A Mahāmāyā Sādhana, the Section on Liberation from Delusion

༄། ། མ་ཧཱ་མཱ་ཡཱའི་སྒྲུབ་ཐབས་རྨོངས་པ་སྒྲོལ་བའི་བརྟག་པ་བཞུགས། ༄༅༅། ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དང་པོར་སྔགས་ པས་སྒོ་དག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས། བདེ་བའི་སྟན་ལ་འདུག་སྟེ། རང་གི་སྙིང་གར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ། ས་བོན་ཧྲཱིཿཡིག་སྔོན་པོ་བལྟས་ཏེ། མདུན་དུ་རྡོ་རྗེའི་སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་མདོག་དང་། ཕྱག་དང་མཚོན་ཆར་ལྡན་པ་འོག་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་ པར་བསམས་ཏེ། མཆོད་པ་དང་སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། བསོད་ནམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོན་ལམ་གྱི་བར་དུ་བྱའོ། ། དེ་ནས་རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་ལ་མིང་གི་ཡི་གེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། ཧེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའོ། ། ཧ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པའོ། ། ཨེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། ། རུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྲ་བརྙན་དང་འདྲ་བའོ། ། ར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དགའ་བ་དང་། ཨུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་སྐྱེ་ཤི་དང་བྲལ་བའོ། ། ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་ན་ཡང་མི་གནས་པའོ། ། ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའོ། ། ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྒོའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱས་ནས། ཨོཾ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་ བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་འདི་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་པས་བགེགས་འཇིགས་པའི་རྡོ་རྗེ་ར་བ་ལ་སོགས་པ་བསམས་ལ།

The Sādhana of Mahāmāyā: The Analysis that Liberates the Ignorant Homage to the glorious Vajraḍākinī! First, the practitioner, having performed the purification of the doors and so forth, sits upon a comfortable seat. Visualizing a blue seed-syllable HRĪḤ in the center of a moon maṇḍala at one’s own heart, one should clearly imagine in front of oneself Vajrakaruṇābalā, possessing the colors, hands, and implements as they appear below. One should then perform the offerings, the confession of misdeeds, the rejoicing in merit, the taking of refuge, and so forth, up to the making of aspiration prayers. Then, one should meditate on the syllables of the name within one’s own body, speech, and mind. "HE" signifies that all phenomena are devoid of a cause. "HA" signifies that all phenomena are without increase or decrease. "E" signifies that all phenomena are completely liberated from conceptual construction. "RU" signifies that all phenomena are like echoes. "RA" signifies that all phenomena are joy. "U" signifies that all phenomena are free from birth and death. "KA" signifies that all phenomena do not abide anywhere. "KA" signifies that all phenomena are endowed with bliss. "A" signifies that all phenomena are the gateway of non-arising. Having meditated on emptiness by means of these, one should recite the mantra: OṂ ŚŪNYATĀ-JÑĀNA-VAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ. By reciting "HŪṂ," one should visualize the vajra fence and other protections that terrify obstructing spirits.

དེར་དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་ཀྱི་དབུས་སུ་པདྨ་དམར་པོ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་དེའི་ལྟེ་བ་ལ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་སྟེང་དུ་ས་བོན་ཧྲཱིཿཡིག་སྔོན་པོ་བལྟས་ ལ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལྷ་མོ་བཞིའི་རང་བཞིན་གྱི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྐུལ་བར་བྱ་སྟེ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་གླུ་དམ་པའི་སྲིད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ། ཀྱེ་མ་གཉེན་མཆོག་རྡོ་རྗེའི་འོད་ཀྱིས་པདྨ་ཁ་རབ་འབྱེད། ། ཨ་ལ་ལ་ལ་ལ་ཧོ་ བདེ་བ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་དགྱེས་པའི་གར་མཛོད་ཅིག། ཉི་མའི་འོད་ཀྱིས་པདྨ་ཁ་རབ་འབྱེད་པ་བཞིན། ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་དགྱེས་པའི་གར་མཛོད་ཅིག། ཅེས་པའི་གླུ་འདིས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསླང་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་མཐོང་ནས་ཧྲཱིཿལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་ རྗེའི་སྟོབས་མདོག་སྔོན་པོ་ཞལ་བཞི་པ། ཕྱག་བཞི་དང་ལྡན་པ། སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དཀར་པོ་དང་། ལྗང་གུའི་ཞལ་བཞི། ཕྱག་གཡས་ན་མདའ་དང་། ཀ་པཱ་ལ་འཛིན་པ། གཡོན་ན་གཞུ་དང་། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་འཛིན་པ། ཉི་མའི་གདན་ལ་བཞུགས་པ། སྤྱན་གསུམ་པ་མགོ་ རློན་པའི་ཕྲེང་བ་དང་ལྡན་པ། ཀ་པཱ་ལ་ལྔས་དབུ་བརྒྱན་པ། མིའི་རུས་པའི་རྒྱན་ཅན། མཆེ་བ་གཙིགས་པ་སྐྲ་ཁམ་པ་གྱེན་དུ་འགྲེང་བའོ། ། དཔྲལ་བར་ཙི་སེར་པོ། མིག་ལ་ཨོཾ་དཀར་པོ། རྣ་བ་ལ་ཨ་དམར་པོ། སྣ་ལ་ཁེ་དཀར་པོ། མགྲིན་པར་ཨཱཿ་དམར་པོ། སྙིང་གར་ རེ་དམར་པོ་སྟེ། འདི་ནི་གོ་ཆ་དྲུག་གོ། ། རང་དང་འདྲ་བའི་ཤེས་རབ་མ་ལ་འཁྱུད་པ་ནམ་མཁའ་ཐམས་ཅད་འོད་དང་ལྡན་པར་བྱེད་པ།

