An Arrangement of the Secret Meaning of Glorious Heruka

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་བཛྲ་ཧེ་རུ་ཀ་གུ་ཧྱཱ་ཪྠ་དྷ་རོ་བྱཱུ་ཧ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་གསང་བའི་དོན་རྣམ་པར་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཐམས་ཅད་འབྱུང་གནས་གསལ་བྱེད་ཅིང་། ། གཉིས་མེད་མ་འདྲེས་མཛད་མཐར་ཕྱིར། ། སྟོང་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དྲུག་གི་བདག། ཐུགས་མཆོག་ཁྲོ་བདག་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ། དྲེགས་བྱེད་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་སྐྱེས། ། ཉོན་མོངས་ལམ་ཞེན་རུ་ཏྲ་སོགས། ། འཇོམས་མཛད་དཔལ་ལྡན་ཧེ་རུ་ཀའི། ། གསང་དོན་རྣམ་བཀོད་བཤད་པར་བྱ། ། རང་བཞིན་ངང་ཚུལ་བཟང་ལས་བྱུང་། ། གཉིས་མེད་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བས་ཐོབ། ། སྐྱབས་འགྲོ་བྱང་སེམས་སྡོམ་པ་ཅན། ། དབང་ཐོབ་དམ་ཚིག་འཇིགས་མེད་པ། ། ཐེག་ཆེན་གསང་སྔགས་བློ་གྲོས་མཆོག། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་ལ་དགའ་བས། ། ཕྱི་ནང་གཡེང་བ་རབ་བསལ་ཏེ། ། རང་གི་འདོད་དོན་འབྲས་བུ་གཉེར། ། དུར་ཁྲོད་དང་ནི་ལྷ་རྟེན་དང་། ། མ་མོའི་གནས་ལ་སོགས་འདུག་ནས། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་དགོངས་པ་དག། རྣམ་པ་དུ་མ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིས། ། བདག་གཞན་སྒྲོལ་བར་དམ་བཅས་ནས། ། སྦྱོར་ལྡན་ནུས་མཐུ་གསུམ་བསྐྱེད་པས། ། བདག་དང་འགྲོ་བ་སྦྱང་བ་དང་། ། དབང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་མདུན་དམིགས་ཏེ། ། དང་པོ་བྱ་བའི་རིམ་རྫོགས་སྦྱང་། ། སྒྲིབ་སོགས་ལས་གྲོལ་དག་བྱེད་པའི། ། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་བློ་ཡིས་གཟུང་། ། བར་ཆད་བགེགས་བསལ་སྲུང་བྱེད་པའི། ། འཁོར་ལོ་མེ་འོད་ར་བ་གུར། ། ཕྱོགས་བཅུ་ཁྲོ་བོའི་ཚོགས་བསྐྱེད་པའི། ། ཆོ་ག་རང་གི་ལས་བཞིན་བསྒོམ། ། ཐམས་ཅད་སྤྲོས་བྲལ་དེ་བཞིན་ཉིད། །

In the language of India: Śrī-vajraherukaguhyārthavibhaṅga-nāma. In the language of Tibet: dpal he ru ka’i gsang ba’i don rnam par bkod pa zhes bya ba. Homage to the glorious Vajrasattva! I prostrate to the supreme mind, the Lord of Wrath, the master of the six wisdoms of emptiness, who is the source of all, who illuminates, and who brings to completion the non-dual and unmixed activity. I shall explain the "Arrangement of the Secret Meaning" of the glorious Heruka, who subdues the arrogant ones such as Rudra, who are born of hatred and the like, and who are attached to the path of the afflictions. One who has arisen from a naturally excellent disposition, who has attained the non-dual qualities, who possesses the refuge, the bodhicitta, and the vows, who has received empowerment and is fearless regarding the samaya, and who possesses the supreme intelligence of the Mahāyāna Secret Mantra and delights in the glorious Heruka—such a person should thoroughly clear away outer and inner distractions and strive for the fruit of their own desired goal. Staying in a charnel ground, a shrine of a deity, a place of the mamos, or the like, one will accomplish the various intentions of the Vajra Holder. Having vowed to liberate oneself and others through great compassion for wandering beings, and having generated the three powers of application, one purifies oneself and wandering beings. Visualizing the maṇḍala of the deities before oneself, one first completes the sequence of preliminary activities. With a mind that holds immeasurable sentient beings, one purifies them and liberates them from obscurations and the like. One meditates on the ritual of generating the assembly of wrathful deities in the ten directions—the wheel, the fire-light, the fence, and the tent—which clears away obstacles and provides protection, according to one’s own practice. All is the suchness free from conceptual elaboration.

གཉིས་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དབྱིངས་ལས། ། འགྲོ་ལ་ཕན་པའི་ཐུགས་རྗེའི་རྒྱུན། ། སྟོང་གསལ་ནམ་མཁའི་ཤུགས་ལྟར་བྱུང་། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྐལ་བཟང་དཔལ། ། རྣམ་འཕྲུལ་ཏིང་འཛིན་གནས་ལ་བཞུགས། ། ཨེ་ཡཾ་བཾ་ལཾ་མཾ་སུཾ་རཾ། ། ཨོཾ་ན་མཿ སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་ནུ་རཱ་ག་ཡ་མི་མནྜ་ལ་ཧཱུཾ་བྷྲཱུཾ། ཆོས་འབྱུང་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལས། ། བྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རིམ་བཞིན་བརྩེགས། ། རི་རབ་མེ་འོད་རྒྱན་གསལ་ཞིང་། ། ཁ་དོག་དབྱིབས་རྒྱན་མཚན་མར་བཅས། ། བདེ་གཤེགས་ཡོན་ཏན་སྣང་བའི་གནས། ། སྣ་ཚོགས་པདྨ་རིན་པོ་ཆེ། ། འཁོར་ལོ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་དབུས། ། ཁང་པ་རྡོ་རྗེ་སྒོ་ཁྱུད་དང་། ། རྟ་བབས་བཞི་ཡིས་མཛེས་བྱས་པ། ། ས་གཞི་ནམ་མཁའ་ལོགས་ཀྱི་ཕྱོགས། ། རིགས་ཀྱི་རིན་ཆེན་འཚེར་བ་ལ། ། རང་འབྱུང་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་འོད། ། སྣ་ལྔའི་རྩིག་པ་དྲ་བ་དང་། ། དྲ་ཕྱེད་རིན་ཆེན་ཕ་གུས་མཚན། ། རྡོ་རྗེས་མཚན་པའི་ཀ་བ་བརྒྱད། ། རིན་ཆེན་མུ་ཏིག་མེ་ཏོག་ཕྲེང་། ། རྒྱལ་མཚན་བླ་རེ་རྔ་ཡབ་གདུགས། ། འདོད་ཡོན་ལྔ་ཡི་ལྷ་མོ་འཁྱུག། ཟླ་ཕྱེད་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དང་། ། བ་དན་དྲིལ་བུ་སྒྲ་སྙན་སྒྲོགས། ། ཕོ་བྲང་ཟླ་གམ་སྒོ་ཅན་ལ། ། རེའུ་མིག་དགུ་པ་ཐོད་པས་མཚན། ། སྣ་ཚོགས་པདྨའི་གདན་མཛེས་ཤིང་། ། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བས་རྣམ་པར་མཚན། ། མཚམས་སུ་བུམ་པ་གང་བ་བཞི། ། རིགས་ཀྱི་མཚན་མས་རྣམ་པར་མཛེས། ། ཁྱམས་བཞི་ཆ་ཡི་མཚམས་བཞི་དང་། ། སྒོ་གནས་ལ་སོགས་པདྨའི་གདན། ། ཕྱི་རོལ་ར་བའི་རིམ་གསུམ་རྒྱབ། ། ཕྱོགས་མཚམས་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་བརྒྱད། ། དེ་མཐའ་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །

From the expanse of non-dual bodhicitta, A stream of compassion for the benefit of beings Arises like the force of the empty, luminous sky. Vajrasattva, the glory of good fortune, Abides in the state of emanated samādhi. E YAṂ BAṂ LAṂ MAṂ SUṂ RAṂ. OṂ NAMAḤ SARVA-TATHĀGATA-ANURĀGAYĀMI MAṆḌALA HŪṂ BHRŪṂ. From the nature of the source of phenomena, the sky, The maṇḍala arises, stacked in successive layers. Mount Meru is adorned with the light of fire, Complete with colors, shapes, ornaments, and signs. It is the place where the qualities of the Sugatas appear: A variegated lotus and precious jewels, In the center of a wheel and a crossed vajra, A palace with vajra doorframes And beautified by four archways. The ground, sky, and surrounding directions Shine with the precious gems of the families. The light of the twenty-five self-arisen [elements], Five-colored walls, lattices, and half-lattices, Marked by precious friezes. Eight pillars marked with vajras, Garlands of precious pearls and flowers, Victory banners, canopies, yak-tail whisks, and parasols. Goddesses of the five sensory pleasures flit about. Half-moons, vajras, and jewels, Banners and bells resound with melodious sounds. The palace is crescent-shaped with a door, Marked by a nine-square grid and a skull. Beautiful with a variegated lotus seat, And marked by a vajra garland. At the corners are four full vases, Beautifully adorned with the signs of the families. At the four intermediate points of the four courtyards, And at the locations of the gates and so forth, are lotus seats. Outside, behind the three successive enclosures, Are the eight great charnel grounds in the cardinal and intermediate directions. Beyond those are the enjoyments of desire, and...

