An Arrangement of the Secret Meaning of Glorious Vairocana

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་བཻ་རོ་ཙ་ན་གུ་ཧྱཱཪྠ་དྷ་རོ་བྱཱུ་ཧ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་གསང་བའི་དོན་རྣམ་པར་དགོད་པ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དངོས་བདག་གསལ་བ་གཉིས་མེད་མཆོག། ལོངས་སྤྱོད་རྣམ་སྤྲུལ་བདེ་ཆེན་སྐུ། ། རིགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་མཛེས་པའི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་འབྱུང་གནས་ཕྱག་འཚལ། ། ཞི་འགོག་མྱ་ངན་འདས་སོགས་འཇོམས། ། རྒྱུ་འབྲས་ལམ་ཞེན་དབུགས་སྦྱིན་མཛད། ། དཔལ་ལྡན་རྣམ་སྣང་གསང་བའི་དོན། ། རྣམ་དགོད་སྒྲུབ་ཐབས་མཆོག་བཤད་བྱ། ། རང་བཞིན་ངང་ཚུལ་བཟང་ལས་བྱུང་། ། གཉིས་མེད་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བ་ཐོབ། ། སྐྱབས་འགྲོ་བྱང་སེམས་སྡོམ་པ་ཅན། ། དབང་ཐོབ་དམ་ཚིག་འཇིགས་མེད་པ། ། ཐེག་ཆེན་གསང་སྔགས་བློ་གྲོས་མཆོག། རྣམ་སྣང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དགའ་བས། ། ཕྱི་ནང་གཡེང་བ་རབ་བསལ་ཏེ། ། རང་གི་འདོད་དོན་འབྲས་བུ་གཉེར། ། རྟེན་གནས་དགོན་པ་གཙུག་ལག་ཁང་། ། རི་ཡི་རྩེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ། ། རྣམ་པ་དུ་མ་སྣ་ཚོགས་པའི། ། སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། ། འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིས། ། བདག་གཞན་སྒྲོལ་བར་དམ་བཅས་ནས། ། སྦྱོར་ལྡན་ནུས་མཐུ་གསུམ་བསྐྱེད་པས། ། བདག་དང་འགྲོ་བ་སྦྱང་བ་དང་། ། དབང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་མདུན་དམིགས་ཏེ། ། དང་པོ་བྱ་བའི་རིམ་རྫོགས་སྤྱད། ། སྒྲིབ་ཚོགས་ལས་སྒྲོལ་དག་བྱེད་པའི། ། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་བློ་ཡིས་གཟུང་། ། བར་ཆད་བགེགས་བསལ་སྲུང་བྱེད་པའི། ། འཁོར་ལོ་མེ་འོད་ར་བ་གུར། ། ཕྱོགས་བཅུར་ཁྲོ་བོའི་ཚོགས་བསྐྱེད་པའི། ། ཆོ་གས་རང་གི་ལས་བཞིན་བསྒོམ། །

In the language of India: Śrī-vairocana-guhyārtha-vyūha-nāma. In the language of Tibet: Dpal rnam par snang mdzad kyi gsang ba'i don rnam par dgod pa zhes bya ba (The Array of the Secret Meaning of the Glorious Vairocana). Homage to the glorious Vajrasattva! Homage to the source of all maṇḍalas, the most beautiful wheel of the [buddha] families, the body of great bliss, the emanation of enjoyments, the supreme non-dual clarity of the nature of reality. I shall explain the supreme sādhana that arrays the secret meaning of the glorious Vairocana, which destroys the cessation of peace and nirvāṇa, and grants the breath of life to those attached to the path of cause and effect. One who has arisen from a naturally excellent disposition, attained birth with non-dual qualities, possesses the refuge, the bodhicitta, and the vows, has received empowerment, is fearless regarding the samaya, and possesses the supreme intelligence of the Mahāyāna Secret Mantra, should—out of devotion to the maṇḍala of Vairocana—thoroughly clear away outer and inner distractions and strive for the fruit of their own desired goal. In a support such as a monastery, a temple, or on the peaks of all mountains, one should accomplish the intention of the Buddha in various and manifold ways. Having vowed to liberate oneself and others through great compassion for wandering beings, and having generated the three powers of application, one should purify oneself and the world. Visualizing the maṇḍala of the deities before oneself, one should first complete the sequence of preliminary activities. With a mind that holds immeasurable sentient beings, one should liberate them from the collection of obscurations and purify them. To clear away obstacles and hindrances, one should meditate according to one's own ritual practice on the wheel, the fire-light, the fence, and the tent, generating the assembly of wrathful deities in the ten directions.

ཐམས་ཅད་(སྤོས་,སྤྲོས་)བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད། ། གཉིས་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དབྱིངས་ལས། ། འགྲོ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཐུགས་རྗེའི་རྒྱུན། ། སྟོང་གསལ་ནམ་མཁའི་ཤུགས་ལྟར་བྱུང་། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྐལ་བཟང་དཔལ། ། རྣམ་འཕྲུལ་ཏིང་འཛིན་གནས་ལ་ཞུགས། ། ཨེ་ཡཾ་རཾ་བཾ་ལཾ་སུཾ་རཾ། ། ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་ནུ་རཱ་ག་ཡ་མི་མཎྜ་ལ་ཧཱུཾ་བྷྲཱུཾ། ཆོས་འབྱུང་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལས། ། འབྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རིམ་བཞིན་བརྩེགས། ། རི་རབ་མེ་འོད་རྒྱན་གསལ་ཞིང་། ། ཁ་དོག་དབྱིབས་རྒྱན་མཚན་མར་བཅས། ། བདེ་གཤེགས་ཡོན་ཏན་སྣང་བའི་གནས། ། སྣ་ཚོགས་པདྨ་རིན་པོ་ཆེ། ། འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་དབུས། ། ཁང་པ་གྲུ་བཞི་སྒོ་ཁྱུད་དང་། ། རྟ་བབས་བཞི་ཡིས་མཛེས་བྱས་པ། ། ས་གཞི་ནམ་མཁའ་ལོགས་ཀྱི་ཕྱོགས། ། རིགས་ཀྱི་རིན་ཆེན་འཚེར་བ་ལ། ། རང་འབྱུང་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་འོད། ། སྣ་ལྔའི་རྩིག་པ་དྲ་བ་དང་། ། དྲ་ཕྱེད་རིན་ཆེན་ཕ་གུས་མཚན། ། འཁོར་ལོས་མཚན་པའི་ཀ་བ་བརྒྱད། ། རིན་ཆེན་མུ་ཏིག་མེ་ཏོག་ཕྲེང་། ། རྒྱལ་མཚན་བླ་རེ་རྔ་ཡབ་གདུགས། ། འདོད་ཡོན་ལྔ་ཡི་ལྷ་མོ་མཆོག། ཟླ་ཕྱེད་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དང་། ། བ་དན་དྲིལ་བུའི་སྒྲ་སྙན་སྒྲོགས། ། ཕོ་བྲང་འཁོར་ལོ་རྩེ་བརྒྱད་ལ། ། པད་མཚན་མུ་ཁྱུད་འཁོར་ལོའི་ཕྲེང་། ། མཚམས་སུ་བུམ་པ་གང་བ་བཞི། ། རིགས་ཀྱི་མཚན་མས་རྣམ་པར་མཛེས། ། བར་སྐབས་རེའུ་ཆ་བརྒྱད་ལ། ། མཚམས་ཕྱེད་འཁོར་ལོའི་ཕྲེང་བས་མཛེས། ། ཁྱམས་ཀྱི་ཆ་ཡི་མཚམས་བཞི་དང་། ། སྒོ་གནས་ལ་སོགས་པདྨའི་གདན། ། ཕྱི་རོལ་ར་བ་རིམ་གསུམ་བརྒྱན། །

