A Ritual for Caring for Disciples

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤི་ཥྱ་ཨ་ནུ་གྲྀཧྞ་བིདྡྷིཿ། བོད་སྐད་དུ། གཞན་དོན་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཆོ་ག། ། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དེ་ནས་གསང་བ་བཤད་པར་བྱ། ། བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་རྗེས་དྲན་ནས། ། སྣ་ཚོགས་སྒྲུབ་ཐབས་ འགྲུབ་དོན་དུ། ། སློབ་མ་འབེབས་པའི་ཆོ་ག་མཆོག། དང་པོ་རེ་ཞིག་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་དོན་དུའམ། ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡི་གེ་བཞི་པོའི་དོན་དང་ལྡན་པས་རྣལ་འབྱོར་པས། རང་ཡིད་དང་མཐུན་པའི་གནས་སུ་འཇམ་པོའི་སྟན་ལ་ སོགས་པའི་གནས་སུ་ལག་པའི་སོར་མོ་རྣམས་ལ་སྔགས་བཀོད་ལ། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་བཏུང་བ་བཟང་པོ་པདྨའི་སྣོད་དུ་བཞག་ལ་ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྦྱངས་ཏེ་ཞུ་བའི་རྫས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཁྲུས་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་སུ་གནས་དང་། བདག་དང་ རྣལ་འབྱོར་སྲུང་བའི་དོན་དུ་སེ་གོལ་གཏོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་བྱས་ནས་སུམྦྷ་ནི་ལ་སོགས་པ་གདོང་བཞི་པའི་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ཡིས་མཚམས་བཅད་པ་དང་། གོ་ཆའི་སྔགས་དྲུག་བཀོད་པ་དང་དག་པ་གསུམ་གྱི་སྔགས་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་བསྲུང་ བར་བྱའོ། ། དེ་ཡི་རྗེས་སུ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ས་གཞི་ལ་ཁྲུ་གང་ཙམ་གྱི་མཎྜལ་བྱུག་པར་བྱས་ཏེ། ཙནྡན་དམར་པོ་ལ་སོགས་པས་ཟུར་དྲུག་པའི་ཙི་ཀྲ་བྲིས་ཏེ། དེའི་དབུས་སུ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མའི་ས་བོན་དགོད། ཟུར་དྲུག་ལ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་སྔགས་དགོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ བས་མན་ངག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་གིས་དཔའ་མོ་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་ལ། །

In the language of India: Śiṣyānugrahavidhiḥ. In the language of Tibet: The Ritual for Accepting Disciples for the Sake of Others. Homage to Vajrayoginī! Now, the secret shall be explained. Recalling the kindness of the guru, for the sake of accomplishing the various sādhanas, this supreme ritual for the descent of the disciple is taught. First, for the purpose of accepting the disciple, the ācārya—or the yogin endowed with the meaning of the four syllables of the name Śrī Heruka—should sit upon a soft cushion or similar seat in a place that is agreeable to his own mind. Having arranged the mantras upon the fingers of his hands, he should place an excellent drink thoroughly mixed with the five amṛtas in a lotus vessel. Having purified it according to the ritual, he should bathe himself with the liquid of the melted substances. Following that, for the sake of protecting the place, himself, and the yoga, he should first snap his fingers and establish the boundary with the sound of the four-faced mantra, Sumbhani, and so forth. By arranging the six armor mantras and reciting the mantras of the three purities, he should protect his mind. After that, he should smear a maṇḍala about one cubit in size upon the completely purified ground. Using red sandalwood and so forth, he should draw a six-cornered cakra. In its center, he should place the seed syllable of Vajrayoginī. Preceded by the placement of the cakravartin mantras upon the six corners, he should instantaneously generate the maṇḍala of the Blessed Lady together with the six heroines, according to the oral instructions.

