A Yogāmbara Sādhana

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཡོ་ག་ཨམྦ་ར་ནོ་པི་ཀ། བོད་སྐད་དུ། རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའི་སྒྲུབ་ཐབས། ཤིན་ཏུ་དགའ་བའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་ འཚལ་ལོ། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་དྲ་བའི་གཙོ། ། རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའི་འགྲོ་མགོན་ལ། ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱིས་བདག་ཕྱག་འཚལ། ། རྟག་ཏུ་གུས་པས་བླ་མ་ལའང་། ། གདན་བཞིའི་རིམ་པ་གསུངས་པ་ཡི། ། བདེ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་བཏུས་ནས་སུ། ། སློབ་མས་སྔོན་དུ་ཞུས་ནས་ནི། ། དེ་ ཡི་བསྙེན་པ་བདག་གིས་བཤད། ། དེ་ནས་གདན་བཞི་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པས་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པ་དང་། བླ་མ་ལ་གུས་པ་དང་། ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་། སྦྱོར་བའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པའི་སྒྲུབ་པ་པོས། ལྷ་ཁང་ཀུན་དགའ་ར་བ་ལ་སོགས་པ་གནས་ཡིད་དགའ་བའི་ཕྱོགས་སུ་ཤིན་ ཏུ་འཇམ་པའི་སྟན་ལ་འདུག་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་བཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའི་བསྙེན་པ་བྱའོ། ། དེ་ལ་དང་པོར་རེ་ཞིག་ཉི་མའི་ལག་མཐིལ་ལ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་དམར་པོ་བསམས་ནས། དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལག་པའི་སོར་མོ་ལ་རིམ་པས་སུཾ་ཀྵུཾ་ཡུཾ་ཧཱུཾ་ ཨ་ས་བོན་ལས་བསྐྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་ཟླ་བའི་ལག་མཐིལ་ལ་ཡི་གེ་སོཾ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་ལ་སྨྼྻུཾ། ཧྨྼྻུཾ། ཡྨྼྻུཾ། ཀྵྨྼྻུཾ། སོཾ་ས་བོན་དེ་དག་གིས་སྤྲུལ་པའི་གི་ཝང་ལ་སོགས་པའི་ལག་པའི་སོར་མོ་པདྨར་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་དག་ནི་ལག་པ་རྣམ་ པར་དག་པའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་མགྲིན་པ་ལ་ཡི་གེ་ཧྲཱིཿལས་བསྐྱེད་པའི་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་ལྕེའི་འདབ་མ་ལ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གིས་རྡོ་རྗེ།

In the language of India: Yogāmbaram-nopika. In the language of Tibet: rNal ’byor nam mkha’i sgrub thabs (The Sādhana of the Yogin of Space). Homage to the Vajra of Supreme Joy! To the Lord of the Net of Yoginīs, the Protector of the Yoginīs of Space, I prostrate with all things. With constant devotion, I also prostrate to the Guru. Having extracted the sādhana of bliss as taught in the sequence of the Catuḥpīṭha, and having been previously requested by a disciple, I shall now explain its approach practice (sevā). Then, a practitioner who has received empowerment according to the sequence of the Catuḥpīṭha Tantra, who possesses devotion to the Guru, faith in the profound Dharma, and is adorned with the ornaments of application, should sit on a very soft seat in a delightful location such as a temple or a pleasure grove. There, in the center of the maṇḍala circle, one should perform the approach practice of the Yogin of Space. Regarding that, first, one should visualize a red syllable A on the palm of the right hand. Then, on the fingers of the hand, starting with the thumb, one should meditate on five-pronged vajras generated from the seed syllables SUṂ, KṢUṂ, YUṂ, HŪṂ, and A. Likewise, on the palm of the left hand, from the syllable SOṂ, one should meditate on a moon disc, and upon it, the syllables SṂṂ, HṂṂ, YṂṂ, KṢṂṂ, and SOṂ. From those seed syllables, one should meditate on the fingers of the hand as lotuses, appearing as if made of bezoar and so forth. This is the ritual for the purification of the hands. Then, from the syllable HRĪḤ at the throat, an eight-petaled lotus is generated. Upon the petal of the tongue, from the syllable HŪṂ, a vajra is generated.

དེའི་བུམ་པ་ལ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་བསྐྱེད་ཅིང་བསྒོམས་ཏེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཛིཧྭ་སཾ་བརྟ་ནི་ཧཱུཾ་ཕཊ། སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། ། དེ་དག་ནི་ལྕེ་ རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་ཉི་མའི་ལག་པ་ལ་དཀར་པོ་དང་ཡེ་ཤེས་སྦྱར་ནས་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལ་བཀོད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བྱའོ། ། སྤྱི་བོ་མིག་གཉིས་རྣ་བ་གཉིས་སྣ་ལྕེ་མགྲིན་པ་དཔུང་པ་གཉིས་སྙིང་ག་ལྟེ་བ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱ་ཡ་ཧོ། ཨོཾ་བཛྲ་ཝཱ་ཀ་ཨཱཿ། ཨོཾ་བཛྲ་ཙིཏྟ་ཧཱུཾ་ཡན་ལག་ བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་བའི་ཆོ་གའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་དུང་ཕོར་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་ཡོན་གྱི་སྣོད་ལ། ཨོཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་ཨརྒྷཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་དེ་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཅས་པས་བདུན་གསུམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་མངོན་པར་བསྔགས་ལ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཅིངས་པ་ལས་ དྲི་མ་གསུམ་དང་དུད་པ་བསྒྲེང་བའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་བཅིངས་ཏེ་དཀར་པོ་དང་ཡེ་ཤེས་སྦྱར་ནས་པདྨ་དང་དུང་དང་དུད་པ་བསྒྲེང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱག་རྒྱ་དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་པྲ་བ་ར་སཏྐཱ་ར་པྲ་ཏཱིཙྪ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་དེས་མཆོད་པའི་ཞལ་བསིལ་གྱི་ སྣོད་ལ་སྔགས་བཏབ་ནས་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ཞལ་བསིལ་གྱི་སྣོད་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཆོ་གའོ། ། ཡང་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་སྣོད་རྣམས་ལ་སེང་གེ་མའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་ཡོངས་སུ་བཏབ་སྟེ་གཞག་པར་བྱའོ། ། ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ཏེ་དཀར་པོ་དང་གི་ཝང་ ལྕགས་ཀྱུའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ལ། ཨོཾ་སྨྼྻུཾ་སྭཱ་ཧཱ། དེའི་ཆུས་བསང་གཏོར་བྱའོ། ། སྔགས་ནི།

Upon its vase, generate and meditate upon the syllable HŪṂ. With the mantra OṂ VAJRA JIHVĀ SAMVARTANI HŪṂ PHAṬ, it is consecrated. These are the rituals for the purification of the tongue. Then, having joined the white [syllable] and wisdom upon the hand of the sun, one should establish the nature of the eight limbs. These are the crown, the two eyes, the two ears, the nose, the tongue, the throat, the two shoulders, the heart, and the navel. With the mantras OṂ VAJRA KĀYA HOḤ, OṂ VAJRA VĀKA ĀḤ, and OṂ VAJRA CITTA HŪṂ, the limbs are consecrated. This is the ritual for the consecration of the limbs. Following that, upon the vessel for the offering water, such as a conch bowl, one should recite the mantra OṂ PRATĪCCHA ARGHAṂ HŪṂ SVĀHĀ twenty-one times—three sets of seven—along with the mudrā. The mudrā for this is the vajra-binding gesture with the three fingers and the smoke-finger raised. Likewise, having formed the vajra-fist and joined the white [syllable] and wisdom, one should consecrate with that mudrā in the manner of raising the lotus, the conch, and the smoke-finger. With the mantra OṂ PRĀVARA-SATKĀRA PRATĪCCHA SVĀHĀ, the mantra is cast upon the vessel for the face-washing water and it should be set aside. This is the ritual for the consecration of the face-washing vessel. Furthermore, the vessels for the subsidiary offerings should be set aside after being thoroughly empowered with the Siṃhamukhī mantra and mudrā. Having formed the two fists and made the white [syllable] and the bezoar (gorocanā) in the manner of a hook, with the mantra OṂ HRĪḤ SVĀHĀ, one should perform the sprinkling with that water. The mantra is: [as above].

ཨོཾ་སརྦ་སཾ་ཤོ་དྷ་ནི་ཧཱུཾ་ཕཊ་དེ་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་མཆོད་པའི་སྔགས་ཡན་ལག་ལ་ཆུ་གཏོར་བའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་བདག་བསྲུང་བ་དང་བགེགས་བསྐྲད་པའི་དོན་དུ་ཕུར་བུ་གདབ་ པ་དང་དྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་བྱའོ། ། ཟླ་བ་ཉི་མ་ཕྱེད་ནས་སུ། ། ཡེ་ཤེས་རྣམ་ཤེས་སྦྲེལ་བར་བྱ། ། ངང་པའི་གཤོག་པའི་ཚུལ་བྱས་ཏེ། ། ཕྱིར་བཟློག་སྙིང་གར་གཞག་པར་བྱ། ། སྔགས་ནི་ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་དང་བཅས་པས་བདག་ལ་གོ་ཆས་བསྲུང་བར་བྱའོ། ། བདག་ལ་བསྲུང་བ་ བྱས་ནས་སུ། ། ཉི་ཟླ་བཅིང་བ་བྱས་ནས་སུ། ། དྲི་མ་གསུམ་དང་དུད་པ་བསྒྲེང་། ། ང་རོ་ཧཱུཾ་གི་ལྡན་བྱས་ནས། ། ཕྱག་རྒྱ་དེ་ལྟར་བཅིང་བར་བྱ། ། ཕྱག་རྒྱ་དེས་ནི་ཕྱོགས་བཅིངས་པ་དང་ཕུར་བུ་གདབ་པ་དང་དྲ་བ་དང་ར་བ་དང་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་བཅིངས་པ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་དམ་བཅིངས་ཏེ། ། དཀར་པོ་གི་ཝང་བསྒྲེང་ནས་སུ། ། ཀུན་ནས་དེ་ཉིད་ཁ་སྤྲད་ནས། ། དུད་པ་དྲི་མ་གསུམ་བསྒྲེངས་ནས། ། དེ་ནི་རྟག་ཏུ་དབང་བསྐུར་བྱའོ། ། སྤྱི་བོ་དང་། དཔྲལ་བ་དང་རྣ་བ་གཡས་ཀྱི་སྟེང་དང་ལྟག་ཁུང་དང་རྣ་བ་གཡོན་གྱི་སྟེང་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་ སྣང་མཛད་དང་། མི་བསྐྱོད་པ་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང་། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་རྣམས་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་དང་། སྔོན་པོ་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། ལྗང་གུ་རྣམས་ཕྱག་རྒྱ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་དང་། ས་གནོན་དང་། མཆོག་སྦྱིན་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ དང་། སྐྱབས་སྦྱིན་རྣམས་དང་ལྡན་པས་གནས་གོ་རིམ་བཞིན་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་ཞིང་མཛེས་པ་ན་བཟས་ཀླུབས་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །

OṂ SARVA-SAṂŚODHANI HŪṂ PHAṬ. This is the ritual for sprinkling water upon the limbs of the offering mantra, to be recited twenty-one times. Then, for the purpose of protecting oneself and expelling obstructing spirits (vighna), one should perform the sequence of driving in ritual daggers (kīla) and constructing the net and so forth. From the midpoint of the moon and the sun, one should join wisdom (jñāna) and consciousness (vijñāna). Adopting the manner of a swan’s wing, one should turn back and place [the hand] at the heart. With the mantra OṂ HŪṂ PHAṬ, one should protect oneself with armor. Having protected oneself and bound the sun and moon, one should raise the three stains and the smoke. Endowed with the roar of HŪṂ, one should bind the mudrā in that manner. With that mudrā, one should perform the sequence of binding the directions, driving in the daggers, and binding the net, the fence, and the Cakravāḍa mountain range. Having firmly bound the vajra-fists and raised the white and the bezoar (gavya-gorocanā), one should join them together from all sides. Having raised the smoke and the three stains, one should always perform the empowerment. At the crown of the head, the forehead, above the right ear, the nape of the neck, and above the left ear, one should visualize Vairocana, Akṣobhya, Ratnasambhava, Amitābha, and Amoghasiddhi. They are white, blue, yellow, red, and green in color, respectively, and possess the mudrās of supreme awakening, earth-touching, supreme generosity, meditative absorption (samādhi), and granting refuge. Adorned with all ornaments and beautifully arrayed in garments, they should be visualized abiding in their respective positions.

སྔགས་ནི་ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཨ་སྭཱ་ཧཱ། དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་དམ་བཅིངས་ཏེ། དཀར་པོ་གི་ཝང་བསྒྲེང་ནས་སུ། ། གཉིས་ཀ་ བཟློག་ནས་རྩེ་སྦྱར་སྤྲད། ། རྒྱབ་དང་སྙིང་གའི་གོ་ཆ་བསྲུང་། སྔགས་ནི་ཨོཾ་ཊུཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། སྔགས་དེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བཅིང་བ་དང་ལན་གསུམ་དུ་བཅིང་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཏུ་ཥྱ་ཧོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་དེས་ཐལ་མོ་ལན་གསུམ་དུ་བརྡབས་ནས་དགའ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནི་བདག་བསྲུང་བའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ནས་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་དུ་འདུག་སྟེ་མིག་སྣ་རྩེ་ལ་བཞག་ནས་དང་པོ་ལ་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ལྷའི་སྐུས་བརྒྱན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དམིགས་ནས་དྲི་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པར་ བྱའོ། ། དེ་ལ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་འདི་ཡིན་ཏེ། ཉི་མའི་ལག་པ་ཕྱེ་ནས་སུ། ། དུད་པ་དྲི་མ་གསུམ་བསྒྲེང་སྟེ། ། ཨོཾ་ཨརྒྷཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་ཨརྒྷཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཉི་མའི་ལག་པ་བརྐྱང་ནས་སུ། ། དཀར་པོ་ཡེ་ཤེས་སྦྱར་བར་བྱ། ། སྔགས་ལ་ཨོཾ་པྲ་ཝ་ར་སཏྐཱ་ར་པྲ་ཏཱི་ཙྪ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་དཀྱིལ་ འཁོར་བསམ་བྱས་ཏེ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མེ་ཏོག་དང་སྤོས་དང་མར་མེ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། ཡང་ན་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་དྲི་ཞིམ་པ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། ཉི་མའི་ལག་པ་བརྐྱང་བསྒྲེང་ནས། ། དྲི་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་དང་པོར་སྦྱར། ཨོཾ་ ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། དྲིའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དཀར་པོ་ཡེ་ཤེས་ལེགས་སྦྱར་བ། ། མེ་ཏོག་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པར་བསྒོམ།

The mantra is: OṂ HŪṂ A SVĀHĀ. This is the ritual for conferring empowerment. Having firmly bound the vajra-fists, raise the white gavya (bezoar); then, turning both [hands] back-to-back, join the tips. This protects the armor of the back and the heart. The mantra is: OṂ ṬŪṂ HŪṂ SVĀHĀ. OṂ HŪṂ SVĀHĀ. One should bind [the armor] in sequence with those mantras, binding it three times. Then, with the mantra OṂ VAJRA TUṢYA HO, clap the palms three times to express joy. This is the ritual for self-protection. Next, having formed the absorption mudrā and sitting in the bodhisattva posture, place the eyes upon the tip of the nose. First, visualize the maṇḍala adorned with the forms of the deities possessing the characteristics that appear below, and make offerings with incense and so forth. The mantra and mudrā for this are as follows: Open the solar hand and raise the three [fingers] of smoke and scent. OṂ ARGHAṂ PRATĪCCHA ARGHAṂ HŪṂ SVĀHĀ. Extending the solar hand, join the white wisdom [finger]. The mantra is: OṂ PRĀVARA-SATKĀRA PRATĪCCHA HŪṂ SVĀHĀ. Having visualized the maṇḍala as it arises, one should offer flowers, incense, and lamps in their proper order. Alternatively, one should make offerings with fragrant scents and so forth using the mantras and mudrās. Thus, the mantras and mudrās should be applied. Extending and raising the solar hand, first apply the mudrā of scent. OṂ HŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of scent. Properly joining the white wisdom [finger], visualize the mudrā of flowers.

