A Sādhana of the Glorious Buddhaḍākiṇī

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་བུདྡྷ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་སཱ་དྷ་ནཾ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་སངས་རྒྱས་མཁའ་འགྲོ་མའི་སྒྲུབ་ ཐབས། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པར་གནས་ལ། སྔར་ལངས་ཏེ་ཕྱི་ནང་གི་ཁྲུས་བྱས་ལ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་བཤམས་ལ། བདེ་བའི་སྟན་ལ་འདུག་སྟེ། རང་གི་སྙིང་གར་ཉི་མ་ལ་ཨཾ་བསམས་ ལ། དེའི་འོད་ཟེར་གྱིས་བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་ནས་བར་སྣང་ལ་བསམས་ལ། མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་དང་། སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་བཤགས་པ་དང་ བསོད་ནམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། བསོད་ནམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ལམ་བསྟེན་པ་དང་། བདག་གི་དངོས་པོ་དབུལ་བ་དང་། བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཏེ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཞེས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་དུར་ཁྲོད་དང་བཅས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ། དེར་པདྨ་དམར་པོ་འདབ་མ་བཞི་པ་བསམས་ལ། དེའི་ལྟེ་བར་ཨོཾ་དང་བཅས་པའི་ཐིག་ལེ་བལྟས་ལ། དེ་ལས་ཕྱོགས་བཞིར་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་ཐིག་ལེ་བཞི་སྤྲོས་པ་ལས་ལྷ་མོ་བཞི་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་ནི་སྐུ་མདོག་སྔོན་མོ་ཞལ་བཞི་པ་སྟེ། སྔོན་མོ་དང་སེར་བ་དང་། དཀར་བ་དང་། ལྗང་གུའོ། ། ཕྱག་བཞི་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་ག། དྲིལ་བུ་དང་ཐོད་ པ་བསྣམས་པའོ།

In the language of India: Śrī-buddha-ḍākinī-sādhanam. In the language of Tibet: dPal sangs rgyas mkha’ ’gro ma’i sgrub thabs (The Sadhana of the Glorious Buddha-Ḍākinī). Homage to Lokeśvara. A yogi endowed with the proper characteristics should dwell in a charnel ground or a similar location. Rising early, he should perform the outer and inner ablutions and arrange the offerings and so forth. Sitting upon a comfortable seat, he should visualize the syllable Aṃ upon a sun disk at his heart. With its light rays, he should perfectly invoke all the gurus, buddhas, and bodhisattvas, visualizing them in the space before him. He should then make offerings, confess his misdeeds, and so forth. He should individually confess all his misdeeds, rejoice in merit, dedicate the merit, take refuge in the Three Jewels, generate the mind of awakening, rely upon the path, offer his very self, and perform praises and so forth, before requesting them to depart. Then, one should meditate on emptiness with the mantra: Oṃ śūnyatā-jñāna-vajra-svabhāvātmako ’haṃ. Following that, one should meditate on the protection wheel together with the charnel grounds. There, one should visualize a red four-petalled lotus. In its center, one should look at a drop (bindu) together with the syllable Oṃ. From that, four drops are emanated into the four directions upon sun disks, from which the four goddesses are generated. The goddess of the eastern direction is blue in color and has four faces: blue, yellow, white, and green. She has four arms, holding a vajra, a khaṭvāṅga, a bell, and a skull-cup.

། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་ནི་སྐུ་མདོག་སེར་མོ། སེར་མོ་དང་། སྔོ་བ་དང་། དཀར་བ་དང་། ལྗང་གུའི་ཞལ་བཞི་པ་ཕྱག་བཞི་པ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་དང་། ཏྲི་ཤཱུ་ལ་བ་དན་དང་བཅས་པ་དང་། ཐོད་པ་དང་ཅེ་སྤྱང་བསྣམས་པའོ། ། ནུབ་ཀྱི་ལྷ་མོ་ནི་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ། དཀར་བ་དང་། སེར་བ་དང་། སྔོ་བ་དང་། ལྗང་གུའི་ཞལ་བཞི་པ་ཕྱག་བཞི་པ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་པདྨ་དང་མདའ་དང་། ཐོད་པ་དང་། གཞུ་བསྣམས་པའོ། ། བྱང་གི་ལྷ་མོ་ནི་སྐུ་མདོག་ལྗང་གུ། ལྗང་གུ་དང་། སེར་བ་དང་། དཀར་བ་དང་། སྔོན་པོའི་ཞལ་བཞི་པ་ཕྱག་བཞི་པ་སྟེ། རལ་གྲི་དང་། ཅང་ ཏེའུ་དང་། ཐོད་པ་དང་། ཞགས་པ་བསྣམས་པའོ། ། ལྷ་མོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤྱན་གསུམ་པ་མཆེ་བ་གཙིགས་པ། སྐྲ་ཁམ་པ་གྱེན་དུ་འབར་བ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་དང་ལྡན་པ། སྒེག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་པ། མི་མགོ་ལྔ་བཅུས་བརྒྱན་པ། ཉི་མ་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པས་བརྒྱན་པ་བསམ་ པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལྷ་མོ་བཞིའི་གླུས་བསྐུལ་བར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མཁའ་འགྲོ་ལ་སྐུ་མདོག་དམར་མོ། དམར་བ་དང་། སེར་བ་དང་། དཀར་བ་དང་། ལྗང་གུའི་ཞལ་བཞི་ཕྱག་བཞི་པ་སྟེ། མདའ་དང་ཐོད་པ་དང་། གཞུ་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་བསྣམས་པའོ། ། དེ་ནས་སྐྱེ་མཆེད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་ བརླབས་པ་ལ། སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྤྱན་དྲངས་ལ། བགེགས་བསྐྲད་ལ་མཆོད་པ་རྣམས་ཕུལ་ཏེ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཞེས་པས་དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དབྱེར་མེད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ས་བོན་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ལ།