དེ་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་ཁྭ་གདོང་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང་། དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པར་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཨརྒྷ་ལ་སོགས་པས་ཡང་ དག་པར་མཆོད། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་དགུག་པ་དང་། གཞུག་པ་དང་། བཅིང་པ་དང་། དགྱེས་པར་བྱ་བ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། བདུད་རྩི་མྱང་བའི་མཐར་བསྟོད་པ་དང་བཟོད་གསོལ་བྱའོ། ། སྔོན་དུ་ བསྙེན་པའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་སྔོན་དུ་ཚེས་བཅུ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་མཎྜལ་བྱུགས་པའི་དབུས་སུ་ལྷའི་བཏུང་བ་བཟང་པོས་བཀང་བའི་དབྱངས་ཀྱི་སྣོད་ཡང་དག་པར་བཞག་ལ། དེའི་སྟེང་འཁར་བའི་སྣོད་དྲི་མ་མེད་པ་གུར་གུམ་ལ་སོགས་པས་ཕྱིས་ལ་སིནྡྷུ་རའི་ཕྱེ་མ་ བཙགས་ལ་གསེར་གྱི་སྨྱུ་གུས་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་མངོན་པར་བྲིས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དགུག་གཞུག་བྱས་ལ། མཆོད་པ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ། ། དེ་ཡི་རྗེས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་རྐང་པ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ བསྟོད་ལ། རས་དམར་པོས་གཡོགས་ལ་གཞག་གོ། ། དེ་ནས་ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་ལ་གཏོར་མ་ཕུལ་ལ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ལན་གསུམ་བཏོན་ལ་བཟོད་གསོལ་བྱའོ་ཞེས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་མཆོད་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེའི་རྗེས་སུ་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་ ལྡན་པའི་བུམ་པ་ཡང་དག་པར་གཞག་པར་བྱའོ། ། རས་དམར་པོའི་མགུལ་ཆིངས་བྱས་པ་དང་། ཙཱུ་ཏ་ལ་སོགས་པའི་ལོ་མ་དང་ལྡན་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་དང་། སྨན་ལྔ་དང་འབྲུ་ལྔ་དང་ལྡན་པར་བྱས་ལ།

Then, one should visualize the exterior adorned with the eight [goddesses] such as Kākāsyā and the eight charnel grounds. Then, one should make offerings with argha and so forth. Next, one should perform the summoning, entering, binding, and pleasing of the wisdom wheel according to the ritual, as well as the blessing of the body, speech, and mind, and so on; at the conclusion of the tasting of the nectar (amṛta), one should offer praise and request forbearance. This is the preliminary service. Then, prior to taking the disciples under one's care, on the tenth day, one should likewise smear a maṇḍala and place a vessel for the melodic chant in its center, filled with excellent divine drink. Upon that, one should polish a stainless brass vessel with saffron and other substances, and having sifted vermilion powder, one should draw [the maṇḍala] with a golden pen according to the ritual. One should then perform the summoning and entering of the wisdom wheel, make offerings and so forth, and subsequently offer praise to the Blessed One Vajravārāhī with the eight-line verse, preceded by the vajra and bell. Cover it with a red cloth and set it aside. Then, one should present the torma to the directional protectors, recite the hundred-syllable mantra three times, and request forbearance. This is the ritual of offering for the purpose of taking the disciples under one's care. Following that, one should properly place a vase endowed with all the required characteristics. It should be wrapped with a red cloth neck-tie, provided with leaves such as those of the cūta tree, and filled with the five precious gems, the five medicines, and the five grains.

དེ་ཉིད་གྲུབ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་དགུག་གཞུག་ལ་སོགས་ པ་བྱས་ལ། ཨརྒྷ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པ་མཐར་ཕུལ་ལ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་། བདུད་རྩི་མྱང་བའི་བར་ཆོ་ག་བཞིན་བྱས་ལ། མཆོད་ཡོན་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ། རྐང་པ་བརྒྱད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ བསྟོད་པར་བྱའོ། ། མེ་ཏོག་དམར་པོའི་ཕྲེང་བ་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེ་བུམ་པའི་ཁར་བཞག་ལ། དེ་དག་གི་སྔགས་ཇི་སྲིད་འདོད་པའི་བར་དུ་བཟླས་ལ། མེ་ཏོག་དམར་པོ་གཏོར་བས་འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་ཞུ། ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ལས་བུམ་པ་ལྷག་ པར་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་དག་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་གུས་པའི་ཡིད་ཅན་སློབ་མ་དམ་པས་མཎྜལ་བྱས་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གསོལ་བ་གདབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་སྐུ། ། བླ་མ་ལ་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ རྣལ་འབྱོར་མས། ། བདག་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེ་སངས་རྒྱས་ལ། ། མཆོད་ཆེན་ཇི་ལྟར་སྩལ་བ་ལྟར། ། བདག་ཀྱང་རྗེས་སུ་དྲང་བའི་ཕྱིར། ། ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་བདག་ལ་གསོལ། ། ཞེས་སོ། ། ཚེས་བཅུའི་དུས་སུ་ཐུགས་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་བླ་མས་སློབ་ མའི་ལག་པ་ནས་བཟུང་ལ་འདི་སྐད་གསུངས་སོ། ། རྟོག་པས་གཡོགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། ། ལེགས་པའི་སངས་ཕྱིར་བཟློག་པ་ལྟར། ། དད་པའི་ཆུ་ཡིས་བཀྲུས་པའི་སེམས། ། ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་འདིར་གཞུག་བྱ། ། དད་པ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ལ། ། དཀར་ པོའི་ཆོས་རྣམས་མི་འབྱུང་སྟེ། །

