A Cremation Ritual Sādhana

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤ་པ་སཾ་སྐ་ར་སཱ་དྷཱ་ནཾ་བི་དྷིཿ། བོད་སྐད་དུ། རོ་བསྲེག་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་ཆོ་ག། དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་ གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གང་དག་སྔོན་གྱི་ལས་དང་འཕྲལ་གྱི་རྐྱེན་དག་གིས། ། ནད་པའི་སྲོག་ཟད་ཤི་བའི་དུས་བྱས་ཚེ། ། རྣམ་སྨིན་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱང་བའི་ཐབས། ། དྲི་མེད་ལུང་དང་བླ་མའི་བཀའ་ བཞིན་བྲི། ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོར་རོ་སྲེག་ཅིང་སྦྱང་བར་འོས་པའི་གནས་སྐབས་དང་སྦྱར་ནས། དང་པོ་བསྙེན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་བསྙེན་པའི་གནས་གང་ཡིན་པར་རོ་དྲངས་ལ་ཆུ་གཙང་དྲི་ཞིམ་པོ་དང་སྦྱར་བས་ཁྲུས་བྱས་ལ། དེ་ནས་དྲི་ ཞིམ་པོའི་ལྡེ་གུས་དྲིལ་ཕྱི་བྱས་ནས། ཡི་གེ་ཙི་ལ་སོགས་པ་གནས་དྲུག་ཏུ་བྲི་བའམ་གདགས་སོ། ། དེ་ནས་རས་སམ་སྣམ་བུ་གསར་པས་དཀྲིས་ལ། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་ནས། མཎྜལ་བའི་ཀོ་བ་ཙམ་པ་ བྱས་ལ། དེར་མེ་ཏོག་སིལ་མ་གཏོར་ཏེ། ཀུ་ཤའི་ཆུན་པོའི་སྟན་ལ་གཞག་གོ། ། དེའི་དྲུང་དུ་ཡང་མཆོད་པའི་མཎྜལ་བྱ་བ་དང་། མེ་ཏོག་དགྲམ་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་གཏོར་མ་བཤམས་པ་དང་། བླ་རེ་དང་། འཕན་དང་། ཡོལ་བ་ལ་སོགས་ པའི་རྒྱན་དང་བཅས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཁྲུས་བྱས་ལ། སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་སྟེ། ཆོ་གའི་རིམ་པའམ་མོས་པ་ཙམ་གྱིས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་སྐུར་བསྒོམས་ལ། གནས་དྲུག་ཏུ་ཡི་གེ་དགོད་པ་དང་། ཅོད་པན་གྱི་ལྷས་རྒྱས་གདབ་ པ་དང་། སྙིང་གར་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་ཡི་གེ་ཧྲཱིཿལ་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །

In the language of India: Śava-saṃskāra-sādhana-vidhiḥ. In the language of Tibet: Ro bsreg pa’i sgrub thabs kyi cho ga (The Ritual for the Sādhana of Cremating the Corpse). Homage to the glorious Great Vajradhara! Homage to the noble Lord Avalokiteśvara! I shall write, in accordance with stainless scripture and the instructions of the Guru, the method for purifying the obscurations of negative karma based upon the ripened body at the time when the life of a sick person has been exhausted and they have passed away, due to both past actions and immediate conditions. Regarding that, first, in connection with the occasion when the corpse is fit to be cremated and purified, one should first engage in the approach practice (sevā). To that end, having brought the corpse to whatever location is suitable for the approach practice, one should bathe it with pure water mixed with fragrant scents. Then, having rubbed it with a fragrant paste, one should write or attach syllables such as Cī to the six locations. Then, having wrapped it in a new cloth or woolen garment and adorned it with a garland of flowers, one should prepare a maṇḍala about the size of a cowhide, scatter loose flowers upon it, and place the corpse on a seat of bundles of kuśa grass. In front of that, one should also prepare a maṇḍala for offerings, spread flowers, arrange offerings and torma cakes, and provide ornaments such as canopies, banners, and curtains. Then, having bathed oneself and sat upon a comfortable seat, one should meditate on oneself in the form of the glorious Heruka through the sequence of the ritual or through mere visualization. One should then arrange the syllables at the six locations, seal them with the deities of the crown, and meditate on the syllable Hrīḥ residing upon a moon at the heart, encircled by the mantra garland.