རྡོ་རྗེ་ར་བས་བསྐོར་བ་ཡི། ། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། ། ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད། ། ཁམས་གསུམ་དག་ནི་མ་ལུས་པ། ། ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། ། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་ཐམས་ཅད་དུ། ། མཐོང་བ་དག་ནི་རེག་པར་འགྱུར། ། དམིགས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ། དེ་བཞིན་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་ཚུལ། ། རྣམ་ཐར་སྒོ་བཞི་སྙོམས་འཇུག་གོ། ། འགོག་གནས་འདུལ་བྱའི་དོན་བྲལ་བ། ། ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བས་བསྐུལ་མཛད་དེ། ། མངོན་བྱང་ལྷ་ཡིས་རྫོགས་སྐུར་གྱུར། ། སེམས་དང་སེམས་དཔའི་ཏིང་འཛིན་དང་། ། བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཉིད། ། དེ་བཞིན་བདུད་དང་བདུད་ལས་རྒྱལ། ། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སངས་རྒྱས་ཡིན། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་སུ་ཁ་བཛྲ་སཏྭ་ཨཱཿཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿསུ་ར་ཏ་སྟྭཾ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདེ་ཆེན་སྐུ། ། དཀར་ཞིང་དམར་བའི་མདོངས་གསལ་འོད། ། ཞལ་བཞི་རྣམས་གཟིགས་ཕྱག་བཞི་པ། ། དང་པོ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་འབར། ། རྡོ་རྗེ་ཁ་ཊྭཱཾ་དྲིལ་བཅས་འཁྲོལ། ། འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་མདའ་དང་གཞུ། ། མཚན་དཔེ་ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་ཡིས་བརྒྱན། ། སྟོད་གཡོགས་དར་སེར་ངང་རིས་ཅན། ། སྐུ་སྨད་ཚི་གུའི་ན་བཟའ་ལ། ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བའི་རྐེད་ཆིངས་འདྲིལ། ། མགུལ་ཆུ་དོ་ཤལ་དཔུང་རྒྱན་དང་། ། ཕྱག་ཞབས་གདུ་བུ་སེ་མོ་དོ། ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ། གནས་ལྔ་དག་ཏུ་གཏུག་བྱ་སྟེ། ། སྔགས་ཀྱི་བདེ་གཤེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་སོགས་རྣམ་པར་བསམ། ། ཨོཾ་ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་བཱག་ཙིཏྟ་གུ་ཎ་ཀརྨྨ། བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ལུས་ཀྱི་བ་སྤུའི་གནས་རྣམས་སུ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་གི་རྡུལ་ཕྲན་གནས། །

Surrounded by a vajra fence, all things have the nature of space; even space itself has no defining characteristic. The three realms in their entirety are all like an illusion; just as an illusion is seen and touched in every way, yet is not something that can be apprehended, so too is the nature of all wandering beings. This is the meditative absorption of the four doors of liberation. Abiding in cessation, free from the concerns of those to be trained, and exhorted by the Victors of the ten directions, one becomes the perfect body through the deity of manifest enlightenment. The mind, the heroic mind, the samādhi, and the various conducts of awakening—likewise, overcoming the māras and the deeds of māras—that is the awakening of a Buddha. OṂ MAHĀSUKHA VAJRASATTVA ĀḤ JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ SURATA STVAṂ. Vajrasattva, the body of great bliss, white with a radiant reddish luster, with four faces and four arms. The first two hands hold a blazing five-pronged vajra and ring a vajra-khaṭvāṅga with a bell; the lower two hold a bow and arrow. Adorned with the major and minor marks and the five mudrās, he wears a yellow silk upper garment with a dragon pattern, and a lower garment of fine silk. A jeweled belt is wound around his waist, and he is further adorned with necklaces, long necklaces, armlets, bracelets, and anklets. One should touch the five-pronged vajra mudrā to the five places and visualize the body, speech, mind, qualities, and activities of all the Sugatas of the mantra. OṂ NAMAḤ SARVA TATHĀGATA KĀYA VĀK CITTA GUṆA KARMA VAJRA SVABHĀVA ĀTMAKO ’HAṂ. In the pores of the body, the atoms of the six maṇḍalas abide.

མཁའ་དབྱིངས་དབང་ཕྱུག་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། ། གནས་ཀུན་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ། ། ཨོཾ་དྷརྨཱ་དྷཱ་ཏུ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ལག་པ་ཤིན་ཏུ་བརྐྱང་བ་ཡིས། ། མཛུབ་མོ་གཉིས་ནི་མདུད་པར་བཅིངས། ། གུང་མོ་མཐེ་བོའི་རྩེ་མོ་ཅན། ། རྡོ་རྗེ་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་བསྒྱུར་བཏེག། བསྐོར་ཞིང་ཀུན་དུ་བསྐོར་ནས་ཀྱང་། ། ཁྲོ་གཉེར་དུ་ནི་ལེགས་གཞག་བྱ། ། ཧི་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ། རཏྣ་མཱ་ལེ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཏྲཾ། པ་ཊ་ལཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཨོཾ། བཛྲ་ཏུ་ཥྱ་ཧོ། ། བྱིན་བརླབས་རིགས་ཀྱི་དབུ་རྒྱན་གྱིས། ། རྒྱུ་ཡི་མགོན་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་། ། དཔལ་ལྡན་ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་སྐུ། ། ཆ་ལུགས་མཚན་མ་རྒྱན་གསལ་གྱུར། ། ཁྲག་འཐུང་མཐིང་ནག་འཇིགས་པའི་རྒྱལ། ། འབར་བ་ཆེན་པོ་འོད་ཟེར་ཅན། ། ཞལ་གཡས་ཞི་བའི་རང་བཞིན་དཀར། ། དབུས་མ་མཐིང་ནག་དྲག་པོའི་ཞལ། ། གཡོན་པ་རྨོངས་བྱེད་སེར་པོ་སྟེ། ། རྒྱབ་མ་ཆགས་མཛད་དམར་བའོ། ། སྨིན་མཚམས་ཁྲོ་གཉེར་གློག་བཞིན་འགྱུ། ། སྤྱན་དམར་མཆེ་གཙིགས་འཇིགས་པའི་ཞལ། ། དབུ་སྐྲ་སྨ་ར་སེར་གནག་ལས། ། སྤུ་རྣམས་རྡོ་རྗེ་གྱེན་དུ་འཁྱིལ། ། སྒེག་པ་དཔའ་བ་འཇིགས་སུ་རུང་། ། དགོད་དང་གཤེ་དང་འཇིགས་པར་བྱེད། ། སྙིང་རྗེ་རྔམ་དང་ཞི་བ་ཡིས། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གར་ཐབས་ཅན། ། གཡས་གཡོན་དང་པོ་རྡོ་རྗེ་དང་། ། རྡོ་རྗེ་ཁ་ཊྭཱཾ་དྲིལ་བུར་བཅས། ། དེ་འོག་གཉིས་ཀྱིས་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི། ། པགས་པ་རླུང་གི་ཚུལ་དུ་བསྐོར། ། གསུམ་པ་གཉིས་ན་མདའ་དང་གཞུ། ། གཡས་ཀྱི་བཞི་པས་དུང་ཁྲག་འཛིན། ། གཡོན་གྱི་བཞི་པ་ཐོད་པ་རུ། ། སྙིང་ཆེན་པོ་ཡིས་བཀང་བའོ། ། ལ་ལར་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་པ། །

With the mudrā of the Sovereign of the Expanse of Space, All places should be consecrated. OṂ DHARMADHĀTU VAJRA SVABHĀVA ĀTMAKO ’HAṂ. With the hands fully extended, The two index fingers are bound in a knot. The middle fingers are joined at the tips of the thumbs; The vajra mudrā is then rotated and raised. Having circled and turned it in every direction, One should properly settle it in a frowning expression. HI ABHIṢIÑCA MĀṂ. RATNAMĀLE ABHIṢIÑCATRAṂ. PAṬALAṂ ABHIṢIÑCA OṂ. VAJRA TUṢYA HO. Through the consecration of the crown of the [Buddha] families, The causal protector Vajradhara Appears in the form of the glorious Heruka, With his attire, marks, and ornaments clearly manifest. The dark-blue blood-drinker, the terrifying king, Possessing great blazing rays of light, His right face is white, the nature of peace; The central face is dark blue, a wrathful face; The left is yellow, the deluder; The rear is red, the one who creates passion. Furrows of wrath flash like lightning between his brows; His red eyes and bared fangs are a terrifying face. From his dark-yellow hair and beard, The hairs curl upward like vajras. Charming, heroic, and fearsome, Laughing, scolding, and striking terror, With compassion, ferocity, and peace, He performs the dance of body, speech, and mind. The first pair of right and left hands hold a vajra And a vajra-khaṭvāṅga with a bell. The next two whirl the skin of Bhairava In the manner of the wind. The third pair holds a bow and arrow; The fourth right hand holds a skull-cup of blood, And the fourth left hand holds a skull-cup Filled with a great heart. In some [traditions], he has one face and four arms.

