A Sādhana of the Glorious Heruka

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་བཛྲ་ཧེ་རུ་ཀ་སཱ་དྷ་ན་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མགོན་པོ་བདེ་ཆེན་ལས་བྱུང་བའི། ། རིགས་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་བདག། དྲེགས་བྱེད་རྒྱུ་འབྲས་འཇོམས་མཛད་པའི། ། སྟོབས་ཆེན་ཁྲོ་རྒྱལ་དཔལ་ལ་འདུད། ། ཡང་དག་གྲུབ་པའི་ལས་གཞུང་གི། ། བསྙེན་སྒྲུབ་བཞི་ཡི་རིམ་པ་ལས། ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། ། དགོས་དོན་འབྲེལ་པའི་སྒོ་ནས་བཤད། ། རྩོད་དུས་སེམས་ཅན་གདུལ་དཀའ་ཞིང་། ། ལོག་པའི་ལམ་ལ་གནས་དག་ལ། ། མཛད་སྤྱོད་ཞི་བས་མི་འདུལ་ཕྱིར། ། ཁྲོ་བོའི་ཕྲིན་ལས་བསྟན་པ་ཡིན། ། དེ་ཉིད་གྲུབ་པའི་གཞུང་དག་ལ། ། ལོག་རྟོག་འཁྲུལ་པས་བསླད་པ་དག། ངེས་པའི་གཞུང་དོན་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། ། ལེགས་བསྡུས་བསྟན་པ་གསལ་བར་བྱ། ། འཇུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྩལ་ལྡན་དང་། ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བློ་ཕྱེ་ནས། ། ངེས་པར་བརྟག་པའི་ས་གཞི་ལས། ། བླ་མས་ངེས་པའི་ལུང་འདི་བསྟན། ། སྣུམ་པ་ཡི་ནི་དམ་ཚིག་དང་། ། གཙང་དང་འཇིགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན། ། དེ་དག་གོམས་ནས་ཉམས་སུ་བླང་། ། གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས། ། བློ་ཞན་ཤེས་རབ་ཆུང་བས་ནི། ། བསྒྲུབས་ཀྱང་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ། ཕུང་བྱེད་གཉི་ག་བསྲེགས་པས་ན། ། དེ་བས་གཞན་དུ་བསྟན་པ་མིན། ། དུར་ཁྲོད་དང་ནི་ལྷ་རྟེན་དང་། ། མ་མོའི་གནས་ལ་སོགས་འདུག་ནས། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་དགོས་པ་དག། རྣམ་པ་དུ་མར་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། ཕྱི་དང་ནང་གི་རྫས་བསགས་ནས། ། རང་རྒྱུད་དག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །

In the language of India: Śrīvajraherukasādhana-nāma. In the language of Tibet: dPal he ru ka’i sgrub pa’i thabs zhes bya ba (The Sādhana of the Glorious Heruka). Homage to the glorious Vajrasattva! I bow to the glorious King of Wrath, the Great Powerful One, who arises from the Protector of Great Bliss, who is the master of all families, bodies, and wisdoms, and who destroys the causes and effects of arrogance. From the ritual manual of the Yangdak Heruka (Yangdak Drubpa), I shall explain the method for accomplishing the maṇḍala of the wrathful deities through the sequence of the four branches of approach and accomplishment, by way of the purpose and the connection. Because sentient beings in this age of conflict are difficult to discipline and abide in perverted paths, they cannot be tamed by peaceful conduct; therefore, the enlightened activity of the wrathful deities is taught. Regarding the authentic scriptures of that very accomplishment, there are those corrupted by the delusions of wrong conceptions. In order to realize the definitive meaning of the scriptures, I shall clearly present this well-composed teaching. For those yogis with the skill to engage [the practice] and whose minds are opened by insight, the guru shall reveal this definitive oral instruction upon the ground of certain examination. Those who possess the oily samaya, who are pure and maintain the terrifying ascetic conduct—having familiarized themselves with these, they should take them into practice. Those who are lords of accomplishment and possess all excellences may succeed; however, those of weak intellect and little insight will not achieve accomplishment even if they practice. Since they will burn both [themselves and others], it is not taught for them. Staying in charnel grounds, at shrines of deities, in the abodes of mamos, and so forth, the various purposes of the Vajra Holder will be accomplished in many ways. Having gathered the outer and inner substances, the yogi whose own continuum is pure...

བགེགས་ཚོགས་ཉེ་བར་ཞི་བྱ་དང་། ། ཚོགས་བསགས་བསྲུང་བའི་དོན་ཆེད་དུ། ། འབྱུང་པོའི་གཏོར་མ་བཏང་ནས་ནི། ། གསང་བའི་དོན་གྱི་ལས་རྣམས་བྱ། ། བདག་ཉིད་རང་གི་ལྷར་སྦྱོར་བས། ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མཐུ་བསྐྱེད་ཅིང་། ། བདག་དང་འགྲོ་བ་སྦྱང་བྱས་ནས། ། རང་བཞིན་དག་པའི་རྣམ་པར་བསམ། ། སྙིང་གའི་སྔགས་ཀྱི་འཕྲོ་འདུ་ཡིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་མདུན་དུ་བསམ་བྱས་ནས། ། རྩེ་གཅིག་སེམས་ཀྱིས་མཆོད་སོགས་དང་། ། འགྲོ་དོན་སྤྱོད་པ་རྒྱ་ཆེར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ། ། ཐུགས་རྗེ་ཆེ་དང་ལྡན་པ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཡི། ། ཞི་བའི་མཆོད་པས་མཉེས་བྱས་ཏེ། ། བསྙེན་པའི་དུས་སུ་གོམས་བྱས་ནས། ། འཁོར་བཅས་མཆོད་པ་རྫོགས་པར་བྱ། ། དེ་ཡང་སྤྱི་དང་སོ་སོ་ཡི། ། སྒྲུབ་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམ་གཉིས་ཏེ། ། བསྡུས་དང་རྒྱས་ལ་དགའ་བ་ཡི། ། དབྱེ་བ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། ། དང་པོར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ལ། ། དམིགས་པ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་བསྒོམ། ། དངོས་པོ་མེད་པར་བདག་སྦྱོར་བས། ། ནམ་མཁའ་ཀུན་དང་མཉམ་སྦྱོར་བའོ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཤུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། ། ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཁྱབ་པ་ལས། ། ཆོས་ཀུན་སྟོང་གསལ་རང་བཞིན་མེད། ། མི་དམིགས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ངང་། ། ཨོཾ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། སྐད་ཅིག་མ་ཡིས་སྐུར་གནས་ཏེ། ། ཧཱུཾ་གི་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པའི་མཐུས། ། རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་ས་གཞི་ལ། ། ར་བ་གུར་དང་བླ་རེ་དང་། ། ཕྱོགས་བཅུར་མེ་འོད་འབར་བ་ཡི། ། མཚོན་ཆའི་ཕྲེང་བས་འཁོར་བར་བསྒོམ། །

To pacify the hosts of obstructing spirits, to accumulate merit, and for the sake of protection, one should offer the bali to the elemental spirits and then perform the activities of the secret meaning. By joining oneself with one’s own deity, one generates the power of body, speech, and mind; having purified oneself and all wandering beings, one contemplates them in their naturally pure aspect. Through the radiation and reabsorption of the mantra at the heart, one visualizes the maṇḍala before oneself and, with a one-pointed mind, performs the offerings and so forth, extensively engaging in conduct for the benefit of beings. Having pleased the five maṇḍalas and others, such as Vajrasattva and the rest, who possess great compassion, with peaceful offerings, and having familiarized oneself during the stage of approach, one should complete the offerings to the assembly. Furthermore, there are two distinctions in the practice: the general and the specific. One should understand the two divisions of concise and extensive for those who prefer them. First, one meditates on the dharmadhātu itself through the meaning of non-referentiality. By joining oneself to the absence of substantiality, one joins with all of space. Oṃ mahāśūnyatājñānavajrasvabhāvātmako ’haṃ. Through the wisdom of the dharmadhātu, which pervades everything, all phenomena are empty, luminous, and without inherent nature. Within the state of non-referential great compassion: Oṃ dharmadhātusvabhāvātmako ’haṃ. Abiding in the form [of the deity] in an instant, by the power of the radiating light rays of the syllable Hūṃ, one meditates on a crossed-vajra ground, a fence, a tent, and a canopy, surrounded by a garland of weapons with blazing fire-light in the ten directions.

རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། མཁའ་དབྱིངས་སྣ་ཚོགས་ལ་གནས་ནས། ། ཅིར་ཡང་གྱུར་པའི་ཡིག་འབྲུ་ལས། ། འོད་ཟེར་ཚུལ་དུ་སྤྲོས་ནས་ཀྱང་། ། མ་ལུས་ཉེ་བར་ཁྱབ་བྱས་ཏེ། ། རེ་ཞིག་རྔམ་པའི་ཚུལ་དུ་དགོངས། ། ཨེ་ལས་མཁའ་དབྱིངས་གྲུ་གསུམ་དཀར། ། བཟང་པོའི་མཁའ་དབྱིངས་གྱེན་བསྒྲེང་ནས། ། ཡཾ་ལས་རླུང་དཀྱིལ་གཞུ་ཡི་དབྱིབས། ། དུད་ཁ་སྲ་མཁྲེགས་སྒྲོལ་མའི་མཁའ། ། རཾ་ལས་མེ་འོད་དམར་སེར་ལས། ། གྲུ་གསུམ་གོས་དཀར་ནམ་མཁའི་དབྱིངས། ། བཾ་ལས་ཆུ་དཀྱིལ་དཀར་ཞིང་ཟླུམ། ། བུམ་པས་མཚན་པ་མཱ་མ་ཀཱི། ། ལམ་ལས་གསེར་གྱི་ས་གཞི་སྟེ། ། གྲུ་བཞི་སྤྱན་ལ་རྡོ་རྗེས་མཚན། ། ཁཾ་ལས་རཀྟའི་དབའ་ཀློང་འཁྱིལ། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་རྟགས། ། ཀཾ་བྱུང་ཀེང་རུས་རི་རབ་སྟེ། ། རིན་ཆེན་རྒྱན་སྤྲས་རྡོ་རྗེས་མཚན། ། དེ་དབུས་བྷྲཱུཾ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་། ། གྲུ་བཞི་སྒོ་དང་སྒོ་ཁྱུད་ཅན། ། རིན་ཆེན་ཐོད་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། ། ཉི་ཟླ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱན་གྱིས་མཛེས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཟླ་གམ་གནས་པ་ལ། ། རེའུ་མིག་དགུ་པ་རྡོ་རྗེས་མཛེས། ། སྣ་ཚོགས་ལྷ་མོའི་ཕྲེང་བ་དང་། ། འཕན་གདུགས་རྔ་ཡབ་རྟ་བབས་ལྡན། ། ཞིང་འཕྲུལ་ཚངས་པའི་གཡང་གཞི་སོགས། ། དུར་ཁྲོད་རྒྱན་གྱིས་འཇིགས་པར་བརྒྱན། ། རིན་ཆེན་ཀ་གདུང་ཏོག་དང་བཅས། ། འདོད་ཡོན་སྣ་ཚོགས་རྒྱན་གྱིས་མཛེས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་རིམ་གནས་བརྒྱད་དུ། ། དུར་ཁྲོད་ཤིང་དང་ཞིང་སྐྱོང་དང་། ། ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣལ་འབྱོར་མཚོ་དང་སྤྲིན། ། ཀླུ་རྒྱལ་ལ་སོགས་གནས་བརྒྱད་དུ། ། ཤ་ཟ་འབྱུང་པོ་གཤིན་རྗེ་དང་། ། མཁའ་འགྲོ་བྱ་ཁྱི་རོ་ལ་སོགས།

Through the samādhi of Vajrasattva, Abiding in the manifold expanse of space, From the seed-syllable that can become anything, Light rays are emanated in the manner of rays, Completely pervading everything without exception; For a moment, contemplate in a majestic manner. From E, the white triangular expanse of space, The excellent expanse of space is erected upright. From Yaṃ, the wind maṇḍala in the shape of a bow, Smoke-colored and firm, the space of Tārā. From Raṃ, the orange-red light of fire, The triangular expanse of Pāṇḍaravāsinī. From Vaṃ, the white, circular water maṇḍala, Marked by a vase, the space of Māmakī. From Laṃ, the golden ground, Square, marked by eyes and a vajra. From Khaṃ, the swirling waves of rakta, The sign of the nature of great passion. From Kaṃ, the skeleton Mount Meru, Adorned with jewel ornaments and marked by a vajra. In its center, from Bhrūṃ, the celestial palace, Square, with doors and door-surrounds, Beautifully adorned with various jewels, skulls, Sun, moon, and vajra ornaments. In the semi-circular maṇḍala, The nine-square grid is beautified by vajras. With garlands of various goddesses, Banners, parasols, fly-whisks, and archways, With the skins of Brahmā and the miraculous fields, Adorned with the terrifying ornaments of the charnel grounds. With precious pillars, beams, and pinnacles, Beautifully adorned with various sensory ornaments. In the eight locations of the outer maṇḍala, The charnel grounds, trees, and field-protectors, The directional guardians, yoginīs, lakes, and clouds, The nāga kings, and so forth, in these eight locations, Are the flesh-eaters, bhūtas, Yama, Ḍākinīs, birds, dogs, corpses, and so forth.