དེ་ནས་མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡི་གེ་འབྲུ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་བདག་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་ གྱིས། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གནས་ནས། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་མཁའ་འགྲོ་མའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། སྤྲུལ་པ། དེ་ལ་མཆོད་པ་རྣམས་ ཀྱིས་རིམ་བཞིན་དུ་མཆོད་ནས། དེའི་རྗེས་ལ་ཡན་ལག་བདུན་པའི་མཆོད་པའམ། སྨོན་ལམ་བྱ། དེ་ནས་བསྟོད་པ་བྱ་སྟེ། མཆེ་བ་གཙིགས་ཤིང་འཇིགས་ཆེ་བ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བསྟོད་པས་བསྟོད་ལ། མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་གཏོར་ མ་བསྔོས་ཏེ། གསོལ་བ་བཏབ་ནས། ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བཟོད་གསོལ་བྱས་ལ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། ། དེ་ནས་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ནའི་སྔགས་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་ནས། དེའི་ངང་ལས་ཧཱུཾ་གི་སྣང་བའི་འོད་ཟེར་ལས། ར་བ་དང་། དྲ་བ་ ལས་ས་གཞི་སྟེ། སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་དང་བཅས་པར་བསྒོམ་མོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱི་ལྕགས་ཀྱུས། གང་ཤི་བ་དེའི་སེམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བར་དོའི་གནས་སམ། རིགས་དྲུག་གང་ན་གནས་ པའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཨ་ཐུང་ངུ་དཀར་ལ་ཕྲ་བ་གཅིག་ཏུ་དྲངས་ཏེ། རོའི་ཁའི་ལམ་ནས་སྙིང་གར་བཅུག་པས། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པར་སྔར་གྱི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསམས་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་བཟླས་པ་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་ཨཱཿཧྲཱིཿཧཱུཾ་ཞེས་ པ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཕྲེང་སྔགས་བཟླས་པས། བདག་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་ཕྲེང་སྔགས་དང་བཅས་པ་ལས་འོད་འཕྲོས་པས།

Then, having blessed all the offerings with the three syllables, thereafter, by the light rays from the seed syllable at one’s own heart, invite from the spontaneously present abode the glorious Heruka—the embodiment of all buddhas and bodhisattvas—along with his retinue of ḍākinīs, into the wisdom maṇḍala in the sky. Having made offerings to that emanation in successive order, thereafter perform the seven-limb offering or the aspiration prayer. Then, perform the praise, praising with the hymn beginning, “With bared fangs and most terrifying,” and so forth. Dedicate the torma to the ḍākinīs, make the request, and having asked for forgiveness with the hundred-syllable mantra, request them to depart. Then, by way of reciting the śūnyatājñāna mantra, meditate on emptiness. From within that state, from the light rays of the appearance of the syllable hūṃ, meditate on the enclosure, the lattice, the ground, and the protective wheel together with the eight charnel grounds. Then, with the hook of the light rays from the seed syllable at one’s own heart, draw forth the consciousness—the essence of the mind of whoever has died—from the intermediate state or whichever of the six realms they reside in, in the form of a single, short, white, and subtle a. By entering it through the path of the mouth into the heart of the corpse, visualize that very being as possessing a conscious mind, exactly as it was before. Thereafter, perform the recitation; by reciting the garland mantras of the deities, such as oṃ āḥ hrīḥ hūṃ, light radiates from the seed syllable at one’s own heart together with the garland mantra.