Within the expanse of non-dual bodhicitta, the suchness free from all conceptual elaboration, a stream of compassion that pervades all beings arises like the force of the empty and luminous sky. Vajrasattva, the glorious one of good fortune, enters the state of miraculous meditative absorption. E YAṂ RAṂ BAṂ LAṂ SUṂ RAṂ. OṂ NAMAḤ SARVA TATHĀGATA ANURĀGAYA MI MAṆḌALA HŪṂ BHRŪṂ. From the nature of the source of phenomena, which is like space, the maṇḍalas of the elements are stacked in succession. Mount Meru is adorned with the clear light of fire, complete with colors, shapes, ornaments, and signs. It is the locus where the qualities of the Sugatas appear: a variegated lotus of jewels, with a wheel and a crossed vajra at its center. The palace is square, with doorways and archways, beautified by four pediments. The ground, the sky, and the sides are adorned with the radiant jewels of the families, with the light of the twenty-five self-arisen [elements]. The five-colored walls are marked by lattices, half-lattices, and jewel friezes. Eight pillars marked with wheels support the structure, adorned with garlands of jewels, pearls, and flowers, victory banners, canopies, yak-tail whisks, and parasols. Supreme goddesses of the five sensory pleasures, crescent moons, vajras, jewels, banners, and the melodious sound of bells resound. In the eight-spoked wheel of the palace, there is a lotus-marked perimeter of wheel garlands. At the intermediate points are four full vases, beautifully adorned with the symbols of the families. In the eight intermediate squares, the borders are beautified by garlands of wheels. At the four corners of the courtyard and at the locations of the doors and so forth are lotus seats. The exterior is adorned with three successive enclosures.

ཕྱོགས་མཚམས་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་བརྒྱད། ། དེ་མཐའ་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། ། རྡོ་རྗེ་ར་བས་བསྐོར་བའོ། ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པ་མིན། ། དབུ་མར་ཡང་ནི་དམིགས་སུ་མེད། ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སྦྱོར་བ། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་རབ་སྒྲུབ་པའོ། ། རྣམ་ཐར་སྒོ་བཞིར་སྙོམས་འཇུག་གི། ། འགོག་གནས་གདུལ་བྱའི་དོན་བྲལ་ལ། ། ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བས་བསྐུལ་མཛད་དེ། ། མངོན་བྱང་ལྔ་ཡིས་རྫོགས་སྐུར་འགྱུར། ། སེམས་དང་སེམས་དཔའི་ཏིང་འཛིན་དང་། ། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཉིད། ། དེ་བཞིན་བདུད་དང་བདུད་ལས་རྒྱལ། ། དེ་ཡི་བྱང་ཆུབ་སངས་རྒྱས་ཡིན། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་སུ་ཁ་བཛྲ་སཏྭ་ཨཿཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿསུ་ར་ཏ་སྟྭཾ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདེ་ཆེན་སྐུ། ། དཀར་ཞིང་དམར་བའི་མདངས་གསལ་ལོ། ། ཞལ་བཞི་རྣམ་གཟིགས་ཕྱག་བཞི་པ། ། དང་པོ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་འབར། ། རྡོ་རྗེ་ཁ་ཊྭཱཾ་དྲིལ་བཅས་འཁྲོལ། ། འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་མདའ་དང་གཞུ། ། མཚན་དཔེ་ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་ཡིས་མཛེས། ། སྟོད་གཡོགས་དར་དཀར་གསེར་རིས་ཅན། ། སྐུ་སྨད་ཚི་གུའི་ན་བཟའ་ལ། ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བའི་(རྐད་,རྐེད་)ཆིངས་འདྲིལ། ། མགུལ་དུ་དོ་ཤལ་དཔུང་རྒྱན་དང་། ། ཕྱག་བཞི་གདུ་བུ་སེ་མོ་དོ། ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ། གནས་ལྔ་དག་ཏུ་གཏུགས་བྱ་སྟེ། ། སྔགས་ཀྱི་བདེ་གཤེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སོགས་རྣམ་པར་བསམ། ། ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ་ཙིཏྟ་གུ་ཎ་ཀརྨྨ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ལུས་ཀྱི་བ་སྤུའི་གནས་རྣམས་སུ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་གི་རྡུལ་ཕྲན་གནས། ། མཁའ་དབྱིངས་དབང་ཕྱུག་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། །

In the cardinal and intermediate directions are the eight great charnel grounds. Their perimeter is surrounded by the enjoyments of desire and a vajra fence. It is neither existent nor non-existent, and even in the middle, it cannot be observed. This application of the perfection of wisdom is the supreme accomplishment of the awakening of a buddha. Through the meditative absorption of the four doors of liberation, one abides in cessation, free from the concerns of those to be trained. Urged by the Victors of the ten directions, one becomes the perfect body through the five awakenings. The mind and the mental factors, the samādhis, and the various conducts of awakening—likewise, the victory over Māra and the deeds of Māra—that is the awakening of a buddha. OṂ MAHĀSUKHA VAJRASATTVA AḤ JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ SURATA STVAṂ. Vajrasattva, the body of great bliss, is white with a radiant reddish luster. He has four faces and four arms. The first [pair of hands] holds a blazing five-pronged vajra; the [second pair] rings a vajra-khaṭvāṅga together with a bell. The lower two hold a bow and an arrow. He is beautified by the major and minor marks and the five mudrās. His upper garment is white silk with golden patterns; his lower garment is of fine silk, with a jeweled belt wound around the waist. Around his neck is a long necklace, and he wears armlets, bracelets, and a jeweled collar. The mudrā of the five-pronged vajra should be applied to the five places. One should visualize the body, speech, mind, qualities, and activities of all the Sugatas of the mantra. OṂ NAMAḤ SARVA TATHĀGATA KĀYA VĀK CITTA GUṆA KARMA VAJRA SVABHĀVA ĀTMAKO ’HAṂ. In the pores of the body, the atoms of the six maṇḍalas abide. By the mudrā of the Mistress of the Expanse of Space...