Upon that very accomplishment cakra, one should perform the summoning and absorption of the wisdom cakra and so forth. Having presented the final offerings, such as the argha, and having performed the rituals up to the blessing of the body, speech, and mind, the conferral of empowerment, and the tasting of the amṛta according to the ritual, one should make perfect offerings with the drinking water and so forth, and praise with the eight-line mantra. Placing a vajra adorned with a garland of red flowers upon the mouth of the vase, one should recite their mantras for as long as desired. By scattering red flowers, that very cakra melts; one should view it as being of the same essence. This is the ritual for the preliminary consecration of the vase from the Instruction for Taking Disciples. Then, following that, a sublime disciple possessing an unwavering mind of devotion toward the guru and the buddhas should present a maṇḍala and supplicate again and again: "I take refuge in the guru, the embodiment of the nature of all buddhas. Glorious Vajrayoginī, please grant me your blessings. Just as the Great Offering was bestowed Upon the Buddha Vajrabodhi, So that I too may be led [to awakening], I pray to the Vajra of Space." At the time of the tenth day, the compassionate guru takes the disciple by the hand and says: "Just as the mind shrouded by conceptual thought Is turned away from the excellent awakening, The mind washed by the water of faith Should be introduced here with a beneficial mind. In sentient beings who lack faith, The virtuous dharmas do not arise."

ཇི་ལྟར་ས་བོན་ཚིག་པ་ལ། ། མྱུ་གུ་སྔོན་པོ་སྐྱེ་མི་སྲིད། ། ཅེས་གསུངས་སོ། ། ཇི་ལྟར་སློབ་མ་དད་ལྡན་གྱིས། ། གསང་སྔགས་བྱིན་རླབས་བསྒྲུབ་པ་ལ། ། ཡོན་དང་བཅས་པས་ཕྱག་བྱས་ནས། ། ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་སྤྱི་བོར་གཞག། དེ་ཡི་ རྗེས་སུ་སློབ་དཔོན་གྱིས། ། བུམ་པའི་ཆུ་ནི་གཟུང་བྱས་ནས། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་ཁྲུས་བྱས་ལ། ། དེ་ནས་རས་དམར་པོས་གདོང་བཅིངས་ལ་ཐལ་མོ་སྙིང་གར་སྦྱོར་དུ་བཅུག་སྟེ། ཨུ་རྒྱན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཁ་བལྟས་ཏེ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་སློབ་མ་གཞག། དེ་ནས་སུམྦྷ་ནི་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱི་སྒྲས་བསྲུང་བ་དང་། མཚམས་བཅད་པ་བྱས་མཉམ་པར་བཞག་ལ། རྐང་འོག་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ། གཞུ་ཡི་དབྱིབས་ཅན་དུ་བའི་མདོག། དེ་སྟེང་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་རུ། ། གྲུ་གསུམ་མེ་ནི་འབར་བ་ལྟར། ། ཕུང་པོ་ལ་ སོགས་དྲི་དག་ཕྱིར། ། དག་པའི་སྔགས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། ། རང་གི་ཕུང་པོ་སྒྱུ་མ་བཞིན། ། སྤྲུལ་པ་རུ་ནི་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ། ། སྐད་ཅིག་གིས་ནི་ལྷ་མོ་བསམ། ། ཕག་མོ་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། ཀུན་ནས་ཀུན་དུ་སྐད་ཅིག་སྟེ། ། སྐད་ཅིག་གིས་ནི་གསང་སྔགས་བརྗོད། ། སྤྲུལ་ པའི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་སེམས། ། གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པ་དགེ་བར་བལྟ། ། སྨིན་མཚམས་གནས་པའི་ཐིག་ལེ་ནི། ། དྲག་ཏུ་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་བལྟ། ། ཕྱག་རྒྱ་གཉིས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། སོ་སོར་བསྡུ་བའི་རིམ་པའོ། ། བླ་མའི་མན་ངག་རིམ་གྱིས་ནི། ། རིམ་པ་རྒྱས་ པར་ཤེས་པར་བྱ། ། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། ། གྲུབ་པའི་རྟགས་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་སློབ་མ་ལ། །

As it is said: "Just as a green sprout cannot possibly grow from a burnt seed," so too, when a faithful disciple seeks to accomplish the blessings of the Secret Mantra, they should prostrate with offerings and join their palms at the crown of their head. Following that, the master should take the water of the vase and perform the ritual ablution according to the procedure. Then, having bound the disciple's face with a red cloth and caused them to join their palms at the heart, the disciple should be positioned facing the direction of Oḍḍiyāna according to the ritual. Then, having performed the protection and the sealing of the boundaries with the sounds of mantras such as sumbhani, one should rest in meditative equipoise. One should visualize the wind maṇḍala beneath the feet, bow-shaped and smoke-colored. Above that, in the emanation wheel (nirmāṇacakra), is a triangular fire blazing like a flame. In order to purify the aggregates and so forth, one should recite the purifying mantras. One's own aggregates should be established as an emanation, just like an illusion. In an instant, one should contemplate the goddess Vārāhī, the embodiment of compassion. In every way, in an instant, one should recite the secret mantra. One should contemplate the emanation wheel and so forth as the auspicious śrīvatsa swirl. One should view the drop (bindu) situated between the eyebrows as a wheel spinning fiercely. Through the union of the two mudrās, this is the stage of individual withdrawal. One should understand the stages in detail through the sequence of the guru’s oral instructions. With a mind taught in this way, the signs of accomplishment will arise. For the disciple who has attained primordial wisdom (jñāna), [the result is achieved].