The goddess of the southern direction is yellow in color, with four faces—yellow, blue, white, and green—and four arms. She holds a jewel, a trident with a banner, a skull-cup, and a jackal. The goddess of the western direction is white in color, with four faces—white, yellow, blue, and green—and four arms. She holds a variegated lotus, an arrow, a skull-cup, and a bow. The goddess of the northern direction is green in color, with four faces—green, yellow, white, and blue—and four arms. She holds a sword, a hand-drum, a skull-cup, and a noose. All the goddesses have three eyes and bared fangs, with tawny hair blazing upward. They are adorned with the five mudrās, possess the expressions of the graceful and so forth, and are decorated with fifty human heads. They are to be visualized as seated in the half-lotus posture upon sun disks. Then, one should invoke them with the songs of the four goddesses. The Buddha-Ḍākinī is red in color, with four faces—red, yellow, white, and green—and four arms. She holds an arrow, a skull-cup, a bow, and a khaṭvāṅga. Then, having blessed the sense bases and blessed the body, speech, and mind, one should invite the wisdom wheel with light rays from the seed syllable at the heart. Having expelled the obstructors and presented the offerings, one should summon, enter, bind, and subjugate them with "jaḥ hūṃ baṃ hoḥ," making them inseparable. Then, one should invite the Tathāgatas with the seed syllables.

མཆོད་དེ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་དབང་བསྐུར་ཏེ། རང་གི་རིགས་ཀྱི་བདག་པོ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་ པ་དང་བདུད་རྩི་མྱང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གནས་བཞིར་འཁོར་ལོ་བཞི་བསྒོམ་པ་དང་། དེ་ལ་ཡི་གེ་རྣམས་དགོད་པ་དང་། གཏུམ་མོ་སྦར་བ་དང་། རང་གི་འཁོར་ལོ་བསྲེག་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཁོར་ལོ་བཞི་བཞུ་བཏུལ་བྱ་བ་དང་། རང་གི་གནས་བཞིར་བདེ་བ་འཕོ་བ་ལ་ སོགས་པ་བྱའོ། ། དེ་ནས་བཟླས་པ་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བུདྡྷ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཨཱཿཧྲཱིཿཧཱུཾ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ལ་མཆོད་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུ་བ་བྱ་ལ། སྤྱོད་ལམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བྱའོ། ། བཟའ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ས་བོན་ལྔས་སྦྱང་བ་ དང་། ཁྲུས་བྱེད་ན་ལྷ་དབང་བསྐུར་ལྟར་བྱའོ། ། ཉི་མ་ཕྱེད་དང་དགོངས་ཀའི་དུས་སུ་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལངས་ནས་སྤྱོད་ལམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བྱའོ། ། ནམ་ཕྱེད་ཀྱི་དུས་སུ་ཡང་དག་པར་མཆོད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་དང་། དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་གི་ས་བོན་ལ་བསྡུས་ཏེ། སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་མྱོས་པར་བྱས་ལ་མཉམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ཉིན་དང་མཚན་དུ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་མ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོའི་ སྒྲུབ་གཞུང་གི། སངས་རྒྱས་མཁའ་འགྲོའི་སྒྲུབ་ཐབས་འདི། །

Having made offerings and offered supplications, one should confer the empowerment and visualize the lord of one’s own family. One should visualize the Buddha-ḍākinī and the others in their proper order, such as Vairocana and the rest. Then, one should perform the offerings, the praises, and the tasting of the amṛta. Next, one should meditate on the four cakras at the four locations, arrange the syllables therein, ignite the inner heat (caṇḍālī), burn one’s own cakra, and perform the melting and refining of the Tathāgata cakras. One should then cause the bliss to transfer into one’s own four locations and so forth. Then, one should perform the recitation, such as: OṂ BUDDHA ḌĀKINĪ ĀḤ HRĪḤ HŪṂ, and so on. Then, one should make offerings to the deities of the maṇḍala and dissolve the maṇḍala. One should perform all the meditative absorptions (samādhi) for daily activities and so forth. All food should be purified with the five seed-syllables. When bathing, one should act as in the empowerment of the deities. At midday and in the evening, one should perform all the rituals such as the empowerment. Then, having arisen, one should perform all the meditative absorptions for daily activities and so forth. At midnight, one should perform the perfect offerings, request the wisdom deities to depart, and dissolve the samaya maṇḍala into one’s own seed-syllables. One should then become intoxicated in the bodhicitta of the inseparability of appearance and emptiness and rest in meditative equipoise. In this way, one should meditate day and night until the signs of accomplishment are closely attained. This is the sādhana of Buddha-ḍākinī from the practice manual of the Great Illusion (Mahāmāyā).

བདག་གིས་དད་པས་བྱས་པ་ལ། ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟོད་པར་མཛོད། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། ། བྱས་ལས་བསོད་ནམས་གང་སྐྱེས་ལས། ། བདག་དང་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་རྣམས། ། རྡོ་རྗེ་ འཛིན་གྱི་ས་ཐོབ་ཤོག། སངས་རྒྱས་མཁའ་འགྲོ་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ནག་པོ་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། །

May the learned be patient with what I have composed through faith. Through whatever merit has arisen from composing this Sādhana of the Great Illusion, may I and all sentient beings of the three realms attain the level of the Vajra Holder. This Sādhana of the Buddha-Ḍākinī, composed by the great master Kṛṣṇācārya, is complete.