གནས་ཀུན་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ། ། ཨོཾ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་མཉམ་སྦྱར་ཏེ། ། ལག་གཉིས་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་དུང་། ། ཇི་ལྟར་རིགས་པ་མཉམ་སྦྱར་ནས། ། མཛུབ་མོ་མཐེ་བོང་རྩེ་མོ་བཞི། ། ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ་བཏེག་ནས་སུ། ། དཔྲལ་བར་ལེགས་པར་གཞག་པར་བྱ། ། ཁཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཾ། རཏྣ་མཱ་ལེ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཏྲཾ། པ་ཊ་ལཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཨོཾ། བཛྲ་ཏུཥྱ་ཧོ། ། བྱིན་བརླབས་རིགས་ཀྱི་དབུ་རྒྱན་གྱིས། ། རྒྱུ་ཡི་མགོན་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་། ། སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སྐུ། ། ཆ་ལུགས་མཚན་མ་རྒྱན་གསལ་གྱུར། ། ཞལ་བཞི་སེར་དཀར་ལྗང་དམར་མདོག། སྐུ་མདོག་གངས་རི་ཉི་ཤར་བཞིན། ། ཕྱག་ན་ཆོས་གོས་ལྷུང་བཟེད་དང་། ། འཁར་གསིལ་དམ་ཆོས་གླེགས་བམ་འཛིན། ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ཆ་ལུགས་དང་། ། ལོངས་སྤྱོད་ཀུན་གྱིས་ཉེར་མཛེས་པར། ། ཐུན་མོང་རྒྱན་སོགས་ཚང་པ་ལས། ། ཁྱད་པར་རྟགས་ཀྱིས་རྣམ་སྤྲས་པའོ། ། རང་འོད་ངོ་བོ་ལས་བྱུང་བའི། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་མེད་ཡུམ། ། སངས་རྒྱས་སྤྱན་མ་དཀར་གསལ་མདངས། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་སྒྱུ་རྩལ་ཅན། ། གཡས་པ་འཁོར་ལོ་ཐོད་པ་གཡོན། ། རིན་ཆེན་རྒྱན་སོགས་ཕྲེང་བ་དང་། ། ན་བཟའ་དྲིལ་བུ་རྐེད་ཆིངས་ཅན། ། ཕྱུང་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་མཛད་དེ། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལྡན་གྱུར་པ། ། གནས་བཞི་ཡི་གེ་མཚན་མ་སྔགས། ། དཀྱིལ་འཁོར་གདན་ལ་ལེགས་གནས་རྣམས། ། སྤྲོ་དང་བསྡུ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡིས་རྣམ་པར་གསལ། ། ལྷ་ཡི་བུམ་པས་ཁྲུས་བྱས་ཏེ། ། དབང་བསྐུར་རིགས་ཀྱི་བདག་པོར་བསམ། ། ཁཾ་ལས་སྐྱེས་པའི་ལིང་ག་ནི།

One should consecrate all the locations: OṂ DHARMADHĀTU SVABHĀVA ĀTMAKO ’HAṂ. Joining the vajra palms together, with the two hands like a precious jewel and a conch, join them as is appropriate. Having fully rotated and raised the four tips of the index fingers and thumbs, one should place them well upon the forehead. KHAṂ ABHIṢIÑCA MAṂ. RATNAMĀLE ABHIṢIÑCATRAṂ. PAṬAḶAṂ ABHIṢIÑCA OṂ. VAJRA TUṢYA HOḤ. By the crown ornament of the consecrated family, the causal lord Vajradhara becomes the body of the Buddha Vairocana, with his attire, marks, and ornaments clearly manifest. His four faces are yellow, white, green, and red in color; his body color is like a snow mountain at sunrise. In his hands, he holds the Dharma robes, an alms bowl, a mendicant’s staff, and a volume of the sublime Dharma. With the attire of a universal monarch and adorned with all enjoyments, he is complete with the common ornaments and so forth, yet is especially distinguished by the specific signs. From the essence of his own light, the consort of non-dual method and insight arises: the Buddha Locanā, with a brilliant white radiance. She has one face and two hands, possessing artistic skill. Her right hand holds a wheel and her left a skull-cup. Adorned with jewel ornaments, garlands, and so forth, she wears a lower garment and a girdle of bells. Having been emanated, she performs the consecration. Possessing method and insight, the syllables, signs, and mantras of the four locations, well-situated upon the seats of the maṇḍala, are made vivid through the application of emanation and absorption. Having been bathed by the divine vases, one should contemplate the empowerment of the lords of the families. From KHAṂ, the liṅga is born.

། འཁོར་ལོ་གསང་ལམ་ཕཊ་ཀྱིས་མཚན། ། ཨ་ཡིག་དག་བྱས་བྷ་གའི་དབྱིབས། ། པདྨའི་འདབ་བརྒྱད་ཨེ་གནས་པ། ། སྣ་ཚོགས་བརྡ་ཡིས་བསྐུལ་བྱས་ནས། ། ཐབས་ཤེས་གཉིས་མེད་རོལ་པར་མཛད། ། ཨོཾ་པྲ་བེ་ཤ་ཕཊ། ཨ་ལ་ལ་ལ་ལ་ཧོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས། ། ཕྱོགས་བཅུའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཉེས་པར་མཛད། ། ལྷ་རྣམས་རང་ལ་གཞུག་བྱས་ཏེ། ། གཉིས་ཀའི་དགའ་བ་རབ་ཏུ་འཕེལ། ། ཁམས་གསུམ་འགྲོ་གནས་དག་པ་དང་། ། རྣལ་འབྱོར་མཚན་མ་རྣམ་པར་སྦྱང་། ། གསལ་བའི་གནས་སུ་གཞལ་ཡས་ཁང་། ། རྒྱན་སོགས་གདན་རྣམས་སྔོན་བཞིན་དབྱུང་། ། ཐིག་ལེ་གནས་སུ་མཚན་བྱས་ན། ། སྤྲོས་པ་ཡི་གེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ། ། ཁཾ་ལས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ། ། གསང་གནས་དབུས་ཀྱི་པདྨ་ལའོ། ། ཧཾ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀུན་བརྗོད་མ། ། ཚཾ་ལས་དེ་བཞིན་དཔའ་མོ་སྟེ། ། ཏྲཾ་ལས་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་ཡིན། ། དྷཾ་ལས་མི་ཟད་སྣོད་འཛིན་མའོ། ། ཨཾ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀུན་ལྡན་པ། ། བྷྲུཾ་ལས་ཞལ་བཟང་གཟུང་མ་སྟེ། ། ཧ་ལས་ལྷ་མོ་སྤྲིན་ཆེན་མོ། ། ཁཾ་ལས་ནམ་མཁའི་སྤྱན་མའོ། ། དེ་དག་ནང་གི་ཕྱོགས་བཞི་དང་། ། ཕྱི་ནས་རེའུ་ཆའི་ཕྱོགས་བཞིར་རོ། ། ཨཾ་ལས་གླིང་བུ་ཏྲཾ་པི་ཝང་། ། བཾ་ལས་རྔ་ཆེན་ཛཾ་རྫ་རྔ། ། མེ་མཚམས་ལ་སོགས་རེའུ་མིག་ཏུ། ། ལྷ་མོ་བཞི་ནི་གནས་པ་ཡིན། ། ཨ་ཨཱ་མེ་ཏོག་སྤོས་མེ་མ། ། ཨཾ་ཨཿམར་མེ་དྲི་ཆབ་མའོ། ། བར་ཁྱམས་མཚམས་ཀྱི་གནས་བཞི་རུ། ། ལྷ་མོ་བཞི་ནི་གནས་པ་ཡིན། ། ཛཿལས་རྟ་མགྲིན་འཕང་མཐོ་མ། ། ཧཱུཾ་ལས་ཕག་གདོང་མཆེ་བ་ཅན། ། བཾ་ལས་ཉི་ཟླ་མེ་འབར་མ། ། ཧོཿལས་ཐལ་བྱེད་སྒོ་བཞིར་གནས། ། ཨོཾ་བྷུ་ཁཾ་ཛཿ།