ཨོཾ་སུཾ་སྭཱ་ཧཱ། མེ་ཏོག་གི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དུང་དང་པདྨ་བཀུག་ནས་སུ། ། སྤོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་རབ་ཏུ་སྦྱར། ། ཨོཾ་ཨཱ་སྭཱ་ཧཱ། སྤོས་ཀྱི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ཉི་མ་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་ལ། ། མཐེ་བོང་གྱེན་དུ་བསྒྲེང་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཀྵུཾ་སྭཱ་ཧཱ། མར་མེའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཉི་མའི་ལག་པ་ཕྱེ་ནས་སུ། ། དབུས་ཀྱི་སོར་མོ་བསྒྲེང་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཨི་སྭཱ་ཧཱ། ལྷ་བཤོས་ཀྱི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་ལས་མཐེ་བོང་བསྐྱོད་ཅིང་། ཨོཾ་གྷུ་ སྭཱ་ཧཱ། གཏོར་མའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དེ་ནས་སྙིང་གར་ཐལ་མོ་བཞག་སྟེ། པདྨ་བསྐོར་ཞིང་བསྐོར་བས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྔགས་ནི་ཨོཾ་ན་མཿཏེ་ཧཱུཾ། ན་མ་མེ་ཧཱུཾ། ན་མོ་ན་མཿཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཡང་ཕྱག་འཚལ་བ་གསུམ་པའི་སྔགས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། པཉྩ་ཌཱ་ ཀི་ནི་པཱུ་ཛོ་པསྠཱ་ན་ཡ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། ཨོཾ་ཨཱ་ཙརྱ་པུ་ཛ་ཨུ་པསྠཱ་ན་ཡ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། ཨོཾ་ས་ཀ་ལ་སཏྭ་པ་རི་ཏྲ་ནཱ་ཡཱ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ས་མ་ཡ་ཧོཿ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ ལ་སོགས་པ་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ། ། རྟག་པར་བདག་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་ཡང་། ། སྦྱོར་བ་གསང་བ་མཁའ་འགྲོ་དང་། ། དཔའ་བོ་དཔའ་མོ་དབང་ལྷ་མོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགའ་ཆེན་དང་། ། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་ སློབ་དཔོན་ལ། ། རྟག་ཏུ་སྐྱབས་སུ་བདག་མཆིའོ། ། བདག་ལ་དགོངས་ཤིག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། རྣམ་སྣང་མི་བསྐྱོད་རིན་ཆེན་མཆོག།

OṂ SUṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā for the flowers. Having drawn in the conch and the lotus, apply them to the mudrā of incense. OṂ ĀḤ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā for the incense. With the Āditya-vajra fist, raise the thumb upward. OṂ KṢUṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā for the lamp. Having opened the Āditya hand, raise the middle finger. OṂ I SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā for the food offering. From that same mudrā, move the thumb: OṂ GHŪ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā for the torma. Then, placing the palms together at the heart and circling the lotus, prostrate to the five maṇḍalas. The mantra is: OṂ NAMASTE HŪṂ | NAMAME HŪṂ | NAMO NAMO HŪṂ SVĀHĀ. Furthermore, the mantra for the third prostration is as follows: PAÑCAḌĀKINĪPŪJOPASTHĀNĀYĀTMĀNAṂ NIRYĀTAYĀMI | OṂ ĀCĀRYAPŪJOPASTHĀNĀYĀTMĀNAṂ NIRYĀTAYĀMI | OṂ SARVASATTVAPARITRĀṆĀYĀTMĀNAṂ NIRYĀTAYĀMI | SAMAYASTVAṂ | SAMAYO HOḤ. Recite this three times. Then, perform the taking of refuge in the Three Jewels and so forth: In the Buddha, Dharma, and Saṅgha, I always take refuge. In all the three vehicles, The secret application, the ḍākinīs, The heroes, heroines, and powerful goddesses, The bodhisattvas of great joy, And especially in the ācārya, I always take refuge. Think of me, all of you! Vairocana, Akṣobhya, Ratnasambhava,

སྣང་མཐའ་ཡས་དང་དོན་ཡོད་སོགས། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན། ། ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་དག། དུས་འདི་ཉེ་བར་ བཟུང་ནས་སུ། ། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་བར། ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། མཆོག་ཏུ་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བགྱི། ། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་ཡིས། ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་ངེས་བྱས་བཞིན། ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་གསུམ་བསླབ་པ་དང་། ། དགེ་བའི་ཆོས་ནི་སྡུད་པ་ དང་། ། སེམས་ཅན་དོན་བྱའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་། ། སོ་སོར་བདག་གིས་བརྟན་པོར་བཟུང་། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང་། ། བླ་མེད་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་མཆོག། སྡོམ་པ་སངས་རྒྱས་འབྱོར་བསྐྱེད་པ། ། དང་པོ་དེ་རིང་གཟུང་བར་བགྱི། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་། ། སོ་སོར་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བཟུང་། ། རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོའི་རིགས་མཆོག་ལ། ། སློབ་དཔོན་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། དམ་ཚིག་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ། ། རིན་ཆེན་འབྱུང་བའི་རིགས་མཆོག་ལ། ། ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་ལན་དྲུག་ཏུ། ། སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་སྦྱིན་པར་བགྱི། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་ཡི། ། པདྨ་ཆེན་པོའི་རིགས་དག་ལ། ། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ཐེག་པ་གསུམ། ། དམ་ཆོས་སོ་སོར་གཟུང་བར་བགྱི། ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ། ། ཅི་ལྟར་ནུས་པ་མཆོད་པའི་ལས། ། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སོ་སོར་བཟུང་། ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། མཆོག་ཏུ་བསྐྱེད་པ་བྱས་ནས་སུ། ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དོན་བྱེད་ཕྱིར། ། སྡོམ་པ་མ་ལུས་གཟུང་བར་བགྱི། ། མ་བསྒྲལ་བ་རྣམས་བདག་གིས་བསྒྲལ། ། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་བདག་གིས་དགྲོལ། །

Amitābha, Amoghasiddhi, and all the other buddhas and bodhisattvas: from this moment until I attain the heart of awakening, I shall generate the unsurpassed, supreme bodhicitta. Just as the Protectors of the three times resolved upon awakening, I shall firmly uphold the three types of discipline: the discipline of training, the discipline of gathering virtuous dharmas, and the discipline of acting for the benefit of sentient beings. Today, I shall first take up the vow that generates the wealth of the buddhas—the supreme Three Jewels of the Buddha, Dharma, and Saṅgha. Likewise, I shall uphold the vajra, bell, and mudrā according to their suchness. In the supreme family of the Great Vajra, I shall uphold the master himself. In the delightful samaya of the supreme family of Ratnasambhava, I shall practice the four types of generosity six times every day. In the pure family of the Great Lotus, which gives rise to great awakening, I shall uphold the sublime Dharma of the three vehicles: outer, inner, and secret. In the great supreme family of Action, I shall uphold all the vows and the activities of offering according to my ability. Having generated the unsurpassed, supreme bodhicitta, I shall uphold every vow without exception in order to benefit all sentient beings. Those who have not crossed over, I shall cross over; those who are not liberated, I shall liberate.

དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་དབུགས་དབྱུང་སྟེ། ། མྱ་ངན་འདས་ལ་དགོད་པར་བགྱི། ། ཞེས་ པའོ། ། དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན་པས་གནས་ཏེ་སྣའི་རྩེ་ལ་མིག་བཞག་ནས། རང་གི་སྙིང་གའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་དང་ལྡན་པའི་ཡི་གེ་ཀྵུཾ་རང་གི་ལུས་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་བསྲེགས་ནས་བདག་གི་ས་བོན་ཙམ་ལུས་ལ་མི་སྣང་བར་བྱེད་པར་བསྒོམ་མོ། ། ཨོཾ་ སྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱ་སྭ་བྷཱ་བ་བི་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་བཟླས་ཏེ་ཆོས་བདག་མེད་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱུ་མཐུན་པར་གྱུར་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་བཞིས་དབྱངས་ཀྱིས་ བསྐུལ་བར་བྱེད་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། ཛ་ཛ་ཛ་ཛ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དངོས་གྲུབ་བཞུགས་པའི་བདག་པོ་ཁྱོད། ། ཧ་ཧ་ཧ་ཧ་ཧཱུཾ་ཡིག་མགོན་པོ་དམ་ཚིག་བདག་པོ་བདག་ཕྱག་འཚལ། ། བ་བ་བ་བ་རྡོ་རྗེ་སྒྲོག་གི་གསང་བ་ལས་བྱུང་སྐུ་འཛིན་པ། ཨ་ཨ་ཨ་ཨ་ཧོ་མགུ་བའི་རྡོ་རྗེ་ཨཱ་ལི་ གཅིག་ཏུ་ཐིམ་པར་ཧཱུཾ། དེ་ནས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚུལ་དུ་བསྒོམས་ཏེ་ཛྙཱ་ན་ཨ་ཧཾ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཡང་དེའི་སྟེང་དུ་སྒྲ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གང་ལ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམས་ནས་དེའི་དབུས་སུ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་དེ་ནས་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ། ། རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བ་ལ་ས་བོན་ གྱིས་བརྒྱན་པར་བསམས་ཏེ་དམ་པའི་སྔགས་བརྗོད་ནས་ང་རྒྱལ་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱ་བཛྲ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ།

"Those who have not found relief, I shall bring to relief; I shall establish them in nirvāṇa." Thus it is said. Then, abiding in the mudrā of meditative absorption, one should fix the gaze upon the tip of the nose and meditate that the syllable KṢŪṂ, accompanied by a garland of light rays from one’s own heart, incinerates one’s own body and all the world systems, so that nothing but one’s own seed-syllable remains, becoming invisible. Reciting the mantra: OṂ SVABHĀVA ŚUDDHAḤ SARVA DHARMĀḤ SVABHĀVA VIŚUDDHO ’HAṂ, one should consecrate all phenomena as being without self. Then, in order to generate the saṃbhogakāya, which is the concordant cause of the dharmakāya, one should meditate that the four goddesses, Vajraḍākinī and the others, exhort one with melodic song: JA JA JA JA! Lord who abides in the accomplishment of Vajrasattva! HA HA HA HA HŪṂ! Protector, Lord of Samaya, to you I prostrate! VA VA VA VA! You who hold the body arisen from the secret Vajra-noose! A A A A HO! Vajra of delight, HŪṂ, absorbed into the single ĀLI! Then, having meditated in the manner of a moon maṇḍala, one should recite: JÑĀNA AHAṂ. Furthermore, having meditated on a moon maṇḍala complete with the vowels and so forth, in its center is the syllable HŪṂ. From that HŪṂ comes a vajra; at the hub of the vajra, one should visualize the seed-syllable as an ornament. Reciting the sublime mantra, one should cultivate the divine pride: OṂ VAJRA ŚUDDHAḤ SARVA DHARMĀ VAJRA ŚUDDHO ’HAṂ.

དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་བྱུང་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་ནས་སླར་ཡང་དེ་ ཉིད་ལ་ཞུགས་ཏེ་སྔགས་ཀྱིས་ང་རྒྱལ་བྱའོ། ། ཨོཾ་བརྡྷ་ན་མོ་ཡ་ཧ་ཧོ། ཞེས་བྱའོ། ། དེ་ནས་མཚན་ཀུན་ཡོངས་རྫོགས་པ། ། སེམས་ཅན་དོན་གཅིག་དམ་པར་བྱེད། ། ཞལ་གསུམ་དེ་ཉིད་ཕྱག་དྲུག་པ། ། དབྱར་གྱི་སྤྲིན་དང་འདྲ་བའི་འོད། ། སྤྱན་གསུམ་བཞད་དང་ཁྲོ་བ་དང་། ། ལྡེམ་བག་ ཚུལ་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས། ། ཐོད་པའི་དབུ་རྒྱན་འཇིགས་བྱེད་པ། ། རྒྱལ་བའི་འོད་ཟེར་སྤྲོས་པའི་སྐུ། ། ཤེས་རབ་ལུས་ཐོགས་ལྡན་པ་སྟེ། ། རྡོ་རྗེ་ནུ་མ་མདའ་དང་ནི། ། དྲིལ་བུ་སྣོད་དང་གཞུ་རྣམས་ཏེ། ། སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་ ནམ་མཁའི་བདག། མགོན་པོ་རྒྱས་པར་བསྒོམ་པར་བྱ། ། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའི་བདག་ཉིད་དུ་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་པའི་སྔགས་འདི་བརྗོད་དོ། ། ཨོཾ་སུ་བྷ་བོ་བཾ་ཨ་ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་གསལ་བར་བསམས་ཏེ། ཨོཾ་ཡོ་ག་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱ་ཡོ་ག་ཤུདྡྷོ྅་ཧཾ། ཡང་རྡོ་ རྗེ་གསོར་ནས་སྔགས་འདི་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཛྙཱ་ན་ཀཱ་ཡ་ཨ་ཧཾ། དེ་ནས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་སུ་ལྡན་པས་སྙིང་ག་དང་དཔྲལ་བ་དང་སྤྱི་བོར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། ཡེ་ཤེས་པདྨ་ཁ་སྦྱར་ཏེ། ། ས་ཡི་གདུགས་དང་རྣམ་ཤེས་སྦྱར། ། གཉིས་ཀ་ལུ་གུ་རྒྱུད་བཅིངས་ ཏེ། ། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གྱེན་དུ་བསྒྲེང་། ། དུད་པ་དྲི་མ་གསུམ་སྤྲད་དེ། ། རྩེ་ལྔ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཞེས་སོ། །

Then, from the radiation of vajra light rays, the bodies of all the tathāgatas emerge. Having performed the benefit of sentient beings in all world systems, they re-enter that very [source], and one should cultivate the divine pride through the mantra: Oṃ baddhānamo ya ha ho. Then, with all the marks complete, acting as the supreme singular purpose for sentient beings, with three faces and six arms, his light is like a summer cloud. With three eyes, smiling and wrathful, possessing a graceful and majestic bearing, he sits in the bodhisattva posture. Wearing a crown of skulls that strikes fear, his body radiates the light of the Victors. Possessing the body of wisdom, he holds a vajra at his breast, an arrow, a bell, a vessel, and a bow. One should meditate extensively on the Protector, the Lord of Space, the Buddha-yogin. Then, to generate the divine pride of the identity of the Lord of Space, the yogin recites this mantra: Oṃ subhavo baṃ a a ā aṃ hūṃ svāhā. Then, visualizing clearly as the Mahāmudrā, one recites: Oṃ yogaśuddhaḥ sarvadharmā yogaśuddho ’haṃ. Again, brandishing the vajra, one should recollect this mantra: Oṃ jñānakāya ahaṃ. Then, endowed with the samaya-mudrā and mantra, one should perform the blessing of the heart, the forehead, and the crown. Joining the wisdom lotus, the earth parasol, and consciousness, both are bound in a chain, and the remaining [fingers] are raised upward. Joining the smoke and the three stains, it is called the five-pronged vajra-holder.