། ཅེ་སྤྱང་ཁྲོ་ཚོགས་སྒྲ་འབྱིན་ཅིང་། ། རོ་ཡི་ཚོགས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་མཛད། ། རང་བྱུང་མཆོད་རྟེན་དང་བཅས་པ། ། ཕྲེང་བ་རིམ་གསུམ་ཕྱི་རོལ་གནས། ། དེ་དབུས་འཁོར་ལོའི་ལྟེ་བ་ལ། ། པདྨ་དྲེགས་བྱེད་ཉི་ཟླའི་སྟེང་། ། དཔལ་མཆོག་དང་པོ་གནས་གྱུར་ནས། ། སྤྲུལ་པའི་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་མཛད། ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྣམ་བརྟགས་ན། ། དངོས་མེད་མཚན་མ་ཀུན་དང་བྲལ། ། བྱང་སེམས་ཡེ་ཤེས་དང་པོའི་གཟུགས། ། ཨཱ་ལི་ཟླ་དཀྱིལ་གསལ་བར་བསྒོམ། ། བྱང་སེམས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་པའི་རྟགས། ། དེ་སྟེང་ཀཱ་ལི་ཉི་མར་བཅས། ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་གསལ་བའི་དོན། ། མཛད་པའི་འཕྲོ་འདུར་བཅས་པའོ། ། དེ་དག་འོད་དུ་གྱུར་པ་ལས། ། ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ། ། དཀར་པོ་བུམ་པ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན། ། བཛྲ་ཨ་ཧཾ། གདོད་མ་ཐ་མ་མེད་པའི་དབྱིངས། ། དང་པོ་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན། ། འོད་ཟེར་ལྔ་ཡི་འཕྲོ་འདུ་ཡིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་གི་ལས་མཛད་ནས། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དབྱིངས་བཞུགས་པ་ལས། ། འོད་ཟེར་ཕྲེང་མཛེས་བརྗིད་པའི་མཆོག། དེ་ལ་སྐུ་མཆོག་ཕྱག་རྒྱ་ཡི། ། སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་བརྗོད་པར་བྱ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་སུ་ཁ་བཛྲ་སཏྭ་ཨ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿསུ་ར་ཏ་སྟྭཾ། དེ་དག་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། མངོན་བྱང་ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་དོ། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཆེ། ། དཀར་དམར་ཞལ་ལྔ་ཕྱག་བཞི་པ། ། རྡོ་རྗེ་ཁ་ཊྭཱཾ་རྡོ་རྗེར་བཅས། ། འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་མདའ་དང་གཞུ། ། རིན་ཆེན་རྒྱན་དང་ན་བཟའ་ཅན། ། དབུ་ལ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བས་མཛེས། ། ལུས་ཀྱི་བ་སྤུའི་གནས་རྣམས་སུ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་གི་རྡུལ་ཕྲན་གནས། །

Jackals and hosts of wrathful spirits let out their cries, feasting upon the multitudes of corpses. Together with the self-arisen stūpas, these form three successive tiers on the exterior. In the center, at the hub of the wheel, upon a lotus, a haughty one, and the sun and moon, the Supreme Primordial Glory (Paramādya) abides, remaining in the samādhi of emanation. When all phenomena are thoroughly analyzed, they are without substance and free from all signs. One should meditate clearly on the āli vowels upon a moon maṇḍala as the form of the primordial wisdom of bodhicitta. Above that, the kāli consonants together with the sun represent the signs of the second wisdom of bodhicitta, the meaning of which is the clarity of the major and minor marks, accompanied by the radiation and reabsorption of activity. From these becoming light, from the syllable HŪṂ arises a five-pronged white vajra, marked at its base by a vase and the syllable HŪṂ. Vajra ahaṃ. The expanse without beginning or end is the primordial great vajra. Through the radiation and reabsorption of five-colored light rays, it performs the activities of the six maṇḍalas. From abiding in the expanse of body, speech, and mind, there arises a supreme, majestic garland of beautiful light rays. Upon that, one should utter the mantra syllables of the mudrā of the supreme body: OṂ MAHĀSUKHA VAJRASATTVA ĀḤ | JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ SURATA STVAṂ. These are the wisdom bodhicitta, the nature of the five manifest enlightenments. The glorious Great Vajrasattva is white and red with five faces and four arms. He holds a vajra and a khaṭvāṅga with vajras, while the lower two hands hold a bow and arrow. He is adorned with jewel ornaments and garments, and his head is beautified by a jewel garland. Within the pores of his body, the atoms of the six maṇḍalas abide.

རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ། གནས་ལྔ་དག་ཏུ་གཏུགས་བྱ་སྟེ། ། སྔགས་ཀྱིས་བདེ་གཤེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སོགས་རྣམ་པར་བསམ། ། ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ་ཙིཏྟ་གུ་ཎ་ཀརྨ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། རང་འོད་ཡུམ་དང་འཁྲིལ་པ་ཡི། ། གསང་གནས་ཧཱུཾ་དང་ཨཱས་བརྒྱན་ཏེ། ། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཕཊ་དང་བཅས། ། རྩེ་མོ་ནོར་བུ་འབར་བས་མཚན། ། རྣམ་ཐར་པདྨ་ཨེ་དཀྱིལ་ཅན། ། མདོག་སེར་ལྟེ་བ་ཟེའུ་འབྲུ་དམར། ། ས་མ་ཡ་སོགས་བརྡས་བསྐུལ་ནས། ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿས་རོལ་པ་བྱ། ། ཨོཾ་པྲ་བེ་ཤ་ཡ་ཕཊ། ཨ་ལ་ལ་ལ་ལ་ཧོ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འོད་ཟེར་གྱིས། ། ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་མཉེས་མཛད་ནས། ། འགྲོ་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྦྱང་། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྒྱན་གྱིས་བརྗིད། ། ཐམས་ཅད་འོད་ཀྱིས་སླར་བསྡུས་ནས། ། སྟོང་གསུམ་ཏིལ་གོང་འབྲུ་འདྲ་རྣམས། ། སངས་རྒྱས་དྲུག་གི་གསུང་དུ་གྱུར། ། བ་སྤུའི་བུ་ག་ཀུན་དུ་ཐིམ། ། ཐུགས་ཀའི་གནས་སུ་ཞུགས་པ་དག། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ནས་བབས། ། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་དགའ་བའི་མེས། ། སྐུ་དང་བཅས་པ་འོད་དུ་གྱུར། ། སྔོན་གྱི་གོམས་ཤུགས་ལྷ་མོ་བཞིས། ། ཕྱོགས་བཞི་ནས་ནི་བསྐུལ་མཛད་དེ། ། སྟོང་པ་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ཡོད་མེད་མཐུ། ། ནམ་མཁའ་ཉིད་དུ་དམ་ཚིག་ཉེ་བར་གནས། ། བདེ་གཤེགས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་བཞེངས་སུ་གསོལ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྐལ་བཟང་དཔལ་ཁྱོད་བདག། ཡེ་ཤེས་གསང་བའི་རྒྱུད་བསྐུལ་ནས། ། ཐུགས་རྗེས་འགྲོ་ལ་གཟིགས་མཛད་དེ། ། འབྲས་བུའི་སེམས་དཔའ་སྔ་མ་བཞིན། ། ཆོ་ག་གསུམ་གྱིས་གསལ་བར་བྱ། །

The five-pronged vajra mudrā should be applied to the five places. With the mantra, one should clearly visualize the body, speech, mind, qualities, and activities of all the Sugatas. OṂ NAMAḤ SARVA TATHĀGATA KĀYA VĀKA CITTA GUṆA KARMA VAJRA SVABHĀVA ĀTMAKO ’HAṂ. Embraced by the consort of one’s own light, the secret places are adorned with HŪṂ and ĀḤ. The wisdom vajra is accompanied by PHAṬ, its tip marked by a blazing jewel. The lotus of liberation has the mandala of the syllable E; it is yellow in color, with a red center and anthers. Having exhorted with the symbols of SAMAYA and so forth, one should engage in the play with JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ. OṂ PRAVEŚAYA PHAṬ. A LA LA LA LA HO. Through the light rays of great bliss, the Victors of the ten directions are pleased, and the body, speech, and mind of wandering beings are purified. They are resplendent with the ornaments of body, speech, and mind. All are gathered back by light, and the trichiliocosm, like the seeds of a sesame pod, becomes the speech of the six Buddhas. They dissolve into all the pores of the skin. Having entered the place of the heart, they descend from the state of great bliss. By the fire of the joy of great passion, the body and all else are transformed into light. The four goddesses, through the force of former habituation, exhort from the four directions: "O Sugata, Sugata, please arise! O Vajrasattva, fortunate and glorious one, you are my lord! Having exhorted the secret tantra of wisdom, look upon wandering beings with compassion. Like the previous resultant bodhisattva, make [the deity] clear through the three rituals."

དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། རྡོ་རྗེ་སེ་གོལ་ཕྱག་རྒྱས་ནི། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བར་མཛད། ། འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་མ་ལུས་པ། ། སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་བཅས་རྒྱན། ། ཤིན་ཏུ་གདུག་ཅིང་གཏུམ་པ་ལ། ། ཞི་བས་ཕན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལས། ། ཁྲོ་བོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཀུན་མཛད། ། ཁྲོ་བོའི་ཚུལ་ཅན་ཁྲོས་པས་ཀྱང་། ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་དག་སྲེག་བྱེད་ན། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཁྲོས་པ་ཡིས། ། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་སྨོས་ཅི་དགོས། ། དེ་ནས་སྣ་ཡི་རྩེ་མོ་ལ། ། ཡིད་ནི་ཡང་དག་བརྟན་པར་གཟུང་། ། སྣ་ཡི་དབུགས་རིང་དྲོ་བ་ལས། ། རྒྱལ་བའི་སྦྱོར་བའི་ཕྱག་རྒྱ་འབྱུང་། ། བཅོམ་ལྡན་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པས། ། རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོར་བསྒྱུར་ནས་ཕྱུང་། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ས་མ་ཡ་ཧེཿསརྦ་དུཥྚ། ས་མ་ཡ་མུ་དྲ་པྲ་བྷཾ་ཛ་ཀ་ཧཱུཾ་ཕཊ། སྔ་མ་ལས་ནི་གནས་གྱུར་ཏེ། ། བསྐལ་པའི་མེ་དཔུང་འཁྲིགས་པ་བཞིན། ། ཁྲག་འཐུང་མཐིང་ནག་འཇིགས་པའི་སྐུ། ། འབར་བ་ཆེན་པོའི་འོད་ཟེར་ཅན། ། ཞལ་གཡས་ཞི་བའི་རང་བཞིན་དཀར། ། དབུས་མ་མཐིང་ནག་ནག་པོའི་ཞལ། ། གཡོན་པ་རྨོངས་བྱེད་སེར་པོ་སྟེ། ། རྒྱབ་མ་ཆགས་མཛད་དམར་པོའོ། ། སྨིན་མཚམས་ཁྲོ་གཉེར་གློག་བཞིན་འགྱུ། ། སྤྱན་གསུམ་ཁྲོ་གཉེར་མཆེ་གཙིགས་ཞལ། ། དབུ་སྐྲ་སྨ་ར་སེར་ནག་མཛེས། ། སྤུ་རྣམས་རྡོ་རྗེ་གྱེན་དུ་འཁྱིལ། ། སྒེག་པ་དཔའ་བ་འཇིགས་སུ་རུང་། ། དགོད་དང་གཤེ་དང་འཇིགས་པར་བྱེད། ། སྙིང་རྗེ་རྔམ་དང་ཞི་བ་ཡི། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གར་ཐབས་ཅན། །