The secret path of the wheel is marked with phaṭ; the shape of the bhaga is purified by the syllable a. The eight petals of the lotus abide as e; having been exhorted by various symbols, the non-dual play of method and wisdom is performed. Oṃ praveśa phaṭ, a la la la la hoḥ. By the light rays of the bodhicitta, the maṇḍalas of the ten directions are pleased. The deities are dissolved into oneself, and the joy of both increases. The abodes of the beings of the three realms are purified, and the signs of yoga are completely cleansed. In the place of clarity, the celestial palace, the ornaments, seats, and so forth, are produced as before. If the drops are marked in their places, the maṇḍala of the letters of elaboration becomes clear. From khaṃ comes Vairocana, in the lotus at the center of the secret place. From haṃ comes the Buddha Sarvabhāṣiṇī; from caṃ comes the Vīrī; from traṃ comes Samantabhadrī; from dhraṃ comes Akṣayabhājanadhāriṇī. From aṃ comes Sarvabuddhasaṃyuktā; from bhrūṃ comes the beautiful-faced consort; from ha comes the goddess Mahāmeghā; from khaṃ comes Ākāśanetrī. These are in the four inner directions and, from the outside, in the four directions of the grid. From aṃ comes the flute, from traṃ the lute, from vaṃ the great drum, and from jaṃ the clay drum. In the grid squares of the southeast and so forth, the four goddesses reside. A ā are the Flower and Incense goddesses; aṃ aḥ are the Lamp and Perfume goddesses. In the four intermediate positions of the veranda, the four goddesses reside. From jaḥ comes Hayagrīva, from hūṃ the fanged Sow-faced one, from vaṃ the Sun-Moon-Fire-Blazing one, and from hoḥ the Ash-Maker; these reside at the four gates. Oṃ bhu khaṃ jaḥ.

རང་གི་གནས་ནས་སྤྲོ་བྱ་སྟེ། ། སླར་འདུས་རང་གི་ལུས་ལ་གཞུག། ཨོཾ་ས་ཏཀྵ། སངས་རྒྱས་ཀུན་བརྗོད་ཆུ་ཤེལ་མཚུངས། ། རྒྱན་མཛེས་ལྕེ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་འཛིན། ། ཨོཾ་བཛྲ་རཏྣ་རཾ། དཔའ་བོ་ཤིན་ཏུ་རྒྱལ་མོ་མཆོག། གསར་མདོག་ཕྱག་གཉིས་ཐལ་མོ་འཛིན། ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷརྨ་པ། ཀུན་བཟང་པདྨ་རཱ་གའི་མདོག། ཕྱག་གཉིས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་ཏོག། ཨོཾ་བཛྲ་ཀརྨྨ་ཧཾ། མི་ཟད་སྣོད་འཛིན་སྣ་ཚོགས་མདོག། རྒྱན་དང་སྣོད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དུང་། ། ཨོཾ་སཏྭ་བཛྲ། སངས་རྒྱས་ཀུན་བརྒྱན་གུར་ཀུམ་མདོག། ཐུགས་ཀར་སངས་རྒྱས་མི་བསྐྱོད་སྐུ། ། ཚིཾ་བཛྲ་ར་ཏི་ཧོ། ། ལྷ་མོ་ཞལ་བཟང་མེ་ལོང་མདོག། ཕྱག་གཉིས་མེ་ལོང་རླུང་གཡབ་འཛིན། ། ཏྲཾ་བཛྲ་པདྨ། སྤྲིན་ཆེན་བཻ་ཌཱུརྱ་མདོག་མཚུངས། ། ཕྱག་གཉིས་སྤྲིན་ཆེན་སེར་བ་འབེབས། ། དྷ་བི་ཤྭ་བཛྲ། ནམ་མཁའི་སྤྱན་མ་སེར་སྐྱའི་མདངས། ། ཕྱག་གཉིས་པད་བཅས་མིག་གི་རྒྱ། ། ཧེ་ར་ཏི་ཙཀྲ་པི་ལ་སི་ཏྲ་ཐཱ། གླིང་བུ་སྔོན་མོ་སྣ་ཚོགས་སྒྲ། ། འཁོར་ལོས་མཚན་པའི་གླིང་བུ་(སྒོགས,སྒྲོགས)། ། ཧེ་ར་ཏི་ཙཀྲ་ཀེ་ཏེ་ཏེ་ཏེ་ཏེ། པི་ཝང་སེར་མོ་དྲུག་ལྡན་དབྱངས། ། འཁོར་ལོས་མཚན་པའི་པི་ཝང་བསྒྲེང་། ། ཧེ་ར་ཏི་ཙཀྲ་ཧ་སེ་ཧ་ས་བཾ། རྔ་ཆེན་དམར་མོ་འཁོར་ལོའི་རྔ། ། ཕྲིན་ལས་སོ་སོའི་ཚུལ་བཞིན་དུ། ། ཧེ་ར་ཏི་ཙཀྲ་ནི་པི་ཏེ་པ་པ་བ་ཛཾ། རྫ་རྔ་ལྗང་གུ་རྫ་རྔ་མ། ། འཁོར་ལོས་མཚན་པའི་རོལ་སྟབས་ཚུལ། ། ཨ་བཛྲ་པུཥྤེ། མེ་ཏོག་དམར་སེར་འཁོར་ལོས་མཚན། ། རིན་ཆེན་གཞོང་པ་གང་བ་འཛིན། ། ཨ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ། སྤོས་མེ་དཀར་སྔོན་བདུག་པའི་སྣོད། ། འཁོར་ལོས་མཚན་པ་གཡས་སུ་འཇོག།

Emanate them from your own abode, and having gathered them back, dissolve them into your own body. OṂ SATVA KṢA. The Buddha Sarvanīvaraṇaviṣkambhin is like a crystal moon, holding the beautiful ornament of the tongue mudrā. OṂ VAJRA RATNA RAṂ. The supreme hero, the Great Victress, is the color of fresh [gold], holding her two hands in the añjali gesture. OṂ VAJRA DHARMA PA. Samantabhadra is the color of a ruby, with two hands holding a five-pronged vajra as a crest. OṂ VAJRA KARMA HAṂ. Akṣayamati is of variegated color, holding a vessel; his ornaments and vessel are the conch of Dharma. OṂ SATVA VAJRA. The Buddha Sarvālaṃkāra is the color of saffron, with the form of the Buddha Akṣobhya at his heart. CIṂ VAJRA RATI HO. The goddess Surasundarī is the color of a mirror, holding a mirror and a fan in her two hands. TRAṂ VAJRA PADMA. Mahāmegha is like the color of lapis lazuli, with two hands bringing down great clouds and hail. DHĀ VIŚVA VAJRA. Ākāśanetrī has a pale yellow complexion, with two hands holding a lotus and the mudrā of the eye. HE RATI CAKRA PILA SITA THĀ. The blue flute goddess, of various sounds, sounds the flute marked with a wheel. HE RATI CAKRA KETE KETE KETE KETE. The yellow lute goddess, with the melody of six strings, raises the lute marked with a wheel. HE RATI CAKRA HASE HASA BAṂ. The red great drum goddess, the wheel-drum, [performs] according to the manner of each respective activity. HE RATI CAKRA NIPITE PAPA VA JAṂ. The green clay drum goddess, the clay drum, performs the manner of the wheel-marked dance. A VAJRA PUṢPE. The orange flower goddess, marked with a wheel, holds a precious bowl filled [with flowers]. A VAJRA DHŪPE. The blue-white incense goddess, holding an incense burner, places it to the right, marked with a wheel.

