A Ritual for Caring for Disciples

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤི་ཥྱ་ཨ་ནུ་གྲིཧྣ་བི་དྷིཿ། བོད་སྐད་དུ། གཞན་དོན་སློབ་མ་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཆོ་ག། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་ མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་གསང་བ་བཤད་པར་བྱའོ། ། བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་རྗེས་དྲན་ནས། ། སྣ་ཚོགས་སྒྲུབ་ཐབས་འགྲུབ་དོན་དུ། ། སློབ་མ་འབེབས་པའི་ཆོ་ག་མཆོག། དང་པོ་རེ་ཞིག་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་དོན་དུ་འམ། ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཞེས་བྱ་བའི་ ཡི་གེ་བཞི་པའི་དོན་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། རང་ཡིད་དང་མཐུན་པའི་གནས་འཇམ་པའི་སྟན་ལ་སོགས་པའི་གནས་སུ་ལག་པའི་སོར་མོ་རྣམས་ལ་སྔགས་བཀོད་ལ། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་བཏུང་བ་བཟང་པོ་པདྨའི་སྣོད་དུ་བཞག་ལ། ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ སྦྱངས་ཏེ་པདྨའི་ཞུ་བའི་རྫས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཁྲུས་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་སུ་གནས་དང་། བདག་དང་རྣལ་འབྱོར་བསྲུང་བའི་དོན་དུ། སེ་གོལ་གཏོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་བྱས་ལ། སུམྦྷ་ལ་སོགས་པ་གདོང་བཞི་པའི་སྔགས་ཀྱི་སྒྲས་མཚམས་བཅད་པ་དང་། གོ་ཆའི་སྔགས་དྲུག་དགོད་པ་དང་། དག་པ་གསུམ་གྱི་སྔགས་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་བསྲུང་བར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་སུ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ས་གཞི་ལ་ཁྲུ་གང་ཙམ་གྱི་མཎྜལ་བྱུག་པར་བྱ་སྟེ། ཙནྡན་དམར་པོ་ལ་སོགས་པས་ཟུར་དྲུག་པའི་ཙཀྲ་བྲིས་ཏེ། དེའི་དབུས་སུ་རྡོ་རྗེ་ རྣལ་འབྱོར་མའི་ས་བོན་དགོད། ཟུར་དྲུག་པོ་ལ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་སྔགས་དགོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མན་ངག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་གིས་དཔའ་མོ་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་ལ།

In the language of India: Śiṣyānugrahavidhiḥ. In the language of Tibet: Gzhan don slob ma rjes su bzung ba’i cho ga (The Ritual for Accepting Disciples for the Sake of Others). Homage to Vajrayoginī! Next, the secret [teachings] shall be explained. Recalling the kindness of the Guru, for the sake of accomplishing the various sādhanas, [I shall explain] the supreme ritual for initiating disciples. First, for the purpose of accepting disciples, the ācārya—a yogin endowed with the meaning of the four syllables of the name Śrī Heruka—should go to a place agreeable to his mind, such as a soft seat. Having arranged the mantras upon the fingers of his hands, he should place an excellent drink mixed with the five amṛtas in a lotus vessel. Having purified it according to the ritual, he should bathe himself with the substance of the melted lotus. Following that, for the purpose of protecting the place, himself, and the yoga, he should first snap his fingers and establish the boundary with the sound of the four-faced mantra, Sumbha and so forth. He should then arrange the six armor mantras and protect the mind by reciting the mantras of the three purities. After that, he should smear a maṇḍala about one cubit in size upon the completely pure ground. Having drawn a six-cornered wheel with red sandalwood and the like, he should place the seed syllable of Vajrayoginī in its center. Preceded by the arrangement of the Cakravartin mantras on the six corners, he should instantaneously generate the maṇḍala of the Blessed Lady together with the six heroines, according to the oral instructions.

དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་ཁྭ་གདོང་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ དང་། དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཨརྒྷ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། དགྱེས་པར་བྱ་བ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་ སོགས་པ་དང་། བདུད་རྩི་མྱང་བའི་མཐར་བསྟོད་པ་དང་། བཟོད་པར་གསོལ་བར་བྱའོ། ། སྔོན་དུ་བསྙེན་པའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་དོན་དུ་ཚེས་བཅུ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་མཎྜལ་བྱུགས་པའི་དབུས་སུ་ལྷའི་བཏུང་བ་བཟང་པོས་བཀང་བའི་དབྱངས་ཀྱི་སྣོད་ཡང་དག་པར་ བཞག་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་ཁར་བའི་སྣོད་དྲི་མ་མེད་པ་གུར་གུམ་ལ་སོགས་པས་ཕྱིས་ལས་སིནྡྷུ་རའི་ཕྱེ་མ་བཙགས་ལ། གསེར་གྱི་སྨྱུ་གུས་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་མངོན་པར་བྲིས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དགུག་གཞུག་བྱས་ལ། མཆོད་པ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ ལ། དེའི་རྗེས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་རྐང་པ་བརྒྱད་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བསྟོད་ལ། རས་དམར་པོས་གཡོགས་ལ་གཞག་གོ། ། དེ་ནས་ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་ལ་གཏོར་མ་ཕུལ་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ལན་གསུམ་བརྗོད་ལ་བཟོད་ གསོལ་བྱའོ་ཞེས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིའི་མཆོད་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེའི་རྗེས་སུ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་བུམ་པ་ཡང་དག་པར་གཞག་པར་བྱའོ། ། རས་དམར་པོའི་མགུལ་ཆིངས་བྱ་བ་དང་། ཙཱུ་ཏ་ལ་སོགས་པའི་ལོ་མ་དང་ལྡན་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་དང་། སྨན་ལྔ་ དང་།

Then, one should visualize the exterior adorned with the eight [goddesses] such as Kākāsyā and the eight charnel grounds. Then, one should make perfect offerings with argha and so forth. Then, one should perform the summoning, entering, binding, and pleasing of the wisdom wheel according to the ritual, as well as the blessing of the body, speech, and mind, and so on. At the conclusion of the tasting of the nectar (amṛta), one should offer praise and request forbearance. This is the preliminary service. Then, for the purpose of taking the disciples under one's care, on the tenth day, one should likewise prepare a mandala. In its center, one should properly place a vessel for the melodic chant filled with excellent divine drink. Upon that, one should take a stainless brass vessel, polish it with saffron and so forth, and sift vermilion powder. Using a golden pen, one should draw [the mandala] according to the ritual. Having performed the summoning and entering of the wisdom wheel, one should make perfect offerings with the offerings and so forth. Following that, one should offer praise preceded by the eight-line verse to the Blessed Lady Vajravārāhī and the vajra and bell, then cover it with a red cloth and set it aside. Then, one should present the torma to the directional guardians, recite the hundred-syllable mantra three times, and request forbearance. This is the ritual for the outer offerings for taking the disciples under one's care. Following that, one should properly set out the qualified vases. They should be adorned with red cloth neck-ties, provided with leaves such as those of the cūta tree, and contain the five precious gems and the five medicines.