Then the Blessed One, the Vajra-Holder, through the yoga of Vajrasattva, gathered all the Buddhas with the mudrā of the vajra-snap. The world-realms without exception, adorned with Buddhas and Vajra-Holders, are extremely fierce and violent; they cannot be benefited by peaceful means. From the essence of insight and method, all the Tathāgatas manifest as wrathful deities. If even a wrathful one in a fierce manner burns the three worlds, what need is there to mention all the Buddhas being wrathful, who would leave the three realms without exception? Then, at the tip of the nose, the mind should be held perfectly steady. From the long, warm breath of the nose, the mudrā of the Victor’s yoga arises. The Blessed One, that very yogin, transformed into a Vajra-Wrathful One and emerged: OṂ ŚRĪ HERUKA SAMAYA HEḤ SARVA DUṢṬA SAMAYA MUDRĀ PRABHAÑJAKA HŪṂ PHAṬ. Having transformed from the previous state, like a mass of kalpa-ending fire, he is the dark-blue, terrifying Heruka, with great blazing rays of light. His right face is white, the nature of peace; the central face is dark blue-black; the left is yellow, the deluder; and the back is red, the one who creates passion. Between his brows, the frown flickers like lightning; his three eyes are wrathful, with a frown and bared fangs. His hair and beard are beautiful, dark yellow; his body hairs are vajras curling upward. He possesses the moods of the charming, the heroic, and the terrifying; the laughing, the scolding, and the frightening; and the compassionate, the fierce, and the peaceful—possessing the dance of body, speech, and mind.

གཡས་གཡོན་དང་པོས་རྡོ་རྗེ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་ཁ་ཊྭཱཾ་དྲིལ་བུར་བཅས། ། དེ་འོག་གཉིས་ཀྱིས་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི། ། པགས་པ་བཀླུབས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བསྐོར། ། གསུམ་པ་གཉིས་ན་མདའ་དང་གཞུ། ། གཡས་ཀྱི་བཞི་པས་དུང་ཁྲག་འཛིན། ། གཡོན་གྱི་བཞི་པས་ཐོད་པ་རུ། ། སྙིང་ཆེན་པོ་ཡིས་བཀང་བའོ། ། ལ་ལར་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ། ། མཐིང་ནག་འཇིགས་པའི་མེ་འོད་ཅན། ། གཡས་པས་བ་དན་གསུམ་པ་ཕྱར། ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་འབར་ཕྲེང་ཅན། ། རྡོ་རྗེ་ཁ་ཊྭཱཾ་དྲིལ་བུར་བཅས། ། ཐོད་པ་གང་བ་གཡོན་པ་ན། ། འབར་བ་ཆེན་པོ་སྐྲ་འབར་བ། ། ཐོད་པ་མང་པོའི་དབུ་རྒྱན་ཅན། ། འཇིགས་པ་ཆེན་པོའི་དུས་ལྟར་དྲག། དུར་ཁྲོད་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་འཇིགས། ། ཞལ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་འགྱུར་བ་དང་། ། འབར་བའི་ལྟ་བས་གར་བྱེད་པ། ། རྡོ་རྗེ་རྡོ་རྗེ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག། དྲིལ་བུའི་སྒྲ་ནི་གསིལ་བ་ཡིས། ། ཐམས་ཅད་ཕབ་ནས་སླར་ཡང་ནི། ། ཐལ་བར་གྱུར་པ་འང་འཚོ་བར་བྱེད། ། གཏི་མུག་དབང་མཛད་ཐེག་ཆེན་བརྒྱན། ། གླང་ཆེན་ཀོ་རློན་སྟོད་གཡོགས་མནབས། ། འདོད་ཆགས་གཞན་གྱི་རྒོལ་བའི་ཚོགས། ། ཚར་བཅད་སྟག་གི་པགས་པ་ཡིན། ། ང་རྒྱལ་ཐུགས་རྗེས་འགྲོ་སྒྲོལ་རྟགས། ། འཇིགས་བྱེད་ཆེན་པོའི་ཚ་ར་མ། ། ཞེ་སྡང་གཟུང་འཛིན་རྣམ་དག་པས། ། གནས་བརྒྱད་སྦྲུལ་གྱི་ཕྲེང་བ་ཅན། ། ཆགས་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཡིས། ། སྐུ་ལ་རཀྟའི་ཐིག་ལེས་བརྒྱན། ། ཕྲིན་ལས་སྣ་ཚོགས་མཛད་པ་ཡིས། ། ཐལ་བའི་ཚོམ་བུས་མཚན་པ་ཡིན། ། བྱང་སེམས་གཉིས་མེད་དྲི་བྲལ་དོན། ། ཞག་གི་རི་མོས་སྤྲས་པའོ། ། ཕྲག་དོག་སྐུ་གསུང་རྒྱན་ལྡན་པས། ། ཐོད་ཕྲེང་ཐོད་དང་སེ་རལ་ཐོགས། །

The first pair of right and left hands hold a vajra and a vajra-khaṭvāṅga with a bell. The next two hands encircle the flayed skin of Bhairava. The third pair holds a bow and arrow. The fourth right hand holds a skull-cup of blood, and the fourth left hand holds a skull-cup filled with a great heart. In some versions, he has one face and two arms. He is dark blue in color, with the terrifying radiance of fire. The right hand brandishes a three-pointed banner and a blazing five-pronged vajra. The left hand holds a vajra-khaṭvāṅga with a bell and a full skull-cup. His hair blazes with great fire, and he is adorned with a crown of many skulls. He is as fierce as the time of the great terror and as utterly terrifying as a charnel ground. His faces display various expressions, and he performs a dance with a blazing gaze. By ringing the sound of the vajra, the khaṭvāṅga, and the bell, he brings all down and then restores even those turned to ash to life. He is the master of delusion, adorned with the Mahāyāna. He wears an elephant hide as an upper garment. He wears a tiger skin to subdue the hosts of others who are driven by desire. He wears the skin of the great Bhairava as a sign of liberating beings through compassion and pride. Because he is the purity of hatred and the duality of subject and object, he is adorned with a garland of snakes at the eight points of his body. Because he possesses the two types of passion, his body is adorned with drops of blood. Because he performs various enlightened activities, he is marked with clusters of ash. Because he is the non-dual, stainless meaning of bodhicitta, he is embellished with streaks of grease. Because he possesses the ornaments of body, speech, and mind that transcend envy, he wears a garland of skulls, a crown of skulls, and a sash of skulls.

དྲེགས་བྱེད་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་ཕྱིར། ། ཉི་ཟླ་སྙན་གྱི་གོང་རྒྱན་བྱས། ། ལུས་དང་ངག་སེམས་རྡོ་རྗེ་ཡི། ། མཚན་མའི་ཕྱག་རྒྱར་ལྡན་བྱས་ཏེ། ། ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། བདག་གི་སླར་ནི་བདག་ཉིད་བྱ། ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཐུགས་གསལ་ཉི་མ་ལ་གནས་པའི། ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཧྲཱིཿདང་བཅས། ། འོད་ཟེར་འཕྲོ་འདུའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ། ལྷ་མོས་བདུད་རྩིའི་བུམ་པས་དཀྲིས། ། ཐོད་ཕྲེང་ལ་གནས་རིགས་ལྔས་བརྒྱན། ། ལག་པ་ཤིན་ཏུ་བརྐྱང་བ་ཡིས། ། མཛུབ་མོ་གཉིས་ནི་མདུད་པར་བཅིང་། ། གུང་མོ་མཐེ་བོའི་རྩེ་མོ་ཅན། ། རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར། ། བཏེག་ནས་ཁྲོ་གཉེར་ལག་བཞག་སྟེ། ། ཧི་བཅས་དབང་བསྐུར་སྔགས་བརྗོད་བྱ། ། ཡབ་ཡུམ་མཁའ་གསང་ཧི་དང་ཨས། ། རྡོ་རྗེ་པདྨར་བསྐྱེད་བྱས་ནས། ། ལིངྒ་འགྲེང་བ་རང་བྱུང་བ། ། བརླ་ཡི་དབུས་སུ་བསྒོམ་བྱས་ནས། ། ལིངྒ་པདྨ་བྱིན་བརླབས་ཏེ། ། ཁྲག་འཐུང་འདྲ་བའི་གཟུགས་སྐྱེའོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ཀུན་དུ་དགོད། ། མ་ལུས་ཉེ་བར་ཁྱབ་བྱས་ནས། ། འདོད་པར་བྱ་བ་རབ་ཏུ་མཉེས། ། འོད་འདུས་ཐོག་མའི་གཟུགས་ལ་གཟུང་། ། གསང་གནས་སོ་སོའི་གདན་དག་ལ། ། ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་ལྷ་གནས་བསྐྱེད། ། ཧྲཱིཿལས་དཔལ་ཆེན་ཧེ་རུ་ཀ། གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་སུ་དགོད། ། ཧྲཱིཿལས་ལྷ་མོ་གཽ་རཱི་མ། ། ཧྣིཿལས་དེ་བཞིན་ཙཽ་རཱི་མ། ། ཛྷིཿལས་ལྷ་མོ་པྲ་མོ་ཡིན། ། ཛྷི་ལས་བེེཏྟ་ཕྱོགས་བཞིར་དགོད། ། མཚམས་སུ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ལས་བྱུང་བའི། ། ལྷ་མོ་པུཀྐ་ལ་སོགས་བཞི། ། མཾ་ཁཾ་ཡཾ་རཾ་ལས་བྱུང་བའི། །

In order to overwhelm the haughty ones, the sun and moon are made into ornaments for the ears. Having endowed body, speech, and mind with the symbolic mudrās of the vajra, through the yoga of the source of all, I shall once again become the self. OṂ ĀḤ HŪṂ. The wisdom being (jñānasattva), together with the syllable HRĪḤ, abides upon the sun of the luminous mind. Through the yoga of radiating and reabsorbing light rays, the wisdom maṇḍala is invited. The goddesses encircle it with vases of nectar, and it is adorned by the five families residing in the garland of skulls. With the hands fully extended, the two index fingers are bound in a knot. The middle fingers are joined at the tips of the thumbs; thus the vajra mudrā is completely transformed. Lifting it and placing it upon the hand of the frowning [deity], one should recite the empowerment mantra along with the syllable HI. From the syllables HI and A in the secret spaces of the father and mother, the vajra and lotus are generated. Meditating on the naturally arisen erect liṅga in the center of the thighs, the liṅga and lotus are blessed, and a form like the Blood-Drinker (Heruka) arises. That bodhicitta is placed everywhere; having thoroughly pervaded everything without exception, the object of desire is intensely pleased. The light gathers and is held within the original form. Upon the respective seats of the secret places, the deities of the essence of phenomena are generated. From HRĪḤ, the Great Glorious Heruka is placed in the center of the secret maṇḍala. From HRĪḤ, the goddess Gaurī; from HŪṂ, likewise Caurī; from JHĪḤ, the goddess Pramohā; and from JHĪ, Vetālī are placed in the four directions. In the intermediate directions, from HŪṂ and PHAṬ, the four goddesses Pukkasī and so forth arise. From MAṂ, KHAṂ, YAṂ, and RAṂ, [the remaining goddesses arise].