ཨོཾ་སརྦ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ས་ཡ་མ་ཏྲཾ་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ། ཞེས་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་བསམས་ནས་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། སྦྱོར་བ་དང་པོ་ཞེས་བྱ་ བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། ། དེ་ནས་ཡུཾ་ཀྵུཾ་སུཾ་ཧཱུཾ་རྣམས་ཀྱིས་རླུང་དང་མེ་དང་ཆུ་དང་ས་རྣམས་ཟླ་བ་ཕྱེད་པ། གྲུ་གསུམ་པ། ཟླུམ་པོ། གྲུ་བཞི་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་རིམ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ། ། དེའི་དབུས་སུ་ཧཱུཾ་སུཾ་ཧཱུཾ་གིས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་དངོས་པོའི་རི་རབ་ཆེན་པོ་བསྒོམས་ཏེ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བའི་ སྔགས་ཀྱིས་ལག་པ་ཁ་སྦུབ་སྟེ་རྡོ་རྗེའི་དངོས་པོའི་ས་གཞིར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་སྟེ། རི་རབ་རྩེ་མོར་སྔགས་དེ་ཁོ་ནས་རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་ན་གྲུ་བཞི་དང་སྒོ་བཞི་དང་ཏྭ་ར་ན་བཞིས་བརྒྱན་པ་སྟེ་དྲ་བ་དང་དྲ་ཕྱེད་དུ་བརྒྱན་པའོ། ། དྲིལ་བུ་དང་དྲ་བས་ཀླུབས་པའི་སུམ་རིམ་ལ་སེང་གེ་དང་རྨ་བྱ་དང་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་ཆུ་སྲིན་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་སྒོ་བཞི་བརྒྱན་ཏེ་གྲྭ་དང་མཚམས་ན་ཟླ་བ་རྡོ་རྗེས་བརྒྱན་པའོ། ། དེའི་ནང་ན་དབུས་ན་སེང་གེ། ཤར་ཕྱོགས་སུ་གླང་པོ་ཆེའི་གདན། བྱང་ཕྱོགས་སུ་རྨ་ བྱའི་གདན། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་བྱ་ཁྱུང་གི་གདན། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ཀིང་ཀ་ར། དབང་ལྡན་གྱི་མཚམས་སུ་སེང་གེ། མེའི་མཚམས་སུ་རྡོ་རྗེའི་གདན། བདེན་བྲལ་གྱི་མཚམས་སུ་མ་ཧེ། རླུང་གི་མཚམས་སུ་སྤྱང་ཀི་རྣམས་ཀྱི་གདན་ཏེ། དེ་ལྟར་རེ་མིག་དགུའི་གདན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་ བྱའོ། །

One should recite the mantra: Oṃ sarvaya hūṃ hūṃ sayamatraṃ adhiṣṭha. Then, having emanated the maṇḍala and visualized it performing the welfare of sentient beings, one should bring it to completion. This is the absorption known as the "Initial Application." Then, with the syllables yūṃ kṣūṃ sūṃ hūṃ, one should meditate on the maṇḍalas of wind, fire, water, and earth in their proper sequence as a half-moon, a triangle, a circle, and a square. In the center of that, with hūṃ sūṃ hūṃ, one meditates on the great Mount Meru, the substance of the seven precious substances. With the mantra Oṃ hūṃ svāhā, one should turn the hands palm-down and bless the ground as the substance of a vajra. On the summit of Mount Meru, by that very mantra, one meditates on the maṇḍala of the Yogin of Space: a celestial palace made of the seven precious substances, square with four doors, adorned with four tāraṇa arches, and decorated with lattices and half-lattices. On the three-tiered structure draped with bells and lattices, the four doors are adorned with victory banners featuring lions, peacocks, royal swans, and makaras. At the corners and intermediate points, the palace is adorned with vajras and moons. Within that, in the center is a lion throne; in the east, an elephant throne; in the north, a peacock throne; in the west, a garuḍa throne; in the south, a kiṅkara throne; in the northeast, a lion; in the southeast, a vajra throne; in the southwest, a buffalo; and in the northwest, a wolf throne. In this way, the nine-square seats should be blessed.

སྒོ་བཞི་ལ་རོའི་གདན་ནོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། ཡང་དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་འཁོར་ལོ་ཟླུམ་པོ་དེ་ལ་ལྷ་ཀུན་གྱི་གནས། པདྨའི་སྟེང་ན་ཟླ་བའི་གདན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྣམ་བུ་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ པདྨའི་སྟེང་གི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གདན་ལ་འཇིགས་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དམིགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ནམ་མཁའ་ལས་བབས་ཏེ། སེང་གེའི་གདན་ལ་གནས་ནས་གོང་མ་བཞིན་དུ་སྔགས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ མཁའ་འགྲོ་མ་སུཾ་ཞེས་བྱ་བའི་སྙིང་པོས་ཕྱུང་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ནས་བསྡུ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སླར་བསྡུས་ཏེ། མདུན་དུ་གླང་པོ་ཆེའི་གདན་ལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་ འགྲོ་མ་བསམས་ཏེ། སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཕྱག་གཉིས་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་རྣལ་འབྱོར་མའི་ལྷུང་བཟེད་འཛིན་པ། སྤྱན་གསུམ་པ་སྐྲ་སིལ་བུར་བཏང་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དབུ་ལ་བརྒྱན་པ། གླང་པོ་ཆེའི་པགས་པས་སྨད་གཡོགས་ཤིང་ན་ར་ཙ་རྨས་སྟོད་གཡོགས་པ། ། གླང་པོ་ཆེའི་གདན་ ལ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རོལ་པའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་པ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མའི་བདག་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། སུཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཨ་ཧཾ། ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཀྵུཾ་ཞེས་བརྗོད་པས་དྲག་མོའི་མཁའ་འགྲོ་མ་སྤྲོས་ཏེ་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་མ་རིག་པའི་མུན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་ ཅན་དུ་བྱས་ཏེ།

At the four gates are the seats of corpses. The exterior of that should be consecrated with a vajra garland. Furthermore, on the outside of that is a circular wheel, which is the abode of all the deities; there, one should consecrate moon seats upon lotuses. On the terrace of the maṇḍala outside of that, in the same manner, one should visualize [the deities] upon moon maṇḍala seats on lotuses through the absorption of the Great Terrifier. Then, descending from the sky and remaining upon a lion throne, one should meditate on the Buddha Yogācāra-gaganā as before with the mantra. Then, having emanated Vajraḍākinī with the heart mantra Suṃ, and having gathered all sentient beings through the method of inclusion—applying the generation of the mind of awakening, taking refuge in the Three Jewels, and so forth, according to their respective fortunes—one should visualize Vajraḍākinī in front upon an elephant throne. She is white in color, with two hands holding a khaṭvāṅga and a yoginī’s alms bowl. She has three eyes, her hair is loose and flowing, and her head is adorned with a Buddha. She is draped in an elephant hide as a lower garment and a human skin as an upper garment. Seated in the playful cross-legged posture upon a sun maṇḍala on an elephant throne, one should meditate on the identity of Vajraḍākinī. One should recite: Suṃ vajraḍākinī ahaṃ. Likewise, by reciting Kṣuṃ, the fierce Ḍākinī is emanated, and the darkness of ignorance of all sentient beings is transformed into the eye of wisdom.

སླར་འདུས་དྲག་མོའི་མཁའ་འགྲོ་མ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་སྒྲ་སྒྲོགས་ནས་མཆེ་བ་གཙིགས་པ་སྐྲ་གྱེན་དུ་བསྒྲིལ་བ་དང་སངས་རྒྱས་ལྔས་དབུ་བརྒྱན་པ། རྨ་བྱའི་གདན་ལ་ཕྱེད་ཀྱི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། སྦྲུལ་གྱིས་བརྒྱན་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་ལྷུང་བཟེད་འཛིན་པ་མེའི་དཀྱིལ་ འཁོར་ལ་གནས་པ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་བཞིན་དུ་སྟོད་གཡོགས་དང་སྨད་གཡོགས་བསྣམས་པ། དྲག་མོའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྒོམས་ཏེ། ཀྵུཾ་གཽ་རཱི་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཨ་ཧཾ། ཞེས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཡུཾ་ཞེས་བརྗོད་པས་རོ་ལངས་མའི་མཁའ་འགྲོ་མ་ཀུན་སྤྲོས་ ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་བཀོད་ནས་སླར་ལོག་སྟེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་བྱ་ཁྱུང་གི་གདན་ལ་སོགས་པའི་འདུག་སྟངས་ཀྱིས་འདུག་པ་བྱི་རུ་དང་འདྲ་བའི་མདོག་གཞན་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་འདྲ་བར་རོ་ལངས་མའི་གཟུགས་བསམས་ཏེ་ཡུཾ་བེ་ཏཱ་ལཱི་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཨ་ཧཾ། ཞེས་ང་རྒྱལ་བྱའོ། ། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་པས་སྙིང་ག་ནས་སྤྲོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གདོལ་པ་མོའི་མཁའ་འགྲོ་མ་སྤྲོས་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་འདོད་དོན་ཡོངས་སུ་བསྐང་ནས་སླར་ལོག་སྟེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། གདོལ་པ་མོའི་གཟུགས་ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་པ་ལས་བསྐྱེད་པ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་སྟེ། སྐུ་ མདོག་ནག་མོ་དང་། སྐྲ་དམར་པོ་སིལ་བུར་འདུག་པ། པུས་མོའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་དུ་འདུག་པ། ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་སྤྱི་བོར་གཞག་སྟེ། གཞན་ནི་དྲག་མོ་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་འདྲ་བར་བསྒོམས་ཏེ། ཨོཾ་ཙཎྜ་ལཱི་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཨ་ཧཾ་ཞེས་ང་རྒྱལ་བྱའོ། །

Gathering back, one should meditate on the fierce ḍākinī, golden in color, with bared fangs and hair twisted upward, adorned with the five buddhas, seated in the half-lotus posture upon a peacock throne, adorned with snakes, and holding a khaṭvāṅga and an alms bowl, abiding within a mandala of fire. Like the Vajraḍākinī, she wears an upper and lower garment. Having meditated on her as the fierce self, one should perform the blessing with: kṣūṃ gaurī ḍākinī ahaṃ. Likewise, by uttering yūṃ, the Vetālī ḍākinīs are emanated, establishing all sentient beings on the path to awakening. They return and become one, seated in the posture of the garuḍa throne and so forth. Visualizing the form of Vetālī as being like the Vajraḍākinī but with a color like coral, one should cultivate the divine pride with: yūṃ vetālī ḍākinī ahaṃ. In the same way, by uttering hūṃ, the Caṇḍālī ḍākinīs are emanated from the heart in the manner of an emanation. Having completely fulfilled the desires of all sentient beings as they wished, they return and become one. One should rest in meditative equipoise upon the emanated form of Caṇḍālī, meditating on her as being like the fierce ḍākinī, with a black body and loose, red hair, seated in the kneeling posture with palms joined at the crown of the head. One should cultivate the divine pride with: oṃ caṇḍālī ḍākinī ahaṃ.

དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཤར་མཚམས་སུ་ནི་སྨྼྻུཾ་གིས་བསྐྱེད་ པའི་སེང་གེའི་མདོག་ཅན་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་དང་སེར་པོ་དང་གོས་དམར་པོ། ། ཕྱག་གཉིས་པའི་གཡས་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་གྱེན་དུ་བསྒྲེང་བ། གཡོན་སྡིགས་མཛུབ་དང་ཞགས་པ་འཛིན་པ། བདུད་ཐམས་ཅད་སྐྲག་པར་བྱེད་པ། སེང་གེའི་མཁའ་འགྲོ་མ་དེ་སེང་གེའི་གདན་ལ་རོལ་པའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་ པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཤར་ལྷོའི་མཚམས་ན་ཧྨྼྻུཾ་གིས་བསྐྱེད་པ་སྟག་མོ་སྐུ་མདོག་དཀར་བ་དང་ནག་མོ་གོས་དམར་པོ་གཡས་པ་ན་ལྕགས་ཀྱུ་གཡོན་པ་ན་ཞགས་པ་འཛིན་པ། གོང་ནས་གསུངས་པའི་གདན་ལ་ཟླུམ་པོའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པར་བསྒོམ་མོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ལྷོ་ནུབ་མཚམས་སུ་ས་བོན་ཡྨྼྻུཾ་གིས་བསྐྱེད་ པའི་ཅེ་སྤྱང་མ་སྤྱང་ཀིའི་མགོ་ཅན་མ་སྐུ་མདོག་དཀར་མོ་དང་ནག་མོ། ། གོས་དམར་པོ་དང་། ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་ཞགས་པ་དང་དགྲ་སྟ་འཛིན་པ་གོང་དུ་གསུངས་པའི་གདན་ལ་ཕྱེད་ཀྱི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པར་བསྒོམ་མོ། ། ནུབ་བྱང་མཚམས་ན་ན་ས་བོན་ ཀྵྨྼྻུཾ་གིས་བསྐྱེད་པའི་འུག་པ་མོ་སྐུ་མདོག་དམར་མོ་དང་སེར་མོ་གོས་དམར་པོ་ཕྱག་གཉིས་ལ་བེ་ཅོན་དང་ཞགས་པ། གོང་དུ་གསུངས་པའི་གདན་ལ་འཇོ་བའི་ཚུལ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། ཤར་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་བཞི་ལ་ས་བོན་བུཾ་ལས་མཁའ་འགྲོ་མ། ས་བོན་པཾ་ལས་མར་མེ་མ། ། ས་ བོན་ཕྲོཾ་ལས་འཇིབ་བྱེད་མ། ། ས་བོན་ཕྲིཾ་ལས་འཕྲོག་བྱེད་མ། ། བསྐྱེད་དེ་གོང་དུ་གསུངས་པའི་གདན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གནས་པ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་དང་སེར་པོ་དང་དམར་པོ་དང་ནག་པོ་དང་། ཕྱག་གཉིས་ཁར་བཅུག་པ་དང་།

Likewise, in the northeast, one should meditate on Siṃhāḍākinī, generated from the seed syllable ṣṭrṃ. She is lion-colored, with a body white and yellow, and wears red garments. Her two right hands hold a khaṭvāṅga raised upward, and her left hands hold a threatening gesture (tarjanī) and a noose. She terrifies all Māras and sits upon a lion throne in the playful paryaṅka posture. Likewise, in the southeast, one should meditate on Vyāghrāḍākinī, generated from the seed syllable ṣṭrṃ. She is tiger-colored, white and black, and wears red garments. Her right hand holds a hook (aṅkuśa) and her left a noose. She sits upon the aforementioned throne in the circular paryaṅka posture. Likewise, in the southwest, one should meditate on Jambukāḍākinī, generated from the seed syllable ṣṭrṃ. She is jackal-headed, white and black, and wears red garments. With her two hands she holds a noose and a battle-axe (paraśu). She sits upon the aforementioned throne in the half-paryaṅka posture. In the northwest, one should meditate on Ulūkāḍākinī, generated from the seed syllable ṣṭrṃ. She is owl-colored, red and yellow, and wears red garments. Her two hands hold a club (daṇḍa) and a noose. She should be meditated upon in the manner of a "milk-cow" (dhenu) upon the aforementioned throne. At the four gates, starting from the east, one should generate the Ḍākinīs: from the seed syllable buṃ comes Ḍākinī; from the seed syllable paṃ comes Dīpā; from the seed syllable phroṃ comes Lampaṭā; and from the seed syllable phriṃ comes Hāriṇī. They abide upon the aforementioned thrones and so forth, with body colors white, yellow, red, and black, and their two hands placed in their mouths.