ཨ་བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ། མར་མེ་དམར་མོ་འཁོར་ལོས་མཚན། ། སྣོད་མང་མར་མེའི་སྡོང་པོ་འཛིན། ། ཨ་བཛྲ་གནྡྷེ། དྲི་ཆབ་ལྗང་སྐྱ་འཁོར་ལོས་མཚན། ། དུང་ཆོས་གཡོན་འཛིན་གཡས་པར་འཐོར། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿ རྟ་གདོང་དཀར་མོ་ལྕགས་ཀྱུ་དང་། ། ཐོད་པ་རྟ་མགོ་ལྗང་གུ་འཛིན། ། ཨོཾ་བཛྲ་པཱ་ཤེ་ཧཱུཾ། ཕག་གདོང་སྔོན་མོ་གཡས་མཆེ་བ། ། གཡོན་པ་རིན་ཆེན་ཞགས་པ་འཛིན། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཤྲིཾ་ཁ་ལེ་བཾ། སྣང་བ་དམར་མོ་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས། ། ལྕགས་སྒྲོག་ཉི་མ་ཟླ་བས་མཚན། ། ཨོཾ་བཛྲ་གཎྜེ་ཧོཿ། ཐལ་བྱེད་ལྗང་གུ་གཡས་དྲིལ་བུ། ། གཡོན་པས་ཐོད་པ་མཐའ་ཡས་སྐུ། ། ཀུན་ཀྱང་རྒྱན་ཕྲེང་ན་བཟའ་དང་། ། རིགས་ཀྱི་མཚན་མ་འགྱིང་བག་བཞིན། ། འཛུམ་བཏག་དགོད་པའི་སོ་ཟུར་སྟོན། ། རང་གི་ཆ་ལུགས་གར་གྱི་གནས། ། མགོན་པོ་རོ་མཉམ་ལ་ཞུགས་ནས། ། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་སྙོམས་འཇུག་པས། ། ལྷ་མོས་བདག་པོ་བསྐུལ་མཛད་དེ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་རྣམ་འཕྲུལ་མཛད། ། བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་རྣམས་ཀྱི། ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་སངས་རྒྱས་དྲུག། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡི་མཚན་མ་དང་། ། རིགས་ཀྱི་བདག་པོས་ཉེ་བར་མཚན། ། ཐུགས་ཀའི་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་ཡིས། ། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐུལ་མཛད་ཅིང་། ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿའི་སྦྱོར་ཚོགས་དང་། ། རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་། ། སྟོང་པ་ཤིན་ཏུ་ཡོད་མེད་རྣལ་འབྱོར་མཐུ། ། ནམ་མཁའ་ཉིད་དུ་དམ་ཚིག་ཉེ་བར་གནས། ། བདེ་གཤེགས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་བཞེངས་སུ་གསོལ། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སྐལ་བཟང་དཔལ་ཁྱོད་བདག། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཨེ་ཧྱེ་ཧི་བྷ་ག་བཱན་མ་ཧཱ་ཀཱ་རུ་ཎི་ཀ་ཌི་ཥྱ་ཧོ། ། ས་མ་ཡ་ཧོ།

A vajrāloke. The red goddess of light is marked with a wheel; she holds a vessel with many lamp-stalks. A vajragandhe. The pale-green goddess of fragrance is marked with a wheel; she holds a conch vessel in her left hand and sprinkles [the water] with her right. Oṃ vajrāṅkuśa jaḥ. The white horse-headed goddess holds a hook and a skull-cup with a green horse's head. Oṃ vajrapāśe hūṃ. The blue sow-headed goddess has fangs in her right hand and holds a jewel noose in her left. Oṃ vajraśṛṅkhale vaṃ. The red goddess of appearance holds with both hands an iron chain marked with the sun and moon. Oṃ vajraghaṇṭe hoḥ. The green goddess of ash has a bell in her right hand and a skull-cup containing the body of Amitābha in her left. All of them are adorned with ornaments, garlands, and robes, bearing the symbols of their respective families and possessing a majestic bearing. They display a smiling, laughing expression with the corners of their mouths. They abide in the dance of their own respective attire. Having entered into the protector of equal taste, through the meditative absorption of the wisdom of the expanse of phenomena, the goddesses exhort the lords, who then perform emanations for the benefit of all sentient beings. In the sense-fields of the deities of the supported maṇḍala, the six buddhas are present. They are marked by the symbols of the four mudrās and closely adorned by the lords of their families. Through the radiation and reabsorption of light rays from the heart, the wisdom maṇḍala is exhorted. With the ritual application of jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ, one binds the vajra-gathering mudrā. Through the power of the yoga of emptiness, which is utterly beyond existence and non-existence, the samaya abides within space itself. Sugatas, Sugatas, please arise! Vairocana, you who are the glory of good fortune, I am your servant! Jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ ehyehi bhagavān mahākāruṇika dṛśya hoḥ. Samaya hoḥ.

། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། བདེ་གཤེགས་ཕོ་བྲང་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར། ། འགྲོ་བ་མ་ལུས་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར། ། དོན་གྱི་དབང་གིས་དགོངས་ནས་ཀྱང་། ། འཁོར་བཅས་གཤེགས་ཤིང་བཞུགས་སུ་གསོལ། ། ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ་ཙིཏྟ་ཧཱུཾ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དགའ་བའི་རྡོ་རྗེ་རོལ་མོའི་ཚོགས། ། གཞན་ལ་སྣང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་མཛེས། ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ། ཚངས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་མཛད་ཅིང་། ། རྟོག་པ་དུ་མའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་མཛད། ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཅན་རྣམ་མཐའ་ཡས། ། སྣང་སྟོང་བདེ་ཆེན་མཉམ་ཉིད་དབྱིངས་ལ་རོལ། ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ། ཀུན་འབྱུང་ཡོན་ཏན་རྩོལ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་སྣང་། ། རྒྱན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་དགོད་རང་ལས་བྱུང་། ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ། མཛད་པ་རྒྱ་ཆེན་འགོག་མེད་ཀུན་གྲུབ་པས། ། ཚོགས་བསགས་རོལ་པས་བྱ་བ་ཀུན་རྫོགས་པ། ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་རྒྱན། ། དཀྱིལ་འཁོར་མཛེས་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ། རྡོ་རྗེ་དཔལ་གྱི་ཐལ་མོ་སྒྱུར། ། བསམ་གཡོས་བཞིན་རྒྱས་གནས་སུ་འདུད། ། ཨོཾ་ཨ་ཏི་པུ་ཧོ། ། བནྡ་ནཱཾ་ཀཱ་རོ་ཡ་མི་གུ་རུ་པ་ཏི་ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ། ཨོཾ་འབྱུང་བ་ཆེ་ལས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། ། སྟོང་གསུམ་རྡུལ་སྙེད་མ་ལུས་པའི། ། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ཆོས། ། ལྷ་མོའི་ཚོགས་རྣམས་མ་ལུས་སྤྲོ། ། མེ་ཏོག་བདུག་པ་མར་མེ་དང་། ། དྲི་ཚོགས་ཀུན་གྱིས་མཆོད་པར་བྱ། ། ཨོཾ་པ་ན་པེཾ་པོ་ནུ་སུ་ར་ཏ་ཏི་པུ་པར་མུ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ས་མ་ཡོ་ག་སིདྡྷ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ། བཛྲ་དྷཱུ་པེ། བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ། བཛྲ་གནྡྷེ། པྲ་ཏཱིཙྪ་ཧོ།

