བོའི་རྣམ་པ་དང་མཐུན་པར་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ཆས་བརྒྱད་ཀྱིས་མཚོན་ཅིང་གནས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་དང་། རྒྱལ་ཐེབ་དང་། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་རང་གི་ལས་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མེ་མར་དང་། བྷནྡྷ་དང་། རྫས་དང་། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དག་དགྲམ་ཞིང་བྱིན་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་དང་། སྤྱན་དྲང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་གས་མཉེས་པར་བྱ་བ་དང་། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་རྣམ་པ་གསལ་བར་བྱས་ནས་དབྱངས་དྲུག་གིས་བསྐུལ་བ་དང་། མཆོད་ཅིང་བསྟོད་པ་དང་། བསྐུལ་བ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་ཆོ་ག་དང་། སྦྱིན་སྲེག་དང་། ལྷག་པའི་ལས་རྣམས་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་གི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་རིམ་པ་ནི་ཞག་གཅིག་ལ་ཉིན་མཚན་དུས་དྲུག་ཏུ་བཅད་དེ། ཐུན་མོང་དང་ཁྱད་པར་གྱི་བཟླས་པ་དག་རབ་འབྲིང་བསྡུས་རྒྱས་ཀྱིས་བརྩམ་ཞིང་ཐོག་མའི་དུས་སུ་ནི་བསྒོམ་པ་དང་།

Having completed the activities of recitation for their respective rites, as well as the offerings, praises, exhortations, and so forth, one should complete the stages of dissolving the maṇḍala in their proper order. Thus, in each respective occasion, one should accomplish the rites based on the substances and offer prayers for whatever desired aim. Then, in order to engage the practitioner in the actual goal, one turns from the previous state and abides adorned with the eight charnel ground ornaments, which correspond to the wrathful aspect and include the five garments, the maṇḍala, the offering substances, the regalia, and the specific modes of dress. The Vajra King, the Vajra Regent, and the Vajra of Activity should then engage in their respective duties. Following that, one should arrange the lamps, the skull-cups, the substances, and the mudrās of siddhi, and generate their blessings. Then, through the rituals of generating the maṇḍala of glorious Heruka, its complete perfection, the invitation, and so forth, one should please the deities. Having clarified the modes of recitation, one should exhort with the six melodies, perform offerings and praises, the exhortations, the gaṇacakra ritual, the fire offering, and the remaining rites. In this way, the sequence of recitation for the six maṇḍalas is divided into six periods of day and night over the course of one day; one should undertake the common and extraordinary recitations in extensive, medium, or concise forms, and at the beginning, engage in meditation.

བཟླས་པའི་ཡན་ལག་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་ཐུན་ཐ་མ་གཉིས་ལ་ནི་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་མཆོད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་མཐར་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་བསྙེན་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་བཟླས་པའི་གྲངས་མཉམ་པར་ཇི་སྲིད་མཚན་མའི་རྟགས་མ་གསལ་གྱི་བར་དུ་བརྩམ་ཞིང་། ཉེ་བའི་བསྙེན་པ་དག་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་འཚམ་པར་ཐུན་མོང་གི་བསྙེན་པ་ལས་བཞིའི་སྒོ་ནས་བསྐུལ་བ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ལྷ་སོ་སོའི་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། སྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་ཡང་བཟླས་པ་གཉིས་རྫོགས་པར་གྱུར་ནས། ལས་བཞིའི་བསྐུལ་བས་མཐར་དབྱུང་ངོ་། ། དེ་ནས་མཚན་གཅིག་གི་ཆོ་གས་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་བརྩམ་པར་བྱ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་དྲན་པར་བྱས་ནས། དེ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་སྦྱོར་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྡུས་ཏེ། དབང་པོ་ལྔ་ལ་ཐིག་ལེ་བྱའོ། ། དེ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དག་པའི་སྦྱོར་བས་བདག་ཉིད་ལུས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་བསྒོམ་པའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་གི་སྦྱོར་བས་རིམ་པ་བཞིན་ཡི་གེ་གཅིག་པའི་སྔགས་བརྗོད་ཅིང་། ལས་ཐམས་ཅད་དངོས་གྲུབ་དུ་བྱ་བ་དང་། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཕྱག་རྒྱ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བཅིངས་ཏེ། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པས་བརྟགས་ནས། སོ་སོའི་མཚན་མ་དག་སོ་སོའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྦྱོར་བས་དབབ་ཅིང་དབྱངས་དྲུག་བྲོ་གར་དང་བཅས་པས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྩོལ་བྱང་བྱ་སྟེ། མཆོད་ཅིང་བསྟོད་ནས་མཚན་ལྟས་བྱུང་བའི་དུས་སུ་དངོས་གྲུབ་གང་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་བླངས་ཏེ། དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། །