གཡས་གཉིས་རྡོ་རྗེ་དུང་ཁྲག་འཛིན། ། གཡོན་གཉིས་ཐོད་པ་ཞགས་པར་བཅས། ། རྡོ་རྗེ་ཁ་ཊྭཱཾ་སེ་རལ་ཁ། ། ལ་ལར་རྡོ་རྗེ་བྷནྡྷ་དམར། ། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ལ་རྒྱབ་རྟེན་མཛད། ། གླང་ཆེན་སྟག་གི་པགས་པ་ཡིས། ། སྟོད་སྨད་སྐུ་ཡི་ན་བཟར་མནབས། ། ཀླུ་རྒྱལ་ཐོད་པའི་ཕྲེང་བ་ཡིས། ། སྐུ་ཡི་གནས་བརྒྱད་རྣམ་སྤྲས་ཤིང་། ། ལྷ་ཆེན་དཔའ་བོའི་གཡང་གཞི་དག། མཚན་མ་ཆེན་པོ་ན་བཟར་གསོལ། ། སྐུ་ལ་ཐལ་བས་བྱུགས་པ་ལ། ། ཁྲག་དང་ཞག་གི་རི་མོས་མཚན། ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་ཡིས་མཚན་པ་ལ། ། སྙན་གང་ཉི་ཟླ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་། ། ཐུན་མོང་རྒྱན་སོགས་ཚངས་པ་ལ། ། ཁྱད་པར་རྟགས་ཀྱིས་རྣམ་སྤྲས་པའོ། ། རང་བྱུང་ངོ་བོ་ལས་བྱུང་བའི། ། ཀྲོ་དྷི་ཤྭ་རིས་འཇོ་སྒེག་སྟབས། ། སྐུ་མདོག་སྔོ་སྐྱ་ནམ་མཁའི་ལུས། ། སེ་རལ་ཁ་ཡི་ཚུལ་དག་ཏུ། ། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ལ་རྒྱབ་རྟེན་བཅས། ། ལག་པ་གཡོན་པས་ཐོད་པ་ཐོགས། ། གཡས་པས་བ་དན་གསུམ་པའི་ཕྱག། རིན་ཆེན་འབར་བའི་རྒྱན་གྱིས་མཚན། ། ཕྱུང་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་མཛད་དེ། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལྡན་པར་འགྱུར། ། གནས་གཞི་ཡི་གེ་མཚན་མ་སྔགས། ། དཀྱིལ་འཁོར་གདན་ལ་ལེགས་གནས་རྣམས། ། སྤྲོ་དང་བསྡུ་བའི་རིམ་པ་ཡིས། ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡི་རྣམ་པར་གསལ། ། ལྷ་མོའི་བུམ་པས་ཁྲུས་བྱས་ཏེ། ། དབང་བསྐུར་རིགས་ཀྱི་བདག་པོར་བསམ། ། ཧྲིཿལས་སྐྱེས་པའི་ལིང་ག་ནི། ། རྡོ་རྗེ་གསང་ལམ་ཕཊ་ཀྱིས་མཚན། ། ཨ་ཡིག་དག་བྱས་བྷ་གའི་དབྱིབས། ། པདྨ་འདབ་བརྒྱད་ཨེ་གནས་པ། ། སྣ་ཚོགས་བརྡ་ཡིས་བསྐུལ་བྱས་ནས། ། ཐབས་ཤེས་གཉིས་མེད་རོལ་པར་མཛད། ། ཨོཾ་པྲ་བེ་ཤ་ཡ་ཕཊ། ཨ་ལ་ལ་ལ་ལ་ཧོ། །

The two right hands hold a vajra and a skull-cup of blood; the two left hands hold a skull-cup and a lasso. He carries a vajra-khaṭvāṅga and a sash; in some depictions, a vajra and a red bhaṇḍa skull-cup, with the khaṭvāṅga serving as a backrest. He wears an elephant hide and a tiger skin as upper and lower garments for his body. The eight parts of his body are adorned with a garland of nāga kings' skulls. He wears the great insignia of the hero, the hide of the great god, as his garment. His body is smeared with ashes and marked with patterns of blood and fat. He is adorned with the five mudrās, and his ears are filled with strings of jewels, suns, and moons. He is distinguished by the common ornaments and the specific signs of a Brahmā. From the essence of self-arising, the consort Krodhīśvarī appears in a graceful, seductive posture. Her body is pale blue, the color of the sky. In the manner of a sash, she leans her back against the khaṭvāṅga. With her left hand she holds a skull-cup, and her right hand holds a three-pointed banner. She is marked by ornaments of blazing jewels. Having been emanated, she is blessed, and thus method and insight become united. The bases, syllables, signs, and mantras are well-established upon the seats of the maṇḍala. Through the sequence of emanation and reabsorption, they are clearly manifest in the form of the four mudrās. Having performed the ritual bath with the goddess’s vase, one should visualize the empowerment of the Lord of the Family. The liṅga born from the syllable Hrīḥ is marked with the secret vajra-path and the syllable Phaṭ. The shape of the bhaga is purified by the syllable A and abides as an eight-petaled lotus within the syllable E. Having been exhorted by various symbolic gestures, method and insight engage in non-dual play. Oṃ praveśaya phaṭ | a la la la la hoḥ.

བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས། ། ཕྱོགས་བཅུའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཉེས་པར་མཛད། ། ལྷ་རྣམས་རང་ལ་གཞུག་བྱ་སྟེ། ། གཉིས་ཀའི་དགའ་བ་རབ་ཏུ་སྤེལ། ། ཁམས་གསུམ་འགྲོ་གནས་དག་པ་དང་། ། རྣལ་འབྱོར་མཚན་མ་རྣམ་པར་སྦྱང་། ། གསང་བའི་གནས་སུ་གཞལ་ཡས་ཁང་། ། རྒྱན་སོགས་གདན་རྣམས་སྔོན་བཞིན་འབྱུང་། ། ཐིག་ལེས་གནས་སུ་མཚན་བྱས་ནས། ། སྤྲོས་པས་ཡི་གེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ། ། ཧྲཱིཿལས་རྡོ་རྗེ་ཧེ་རུ་ཀ། གསང་གནས་དབུས་ཀྱི་པདྨ་ལའོ། ། ཧྲཱིཿལས་ཤར་དུ་གཽ་རཱི་མ། ། ཧྣི་ལས་ཙཽ་རཱི་ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས། ། ནུབ་ཏུ་ཛྷི་ལས་པྲ་མོ་སྟེ། ། ཛི་ལས་བེ་ཏཱ་བྱང་དུའོ། ། མཚམས་བཞིར་ཧཱུཾ་ཕཊ་ས་བོན་ལས། ། པུཀྐ་ལ་སོགས་ལྷ་མོ་བཞི། ། ཡ་ཝ་ར་ལ་བཞི་པོ་ལས། ། མདའ་གནོན་འཛིན་མ་ལ་སོགས་རྣམས། ། མེ་མཚམས་སོགས་ཀྱི་གྲུ་ཆད་ལ། ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན། ། ཨ་ཨཱ་མེ་ཏོག་སྤོས་མེ་མ། ། ཨཾ་ཨཿམར་མེ་དྲི་ཆབ་སྟེ། ། བར་འཁྱམས་མཚམས་ཀྱི་གནས་བཞི་རུ། ། ལྷ་མོ་བཞི་རུ་གནས་པ་ཡིན། ། ཛཿལས་རྟ་མགྲིན་འཕང་མཐོ་མ། ། ཧཱུཾ་ལས་ཕག་གདོང་མཆེ་བ་ཅན། ། བཾ་ལས་ཉི་ཟླ་མེ་འབར་མ། ། ཧོཿལས་ཐལ་བྱེད་སྒོ་བཞིར་གནས། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་བཛྲ་ས་མ་ཡི་ཧི། སརྦ་དུཥྚན་ས་མ་ཡ་མུ་ཏྲ། པྲ་བྷཱན་ཙ་ཀྲ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཕྱོགས་བཅུའི་འགྲོ་བ་སྦྱང་མཛད་ནས། ། ཡབ་ཡུམ་སྐུ་ལ་གཞུག་པར་བྱ། ། ཧཱུཾ་བཛྲ་གུ་ཧེ་སིདྡྷེ་བ་ར་མ་ཧཱ་ཡོ་གི་ཤྭ་རི་དི། གཽ་རཱི་དམར་སེར་ཞི་བ་མོ། ། ཞལ་བཞི་གཡོན་བརྐྱང་གར་གྱིས་བཞུགས། ། ཕྱག་བརྒྱད་གཡས་ཀྱི་མདའ་བཞི་ལ། ། ཚངས་པ་ཆེན་པོའི་མགོ་བཞི་དབྱངས། །