SAMAYA STVAM. In this maṇḍala, the palace of the Sugatas, for the sake of liberating all wandering beings without exception, please come and remain, having turned your intention toward this through the power of the ultimate meaning. KĀYA VĀKA CITTA HŪṂ. The assembly of vajra music, the joy of the magical display, is exquisitely beautiful as a maṇḍala appearing to others. A LA LA HO. You outshine the hosts of Brahmā and sever the conceptual fabrications of manifold thoughts. A LA LA HO. Non-dual wisdom is infinite in its dualistic aspects; you sport in the expanse of the equality of appearance-emptiness and great bliss. A LA LA HO. The qualities of universal origin appear spontaneously and effortlessly; the array of the ornamental maṇḍala arises from itself. A LA LA HO. Through the unceasing and all-accomplishing vast activities, all tasks are perfected through the play of the accumulations. A LA LA HO. To the deities of the beautiful maṇḍala, the ornaments of the qualities of body, speech, and mind, I pay homage. A LA LA HO. With the vajra-glory palms joined, I bow with an expansive face, unmoved by thought, to the state of abiding. OṂ ATI PU HO. BANDANĀṂ KĀRO YAMI GURU PATI A LA LA HO. OṂ. From the great elements, everything arises. From the three-thousandfold world system, as many as the atoms without exception, I emanate the entire assembly of goddesses of forms, sounds, smells, tastes, textures, and phenomena. I make offerings with flowers, incense, lamps, and all varieties of perfumes. OṂ PANA PEṂ PONU SURATA TIPU PARMU. SARVA TATHĀGATA SAMAYOGA SIDDHA ĀḤ HŪṂ. OṂ VAJRA PUṢPE. VAJRA DHŪPE. VAJRA ĀLOKE. VAJRA GANDHE. PRATĪCCHA HO.

ཤྲཱི་བྷ་ག་བཱན་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི། ལག་པ་གཡས་གཡོན་གཉིས་དག་གི། ། མཛུབ་མོ་མཐེའུ་ཆུང་མཛེས་པར་བསྒྱུར། ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་སུ། ། དེ་བཞིན་གཡོན་པ་བསྒྱུར་བར་བྱ། ། དེ་ནི་སྦྱོར་བ་བཏེག་ནས་ནི། ། སྤྱི་བོའི་མཚམས་སུ་གཞག་པར་བྱ། ། སྐལ་བཟང་ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བའི་གླུས། ། མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་དབུལ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་གྱི་གླུ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ། ཚངས་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་ཅི་དགར་བླང་། ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། རྣལ་འབྱོར་དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། ཐར་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་དག་ཕྱིར། ། སངས་རྒྱས་ཕྱག་རྒྱ་དཔལ་དུ་གནས། ། དོན་དམ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། ། བཙོ་མ་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་བཞིན། ། ཆགས་མེད་ལ་སོགས་ཆགས་ཆེན་ཕྱིར། ། དཀར་ཞིང་སྣ་ཚོགས་གསལ་བའི་མདངས། ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་རབ་བསྒྲུབ་པ། ། རིན་ཆེན་ཆོས་ལས་ལྷག་པ་མེད། ། དེ་བས་ཐེག་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། རྒྱལ་བ་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་ཅན། ། གཡས་པའི་མཐེ་བོང་གུང་མོ་གཉིས། ། གཡོན་པའི་ཁུ་ཚུར་བཅངས་པ་ཡི། ། སོར་མོ་ཀུན་ལ་རེག་པ་ནི། ། རྩ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན་པར་གྲགས། ། གཡས་པའི་ཡན་ལག་གནོན་པ་ཡིས། ། གཡོན་པའི་ཡན་ལག་ཀུན་ལས་རྒྱལ། ། སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་པ། ། བདུད་རྣམས་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད། ། ཨོཾ་བྷུ་ཁཾ་སྭཱ་ཧཱ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་བཅངས་ནས་སུ། ། གཡོན་པས་དགག་པ་ཀུན་བརྗོད་མ། ། ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་ཁུ་ཚུར་ཆེ། ། གཡོན་པས་དགབ་པ་དཔའ་མོ་ཡིན། ། པདྨོ་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་ནི། ། གཡོན་དགབ་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའོ། ། རིན་ཆེན་འཛིན་པའི་ཁུ་ཚུར་ཡང་། ། གཡོན་པས་དགབ་པ་མི་ཟད་སྣོད། །

Śrī bhagavān kha kha khāhi! With the right and left hands, beautifully arrange the index and little fingers. Joining the palms in the vajra-mudrā, likewise turn the left hand. Having raised that in the gesture of union, place it at the level of the crown of the head. With the song of the fortunate "Oṃ," offer all the offerings. The mudrā of the song of "Oṃ" should be performed at will with the Brahma-voice. JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ. The Blessed One, the reality of yoga, is the Tathāgata Vajrasattva. For the sake of the complete purity of all liberation, he abides as the glorious mudrā of the Buddha. For the sake of ultimate purity, he is like the color of refined gold. Because he is the great passion free from attachment and so forth, he has a white and variously radiant luster. To perfectly accomplish the sovereignty of Dharma, there is nothing superior to the Jewel of Dharma. Therefore, the Mahāyāna bodhicitta is the Victor who possesses the Vajra-Jewel. With the right thumb and middle finger, and the clenched fist of the left hand, touching all the fingers is known as the root mudrā. By suppressing the limbs of the right, one triumphs over all the limbs of the left. Sitting in the bodhisattva posture, one subdues all the māras. OṂ BHŪ KHAṂ SVĀHĀ. Having clenched the vajra-fists, the left hand performs the "all-obstructing" recitation. The great fist of Heruka is the "covering" of the left, which is the Heroine. The lotus-vajra fist, covering with the left, is Samantabhadrī. The fist of the Jewel-holder, also covering with the left, is the "Inexhaustible Vessel."