Having completed the branch of recitation, during the final two sessions, one should begin with the Samantabhadra offering and conclude the practice. Furthermore, during the stages of approach and accomplishment, one should practice the recitation count equally until the signs of the marks become clear. During the stages of close approach, one should appropriately invoke the four activities through the common approach and, in particular, recite the mantras of the individual deities. During the stage of accomplishment as well, once the two recitations are complete, one should bring the practice to its conclusion by invoking the four activities. Then, one should begin the great accomplishment through a ritual of a single night. Having brought to mind all the maṇḍalas of the families, one should then gather the bodhicitta of non-dual union and apply the bindu to the five sense faculties. These are the meditations on the complete maṇḍala within one’s own body through the yoga of universal purity. Then, through the yoga of the six maṇḍalas, one should recite the single-syllable mantras in sequence. In order to bring all activities to their siddhi and to bring all siddhis under control, one should bind the mudrās in sequence. Having examined them through the mudrā of consciousness and so forth, one should cause the descent by joining the respective signs with their respective mudrās. Accompanied by the six melodies and dance, one should perform the invocation for the bestowal of siddhi. Having made offerings and praises, when the signs of the marks appear, one should receive whichever siddhi is appropriate and confer the empowerment.

དེའི་དུས་སུ་ཕན་གནོད་བྱེད་པའི་མཚན་མ་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་རེ་དོགས་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་བླང་བ་དང་། བགེགས་བཟློག་པའི་ཆོ་ག་དག་བརྩམ་པར་བྱའོ། ། གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་བམ་མི་གསལ་ན་ཞི་བ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། དབང་དང་། དྲག་པོ་དང་། མནན་པ་དང་། བཟླས་པའི་ཆོ་གས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའམ། སྦྱིན་སྲེག་གིས་ཤིས་པར་བྱའོ། ། སྐབས་སྐབས་སུ་མཚམས་ཀྱི་ཆོ་ག་དང་། དྲི་ཆབ་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་བསྐྱང་བ་དང་། སྦྱིན་སྲེག་དང་། བསྐང་བཤགས་རྣམས་ནི་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་མཐར་ཕྱིན་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མཐའ་མ་བསྐོར་ཞིང་འདི་དང་ཕྱི་མར་མི་འབྲལ་བའི་སྨོན་ལམ་གདབ་བོ། ། ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པས་ལྷག་ཆད་བསྐང་ཞིང་བཤགས་བྱང་བྱས་ནས་བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་ཅིང་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ལྷག་མ་བླངས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པས་ལོངས་སྤྱོད་དོ། ། སླར་ཡང་མཆོད་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལྷ་དང་། བླ་མ་ལ་ཕུལ་ཏེ་བསྟོད་པ་བྱས་ནས། བྲོ་གར་དང་རྡོ་རྗེའི་གླུས་དགྱེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཏོན་ནས་མདུན་དུ་བཞག་སྟེ། མཆོད་ཅིང་བསྟོད་ནས། བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་ཅིང་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཞིང་། དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རིམ་པ་བཞིན་བསྡུས་ནས་གཟུགས་བརྙན་གྱི་རྫས་རྣམས་དང་། ཚོན་རྩི་དག་བསྡུས་ཏེ་གསང་བའི་གནས་སུ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྫས་སུ་གཞག་གོ། ། ཡང་ན་ཆུ་བོ་ཆེན་པོར་རོལ་མོ་དང་བཅས་པས་གཤེགས་སོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་རྫས་དང་མཎྜལ་ལེགས་པར་དག་པའི་ཚོགས་བྱ་བ་གཞན་གྱིས་མ་མཐོང་བར་བྱའོ། །

At that time, having recognized the signs of benefit or harm, one should receive the accomplishments (siddhi) with a mind free of hope and fear, and undertake the rituals for averting obstacles. If the practice is not successful or the signs are unclear, one should accomplish it through the rituals of pacifying, enriching, magnetizing, or wrathful activities, or through suppression and recitation, or make it auspicious through fire offerings (homa). From time to time, the ritual of the retreat boundary, the consecration of scented water and so forth, the protection of the ḍākinīs, the fire offerings, and the fulfillment and confession rituals should be performed by the Karma-vajra. Then, having brought the great accomplishment (mahāsādhana) to completion, one should circumambulate the perimeter of the maṇḍala and make aspirations to be inseparable from it in this and future lives. Furthermore, having made amends for any additions or omissions and performed the confession through the hundred-syllable mantra of Vajrasattva and so forth, one should recite verses of auspiciousness, take the remainder of the accomplishments, and the yogi should enjoy them. Again, having offered the various collections of offerings to the deities and the guru and performed praises, one should please them with dance and vajra songs. Then, having invited the wisdom maṇḍala and placed it before oneself, one should offer and praise it, recite verses of auspiciousness, and request it to depart. The samaya maṇḍala should then be dissolved in stages, and the physical materials and pigments should be collected and placed in a secret location as substances for accomplishment. Alternatively, they may be sent away to a great river accompanied by music. Following that, the materials and the maṇḍala should be thoroughly purified, and the feast gathering (gaṇacakra) should be performed in a place where others do not see it.