དེ་ཡི་ཚེ་ནི་བ་སྤུ་ལྡང་། ། མཆི་མ་འབྱུང་དང་ཆུ་འཛག་དང་། ། ཚ་བ་དང་ནི་གྲང་བ་དང་། ། འདར་བ་དང་ནི་གཡོ་བ་དང་། ། ཨོཾ་ཏིཥྛ་བཛྲ་ ཞེས་བརྗོད་དེ། ། དེ་དུས་བརྟན་པར་གྱུར་ཞེས་བརྗོད། ། རང་བཞིན་དུ་ནི་གནས་པ་ལ། ། བསྒོམ་པ་ཕྱི་ནས་བསྟན་པར་བྱ། ། མཆོད་པ་གསང་སྔགས་ལྷ་མོ་ཡི། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བདག་ཉིད་དོ། ། ཞེས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ལས་ཡེ་ཤེས་འབེབས་པའི་ཆོ་ གའོ། ། ། ། དེ་ནས་ཡང་དག་རབ་བཤད་བྱ། ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཆོ་ག་མཆོག། དད་པ་ཆེན་པོའི་སྦྱིན་བདག་གིས། ། སྦྱིན་པ་པོ་ནི་སྙིང་རྗེ་ལྡན། ། རང་གི་ཁྱིམ་མམ་དབེན་པ་རུ། ། ཙནྡན་ལ་སོགས་བྱུག་པར་བྱ། ། བླ་ན་མེད་པའི་དོན་དུ་ནི། ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ ལོ་བསྐོར་བར་བྱའོ། ། དད་པ་ཆེན་པོའི་སྦྱིན་བདག་གིས། ། དང་པོའི་བླ་མ་ཕྱག་འཚལ་ནས། ། ཇི་ལྟར་འབྱོར་པ་ལྡན་པ་ཡིས། ། ལྷ་རྣམས་ལ་ནི་སྙན་གསན་དབབ། ། མཉམ་པར་གཞག་པའི་བླ་མ་ལ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཡང་དག་ལྡན། ། ཐོད་པ་ལ་སོགས་བརྒྱན་པ་ལ། ། རྣལ་འབྱོར་བཞི་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། ཐོག་མར་གཏོར་མ་མདུན་དུ་གཞག། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་མཆོད་པར་བགྱི། ། སྙན་གསན་ཕབ་པ་བྱོན་པ་ལ། ། རྩ་བ་ཡིས་ནི་ཞབས་བཀྲུ་བྱ། ། ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པའི་ཁང་པ་རུ། ། དེར་ཞུགས་གདན་གྱི་རིམ་པ་ལ། ། རྒན་དང་གཞོན་ པའི་རིམ་པ་ཡིས། ། བླ་མ་ཕྱག་འཚལ་འདུག་པར་བྱ། ། སྐལ་བ་མེད་དང་ང་རྒྱལ་ཅན། ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་སྤང་བར་བྱ། ། བསྒོམ་པར་ལྡན་པ་ཤེས་བྱས་ལ། ། དེ་ཚེ་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་བྱ། ། ཁྱད་པར་དུ་ནི་ཙནྡན་དང་། ། གུར་གུམ་ལ་སོགས་ལྡན་པ་དང་། །

At that time, the body hairs stand on end, tears flow, and water drips; there is heat and cold, trembling and shaking. Reciting "Oṃ tiṣṭha vajra," it is said that at that moment one becomes stable. While remaining in the natural state, the meditation will be taught later. The offering is the coemergent self of the mantra goddesses. This is the ritual for the descent of wisdom from the Śiṣyānugrahavidhi. Next, I shall correctly explain the supreme ritual of the gaṇacakra. With a patron of great faith and a donor endowed with compassion, one should anoint a private house or a secluded place with sandalwood and the like. For the sake of the unsurpassed goal, the gaṇacakra should be performed. The patron of great faith, having first prostrated to the guru, should request the deities according to their means. To the guru who is in meditative equipoise and possesses the vajra and bell, adorned with a skull-cup and so forth, and endowed with the four yogas, one should first place the bali offering in front and make offerings according to the ritual. When the request has been granted and they have arrived, one should wash their feet with the root [mantra]. In the thoroughly purified house, having entered, one should sit upon the sequence of seats according to the order of seniority and youth, prostrating to the guru. Those who are unworthy or arrogant should be excluded from the gaṇacakra. Having recognized those who possess meditation, one should then perform the ritual of offering. In particular, it should be provided with sandalwood, saffron, and so forth.