Through the light rays of the bodhicitta, the maṇḍalas of the ten directions are pleased. The deities are to be absorbed into oneself, and the joy of both is greatly increased. The abodes of the beings of the three realms are purified, and the signs of yoga are completely cleansed. In the secret place, the celestial palace, with its ornaments and seats, arises as before. Having marked the locations with bindus, the maṇḍala of syllables is clarified through emanation. From HRĪḤ, Vajra Heruka appears upon the central lotus of the secret place. From HRĪḤ, Gaurī is in the east; from HŪṂ, Caurī is in the southern direction; in the west, from JHĪ, Pramohā; and from JI, Vetālī is in the north. In the four intermediate directions, from the seed-syllables HŪṂ and PHAṬ, are the four goddesses Pukkasī and the rest. From the four syllables YA, VA, RA, and LA, are the goddesses Dhanurdharī, Bhūcarī, and the others. They reside in the corners of the fire direction and so forth, in successive order. A, Ā, are Puṣpā and Dhūpā; AṂ and AḤ are Dīpā and Gandhā. In the four intermediate positions of the intermediate gallery, the four goddesses reside. From JAḤ is the high-standing Hayagrīvā; from HŪṂ is the fanged Śūkarāsyā; from BAṂ is the blazing sun and moon Sūryacandrāgnijvālā; and from HOḤ is the Ash-maker (Bhasmajā) residing at the four gates. OṂ ŚRĪ HERUKA VAJRA SAMAYE HI SARVA DUṢṬĀN SAMAYA MUDRĀ PRABHĀÑCAKRA HŪṂ PHAṬ. Having purified the beings of the ten directions, they are to be absorbed into the bodies of the Father and Mother. HŪṂ VAJRA GUHE SIDDHE VARA MAHĀYOGIŚVARĪ DI. Gaurī is orange-red and peaceful; she has four faces and stands in the dancing posture with her left leg extended. Her eight right hands hold four arrows, upon which are the four heads of Mahābrahmā, sounding the melodic notes.

ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་བཛྲ་ཙཎྜ་ཤྭི་ར་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་མ་ཧཱ་བཛྲ་ཀ་པཱ་ལ་མཱ་ལ་མ་གྷུ་ཏེ་རུ་རུ། ཙཽ་རཱི་དམར་སེར་དྲག་པ་མོ། ། གཡོན་ན་ལྕགས་ཀྱུ་གཡས་པ་ཡི། ། གུང་མོས་འཁོར་ལོ་རྩེ་བརྒྱད་བསྟོད། ། ཁ་ཊྭཱཾ་ལ་བརྟེན་ཞབས་གཡས་བཏེག། ཨོཾ་བཛྲ་མ་ར་ཡོ་གི་ཛཿ། ཕྲ་མོ་དམར་གནག་ཕྱག་བཞི་མ། ། དང་པོས་རྡོ་རྗེ་ཁམ་ཕོར་འཆང་། ། འོག་གཉིས་ཁུ་ཚུར་འཁོར་ལོ་འདེགས། ། གཡས་བརྐྱང་རྨོངས་ཚུལ་གོང་མ་ཕག། ཨོཾ་བཛྲ་པྲེ་ཏ་ཀེ་ཛི། བེ་ཏ་དཀར་མོ་སློང་མཛད་ཚུལ། ། དགའ་བའི་གར་ཐབས་གཡས་པ་ན། ། ཐོད་པ་མཚན་ལྡན་བདུད་རྩིས་གང་། ། གཡོན་པ་བ་དན་གསུམ་པའི་ཕྱག། ཨོཾ་བཛྲ་པྲ་ཧ་རི་ནི་ཏྲཾ། པུཀྐ་དྲག་མོ་སྣ་ཚོགས་མདོག། གཡས་པས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་གསོར། ། གཡོན་པས་དཔག་བསམ་ལྕུག་མ་འཛིན། ། གར་གྱིས་གཟིགས་ཐབས་འགྱུར་བ་བཞིན། ། ཧཱུཾ་བཛྲ་ཤུ་ལ་ཨ་ཀི་བི་ད་ཕཊ། ཙཎྜ་སྔོ་གནག་དབུགས་འབྱིན་ཚུལ། ། གཡས་ན་ར་སྐྱེས་རྡོ་རྗེས་མཚན། ། རླུང་འཐོར་གཡོན་པས་ཏྲི་ཤཱུལ་གར། ། གཞན་གྱི་སྲོག་འཕྲོག་ལས་ལ་བརྩོན། ། ཧཱུཾ་བཛྲ་ཀྲོ་དྷ་ཙྪིནྡ་ཀ་མ་ཊ། གྷ་སྨ་སེར་གནག་རོ་ལྡེགས་ཚུལ། ། གཡས་པས་རལ་གྲི་གཡོན་མེ་ཐབ། ། གཡོན་བརྐྱང་གར་གྱིས་འགྱུར་བག་ཅན། ། མྱུར་བའི་ཕྲིན་ལས་གྲུབ་པར་མཛོད། ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་པཱ་ཤེ་ཕཊ། སྨེ་ཤ་མཐིང་ནག་ཕྱག་བཞི་པ། ། ཕྱག་གཉིས་རྡོ་རྗེ་དུང་ཁྲག་འཛིན། ། གཡོན་གཉིས་ཐོད་པ་ཞགས་པར་བཅས། ། རྡོ་རྗེ་ཁ་ཊྭཱཾ་སེ་རལ་ཁ། ། ཀུན་ཀྱང་ཐོད་ཕྲེང་སྦྲུལ་གདུག་དང་། ། ཞིང་ལྤགས་རློན་པ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་། ། གདན་ནི་སྣ་ཚོགས་པདྨ་ལ། ། ཞིང་དང་ཉི་མས་མཚན་པའོ། ། ཧེ་བཛྲ་ར་ཏི་ཕཊ།

HŪṂ HŪṂ VAJRA CAṆḌA ŚVĪRA KHAṬVĀṄGA MAHĀ VAJRA KAPĀLA MĀLA MAGHŪ TE RU RU. The fierce, orange-yellow Caurī holds a hook in her left hand, and with the middle finger of her right, she brandishes an eight-spoked wheel. Leaning on a khaṭvāṅga, her right leg is raised. OṂ VAJRA MARAYOGI JAḤ. The dark-red, minute Pramohā has four hands; the first two hold a vajra and a skull-cup, while the lower two, in fists, lift a wheel. With her right leg extended in a bewildered posture, she is mounted upon a sow. OṂ VAJRA PRETAKA JI. The white Vetālī acts as a beggar; in a joyful dance, her right hand holds a skull-cup filled with nectar, while her left hand holds a three-pronged banner. OṂ VAJRA PRAHARIN I TRAṂ. The fierce, multicolored Pukkasī brandishes a five-pronged vajra with her right hand and holds a wish-fulfilling creeper with her left. She gazes with a shifting dance. HŪṂ VAJRA ŚŪLA AKI VIDA PHAṬ. The dark-blue Caṇḍā acts as one exhaling; her right hand holds a goat marked with a vajra, and her left, fanning the wind, performs a dance with a trident. She is diligent in the activity of snatching the life-force of others. HŪṂ VAJRA KRODHA CCHINDA KAMA ṬA. The dark-yellow Ghasmarī acts as one tossing a corpse; her right hand holds a sword and her left a fire-pit. With her left leg extended in a dance, she is full of graceful movement. May she accomplish swift enlightened activities. OṂ VAJRA SAMAYA PĀŚE PHAṬ. The dark-blue Śmaśānī has four hands; two hands hold a vajra and a skull-cup of blood, while the two left hands hold a skull-cup and a noose. She wears a vajra-khaṭvāṅga as a sash. All of them wear garlands of skulls and venomous snakes, fresh elephant-hide, and jewel necklaces. Their seats are various lotuses marked with a corpse and a sun. HE VAJRA RATI PHAṬ.