ཕྱི་རོལ་མདའ་འཛིན་ལ་སོགས་བསྐྱེད། ། ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཨཿབཞི་པོ་ལས། ། ལྷ་མོ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་རྣམས། ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཡི་གེ་ལས། ། སྒོ་བཞིར་རྟ་མགྲིན་འཕང་མཐོ་སོགས། ། བྷ་ག་ལ་ནི་ལིངྒ་གཞག། ལིངྒ་རྡོ་རྗེར་བྱིན་བརླབས་ནས། ། ཁྲག་འཐུང་འདྲ་བའི་སྐུ་གཉིས་ནི། ། སྤྲོ་ཞིང་རང་ལ་ཐིམ་པར་བྱ། ། ཧཱུཾ་བཛྲ་གུ་ཧྱ་སིདྡྷི་པ་ར་མ་ཡོ་གེ་ཤྭ་རི་ཧྲཱིཿ། གཽ་རཱི་དཀར་སེར་ཞི་བའི་མདངས། ། ཞལ་བཞི་ཕྱག་བརྒྱད་བརྗིད་པའི་སྟོངས། ། གཡོན་བརྐྱང་གར་གྱིས་བཞུགས་མཛད་ཅིང་། ། མདའ་བཞི་དུས་གཅིག་བཀང་བ་ལ། ། ཚངས་པའི་མགོ་བཞི་སྦྱངས་པ་སྟེ། ། འཕྲོ་འདུ་དང་བཅས་མདུན་དུ་བཞུགས། ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་བཛྲ་ཙཎྜེ་ཤྭ་རི་ཁ་ཊྭཱཾ་གི་མ་ཧཱ་བཛྲ་ཀ་པཱ་ལ་མཱ་ལ་ཀུ་རུ་ཀུ་རུ་ལླུ་ཧྲཱིཿ། ཙཽ་རི་དམར་པོ་དྲག་པོའི་ཞལ། ། གཡོན་པས་ལྕགས་ཀྱུ་ཁ་ཊྭཱཾ་འཁྱུད། ། གཡས་པའི་གུང་མོས་རྩིབས་བརྒྱད་བསྟོད། ། གཡས་བཏེག་གཡོན་སྟོབས་ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས། ། ཧཱུཾ་བཛྲ་ནཱ་རཱ་ཡ་ནི་ཛྲ། པྲ་མོ་དབུ་གཉིས་གོང་མ་ཕག། འོག་མ་དམར་པོ་ཕྱག་བཞི་པ། ། གཡས་ཀྱི་དང་པོས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་བསྣམས། ། གཡོན་གྱི་དང་པོས་ཁམ་ཕོར་འཆང་། ། འོག་གཉིས་ཁུ་ཚུར་སོ་སོར་འཆང་། ། འཁོར་ལོ་འཛིན་ཅིང་བཏེག་པའི་ཚུལ། ། གཡས་བརྐྱང་སྟབས་བཅས་ནུབ་ཕྱོགས་སུ། ། རྨོངས་ཚུལ་མདོག་དམར་པདྨ་ལ། ། ཧཱུཾ་བཛྲ་པ་ཏཱ་ཀེ་ཛ། བཻཏྟ་མདོག་དཀར་སློང་ཚུལ་གཟིགས། ། གཡས་ན་ཁམ་ཕོར་བདུད་རྩིའི་གང་། ། གཡོན་པ་བ་དན་གསུམ་པ་མཛད། ། དགའ་བཞིན་བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་གནས། ། ཧཱུཾ་བཛྲ་ཧ་རི་ནི་མ་ཊ། པུཀྐ་དྲག་པོ་གར་བྱེད་ཚུལ། ། བོལ་བཞི་བརླ་དཔུང་དཀར་བ་ལ། །

Generate the outer deities such as Iṣudhara. From the four syllables A, Ā, Aṃ, and Aḥ, generate the goddesses Puṣpā and the others. From the syllables Jaḥ, Hūṃ, Baṃ, and Hoḥ, generate Hayagrīva and the others at the four gates. Place the liṅga within the bhaga. Having blessed the liṅga as a vajra, emanate two bodies resembling the Herukas and cause them to dissolve into oneself. HŪṂ VAJRA GUHYA SIDDHI PARAMAYOGĪŚVARĪ HRĪḤ. Gaurī is white-yellow with a peaceful luster; she has four faces and eight arms in a majestic posture. Standing in the dance with her left leg extended, she simultaneously draws four arrows, thereby purifying the four heads of Brahmā. With rays of light radiating and reabsorbing, she dwells in the front. HŪṂ HŪṂ VAJRA CAṆḌEŚVARĪ KHAṬVĀṄGĪ MAHĀVAJRA KAPĀLAMĀLA KURU KURU LLŪ HRĪḤ. Caurī is red with a wrathful face; with her left hand she embraces a khaṭvāṅga and hook, and with the middle finger of her right hand she points to the eight spokes. With her right leg raised and her left leg powerful, she dwells in the southern direction. HŪṂ VAJRA NĀRĀYAṆĪ JAḤ. Pramohā has two heads, the upper being a sow and the lower red with four arms. Her first right hand holds a three-pronged vajra, and her first left hand holds a clay bowl. Her lower two hands hold fists individually. Holding a wheel in the manner of lifting it, she stands with her right leg extended in the western direction. In the manner of delusion, she is red in color upon a lotus. HŪṂ VAJRA PĀTĀKE JAḤ. Vetālī is white in color and gazes in the manner of a beggar. Her right hand holds a clay bowl filled with nectar, and her left hand makes the triple-banner gesture. Joyfully, she dwells in the northern direction. HŪṂ VAJRA HARINĪ MAṬA. Pukkasī is wrathful and in a dancing posture; her four ankles and thighs are white.

ལུས་སྦུབས་ཉ་བཞི་དམར་བ་སྟེ། ། ཕྱག་མཆོག་ལོ་མ་སྔོན་པོ་འདྲ། ། གཡས་ན་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་འབར། ། གཡོན་པས་དཔག་བསམ་ལྕུག་མ་འཛིན། ། གར་གྱི་གཟུགས་ཐབས་འགྱུར་དང་བཅས། ། མེ་མཚམས་འཁོར་ལོའི་སྟན་ལ་གནས། ། ཧཱུཾ་བཛྲ་ཤུ་ལེ་གྲ་བྷི་ཏ་མ་ཏ། ཙནྡན་གྱེན་དུ་དབུགས་འབྱིན་ཚུལ། ། གཞན་གྱི་སྲོག་འཕྲོག་ཁ་དོག་གནག། གཡས་པས་ར་སྐྱེས་རྡོ་རྗེས་མཚན། ། རླུང་འཐོར་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་འཛིན། ། གཡོན་པས་ཏྲི་ཤཱུལ་གར་དང་བཅས། ། བདེན་བྲལ་འཁོར་ལོའི་སྟན་ལ་གནས། ། ཧཱུཾ་བཛྲ་ཀི་ཤི་ཙྪིནྡ་མ་ཏ། གྷསྨ་རོ་ལྡན་ཚུལ་དུ་གཟིགས། ། སེར་ནག་གཡས་པས་རལ་གྲི་འཛིན། ། གཡོན་པ་མེ་ཐབས་གཡོན་བརྐྱང་ཚུལ། ། རླུང་མཚམས་འཁོར་ལོའི་སྟན་ལ་གནས། ། ཧཱུཾ་བཛྲ་པེ་མཱ་ལ་པཱ་ཤེ་མ་ཏ། སྨེ་ཤ་ཀུན་གྱི་ལས་མཛད་མ། ། ཁྲག་འཐུང་དཔལ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། ། གཡས་པས་རྡོ་རྗེ་དུང་ཁྲག་གསོལ། ། གཡོན་གྱིས་ཐོད་པ་ཞགས་པར་བཅས། ། རྡོ་རྗེ་ཁ་ཊྭཱཾ་སེ་རལ་ཁ། ། དབང་ལྡན་འཁོར་ལོའི་རྩིབས་ལ་གནས། ། ཀུན་ཀྱང་ཐོད་ཕྲེང་སྦྲུལ་དང་བཅས། ། ཞིང་ལྤགས་རློན་པ་གོས་སུ་གསོལ། ། གདན་ནི་པདྨ་སྣ་ཚོགས་ལ། ། ཞིང་དང་ཉི་མས་མཚན་པའོ། ། ཧེ་བཛྲ་ར་ཏི་པཾ། མདའ་འཛིན་དཀར་མོ་མདའ་དང་གཞུ། ། མེ་མཚམས་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲུ་ཆད་ལ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ར་ཏ་བཛྲེ་ཧོ། ཁ་ཊྭཱཾ་སེར་མོ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་ཅན་བདེན་བྲལ་མཚམས། ། ཨོཾ་བཛྲ་ལོ་ཙ་ནེ་ཡཾ་ཡ། འཁོར་ལོ་འཛིན་མ་དམར་སེར་མོ། ། རྩིབ་བརྒྱད་འཛིན་པ་རླུང་གི་ཕྱོགས། ། རཾ་མ་ཧཱ་ཤྲཱི་བཛྲི་ཧི། སྣ་ཚོགས་བ་དན་ལྗང་གུ་ལ། ། སྣ་ཚོགས་འཕན་དྲིལ་དབང་ལྡན་མཚམས། ། ཨཱཿབཛྲ་པུཥྤེ།

The body is like a fish with four red fins; the supreme hands are like green leaves. In the right, a blazing five-pronged vajra; in the left, holding a wish-fulfilling creeper. With the shifting movements of the dance, she dwells upon the wheel-seat in the fire corner. HŪṂ VAJRA ŚŪLE GRABHITA MATA. In the manner of exhaling upward, like sandalwood, she is black in color and robs the life-force of others. In the right, a goat marked with a vajra; in the left, she holds a wind-scattering vajra-fist. With the dance, she holds a trident; she dwells upon the wheel-seat in the southwest. HŪṂ VAJRA KIŚI CCHINDA MATA. She gazes in the manner of the one possessing the smell of Ghasmara. Dark yellow, she holds a sword in the right; in the left, a fire-pit in the posture of the left leg extended. She dwells upon the wheel-seat in the wind corner. HŪṂ VAJRA PEMĀLA PĀŚE MATA. She performs the activities of all the Śmaśānīs. She is like the glorious Heruka, the Blood-Drinker. In the right, she drinks from a vajra skull-cup of blood; in the left, a skull-cup together with a noose. With a vajra khaṭvāṅga and a sash, she dwells upon a spoke of the wheel in the northeast. All of them wear garlands of skulls and snakes, and are clothed in fresh human skins. Their seats are various lotuses, marked by a corpse and a sun. HE VAJRA RATI PAṂ. The white Arrow-Bearer holds a bow and arrow in the corner of the fire direction. OṂ MAHĀ RATNA VAJRE HO. The yellow Khaṭvāṅga-Bearer holds a khaṭvāṅga and a vajra bell in the southwest corner. OṂ VAJRA LOCANE YAṂ YA. The orange Wheel-Bearer holds the eight spokes in the wind direction. RAṂ MAHĀ ŚRĪ VAJRĪ HI. Upon a green multicolored banner, with various streamers and bells, she dwells in the northeast corner. ĀḤ VAJRA PUṢPE.