བདག་གི་སྣའི་རླུང་དང་འདྲེས་ནས། བསྒྲུབ་བྱའི་སྣའི་ལམ་ནས་སྙིང་གར་ཞུགས་པས། བསྒྲུབ་བྱའི་སྙིང་གར་ཟླ་ བ་ལ་གནས་པའི་ས་བོན་ཕྲེང་སྔགས་དང་བཅས་པར་གྱུར་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་བཟླས་པ་བྱས་པས་བདག་གི་སྙིང་གའི་སྔགས་ལས་འོད་འཕྲོས་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱའི་སྣའི་ལམ་ནས། སྙིང་གའི་སྔགས་ལ་ཕོག་པས། བསྒྲུབ་བྱའི་སྙིང་གའི་སྔགས་ ལས་འོད་འཕྲོས་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྦྱང་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ལྟར་ཞག་དུ་ལྕོགས་ལ་སོགས་པར་བསྙེན་པ་བྱའོ། ། དེ་ནས་བསྙེན་པ་ཐོན་པ་དང་། བསྒྲུབ་བྱའི་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་འོད་དུ་ཞུ་ནས། ལུས་མགོ་མཇུག་ ཏུ་ཐིམ་པས། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་བྱང་ནས་ལུས་ཤེལ་དངས་པ་ལྟར་གྱུར་པ་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ལྷག་པར་གནས་པ་སྟ་གོན་གྱི་ཆོ་ག་གཞུང་དང་མཐུན་པར་བྱ། དེའི་རྗེས་ལ་མདུན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་ལ་དེར་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་ནས་དབང་བསྐུར་ བ་གནས་སྐབས་དང་སྦྱར་ལ་དབང་བསྐུར་རོ། ། གལ་ཏེ་བསྙེན་པ་མ་ལྕོགས་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཁྲུས་བྱ་བ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་ཡན་ལག་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བཀྲ་ཤིས་པའི་གནས་སུ་སའི་ཆོ་ག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་རོ་དྲངས་ལ། སྦའམ་གུར་གྱི་ནང་ དུ་མཎྜལ་བྱས་ལ། ས་ཚོན་གྱིས་ཟླུམ་པོ་དཀར་པོར་བྱས་ཏེ། དེར་གཞག་གོ། ། དེ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྲེག་ཁང་བརྩིགས་ཏེ། ཇི་ཙམ་རེགས་པའི་ས་བཅད་དེ་མཎྜལ་བྱས་ལ། དེའི་དབུས་སུ་ཁྲུ་ཕྱེད་དང་དོ་པ་ཙམ་ལ། ཟབས་སུ་དེའི་ ཕྱེད་བརྐོས་ལ། དེའི་དབུས་སུ་སོར་བཅུ་པའི་ལྟེ་བར་འཕངས་སུ་སོར་བཞི་པ་བྱས་ལ། དེར་སྣ་ཚོགས་པདྨ་འདབ་བརྒྱད།

Having merged with the breath of my own nose, it enters the heart of the subject through the path of their nose. One should visualize that it becomes the seed syllable together with the mantra garland, abiding upon a moon disk at the subject’s heart. Then, by performing the recitation, light radiates from the mantra at my own heart and strikes the mantra at the subject’s heart through the path of their nose. One should visualize that light radiates from the mantra at the subject’s heart, purifying all the obscurations of the subject’s karma and afflictions. In this manner, one should perform the approach practice for as many days as possible. Then, once the approach is completed, the mantra garland of the subject melts into light and dissolves into their body from head to toe. One should visualize that all obscurations are cleansed and the body becomes like clear crystal. Following that, one should perform the preparatory ritual of the consecration in accordance with the source text. After that, emanate the wisdom maṇḍala in front and, having entered the maṇḍala, bestow the empowerment according to the specific occasion. If the approach practice has not been completed, then at that time, one should complete the branches of the ritual from the bathing up to the empowerment. Then, in an auspicious location, preceded by the ritual of the site, prepare a maṇḍala inside a pit or a tent. Using colored powders, make a white circle and place [the object] there. Then, construct a cremation chamber to one side. Having demarcated the area as appropriate and prepared the maṇḍala, dig a pit in its center about one and a half cubits in width and half of that in depth. In its center, make a navel ten finger-widths wide and four finger-widths high, and upon that, a multicolored eight-petaled lotus.