སྤྱི་བོར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་དང་། ཁ་དང་སྙིང་གར་ ལག་པ་གཞག་པ་དང་། གཏུན་ཤིང་འཛིན་པ་རྣམས་ཏེ་སྐྲ་སིལ་བུར་བཏང་བ་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་སྲུང་སྙིང་ག་ནས་སྤྲོས་ཏེ་གཞག་པར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་ཕྱི་རོལ་ན་ས་བོན་ཧ་ཧོཿཧྲཱིཿལས་བསྐྱེད་པ། ། པུཀྐ་སཱི་དང་། ཁྲོ་གཉེར་མ་དང་། གཏུམ་མོ་བདུད་རྩིའི་སྣོད་ཕྱག་ གིས་འཛིན་པ་རྣམས་ཤར་དུ་དགོད་དོ། ། ས་བོན་གྷི་གྷྲ་ལས་བསྐྱེད་པ་དྲག་མོ་དང་། ཁྲག་འཐུང་མ་དང་། ཤ་ཟ་མ་རྣམས་ལྕགས་ཀྱུ་རྣམ་པ་ལྔས་གང་བའི་པདྨའི་སྣོད་འཛིན་པ་བྱང་དུ་དགོད་དོ། ། ས་བོན་ཀུ་རུ་ཀུ་རུ་ལས་བསྐྱེད་པའི་ཁྲོ་མོ་དང་། འབར་མ་དང་། འཇིགས་མ་ རྣམ་གསུམ་གཏོར་མའི་སྣོད་ཕྱག་གིས་འཛིན་པ་ནུབ་ཏུ་དགོད་དོ། ། ས་བོན་བཏྟཱ་ལཱི་ལས་བསྐྱེད་པའི་ཐོད་ཕྲེང་མ་དང་། རྡོ་རྗེ་མ་དང་། བུམ་པ་མ་དང་གསུམ་དམ་ཚིག་གི་ཟས་དང་བཏུང་བའི་སྣོད་ཕྱག་གིས་འཛིན་པ་ལྷོར་དགོད་དོ། ། དབང་ལྡན་མཚམས་ལ་སོགས་པའི་གྲྭ་བཞི་ ལ་དབང་ལྡན་མཚམས་སུ་ས་བོན་ལཱ་སྱེ་ཧཱུཾ་དང་། སུ་པྲི་ཡ་གནྡྷེ་ཧཱུཾ་གིས་སྒེག་མོ་དང་དྲི་ཆབ་མ་བསྐྱེད། དཀུར་བརྟེན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་དྲི་ཆབ་ཀྱི་སྣོད་འཛིན་པའོ། ། མེའི་མཚམས་སུ་ས་བོན་ཧཱུཾ་ཧོཿདང་སྲིཾ་གིས་བསྐྱེད་པའི་པི་ཝང་མ་དང་མེ་ཏོག་མ་བསྐྱེད་དེ། པི་ཝང་བརྡེབ་པ་དང་མེ་ ཏོག་འཐོར་བའི་མཆོད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཅས་པའོ། ། བདེན་བྲལ་མཚམས་སུ་ས་བོན་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་དང་ཨོཾ་ལས་བསྐྱེད་པ་དབྱངས་ལེན་མ་དང་སྤོས་མ་བསྐྱེད་དེ་ཁའི་མདུན་དུ་དཀར་པོ་བསྐུལ་བ་དང་སྤོས་ཕོར་འཛིན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཅས་པའོ། །

With palms joined at the crown of the head, hands placed at the mouth and heart, and holding pestles—these ḍākinīs and other gatekeepers, with loose, flowing hair, should be emanated from the heart and stationed there. Outside the vajra garland, Puṣpā, Bhṛkuṭī, and Caṇḍālī, generated from the seed syllables Ha, Hoḥ, and Hrīḥ, holding vessels of nectar in their hands, are to be placed in the east. Caṇḍī, Raudrī, and Piśācī, generated from the seed syllables Ghrī and Ghrāḥ, holding lotus vessels filled with the five types of hooks, are to be placed in the north. Caṇḍākṣī, Jvālāmukhī, and Bhīmā, generated from the seed syllable Kurukuru, holding vessels of torma in their hands, are to be placed in the west. Khaṇḍarohā, Vajrī, and Kalaśī, generated from the seed syllable Vattālī, holding vessels of samaya food and drink in their hands, are to be placed in the south. In the four intermediate corners, starting with the northeast: in the northeast, Lāsyā and Gandhā are generated from the seed syllables Lāsyā Hūṃ and Supriyagandhe Hūṃ; they hold the mudrā of leaning on the hip and vessels of scented water. In the southeast, Vīṇā and Puṣpā are generated from the seed syllables Hūṃ Hoḥ and Sriṃ; they are accompanied by the offering mudrās of playing the lute and scattering flowers. In the southwest, Gītā and Dhūpā are generated from the seed syllables Hūṃ Hūṃ Hūṃ and Oṃ; they are accompanied by the mudrās of stimulating the white [substance] before the mouth and holding an incense burner.

རླུང་གི་མཚམས་ཀྱི་ས་བོན་ནི་ཧཱུཾ་ ནྲྀ་ཏྱེ་ཧཱུཾ་དང་ཀྵུཾ་ལས་སྐྱེས་པའི་གར་བྱེད་མ་དང་མེ་མར་མ་སྟེ། ། གར་བྱེད་ཅིང་སྤྱི་བོར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་དང་མར་མེ་ལག་པས་འཛིན་པའི་ཕྱག་དང་བཅས་པའོ། ། དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་དྲི་ཞིམ་པའི་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པ། བར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཟླུམ་པོའི་འཁོར་ལོའི་ སྔོན་དུ་འགོད་པར་བྱའོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་སྒོ་ནས་ས་བོན་ཁེ་ཞེས་པས་ནི་ཁྱབ་འཇུག་གོ། ། བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཨོཾ་ཞེས་པས་ཚངས་པའོ། ། ནུབ་སྒོ་ནས་ས་བོན་ཧཱུཾ་ཞེས་པས་ལྷ་ཆེན་པོའོ། ། ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་ས་བོན་མུ་མུ་(ཞས་,ཞེས་)པས་བརྒྱ་བྱིན་ནོ། ། དབང་ལྡན་གྱི་ མཚམས་སུ་ས་བོན་མུ་མུ་ཞེས་པས་དབང་ལྡན་ནོ། ། མེའི་མཚམས་ན་ས་བོན་དྷ་ན་ཨ་གྲེ་ཞེས་པས་ནོར་ལྷ་ཀུ་བེ་རའོ། ། བདེན་བྲལ་མཚམས་ན་ས་བོན་ཁ་ནི་ཞེས་པས་འབྱུང་པོའི་བདག་པོའོ། ། རླུང་གི་མཚམས་ན་ས་བོན་བུ་ཕུ་ཞེས་པས་ཆུ་ལྷ་ཝ་རུ་ཎའོ། ། ཤར་གྱི་སྣམ་བུ་ལ་ཨོཾ་ གུཾ་ཨ་སྭཱ་ཧཱ། ཀེང་རུས་འཇིགས་བྱེད་དོ། ། ཨོཾ་གུཾ་ཨ་དྷེ་སྭཱ་ཧཱ། ཁ་ཊྭཱཾ་སྲིན་པོའིའོ། ། ཨོཾ་གུཾ་ཨིཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཚོགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གོ། ། ཨོཾ་གུཾ་ཨི་སྭཱ་ཧཱ། དྲིལ་སྣའོ། ། དེ་དག་ནི་མཁའ་འགྲོ་མའི་སྐུ་མདོག་དང་མཐུན་ནོ། ། བྱང་གི་སྣམ་བུ་ལ་ཨོཾ་ཙུ་ཨུ་སྭཱ་ཧཱ། གཏུམ་པའི་དབང་ ཕྱུག་གོ། ། ཨོཾ་ཙུ་ཨུ་སྭཱ་ཧཱ། བདུན་པའི་ལྷ་མོའོ། ། ཨོཾ་ཛུ་རེ་སྭཱ་ཧཱ། ཚེ་བའི་དབང་ཕྱུག་གོ། ། ཨོཾ་ཛུ་རེ་སྭཱ་ཧཱ། སྒྲ་འཇིགས་བྱེད་དོ། ། དེ་དག་ནི་མར་མེ་མའི་སྐུ་མདོག་དང་མཐུན་ནོ། ། ནུབ་ཀྱི་སྣམ་བུ་ལ་ཨོཾ་ཏུཾ་ལེ་སྭཱ་ཧཱ།

The seed syllable for the wind intermediate direction is HŪṂ. From NṚTYE HŪṂ and KṢŪṂ arise Nṛtyā and Dīpā. Nṛtyā is dancing with her palms joined at her crown, and Dīpā holds a lamp in her hand. All of them are adorned with garlands of fragrant flowers. They should be placed in the circle of the intermediate maṇḍala. Outside of that, from the eastern gate of the maṇḍala, by the seed syllable KHE is Viṣṇu. In the northern direction, by OṂ is Brahmā. From the western gate, by the seed syllable HŪṂ is Maheśvara. In the southern direction, by the seed syllable MU MU is Śakra. In the northeast intermediate direction, by the seed syllable MU MU is Īśāna. In the southeast intermediate direction, by the seed syllable DHANĀGRE is the wealth god Kubera. In the southwest intermediate direction, by the seed syllable KHANI is the lord of spirits (Bhūtapati). In the northwest intermediate direction, by the seed syllable BUPHU is the water god Varuṇa. On the eastern ledge: OṂ GUṂ A SVĀHĀ is Kaṅkālabhairava. OṂ GUṂ ADHE SVĀHĀ is Khaṭvāṅgarākṣasa. OṂ GUṂ IṂ SVĀHĀ is Gaṇeśvara. OṂ GUṂ I SVĀHĀ is Ghaṇṭānāsa. These correspond to the body colors of the ḍākinīs. On the northern ledge: OṂ CU U SVĀHĀ is Caṇḍeśvara. OṂ CU U SVĀHĀ is Saptamīdevī. OṂ JU RE SVĀHĀ is Jīveśvara. OṂ JU RE SVĀHĀ is Śabdabhairava. These correspond to the body colors of Dīpā. On the western ledge: OṂ TUṂ LE SVĀHĀ...

འདོད་པའི་བདག་པོའོ། ། ཨོཾ་ཐེ་ལེ་སྭཱ་ཧཱ། ཐ་ན་དེའི་དབང་ ཕྱུག་གོ། ། ཨོཾ་དུམ་ཨེ་སྭཱ་ཧཱ། ཅང་ཏེའུའི་རྔ་བཞག་གོ། ། ཨོཾ་ཏུཾ་ཨེ་སྭཱ་ཧཱ་རྔ་ཆེན་འཇིགས་བྱེད་དོ། ། དེ་དག་ནི་འཇིགས་བྱེད་མའི་སྐུ་མདོག་དང་མཐུན་ནོ། ། ལྷོའི་སྣམ་བུ་ལ་ཨོཾ་ཊུཾ་ཨོཾ་སྭཱ་ཧཱ། པི་ཝང་དབང་ཕྱུག་གོ། ། ཨོཾ་ཋུཾ་ཨོཾ་སྭཱ་ཧཱ། ང་རོ་ཆེན་པོའོ། ། ཨོཾ་ཌུཾ་ཨཾ་སྭཱ་ཧཱ། མཆེ་བ་གཙིགས་ པའོ། ། ཨོཾ་ཌུཾ་ཨཾ་སྭཱ་ཧཱ། གཞུ་འཛིན་པའོ། ། དེ་དག་ནི་འཕྲོག་བྱེད་མའི་སྐུ་མདོག་དང་མཐུན་ནོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱག་བཞི་བཞི་སྟེ། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་བྷནྡྷ་དང་ལྷ་མོ་ལ་འཁྱུད་པ་དང་དྲིལ་བུ་འཛིན་པ་དང་སྤྱན་གསུམ་དང་ལྡན་པའོ། ། རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། ཐོད་པའི་ཕྲེང་ བས་བཅིངས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལའོ། ། དེ་ལྟར་ལྷ་སོ་སོའི་སྔགས་རེ་རེས་རྫོགས་པའི་སྐད་ཅིག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཡོངས་སུ་གང་བར་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡན་ཆད་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་པོ་མཆོག་ཅེས་ བྱའོ། ། དེ་ནས་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀུན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྩོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་འདི་བྱའོ། ། ཏིལ་དང་ནས་དང་འབྲས་ཡོས་དང་། མེ་ཏོག་དཀར་པོ་དང་དྲི་ཆུ་དང་བསྲེས་པའོ། ། འོ་མས་གང་བ་འབྱོར་པ་གསེར་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཆབ་ཀྱི་སྣོད་རང་གི་གཡོན་གྱི་གློར་གཞག་སྟེ་སྔགས་བཟླས་ཏེ་སྟ་གོན་ལ་གནས་པར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ཏེ།

The Lord of Desire: OṂ THELE SVĀHĀ. The Lord of the Drum: OṂ DUṂE SVĀHĀ. The placement of the hand-drum: OṂ TUṂE SVĀHĀ. The Great Terrifying Drum: these correspond to the body colors of Bhairavī. On the southern ledge: OṂ ṬUṂ OṂ SVĀHĀ. The Lord of the Lute: OṂ ṬHUṂ OṂ SVĀHĀ. The Great Roar: OṂ ḌUṂ AṂ SVĀHĀ. The Baring Fangs: OṂ ḌUṂ AṂ SVĀHĀ. The Bow-Holder: these correspond to the body colors of Hāriṇī. Each of these has four arms, holding a khaṭvāṅga, a skull-cup, embracing a goddess, and holding a bell; they possess three eyes and are adorned with all ornaments, bound with garlands of skulls. These are for the outer maṇḍala. Thus, by means of the individual mantras of each deity, one should instantly generate the deities of the samaya maṇḍala, filling it completely through meditative absorption. This is called the "Supreme King of Maṇḍalas." Then, throughout the entire expanse of space, one should perform this sequence of mantras and mudrās for all the Tathāgatas, who act for the benefit of all sentient beings in the form of subtle particles and so forth. [The offering vessel] is mixed with sesame, barley, parched rice, white flowers, and scented water. Filled with milk, the vessel for the water offering—made of gold or other materials according to one's means—is placed to one's left and consecrated by reciting the mantra. Binding the two vajra fists:

། ས་གདུགས་དང་ནི་དཀར་པོ་སྦྲེལ། ། དཀར་པོ་ལྕགས་ ཀྱུ་ཞེས་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་འགུགས་པའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཾ་ཀུ་ཤ་ཛཿ། ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྷ་སྤྱན་དྲང་ངོ་། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ཏེ། ། གི་ཝང་དྲི་མ་གསུམ་བསྒྲེང་ནས། ། དྲི་མ་གསུམ་གྱི་ཚིགས་གསུམ་ལ། ། གི་ཝང་བཀུག་ནས་ གནས་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཀཪྵ་ནི་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བྱ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ཐམས་ཅད་དགུག་པར་བྱའོ། ། གོང་མ་བཞིན་དུ་མཆོད་ཡོན་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ནས། དཀར་པོ་དང་གི་ཝང་སྦྲེལ་ལ། ཨོཾ་སྨྼྻུཾ་སྭཱ་ཧཱ། སེང་གེ་མའི་སྔགས་དང་ ཕྱག་རྒྱས་བགེགས་བསྐྲད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ཏེ། རྒྱབ་དང་རྒྱབ་ཏུ་ཡང་སྦྱར་ནས། ། བཛྲ་སྥོ་ཊ་བཾ། ཞེས་ལྕགས་སྒྲོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་ཀྱིས་སྒོ་བཅིང་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་མའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ཁ་སྦྱར་ ནས་པདྨ་ཁ་བྱེ་བའི་ཚུལ་དུ་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཏིཥྛ་ཨཱ་ས་ན་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། སྔགས་དང་ལྡན་པས་ལྷ་ཐམས་ཅད་གདན་ལ་བཞུགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རིམ་པ་འདིས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། རང་གི་སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་བསམས་ཏེ། ཨོཾ་ཡོ་ག་བ་ར་དྲྀ་ཤྱ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ས་མ་ཡ་ཧོ། ། པདྨ་ཡེ་ཤེས་སྦྱར་བར་བྱ། ། ས་ཡི་གདུགས་དང་རྣམ་ཤེས་སྦྱར། ། གཉིས་ཀ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་ནི། ། ལྷག་མ་བ་དན་ཚུལ་དུ་བྱ། ། དྲི་མ་གསུམ་དང་དུད་པར་སྦྱར། ། རྩེ་མོ་ལྔ་པོར་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །

Join the earth parasol with the white [hook]; this is the samaya of the white hook. With the mudrā and mantra oṃ vajra aṅkuśa jaḥ, invite the supramundane deities. Binding the two vajra fists, raise the three gavya [substances]; having drawn the gavya to the three joints of the three gavya, one should remain [in that state]. With the mudrā and mantra oṃ karṣaṇi hūṃ phaṭ, summon all the mundane deities. As before, one should offer the water for the feet. Then, binding the two vajra fists, join the white [hook] and the gavya; with the mantra of Siṃhī, oṃ hṛṃ svāhā, and the mudrā, one should expel the obstructors. Then, binding the two vajra fists and joining them back-to-back, with the mudrā and mantra of the iron chain, vajra sphoṭa vaṃ, one should seal the door. Then, with the samaya mudrā of the Wisdom Ḍākinī, join the moon and sun and form the manner of an opening lotus. With the mantra oṃ tiṣṭha āsana hūṃ svāhā, all the deities should be seated upon their thrones. Then, the four mudrās should be shown in this sequence: Visualize a five-pronged vajra at one’s heart and recite oṃ yogavara dṛśya jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ samaya stvaṃ samaya hoḥ. One should join the lotus and wisdom; join the earth parasol and consciousness. Both should be linked like a chain, and the remainder should be formed in the manner of a banner. Join the three gavya with the smoke; at the five tips, the Vajra Holder [is present].