མེ་ ཏོག་ཕྲེང་བ་དམར་བ་དང་། ། མཆོད་པ་ལྔ་ཡིས་མཆོད་པར་བྱ། ། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མཁས་པ་ཡིས། ། དང་པོར་ལྕགས་ཀྱུ་གཟུང་བྱས་ལ། ། སྦྲང་ངམ་བུ་རམ་སྦྱར་བའམ། ། ཇི་ལྟར་རྙེད་པ་གཟུང་བྱས་ལ། ། ཆོས་འདི་ལ་ནི་ཁྱོད་ལྟོས་ལ། ། མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་དོར་བྱས་ནས། ། ཁྱི་དང་བྲམ་ཟེ་གདོལ་པ་ཡང་། ། རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པར་གྱིས། ། ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་དབུལ་བར་བགྱིའོ། ། རིན་ཐང་མེད་ལས་ལེགས་འོངས་ཆོས། ། འདོད་ཆགས་དྲི་མ་དག་བྱའི་ཕྱིར། ། གཟུང་བ་དང་ནི་འཛིན་པ་སྤངས། ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཕྱག་འཚལ་ ལོ། ། ཞེས་པ་དེས་བླང་བར་བགྱིའོ། ། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མཁས་པ་ཡིས། ། ཐུན་མོང་དུ་ནི་དབུལ་བར་བགྱི། ། བཟའ་བ་དང་ནི་བཏུང་བ་དང་། ། ཉ་དང་ཤ་ནི་དེ་བཞིན་དུ། ། བཟའ་བ་ལ་སོགས་རྫོགས་པ་ལ། ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་བྱིན་བརླབ་བྱ། ། ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་ གྱིས་བརླབས། ། ཁ་དོག་དྲི་ཡང་དག་པར་བྱ། ། ཨོཾ་སརྦྦ་བཛྲ་ཀཱ་མི་ནི་སརྦྦ་བཀྵཾ་མིང་ཤོ་དྷ་ནི་གུ་ཧྱ་བཛྲ་པཱ་ཎི་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པས་སོ། ། དེ་ནས་མདུན་དུ་མཎྜལ་བྱས། ། པུས་མོ་ཕབ་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར། ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་སླད་དུ། ། དེ་ལ་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བྱ། ། གནས་ལ་ སོགས་པ་བཅུ་ཡི་མིང་། ། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་སོགས། ། དཔའ་བོ་དཔའ་མོ་དབང་ཕྱུག་རྣམས། ། གུས་པར་བདག་གི་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ལྷ་མོ་ཚད་མ་དམ་ཚིག་ཚད། ། དེས་གསུངས་མཆོག་ཏུ་ཚད་མ་སྟེ། ། བདེན་པ་དག་གི་ལྷ་མོ་ཡིས། ། དེ་དག་ གིས་ནི་རྗེས་འཛིན་ཤོག། ཇི་སྙེད་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ། ། ཀུན་དུ་རྟོག་པས་འཆིང་གཅོད་ཅིང་། །

Fire. One should make offerings with a red flower garland and the five offerings. The skilled karmavajra should first take hold of the hook; having taken hold of honey or molasses, or whatever is available, one should say: "Look upon this dharma; having discarded the conceptualization of non-existence, know that even dogs, brahmins, and outcasts are of one nature." With this verse, one should offer it. "The dharma well-come from the priceless, in order to purify the stains of desire, having abandoned the grasped and the grasper—by that very [truth], I prostrate." With this, one should receive it. The skilled karmavajra should offer it in common. Regarding food and drink, as well as fish and meat, when the food and so forth are complete, the ācārya should perform the consecration. Consecrated by the three syllables, the color and fragrance should be made perfect. With: oṃ sarvavajrakāmini sarvabakṣaṃ viśodhani guhyavajrapāṇi hūṃ svāhā. Then, having prepared a maṇḍala in front, kneeling with palms joined, one should make an aspiration for the sake of all sentient beings. Regarding the names of the ten, such as the stages and the perfections, and the heroes, heroines, and lords: "I respectfully prostrate to them. The goddess is the authority, the samaya is the authority; that which she spoke is the supreme authority. By the truth of the goddess, may they take me under their care. As many vajra-ḍākinīs as there are, may they sever the bonds of conceptualization."