ལྟེ་བ་དཀར་པོ་འདབ་མ་རྣམས་དམར་པོར་བྱས་ལ། དེར་མཚན་མ་མི་དགོས་སོ། ། མཐའ་མ་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བས་བསྐོར་རོ། ། དེའི་སྟེང་གི་ཁ་ཁྱེར་སོར་ལྔ་ པའི་ཆུ་ཞེང་མཉམ་པར་བྱས་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཞི་སེར་པོར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མཚམས་བཞིར་ཀ་བ་བཞི་བཙུགས་ལ། ཕྱོགས་གཉིས་སུ་གདུང་གཉིས་བཏང་སྟེ། དེའི་སྟེང་དུ་ཤིང་ཁང་ཚུལ་བཞིན་དུ་བརྩིགས་ལ། རོ་དེར་གཞུག་གོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱི་དྲུང་དུ་ ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ཐབ་ཁུང་གཞུང་བཞིན་དུ་བྱས་ནས། དེ་ནས། སྦྱིན་སྲེག་གི་རྫས་བུད་ཤིང་དང་། ཡམ་ཤིང་དང་། རླུང་གཡབ་དང་། མར་ལ་སོགས་པ་བསྲེག་པར་འོས་པའི་རྫས་ཐམས་ཅད་གཞུང་བཞིན་དུ་བཤམ་མོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཁྲུས་ བྱས་ལ། རྒྱན་ཆས་ཀྱིས་བརྒྱན་ཏེ། མཆོད་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བསགས་ལ། བདག་ཉིད་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་སྐུར་བསྒོམས་ཏེ། མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་དྲངས་ ནས་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲུལ་ཏེ་བསམས་ལ། ཕྱི་ནང་གི་མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་ནས། ཡན་ལག་བདུན་པའི་མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་ཡན་ལག་གཞུང་བཞིན་དུ་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་གཞུང་བཞིན་དུ་བསྒོམས་ ལ། དེར་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་ནས་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་མེ་ལྷའི་མཆོད་པ་ཡན་ཆད་རྫོགས་པར་བྱས་ལ། དེ་ནས་མེ་ལྷ་འོད་དུ་ཞུ་སྟེ། འབར་བའི་རྣམ་པར་གྱུར་བར་བསམས་ལ་དེར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་གི་མཆོད་པ་བྱ་སྟེ།

Make the center white and the petals red; no symbols are required there. Surround the perimeter with a garland of vajras. The ledge above that should be five finger-widths in both height and width, and the outer ground should be made yellow. Then, having erected four pillars at the four corners and laid two beams in the two directions, construct a wooden house in the proper manner and place the corpse therein. In the vicinity of that very place, construct a hearth for all-activity rites according to the source text. Then, arrange all the substances for the homa offering—such as firewood, sacrificial fuel, a bellows, and butter—as well as all other materials suitable for burning, according to the source text. Then, having bathed oneself and adorned oneself with ornaments, gather all the offerings, such as the five types of offerings. Meditate on oneself in the form of the glorious Heruka, bless all the offerings, and with light rays from the seed syllable at the heart, invite the wisdom maṇḍala and visualize it emanated in the sky. Having made all the outer and inner offerings, perform the seven-branch offering and the praise in the branches according to the source text. Then, preceded by the meditation on emptiness, meditate on the protection wheel according to the source text. Perform the homa there; furthermore, complete the offerings to the fire god (Agni) and so forth exactly as they appear in the homa ritual manual. Then, visualize the fire god melting into light and transforming into the form of a blazing fire. There, perform the homa offering to the wisdom deity.