འབྲུ་ལྔ་དང་ལྡན་པར་བྱས་པ་དེ་ཉིད་གྲུབ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་དགུག་གཞུག་ལ་སོགས་བྱས་པ་ལ། ཨརྒྷ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་མཐར་ཕུལ་ལ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་། བདུད་རྩི་མྱང་ བའི་བར་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བྱས་ལ། མཆོད་ཡོན་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ་རྐང་པ་བརྒྱད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྟོད་པ་བྱའོ། ། མེ་ཏོག་དམར་པོའི་ཕྲེང་བ་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེ་བུམ་པའི་ཁར་བཞག་ལ། དེ་དག་གི་སྔགས་ཇི་སྲིད་འདོད་པའི་བར་དུ་བཟླས་ལ། མེ་ཏོག་དམར་པོ་ གཏོར་བས་འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་ཞུ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ལས་བུམ་པ་ལྷག་པར་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་དག་ལ་མི་ཕྱེད་པས་གུས་པའི་ཡིད་ཅན་སློབ་མ་དམ་པས་མཎྜལ་བྱས་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ གསོལ་བ་གདབ་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་སྐུ། ། བླ་མ་ལ་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མས། ། བདག་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེ་སངས་རྒྱས་ལ། ། མཆོད་ཆེན་ཇི་ལྟར་སྩལ་བ་ལྟར། ། བདག་ཀྱང་རྗེས་སུ་དྲང་བའི་ཕྱིར། ། ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཞེས་སོ། ། ཚེས་བཅུའི་དུས་སུ་ཐུགས་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་བླ་མས་སློབ་མའི་ལག་པ་ནས་བཟུང་ལ་འདི་སྐད་གསུངས་སོ། ། རྟོག་པས་གཡོགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། ། ལེགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཕྱིར་བཟློག་ལྟར། ། དང་བའི་ཆུ་ཡིས་བཀྲུས་པའི་ སེམས། ། ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་འདིར་གཞུག་བྱ། ། དད་པ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ལ། །

Having prepared the vessel with the five grains, one should perform the summoning and absorption of the wisdom-cakra (jñānacakra) into the accomplishment-cakra (siddhicakra), and so forth. After presenting the offerings, beginning with the argha water, one should perform the ritual procedures up to the blessing of the body, speech, and mind, the conferral of empowerment, and the tasting of the amṛta. Then, having made perfect offerings with the drinking water and so forth, one should offer praise with the eight-line mantra. Placing a vajra adorned with a garland of red flowers upon the mouth of the vase, one should recite their mantras for as long as desired. By scattering red flowers, the cakra itself melts; one should view it as being of the very essence of that [deity]. This is the ritual for the preliminary consecration of the vase from the Śiṣyānugrahavidhi. Following that, the sublime disciple, possessing an unwavering mind of devotion toward the guru and the buddhas, should prepare a maṇḍala and make repeated supplications: "I take refuge in the guru, the embodiment of the nature of all buddhas. Glorious Vajrayoginī, please grant me your blessings. Just as the Great Offering was bestowed upon the Buddha Vajrabodhi, In order to lead me as well, grant me the Vajra of Space." At the time of the tenth day, the compassionate guru takes the disciple by the hand and says: "Just as a mind shrouded by conceptual thought Turns away from the excellent buddhas, A mind washed by pure water Should be led here with a beneficial intent. For sentient beings who lack faith..."

དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་མི་འབྱུང་སྟེ། ། ཇི་ལྟར་ས་བོན་ཚིག་པ་ལ། ། མྱུ་གུ་སྔོན་པོ་སྐྱེ་མི་སྲིད། ། ཅེས་གསུངས་སོ། ། དེ་ལྟར་སློབ་མ་དད་ལྡན་གྱིས། ། གསང་སྔགས་བྱིན་རླབས་ བསྒྲུབ་པ་ལ། ། ཡོན་དང་བཅས་པས་ཕྱག་བྱས་ནས། ། ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་སྤྱི་བོར་བཞག། དེ་ཡི་རྗེས་སུ་སློབ་དཔོན་གྱིས། ། བུམ་པའི་ཆུ་ནི་གཟུང་བྱས་ནས། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་ཁྲུས་བྱས་ལ། ། དེ་ནས་རས་དམར་པོས་གདོང་བཅིངས་ལ་ཐལ་མོ་སྙིང་གར་སྦྱོར་དུ་ བཅུག་སྟེ། ཨཽ་ཌྱ་ན་གྱི་གནས་སུ་ཁ་བལྟས་ཏེ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་སློབ་མ་བཞག་ལ། དེ་ནས་སུཾ་བྷ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱི་སྒྲས་བསྲུང་བ་དང་། མཚམས་བཅད་པ་བྱས་ལ། མཉམ་པར་བཞག་ལ། རྐང་འོག་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ། གཞུ་ཡི་དབྱིབས་ཅན་དུ་བའི་མདོག། ། དེ་སྟེང་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་རུ། ། གྲུ་གསུམ་མེ་ནི་འབར་བ་ལྟར། ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་དྲི་དག་ཕྱིར། ། དག་པའི་སྔགས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། ། རང་གི་ཕུང་པོ་སྒྱུ་མ་བཞིན། ། སྤྲུལ་པ་རུ་ནི་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ། ། སྐད་ཅིག་གིས་ནི་ལྷ་མོ་བསམ། ། ཕག་མོ་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། ཀུན་ནས་ཀུན་དུ་སྐད་ཅིག་སྟེ། ། སྐད་ཅིག་གིས་ནི་གསང་སྔགས་བརྗོད། ། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་སོང་སེམས། ། གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པ་དགེ་བར་བལྟ། ། སྨིན་མཚམས་གནས་པའི་ཐིག་ལེ་ནི། ། དྲག་ཏུ་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ལྟར། ། ཕྱག་རྒྱ་གཉིས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། སོ་ སོར་བསྡུ་བའི་རིམ་པའོ། ། བླ་མའི་མན་ངག་ལམ་གྱིས་ནི། ། རིམ་པ་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱ། ། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། ། གྲུབ་པའི་རྟགས་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། །

