A Sādhana called “The Glorious Heruka”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་བཛྲ་ཧེ་རུ་ཀ་ནཱ་མ་ནོ་པི་ཀ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དངོས་དང་དངོས་མེད་རྟོག་བྲལ་ཞིང་། ། ཐུགས་རྗེ་མཛད་པ་སྣ་ཚོགས་སྣང་། ། ཐབས་མཁས་ཁྲོ་སྟོན་རྒྱལ་བའི་སྐུ། ། མ་ལུས་འཇིགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ། མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མའི་རྗེས་འགྲོ་བ། ། དེ་ཉིད་སྒྲུབ་ཐབས་ཆོ་གར་བཅས། ། རྣལ་འབྱོར་འདོད་པའི་བདེ་སྐྱེད་དོན། ། ཅུང་ཟད་འཇུག་པའི་དོན་ཕྱིར་བཤད། ། ཐེག་མཆོག་བླ་མ་བཟང་ལས་བྱུང་། ། ཡོན་ཏན་སྟོབས་སོགས་ཀུན་ནས་མཛེས། ། རབ་ཏུ་སྦྱངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མཆོག། འདོད་པའི་ལྷ་ལ་དད་མོས་འདུད། ། ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་ཀྱི། ། ཐབས་མཁས་ཡན་ལག་རྣམ་སྤྱད་པས། ། དེ་ནས་གོམས་བྱེད་ལས་རྫོགས་ཏེ། ། ཀུན་དུ་འཁོར་ལོ་མཐར་ཕྱིན་འགྱུར། ། བྱམས་སོགས་ཚད་མེད་བཞི་རྣམས་ཀྱིས། ། འགྲོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་གཟུང་། ། ཤིན་ཏུ་དག་པའི་གནས་ཉིད་དུ། ། བདེ་བའི་སྟན་ལ་ལེགས་པར་གནས། ། ཡང་དག་དཀྱིལ་འཁོར་བཟང་པོ་ཉིད། ། ཡང་དག་ཁྲུས་ཀྱི་ཆོ་ག་དང་། ། ཡང་དག་མཆོད་རྒྱན་གཏོར་མར་བཅས། ། ཡང་དག་ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་སོགས་ལྡན། ། ཐམས་ཅད་ཡུལ་ཀུན་རྣམ་དག་པའི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་བརྟན་པ་ལས། ། ཐུགས་རྗེ་ཉི་མའི་མཐའ་ཡས་ཟེར། ། ཐམས་ཅད་ཡུལ་ཀུན་ཁྱབ་པར་གསལ། ། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གི་འཕྲོ་འདུ་ལས། ། སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་རྒྱ་ཆེན་པོ། ། འཁོར་ལོ་མེ་འོད་མཚོན་ཆའི་ཕྲེང་། ། ཁྲོ་ཚོགས་སྤྲུལ་བཅས་ཚོམ་རྔམ་ཚོགས། ། ཕྱོགས་བཅུར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། ཧཱུཾ་བཞིའི་ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུང་། །

In the language of India: Śrīvajraherukanāmanopika. In the language of Tibet: dPal he ru ka zhes bya ba’i sgrub thabs (The Sādhana of the Glorious Heruka). Homage to the Three Jewels! Free from conceptualization of existence and non-existence, The compassionate activity appears in manifold ways. To the Victor’s body, the skillful means of wrathful display, Who terrifies all without exception, I prostrate. Following the illusory ḍākinīs, I shall explain the sādhana of that very reality, Along with its ritual procedures, For the sake of generating the bliss desired by yogis, And for the purpose of a slight introduction. Arising from an excellent guru of the supreme vehicle, Beautiful in every way with qualities, powers, and so forth, The supreme yogi who is thoroughly refined Bows with faith and devotion to the desired deity. By practicing the skillful means of the branches, Such as ethical discipline and ascetic observances, Then, through the completion of familiarization, One will reach the ultimate end of the universal wheel. With the four immeasurables, such as loving-kindness, One should embrace all wandering beings. In a perfectly pure place, One should sit properly upon a comfortable seat. The excellent and perfect maṇḍala, The perfect ritual of purification, The perfect offerings, ornaments, and torma, And the perfect mudrās, mantras, and so forth— From the stability of the bodhicitta, In which all objects are completely pure, The infinite rays of the sun of compassion Illumine all objects everywhere. From the radiation and reabsorption of the syllable HŪṂ, The vast protection wheel arises: A wheel of fire-light and garlands of weapons, A terrifying assembly of wrathful deities and emanations. In order to manifest [this] in the ten directions, One should protect with the mudrās and mantras of the four HŪṂs.