སངས་རྒྱས་ཁུ་ཚུར་བཅངས་ནས་སུ། ། དགབ་པ་སངས་རྒྱས་ཀུན་ལྡན་དཔལ། ། བུད་མེད་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ནས་སུ། ། དགག་པ་ཞལ་བཟང་གཟུང་མ་ཡིན། ། རྟ་མཆོག་དཔལ་གྱི་ཁུ་ཚུར་ཡང་། ། དགབ་པ་སྤྲིན་ཆེན་མེ་ཡི་རྒྱ། ། དཔལ་གྲུབ་སྤྱན་གྱི་ཁུ་ཚུར་དག། དགབ་པ་ནམ་མཁའི་སྤྱན་མའོ། ། གླིང་བུ་མ་ཚོགས་ལྷ་མོ་ཡི། ། ཕྱག་རྒྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྔ་མ་བཞིན། ། རང་བྱུང་ལྷ་མོ་དང་བཅས་པའི། ། ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་ཀྱིས་གཉིས་མེད་འགྱུར། ། འཇིག་རྟེན་ཁམས་མང་རྡུལ་ཕྲན་གྲངས་མེད་ཁྱབ་པར་སྤྲོས་པ་ནི། ། རྒྱལ་བའི་དོན་རྣམས་རབ་ཏུ་ཕྲ་བའི་རྡུལ་གྱི་གྲངས་སྙེད་ནི། ། སྲིད་པའི་བདེ་ཆེན་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཀུན་རྣམ་འཕྲུལ་ཚོགས་བཅས་ཀྱིས། ། རྡུལ་ཕྲེང་གྲངས་སྙེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པར་མཛོད། ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་མཛོད། ། ཧོ་དཔལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་སྦྱོར་བ་ཨ་ལ་ལ་ལ་ལ་ཧོ། ། དེ་རིང་གྲུབ་པར་མཛོད། ། སོ་སོའི་ལྗགས་ཀྱི་པདྨོ་ལ། ། ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོས་མཚན་པའི་དཀྱིལ། ། ཨོཾ་རུ་རུ་སྤུ་རུ་ཛྭ་ལ་ཏིཥྠ་སིདྡྷི་ལོ་ཙ་ནེ་སརྦཱཪྠ་སཱ་དྷ་ནི་སྭཱ་ཧཱ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་མཉམ་སྦྱར་ནས། ། མཛུབ་མོ་གཉིས་ཀྱི་རྩེ་མོ་དགུག། མཐེ་བོའི་རྩེ་མོ་མཉམ་པར་གཞག། ཁོང་སྟོང་མི་འགྱུར་དམ་པའོ། ། སྔགས་བཅས་གནས་སུ་གཞག་བྱ་སྟེ། ། རིམ་བཞིན་མཐའ་ནས་དགྲོལ་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། རབ་ཏུ་དགའ་བའི་བདག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དམ་པ་གྲུབ་པར་མཛོད། ། དམ་ཚིག་དམ་པ་གྲུབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དག་པར་མཛོད། ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པར་མཛོད། །

Having formed the Buddha-fist, the covering is the glory of all Buddhas. Having bound the mudrā of the woman, the covering is the fair-faced consort. The fist of the glorious Hayagrīva is also the covering, the great cloud-fire seal. The fist of the glorious accomplished Locanā is the covering, the space-eye. The maṇḍala of the mudrās of the goddesses of the flute assembly is as before. Together with the self-arisen goddesses, the mudrās and mantras become non-dual. Pervading the countless atoms of many world systems, the purposes of the Victors, as numerous as the most subtle atoms, are performed by the great bliss of existence and the hosts of emanations of all the Tathāgatas. May they perform emanations of the Tathāgatas as numerous as the strings of atoms. May all great offerings be accomplished. Ho! Glorious Vairocana, through union, A-la-la-la-la-ho! May they be accomplished today! Upon the lotus of each tongue, in the center marked by the essence of Dharma: OṂ RURU PURU JVALA TIṢṬHA SIDDHI LOCANE SARVĀRTHASĀDHANI SVĀHĀ. Having joined the vajra palms together, hook the tips of the two index fingers. Place the tips of the thumbs together; this is the hollow, unchanging, supreme [mudrā]. Together with the mantra, it should be placed in its position and then released from the edges in sequence. OṂ ĀḤ HŪṂ. Homage to me, the Great Joy! May the supreme accomplishment of the Tathāgatas be achieved! I pray that the supreme samaya be accomplished! May all great offerings be purified! May all great offerings be accomplished!

མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་གནས་ལ་རོལ་དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསྡུས་པ་ན། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་བླ་ན་མེད། ། རྡོ་རྗེ་ཆོས་ནི་གླུར་བླངས་པས། ། རྡོ་རྗེ་ལས་ནི་བྱེད་པར་འགྱུར། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་མཉམ་སྦྱོར་བ། ། རབ་ཏུ་དགའ་བས་བལྟ་ཞིང་འཛུམ། ། ཤིན་ཏུ་སྲིད་པ་ཡང་དག་སྒྲུབ། ། གསལ་བར་ལྟ་ལ་གནས་པར་མཛོད། ། སྣ་ཚོགས་བནྡྷ་བརྟག་པ་ལ། ། སྣ་ཚོགས་བདུད་རྩིའི་རྣམ་པར་དག། ལྔ་ལྔ་ལྔ་ཡི་འཕྲོ་འདུ་ཡིས། ། མཚན་མ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན། ། འོད་དང་དུ་བ་དྲི་དང་སྒྲ། ། ལྷ་ཡི་གཟུགས་སྟོན་བདུད་རྩི་བསྒྲུབ། ། རང་བྱུང་གདོད་ནས་རྣམ་པར་དག། མཉམ་པའི་དོན་ལས་རོལ་པར་མཛད། ། བྱིན་བརླབས་མཚན་དང་རྒྱན་ལྡན་པའི། ། མི་མོ་རྣམས་ཀྱི་རེག་བྱའི་མཆོག། བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག་རྣལ་འབྱོར་པ། ། གསང་བ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་རོལ། ། གྲུབ་པའི་རྫས་འདི་ཐམས་ཅད་ལ། ། ཧཱུཾ་དང་ཕཊ་ཀྱིས་ལྡན་པར་མཛོད། ། མཉམ་ཉིད་མི་གཡོ་ལ་སོགས་པའི། ། བསྟོད་པའི་གླུ་རྣམས་བླངས་བྱས་ནས། ། སིལ་སྙན་ཀུན་གྱི་སྒྲ་རྣམས་དང་། ། གར་གྱིས་ལྷ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱ། ། ཨཾ་ཨཾ་ཨཾ། ཧཾ་ཧཾ་ཧཾ། བཾ་བཾ་བཾ། དཾ་དཾ་དཾ། བདག་ཅག་དམ་ཚིག་འདི་ལ་མངོན་དུ་ཞུགས་པ་རྣམས། ། བཅད་གཏུབས་ལུས་ལ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། ། གྲིབ་མས་ཕོག་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པ། ། སྐུ་ཡི་ཕྱོགས་ཙམ་མཐོང་ན་མོད་ལ་འཚོ་བ་དང་། ། གཟི་མདངས་ལུས་ལ་འཇུག་པ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་གི། ། འོད་ཀྱིས་ཕོག་པས་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀུན་སྣང་བ་དང་། ། ལུས་ངག་སེམས་དང་ཚེ་ནི་རྡོ་རྗེར་རབ་གནས་ཏེ། ། རེ་སྨོན་ཐམས་ཅད་དུས་འདིར་འགྲུབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། །