སྙིང་པོའི་སྔགས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་བྱིན་གྱིས་ བརླབ་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཨ་སྭཱ་ཧཱ། རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའི་དམ་ཚིག་གི་སྔགས་སོ། ། དེ་ནས་ཉི་མ་ཟླ་བའི་སྙིམ་པར་བྱས་ཏེ། པདྨའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཨ་སྭཱ་ཧཱ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ས་གདུགས་ རྣམ་ཤེས་སྦྱར་ནས་སུ། ། ལྷག་མ་རྡོ་རྗེ་བཞིན་དུ་བསྒྲེང་། ། ཨོཾ་སུཾ་སྭཱ་ཧཱ། རྡོ་རྗེ་མའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་གཉིས་བཅིངས་ཏེ། གཉིས་ཀ་རྒྱབ་གཉིས་སྦྱར་བར་བྱ། ཨོཾ་ཀྵུཾ་སྭཱ་ཧཱ། དྲག་མོའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཁུ་ཚུར་གཉིས་ནི་སྤྲེལ་ནས་སུ། ། ཁ་ཡི་ཕྱོགས་ སུ་དགྲོལ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཡུཾ་སྭཱ་ཧཱ། རོ་ལངས་མའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཁུ་ཚུར་དམ་པོར་གཉིས་བཅིངས་ཏེ། ། དཀར་པོ་གི་ཝང་བསྒྲེང་ནས་སུ། ། རྩེ་དང་རྩེ་མོ་སྤྲད་བྱས་ཏེ། ། རིན་ཆེན་ཚུལ་དུ་སྦྱར་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། གདོལ་པ་མོའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། མདུན་དུ་ལག་པ་ གར་བྱས་ནས། ། ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་བཅིང་བར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ཏེ། ། དཀར་པོ་གི་ཝང་སྦྲེལ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་སྨྼྻུཾ་སྭཱ་ཧཱ། སེང་གེ་མའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དེ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་དམ་བཅིངས་ཏེ། ། དུད་པ་དྲི་མ་གསུམ་བསྒྲེང་ངོ་། ། ཨོཾ་ཧྨྼྻུཾ་སྭཱ་ཧཱ། སྟག་མོའི་སྔགས་དང་ཕྱག་ རྒྱའོ། ། དེ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་བརྟན་བཅིངས་ཏེ། ། ས་གདུགས་དང་ནི་པདྨ་སྦྲེལ། ། ཨོཾ་ཡྨྼྻུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཅེ་སྤྱང་མའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ཏེ། །

This is the essence mantra, the mantra and mudrā for the blessing of the Yogācāra Space. OṂ HŪṂ A SVĀHĀ. This is the samaya mantra of the Yogācāra Space. Then, having formed the hollow of the hands like the sun and moon, they should be opened in the manner of a lotus. OṂ ĀḤ HŪṂ A SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of the Perfection of Insight (Prajñāpāramitā). Having joined the earth and the parasol [fingers], the remainder should be raised like a vajra. OṂ SUṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Vajrā. Having bound that same mudrā in two, the two backs should be joined. OṂ KṢUṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Caṇḍā. Having linked the two fists, they should be released toward the face. OṂ YUṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Vetālī. Having firmly bound the two fists, having raised the white and the bezoar [fingers], the tips and the points should be joined and applied in the manner of a jewel. OṂ HŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Ḍombī. Having performed a dance with the hands in front, all the mudrās should be bound. Having bound the two vajra fists, the white and the bezoar [fingers] should be linked. OṂ SṂṚUṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Siṃhī. Having firmly bound that mudrā, the smoke and the three stains [fingers] should be raised. OṂ HMṂṚUṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Vyāghrī. Having firmly bound that mudrā, the earth and the parasol [fingers] should be linked. OṂ YMṂṚUṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Jambukī. Having bound the two vajra fists, [they should be joined]. OṂ KṢMṂṚUṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Gṛdhrikī. Having firmly bound that mudrā, the earth and the parasol [fingers] should be linked. OṂ RMṂṚUṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Ulūkī. Having firmly bound that mudrā, the earth and the parasol [fingers] should be linked. OṂ LMṂṚUṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Śvānī. Having firmly bound that mudrā, the earth and the parasol [fingers] should be linked. OṂ VMṂṚUṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Yāminī. Having firmly bound that mudrā, the earth and the parasol [fingers] should be linked. OṂ ŚMṂṚUṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Rākṣasī. Having firmly bound that mudrā, the earth and the parasol [fingers] should be linked. OṂ ṢMṂṚUṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Kālarātrī

ཕན་ཚུན་ལན་གསུམ་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཀྵྨྼྻུཾ་སྭཱ་ཧཱ། འུག་པ་མོའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ནང་གི་ལྷ་མོ་དགུ་རྣམས་ནི། ། སྙིང་པོ་ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་བཞིན་དུ། ། ཟླ་བའི་ལག་པ་ཕྱེ་ནས་སུ། སྟེང་དུ་ཉི་མ་བསྟིམ་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཤཱི་གྷྲཾ་སྭཱ་ཧཱ། བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་བརྟན་བཅིངས་ཏེ། ། ཉི་མ་ཟླ་བ་རྣམ་པར་ཕྱེ། ། ཨོཾ་ཀུ་རུ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ནུབ་ ཕྱོགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཟླ་བ་ཉི་མ་ཕྱེ་ནས་སུ། ། རྒྱབ་དང་རྒྱབ་ཏུ་སྤྲད་པར་བྱ། ། རྩེ་མོ་གཉིས་ཀ་ཁ་སྤྲད་དེ། ། ལྷ་མོ་རྣལ་འབྱོར་མ་གསུམ་སྟེ། ། ཨོཾ་བཏྟཱ་ལི་བཏྟཱ་ལི་ཧཱུཾ་(སྭ་,སྭཱ་)ཧཱ། ལྷོའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ཏེ། ། སྟ་ཟུར་གཉིས་སུ་གཞག་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། སྒེག་མོའིའོ། ། གཡོན་གྱི་ལག་པ་ཕྱེ་ནས་སུ། ། འཇིགས་པ་རྣམ་ཤེས་སྦྱར་བར་བྱ། ། ཉི་མ་ཀུན་གྱིས་བཟུང་བ་ནི། ། དུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཇི་བཞིན་དུ། ། ༀ་སུཾ་པྲི་ཡ་གནྡྷེ་སྭཱ་ཧཱ། དྲི་ཆབ་ཀྱི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དབང་ལྡན་མཚམས་ནའོ། ། པི་ཝང་ཚུལ་ གྱིས་པི་ཝང་སྟེ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧོཿསྭཱ་ཧཱ། པི་ཝང་མའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ལག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཐལ་མོ་ནི། ། བསྐོར་ཞིང་གྱེན་དུ་གཏོར་བར་བྱ། ། ཨོཾ་སྲིཾ་སྭཱ་ཧཱ། མེ་ཏོག་མའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། མེའི་མཚམས་ནའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་བཅིངས་ནས་སུ། ། ཁུ་ཚུར་བཅིངས་ནས་དཀར་པོ་ ནི། ། བསྒྲེང་ནས་ཁ་ཡི་མདུན་དུ་བསྐུལ། །

One should respond three times to each other. OṂ KṢMṚṢṬŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Ulūkā. As for the nine inner goddesses, their heart mantras, mudrās, and mantras are as follows: Having opened the hands like the moon, one should dissolve the sun upon them. OṂ ŚĪGHRĀṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of the yoginīs of the northern direction. Firmly binding the vajra-palms, one should separate the sun and moon. OṂ KURU KURU SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of the yoginīs of the western direction. Having separated the moon and sun, one should join them back-to-back. Joining the two tips together, these are the three goddesses and yoginīs. OṂ VATTĀLI VATTĀLI HŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of the yoginīs of the southern direction. Binding the two vajra-fists, one should place them at the two hips. OṂ HŪṂ SVĀHĀ. This is for Lāsyā. Opening the left hand, one should join the terrifying consciousness. Holding it with all the suns, just like the conch mudrā: OṂ SUṂ PRIYAGANDHE SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Gandhā. It is in the northeast corner. In the manner of a lute, it is the lute: OṂ HŪṂ HOḤ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Vīṇā. The palms of both hands should be rotated and scattered upward. OṂ SRIṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Puṣpā. It is in the southeast corner. Binding the vajra-fists, and having bound the fists, the white [substance] is raised and applied before the mouth. OṂ DHŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Dhūpā. It is in the southwest corner. Binding the vajra-fists, one should place them at the two hips. OṂ HŪṂ SVĀHĀ. This is for Lāsyā. Opening the left hand, one should join the terrifying consciousness. Holding it with all the suns, just like the conch mudrā: OṂ SUṂ PRIYAGANDHE SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Gandhā. It is in the northeast corner. In the manner of a lute, it is the lute: OṂ HŪṂ HOḤ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Vīṇā. The palms of both hands should be rotated and scattered upward. OṂ SRIṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Puṣpā. It is in the southeast corner. Binding the vajra-fists, and having bound the fists, the white [substance] is raised and applied before the mouth. OṂ DHŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Dhūpā. It is in the southwest corner. Binding the vajra-fists, one should place them at the two hips. OṂ HŪṂ SVĀHĀ. This is for Lāsyā. Opening the left hand, one should join the terrifying consciousness. Holding it with all the suns, just like the conch mudrā: OṂ SUṂ PRIYAGANDHE

ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། དབྱངས་མཁན་མའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་དམ་བཅིངས་ཏེ། ། མཁྲིག་མ་ཟླ་བས་གཟུང་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཨི་སྭཱ་ཧཱ། སྤོས་མེ་མའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། བདེན་བྲལ་མཚམས་ནའོ། ། ཡེ་ཤེས་དཀར་པོ་སྦྱར་ ཏེ་སྤྱི་བོར་བརྐྱང་། ། རྣམ་ཤེས་གི་ཝང་སྦྱར་ཏེ་དཀུ་རུ་བརྐྱང་། ཨོཾ་སུ་ནྲྀ་ཏྱེ་སྭཱ་ཧཱ། གར་མཁན་མའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཉི་མ་ཁུ་ཚུར་བཅིངས་ནས་སུ། ། ཡེ་ཤེས་གྱེན་དུ་བསྒྲེང་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཀྵུཾ་སྭཱ་ཧཱ། མར་མེའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། གཡས་ཀྱི་སྟ་ཟུར་མཚམས་སུ་ནི། ། ཟླ་ བའི་ལག་པ་བརྐྱང་བར་བྱ། ། བསྒྲེང་ནས་གཡོན་གྱི་ཕྱག་ན་བསྣམས། ཨོཾ་ནྱེ་དྷེ་སྭཱ་ཧཱ། རླུང་མཚམས་སུའོ། ། ཉི་མའི་ལག་པ་ཁར་བཅུག་སྟེ། ། ཧ་ཧ་གད་སྒྲོགས་བཞད་བྱེད་པ། ། ཨོཾ་ཕུཾ་ཕུ་སྭཱ་ཧཱ། མཁའ་འགྲོ་མའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཐལ་མོ་སྤྱི་བོར་བཞག་པ་ནི། ། ཨོཾ་ཕེཾ་ཕུ་སྭཱ་ཧཱ། བྱང་ གི་འབར་བྱེད་མའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཡི་དྭགས་ཐལ་མོ་ཁར་བཅུག་སྟེ། ཨོཾ་ཕྲོཾ་ཕུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ནུབ་ཀྱི་འཇིགས་བྱེད་མའིའོ། ། ཟླ་བའི་ཁུ་ཚུར་དམ་བཅིངས་ཏེ། ། རྣ་བའི་རྩ་ལ་སྦྱར་བར་བྱ། ཨོཾ་ཕྲིཾ་ཕུ་སྭཱ་ཧཱ། ལྷོར་འཕྲོག་བྱེད་མའིའོ། ། ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་སོ་སོ་རུ། ། སྙིང་པོ་སྔགས་དང་སྦྱར་ བར་བྱ། ། ཐམས་ཅད་ལྷ་མོ་རྣལ་འབྱོར་མ། ། རྡོ་རྗེ་སྒྲོག་གིས་བརྟན་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ཏེ། ། རྒྱབ་དང་རྒྱབ་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱ། ། ཨོཾ་བཛྲ་སྥོ་ཊ་བཾ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་སྒྲོག་གི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། མདའ་བཀང་བ་ཡི་ཚུལ་དུ་ནི། །

OṂ HŪṂ HŪṂ HŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Gāndhārī. Forming the vajra fists, the wrists should be held together. OṂ I SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Dhūpā. It is in the southwest. Joining the white wisdom [finger] and extending it to the crown of the head; joining the consciousness [finger] with the gallstone [mark] and extending it to the hip. OṂ SŪ NṚTYE SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Nṛtyā. Having formed the Āditya fists, the wisdom [finger] should be raised upward. OṂ KṢŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Dīpā. In the space of the right hip, the Candra hand should be extended. Raising it, it is held in the left hand. OṂ NYE DHE SVĀHĀ. This is in the northwest. Placing the Āditya hand to the mouth and laughing with the sound "HA HA," OṂ PHUṂ PHU SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Ḍākinī. Placing the palms at the crown of the head, OṂ PHEṂ PHU SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of Jvālinī of the north. Placing the preta palms to the mouth, OṂ PHROṂ PHUṂ SVĀHĀ. This is for Bhīṣaṇī of the west. Forming the Candra fists tightly and joining them to the base of the ear, OṂ PHRIṂ PHU SVĀHĀ. This is for Hāriṇī of the south. All these mudrās should be joined individually with their heart mantras. All the goddesses, the yoginīs, should be made firm with the vajra-shackle. Forming two vajra fists, they should be joined back-to-back. OṂ VAJRA SPHOṬA VAṂ. This is the mantra and mudrā of the Vajra-shackle. In the manner of drawing a bow, ...