མེ་ཏོག་སེར་མོ་མེ་ཏོག་སྣོད། ། རྡོ་རྗེས་མཚན་པ་བར་ཁྱམས་མེ། ། ཨཱཿབཛྲ་དྷཱུ་པི། སྤོས་མེ་སྔོན་མོ་རྡོ་རྗེ་པོག། ཁྱམས་ཀྱི་བདེན་བྲལ་པད་གནས་པའི། ། ཨཱཿབཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ མར་མེ་དམར་མོ་རྡོ་རྗེ་སྒྲོན། ། བར་ཁྱམས་རླུང་ཕྱོགས་པདྨར་གནས། ། ཨཱཿབཛྲ་གནྡྷེ། དྲི་ཆབ་ལྗང་གུ་དག་བྱེད་འཐོར། ། བར་ཁྱམས་དབང་ལྡན་པདྨར་གནས། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿ། ཤར་སྒོ་རྟ་མགྲིན་འཕང་མཐོ་དཀར། ། གཡས་ན་རྟ་གདོང་གཡོན་ལྕགས་ཀྱུ། ། ཨོཾ་བཛྲ་པཱ་ཤེ་ཧཱུཾ། ལྷོར་སྒོར་ཕག་གདོང་སྔོན་མོ་སྟེ། ། གཡས་པས་མཆེ་བ་གཡོན་ཞགས་འཛིན། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཤྲཱི་ཁ་ལེ་པཾ། ནུབ་སྒོར་སྣང་བྱེད་དམར་མོ་ནི། ། ཕྱག་གཉིས་ཉི་ཟླ་ལྕགས་སྒྲོག་འཛིན། ། ཨོཾ་བཛྲ་གཎྜེ་ཧོཿ། ། བྱང་སྒོར་ཐལ་བྱེད་མདོག་ལྗང་གུ། ། སངས་རྒྱས་གཟུགས་དང་དྲིལ་བུའོ། ། ལྷ་མོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ། རིན་ཆེན་རྒྱན་དང་ན་བཟས་བཀླུབས། ། སྐུ་མཛེས་ཁྲོས་པའི་མཚན་མ་འཛིན། ། སྒོ་བ་ཅུང་ཞིག་འགྱིང་བའི་ཚུལ། ། ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་ལས་གྲུབ་ཕྱིར། ། འཁོར་ལོའི་ལྷ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། མིག་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམ་སྣང་མཛད། ། རྣ་བར་རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་ཡིན། ། ཁ་ལ་པདྨ་གར་དབང་ཕྱུག། སྣ་ལ་རྟ་མཆོག་རོལ་པ་སྟེ། ། ལུས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཧེ་རུ་ཀ། ཡིད་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གནས། ། གནས་གསུམ་ཕྱག་རྒྱའི་ཚོགས་ལྡན་ཞིང་། ། ཐུགས་ཀར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གནས། ། རང་རིག་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་དྲངས་ནས། ། དབང་བསྐུར་རིགས་ཀྱི་མཚན་མ་བསམ། ། གཉིས་མེད་འོད་ཟེར་ལྕགས་ཀྱུ་ཡིས། ། སློང་བ་དལ་གྱིས་བསྐུལ་མཛད་ཅིང་། ། མཛེས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་གྱེན་དུ་བསྒྲེང་། །

Yellow Flower, Flower Vessel, marked with a vajra, in the intermediate space. ĀḤ VAJRA DHŪPI. Blue Incense, Vajra Incense Burner, in the southwest of the intermediate space, abiding on a lotus. ĀḤ VAJRA ĀLOKE. Red Lamp, Vajra Lamp, in the northwest of the intermediate space, abiding on a lotus. ĀḤ VAJRA GANDHE. Green Perfume, Purifying Sprinkler, in the northeast of the intermediate space, abiding on a lotus. OṂ VAJRA AṄKUŚA JAḤ. At the eastern gate is Hayagrīva, tall and white, with a horse head in his right hand and an iron hook in his left. OṂ VAJRA PĀŚE HŪṂ. At the southern gate is the blue Sow-Faced One, holding a fang in her right hand and a noose in her left. OṂ VAJRA ŚRĪKHALE PAṂ. At the western gate is the red Illuminator, holding the sun and moon and an iron chain in her two hands. OṂ VAJRA GHAṆṬE HOḤ. At the northern gate is the green Ash-Smearing One, holding a buddha image and a bell. All these goddesses are adorned with jewel ornaments and silken garments; their forms are beautiful, and they hold the marks of wrath. The gatekeepers are slightly haughty in their posture. Because they are formed from omniscient wisdom, the eyes of all the deities of the maṇḍala are Vairocana; the ears are Vajrasūrya; the mouth is Padmanarteśvara; the nose is Hayagrīva; the body is Vajra Heruka; and the mind is Vajrasattva. Possessing the assembly of mudrās at the three places, the wisdom being (jñānasattva) resides at the heart. Having invited the maṇḍala of self-awareness, visualize the insignia of the family upon the empowerment. With the hook of non-dual light rays, gently rouse the mandala, and raise the beautiful mudrā upward.

སྨིན་མཚམས་དབུས་སུ་གཏད་པར་བྱ། ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ། མ་ཧཱ་བཛྲ། ཨཱ་ཀཌྜྷྱ་ཡ། ཨཱ་ཀཌྜྷྱ་ཡ། པྲ་བེ་ཤ་ཡ་པྲ་བེ་ཤ་ཡ། བནྡྷ་ཡ་བནྡྷ་ཡ། ཏོ་ཥ་ཡ་ཏོ་ཥ་ཡ། བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནཾ། ཧྲྀ་ད་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་མ་ཧཱ་བཛྲ་སརྦ་དུཥྚཾ་ས་མ་ཡ་མུ་ཌ་པྲ་བན་ཙ་ཀྲ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཡེ་ཤེས་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནས། ། དཔལ་ཆེན་ཁྲག་འཐུང་འཁོར་དང་བཅས། ། སེམས་ཅན་དོན་སླད་དམ་ཚིག་དགོངས། ། གནས་འདིར་བརྩེ་ཕྱིར་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། པདྨའི་ཕྱག་རྒྱ་གཡས་ནས་བསྐོར། ། གར་བཅས་ཐལ་མོ་ལན་གསུམ་བརྡབ། ། ཨོཾ་ཨེ་ཧྱེ་ཧི་བྷ་ག་བཱན། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། རུ་ལུ་རུ་ལུ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཨེ་ཧྱེ་ཧི། དྲྀ་ཤྱ་ཧོ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ། ཨེ་ཧྱེ་ཧི། དྲྀ་ཤྱ་ཧོ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཨོཾ་ཨེ་ཨཱ་ར་ཡི་ཧོ། ཧྲི་ཧྲི་ཧྲི། དད་པ་དང་ནི་དམ་ཚིག་གིས། ། ཚུར་གཤེགས་ཚུར་གཤེགས་ཧེ་རུ་ཀ། ཆོས་སྐུ་ཞི་བའི་ངང་ལས་ཀྱང་། ། གཟུགས་སྐུ་འཇིགས་ཚུལ་བསྟན་དུ་གསོལ། ། ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ལ་ཐབས་མཁས་པས། ། གདུག་པ་འདུལ་ཕྱིར་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། ཚོགས་རྗེ་ཚོགས་བདག་དཔལ་དང་ལྡན། ། ཚོགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས། ། སྤྲུལ་པ་མང་པོའི་ཚོགས་དང་གཤེགས། ། ཐོད་ཕྲེང་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པ་ལས། ། གཡས་ནས་རིམ་བཞིན་བསྐོར་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་མ་ཧཱ་བཛྲ། སརྦ་དུཥྚན། ས་མ་ཡ་མུ་དྲ། པྲ་པེ་ཤ་ཡ། ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ། མ་ཧཱ་བཛྲ། སརྦ་དུཥྚན། ས་མ་ཡ་མུ་དྲ། པྲ་ཝན་ཙཀྲཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཧཱུཾ་ཕཊ།

Focus [the gaze] in the center of the brow. JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ ŚRĪ HERUKA MAHĀVAJRA ĀKARṢAYA ĀKARṢAYA PRAVEŚAYA PRAVEŚAYA BANDHAYA BANDHAYA TOṢAYA TOṢAYA VAJRAḌĀKINĀṂ HṚDAYAṂ HŪṂ HŪṂ PHAṬ. OṂ ŚRĪ HERUKA MAHĀVAJRA SARVA DUṢṬĀṂ SAMAYA MUDA PRABHAÑCAKRA HŪṂ PHAṬ. From the sphere of activity of the possessors of wisdom, Great Glorious Heruka and your retinue, mindful of the samaya for the sake of sentient beings, please come to this place out of compassion. Rotate the lotus mudrā from the right, perform a dance, and clap the palms three times. OṂ EHYEHI BHAGAVĀN JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ. RULU RULU JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ. EHYEHI DṚŚYA HO. SAMAYA STVAṂ JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ. ŚRĪ HERUKA EHYEHI DṚŚYA HO. SAMAYA STVAM. OM E Ā RA YI HO. HRI HRI HRI. Through faith and samaya, come, come, Heruka! Although you abide in the peaceful state of the dharmakāya, please manifest the terrifying form of the rūpakāya. With great compassion and skillful means, please come to subdue the malevolent. Lord of the assembly, master of the assembly, endowed with glory, master of the feast, please come! Through the distinction of realizing primordial wisdom, come with a multitude of emanations. From the binding of the skull-garland mudrā, circle clockwise from the right. OM ŚRĪ HERUKA MAHĀVAJRA SARVA DUṢṬĀN SAMAYA MUDRĀ PRAVEŚAYA ŚRĪ HERUKA HŪṂ PHAṬ JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ. ŚRĪ HERUKA MAHĀVAJRA SARVA DUṢṬĀN SAMAYA MUDRĀ PRAVARTACAKRA ŚRĪ HERUKA HŪṂ PHAṬ.

བདེ་གཤེགས་ཕོ་བྲང་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར། འགྲོ་བ་མ་ལུས་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར། ། དོན་གྱི་དབང་དུ་དགོངས་ནས་ཀྱང་། ། འཁོར་བཅས་མ་ལུས་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་བསྐྱེད་ནས་ཀྱང་། ། སོར་མོ་བསྣོལ་ཏེ་བསྐྱོད་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ། མ་ཧཱ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཧི། སརྦ་དུཥྚཱན། ས་མ་ཡ་མུ་དྲ། པྲ་བན་ཙཀྲ་ཧཱུཾ། ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ་ཙིཏྟ། ཏིཥྛ་བཛྲ། སེམས་ཅན་དོན་ཕྱིར་ནན་ཏན་མཆོག་བསྐྱེད་ཅིང་། ། ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེས་བདག་ལ་དགོངས་ནས་ཀྱང་། ། མི་གཉིས་དོན་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ་མཆོག་གི་གནས། ། བདག་ལ་སྩལ་ཞིང་བརྟན་པར་བཞུགས་སུ་གསོལ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་བཅིངས་པ་ལས། ། མཐེ་བོང་མཐེའུ་ཆུང་སོ་སོར་བསྒྲེང་། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ། མ་ཧཱ་བཛྲ། སརྦ་དུཥྚཱན། ས་མ་ཡ་དཾཥྚ། ཨ་པ་ཥྚོཾ་པ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཆེ་མཆོག་མཉམ་སྦྱོར་འབར་བའི་ཀློང་དཀྱིལ་ནས། ། ཐུགས་རྗེ་ཁྲོས་པས་གདུག་པ་འདུལ་མཛད་པ། ། གསང་སྔགས་རྨད་བྱུང་དྲག་པོའི་ཕྲིན་ལས་རྣམས། ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ། དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་གསུམ་ནི། ། རིམ་བཞིན་བཅིངས་ཏེ་བསྐུལ་བར་བྱ། ཨོཾ་བཛྲ་གུ་ཧྱ་དྲྀ་ཤྱ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཨོཾ་བཛྲ་གུ་ཧྱ་དྲྀ་ཤྱ་ས་མ་ཡ་ཧོ། ཨོཾ་བཛྲ་གྲ་ཧྱ་དྲྀ་ཤྱ་ས་མ་ཡ་ཕཊ། དམ་ཚིག་ས་ལ་བཞེས་པ་ཡི། ། དཔལ་ཆེན་ཁྲག་འཐུང་འཁོར་དང་བཅས། ། དམ་ཚིག་ཚུལ་བཞིན་མ་བསྲུངས་སམ། ། གྲུབ་པའི་མཆོག་དག་མ་སྩལ་ན། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་འགལ་བའོ། ། ཞིག་པར་གྱུར་པར་གདོན་མི་ཟ། ། ཟིལ་གནོན་བསྲུང་ཞིང་བསྡིགས་པའི་ཕྱིར། ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་གསུམ་བཅིང་། ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ།

In this maṇḍala, the palace of the Sugatas, for the sake of liberating all wandering beings without exception, and having turned your attention toward the ultimate purpose, I pray that you and your entire retinue come here. Having formed the vajra palms, interlace the fingers and move them. OṂ ŚRĪ HERUKA MAHĀVAJRA SAMAYA HI SARVA DUṢṬĀN SAMAYA MUDRĀ PRABHAÑCAKRA HŪṂ KĀYA VĀKA CITTA TIṢṬHA VAJRA. Generating the supreme diligence for the sake of sentient beings, and having turned your attention toward me with wisdom and compassion, for the sake of non-duality, I pray that you grant me the state of supreme siddhi and remain steadfastly present. From the binding of the vajra fists, extend the thumbs and little fingers individually. OṂ ŚRĪ HERUKA MAHĀVAJRA SARVA DUṢṬĀN SAMAYA DAṂṢṬRA APAṢṬOṂPAYA HŪṂ PHAṬ. From the blazing expanse of the maṇḍala of the union of Chemchok, you who subdue the malevolent through wrathful compassion, I pray that you grant your blessings so that the wondrous and fierce activities of Secret Mantra are spontaneously accomplished. The three samaya mudrās should be bound and invoked in succession: OṂ VAJRA GUHYA DṚŚYA SAMAYA STVAṂ. OṂ VAJRA GUHYA DṚŚYA SAMAYA HO. OṂ VAJRA GUHYA DṚŚYA SAMAYA PHAṬ. O Great Glorious Heruka and your retinue, who have accepted the samaya upon the earth, if you have not guarded the samaya according to the rules, or if you have not granted the supreme accomplishments, there is no doubt that your body, speech, and mind will be destroyed. To suppress, protect, and threaten, bind the three karma mudrās: JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ ŚRĪ HERUKA.