མདའ་འཛིན་དཀར་མོ་མདའ་དང་གཞུ། ། མེ་མཚམས་ཕྱོགས་ཀྱི་པདྨ་ལ། ། བཾ་མ་ཧ་རཱ་ཏི་བཛྲ་ཧོ། ། ཁ་ཊྭཱཾ་སེར་མོ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་འཕན་བདེན་བྲལ་མཚམས། ། ཨོཾ་བཛྲ་ལོ་ཙ་མེ་ཡཾ་ཡ། འཁོར་ལོ་འཛིན་པ་དམར་སེར་མོ། ། རྩིབས་བརྒྱད་འཛིན་མ་རླུང་གི་ཕྱོགས། ། ར་མ་ཧཱ་ཤྲཱི་བཛྲ་ར་ཏྲ་ཧྲི། སྣ་ཚོགས་བ་དན་ལྗང་གུ་ལ། ། སྣ་ཚོགས་བ་དན་དབང་ལྡན་མཚམས། ། ཨ་བཛྲ་པུཥྤེ། མེ་ཏོག་ལྗང་སེར་རྡོ་རྗེས་མཚན། ། གཞོང་ཐོགས་མེ་ཡི་མཚམས་སུ་གནས། ། ཨ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ། སྤོས་མ་དཀར་སེར་རྡོ་རྗེས་མཚན། ། པོག་ཕོར་བདེན་བྲལ་ཕྱོགས་སུ་གནས། ། ཨ་བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ། མར་མེ་དམར་མོ་རྡོ་རྗེས་མཚན། ། གསལ་འཛིན་རླུང་གི་མཚམས་སུ་གནས། ། ཨཿབཛྲ་གནྡྷེ། དྲི་ཆབ་ལྗང་གུ་རྡོ་རྗེས་མཚན། ། དག་འཐོར་དབང་ལྡན་མཚམས་སུ་གནས། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿ། རྟ་གདོང་དཀར་མོ་ལྕགས་ཀྱུ་དང་། ། ཐོད་པ་རྟ་མགོ་ལྗང་གུ་ཤར། ། ཨོཾ་བཛྲ་པྲ་བེ་ཤ་ཧཱུཾ། ། ཕག་གདོང་སྔོན་མོ་གཡས་མཆེ་བ། ། གཡོན་ཞགས་ལྷོ་ཡི་སྒོ་ལ་གནས། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཤྲིཾ་ཁ་ལེ་བཾ། སྣང་བ་དམར་མོ་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས། ། ཉི་ཟླ་ལྕགས་སྒྲོག་ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས། ། ཨོཾ་བཛྲ་གཎྜེ་ཧོཿ། ཐལ་བྱེད་ལྗང་གུ་གཡས་དྲིལ་བུ། ། གཡོན་པ་བནྡྷ་སྐུ་བཅས་བྱང་། ། ལྷ་མོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ། རིན་ཆེན་རྒྱན་དང་ན་བཟའ་བཀླུབས། ། སྐུ་མཛེས་ཁྲོས་པའི་མཚན་མ་འཛིན། ། སྒོ་བ་ཅུང་ཟད་འགྱིང་བའི་ཚུལ། ། མགོན་པོ་རོ་མཉམ་ལ་བཞུགས་ནས། ། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་སྙོམས་འཇུག་ལས། ། ལྷ་མོས་བདག་པོ་བསྐུལ་མཛད་དེ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་རྣམ་འཕྲུལ་མཛད། །

Śvetāśanī, white, holding a bow and arrow, is on the lotus in the southeast. VAṂ MAHĀRĀTI VAJRA HOḤ. Khaṭvāṅgī, yellow, holding a khaṭvāṅga and a vajra bell with a banner, is in the southwest. OṂ VAJRALOCANE YAṂ YAḤ. Cakradharī, orange, holding an eight-spoked wheel, is in the northwest. RA MAHĀŚRĪ VAJRARATRA HṚĪḤ. Viśvapatākā, green, holding a multicolored banner, is in the northeast. Ā VAJRAPUṢPE. Puṣpā, greenish-yellow, marked with a vajra, holding a bowl, resides in the southeast. Ā VAJRADHŪPE. Dhūpā, whitish-yellow, marked with a vajra, holding an incense burner, resides in the southwest. Ā VAJRAĀLOKE. Dīpā, red, marked with a vajra, holding a lamp, resides in the northwest. AḤ VAJRAGANDHE. Gandhā, green, marked with a vajra, holding a vessel for sprinkling, resides in the northeast. OṂ VAJRAṄKUŚA JAḤ. Aśvamukhī, white, holding a hook and a skull-cup, with a green horse head, is in the east. OṂ VAJRAPRAVEŚA HŪṂ. Śūkarāsyā, blue, with a tusk in her right hand and a noose in her left, resides at the southern gate. OṂ VAJRAŚṚṄKHALĀ VAṂ. Vidyut, red, with two hands holding the sun and moon and an iron chain, is in the western direction. OṂ VAJRAGHAṆṬĀ HOḤ. Khecarī, green, with a bell in her right hand and a skull-cup with a body in her left, is in the north. All these goddesses are adorned with jewel ornaments and fine garments; their forms are beautiful, and they bear the marks of wrath. The gatekeepers are in a slightly haughty posture. Abiding in the protector’s state of equal taste, through the meditative absorption of the wisdom of the expanse of phenomena, the goddesses exhort the Lord, who performs emanations for the benefit of all sentient beings.

བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་རྣམས་ཀྱི། ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་སངས་རྒྱས་དྲུག། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཡི་མཚན་མ་དང་། ། རིགས་ཀྱི་བདག་པོས་བརྒྱན་པར་བྱ། ། ཐུགས་ཀྱི་འོད་ཟེར་འཕྲོ་འདུ་ཡིས། ། ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐུལ་མཛད་ཅིང་། ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿའི་སྦྱོར་ཚོགས་དང་། ། རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་། ། སྟོང་པ་ཤིན་ཏུ་ཡོད་མེད་རྣལ་འབྱོར་མཐུ། ། ནམ་མཁའ་ཉིད་དུ་དམ་ཚིག་ཉེ་བར་གནས། ། བདེ་གཤེགས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་བཞེངས་སུ་གསོལ། ། རྡོ་རྗེ་ཧེ་རུ་སྐལ་བཟང་དཔལ་ཁྱོད་བདག། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཨེ་ཧྱ་ཧི་བྷ་ག་བཱ་ན་མ་ཧཱ་ཀཱ་རུ་ཎི་ཀ་ཤྲཱི་དྲྀ་ཤྱ་ཧོ། ། ས་མ་ཡ་ཧོ། ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། བདེ་གཤེགས་ཕོ་བྲང་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར། ། འགྲོ་བ་མ་ལུས་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར། ། དོན་གྱི་དབང་གིས་དགོངས་ནས་ཀྱང་། ། འཁོར་བཅས་གཤེགས་ཤིང་བཞུགས་སུ་གསོལ། ། ཀཱ་ཡ་ཝཱཀ་ཙིཏྟ་ཧཱུཾ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དགའ་བའི་རྡོ་རྗེ་རོལ་པའི་ཚོགས། ། གཞན་ལ་སྣང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་མཛེས། ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ། ཚངས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་མཛད་ཅིང་། ། རྟོག་པ་དུ་མའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་མཛད། ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཅན་རྣམ་མཐའ་ཡས། ། སྣང་སྟོང་བདེ་ཆེན་མཉམ་ཉིད་དབྱིངས་ལ་རོལ། ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ། ཀུན་འབྱུང་ཡོན་ཏན་རྩོལ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་གང་། ། རྒྱན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་བཀོད་རང་ལས་བྱུང་། ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ། མཛད་པ་རྒྱ་ཆེན་འགོག་མེད་ཀུན་གྲུབ་པས། ། ཚོགས་བཅས་རོལ་པས་བྱ་བ་ཀུན་རྫོགས་པ། ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཆོག་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་བརྒྱན། །

Upon the deities of the supported maṇḍala, the six sense bases are adorned with the six buddhas, the symbols of the four mudrās, and the lords of the families. Through the radiation and reabsorption of light rays from the heart, the wisdom maṇḍala is invoked. One should perform the ritual union of jaḥ hūṃ baṃ hoḥ and bind the vajra-gathering mudrā. By the power of the yoga of emptiness, which is utterly beyond existence and non-existence, the samaya remains present in the very expanse of space. "Sugata, Sugata, please arise! O Vajra Heruka, fortunate and glorious one, I am your servant!" jaḥ hūṃ baṃ hoḥ ehyahi bhagavān mahākāruṇika śrī dṛśya hoḥ | samaya hoḥ | samaya stvam | "In this maṇḍala, the palace of the Sugatas, for the sake of liberating all wandering beings without exception, please come and remain with your retinue, having turned your attention toward this purpose." kāya vāka citta hūṃ | "The assembly of the vajra play of illusory joy is exquisitely beautiful as a maṇḍala appearing to others. A la la hoḥ!" "Overwhelming the hosts of Brahmā and severing the misconceptions of manifold conceptualizations. A la la hoḥ!" "Non-dual wisdom is infinite in its dual aspects; one enjoys the expanse of the equality of appearance-emptiness and great bliss. A la la hoḥ!" "That which is the spontaneous presence of all-arising qualities, effortlessly and naturally, arises from itself as the array of the ornamental maṇḍala. A la la hoḥ!" "Through the unceasing and vast accomplishment of all activities, all tasks are perfected through the play of the assembly. A la la hoḥ!" "Adorned with the supreme qualities of body, speech, and mind, and with enlightened activities."