ཡང་ཁྲོ་བོ་བཅུ་ལས་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་དེ། ཕུར་པ་བསྡུས་ལ་ཅོད་པན་བཀྲོལ་ཞིང་ཁྲུས་བྱས་ནས་བརྡ་དང་མཚམས་དགྲོལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གཏོར་མ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཤམས་ཏེ། མགྲོན་ཚོགས་རྣམས་བསྡུས་ལ་བསྔོས་ནས་མཉེས་པས་ལས་ལ་གཞག་གོ། ། ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་སྲུང་མ་དག་ལ་བསྔོས་ཏེ། རྟེན་ལ་གཞག་པའི་རྒྱལ་པོ་བཞི་དང་། ཕུར་བུས་བཏབ་པའི་ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་མཉེས་ནས། ། རང་གི་གནས་སུ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། ། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་ཅིང་བཀྲ་ཤིས་འདོན་པ་དང་། ཆོས་སྦྱིན་བརྗོད་པ་དང་། འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་དང་། སྤྱོད་ལམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་མ་ཉམས་པར་བྱའོ། ། དང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་སྔ་མའི་རིམ་བཞིན་བཀའ། ། ལེགས་བསྟན་རྗེས་མཐུན་དམ་པས་གསལ་བྱས་གང་། ། དེ་དོན་སྒྲུབ་རིམ་སྔ་མའི་གཞུང་ཉིད་བཞིན། ། ཁྱད་པར་ལྷག་པ་ཅུང་ཞིག་བརྗོད་པ་མེད། ། འོན་ཀྱང་གོ་རིམ་མི་གསལ་ལེགས་བསྡེབས་པས། ། དང་པོ་གང་དུ་བདག་པས་དམན་སོགས་རྣམས། ། ཚེགས་མེད་སླ་བས་ལས་ཆེན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། སྒྲུབ་པའི་རིམ་པ་གུས་པས་བླང་བར་མཛོད། ། ཚེ་འདིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ལམ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། ། དེ་ཡི་ཆོ་ག་དྲི་མེད་ལེགས་བཤད་པ། ། དགའ་མཛེས་པད་དཀར་ཡིད་འོང་ཚོགས་རྒྱས་ལ། ། དེ་འདོད་བསྟན་པའི་དོན་ཐོབ་ཚིམ་བཞིན་ཤོག། དཔལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་རིམ་པ་དང་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཧཱུཾ་མཛད་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བིརྱ་ཀ་ར་སིདྷ་དང་།

Furthermore, having made offerings and praises to the ten wrathful deities, the kīlas should be withdrawn, the crowns removed, and after performing the ritual ablution, the signs and the boundaries should be released. Then, having arranged a vast torma offering, the assembly of guests should be gathered and dedicated; being thus pleased, they should be established in their activities. Furthermore, having dedicated it to the special protectors, the four kings who reside in the supports and the directional guardians who were pinned with kīlas should be pleased, and then requested to depart to their own abodes. Then, the yogins should recite auspicious verses, chant auspicious prayers, proclaim the gift of Dharma, and make aspiration prayers for the benefit of beings, ensuring that the yoga of daily conduct is not impaired. The initial yoga follows the sequence of the previous instructions; that which was clearly elucidated by the holy ones in accordance with the well-taught tradition, its meaning and the stages of accomplishment are exactly as in the earlier texts. There is nothing to be said regarding any particular additions. Nevertheless, because the sequence was not clear, I have arranged it well so that those of lesser capacity and the like may accomplish the great activity without difficulty or hardship. Therefore, please accept these stages of accomplishment with devotion. In order to accomplish the path of Mahāmudrā in this very life, this stainless and well-explained ritual has been composed. May those who desire it, like the blooming of a beautiful and lovely white lotus, find satisfaction in attaining the goals of the teachings. The Stages of Accomplishment and the Ritual of Empowerment for the Maṇḍala of the Glorious Union of All Buddhas, composed by the great master Hūṃkāravajra, is hereby complete. The Indian abbot Viryākara Siṃha and... [text continues]

བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ལྷ་རིན་པོ་ཆེས་བསྒྱུར་ཞིང་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

Translated and finalized by the Tibetan translator Lha Rinpoche.