མ་ཧཱ་བཛྲ། སརྦ་དུཥྚན། ས་མ་ཡ་མུ་དྲ། པྲ་བན་ཙཀྲ། བག་ཤ་ཡ། བག་ཤ་ཡ། བི་དྷྭཾ་ས་ཡ། བི་དྷྭཾ་ས་ཡ། ཧེ་བྷ་ག་བཱན། བུ་ཏ་ཀྵེ་ཏིཥྚཾ་པཱ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་བདག་སྦྱོར་བས། ། ཕོ་བྲང་དཀྱིལ་འཁོར་རང་ལས་སྤྲུལ། ། ང་ནི་བདུད་ཀྱི་བདུད་བདག་སྟེ། ། མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་བཅས་ངས་བསྡུས་པའོ། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཀ་ར་མུ་ཀ་ཤ་ར་ཡཱ་ཡ་ན་མཿ། ཨོཾ་ཤྲཱི་རཱ་ག་ས་མ་ཡཱ་ཡ་ན་མཿ། ཨོཾ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་པྲ་ཛྭ་ལ་ཡཱ་ཡ་ན་མཿ། ཨོཾ་ཤྲཱི་བཛྲ་གནྡྷ་དྷེ་པྲ་ཛཱ་ལ་ཡཱ་ཡ་ན་མཿ། ཨ་ཏི་པུ་ཧོ། པྲ་ཏི་པུ་ཧོ། ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ། བནྡྷ་ནཾ་ཀཱ་རོ་ཡ་མི། མ་ཧཱ་ཡོ་གཱི་ནི། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ཨོཾ་བདག་མེད་ཕྱོགས་བྲལ་དོན་དམ་ཐུགས་ཆུད་ཅིང་། ། བྱམས་དང་སྙིང་རྗེས་དགྲ་ཟིན་མི་མངའ་ཡང་། ། གདུག་པ་འདུལ་ཕྱིར་དུས་ལས་མི་འདའ་བའི། ། འཇིགས་བྱེད་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ནམ་མཁའི་ལུས་ཅན་གར་ཡང་ཐོགས་མེད་ཅིང་། ། འདོད་དགུར་སྒྱུར་བའི་གཟུགས་ཅན་འཕྲུལ་མོ་ཆེ། ། མ་སྲིད་བྱམས་མའི་ཚུལ་གྱིས་གྲོགས་མཛད་པའི། ། ཕྱི་ནང་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྣལ་འབྱོར་དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། དམ་ཚིག་ལ་སྡང་རྣམ་སྦྱང་ཕྱིར། ། དུར་ཁྲོད་གར་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་གསལ། ། སངས་རྒྱས་ཁྲོ་བྱུང་ཁྲོ་བ་ནི། ། ཐལ་བར་འཇིག་པའི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། ། སེམས་དཔའ་སྔོན་པོ་འབར་བ་ཅན། ། འབར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དམར་པོ་སྣང་། ། རྡོ་རྗེ་ཁ་ཊྭཱཾ་རྡོ་རྗེར་བཅས། ། དྲིལ་བུ་འཁྲོལ་བའི་སྒྲར་བཅས་པ། ། གོས་ཆེན་པོ་དང་བཀླུབས་པ་ཆེ། ། ཤ་ཆེན་པོ་དང་སྦྲང་རྩི་ཆེ། །

MAHĀVAJRA SARVADUṢṬĀN SAMAYAMUDRĀ PRABHAÑCAKRA VAGSHAYA VAGSHAYA VIDHVAMSAYA VIDHVAMSAYA HE BHAGAVĀN BŪTAKṢETIṢṬHAṂ PĀYA HŪṂ PHAṬ. By uniting myself with the body, speech, and mind, The palace maṇḍala is emanated from myself. I am the demon of demons; I have gathered the hosts of ḍākinīs. OṂ ŚRĪ KARAMUKAŚARĀYĀYA NAMAḤ. OṂ ŚRĪ RĀGASAMAYĀYA NAMAḤ. OṂ ŚRĪ VAJRAKHAṬVĀṄGAPRAJVALĀYĀYA NAMAḤ. OṂ ŚRĪ VAJRAGANDHEDHEPRAJVALĀYĀYA NAMAḤ. ATIPUHO. PRATIPUHO. SARVATATHĀGATA BANDHANAṂ KĀROYĀMI. MAHĀYOGĪNI ALALAHŌ. OṂ: I prostrate to the terrifying Heruka, Who has realized the ultimate truth, free from self and partiality, And who, though possessing no enemy or friend through love and compassion, Does not miss the proper time to subdue the wicked. I prostrate to the hosts of outer and inner ḍākinīs, Who possess space-like bodies, are unimpeded anywhere, Are great emanations with forms that transform at will, And act as companions in the manner of a mother’s love. The Blessed One of that very yoga, The Tathāgata Vajrasattva, In order to purify those hostile to the samaya, Clearly manifests the dance mudrā of the charnel ground. The wrathful one born from the Buddha’s wrath Is the supreme destroyer who reduces to ash; The blue hero, blazing with light, Appears within a blazing red maṇḍala. Holding a vajra and a khaṭvāṅga, Accompanied by the sound of ringing bells, Draped in great garments and great coverings, With great human flesh and great honey.

དུར་ཁྲོད་ཀུན་གྱི་འབྱུང་པོ་ཆེ། ། ཕྱག་རྒྱ་དཔལ་ལྡན་དབང་ཕྱུག་མཆོག། ཤིན་ཏུ་ཁྲོ་གཏུམ་གདུག་པ་ཡི། ། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་རྣམ་སྦྱང་ཞིང་། ། འདི་ནི་དཔལ་ལྡན་ཧེ་རུ་ཀའི། ། རྡོ་རྗེ་རྒྱ་ཆེན་དབང་ཕྱུག་མཆོག། སེ་རལ་ཁ་ཡི་ཚུལ་དག་ཏུ། ། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ལ་རྒྱབ་བརྟེན་བཅས། ། ལག་པ་གཡོན་པར་ཐོད་པ་ཐོགས། ། གཡས་པ་བ་དན་གསུམ་པ་བྱས། ། ནམ་མཁའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣལ་འབྱོར་པ། ། ནམ་མཁའ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། ། བུད་མེད་ལ་སོགས་རིན་ཆེན་མཆོག། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མཁའ་ལས་འབྱིན། ། གཡས་དང་གཡོན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། བདེ་བ་དབབ་པའི་གར་བྱེད་པ། ། སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ནི་ཕྱེད་བཅས་ལ། ། རྐང་པ་རང་གི་བརླས་མནན་པའོ། ། ཞི་དང་དྲག་པོ་རྨོངས་པའི་མཆོག། དགའ་བའི་གར་བྱེད་སྒྱུ་མར་བཅས། ། ཤི་བའི་རོ་སྡང་བསྒྱུར་བ་ཡིས། ། བདེ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་རབ་ཏུ་གནས། ། ཞི་དང་དྲག་པོ་རྨོངས་བྱེད་དང་། ། གྱེན་དུ་དབུགས་འབྱིན་གར་བྱེད་ལུས། ། ལྟ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་གྲུབ་པའི་མཆོག། གསང་བའི་སྦྱོར་བ་བདེ་མཆོག་གོ། ། ཚངས་པ་ཆེན་པོའི་མགོ་དང་ནི། ། དེ་བཞིན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལས་རྒྱལ། ། དེ་བཞིན་ས་ལས་འདྲེན་པ་དང་། ། རང་གི་ཕྱག་རྒྱའི་ཚུལ་བསྟན་དང་། ། དུར་ཁྲོད་དག་གི་གར་བྱེད་དང་། ། དེ་བཞིན་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ། རབ་ཏུ་འཇིགས་པ་བསྲེག་པའི་མེ། ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་རབ་ཏུ་གནས། ། གཟིགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འགྱུར་བའི་རྒྱས་ཐོབ་ལ། ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འོ་བྱེད་འཁྱུད་པས་རྨོངས་མཛད་དེ། ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བདེ་བའི་མཆོད་སྟོན་ཀུན་གསོལ་ལ། ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བདེ་མཆོག་ངོ་མཚར་བསྟན་ཏུ་གསོལ།

The great spirit of all charnel grounds, the glorious and supreme Lord of Mudrās, who completely purifies the realms of sentient beings who are extremely fierce, wrathful, and malevolent—this is the glorious Heruka, the supreme Lord of the vast Vajra. With a khaṭvāṅga leaning against his back in the manner of a sash, holding a skull-cup in his left hand and making the triple-bannered gesture with his right, the yogin of the space-mudrā shall travel everywhere throughout space. From the sky, he brings forth all things, such as women and the supreme jewels. Through the union of the right and left, he performs the dance that descends bliss. With the half-lotus posture, his foot is pressed against his own thigh. The supreme delusion of the peaceful, fierce, and bewildering, he performs the dance of joy accompanied by illusion. By transforming the loathsome corpses of the dead, he abides in the mudrā of bliss. With the body performing the dance of upward-breathing, the peaceful, fierce, and bewildering, the supreme accomplishment of the gaze-mudrā is the secret union of Cakrasaṃvara. With the head of the Great Brahmā and likewise the victory over the three worlds, and likewise the drawing forth from the earth, he displays the manner of his own mudrās. Performing the dance in the charnel grounds, and likewise the wind-maṇḍala and the terrifying fire of combustion, he abides in the action-mudrā. Sealed by the transformation of various gazes, he bewilders with various kisses and embraces; partaking in the feast of various supreme bliss, he requests the display of the various wonders of Cakrasaṃvara.

། རྒྱབ་བཏབ་རྨོངས་བྱེད་མནབས་སུ་གསོལ། ། བདེ་མཆོག་ངོ་མཚར་བདེ་བར་བཞུགས། ། ཧཱུཾ་ཨ་ལ་ལ་ལ་ལ་ཧོ་སྣང་བར་མཛོད། ། རྣལ་འབྱོར་བདེ་མཆོག་སྒྱུ་མས་སྤྲུལ། ། དམ་ཚིག་དག་ལ་འཇུག་ཏུ་གསོལ། ། ཉོན་མོངས་ཀུན་ལས་རྒྱལ་བར་མཛོད། ། མ་ལུས་བདག་ལ་མནབས་སུ་གསོལ། ། ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་བསལ་བར་མཛོད། ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་གྱེན་དུ་དབྱེ། ། མཛུབ་མོ་གཉིས་ཀྱི་རྩེ་མོ་དགུག། མཐེ་བོང་གཉིས་ཀྱི་མཆེ་བ་གཙིགས། ། འཇིགས་པའི་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་མའོ། ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་དང་ལྡན་པའི། ། དམ་ཚིག་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ། ལྷ་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་དག་ཏུ། ། སྔགས་དང་སྦྱོར་ཏེ་བསྐུལ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་བ་ན་པོཾ། པེ་ནུ་སུ་ར་ཏ། ཏི་པུ་པ་ར་མུ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ། ས་མ་ཡ་ཡོ་གི་སིདྡྷི་ཨཱཿཧཱུཾ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། རབ་ཏུ་དགའ་བའི་བདག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དམ་པ་གྲུབ་པར་མཛོད། ། དམ་ཚིག་དམ་པ་གྲུབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དག་པར་མཛོད། ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པར་མཛོད། ། ཨ་ལ་ལ་སྟེ་མཆོད་པར་འབུལ། ། ཨ་ལ་ལ་སྟེ་དམ་ཚིག་སྐོངས། ། ཨ་ལ་ལ་སྟེ་དགྱེས་པར་མཛོད། ། ཨ་ལ་ལ་སྟེ་དངོས་གྲུབ་སྩོལ། ། དགྱེས་མཉམ་ལོངས་སྤྱོད་མཆོག་ལ་རོལ། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་བཛྲ་རཱ་ག་པུཥྤེ་པུ་དྷཱུ་པེ་དྷུ། ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཧྲཱིཿ། གནྡྷེ་གཾ། བཛྲ་ལཱསྱེ་ཧཱུཾ། བཛྲ་གཱི་ཏི་ཧྲཱིཿ བཛྲ་ནྲི་ཏྱེ་ཨཿ། ཨ་ལ་ལ་ལ་ལ་ཧོ། ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཁྲོ་རྒྱལ་གཙོ། ། རྒྱལ་བ་རྒྱ་མཚོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། སྲིད་པ་རྒྱ་མཚོ་མཐའ་ཡས་ཀུན། ། ཀུན་བཟང་མཆོད་སྤྲིན་མཆོག་ཏུ་རོལ། ། ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏེ་བྷྱོ།