There, in the center of the eight charnel grounds, is a red eight-petaled lotus. At its hub is a sun maṇḍala, upon which one visualizes the blue seed-syllable HRĪḤ. Then, one should be exhorted by the melodic songs of the four goddesses, whose natures are loving-kindness, compassion, joy, and equanimity: "O supreme kinsman, with vajra light, open wide the lotus! Ala la la la ho! Perform the dance of great bliss and supreme delight! Just as the light of the sun opens the lotus, perform the dance of great bliss and supreme delight!" With this song, Vajrasattva is awakened. Seeing all phenomena as like an illusion, from the HRĪḤ arises Vajrakaruṇā, blue in color, with four faces and four arms. His four faces are blue, yellow, white, and green. In his right hands he holds an arrow and a kapāla; in his left, a bow and a khaṭvāṅga. He sits upon a sun seat, has three eyes, and wears a garland of fresh heads. His head is adorned with five kapālas, and he is decorated with ornaments of human bone. His fangs are bared, and his tawny hair stands erect. At his forehead is a yellow CI; at his eyes, a white OṂ; at his ears, a red A; at his nose, a white KHE; at his throat, a red ĀḤ; and at his heart, a red RE—these are the six armors. He embraces a consort who is like himself, filling the entire sky with light.

རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དབུ་ལ་བཞུགས་པ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ནོ། ། དེའི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ འདབ་མ་ལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་མདོག་སྔོན་པོ། སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དཀར་པོ་དང་། ལྗང་གུའི་ཞལ་བཞི། ཕྱག་བཞི་པ་གཡས་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། ཀ་པཱ་ལ་དང་། གཡོན་ན་དྲིལ་བུ་དང་། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་། སའི་ཁམས་དང་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་ ཀྱི་འདབ་མ་ལ་རིན་ཆེན་མཁའ་འགྲོ་མདོག་སེར་པོ། སེར་པོ་དང་། སྔོན་པོ་དང་། དཀར་པོ་དང་། ལྗང་གུའི་ཞལ་བཞི་དང་ལྡན་པ། ཕྱག་བཞི་པ་གཡས་ན་ཀ་པཱ་ལ་དང་། ཏྲི་ཤུ་ལ། གཡོན་ན་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱལ་མཚན་དང་། ཅེ་སྤྱང་དང་། ཆུའི་ཁམས་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། ། ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་འདབ་མ་ལ་པདྨ་མཁའ་འགྲོ་མ་ཁ་དོག་དམར་པོ། དམར་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། སྔོན་པོ་དང་། ལྗང་གུའི་ཞལ་བཞི་ཕྱག་བཞི་པ་གཡས་ན་མདའ་དང་། སྣ་ཚོགས་པདྨ། གཡོན་ན་གཞུ་དང་། ཀ་པཱ་ལ། མེའི་ཁམས་དང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། ། བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་འདབ་མ་ལ་སྣ་ཚོགས་མཁའ་འགྲོ་མ་ཁ་དོག་ལྗང་གུ། ལྗང་གུ་དང་། སེར་པོ་དང་། དཀར་པོ་དང་། སྔོན་པོའི་ཞལ་བཞི། ཕྱག་བཞི་གཡས་པ་ན་རལ་གྲི་དང་། རྡེའུ་ཆུང་། གཡོན་པ་ན་ཞགས་པ་དང་། ཀ་པཱ་ལ། རླུང་གི་ཁམས་དང་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། ། ལྷ་མོ་ཐམས་ཅད་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པ། ཀ་པཱ་ལ་ལྔས་དབུ་བརྒྱན་པ། མགོ་བོ་རློན་པའི་ཕྲེང་བ་ཅན། སྤྱན་གསུམ་པ་མཆེ་བ་གཙིགས་པ།