འཇིག་རྟེན་བྱ་བ་རབ་འཇུག་མ། ། དེ་སྙེད་རྣམས་ལ་བདག་ཕྱག་འཚལ། ། དགའ་བས་བྱས་པའི་ཚོགས་འཁོར་ལ། ། ཚིགས་བཅད་གསུམ་པོས་བསྟོད་བྱ་སྟེ། ། སྙིང་རྗེ་ ལྡན་པའི་སྦྱིན་བདག་པོས། ། ཇི་ལྟར་དགྱེས་པར་གསོལ་བར་ཞུ། ། དེ་ནས་ལྷ་ལ་ཕུད་ཕུལ་ནས། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བཟའ་བར་གྱིས། ། བཏུང་བ་དགྱེས་པར་གྱུར་པ་ཡི། ། རྡོ་རྗེའི་གླུ་ནི་བླང་བར་བྱ། ། ཅང་ཏེའུ་ལ་སོགས་སྒྲ་དང་ནི། ། སྣ་ཚོགས་ལྔ་ཡིས་ཡིད་འཕྲོག་བྱེད། ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བར་གར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཚོགས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས། ། སྦྱིན་པ་པོ་ལ་དགྱེས་སེམས་དང་། ། རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་འདུས་པ་ཡིས། ། བཀྲ་ཤིས་དེ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ། ། ལག་པ་འཁྱུད་དང་སོ་རྩི་དང་། ། ཁྱད་པར་ དུ་ནི་ཡོན་དང་བཅས། ། ཁྲོ་བ་བྲལ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱིས། ། ཐུན་མོང་དུ་ནི་དབུལ་བར་བགྱི། ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་དང་ལྷ་རྣམས་དང་། ། དེ་སྲས་བཅས་དང་ཚངས་ལ་སོགས། ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་རྣམས་ཐེག་འབྱུང་བ། ། ཆོ་ག་འདི་ལ་བཟོད་པར་མཛོད། ། ཅེས་ པས་བཟོད་པར་གསོལ་བར་བྱ། ། ལྷ་མོའི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ། ། ལྷག་པར་བསྡུས་པའི་གཏོར་མ་ནི། ། འབྱུང་པོ་ཡི་དྭགས་ཀུན་ལ་སྦྱིན། ། ཞེས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ལས་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། ད་ནས་ཡང་དག་བཤད་བྱ་བ། ། གཞོན་ནུ་མའམ་རྣལ་འབྱོར་མ། ། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་དངོས། ། ཆོ་ག་ལྡན་པས་མཆོད་པར་བགྱི། ། ནག་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚེས་བཅུའམ། ། དཀར་པོའམ་ནི་དེ་བཞིན་དུ། ། དང་བའི་སེམས་ཀྱིས་སྙན་གསན་དབབ། ། གུས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཁྲུས་སོགས་བྱ།

To all those who engage in worldly activities, I pay homage. One should praise the gaṇacakra performed with joy using these three verses. Then, the compassionate patron should request them to partake as they please. After offering the first portion to the deities, one should eat according to the ritual. One should sing vajra songs that delight the drink, and captivate the mind with the sounds of the ḍamaru and so forth, and the five varieties. Through the yoga of mantra and mudrā, one should dance in supreme joy. Then, the gaṇācārya, with a joyful mind toward the patron and the assembly of yoginīs, should bestow auspiciousness upon them. With an embrace, betel, and especially with a gift, one should offer it in common with qualities free from anger. "May the perfect Buddhas, the deities, their sons, Brahmā and the rest, and the world-protectors who arise from the vehicle, grant forgiveness for this ritual"—with these words, one should ask for forgiveness. To the gaṇacakra of the goddesses, the remaining offering cake should be given to all the bhūtas and pretas. This is the ritual of the gaṇacakra from the Śiṣyānugrahavidhi. Now, I shall correctly explain: a young maiden or a yoginī, who is the very essence of Vajrayoginī, should be honored with the proper ritual. On the tenth day of the dark fortnight, or likewise the white fortnight, one should make a formal request with a pure mind and perform the ritual bathing and so forth with a respectful mind.