རྣ་བར་མདའ་འདྲེན་ ཐུགས་བསྐུལ་ལོ། ། ཨོཾ་ཁྲུཾ་སྭཱ་ཧཱ། མདའ་འཛིན་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། འཁྱུད་དང་ནུ་མ་འཛིན་པ་ནི། ། བདག་གིས་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཟུང་། ། ཨོཾ་སུ་པྲི་ཡ་ཏེ་མེ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ནུ་མ་འཛིན་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཉི་མའི་ལག་པ་ཕྱེ་བས་ཏེ། ། དཀར་པོ་ཡེ་ཤེས་སྦྱར་བར་བྱ། ། དེ་ཡི་དུད་པ་ལ་སོགས་བསྒྲེང་། ། རྡོ་རྗེ་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། རྡོ་རྗེའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། དེ་ཉིད་ཟླ་བ་སྦྱར་བྱས་ནས། ། དྲིལ་བུའི་ཕྱག་རྒྱར་རབ་ཏུ་གྲགས། ། ཨོཾ་ཨཾ་སྭཱ་ཧཱ། དྲིལ་བུའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། སྙིང་གར་ཉི་མ་ཟླ་བ་སྦྱར། ། པདྨ་ས་གདུགས་ བསྐྱོད་བྱས་ནས། ། གསང་བའི་གནས་སུ་སྦྱར་བར་བྱ། ། ཨཱ་ལིའི་ཕྱག་རྒྱར་གྲགས་པ་ཡིན། ། ཨོཾ་ཨཱ་སྭཱ་ཧཱ། ཨཱ་ལིའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཁུ་ཚུར་བྱས་ནས་ཨོཾ་བསྒྲེང་ནས། ། ཨོཾ་ཁེ་སྭཱ་ཧཱ། ཤར་གྱི་ཁྱབ་འཇུག་གིའོ། ། ཁུ་ཚུར་སྙིང་གར་སྐུལ་བྱེད་ཅིང་། ། ཨོཾ་ཨཾ་སྭཱ་ཧཱ། བྱང་གི་ཚངས་པའིའོ། ། བ་དན་གསུམ་ནི་གྱེན་བསྒྲེང་ནས། ཨོཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ནུབ་ཀྱི་དྲག་པོའིའོ། ། ཟླ་བ་གི་ཝང་བསྒྲེང་བ་ལ། ། ཉི་མའི་ལག་པ་ཕྱེ་ནས་སུ། ། དེ་ཡི་རྩེ་མོ་ཁོ་ནར་སྦྱར། ། ཨོཾ་མུ་མུ་སྭཱ་ཧཱ། ལྷོའི་གདུགས་འཛིན་པའིའོ། ། ཁུ་ཚུར་བཅིངས་ནས་དཔྲལ་བ་ནས། དུད་པ་དཀར་པོ་ གཤིབས་ནས་ཀྱང་། ། ཨོཾ་མུ་མུ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། དབང་ལྡན་མཚམས་ནས་དབང་ལྡན་གྱིའོ། ། ཁུ་ཚུར་གཉིས་ནི་གཤིབས་ནས་སུ། ། དཀར་པོ་གི་ཝང་བསྒྲེང་བྱས་ནས། ། རྩེ་དང་རྩེ་རུ་ཁ་སྤྲད་དེ། ། རིན་ཆེན་ཚུལ་དུ་སྦྱར་བར་བྱ། །

Draw the arrow to the ear; thus, the heart is invoked. OṂ KHRŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of holding the arrow. Embracing and grasping the breasts, I hold them with both hands. OṂ SUPRIYATE ME HŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of grasping the breasts. Opening the hands of the sun, one should join the white wisdom [hand]. Raising its smoke and so forth, one should display the vajra mudrā. OṂ HŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of the vajra. Having joined that very [hand] with the moon, it is renowned as the bell mudrā. OṂ AṂ SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of the bell. Joining the sun and moon at the heart, and moving the lotus and parasol, one should join them at the secret place. This is renowned as the Āli mudrā. OṂ Ā SVĀHĀ. This is the mantra and mudrā of the Āli. Forming a fist and raising the OṂ, OṂ KHE SVĀHĀ. This is for Viṣṇu of the east. Stirring the fist at the heart, OṂ AṂ SVĀHĀ. This is for Brahmā of the north. Raising three banners upward, OṂ HŪṂ SVĀHĀ. This is for Rudra of the west. Raising the moon and bezoar, and opening the hands of the sun, one should join them at the very tips. OṂ MU MU SVĀHĀ. This is for the parasol-holder of the south. Forming a fist from the forehead, and aligning the white smoke, OṂ MU MU HŪṂ SVĀHĀ. This is for the Ishāna from the Ishāna corner. Aligning the two fists, raising the white bezoar, and joining tip to tip, one should join them in the manner of a jewel.

ཨོཾ་ནཱ་དཱ་གྲེ་ཧཱུྃ་སྭཱ་ཧཱ། མེའི་མཚམས་ན་ཀུ་བེ་རའོ། ། ཁུ་ཚུར་བྱས་ནས་ དཀར་པོ་བསྒྲེང་། ། ཨོཾ་ཁ་དེ་ནི་ཧཱུཾ་ཕཊ། བདེན་བྲལ་གྱི་མཚམས་ན་འབྱུང་པོའི་བདག་པོའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ནས། ། དུད་པ་དཀར་པོ་བསྒྲེང་བར་བྱ། ། ཨོཾ་བྷུར་བྷུ་ཝ་སྭཱ་ཧཱ། ། རླུང་གི་མཚམས་ན་བ་རུ་ཎའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ཏེ། ། དུད་པ་དྲི་མ་གསུམ་བསྒྲེང་ནས། ། རྩེ་དང་ རྩེ་མོ་ཁ་སྤྲད་དེ། ། སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་གྲགས། ། ཕྱག་རྒྱ་དེ་ནི་ཀེང་རུས་འཇིགས་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པའོ། ། སྔགས་ནི་རང་རང་གི་སྔགས་བརྗོད་དེ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཀུཾ་ཨ་སྭཱ་ཧཱ། ཀེང་རུས་འཇིགས་བྱེད་ཀྱིའོ། ། ཨོཾ་ཁུཾ་ཨཱ་སྭཱ་ཧཱ། ཁ་དང་སྲིན་ པོའིའོ། ། ཨོཾ་གུཾ་ཨི་སྭཱ་ཧཱ། ཚོགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གིའོ། ། ཨོཾ་གཾ་ཨཱི་སྭཱ་ཧཱ། དྲིལ་བུ་རྣ་བའིའོ། ། ཨོཾ་ཙུཾ་ཨུ་སྭཱ་ཧཱ། གཏུམ་མོའི་དབང་ཕྱུག་གིའོ། ། ཨོཾ་ཚུཾ་ཨཱུ་སྭཱ་ཧཱ། བདུན་པའི་ལྷའིའོ། ། ཨོཾ་ཛུཾ་རྀ་སྭཱ་ཧཱ། ཚ་བའི་དབང་ཕྱུག་གོ། ། ཨོཾ་ཛུཾ་རཱྀ་སྭཱ་ཧཱ། ཧཱུཾ་སྒྲ་འབྱིན་བྱེད་དོ། ། ཨོཾ་ ཏུཾ་ལྀ་སྭཱ་ཧཱ། འདོད་པ་དྲག་པོའིའོ། ། ཨོཾ་ཐུཾ་ལཱྀ་སྭཱ་ཧཱ། ཐན་ལེ་དབང་ཕྱུག་གིའོ། ། ཨོཾ་དུཾ་ཨེ་སྭཱ་ཧཱ། ཅང་ཏེའུའི་ཕྱི་གཞག་གིའོ། ། ཨོཾ་ཐུཾ་ཨཻ་སྭཱ་ཧཱ། རྔ་ཆེན་འཇིགས་བྱེད་ཀྱིའོ། ། ཨོཾ་ཏུཾ་ཨོ་སྭཱ་ཧཱ། པི་ཝང་དབང་ཕྱུག་གིའོ། ། ཨོཾ་ཐུཾ་ཨཽ་སྭཱ་ཧཱ། ང་རོ་ཆེན་པོའིའོ། ། ཨོཾ་དུཾ་ཨཾ་ སྭཱ་ཧཱ། མཆེ་བ་རྣམ་པར་གཙིགས་པའིའོ། ། ཨོཾ་དུ་ཨཿསྭཱ་ཧཱ། གཞུ་འཛིན་མའིའོ། །

OṂ NĀDĀGRE HŪṂ SVĀHĀ. In the southeast is Kubera. Forming a fist, raise the index finger. OṂ KHADENI HŪṂ PHAṬ. In the southwest is the Lord of Bhūtas. Binding the two vajra fists, raise the index and middle fingers. OṂ BHURBHUVAḤ SVĀHĀ. In the northwest is Varuṇa. Binding the two vajra fists, raise the index, middle, and ring fingers, and join the tips of the index fingers. This is renowned as the Sattvavajrī mudrā. This mudrā is taught as common to Khaṇḍakapālin, Bhīṣaṇa, and the others. The mantras should be understood by reciting their respective mantras. OṂ KUṂ A SVĀHĀ. For Khaṇḍakapālin. OṂ KHUṂ Ā SVĀHĀ. For Kha and Rākṣasa. OṂ GUṂ I SVĀHĀ. For Gaṇeśvara. OṂ GAṂ Ī SVĀHĀ. For Ghaṇṭākarṇa. OṂ CUṂ U SVĀHĀ. For Caṇḍeśvara. OṂ CHUṂ Ū SVĀHĀ. For the deity Saptama. OṂ JUṂ Ṛ SVĀHĀ. For Tapteśvara. OṂ JHUṂ Ṝ SVĀHĀ. For Hūṃkāra. OṂ TUṂ Ḷ SVĀHĀ. For Tīvreśvara. OṂ THUṂ Ḹ SVĀHĀ. For Thaleśvara. OṂ DUṂ E SVĀHĀ. For Ḍamaru-bāhya. OṂ DHUṂ AI SVĀHĀ. For Mahābherī-bhīṣaṇa. OṂ DUṂ O SVĀHĀ. For Vīṇeśvara. OṂ DHUṂ AU SVĀHĀ. For Mahānāda. OṂ DUṂ AṂ SVĀHĀ. For Daṃṣṭrākarāla. OṂ DUḤ AḤ SVĀHĀ. For Dhanurdharī.

དེ་དག་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན་ནོ། ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ལྷ་དང་རང་གི་ལྕེའི་པདྨའི་འདབ་མ་ལ་དེའི་དབུས་སུ་རང་གི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ལས་ ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་སྔོན་བཞིན་དུ་བཅིང་བ་གོང་མ་དང་འདྲ་སྟེ། ལྷ་དང་རང་གི་ཐུགས་ཀར་ཡི་གེ་ཨ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་བསམས་ཏེ་ཕྱག་མཚན་མེད་པར་འཆིང་བ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཕྱག་མཚན་དེ་ཁོ་ན་ཕྱག་མཚན་དང་ལྡན་པར་བྱས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ལ་སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་མཆོད་དེ་ཟླ་བ་ཉི་མའི་ལག་པ་ཕྱེ་སྟེ། དུད་པ་དྲི་མ་གསུམ་བསྒྲེང་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་དེས་ནི་ཡོན་ཆབ་དབུལ་ལོ། ། ཨོཾ་ཨརྒྷཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་ཨརྒྷཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཡང་མེ་ཏོག་ལ་ སོགས་པས་མཆོད་དོ། པྲ་ཝ་ར་སཏྐཱ་ར་པྲ་ཏཱིཙྪ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་གོང་མ་བཞིན་དུ་དྲི་ལ་སོགས་པས་མཆོད་དེ་མཆོད་པ་ཉི་ཤུ་བས་ཀྱང་རིམ་པ་འདིས་མཆོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་ཉི་ཤུ་འདི་ལྟ་སྟེ། སོ་སོ་རེ་རེ་གར་བྱས་ནས། ། སྔོན་དུ་སྒེག་པ་ལ་སོགས་པ་བཅིང་ངོ་། ། དེ་ནས་པི་ཝང་གི་ཚུལ་དང་། གླིང་བུའི་ཚུལ་དང་། དུང་གི་ཚུལ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བའི་ཚུལ་དང་། སྦྲང་གཡབ་ཀྱི་ཚུལ་དང་། རྒྱལ་མཚན་གྱི་ཚུལ་དང་། བླ་རེའི་ཚུལ་དང་། འཕེན་གྱི་ཚུལ་དང་། གདུགས་ཀྱི་ཚུལ་དང་། རྔ་བརྡུང་བའི་ཚུལ་དང་། རྫ་རྔ་བརྡུང་བའི་ཚུལ་དང་། རྔ་པ་ཊ་ ཧ་བརྡུང་བའི་ཚུལ་དང་། གར་བྱེད་པའི་ཚུལ་དང་། དགོད་པའི་ཚུལ་དང་།

These are the samaya-mudrās. As for the dharma-mudrā, one should visualize the letters of one’s own mantra in the center of the lotus petals of the deity and one’s own tongue; that is the dharma-mudrā. As for the karma-mudrā, the binding is similar to the previous one; one visualizes a crossed vajra arising from the letter A at the heart of the deity and oneself, and binding without hand symbols is the karma-mudrā. By making that very hand symbol possess its own insignia, it becomes the mahāmudrā of the Yogākāśa and so forth. Then, one should offer the eight offerings, such as the Lāsye goddess, to the deities of the Yogākāśa maṇḍala in their proper order. Opening the hands like the moon and the sun, and raising the three fingers of smoke and scent, one should present the water for the feet with that mudrā: OṂ ARGHAṂ PRATĪCCHA ARGHAṂ HŪṂ SVĀHĀ. Furthermore, one should offer flowers and so forth: PRĀVARA-SATKĀRA PRATĪCCHA SVĀHĀ. Then, as before, one should offer incense and so forth, and perform the offerings with this sequence of twenty offerings. In that regard, the twenty are as follows: having performed the dance for each individually, one first binds the Lāsye and so forth. Then, the manner of the lute, the manner of the flute, the manner of the conch, the manner of prostration, the manner of the fly-whisk, the manner of the victory banner, the manner of the canopy, the manner of the javelin, the manner of the parasol, the manner of beating the drum, the manner of beating the clay drum, the manner of beating the paṭaha drum, the manner of dancing, and the manner of laughing.

འགྱིང་བའི་ཚུལ་དང་། ཁྲོ་བའི་ཚུལ་དང་། མདའ་འཕང་པའི་ཚུལ་དང་། རྡོ་རྗེ་གསོར་བའི་ཚུལ་དང་། ནུ་མ་འཚིར་བའི་ཚུལ་དང་། ཐལ་མོ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་ལོ། ། སྔགས་ནི་ཀུན་ལ་ཧཱུཾ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། རྡོ་ རྗེ་དེ་བཞིན་དུ་ནི་གཟུང་བྱའོ། ། དྲིལ་བུ་ཆོས་སུ་གཟུང་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་གྷཎྜེ་ར་ཎི་ཏ་པྲ་ར་ཎི་ཏ་སཾ་པྲ་ར་ཎི་ཏ་སརྦྦ་བུདྡྷ་ཀྵེ་ཏྲ་པྲ་ཙ་ལི་ཏེ་པྲ་ཛྙཱ་པཱ་ར་མི་ཏཱ་ནཱ་དཱ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧོཿ། དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ནས་དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་བྱའོ། ། དཔལ་ལྡན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལས་གྲོལ་བའི་ཞལ་ གསུམ་པ། ། འགྱིང་བག་ཁྲོ་བོ་དགོད་པ་དེ་བཞིན་སྤྱན་ཡང་གསུམ། ། ཀླུ་དབང་ནོར་བུའི་འོད་མདོག་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པའི་སྐུ། ། ཕྱག་མཚན་དྲུག་གིས་མཚན་པའི་ཕྱག་མཆོག་དྲུག། ཁ་ཊྭཱཾ་ལྷུང་བཟེད་རལ་གྲི་དགྲ་སྟ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་འཛིན། ། ཧ་ཧ་ལ་སོགས་གང་སྒྲོགས་དམྱལ་བའི་ལང་ལིང་ གཅོད་བྱེད་པ། ། ཐར་པར་ཕྱིན་པའི་སྲིད་པའི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བའི་མཆོག། ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་མ་ཁྱོད་ཞབས་གཉིས་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་མི་གཟུགས་མཛེས་པའི་སྐུ་མདོག་དཀར་པོའི་སྐུ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདུད་རྩི་དམ་པས་གང་བའི་སྣོད་འཛིན་ པ། ། མགོན་མེད་སེམས་ཅན་ཀུན་དོན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྐྱབས་མཛད། ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་ཁྱོད་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཔལ་ལྡན་རིན་ཆེན་སྤྱི་གཟུགས་ཤིན་ཏུ་གསེར་མདོག་སྐུ། ། ཁ་ཊྭཱཾ་བདུད་རྩི་དམ་པས་བཀང་བའི་ལྷུང་བཟེད་འཛིན། ། སྡུག་བསྔལ་སེམས་ཅན་མང་པོ་ཚིམ་ པར་བྱེད་པའི་སྐུ། །

The manner of pride, the manner of wrath, the manner of shooting an arrow, the manner of brandishing a vajra, the manner of squeezing the breasts, and the manner of joining the palms. As for the mantra, the syllable hūṃ should be appended to all of them. The vajra should be held in that manner; the bell should be held as the Dharma. Oṃ vajra ghaṇṭe raṇita praraṇita saṃpraraṇita sarvabuddhakṣetra pracalite prajñāpāramitā nādā svabhāva hūṃ hūṃ hūṃ hoḥ. Having rung the bell, one should perform offerings such as these. Glorious one, with three faces liberated from body, speech, and mind, possessing a haughty, wrathful, and smiling expression, and likewise three eyes; your body is exceedingly beautiful, with the color of the light of the nāga-king’s jewel; your six supreme hands are marked by six hand-symbols: you hold the khaṭvāṅga, the alms bowl, the sword, the battle-axe, the vajra, and the bell. Proclaiming "ha ha" and so forth, you sever the turmoil of the hells; you are the supreme birth, the nature of existence that has reached liberation. I prostrate and praise the feet of you, the Wisdom Ḍākinī. Glorious one, the Buddha in human form, with a beautiful white body; you hold a vessel filled with the sublime nectar of bodhicitta; you act as the refuge of the Three Jewels for the sake of all helpless sentient beings. I prostrate at the feet of you, the Vajra Ḍākinī. Glorious one, the universal form of the Jewel, with a body of exquisite golden hue; you hold a khaṭvāṅga and an alms bowl filled with sublime nectar; your body satisfies the many sentient beings who suffer.