སྐབས་འདིར་བསྒྲུབ་ བྱའི་ལྷག་པའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེར་ཆོ་གའི་ཡན་ལག་གིས་བསྐྱེད་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱིས་བཀུག་ནས་བསྟིམས་ཏེ། མཆོད་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པས་མཆོད། དེ་ནས་སྲེག་རྫས་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་བཞིན་དུ་མཆོད་ལ། འདོད་དོན་གསོལ་བ་ ཡན་ཆད་བྱ་སྟེ། སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་དང་མཐུན་ནོ། ། སློབ་དཔོན་ཐེབ་ཡོད་ན། གཅིག་གིས་སྡིག་པ་བསྲེག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱ་སྟེ། སྲེག་ཁང་དུ་མེ་འབར་ལ། བསང་གཏོར་གྱི་ཆུས་བསངས་ལ། བསྒྲུབ་བྱའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་དེ་ཉིད། དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དུས་ རྒྱུད་ལ་བསགས་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མའི་སྡིག་པའི་ངོ་བོ་ཡི་གེ་ཀཾ་ནག་པོའི་ཕུང་པོ་གཅིག་ཏུ་བསམས་ལ། འོག་གི་སྣ་ཚོགས་པདྨའི་ལྟེ་བ་ལས་མེ་འབར་བས། ཀཾ་དེ་རིམ་གྱིས་བསྲེག་པར་བསྒོམས་ཏེ། ཨོཾ་སརྦ་པཱ་པཾ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་སརྦ་ ཀརྨཱ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་སརྦ་དུཿཁ་ཤཱནྟིཾ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་སྡིག་པ་བསྲེག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱའོ། ། སློབ་དཔོན་གཅིག་གིས་ཉེས་པ་བཤགས་པའི་བསམ་གཏན་བྱ་སྟེ། ཤི་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སེམས་བར་དོའི་སྲིད་པའི་ངོ་བོ་ལུས་ངག་ཡིད་ གསུམ་གྱི་མཚན་མ་འབྲུ་གསུམ་ཁ་དོག་སོ་སོ་སྟེ། སེར་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བརྟེན་པ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་ན་གནས་པར་བསམས་ལ། བསྒྲུབ་བྱའི་སྔར་གྱི་ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ཟློས་ཤིང་བཤགས་པ་བྱེད་པར་བསྒོམས་ཏེ། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ས་མ་ཡ་ མ་ནུ་པཱ་ལ་ཡ། བཛྲ་སཏྭ་ཏྭེ་ནོ་པ་ཏིཥྛ། དྲྀ་ཌྷོ་མེ་བྷ་བ། སུ་ཏོ་ཥྱོ་མེ་བྷ་བ། ཨ་ནུ་རཀྟོ་མེ་བྷ་བ།

At this point, whichever is the chosen deity to be accomplished, generate them through the branches of the ritual. Summon the wisdom-being (jñānasattva) by means of the seed-syllable at the heart and dissolve it [into the commitment-being]. Offer the five offerings and so forth. Then, offer the burnt substances in succession and perform the requests for the desired aims up to that point; this is in accordance with the homa ritual. If there is a single master, one should perform the absorption (samādhi) of burning away sins. As the fire blazes in the fire-pit, purify it with the water of the cleansing sprinkling (saṃstarana). Visualize the very body of the deceased, which is the result of karmic maturation, as a single mass of black syllables kaṃ, the essence of the sins and the stains of karma and afflictions accumulated throughout immeasurable time. Meditate that from the center of the multicolored lotus below, fire blazes and gradually burns that kaṃ. Recite: oṃ sarvapāpaṃ śāntiṃ kuru svāhā, oṃ sarvakarma śāntiṃ kuru svāhā, oṃ sarvaduḥkha śāntiṃ kuru svāhā. Thus, perform the absorption of burning away sins. One master should perform the concentration of confessing faults. Visualize the consciousness of the deceased, in the nature of the intermediate state (antarābhava), as the three syllables representing the signs of body, speech, and mind, each of a different color. These are supported by two yellow [syllables] and abide upon a moon mandala. Meditate that the deceased’s former body recites the hundred-syllable mantra and performs the confession: oṃ vajrasattva samayam anupālaya | vajrasattvas tvam anupatiṣṭha | dṛḍho me bhava | sutoṣyo me bhava | anurakto me bhava |