Please don the cloak that stupefies the back. Dwell in the wondrous bliss of Cakrasaṃvara. Hūṃ a la la la la ho! Make yourself manifest! Emanated by the yoga-illusion of Cakrasaṃvara, Please enter into the pure samaya. Grant victory over all afflictions! Please don [this] upon me without exception. Dispel all afflictions! Open the vajra palms upward. Hook the tips of the two index fingers. Baring the fangs of the two thumbs— This is the terrifying Vajrayakṣiṇī. The mudrā of the supreme samaya, Endowed with the hundred syllables, Should be applied and invoked In the abodes of all the deities, joined with the mantra: Oṃ vana poṃ | penusurata | tipuparamu | sarvatathāgata | samayayogisiddhi āḥ hūṃ | oṃ āḥ hūṃ. Homage to me, the Great Joy! Accomplish the supreme siddhi of the Tathāgatas! Please grant the accomplishment of the supreme samaya! Purify all great offerings! Accomplish all great offerings! A la la! I present this offering! A la la! Fulfill the samaya! A la la! Be pleased! A la la! Grant the siddhis! Enjoy the supreme, equal, and blissful enjoyments! Oṃ śrī vajrarāga puṣpe pu | dhūpe dhū | āloke hrīḥ | gandhe gaṃ | vajralāsyai hūṃ | vajragītī hrīḥ | vajranṛtyai āḥ | a la la la la ho! O Sugata, Lord of the Wrathful Kings, Ocean of Victors, through your wisdom, May the entire infinite ocean of existence Enjoy the supreme offering-clouds of Samantabhadra! Namaḥ sarvatathāgatebhyaḥ.

བི་ཤྭ་མུ་ཁེ་བྷྱཿ། སརྦ་ཏད་ཁཾ་ཨུངྒ་ཏེ། སྥ་ར་ཎ་ཧི་མཾ་ག་ག་ན་ཁཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་འབྱུང་བ་ལྔ་ལས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། ། རང་ལས་མ་བྱུང་གང་ཡང་མེད། ། གཙང་སྨེ་དྲི་རྟོག་ཀུན་བྲལ་བའི། ། བདུད་རྩི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཆེན་པོས། ། བདག་སོགས་གཉིས་མེད་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱན་ལ་རོལ། ། ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཉྩ་ཨ་མྲྀ་ཏ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཀཱ་ཡ་སིདྡྷི་ཨོཾ། ཝཱཀ་སིདྡྷི་ཨཱཿ། ཙིཏྟ་སིདྡྷི་ཧཱུཾ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཨི་དཾ་དྷཱུ་པ་པུཥྤེ། དཱི་པ། གནྡྷ། བ་ལིཾ་ཏ། པྲ་ཏཱིཙྪ་ཧོ། ཤྲི་བྷ་ག་བཱན། ཁ་ཁ་ཁ། ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་མ་ཧཱ་བཛྲ། ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ། ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ། པྲ་བེ་ཤ་ཡ། པྲ་བེ་ཤ་ཡ། པྲ་ཏཱིཙྪ་ཧོ། ། ཤྲཱི་བཱན། ཁ་ཁ་ཁ། ཁཱ་ཧི་ཁཱི་ཧི་ཁཱ་ཧི། སྒེག་པ་དཔའ་བོ་མི་སྡུག་འཇིགས་སུ་རུང་། ། དགོད་དང་གཤེ་དང་འཇིགས་པར་བྱེད་པ་དང་། ། སྙིང་རྗེ་རྔམ་དང་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི། ། སྐུའི་དངོས་པོ་ཤིན་ཏུ་བསྒྱུར་བ་ཡི། ། གར་བྱས་གྲུབ་པོ་རྣལ་འབྱོར་པ། ། གར་གྱི་དབང་ཕྱུག་གཙོ་བོ་ཆེ། ། བཟའ་བ་ལ་སོགས་སྙིང་པོ་ཅན། ། མཾ་ས་ལ་སོགས་བྲོ་མཆོག་སྩོལ། ། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་ཙནྡན་ཕྲེང་། ། བཟང་དགུར་དབུལ་ལོ་བཞེས་སུ་གསོལ། ། མི་མོ་རྣམས་ཀྱི་རེག་བྱའི་མཆོག། བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག་རྣལ་འབྱོར་པ། ། སྒྲུབ་པའི་རྫས་འདི་ཐམས་ཅད་ལ། ། ཧཱུཾ་དང་ཕཊ་ཀྱིས་ལྡན་པར་བརྗོད། ། ཨོཾ་ཤིན་ཏུ་བརྒྱན་པའི་རིགས་དང་མཚན་ལྡན་མཆོག། བཀྲ་ཤིས་དབྱངས་དང་གར་གྱིས་བསྐྱོད་པ་ཡིས། ། ལྷ་མོ་རྡུལ་སྙེད་ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲོ་བྱས་ནས། །

VIŚVAMUKHEBHYAḤ SARVATATHĀGAM UDGATE SPHARAṆA HIMAṂ GAGANA KHAṂ SVĀHĀ. OṂ: From the five elements everything arises; there is nothing that does not arise from itself. Free from all conceptualizations of purity and impurity, through the great bodhicitta nectar, for the sake of the non-dual offering to myself and others, enjoy the ornament of great equality. OṂ NAMAḤ SARVA TATHĀGATA PAÑCA AMṚTA ĀḤ HŪṂ. KĀYA SIDDHI OṂ. VĀKA SIDDHI ĀḤ. CITTA SIDDHI HŪṂ. OṂ ŚRĪ HERUKA IDAṂ DHŪPA PUṢPE DĪPA GANDHA BALIṂTA PRATĪCCHA HO. ŚRĪ BHAGAVĀN KHA KHA KHA KHĀHI KHĀHI KHĀHI JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ. ŚRĪ HERUKA MAHĀVAJRA ĀVEŚAYA ĀVEŚAYA PRĀVEŚAYA PRĀVEŚAYA PRATĪCCHA HO. ŚRĪVĀN KHA KHA KHA KHĀHI KHĀHI KHĀHI. The graceful, the heroic, the ugly, and the terrifying; the laughing, the scolding, and the one who strikes fear; the compassionate, the wrathful, the peaceful, and so forth—through the profound transformation of the physical form, the dancer, the accomplished yogin, the great Lord of Dance, grant the supreme flavors of meat and the like, and the essence of food and so forth. I offer flowers, sandalwood garlands, and all that is excellent; please accept them. Bless this supreme touch of women for the yogin. In all these substances of accomplishment, recite them as being endowed with HŪṂ and PHAṬ. OṂ: With the most excellent, well-adorned, and auspicious signs, moving with auspicious songs and dance, emanate goddesses as numerous as atoms throughout the ten directions.

བྱང་སེམས་བདེ་བའི་མཆོད་པའི་རྣམ་པར་རོལ། ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ། མ་ཧཱ་སུ་ཁ་བོ་དྷི་ཙིཏྟ་ཨ་ལ་ལ་ལ་ལ་ཧོ། ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་གནས་བཅུ་དང་། ། དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོའི་གནས་བརྒྱད་ནས། ། དཔལ་ཆེན་ཁྲག་འཐུང་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། ། དུར་ཁྲོད་མཆོག་གི་གནས་འདི་རུ། ། ཞིང་ཆེན་གསར་སྙིང་སྟི་རར་བཅས། ། དམར་གྱི་ཨརྒྷ་རྒྱ་མཚོ་བསྐྱིལ། ། མཁའ་འགྲོ་འབར་བའི་ཚོགས་བཅས་རྣམས། ། མ་ལུས་བཞེས་ནས་བསྣམས་སུ་གསོལ། ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ། ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ། མ་ཧཱ་བཛྲ། སརྦ་དུཥྚན། ས་མ་ཡ་མུ་དྲ། མཱ་ར་ཁ་ཁ། ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི། ཧྲྀ་ད་ཡ་པི་པ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ང་ནི་ཟ་བྱེད་ཆེན་པོ་སྟེ། ། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་བསྒྲལ་བ་དང་། ། གདུལ་ཀ་བ་དག་གདུལ་བྱའི་ཕྱིར། ། ཤ་རུས་ལ་སོགས་བཟའ་བར་བྱ། ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་མ་ཧཱ་བཛྲ་ས་མ་ཡ། མ་ཧཱ་མཾ་ས། མ་ཧཱ་རཀྟ། མ་ཧཱ་ཙིཏྟ། མ་ཧཱ་བ་སུ་ཏ། མ་ཧཱ་པཉྩ་ཨ་མྲྀ་ཏ། མ་ཧཱ་ཨརྒྷཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་ཧོ། ཁ་ཁ་ཁ། ལེ་ལེ་ལེ། ཧཱུཾ་བྷྱོ་ཧཱུཾ་བྷྱོ་ཧཱུཾ་བྷྱོ། ཀོ་ཏ་ཤ། ཀོ་ཏ་པ། ཀོ་ཏ་ཀོ་ཏ། བ་ས་པ། ཀི་ར་རཱ་ག། ཀོ་ལ་ཤ། ཀོ་ལ་བ། ཀོ་ལ་ཀོ་ལ་བ། ཀ་ལ་བ། ཤྚཐ། རྣམ་དག་སྒྲིབ་སྦྱང་སྲིད་གསུམ་སྐྱོན་བྲལ་ཞིང་། ། སྟོན་ཀའི་ཟླ་གསལ་དྲི་མེད་ཞལ་མངའ་བ། ། བཅོམ་ལྡན་བདེ་གཤེགས་དྲི་མེད་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་དབྱིངས། ། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་ཡབ། ། ཤེས་རབ་ལྷ་མོ་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་རྣམས་དང་། ། ཕྱག་རྒྱ་གཏུམ་ཆེན་རྔམ་པའི་ཚོགས་ལ་སོགས། ། བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་རྫོགས། ། དགྱེས་ཤིང་རོལ་པའི་དུས་མཆོད་སྦྱར་བ་འདི། །

The Bodhisattva sports in the form of the offering of bliss. HŪṂ HŪṂ HŪṂ! MAHĀSUKHA BODHICITTA ALA LA LA LA HO! From the ten abodes of the Herukas and the eight great charnel grounds, I invite the Great Glorious Blood-Drinkers. To this supreme charnel ground location, where fresh and old human skins are spread as mats, and the red argha is gathered into an ocean, may the hosts of blazing ḍākinīs accept and partake of it without exception! JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ! ŚRĪ HERUKA MAHĀVAJRA SARVA DUṢṬĀN SAMAYA MUDRĀ MĀRA KHA KHA KHĀHI KHĀHI HRĪDAYA PIPA HŪṂ PHAṬ! I am the Great Devourer; in order to liberate the three realms without exception and to subdue those who are to be tamed, I shall consume the flesh, bones, and so forth. JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ! ŚRĪ HERUKA MAHĀVAJRA SAMAYA MAHĀ MĀṂSA MAHĀ RAKTA MAHĀ CITTA MAHĀ VASUTA MAHĀ PAÑCA AMṚTA MAHĀ ARGHAṂ PRATĪCCHA HO! KHA KHA KHA LE LE LE HŪṂ BHYO HŪṂ BHYO HŪṂ BHYO! KOTAŚA KOTAPA KOTAKOTA VASAPA KIRARĀGA KOLAŚA KOLAVA KOLAKOLAVA KALAVA ŚTHA! Pure, purifying obscurations, and free from the defects of the three realms, possessing a stainless face like the clear autumn moon, the Bhagavān Sugata, the stainless expanse of the Vajra Maṇḍala, the Father who gives birth to all the Victors of the three times, the Wisdom Goddesses who are the Mothers of the families, the hosts of fierce and wrathful mudrās, and all the fields of merit for the accumulations of puṇya and jñāna—this offering of the festival of joyful play is prepared for you.