དྲག་མོ་མཁའ་འགྲོ་མ་ཁྱོད་ཞབས་གཉིས་ལ་ཕྱག་འཚལ། ། དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་སྤྱི་གཟུགས་པདྨ་རཱ་གའི་མདོག། ཁ་ཊྭཱཾ་ཡར་བསྒྲེང་དྲག་མོའི་རོ་ཅན་འཛིན་པ་པོ། ། ཀུན་འགྲོ་ལ་སོགས་སྲིད་པའི་འཆིང་བ་གཅོད་བྱེད་མ། ། རོ་ལངས་མཁའ་འགྲོ་མ་ཁྱོད་ཞབས་གཉིས་ལ་ཕྱག་འཚལ། ། དཔལ་ལྡན་ལས་ཀྱི་སྤྱི་གཟུགས་མདོག་ལྗང་དོན་ཡོད་གཟུགས། ། ཁ་ཊྭཱཾ་དྲག་མོ་མི་ཡི་ཐོད་པ་སར་བ་འཛིན། ། འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་སྲིད་པའི་འཆིང་བྱེད་གཅོད་བྱེད་མ། ། གདོལ་བའི་མཁའ་འགྲོ་མ་ཁྱོད་ཞབས་གཉིས་ལ་ཕྱག་འཚལ། ། དཔལ་ལྡན་སེང་གེ་མ་དང་སྟག་མོ་ཅེ་སྤྱང་འུག་ མགོ་མ། ། སྡིགས་མཛུབ་ཞགས་པ་དང་ནི་དགེ་བའི་ལྕགས་ཀྱུ་དགྲ་སྟ་ཅན། ། དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་གཅོད་མཛད་མ། ། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྣམས་ཁྱེད་ཀྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་ཕྱག་འཚལ། ། མཁའ་འགྲོ་མར་མེ་འཇིབ་བྱེད་འཕྲོག་བྱེད་ཁྱེད་རྣམས་ནི། ། མཆོག་ཏུ་ས་རྣམས་ སྲུང་བར་བྱེད་པ་དྲག་པོ་རྣམས། ། སྡང་བ་གདུལ་དཀའ་གཞན་གྱི་རིག་པ་གཅོད་མཛད་མ། ། ལྷ་ཡི་མཁའ་འགྲོ་མ་ཀུན་ཞབས་གཉིས་ལ་ཕྱག་འཚལ། ། སྒེག་མོ་ཡིད་དགའ་ཡིད་འོང་ཕྲེང་བ་དབྱངས་ལེན་མ། ། གར་སོགས་དབྱངས་སྒྲར་གར་གྱི་ཡན་ལག་དགུ། ། སྣ་ཚོགས་རྣམ་ བཀོད་མེ་ཏོག་མཆོག་གི་སྤོས་རྣོ་བ། ། ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་མར་མེ་དྲི་ཞིམ་ཞིང་། ། དཔའ་བོ་དབང་མཆོག་རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་འཁོར་ལོ་ནི། ། སྦྱོར་བ་ཤིན་ཏུ་སྦྱོར་བ་སྦྱོར་བ་ཆེན་པོ་ལ། ། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་ཆགས་པས་ནན་ཏན་དྲག་ཏུ་ནི། ། དཔལ་ལྡན་གསང་བའི་གདན་མཆོག་མཆོད་ ནས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཔལ་ལྡན་དེ་ཉིད་རྒྱལ་པོ་དམ་པ་དབང་ཕྱུག་སྤྱི་གཟུགས་ཀྱིས།

Homage to the feet of you, the fierce ḍākinī. Glorious universal form of Dharma, the color of ruby, holding aloft a khaṭvāṅga and the corpse of a fierce woman; you who sever the bonds of existence, such as the all-pervading [elements]—homage to the feet of you, the Vetālī ḍākinī. Glorious universal form of Action, green in color, the form of Amoghasiddhi, holding a fierce khaṭvāṅga and a fresh human skull; you who sever the bonds of existence, the afflictions of desire—homage to the feet of you, the Caṇḍālī ḍākinī. Glorious Lioness, Tiger, Jackal, and Owl-headed [ḍākinīs], who possess the threatening gesture, the noose, the virtuous hook, and the battle-axe; you who sever all the many sufferings of the hells—homage to the feet of you, the nirmāṇakāyas. You ḍākinīs, Lamp, Sucker, and Seizer, who are the fierce ones who supremely protect the levels; you who subdue the hateful and the difficult to tame, and sever the knowledge of others—homage to the feet of all the divine ḍākinīs. The Graceful, the Joyful, the Delightful, the Garland, and the Melodious; the Dancer and so forth, with the nine branches of dance and the sounds of song; the variously arranged supreme flowers, the pungent incense, the lamp of the light of wisdom, and the fragrant scent; the wheel of the supreme powerful heroes and yoginīs—in the union, the supreme union, and the great union—with body, speech, and mind, through passion, with intense and earnest devotion, having made offerings at the glorious supreme secret seat, I prostrate. The glorious supreme king of reality, the universal form of Īśvara...

། དཔལ་ལྡན་གསང་བའི་གདན་མཆོག་འོད་ཟེར་རབ་འབར་བ། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་སྦྱོར་དེ་བཞིན་ཉིད། ། དཔལ་ལྡན་ཡེ་ཤེས་བརྟེན་པའི་དབང་ཕྱུག་ལོངས་སྤྱོད་འདུད། ། དེ་ལྟར་ བསྟོད་པ་བྱས་ནས་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་ཤུདྡྷོ་མ་མ་ཧཱུཾ་ཨ་ཨ་ཨ་ཨཾ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་ཐམས་ཅད་སྦྱོར་བ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཆེན་པོའི་བར་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། ཇི་སྲིད་མི་སྐྱོའི་བར་དུའོ། ། སྐྱོ་བར་གྱུར་ན་གོང་མ་བཞིན་དུ་ མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་ནས་རིམ་པ་བཞིས་གཏོར་མ་ཡང་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དང་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་མདུན་དུ་བྱས་ནས་ཕྱག་རྒྱ་འདིས་དགུག་པར་བྱའོ། ། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་བཅིངས་ཏེ། ། རྒྱབ་དང་རྒྱབ་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱ། ། ས་གདུགས་པདྨས་དཀྲིས་ནས་སུ། ། དཀར་པོ་གི་ཝང་ བསྒྲེང་བར་བྱ། ། དཀར་པོ་དགུག་ནས་འདྲེན་པ་ནི། ། ལྷ་རྣམས་དགུག་པའི་དམ་པའོ། ། དགུག་པ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དམ་པའོ། ། ཨོཾ་བཏྟཱ་ལི་མ་ཧཱ་བཏྟཱ་ལི་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། དགུག་པའི་དམ་ཚིག་གི་སྔགས་སོ། ། དེ་ནས་ཡོན་ཆབ་དང་ཁྲུས་ཆབ་དབུལ་ལོ། ། (དི་,དྲི་)དང་མེ་ ཏོག་དང་སྤོས་དང་འབྱོར་བ་ཇི་བཞིན་དུ་བསྟེན་པ་ཟས་ལྕགས་ཀྱུ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཟན་དང་སྲན་མ་ལ་སོགས་པ་དང་ཉ་སྐམ་པོ་དང་བྱིས་སྐྱུ་དང་ལྡན་པའི་གཏོར་མའི་སྣོད་ལ་ལག་པས་རེག་པས་སྔགས་འདི་བཟླས་པས་གཏོར་མ་སྦྱིན་ནོ། ། ཨོཾ་ཤིང་གཅིག་དང་ནི་དུར་ཁྲོད་དང་། ། རི་བྲགས་དང་ནི་ཕྱུགས་ཀྱི་ལྷས། ། ཡུལ་གྱི་མདོ་དང་ལམ་དང་ཞིང་། ། ཁྱད་པར་དུ་ནི་ཁྱིམ་སྟོང་དང་། །

Glorious and supreme secret seat, blazing with intense rays of light, glorious vajra and bell, the union of sounding suchness, glorious lord who relies upon wisdom, I bow to your enjoyments. Having thus offered praise, one should ring the bell: OṂ ŚUDDHO MA HŪṂ A A A AṂ SVĀHĀ. Then, one should meditate on all phenomena as being of the nature of selflessness, from the four applications up to the great application, until one becomes weary. When weariness arises, as before, one should make all the offerings and then present the torma according to the four stages. First, having positioned the maṇḍala in front, one should summon [the deities] with this mudrā: Form the two vajra fists and join them back-to-back; wrap them with the lotus of the earth, and raise the white bezoar. Summoning the white [deities] is the supreme for summoning the gods. This is the supreme samaya mudrā of summoning. OṂ BAṬṬĀLI MAHĀBAṬṬĀLI HŪṂ HŪṂ HŪṂ SVĀHĀ. This is the mantra of the samaya of summoning. Then, one should offer the water for the feet and the water for bathing. [Offer] fragrance, flowers, incense, and whatever wealth is available, such as the five iron hooks and so forth, as well as the food, peas, and so on, and the torma vessel containing dried fish and byis skyu. By touching the vessel with the hand and reciting this mantra, one should give the torma: OṂ: At the solitary tree and the charnel ground, at the mountain crags and the cattle pen, at the crossroads of the land, on the paths and in the fields, and especially in empty houses.

སྣོད་དང་ཐང་དང་ས་སྟེང་དང་། ། ཁྱད་པར་གདོལ་བའི་ཁྱིམ་གནས་དང་། ། ནག་པོ་དྲག་པོ་དྲག་ཆེན་པོ། ། ལྷ་མིན་མཉམ་དུ་བསྟེན་པ་དང་། ། ནག་པོ་གཙིགས་བྱེད་འཇིགས་བྱེད་པ། ། དགའ་ ལས་འདས་དང་བགེགས་རྒྱལ་པོ། ། དགའ་བྱེད་མ་དང་དྲག་མོ་དང་། ། འཇིགས་བྱེད་མ་དང་ཨུ་མས་བསྟོད། ། རྒྱལ་མོ་རྣམ་པར་རྒྱལ་དབང་མོ། ། ཐུབ་མེད་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་མ། ། ནག་མོ་བཟང་མོ་ནག་ཆེན་མོ། ། ནག་སྦོམ་མ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ། ། དབང་བྱེད་མ་དང་ཟླ་བ་མོ། ། ནག་ མོ་སྡང་བའི་ལམྤ་ཀི། འཕྲོག་བྱེད་མ་དང་མེ་མར་མ། ། འཇིགས་བྱེད་ཡུལ་གནས་རྣལ་འབྱོར་མ། ། དྲག་མོའི་གཟུགས་དང་གཟུགས་ཆེན་མོ། ། མཆེ་བ་གཙིགས་དང་ཐོད་ཆེན་མ། ། ཁ་ཊྭཱཾ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོ་དང་། ། རལ་གྲི་དགྲ་སྟའི་ལག་པ་གང་། ། རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་ཆུ་ལག་དང་། ། མཁའ་ འགྲོ་ལྔ་ཡི་དེ་ཉིད་ཆེ། ། ལས་ཀུན་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་ཡི། ། སྦྱོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱ་ཆེན་པོ། ། རྡོ་རྗེའི་དབང་ཕྱུག་དེ་བཞིན་གཙོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཆེན་པོ། ། གོས་མེད་སྦྱོར་བ་སྐྱེད་བྱེད་མ། ། རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག་མ་ཡི་བཀས། ། ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་དགུག་པའོ། ། ཨོཾ་ཀཀྐ་ཌྷ་ན་བབྦནྡྷ་ ན་སྤྱན་དྲངས་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། ཁཁྑ་དྷ་ན་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ་རཾ་སྭཱ་ཧཱ། སྤྱན་དྲངས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་ལས་དཀར་པོ་དང་གི་ཝང་བསྒྲེང་བའོ། ། ཨོཾ་བཏྟཱ་ལི་བཏྟཱ་ལི་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧོཿསྭཱ་ཧཱ། དགའ་བར་བྱ་བའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། ། གཏོར་མའི་སྣོད་བཞག་སྟེ་རྡོ་རྗེ་བཅིངས་ཏེ་རལ་གྲི་བྱུག་ པའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ཏེ།

In a vessel, on a plain, or upon the earth, and especially in the dwellings of outcasts, [one should worship] Kṛṣṇa, Rudra, and Mahāraudra, who dwell together with the asuras. Kṛṣṇa-daṃṣṭra, Bhairava, Nandana, Vighnarāja, Nandinī, Raudrī, Bhairavī, and Umā praise [him]. Rājñī, Vijayā, Īśvarī, Aparājitā, Ajitā, Kālikā, Bhadrakālī, Mahākālī, Kṛṣṇapīvarī, and Yoginī; Vaśīkarī, Candrī, Kālikā, and the Lampaṭī of the hateful path; Hāriṇī, Dīpikā, the Yoginī dwelling in the realm of Bhairava, Raudrī-rūpā, Mahārūpā, Daṃṣṭrākarālā, Mahāmuṇḍā, Khaṭvāṅginī, Mahāṛddhī, and those with hands full of swords and axes, as well as those with vajras and water in their hands—the great reality of the five ḍākinīs, who accomplish all activities. This is the vast maṇḍala of application, the Vajreśvara, the Lord, the great body of the Tathāgata, the mother who generates the naked union. By the command of Vajreśvarī, all and everything is summoned. Oṃ kakkhaḍha na babbandha na. This is the mantra and mudrā for summoning. Kha kha kha ḍha na hūṃ hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ raṃ svāhā. From that same mudrā for summoning, one raises the white [finger] and the gorocanā [finger]. Oṃ vattāli vattāli hūṃ hūṃ hūṃ hoḥ svāhā. This is the mantra and mudrā for causing delight. Having placed the vessel for the torma, one binds the vajra and makes the gesture of brandishing a sword.

ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ། ཨཱདྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱཏ་ཨོཾ་གུཾ་སྭཱ་ཧཱ། སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པས་ཀྱང་མཆོད་དེ་བསྟོད་པ་བྱ་ཞིང་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་བར་བྱའོ། ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དང་པོ་མཆོག། དགའ་བ་ཆེན་པོ་དགའ་བ་ཆེ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཀུན་ གྱི་བདག། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་གཙོ་བོའི་གཙོ། ། ཐུགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་ཏིང་འཛིན་མཆོག། རྡོ་རྗེ་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྟོབས། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པའི་མཆོག། བདུད་དང་བདུད་ནི་རབ་འཇོམས་པ། ། ཀུན་གྱི་ཁྲོ་བོ་ཁྲོ་ཆེན་པོ། ། སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐྱེས་ སོགས། ། རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་བྱེད་ཧཱུཾ་བྱེད་པ། ། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ནོར་བུ་སྦྱིན། ། ཆགས་པ་ཆེན་པོ་བདེ་བ་ཆེ། ། འདོད་པ་ཐར་པ་ནོར་ཆེན་པོ། ། སྲིད་གསུམ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མཆོག། འཇིག་རྟེན་གསུམ་མཆོག་ཁམས་གསུམ་ལ། ། མི་གཡོ་རབ་མཆོག་མི་གསལ་བ། ། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་རབ་འདུས་པ། ། གཡོ་དང་རབ་མཆོག་ཐོབ་པ་ཡི། ། སྲིད་དང་འཁོར་བ་དག་བྱེད་པ། ། ཐོག་མ་མེད་པ་ཐ་མེད་པ། ། འདོད་ཆགས་དག་པ་ཏིང་འཛིན་མཆོག། སྣ་ཚོགས་འདོད་ཆགས་དབང་ཕྱུག་ཆེ། ། ནམ་མཁའི་མཐའ་ལས་རྟག་པའི་དོན། ། འབྱུང་བ་ ཆེན་པོ་ཀུན་གྱི་གཞི། ། ལོངས་སྤྱོད་དཔལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་གཙོ། ། འདོད་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་བྱེད་པ། ། ཕྱག་འཚལ་བསྟོད་དེ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། གུས་པས་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རབ་གྲུབ་བསྟོད། ། བདག་གིས་ཆོ་ག་མ་ཚང་བ་རྣམས་ནི་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དོན་ཀུན་མཛོད། ། དངོས་གྲུབ་གསོལ་ནས་ཅི་བདེར་གཤེགས། །

Oṃ akāro mukhaṃ sarvadharmāṇām ādyanutpannatvāt oṃ gūṃ svāhā. One should also make offerings with the offerings of the Goddess of Grace and the others, perform the praise, and ring the bell. Great Being, supreme from the beginning, Great joy, the joy of great joy, Samantabhadra, the self of all, Vajra Essence, the chief of chiefs, Mental Being, supreme meditative absorption, Vajra, the power of the great vajra, Supreme conduct of Samantabhadra, Subduer of Māras and the hosts of Māra, Wrathful one of all, the great wrathful one, Buddha, born from the Buddha-dharma and so forth, Vajra Hūṃ-maker, the performer of Hūṃ, Lord of the World, the giver of jewels, Great passion, great bliss, Desire, liberation, the great wealth, Supreme of the three existences and the three worlds, Supreme of the three worlds, within the three realms, Immovable, most supreme, unmanifest, Extremely subtle, the great gathering, Attainer of the most supreme movement, Purifier of existence and saṃsāra, Without beginning, without end, Pure passion, supreme meditative absorption, Lord of manifold passion, The eternal meaning beyond the limits of space, The foundation of all the great elements, King of the glory of enjoyments, the chief, Fulfiller of all desires, Homage, praise, homage, praise! With devotion, I prostrate to you! I praise the perfect accomplishment of Vajrasattva. I pray that the Blessed One forgive any incomplete rituals I have performed. May you accomplish the welfare of all sentient beings. Having granted the accomplishments, please depart as you please.

སངས་རྒྱས་ཡུལ་དུ་གཤེགས་ནས་ཀྱང་། ། སླར་ཡང་འདིར་ནི་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། ཕྱི་རོལ་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་སེ་གོལ་གསུམ་དང་སྔགས་འདིས་གཏང་བར་བྱའོ། ། ཨོཾ་གཙྪ་གཙྪ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་རང་གི་དབུགས་ཀྱིས་དྲངས་ནས། རང་གི་ལུས་ལ་ཞུགས་ཏེ། རང་གི་གནས་ལ་དགོད་པར་བྱའོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་སྤྱི་བོ་དང་མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་། ལྕེ་ལ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དྲག་མོའི་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་། གདོལ་པའི་མཁའ་ འགྲོ་མ་དང་། རོ་ལངས་མའི་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་དགོད་དོ། ། སེང་གེ་མ་དང་། སྟག་མོ་དང་། ཅེ་སྤྱང་མ་དང་། འུག་པ་མ་རྣམས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་མགྲིན་པ་དང་། དཔུང་པ་གཉིས་དང་སྙིང་ག་དང་། ལྟེ་བ་རྣམས་ལ་དགོད་དོ། ། སྒོ་བ་བཞི་ནི་ བརླ་གཡས་གཡོན་དང་རྗེ་ངར་ལའོ། ། པུཀྐ་སཱི་ལ་སོགས་པ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ལྕེའི་ཐིག་ལེའི་སྟེང་དུ་པུཀྐ་སཱི་ལ་སོགས་པ་བསྟིམ་པར་བྱའོ། ། བྲང་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་ལ་ནི་དྲག་མོ་ལ་སོགས་པ་བསྟིམ་པར་བྱའོ། ། ཁའི་གནས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་གཏུམ་མོ་ལ་སོགས་ པ་བསྟིམ་པར་བྱའོ། ། སོའི་ཕྲེང་བ་དང་ལྕེ་ལ་ཡང་ཐོད་ཕྲེང་མ་ལ་སོགས་པ་བསྟིམ་པར་བྱའོ། ། དེ་དག་གི་བདུད་རྩི་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་ནི་ལུས་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷ་ཚངས་པ་དང་ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པ་ནི་བ་སྤུའི་བུ་ག་དང་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གོ་རིམ་བཞིན་ དུ་ཐིམ། ཀེང་རུས་འཇིགས་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་ནི་རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའི་དབུགས་དང་འོད་ཟེར་ལ་ཐིམ་པར་བྱའོ། ། སྙིང་གར་སྒེག་མོ།

Even though the Buddha has departed for the buddha-field, I pray that he return here once again. The external deities should also be dismissed with three snaps of the fingers and this mantra: OṂ GACCHA GACCHA HŪṂ SVĀHĀ. Then, having drawn the emanated maṇḍalas in with one's own breath, they should enter one's own body and be placed in their respective locations. Specifically, one should place Caṇḍākāśī, Caṇḍālī, Vetālī, and Vajraḍākinī on the crown of the head, the eyes, the ears, and the nose, and on the tongue, respectively. Siṃhī, Vyāghrī, Śrgālī, and Ulūkī should be placed on the throat, the two shoulders, the heart, and the navel, respectively. The four gatekeepers are on the right and left thighs and the shins. Pukkasī and the others should be dissolved into the bindu of the tongue and so forth, respectively. Caṇḍī and the others should be dissolved into the five limbs, such as the chest. Having blessed the location of the mouth, Caṇḍālī and the others should be dissolved there. Khaṭvāṅgī and the others should be dissolved into the rows of teeth and the tongue. Their vessels of amṛta and so forth should be blessed upon the body. The worldly deities, such as Brahmā and Viṣṇu, dissolve respectively into the pores of the skin, the feet, and so forth. The sixteen bodhisattvas, such as Kaṅkālabhairava, should be dissolved into the breath and light rays of the Yogākāśa. At the heart is Lāsyā.

ནུ་མའི་བར་དུ་དྲི་ཆབ་མའོ། ། མགྲིན་པ་ལ་པི་ཝང་མའོ། ། མགོ་བོ་ལ་མེ་ཏོག་མའོ། ། སོའི་ཕྲེང་བ་གཉིས་ལ་ དབྱངས་མའོ། ། གསང་བར་སྤོས་མེ་མའོ། ། དཔུང་པ་གཉིས་པོར་གར་བྱེད་མའོ། ། མིག་གཉིས་ལ་མར་མེ་མའོ། ། གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པའམ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བསམ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་བདག་གོ་ཞེས་ང་རྒྱལ་གཟུང་བར་བྱའོ། ། བསྲུང་བ་དགོད་པ་དང་། ། དབང་བསྐུར་བ་དང་། ། གོ་ཆ་བགོ་བ་བྱས་ནས་རྡོ་རྗེ་ར་བ་ལ་སོགས་པ་བསམས་ནས་གཞག་པར་བྱའོ། ། ཉལ་བ་དང་། འདུག་པ་དང་། འགྲོ་བ་དང་། འགྲེང་བ་དང་། རྟག་ཏུ་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་ནས་ལྷ་དང་བདག་གི་སྦྱོར་བ་བསྒོམ། ། དེ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་ སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལོངས་སྤྱོད་རྣལ་འབྱོར་པ་བཞིན་དུ་ཇི་སྙེད་དམ་ཚིག་གི་རྫས་དེ་དག་གིས་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཟས་རིམ་པར་མཆོད་པ་འདིས་བྱའོ། ། ཡི་གེ་ཀྵུཾ་གིས་དགའ་བར་བྱ་བ་དང་། ཡི་གེ་ཡུཾ་གིས་དག་པར་བྱ་བ་དང་། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གིས་མཁྲེགས་པར་བྱ་བ་དང་། ཡི་གེ་སུཾ་ གྱིས་བདུད་རྩིར་བྱའོ། ། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གིས་རོ་མཉམ་པོར་བྱ་བ་དང་། པདྨའི་སྣོད་ལ་བཞག་ལ་ཉི་མའི་ལག་པ་ལ་བདུད་རྩིའི་སྣོད་བཞག་ནས། ། ཟླ་བའི་ལག་པའི་མཐེ་བོང་དང་སྲིན་ལགས་དང་རི་རབ་ཏུ་བསྒོམ། ། ཨོཾ་ཧཿཧོཿཧྲཱིཿས་བོན་གྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གཟུགས་དང་དྲི་དང་རོ་དང་དཔའ་བོ་ ལྷ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་གཟུང་འཛིན་སྤངས་པའི་རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རེ་རེའི་འཁོར་ལོ་ལ་མཐེ་བོང་དང་སྲིན་ལག་གིས་འཐོར་འཐུང་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །

Between the breasts is Gandhā (Incense). At the throat is Vīṇā (Lute). On the head is Puṣpā (Flower). On the two rows of teeth is Gītā (Song). At the secret place is Dhūpā (Incense Lamp). On the two arms is Nṛtyā (Dance). In the two eyes is Dīpā (Lamp). One should visualize these as having the nature or essence of form. One should maintain the divine pride, thinking: "I am the yogin of space, the essence of all things." Having performed the placement of protection, the conferral of empowerment, and the donning of armor, one should visualize the vajra fence and so forth and remain therein. Whether lying down, sitting, walking, or standing, one should always remain in profound meditative equipoise and meditate on the union of the deity and oneself. These are called the "thorough application." Then, like a practitioner of enjoyments, one should perform the offering of the feast-circle food in stages with as many samaya substances as are available. One should make it joyful with the syllable KṢŪṂ, purify it with the syllable YŪṂ, solidify it with the syllable HŪṂ, and transform it into nectar with the syllable SUṂ. One should make the flavors equal with the syllable HŪṂ. Placing it in a lotus vessel, one places the vessel of nectar in the "sun" hand. One should visualize the thumb and ring finger of the "moon" hand as Mount Meru. With the seed syllables OṂ HAḤ HOḤ HRĪḤ, which are the nature of the three deities of body, speech, and mind—form, fragrance, and taste—one should offer the libation with the thumb and ring finger to each of the deities of the maṇḍala, who are of a nature that has abandoned subject and object.

དེ་ནས་མཆོད་ནས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་དེ་ནས་རང་གི་ལུས་ལ་གནས་པའི་ལྷ་དང་འཁོར་ལོའི་ལྷ་ཇི་ལྟར་དགའ་བར་ཚིམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ཁོ་ན་ བཞིན་དུ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་གོ་ཆ་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ལྷའི་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་ནས་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔྲལ་བ་དང་སྤྱི་བོ་དང་ལྕེའི་རྩེ་མོ་ལ་ཐིག་ལེ་གསུམ་བྱིན་ནས་ཇི་ལྟར་བདེ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་དགའ་བ་ཡུལ་གྱི་མཆོད་པ་ རྣམས་ཀྱིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་མཆོད་ནས། ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་གོང་མ་བཞིན་དུ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་རྫོགས་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་ལྷག་མའི་གཏོར་མ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། ཚིགས་བཅད་བཟླས་ནས་གཏང་བར་བྱའོ། ། ཚིགས་བཅད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཨོཾ་བཏྟཱ་ལི་ བཏྟཱ་ལི་ཚེ། ཨོཾ་ཀུ་རུ་ཀུ་རུ་བཏྟཱ་ལི་མ་ཧཱ་བཏྟཱ་ལི་སྭཱ་ཧཱ། དུར་ཁྲོད་ནག་མོ་དངོས་གྲུབ་ཞལ། ། གཏུམ་མོ་འཇིགས་བྱེད་ཡི་དྭགས་ཁ། ། དམ་ཚིག་སྲིན་མོ་ཁྲག་དགའ་མ། ། ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལི་སྒྲ་སྒྲོགས་མ། ། དུར་ཁྲོད་རོ་ཡི་ཚལ་དབུས་སུ། ། ཚོགས་དང་ཕོ་ཉ་བཅས་པ་རུ། ། འཇིག་རྟེན་གཏུམ་མོ་དུད་སོལ་ མ། ། གསོལ་ཅིག་བཞེས་ཤིག་དམ་ཚིག་མ། ། གནས་ནས་དབང་དུ་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཏིཥྛ་སིདྡྷི་ཀུ་རུ་ཧུ་ཧུ་ཨོཾ་ཕྲོཾ་ཧ་གྲི་ཧ་སརྦ་དུཥྚཱ་ན་བྷཀྵ་ཕུཾ་ཕེཾ་ཕྲོཾ་ཕྲིཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། རྡོ་རྗེ་དམ་པ་བཅིངས་ནས་སུ། ། དཀར་པོ་གི་ཝང་བསྒྲེང་ནས་སུ། ། གཉིས་ཀ་རྩེ་མོ་བཀུག་ནས་ནི། ། ཁ་ཡི་འགྲམ་དུ་གཞག་པར་བྱ། ། ལྷག་ མའི་གཏོར་མ་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། དུད་པ་སོལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། །

Then, having made offerings and prostrated, one should satisfy the deities residing in one’s own body and the deities of the cakra according to their pleasure. In the same way, for the armor of the gaṇacakra, one should abide in the deity yoga—the nature of the three applications—and make offerings to the gaṇacakra. That is to say, having applied the three drops to the forehead, the crown, and the tip of the tongue, one should act as is comfortable. Thus, having made offerings to the Tathāgatas with the offerings of the objects of manifest joy, one should complete the perfection as before with flowers and so forth. Following that, the remainder offering (ucchiṣṭa-bali) should be given. Having recited the verses, it should be dispatched. The verses are as follows: OṂ VATTĀLI VATTĀLI CE | OṂ KURU KURU VATTĀLI MAHĀVATTĀLI SVĀHĀ | Oṃ, Black Cemetery, face of accomplishment; Fierce One, terrifying mouth of the preta; Samaya-rākṣasī, lover of blood; she who proclaims the sound KĪLI KĪLI! In the midst of the cemetery, the grove of corpses, together with the gaṇa and messengers, O worldly Fierce One, Dhūmāṅgārī, please partake, please accept, O Samaya! From your abode, please bring [them] under control! TIṢṬHA SIDDHI KURU HU HU OṂ PHROṂ HA GṚHA SARVA DUṢṬĀN BHAKṢA PHUṂ PHEṂ PHROṂ PHRIṂ PHAṬ SVĀHĀ. Having bound the supreme vajra mudrā, and having raised the white gorocanā, having bent the tips of both [fingers], one should place them at the corners of the mouth. This is the blessing of the remainder offering, the mantra and mudrā of the one called Dhūmāṅgārī.

བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་དང་ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་མའི་སྒྲུབ་ཐབས། ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་དབང་པོའི་སྡེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། །

The Sādhana of the Blessed One, the Yogācāra Ākāśa and Jñānaḍākinī, composed by the great master Vijayendrasena, is hereby complete.