སུ་པོ་ཥྱོ་མེ་བྷ་བ། སརྦ་སིདྡྷིམྨེ་པྲ་ཡ་ཙྪ། སརྦ་ཀརྨ་སུ་ཙ་མེ་ཙིཏྟཾ་ཤྲེ་ཡཿ། ཀུ་རུ་ཧཱུཾ། ཧ་ཧ་ཧ་ཧ་ཧོ། བྷ་ག་ཝན། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ། བཛྲ་མཱ་མེ་མུཉྩ་བཛྲཱི་བྷ་བ། མ་ཧཱ་ས་མ་ཡ་ སཏྭ་ཨཱ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་བཤགས་པ་བྱེད་པར་བསམ་མོ། ། སློབ་དཔོན་ཐེབ་མེད་ན། གཅིག་གིས་གསུམ་ཀའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རིམ་གྱིས་བྱ་བར་ཡང་རུང་ངོ་། ། སྦྱིན་སྲེག་སྦྱིན་ནས། ཐབ་དེ་ཉིད་དུ་མར་དང་འོ་མ་དང་། སྦྲང་རྩི་དང་། ཀ་ར་དང་། ཕྱེ་བཟང་པོ་ལས་ ཙཱ་རུ་བཅོས་ལ། ཙཱ་རུའི་ཕུང་སྦྱིན་སྲེག་ཏུ་ཕུལ་ལ། ལྷག་མ་ལོངས་སྤྱོད་དོ། ། དེ་ནས་སྨོན་ལམ་གདབ་སྟེ། ན་མོ་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བཀའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་བདེན་པ་དང་། རིག་སྔགས་དང་གསང་སྔགས་དང་སྙིང་པོ་ དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་དང་། བདག་ཅག་གི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྟོབས་དང་། ཆོས་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཟབ་མོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མཐུ་དང་བདེན་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས། དེང་ཚེ་འཕོས་ཤིང་ལུས་ བརྗེས་པ་འདི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས། དགེ་བའི་རྩ་བ་གཞུང་བཞིན་དུ་བསྐྲུན་པ་འདིས། ཚེ་འཕོས་པ་འདི་དམྱལ་བའི་གནས་སུ་མི་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག། གལ་ཏེ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན། དམྱལ་བ་ཚ་གྲང་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་ནས། དམྱལ་བ་རྣམས་ ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཤིན་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུས་ཆོས་སྟོན་པའི་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག། གཞན་ཡང་ཡི་དྭགས་ཀྱི་གནས་སུ་མི་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག། གལ་ཏེ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ན།

Supoṣyo me bhava | sarvasiddhim me prayaccha | sarvakarma sucame cittam śreyaḥ kuru hūṃ | ha ha ha ha hoḥ | bhagavan sarvatathāgata vajra mā me muñca vajrī bhava mahāsamayasattva āḥ. Reciting this, one should imagine performing the confession. If there is no master present, it is also permissible for one person to sequentially perform the meditative absorptions of all three. After performing the fire offering (homa), one should prepare cāru (sweet rice) in that very hearth using butter, milk, honey, sugar, and fine flour. Having offered the heap of cāru into the fire, the remainder is to be consumed. Then, one should make the aspiration: "By the truth of the blessings of the command of the Buddha, Dharma, and Saṅgha; by the blessings of the vidyāmantras, secret mantras, heart mantras, mudrās, and meditative absorptions; by the power of our pure superior intention; and by the inconceivable might and truth of the profound dependent origination of the nature of phenomena (dharmatā), by these blessings of truth: may this deceased person, having passed away and changed bodies, by relying upon this ripened aggregate (vipākaskandha) and through these roots of virtue (kuśalamūla) established according to the scriptures, not be reborn in the hell realms. If they should be reborn there, may they be freed from the sufferings of heat, cold, and so forth in the hells, and may they possess the fortune to be taught the Dharma by an emanation body (nirmāṇakāya) such as Yama, the Dharma King. Furthermore, may they not be reborn in the realm of hungry ghosts. If they should be reborn there..."