Vajradhara resides upon the crown, blessing the body, speech, and mind; he is the nature of the utterly pure dharmadhātu. On the eastern petal is Vajraḍākinī, blue in color, with four faces—blue, yellow, white, and green—and four arms. In her right hands she holds a vajra and a kapāla; in her left hands she holds a bell and a khaṭvāṅga. She is the nature of the earth element and the mirror-like wisdom (ādarśajñāna). On the southern petal is Ratnaḍākinī, yellow in color, possessing four faces—yellow, blue, white, and green—and four arms. In her right hands she holds a kapāla and a trident (triśūla); in her left hands she holds a jeweled victory banner and a jackal. She is the nature of the water element and the wisdom of equality (samatājñāna). On the western petal is Padmaḍākinī, red in color, with four faces—red, yellow, blue, and green—and four arms. In her right hands she holds an arrow and a variegated lotus; in her left hands she holds a bow and a kapāla. She is the nature of the fire element and the wisdom of individual discernment (pratyavekṣaṇājñāna). On the northern petal is Viśvaḍākinī, green in color, with four faces—green, yellow, white, and blue—and four arms. In her right hands she holds a sword and a small drum; in her left hands she holds a noose and a kapāla. She is the nature of the wind element and the all-accomplishing wisdom (kṛtyānuṣṭhānajñāna). All these goddesses abide upon sun maṇḍalas. They are adorned with crowns of five kapālas and wear garlands of fresh heads. They have three eyes and bared fangs.

སྐྲ་ཁམ་པ་གྱེན་དུ་འབར་བ་འོད་ཀྱི་ཕྲེང་བ་འཕྲོ་བའོ། ། དེ་ལྟར་ལྷ་མོ་བཞི་དང་མཉམ་པར་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད། རྡོ་རྗེ་སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་བསྒོམ་པར་བྱས་ནས་མགོ་བོ་དང་སྙིང་ག་དང་། ལྟེ་བ་དང་གསང་བར། རླུང་དང་། ས་དང་། ཆུ་དང་། མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་མན་ངག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱས་ཏེ་མ་ནིང་གི་བཟླས་པ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ བཟླས་སོ། ། ངན་ན་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་ཨཱཿཧྲཱིཿཧཱུཾ། འདི་ནི་གཙོ་བོའི་སྔགས་སོ། ། ཨོཾ་བུདྡྷ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཨཱཿཧྲཱིཿཧཱུཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཨཱཿཧྲཱིཿཧཱུཾ། ཨོཾ་རཏྣ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཨཱཿཧྲཱིཿཧཱུཾ། ཨོཾ་པདྨ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཨཱཿཧྲཱིཿཧཱུཾ། ཨོཾ་བི་ཤྭ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཨཱཿཧྲཱི་ཧཱུཾ། དངོས་དང་དངོས་མེད་མཉམ་པ་ཡིས། ། སྔགས་དབྱིབས་ཆོས་བདག་རྣལ་འབྱོར་པ། ། ཐ་མལ་རྣམ་རྟོག་ལས་གྲོལ་བས། ། འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་བྱ། ། རྨོངས་པ་སྒྲོལ་བའི་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཀུ་ཀུ་རི་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཨ་ནཱི་ལ་བཛྲ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་འགོས་ལྷས་ བཙས་ཀྱིས་རྒྱ་གར་གྱི་དཔེའི་ཕྱི་མོ་དང་གཏུགས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ། །

His hair is tawny and blazes upward, emitting garlands of light. Such is the characteristic of being in union with the four goddesses. Having meditated on the power of the vajra compassion, one should meditate on the maṇḍalas of wind, earth, water, and fire at the head, heart, navel, and secret place according to the oral instructions. Then, perform the neuter recitation: OṂ ĀḤ HŪṂ. If that is not sufficient, perform the mantra recitation: OṂ ĀḤ HRĪḤ HŪṂ. This is the mantra of the principal deity. OṂ BUDDHA ḌĀKINĪ ĀḤ HRĪḤ HŪṂ. OṂ VAJRA ḌĀKINĪ ĀḤ HRĪḤ HŪṂ. OṂ RATNA ḌĀKINĪ ĀḤ HRĪḤ HŪṂ. OṂ PADMA ḌĀKINĪ ĀḤ HRĪḤ HŪṂ. OṂ VIŚVA ḌĀKINĪ ĀḤ HRĪḤ HŪṂ. Through the equality of existence and non-existence, the yogi of mantra, form, and dharma, being liberated from ordinary conceptualization, should enjoy all desires. This concludes the Moha-vimocana-parīkṣā (The Examination for Liberating the Deluded), composed by the master Kukuripa. It was finalized by the Indian abbot Anilavajra and the Tibetan translator 'Gos Lhas btsas, having compared it with the original Indian manuscript.