དཀྱིལ་འཁོར་མཛེས་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ། སྨིན་མ་གཡོ་བ་འདེགས་ཚུལ་གྱིས། ། རུ་ལུ་རུ་ལུར་བཅད་དགོད་འདུད། ། ཧཱུཾ་ཨ་ཏི་བྷཱུ་ཧོ། ། བན་ད་ནཱཾ་ཀ་རོ་ཡ་མི། གུ་རུ་པ་ཏི། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ། ཨོཾ་འབྱུང་བ་ཆེ་ལས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། ། སྟོང་གསུམ་རྡུལ་སྙེད་མ་ལུས་པའི། ། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ཆོས། ། མེ་ཏོག་བདུག་པ་མར་མེ་དང་། ། དྲི་ཚོགས་ཀུན་གྱིས་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། ལྷ་མོའི་ཚོགས་རྣམས་མ་ལུས་སྤྲོ། ། ཨོཾ་པ་ན་པེ་ན་པེ་ནུ་སུ་ར་ཏ་ཏི་བུ་པ་ར་མུ། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ས་མ་ཡོ་ག་ཙིཏྟ་ཨཿཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ། བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ། བཛྲ་གནྡྷེ། པྲ་ཏཱིཙྪ་ཧོ། ། ཤྲཱི་བྷ་ག་བཱན་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི། རྡོ་རྗེ་དྲག་པོ་གད་མོ་ཆེ། ། མཁུར་བ་དབུགས་ཀྱི་རླུང་འབྱིན་ཅིང་། ། འབྲུག་གི་སྒྲ་ལྟར་ཟབ་པ་ཡི། ། རུ་ལུ་རུ་ལུའི་སྒྲ་བརྗོད་དོ། ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། རྣལ་འབྱོར་དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། དམ་ཚིག་ལས་དང་རྣམ་སྦྱང་ཕྱིར། ། དུར་ཁྲོད་གར་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་གསལ། ། ཤིན་ཏུ་གདུག་ཅིང་གཏུམ་པ་ལ། ། ཞི་བས་ཕན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། ། རྣལ་འབྱོར་བདེ་མཆོག་དམ་པར་འགྱུར། ། སངས་རྒྱས་ཁྲོ་བྱ་ཁྲོ་བོ་ནི། ། ཐལ་བར་འཇིག་པའི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། ། སེམས་དཔའ་སྔོན་པོ་འབར་བའི་ངང་། ། འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དམར་པོ་སྣང་། ། རྡོ་རྗེ་ཁ་ཊྭཱཾ་རྡོ་རྗེར་བཅས། ། དྲིལ་བུ་འཁྲོལ་བའི་སྒྲར་བཅས་པ། ། གོས་ཆེན་པོ་དང་བྱུག་པ་ཆེ། ། ཤ་ཆེན་པོ་དང་སྦྲང་རྩི་ཆེ། །

Homage to the deities of the beautiful maṇḍala! Ala la ho! With the manner of raising the moving eyebrows, laughing and bowing with the sound of "ru lu ru lu." Hūṃ ati bhū ho! Vandanaṃ karomi. Guru pati. Ala la ho! Oṃ: From the great elements, everything arises. For the sake of making offerings with all the flowers, incense, lamps, perfumes, and the collection of all sounds, forms, smells, tastes, and tangibles—without exception, as numerous as the atoms of the three-thousandfold world system—I emanate the entire assembly of goddesses. Oṃ pana pe na pe nu su ra ta ti bu pa ra mu. Sarva tathāgata samayo ga citta aḥ hūṃ. Oṃ vajra puṣpe. Oṃ vajra dhūpe. Vajra āloke. Vajra gandhe. Pratīccha ho! Śrī bhagavān kha kha khāhi khāhi! The fierce Vajra laughs a great laugh; emitting the wind of breath from his cheeks, he utters the sound of "ru lu ru lu," deep like the roar of thunder. Jaḥ hūṃ baṃ hoḥ! The Blessed One, the reality of yoga, the Tathāgata Vajrasattva, for the sake of purifying the samaya and the activities, clearly manifests the mudrās of the charnel ground dance. For those who are extremely fierce and violent, pacification will not be beneficial; through the yoga of insight and method, the yogi becomes the supreme Cakrasaṃvara. The Buddha, the wrathful one who acts with wrath, is the supreme destroyer who reduces to ashes; in the state of the blazing blue Hero, a red maṇḍala of light appears. With the vajra khaṭvāṅga and the vajra, together with the sound of ringing bells, the great garments and the great ointments, the great meat and the great honey.

དུར་ཁྲོད་ཀུན་གྱི་འབྱུང་བ་ཡི། ། ཕྱག་རྒྱ་དཔལ་ལྡན་དབང་ཕྱུག་མཆོག། ཤིན་ཏུ་ཁྲོ་གཏུམ་གདུག་པ་ཡི། ། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་རྣམ་སྦྱང་ཕྱིར། ། འདི་ནི་དཔལ་ལྡན་ཧེ་རུ་ཀའི། ། རྡོ་རྗེ་རྒྱ་ཆེན་དབང་ཕྱུག་མཆོག། ཐོད་པའི་ཕྲེང་བའི་དབུ་རྒྱན་དང་། ། སངས་རྒྱས་གཙུག་གི་ནོར་བུ་དག། དཔལ་ལྡན་ཧེ་རུ་ཀ་བཅས་པའི། ། ཕྱག་རྒྱ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་འཕྲུལ་པའོ། ། སེ་རལ་ཁ་ཡི་ཚུལ་དག་ཏུ། ། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ལ་རྒྱབ་རྟེན་བཅས། ། ལག་པ་གཡོན་པར་ཐོད་པ་ཐོགས། ། གཡས་པ་བ་དན་གསུམ་པར་བྱ། ། ནམ་མཁའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣལ་འབྱོར་པ། ། ནམ་མཁའ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། ། བུད་མེད་ལ་སོགས་རིན་ཆེན་མཆོག། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མཁའ་ལ་འབྱིན། ། གཡས་དང་གཡོན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། བདེ་བར་འབབ་པའི་གར་བྱེད་པས། ། དཀྱིལ་མོ་ཀྲུང་ནི་ཕྱེད་བཅས་ལ། ། རྐང་པས་རང་གི་བརླ་མནན་ནས། ། ལེགས་པར་བསྡམས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡི། ། ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསྐྱོད་པ་ཡིས། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཞི་དང་དྲག་པོ་རྨོངས་པའི་མཆོག། དགའ་བར་གར་བྱེད་འགྱུར་བར་བཅས། ། ཤི་བ་ལྡང་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། བདེ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་རབ་ཏུ་གནས། ། ཞི་དང་དྲག་པོ་རྨོངས་བྱེད་དང་། ། གྱེན་ཏུ་འབུགས་བྱེད་གར་བྱེད་ལུས། ། ལྟ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་གྲུབ་པའི་མཆོག། གསང་བའི་སྦྱོར་བ་བདེ་མཆོག་གིས། ། མེ་ཏོག་བདུག་པའི་སྦྱོར་བ་མཆོག། ཆང་དང་ཆུ་དང་ལྕུག་མ་དང་། ། རས་དང་མེ་ཏོག་གྲུབ་པ་ཡིས། ། ཁྱད་པར་དུ་ནི་རྒྱས་འདེབས་སོ། ། རྩེ་གཅིག་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། སྦྱོར་བའི་གཉེར་པ་བདེ་བ་བཞིན། ། མངོན་པར་གཏོར་ཞིང་སེ་གོལ་བརྡབ། །

The mudrā that is the source of all charnel grounds, the glorious and supreme Īśvarī, for the sake of purifying the realms of sentient beings who are extremely fierce, wrathful, and malevolent—this is the glorious Heruka’s vast vajra, the supreme Īśvarī. With a crown of a garland of skulls and the Buddha’s crest-jewel, she is the manifestation of the various mudrās of the glorious Heruka. In the manner of a sash, she leans her back against a khaṭvāṅga; in her left hand she holds a skull-cup, and her right hand forms the triple-bannered gesture. Through the mudrā of space, the yogin travels everywhere in space. He brings forth all things, such as women and the supreme jewels, into the sky. Through the union of the right and left, he performs a dance of descending bliss. With the half-lotus posture, pressing his foot against his own thigh, and through the application of a firm embrace, by moving again and again: OṂ VAJRA ŚRĪ HERUKA SAMAYA STVAṂ. With peaceful, wrathful, and supreme delusive [gestures], accompanied by the dance of joy, through the union of the dead rising, he abides in the mudrā of bliss. With peaceful, wrathful, and delusive [gestures], the upward-piercing dance of the body, the supreme accomplishment of the gaze-mudrā, and the secret union of Cakrasaṃvara, through the supreme application of flowers and incense, with wine, water, twigs, cloth, and flowers, he especially performs the sealing. Through one-pointed meditative union, like the bliss of the supervisor of the union, he scatters [offerings] and snaps his fingers.