བཞེས་ཏེ་ཨ་ལ་ལ་སྟེ་དགྱེས་པར་མཛོད། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨི་ས་ཧཱུཾ། བེ་ས་ཧཱུཾ། ས་མ་ཡ་བག་(ཤཧཱུཾ,ཤ་ཧཱུཾ)། རུ་ལུ་རུ་ལུ་ཧཱུཾ་བྷྱོ་ཧཱུཾ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། པྲ་ཏི་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཡེ་ཤེས་མཉམ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་དག་པ་ལས། ། ལོག་རྟོག་དབང་གིས་སྒྲོ་དང་སྐུར་བཏབ་སྟེ། ། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ངོ་བོར་སྨིན། ། དེ་བཟློག་དོན་དུ་རྒྱལ་བའི་དམ་མནོས་པས། ། རྒྱལ་བ་ཞི་ཁྲོའི་ཐུགས་དང་ཅི་འགལ་བ། ། ཐུགས་རྗེའི་ངང་ཅན་རྣམས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། ། བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་དཔལ་ཆེན་ཧེ་རུ་ཀ། ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། ། མཁའ་འགྲོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ཡིས། ། འགྲོ་ལ་བརྩེར་དགོངས་ཚངས་པར་སྩལ་དུ་གསོལ། ། བདག་ཅག་དམ་ཚིག་འདི་ལ་མངོན་དུ་ཞུགས་པ་རྣམས། ། བཅད་གཏུབས་ལུས་ལ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། ། གྲིབ་མས་ཕོག་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པ། ། སྐུ་ཡི་ཕྱོགས་ཙམ་མཐོང་བས་མོད་ལ་འཚོ་བ་དང་། ། གཟི་མདངས་ལུས་ལ་འཇུག་པ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་གི། འོད་ཀྱིས་ཕོག་པས་འཇིག་རྟེན་ཁམས་སུ་སྣང་བ་དང་། ། ལུས་ངག་སེམས་དང་ཚེ་ནི་རྡོ་རྗེ་རབ་གནས་ཏེ། ། རེ་སྨོན་ཐམས་ཅད་དུས་འདིར་གྲུབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་སྔགས་འཁོར་ལོ། ། ལྷ་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཞུགས་པ། ། ཡན་ལག་རྣམ་གསུམ་ལྡན་བྱས་ཏེ། ། གསལ་བ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྩམ། ། དང་པོ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་སྔགས། ། འཁོར་ལོའི་ཚུལ་ལྡན་ཤེས་རབ་ཐབས། ། ཡི་གེ་མཚན་མ་སྐུ་ཡི་གནས། ། བགྲང་དང་བགྲང་བ་ལས་འདས་པའོ། ། རྩེ་གཅིག་གནས་སུ་འཁོར་བ་དང་། ། ལངས་དང་རྒྱུ་དང་འཕྲོ་བ་ལས། །

Accepting this, A-la-la! Be pleased! OṂ VAJRA I SA HŪṂ | BE SA HŪṂ | SAMAYA BAG (SHA HŪṂ, SHA HŪṂ) | RU LU RU LU HŪṂ BHYO HŪṂ | JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ | PRATĪJAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ | From the pure Dharmakāya of the equality of primordial wisdom, Through the power of distorted conceptions, exaggerations and denigrations were cast; Thus, the various essences of pleasure and suffering ripened. To reverse this, I have taken the sacred pledge of the Victors. Whatever has contradicted the wisdom-mind of the peaceful and wrathful Victors, I pray for forgiveness from those whose nature is compassion. Bhagavān, Great Glorious Vajra Heruka, Your compassion is equal to the limits of space. Together with the assembly of the ḍākinī maṇḍala, Think of beings with love and grant us the purification of transgressions. For us who have entered into this samaya, May no cutting or hacking occur to our bodies; May the unbearable suffering of being struck by pollution Be instantly healed by merely seeing a portion of your body. May the brilliance enter our bodies, and by the light of thousands of millions Striking the world-realms, may it illuminate them. May body, speech, mind, and life be firmly established as vajra; I pray that all hopes and aspirations be fulfilled at this very moment. The mantra-wheel of the wisdom-being Enters the abode of all the deities. Having endowed it with the three branches, Begin by means of the two clarities. First, the mantras of the support and the supported, In the manner of a wheel, are wisdom and method. The syllables, the signs, and the abodes of the bodies Are beyond counting and that which is counted. Circling in the state of one-pointedness, From arising, moving, and radiating...

མཆོད་བསྐུལ་ལས་མཛད་བསྡུ་བྱེད་ཅིང་། ། དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བར་གྱུར་བའོ། ། ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཀུན་སྦྱོར་ཞིང་། ། དབྱངས་དྲུག་བླངས་པས་དོན་དྲུག་གསལ། ། ཨོཾ་རུ་ལུ་རུ་ལུ་ཧཱུཾ་བྷྱོ་ཧཱུཾ། ཐུན་མོང་གི་སྙིང་པོ་ཕྲིན་ལས་ཀུན་ལ་འཇུག་པའི་ཡི་གེ་འབྲུ་བརྒྱད་པའོ། ། སོ་སོའི་ལས་ལ་སྙོམས་འཇུག་ནས། ། རང་གི་མཚན་མ་སྔགས་དང་བཅས། ། འཕྲོ་འདུས་རང་གི་ལས་མཛད་ཅིང་། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལྡན་བཟླས་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཧི། སརྦ་དུཥྚཱན་ས་ཡ་མུ་དྲ་པྲ་བཾ་ཛ་ཀ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཁྱད་པར་གྱི་སྙིང་པོ་རྩ་བའི་སྔགས་ཡི་གེ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པའོ། ། སྔགས་གཞན་རིམ་བཞིན་གསལ་ལྡན་པས། ། གོ་རིམ་འཁྲུལ་མེད་བཟླས་བརྗོད་བྱ། ། ལས་རྫོགས་མཆོད་བསྟོད་བསྐུལ་བྱ་ཞིང་། ། རང་གི་གནས་སུ་བསྡུ་བར་བྱ། ། མཉམ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་མཆོག། དོན་དམ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ། ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐུ། ། ལྷ་ཉིད་བརྩོན་པས་བསྒོམ་པར་བྱ། ། གཞན་ཡང་ཐིག་ལེའམ་ཕྲ་མོ་དག། ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་དག་གི། ། མཚན་མས་དམིགས་པ་སྦྱང་བྱས་ཏེ། ། ཆོས་སྐུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་གནས། ། རིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བྱས་ནས། ། ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པས་གྲུབ་བྱེད་པའི། ། ཚོགས་ཀྱི་དགའ་བདེའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས། ། རྣལ་འབྱོར་ཚོགས་ཀུན་མཉེས་བྱས་སོ། ། རྟ་མཆོག་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་བཅས་པ། ། ལྷག་མའི་མཆོད་པས་མཉེས་བྱས་ནས། ། རང་གི་ལས་ལ་སྦྱར་བྱས་ཏེ། ། དངོས་གྲུབ་དོན་ཕྱིར་མཚམས་སུ་གཞག། གང་ཞིག་ཐུན་བཞི་ལ་སོགས་པར། ། དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པས་ནི། །

Performing the offerings, exhortations, and activities, the maṇḍala becomes clearly manifest. Engaging in all the applications of activity, the six meanings are clarified by singing the six melodic tones. OṂ RULU RULU HŪṂ BHYO HŪṂ. This is the eight-syllable common essence mantra that applies to all enlightened activities. Having entered into meditative equipoise for each respective activity, together with their own signs and mantras, they perform their own activities through the radiation and reabsorption [of light]; one should perform the recitation possessing body, speech, and mind. OṂ ŚRĪ HERUKA VAJRA SAMAYA HI SARVA DUṢṬĀN SĀRAYA MUDRĀ PRAVAṂCAKA HŪṂ PHAṬ. This is the twenty-six-syllable root mantra of the specific essence. With other mantras clearly present in their proper order, one should perform the recitation without confusing the sequence. When the activity is complete, one should perform the offerings, praises, and exhortations, and then dissolve [the deities] into their own places. The maṇḍala of equality is the supreme of all; it is the body of ultimate great bliss, the body of the wisdom of suchness. One should diligently meditate upon the deity itself. Furthermore, by training in the visualization of the signs of the pure deities and maṇḍalas—whether through the bindu or the subtle—one abides in the Mahāmudrā of the Dharmakāya. Having made the maṇḍala of the family clear, one accomplishes it by perfecting the two accumulations; through the enjoyment of the joy and bliss of the gaṇacakra, all the yogic assemblies are pleased. Having pleased the assembly of Hayagrīva and the ḍākinīs with the offering of the remains, one applies them to their own activities and leaves them at the boundary for the sake of the siddhis. By meditating on that very maṇḍala during the four sessions and so forth, [one attains the result].

ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། དམ་ཚིག་དཀྱིལ་འཁོར་རིམ་བཞིན་བསྡུ། ། སླར་ཉིད་སྦྱོར་ལྡན་བསྲུང་བྱས་ཏེ། ། སྤྱོད་ལམ་རྣལ་འབྱོར་གནས་པར་བྱ། ། ཚོགས་འགྱུར་སྤྱོད་ལམ་བྱ་བ་ཡིས། ། དུས་ཀུན་དུ་ནི་འགྲོ་དོན་བརྩམ། ། ས་སྟེངས་འགྲོ་ལ་གྲགས་པ་ཡིས། ། འགྲོ་ལ་ཐུགས་རྗེ་རྣམ་དག་སྟོན། ། རྣམ་བཀོད་རྒྱ་མཚོ་འཁྲུག་འདྲ་ལས། ། བདེ་བའི་གྲོལ་ལམ་སྟོང་གསལ་མཛད། ། སྲིན་བུས་གྲོང་ཁྱེར་གསལ་མིན་ཡང་། ། དམན་རྣམས་དོན་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཞིག། སྒྲུབ་དོན་དམ་པའི་གཞུང་གསལ་བྱས། ། གྲགས་སོགས་ངན་རྟོག་བློས་མ་ཡིན། ། ཐུགས་རྗེའི་དགོངས་མཛད་ཇི་ལྟ་བཞིན། ། ངལ་བ་ལས་བྱུང་ཉི་ཟེར་གྱིས། ། ཁམས་གསུམ་མུན་སོགས་སེལ་མཛད་ནས། ། ཡང་དག་གྲུབ་པའི་འབྲས་ཐོབ་ཤོག། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཧཱུཾ་མཛད་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བིདྱཱ་ཀ་ར་སིདྷ་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བནྡེ་ལྷ་རིན་པོ་ཆེས་བསྒྱུར་ཅིང་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། ། ། །

I pray that the wisdom maṇḍala depart; The samaya maṇḍala is gradually dissolved. Once again, having maintained the union, One should abide in the yoga of daily conduct. Through the activities of the conduct that becomes the feast, One should always undertake the benefit of beings. Renowned throughout the world upon the earth, One displays pure compassion to wandering beings. From the turbulent ocean of diverse arrays, One makes the path of liberation—bliss, emptiness, and clarity—manifest. Though a silkworm cannot illuminate a city, For the sake of the lowly, I have clarified The ultimate treatise on the goal of accomplishment. This was not done with a mind of fame or base thoughts, But in accordance with the compassionate intention. Through the rays of light arising from this toil, May the darkness of the three realms be dispelled, And the fruit of authentic accomplishment be attained. The Sādhana of Glorious Heruka, composed by the great master Hūṃkāravajra, is hereby complete. It was translated and finalized by the Indian abbot Vidyākarasiṃha and the chief editor and translator, the monk Lha Rinchenpoche.