ཡི་དྭགས་ཀྱི་བཀྲེས་སྐོམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་ནས། ཡི་དྭགས་རྣམས་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཁ་འབར་མ་ལྟ་བུས་ཆོས་སྟོན་པའི་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག། གཞན་ཡང་བྱོལ་སོང་གི་གནས་སུ་མི་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག། གལ་ཏེ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ན། བྱོལ་སོང་གི་བཤའ་བཞུར་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་ ནས། བྱོལ་སོང་རྣམས་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གསེར་བཟང་ལྟ་བུས་ཆོས་སྟོན་པའི་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག། གཞན་ཡང་མིའི་འདྲེ་མིའི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དང་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་ནས། མི་རྣམས་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལྟ་བུས་ཆོས་སྟོན་པའི་ སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག། གཞན་ཡང་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་འདྲེ། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཁོང་ཁྲོ་དང་འཐབ་རྩོད་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་ནས། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཐགས་བཟང་རིས་ལྟ་བུས་ཆོས་སྟོན་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག། གཞན་ཡང་ལྷའི་ འདྲེ། ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་ནས། ལྷ་རྣམས་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་བརྒྱ་བྱིན་ལྟ་བུས་ཆོས་སྟོན་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག། དེ་ལྟར་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་ཏེ། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས། སྒྲིབ་པ་ གཉིས་སྤངས་ཏེ། ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ནས། མཐར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་གོ་འཕང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ། འཁོར་བ་མ་སྟོང་གི་བར་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྤྱོད་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག། དེ་ནས་ དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྔོ། ། དེ་ནས་ཕྱིས་སྲེག་ཁང་དུ་འོ་མ་གཏོར་ཏེ།

May they be freed from the sufferings of hunger and thirst of the hungry ghosts and the like, and may they possess the fortune to be taught the Dharma by an emanation body such as Khabar-ma. Furthermore, may they not be born in the realm of animals. If they should be born there, may they be freed from the sufferings of animals, such as being slaughtered and skinned, and may they possess the fortune to be taught the Dharma by an emanation body such as Ser-zang. Furthermore, may they be freed from the three and eight sufferings of humans and the like, and may they possess the fortune to be taught the Dharma by an emanation body such as Śākyamuni. Furthermore, may the asuras be freed from the asura-spirits and the sufferings of asuras, such as anger and strife, and may they possess the fortune to be taught the Dharma by an emanation body such as Thags-bzang-ris. Furthermore, may the gods be freed from the god-spirits and the sufferings of gods, such as death and downfall, and may they possess the fortune to be taught the Dharma by an emanation body such as Śakra. Thus, having been liberated from the sufferings of the three realms, and by relying on the five special paths, having abandoned the two obscurations and perfected the two accumulations, may they ultimately and spontaneously attain the supreme state of the Great Seal of unsurpassed awakening, and possess the fortune to act for the benefit of all sentient beings without interruption until saṃsāra is emptied. Then, dedicate the roots of virtue. After that, scatter milk in the cremation chamber.

ཞི་བའི་སྔགས་བཟླས་ཏེ། རུས་བུ་བཏུས་ལ་སཱཙྪ་བཏབ་ནས། རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱའོ། ། རོ་སྦྱང་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་ཆོ་ག། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་ལ་བརྟེན་ནས། གཞུང་ཉེ་བར་བསྡུས་ པ་རྫོགས་སོ། །

Recite the peaceful mantra, collect the bones, fashion tsa-tsas, and perform the consecration. This concludes the ritual procedure for the sādhana of purifying the corpse, which has been compiled from the source texts based on the oral instructions of the sublime guru.