དལ་བུས་གྱེན་དུ་དབུགས་འབྱིན་པས། ། གཡོན་དུ་བལྟ་ཞིང་ལག་པས་དྲུད། ། འོ་བྱེད་འཁྱུད་པ་དེ་བཞིན་ཏེ། ། གར་བྱེད་རབ་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། ། ཟས་དང་གསང་བའི་ལུས་རྣམས་དང་། ། ཚངས་པ་ཆེན་པོའི་མགོ་དང་ནི། ། དེ་བཞིན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལས་རྒྱལ། ། དེ་བཞིན་ས་ལས་འདྲེན་པ་དང་། ། རང་གི་ཕྱག་རྒྱའི་ཚུལ་བསྟན་དང་། ། དུར་ཁྲོད་དག་གིས་གར་བྱེད་དང་། ། དེ་བཞིན་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ། རབ་ཏུ་འཇིགས་པར་སྲེག་པའི་མེ། ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རབ་ཏུ་གནས། ། དང་པོ་རྒྱས་འདེབས་མ་ཡི་རྒྱ། ། སྙིང་འདྲེན་མ་ཡི་གཉིས་པའོ། ། གསུམ་པ་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་བྱེད་མའི། ། དེ་བཞིན་བཞི་པ་འདེབས་བྱེད་མའི། ། ལྔ་པ་གར་བྱེད་མ་ཡི་རྒྱ། ། དྲུག་པ་གསོད་མ་ཡིན་པར་བཤད། ། བདུན་པ་ཟ་བ་མོ་ཡི་རྒྱ། ། བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན། ། མདའ་གནོན་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི། ། ལྷ་མོ་བཞི་པོ་སྔ་མ་བཞིན། ། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་བརྒྱད་རྣམས་ནི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱག་རྒྱ་སྔ་མའི་ཚུལ། ། རང་འབྱུང་མོ་དང་བཅས་པ་ཡི། ། ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་ཀྱིས་གཉིས་མེད་འགྱུར། ། གཟིགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འགྱུར་བའི་རྒྱས་ཐོབ་ལ། ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འོ་བྱེད་འཁྱུད་པས་རྨོངས་མཛད་དེ། ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བདེ་བའི་མཆོད་སྟོན་ཀུན་གསོལ་ལ། ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བདེ་མཆོག་ངོ་མཚར་བསྟན་དུ་གསོལ། ། (རྒྱབ་,རྒྱས་)བཏབ་རྨོངས་བྱས་མནབས་སུ་གསོལ། ། བདེ་མཆོག་ངོ་མཚར་བདེ་ལ་བཞུགས། ། ཧཱུཾ་ཨ་ལ་ལ་ལ་ཧོ། ། སྣང་བར་མཛོད། ། རྣལ་འབྱོར་བདེ་མཆོག་སྒྱུ་མས་སྤྲུལ། ། དམ་ཚིག་དག་ལ་འཇུག་ཏུ་གསོལ། ། ཉོན་མོངས་ཀུན་ལས་རྒྱལ་བར་མཛོད། །

Exhaling slowly upward, looking to the left and rubbing with the hand, likewise kissing and embracing, dancing and being utterly deluded, the food and the secret bodies, the head of Mahābrahmā, and likewise the victory over the three worlds, likewise drawing from the earth, demonstrating the manner of one’s own mudrā, dancing in the charnel grounds, and likewise the maṇḍala of wind and the terrifyingly burning fire—the action mudrā is firmly established. First is the mudrā of Mohanī (the Deluder); the second is of Hṛllekhā (the Heart-Drawer); the third is of Saṃmohinī (the Deluder); likewise the fourth is of Ākarṣaṇī (the Attractor); the fifth is the mudrā of Nartakī (the Dancer); the sixth is explained as Māraṇī (the Killer); the seventh is the mudrā of Bhakṣaṇī (the Eater); the eighth is the action mudrā. The four goddesses beginning with the Holder of the Arrow are as before. The eight beginning with the Flower are the manner of the previous maṇḍala mudrās. Together with the Self-Arisen One, the mudrās and mantras become non-dual. Sealed by the mudrā of various gazes, delude [us] with various kisses and embraces; partake of the entire feast of various blisses; please show the wonder of various Cakrasaṃvara. Sealed, deluded, and clothed, dwell in the bliss of the wonderful Cakrasaṃvara. HŪṂ A LA LA LA HO! Make [us] appear! The yogin is emanated by the illusion of Cakrasaṃvara; please enter into the samayas; please conquer all afflictions.

མ་ལུས་བདག་ལ་མནབས་སུ་གསོལ། ། ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་མཛོད། ། སོ་སོའི་ལྗགས་ཀྱི་པདྨ་ལ། ། ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་མཚན་མའི་དཀྱིལ། ། སུམྦྷ་གསྟ་མ་ཧཱ་ན་དེ་བོ་ཧི་རི་མི་རི། མི་ཏི་རི་ནི་ཤྲཱི་ཡེ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་གྱེན་དུ་དབྱེ། ། མཛུབ་མོ་གཉིས་ཀྱི་རྩེ་མོ་དགུག། མཐེ་བོང་གཉིས་ཀྱི་མཆེ་བ་གཙིགས། ། འཇིགས་པ་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་མ། ། སྔགས་བཅས་གནས་སུ་གཞག་བྱས་ཏེ། ། རིམ་བཞིན་མཐའ་ནས་དགྲོལ་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། རབ་ཏུ་དགའ་བའི་བདག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དམ་པ་གྲུབ་པར་མཛོད། ། དམ་ཚིག་དམ་པ་གྲུབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དག་པར་མཛོད། ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པར་མཛོད། ། མཉམ་པའི་གནས་ལ་རོལ་དུ་གསོལ། ། ཧཱུཾ་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱི་མདའ་གཞུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཆགས་པའི་དམ་ཚིག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྡོ་རྗེ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་རབ་ཏུ་འཇིགས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་རབ་ཏུ་འཁྲོལ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྣ་ཚོགས་བནྡྷ་རྟག་པ་ལས། ། སྣ་ཚོགས་བདུད་རྩིས་རྣམ་པར་བཀང་། ། ལྔ་ལྔ་ལྔ་ཡི་འཕྲོ་འདུ་ཡིས། ། མཚན་མ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན། ། འོད་དང་དུ་བ་དྲི་དང་སྒྲ། ། ལྷ་མོའི་གཟུགས་སྟོན་བདུད་རྩི་བསྒྲུབ། ། རང་བྱུང་གདོད་ནས་རྣམ་པར་དག། མཉམ་པའི་དོན་ལ་རོལ་པར་མཛོད། ། བྱིན་བརླབས་རྒྱན་དང་མཚན་ལྡན་པའི། ། མི་མོ་རྣམས་ཀྱི་རེག་བྱའི་མཆོག། བྱིན་གྱིས་རློབས་ཤིག་རྣལ་འབྱོར་པ། ། གསང་བ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་རོལ། ། གྲུབ་པའི་རྫས་འདི་ཐམས་ཅད་ལ། ། ཧཱུཾ་དང་ཕཊ་ཀྱིས་ལྡན་པར་མཛོད། །

Please accept them all without exception; clear away all afflictions. Upon the lotus of each [deity’s] tongue, in the center of the signs of the essence of Dharma: sumbha niśumbha hana daha paca bhañja mara śodhaya sarvaduṣṭān vajrāyudha hūṃ phaṭ. Open the vajra palms upward, hook the tips of the two index fingers, and bare the fangs of the two thumbs. This is the terrifying Vajrayakṣī. Having placed the mantra at the [appropriate] locations, release them in sequence from the edges. Oṃ āḥ hūṃ. Homage to me, the Great Joy! Accomplish the supreme state of the Tathāgatas! Please grant the accomplishment of the supreme samaya! Purify all great offerings! Accomplish all great offerings! Please enjoy the state of equality! Hūṃ. Homage to the bow and arrow of Vajra Action! Homage to the samaya of glorious Vajra Passion! Homage to the terrifying vajra khaṭvāṅga! Homage to the glorious Vajra Bell that rings out! From the various bandha vessels, which are eternal, they are filled with various nectars. Through the radiation and reabsorption of the five sets of five, they possess the five types of signs: light, smoke, fragrance, sound, and the manifestation of the goddess’s form. Thus, the nectar is accomplished. Self-arisen and primordially pure, please enjoy the meaning of equality! Bestow your blessings upon the supreme tactile sensation of women, who are adorned with the marks and signs of blessing. Grant your blessings, O yogin! Enjoy the great secret! In all these accomplished substances, please endow them with hūṃ and phaṭ.