། གཅིག་ གམ་གཉིས་སམ་བཞིའམ་ལྔ། ། དྲུག་པོ་གཉིས་ནི་དེ་བཞིན་དུ། ། ཇི་སྲིད་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་དང་། ། པཱུ་ཛ་ལ་སོགས་གནས་གནས་པ། ། ཡིད་འོང་གནས་སུ་ཚུར་བཀུག་ལ། ། དྲི་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་ལྡན། ། ཀུ་ཤའི་ཆུན་པོ་གཟུང་བྱས་ནས། ། དེ་ཡི་མདུན་དུ་གདན་ དུ་དབུལ། ། གནས་ལ་སོགས་པ་བསྲུང་དོན་དུ། ། སུམྦྷ་ནི་སོགས་སྔགས་ཀྱིས་གདབ། ། ནུབ་ཕྱོགས་ཁ་ནི་བལྟར་བཅུག་ལ། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་ལྷར་བསྐྱེད་དེ། ། སིནྡྷུ་ར་ཡིས་དཔྲལ་བར་བསྐུ། ། གླ་རྩི་གུར་གུམ་ག་པུར་དང་། ། ཁྱད་པར་དུ་ནི་ཙནྡན་བཅས། ། ལག་ པ་རྐང་པ་གདོང་པ་དང་། ། རྐང་མཐིལ་ལག་མཐིལ་བསྐུ་བར་བྱ། ། མེ་ཏོག་དམར་པོའི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན། ། དེ་བཞིན་ན་བཟའ་དམར་པོ་དང་། ། མིག་སྨན་ནག་པོ་སྤྱན་ལ་བསྐུ། ། སྤོས་ཀྱི་དུ་བས་བདུག་པ་དང་། ། ལྷ་ཡི་བཏུང་བ་ལྡན་པར་བྱ། ། བཟའ་དང་བཅས་པ་ཡང་ དག་ལྡན། ། གཏོར་མ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བྱས་ལ། ། ཙཱ་རུའི་སྒྲོན་མ་དབུལ་བར་བགྱི། ། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་མཆོད་ལ། ། སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་ལྡན་པ་ཡིས། ། དགེ་དང་མི་དགེ་ལས་བྱུང་བ། ། དེ་ལ་རྟགས་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར། ། བདེ་མཆོག་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་བཞིན། ། རིམ་པ་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱ། ། དེ་ཕྱིར་ཀུན་ནས་འབད་པ་ཡིས། ། རྣལ་འབྱོར་ཤེས་པས་མཆོད་པར་བགྱི། ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ། ། འགྲོ་བའི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ། ། སོ་རྩི་ཡོན་དུ་ཕུལ་བྱས་ནས། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། ཞེས་ སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ལས་གཞོན་ནུ་མའི་མཆོད་པའོ། ། ། ། དེ་ནས་ཡང་དག་རབ་བཤད་བྱ། ། གཏོར་མ་ལས་ཀྱི་ཆོ་ག་ནི། །

One, or two, or four, or five, or likewise the two groups of six, up to twenty-four, and the sites such as Pūjā and so forth—having summoned them into a pleasing place, provided with incense, flowers, and the like, and holding a bundle of kuśa grass, one should offer a seat before them. For the purpose of protecting the site and so forth, one should strike it with the mantra sumbhani and so on. Having had [the disciple] face the western direction, one should generate them as deities according to the ritual. One should smear sindūra on the forehead, and with musk, saffron, camphor, and especially sandalwood, one should smear the hands, feet, face, and the palms and soles of the feet. Adorned with a garland of red flowers, likewise with red garments, one should apply black collyrium to the eyes. One should fumigate with incense smoke and provide divine drink. Fully provided with food and so forth, having preceded with a torma offering, one should offer the cāru lamp. Having made offerings to Vajrayoginī, through the recitation of the mantra, the signs arising from virtuous and non-virtuous actions will be realized therein. As taught in the Cakrasaṃvara Tantra, one should understand the sequence in detail. Therefore, with all effort, the one who knows yoga should make offerings. One should dedicate [the merit] for the sake of beings toward complete awakening. Having offered betel as a gift, one should request them to depart according to the ritual. This concludes the offering to the young maiden from the Instruction on Taking Disciples. Next, I shall correctly explain the ritual of the torma.

གཏོར་མའི་ལས་དང་བྲལ་བ་ལས། ། དངོས་གྲུབ་མཆོག་ནི་དེ་ལ་མེད། ། དེ་ཕྱིར་ཀུན་ལ་འབད་པ་ཡིས། ། གཏོར་མས་མཆོད་པ་བྱེད་པ་ ལ། ། འདོད་པའི་དོན་ནི་དེ་ཡིས་ཐོབ། ། ཐམས་ཅད་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་བཞིན། ། དང་པོར་རེ་ཞིག་རྣལ་འབྱོར་བས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས། ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་མདུན་དུ་ཡང་དག་པར་མཆོད་པར་སྦྱང་བར་བྱའོ། ། ཡཾ་ལས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར། དེའི་སྟེང་དུ་རཾ་ལས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར། དེ་ནས་ཨ་ཡིག་དཀར་པོ་ལས་པདྨའི་སྣོད་དཀར་པོ་དེ་མགོ་བོ་གསུམ་གྱི་སྒྱེད་(བུའི་,པུའི་)སྟེང་དུ་གཞག་གོ། ། དེའི་ནང་དམ་ཚིག་གི་རྫས་ཀྱིས་བཀང་ལ། ཨོཾ་ཨཾ་ཏྲཾ་ཁཾ་ཧཱུཾ་ལཾ་མཾ་པཾ་ཏཱཾ་ཧཱུཾ་ངོ་། ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་ བདུད་རྩི་ལྔ་དང་སྒྲོན་མ་ལྔའི་ངོ་བོར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཧཱུཾ་ལས་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དཀར་པོ་ཁ་ཐུར་དུ་བལྟས་པའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་རླུང་གིས་མེ་སྦར་བས་ས་བོན་རྣམས་ཞུ་བར་གྱུར་པས། ཉི་མ་གཞོན་ནུ་ལྟ་བུའི་ཁ་དོག་འདྲ་བར་བལྟས་ལ། ཨོཾ་ཨཱཿ་ཧཱུཾ་གི་ཡི་ གེ་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྟེང་ནས་སྟེང་དུ་གནས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ལྷ་སྤྲོས་པ་ལས། འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་བྱས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་ཞུགས་པར་བལྟས་ལ། དེ་ནས་ཧཱུཾ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཞུགས་པར་བལྟའོ། ། འབྲུ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་ བརླབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་འབར་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ལ་དེའི་སྔགས་དང་བཅས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མདུན་དུ་ཡང་དག་པར་བཞག་ལ།