Please enjoy the state of great equanimity. Oṃ! When Vajrasattva is condensed, the unsurpassed Vajraratna, by singing the Vajradharma, one becomes a performer of Vajrakarma. Through the union of the Buddhas and Bodhi, look with great joy and smile. Truly accomplish existence; remain in the vision of clarity. Regarding the examination of the various skull-cups, they are purified as the various nectars. Through the radiation and reabsorption of the five sets of five, they possess the five types of signs: light, smoke, fragrance, sound, and the manifestation of the deity’s form—thus accomplishing the nectar. Self-arisen and primordially pure, enjoy the meaning of equanimity. With the blessings and the marks and ornaments, the supreme tactile sensation of women—bless the yogins! Enjoy the great secret. In all these accomplished substances, make them endowed with Hūṃ and Phaṭ. Having sung the songs of praise, such as "Immovable Equanimity" and so forth, please the deities with the sounds of all cymbals and with dance. Aṃ Aṃ Aṃ! Haṃ Haṃ Haṃ! Baṃ Baṃ Baṃ! Daṃ Daṃ Daṃ! We who have entered into this samaya, may no cutting or hacking occur to our bodies, and may the unbearable suffering of being struck by shadows be averted. By merely seeing a portion of your body, may we be restored instantly. May the brilliance enter our bodies, and by the touch of light from thousands of millions of rays, may all the world systems be illuminated. May body, speech, mind, and life be firmly established as vajra. We pray that all our hopes and aspirations be fulfilled at this very moment.

དེ་ནས་བཟླས་བརྗོད་རྣམ་གཉིས་སམ། ། ཐིག་ལེ་གཉིས་སམ་ཕྲ་མོ་གཉིས། ། རྣམ་དག་མཚན་མ་གསལ་བ་དང་། ། མཚན་མ་མེད་པའི་དོན་བསམ་བྱ། ། མཉམ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་མཆོག། དོན་དམ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ། ། དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། ལྷ་ཉིད་བརྩོན་པས་བསྒོམ་པར་བྱ། ། ཐུན་བཞིའི་སྐབས་སུ་གཏོར་མ་བཏང་། ། རྫོགས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་བསྟོད་ཅིང་། ། རང་ལས་བྱུང་ཏེ་མདུན་བཞག་ནས། ། གསོལ་བཏབ་ལས་ལ་བསྐུལ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཁྱེད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དོན་ཀུན་མཛད། ། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ། ། སངས་རྒྱས་ཡུལ་དུ་གཤེགས་ནས་ཀྱང་། ། སླར་ཡང་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་དགོངས། ། ཨོཾ་བཛྲ་གཙྪ་མུཿ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་བཀོད་པ། ། རིམ་བཞིན་བདག་ལ་བསྡུ་བྱས་ནས། ། རྣམ་གསུམ་སེམས་དཔའ་ཧཱུཾ་ལ་ཐིམ། ། རིམ་བཞིན་ཐིག་ལེ་མཉམ་པའི་དབྱིངས། ། (རྗས་,རྗེས་)འབྱུང་མཚན་མའི་སྐུར་གནས་ཏེ། ། མཚན་དཔེ་རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་གསལ། ། ཆོ་ག་གོ་བཅིངས་བསྲུང་བྱ་ཞིང་། ། དབང་བསྐུར་དབུ་རྒྱན་ཅོད་པན་ལྡན། ། ཀཾ་ཧཾ་ཨོཾ་ཏུཾ་ཨོཾ་རཏྣ་མཱ་ལེ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཏྲཾ། ཨོཾ་པ་ཊ་ལཾ་བ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ལཾ་བ་ཧཱུཾ། སྤྱོད་ལམ་ཀུན་དུ་མ་ཉམས་པར། ། ལྷ་ཉིད་དུ་ནི་བསྒོམ་བྱ་སྟེ། ། དབང་པོ་སྣང་བའི་ཡུལ་དུས་རྣམས། ། དཀྱིལ་འཁོར་རོལ་པའི་ཚུལ་དུ་བརྟག། བཟའ་བཏུང་བྱིན་བརླབས་མ་ཉམས་པར། ། སྒྱུ་མ་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་རོལ། ། བྱེད་སྤྱོད་ཚོགས་གཉིས་རྒྱུ་རུ་བརྟག། ཐམས་ཅད་འགྲོ་བའི་དོན་ཕྱིར་སྤྱད། ། དཔལ་ལྡན་རྣམ་སྣང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། ། གསང་དོན་རྣམ་པར་བཀོད་བྱས་ལས། །

Then, one should contemplate the two types of recitation, or the two drops, or the two subtle [visualizations], the clear signs of total purity, and the meaning of the signless. One should diligently meditate on the deity—the supreme of all maṇḍalas of equality, the ultimate body of great bliss, the wisdom of the expanse of suchness. During the four sessions, one should offer the torma. Having completed [the practice], one should offer and praise the maṇḍala. Having emanated [the deity] from oneself and placed it in front, one should make supplications and exhort it to activity: Oṃ! You have accomplished all the welfare of sentient beings; Please bestow the appropriate siddhis. Even after departing for the buddha-fields, Please again turn your attention to the welfare of beings. Oṃ vajra gaccha muḥ. Then, having sequentially dissolved the arrayed mudrās into oneself, the three types of sattvas dissolve into the syllable HŪṂ. Sequentially, they dissolve into the expanse of the equal drop. Abiding in the body of signs that arise [thereafter], the major and minor marks, ornaments, and attire are vivid. One should bind the ritual attire and perform the protection. Possessing the empowerment, the crown, and the diadem: KAṂ HAṂ OṂ TUṂ OṂ RATNAMĀLE ABHIṢIÑCATRAṂ OṂ PAṬALAṂ VA ABHIṢIÑCALAṂ VA HŪṂ Without letting [the practice] degenerate during any of the daily activities, one should meditate on the deity itself. The objects and times appearing to the senses should be examined as the play of the maṇḍala. Without letting the blessing of food and drink degenerate, one should enjoy them as the play of non-dual illusory wisdom. One should examine all actions and conduct as the cause of the two accumulations. One should engage in everything for the sake of the welfare of beings. From the "Detailed Array of the Secret Meaning of the Maṇḍala of the Glorious Vairocana," [this concludes the section].

བྱུང་བའི་དགེ་བ་དྲི་མེད་དེས། ། ཁམས་གསུམ་སྐུ་དྲུག་རྣམ་གསལ་ཤོག། དཔལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་གསང་བའི་དོན་རྣམ་པར་དགོད་པ་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བིདྱ་ཀ་ར་སིཾ་ཧ་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བནྡེ་ལྷ་རིན་པོ་ཆེས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

By this stainless virtue that has arisen, may the three realms be clearly illuminated by the six bodies. This concludes the Arrangement of the Secret Meaning of the Glorious Vairocana, composed by the master Kukurāja. It was translated, edited, and finalized by the Indian abbot Vidyākarasiṃha and the chief editor and translator, the monk Lha Rinchen.