མཉམ་ཉིད་མི་གཡོ་ལ་སོགས་པའི། ། བསྟོད་པའི་གླུ་རྣམས་བླངས་བྱས་ནས། ། སིལ་སྙན་ཀུན་གྱི་སྒྲ་རྣམས་དང་། ། གར་གྱི་ལྷ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱ། ། དྷེ་ཀོཾ་ཀོཾ་ཀཾ་ཀཾ། དྷེ་བཛྲ་བཛྲ། ཎྱེར་ཎྱེར། ཀཱཾ་ཀཱཾ་ཀཱཾ་ཀཱཾ། ཧཱུཾ་བྷྱོ་ཧཱུཾ་བྷྱོ་ཧཱུཾ་བྷྱོ་ཧཱུཾ་བྷྱོ་རུ་ལུ་རུ་ལུ་ཧཱུཾ་བྷྱོ། ། དྷེ་ཀཽཾ་ཀཽཾ་ཀཽཾ་ཀཽཾ་ཀཽཾ། དྷེ་ཀཽཾ་ཀཽཾ་ཀཽཾ། བདག་ཅག་དམ་ཚིག་འདི་ལ་མངོན་དུ་ཞུགས་པ་རྣམས། ། བཅད་གཏུབས་ལུས་ལ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། ། གྲིབ་མས་ཕོག་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པ། ། སྐུ་ཡི་ཕྱོགས་ཙམ་མཐོང་བས་མོད་ལ་འཚོ་བ་དང་། ། གཟི་མདངས་ལུས་ལ་འཇུག་པ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་གིས། ། འོད་ཀྱིས་ཕོག་པས་འཇིག་རྟེན་ཁམས་སུ་སྣང་བ་དང་། ། ལུས་ངག་སེམས་དང་ཚེ་ནི་རྡོ་རྗེ་རབ་གནས་ཤིང་། ། རེ་སྨོན་ཐམས་ཅད་དུས་འདིར་གྲུབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། དེ་ནས་བཟླས་བརྗོད་རྣམ་གཉིས་སམ། ། ཐིག་ལེ་གཉིས་སམ་ཕྲ་མོ་གཉིས། ། རྣམ་དག་མཚན་མ་གསལ་བ་དང་། ། མཚན་མ་མེད་པའི་དོན་བསམ་བྱ། ། མཉམ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་མཆོག། དོན་དམ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ། ། དེ་བཞིན་དབྱིངས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། ལྷ་ཉིད་བརྩོན་པས་བསྒོམ་པར་བྱ། ། ཐུན་བཞིའི་སྐབས་སུ་གཏོར་མ་བཏང་། ། རྫོགས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་ཅིང་བསྟོད། ། རང་ལས་ཕྱུང་སྟེ་མདུན་བཞག་ནས། ། གསོལ་བཏབ་ལས་ལ་བསྐུལ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཁྱེད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དོན་ཀུན་མཛད། ། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ། ། སངས་རྒྱས་ཡུལ་དུ་གཤེགས་ནས་ཀྱང་། ། སླར་ཡང་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་དགོངས། ། ཨོཾ་བཛྲ་གཙྪ་མུཿ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་བཀོད་པ། །

Having sung the hymns of praise, such as "Immovable Equality," and so forth, one should please the deities of the dance with the sounds of all the cymbals. DHE KOṂ KOṂ KAṂ KAṂ | DHE VAJRA VAJRA | NYE RNYE R | KĀṂ KĀṂ KĀṂ KĀṂ | HŪṂ BHYO HŪṂ BHYO HŪṂ BHYO HŪṂ BHYO RU LU RU LU HŪṂ BHYO | DHE KAUṂ KAUṂ KAUṂ KAUṂ KAUṂ | DHE KAUṂ KAUṂ KAUṂ | We who have entered into this samaya, may no cutting or hacking occur to our bodies. May the unbearable suffering of being struck by shadows be averted. By merely seeing a portion of your body, may we be restored instantly. May the brilliance of your splendor enter our bodies in thousands of millions of ways. By the touch of your light, may the world realms be illuminated. May our body, speech, mind, and life be firmly established as vajra. We pray that all our hopes and aspirations be fulfilled at this very moment. Then, one should contemplate the two types of recitation, or the two bindus, or the two subtle [practices], with the signs of total purity clearly manifest, and the meaning of the signless. The maṇḍala of equality is the supreme of all; the ultimate body of great bliss. Likewise, one should diligently meditate on the deity who is the very expanse of wisdom. During the four sessions, offer the torma. Upon completion, worship and praise the maṇḍala. Having emanated [the deity] from oneself and placed it before one, make the request and exhort it to activity: OṂ! You have accomplished all the benefit of sentient beings. Grant the appropriate siddhis. Having departed to the realm of the Buddhas, please again turn your attention to the welfare of migratory beings. OṂ VAJRA GACCHA MUḤ. Then, arrange the mudrās.

རིམ་བཞིན་བདག་ལ་བསྡུ་བྱས་ནས། ། རྣམ་གསུམ་སེམས་དཔའ་ཧཱུཾ་ལ་ཐིམ། ། རིམ་བཞིན་ཐིག་ལེ་མཉམ་པའི་དབྱིངས། ། རྗེས་འབྱུང་མཚན་མའི་སྐུར་གནས་ཏེ། ། མཚན་དཔེ་རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་ལ། ། གོ་ཆ་གོ་བཅིངས་བསྲུང་བྱ་ཞིང་། ། དབང་བསྐུར་དབུ་རྒྱན་ཅོད་པན་ལྡན། ། ཀཾ་ཧཾ་ཨོཾ་ཊྱཾ། ཨོཾ་རཏྣ་མ་ལེ་ཨ་བྷི་ཥཉྩ་ཏྲཾ། ཨོཾ་པ་ཊ་ལཾ་བ་ཨ་བྷི་ལཾ་བ་ཧཱུཾ། སྤྱོད་ལམ་ཀུན་དུ་མ་ཉམས་པར། ། ལྷ་ཉིད་དུ་ནི་བསྒོམ་བྱ་སྟེ། ། དབང་པོ་སྣང་བ་ཡུལ་དུས་རྣམས། ། དཀྱིལ་འཁོར་རོལ་པའི་ཚུལ་དུ་བརྟག། བཟའ་བཏུང་བྱིན་བརླབས་མ་ཉམས་བཟླས། ། སྒྱུ་མ་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་རོལ། ། བྱེད་སྤྱོད་ཚོགས་གཉིས་རྒྱུ་རུ་བརྟག། ཐམས་ཅད་འགྲོ་བའི་དོན་ཕྱིར་སྤྱད། ། ཉོན་མོངས་རྦ་རླབས་འཇིགས་ལས་སྒྲོལ། ། སྐྱབ་མཛད་དཔལ་ལྡན་ཧེ་རུ་ཀའི། ། དོན་བཀོད་འགྲོ་བ་མ་ལུས་ཀུན། ། རིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་ཤོག། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་གསང་བའི་དོན་རྣམ་པར་དགོད་པ་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བིདྱཱ་ཀ་ར་སིདྷ་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བནྡེ་ལྷ་རིན་པོ་ཆེས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

Having sequentially dissolved [the deities] into oneself, the three types of beings dissolve into the syllable HŪṂ. Sequentially, they dissolve into the bindu, the expanse of equality. Subsequently, one abides in the form of the signs, adorned with the major and minor marks and the appropriate attire. One should don the armor and perform the protection. Empowered, one possesses the crown and the diadem. KAṂ HAṂ OṂ ṬYAṂ. OṂ RATNA MĀLE ABHIṢIÑCATRAṂ. OṂ PAṬA LAṂ VA ABHI LAṂ VA HŪṂ. Without letting any of one’s conduct degenerate, one should meditate upon oneself as the deity. The appearances of the sense faculties, objects, and times should be examined as the play of the maṇḍala. Without letting the blessing of food and drink degenerate, one should perform the recitation. One should enjoy the non-dual wisdom of illusion. All actions and activities should be examined as the cause of the two accumulations. One should engage in everything for the sake of the benefit of beings. One is liberated from the fear of the waves of the afflictions. May all beings without exception, through the arrangement of the meaning of the glorious Heruka, abide in the maṇḍala of the [buddha] families. The Arrangement of the Secret Meaning of the Glorious Heruka, composed by the master Kukurāja, is complete. It was translated, edited, and finalized by the Indian abbot Vidyākarasiṃha and the chief editor and translator, the monk Lha Rinchen.