རིགས་ཀྱི་ཡི་གེ་མཚན་མར་བཅས། ། ཕྲ་མོའི་སྐུར་གསལ་འཕྲོ་འདུ་ཡིས། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བྱས་ཏེ། ། གཏུམ་རྔམ་ཁྲོས་པའི་ཆ་ལུགས་ཅན། ། ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་མཐུས། ། དམ་ཚིག་རྒྱལ་པོ་ཧེ་རུ་ཀ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་མཐིང་གའི་མདངས། ། འོད་འབར་དུར་ཁྲོད་རྒྱན་གྱིས་བརྗིད། ། ཁྲོ་རྟགས་མཚན་མ་ཀུན་རྫོགས་ཤིང་། ། ཉམས་དགུའི་རྔམ་བརྗིད་ཚུལ་དང་བཅས། ། སྤྱན་དམར་མཆེ་གཙིགས་ཁྲོ་གཉེར་ཅན། ། གཡས་པ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་གདེངས། ། གཡོན་པ་སྣོད་བཅུད་ཁ་ཊྭཱཾ་བཅས། ། ཀླུ་རྒྱལ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉེར་མཛེས་ཤིང་། ། སྤུ་རྣམས་རྡོ་རྗེ་འོད་འབར་བ། ། ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲོ། ། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ཕྱག་རྒྱ་ལྔ། ། རིགས་ཀྱི་དབུ་རྒྱན་སེམས་དཔར་བཅས། ། གནས་གསུམ་འོད་གསལ་དག་བྱེད་པའི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས། ། ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲོ་ཞིང་བསྡུས་པའི་མཐུས། ། བྱིན་བརླབས་གནས་གསུམ་བརྟན་པར་འགྱུར། ། སྙིང་གའི་འོད་ཟེར་རྒྱ་ཆེན་པོས། ། རིགས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་ཀུན་བསྡུས་ཏེ། ། རང་གི་གནས་སུ་བརྟན་བྱས་ནས། ། འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་གསོལ་བ་གདབ། ། ཕྱི་ནང་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན། ། རྒྱ་ཆེན་སྤྲོ་ཞིང་དག་པར་དབུལ། ། ཚད་མེད་བཞི་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་སྦྱོར་བར་བྱ། ། ཏིང་འཛིན་སེམས་དཔའི་མཚན་མ་ལ། ། སྔགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲོ་ཞིང་བསྡུ། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཧཱི་སྭཱ་ཧཱ། མར་མེའི་ཕྲེང་བ་འཁོར་བའི་ཚུལ། ། ཡན་ལག་རྫོགས་པའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། དངོས་གྲུབ་མཚན་མ་ཀུན་སྟོན་ཅིང་། ། ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་བརྟན་པར་འགྱུར། །

The seed syllable of the family, together with its sign, Appears clearly as a subtle body, radiating and reabsorbing. Having gathered all the buddhas, He assumes the fierce, wrathful, and terrifying attire. Through the power of uniting them all into one, He is the Samaya King Heruka, With one face, two arms, and a dark blue luster, Blazing with light and majestic with charnel ground ornaments. Complete with all the marks and signs of a wrathful deity, He possesses the nine moods of fierce majesty. With red eyes, bared fangs, and a frowning brow, His right hand brandishes a five-pronged vajra, And his left holds a khaṭvāṅga containing the universe and its inhabitants. Adorned by the eight nāga kings, His body hairs blaze with vajra light. He emanates the maṇḍala of wrathful deities in the ten directions. With a vajra garland and the five mudrās, The family crown and the bodhisattvas are present. At the three places, the maṇḍala of the pure, luminous body, speech, and mind Abides; through the power of emanating and reabsorbing them in the ten directions, The blessings of the three places become stable. By the vast rays of light from the heart, All the wrathful deities of the families are gathered. Having stabilized them in their own places, One should pray for the desired siddhis. All the various outer and inner offerings Are emanated extensively and offered in purity. Through the mudrās of the four immeasurables, One should unite them with body, speech, and mind. Upon the sign of the samādhi-sattva, The mantra wheel is emanated and reabsorbed. OṂ ŚRĪ HERUKA HĪ SVĀHĀ. In the manner of a circling garland of lamps, Through the samādhi of the complete limbs, All signs of siddhi are displayed, And perfect awakening becomes stable.

ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། ། ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད། ། ཁམས་གསུམ་དག་ནི་མ་ལུས་པ། ། ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། ། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་ཐམས་ཅད་དུ། ། མཐོང་བ་དག་ནི་རེག་པར་འགྱུར། ། དམིགས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ། དེ་བཞིན་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་ཚུལ། ། བུད་མེད་ལ་སོགས་རིན་ཆེན་མཆོག། མཁའ་ལས་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་སྤྱོད། ། དངོས་པོ་མེད་པར་བདག་སྦྱོར་བས། ། ནམ་མཁའ་ཀུན་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར། ། མཁའ་འགྲོ་སྒྱུ་མ་བདེ་བའི་མཆོག། ཤིན་ཏུ་བསྟན་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། སྤྱོད་ལམ་ཀུན་དུ་མ་ཉམས་པར། ། རྣལ་འབྱོར་ཡང་དག་ཏིང་འཛིན་གནས། ། རྣམ་པ་མང་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཀུན། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རོལ་མོའི་ཚོགས། ། བཟའ་བཏུང་དག་པའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཚིམ་འགྱུར་ཅིང་། ། བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཆེན་ལ། ། འགྲོ་རྣམས་དག་པར་ཉེ་བར་སྦྱོར། ། ཀུན་དུ་ཆ་ལུགས་ཆུ་ཟླ་བཞིན། ། མ་གོས་ཆགས་པ་མེད་པའི་རྒྱལ། ། ཐམས་ཅད་ཆོས་རྣམས་བླང་དོར་མེད། ། བྱ་བའི་ལམ་རྫོགས་མཐར་ཕྱིན་འགྱུར། ། ཚེ་འདིར་ཡོན་ཏན་ཆོས་ཀུན་དང་། ། རིག་འཛིན་གོ་འཕང་མངོན་པར་བརྙེས། ། ཐམས་ཅད་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ། ། དེ་ཉིད་ངེས་པར་བསྟན་པའི་དོན། ། ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་མཆོག། ཡང་དག་རྫོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག། ལེགས་པར་བསྡུས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས། ། ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། སྟོབས་མཆོག་དཔལ་ལྡན་ཧེ་རུ་ཀར། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གྲོལ་གྱུར་ཅིག། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཐུ་བོ་ར་ཛ་ཧ་སྟིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། །

All things have the characteristic of space, and space itself has no characteristic. The three realms in their entirety are all like an illusion; just as an illusion is seen and touched in every way, yet is not something that can be apprehended, so too is the nature of all beings. Through the supreme jewels, such as women and the rest, one enjoys all accomplishments from space. By uniting with the self as being without entity, one unites equally with all of space. Through the thorough teaching of the ḍākinī-illusion, the supreme bliss, accomplishment will be attained. Without failing in any of the modes of conduct, the yogi abides in authentic meditative absorption. All the various objects of the senses are the assembly of the play of method and insight. Through the meditative absorption of pure food and drink, all maṇḍalas are satisfied, and beings are brought to purity within the great accumulations of merit and primordial wisdom. In every way, like the moon in water, the King is unstained and without attachment. All phenomena are without acceptance or rejection; the path of activity is thus perfected to its conclusion. In this very life, one attains all qualities and dharmas, and the level of a Vidyādhara. This is the meaning of the definitive teaching of the great tantra of all unions, the supreme sādhana of the single mudrā, entered into by way of the perfectly complete method. By the merit of this well-composed [work], may all beings in the three realms be truly liberated into the state of the Blessed One, the glorious and most powerful Heruka. This concludes the sādhana of the glorious Heruka, composed by the great master Thubob Rāja Hasti.