"Virtuous qualities will not arise, just as a green sprout cannot possibly grow from a burnt seed," so it is said. Thus, the faithful disciple, in order to accomplish the blessings of the Secret Mantra, should prostrate with offerings and place their palms joined upon the crown of the head. Following that, the master should take the water of the vase and perform the ritual ablution according to the procedure. Then, having bound the face with a red cloth, the disciple is made to join their palms at the heart and face the land of Oḍḍiyāna. Having seated the disciple according to the ritual, one performs the protection and the sealing of the boundaries with the sounds of mantras such as sumbha. Remaining in meditative equipoise, one visualizes beneath the feet a wind maṇḍala in the shape of a bow, the color of smoke. Above that, at the emanation wheel (nirmāṇacakra), is a triangular fire blazing like a flame. In order to purify the stains of the aggregates and so forth, one should recite the purifying mantras. One's own aggregates are like an illusion; they should be further established as an emanation. Instantly, one should contemplate the goddess Vārāhī, the embodiment of compassion. In every way and at every moment, in an instant, one recites the Secret Mantra. The mind goes to the emanation wheel; one should view the śrīvatsa as virtuous. The drop (bindu) residing at the brow is like a wheel spinning violently. Through the union of the two mudrās, this is the stage of individual withdrawal (pratyāhāra). One should understand the stages in detail through the path of the guru’s oral instructions. With a mind thus instructed, the signs of accomplishment will arise.

ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་སློབ་མ་ལ། ། དེ་ཡི་ཚེ་ན་བ་སྤུ་ལྡང་། ། མཆི་མ་བྱུང་དང་ཆུ་འཛག་དང་། ། ཚ་བ་དང་ནི་ གྲང་བ་དང་། ། འདར་བ་དང་ནི་གཡོ་བ་དང་། ། ཨོཾ་ཏིཥྚ་བཛྲ་ཞེས་བརྗོད་དེ། ། བརྟན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་དོ། ། རང་བཞིན་དུ་ནི་གནས་པ་ལ། ། བསྒོམ་པ་ཕྱི་ནས་བསྟན་པར་བྱ། ། མཆོད་པ་གསང་སྔགས་ལྷ་མོ་ཡི། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། ། ཞེས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་ གཟུང་བ་ལ་ཡེ་ཤེས་འབེབས་པའི་ཆོ་གའོ། །

When the disciple attains wisdom, at that moment the hairs of the body stand on end, tears flow, and water drips; there is heat and cold, trembling and movement. Reciting "Oṃ tiṣṭha vajra," one says, "May it be firm!" While abiding in the natural state, meditation should be taught thereafter. The offering is the coemergent nature of the mantra goddesses. This is the ritual for descending wisdom during the guidance of the disciple.