Without the practice of the torma offering, the supreme accomplishment will not be attained. Therefore, by striving in all respects, one should perform the offering of the torma; through that, the desired aim will be achieved. As it is taught in all the tantras: first, the yogi, possessing the yoga of glorious Vajrayoginī, should purify the food and other substances as a perfect offering before them. From yaṃ arises a wind maṇḍala; above that, from raṃ, a fire maṇḍala. Then, from a white syllable a, a white lotus vessel is placed upon a tripod of three skulls. Its interior is filled with the samaya substances, [consecrated] with oṃ aṃ traṃ khaṃ hūṃ laṃ maṃ paṃ tāṃ hūṃ. Having blessed them with these, they should be realized as the essence of the five nectars and the five lamps. Above that, upon a moon maṇḍala, from hūṃ arises a white khaṭvāṅga facing downward. Following that, the wind ignites the fire, causing the seed syllables to melt. One should visualize them as having a color like the rising sun. From the syllables oṃ āḥ hūṃ situated one above the other, the deities of body, speech, and mind are emanated. Having first performed the preliminary service for the benefit of beings, one should visualize them entering in the proper manner, and then visualize hūṃ and the others entering in succession. One should consecrate them with the three syllables. Then, having bound the blazing mudrā and recited its mantra, the wisdom maṇḍala is perfectly established in front.

ཨརྒྷ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་ལ་བདུད་རྩི་མྱང་བའི་ཆོ་གས་མཆོད་པར་བྱའོ། ། མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་དུ་གདོན་པར་བྱའོ། ། ལྷ་མོ་ ཚད་མ་དམ་ཚིག་ཚད། ། དེས་གསུངས་མཆོག་ཏུ་ཚད་མ་སྟེ། ། བདེན་པ་དག་གི་ལྷ་མོ་ཡིས། ། དེ་དག་བདག་ལ་རྗེས་འཛིན་ཤོག། མཆོད་པོ་མཆོད་བྱ་མཆོད་པ་རྣམས། ། མི་ཕྱེད་པར་ནི་བལྟ་བར་བྱ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་ཕྱེ་སྟེ། བདུད་རྩིའི་སྣོད་ལག་པའི་མཐིལ་དུ་ བཞག་ལ་གཡོན་དང་གཡས་སུ་བསྐོར་བར་བྱའོ། ། ལྕེ་ཡི་རྡོ་རྗེའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། ལྷ་མོའི་ཚོགས་ནི་ཚིམ་པར་བྱས། ། དེ་ནས་དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་ལ་གནས་པའི་ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་ལ། ཨོཾ་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི་ལ་སོགས་པ་སྔགས་ཀྱིས་ཕྱོགས་རྣམས་ལ་གཡོན་སྐོར། མཚམས་ རྣམས་ལ་གཡས་སྐོར་གྱིས་ཕུལ་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་རྩི་མྱངས་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་བསམས་ལ། དེ་ནས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་པ་དང་། རྐང་པ་བརྒྱད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྟོད་ལ། མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་ གདབ་བོ། ། ཆད་ལྷག་ཁ་བསྐང་བའི་དོན་དུ་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། ། དེའི་རྗེས་སུ་ཨོཾ་བཛྲ་མུཿཞེས་བརྗོད་ལ། པདྨའི་ཕྱག་རྒྱས་བསྐོར་བས་དགྱེས་པར་བྱས་ལ་ཉེ་བར་བསྡུས་ལ་བདག་ཉིད་ལ་གཞུག་གོ། ། དེ་ནས་སེ་གོལ་གཏོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ལྷག་ མའི་གཏོར་མ་བསྡུ་བྱ་སྟེ། ། དམ་ཚིག་གིས་ནི་ཁ་བསྐང་ལ། ། འབར་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་བར་བྱ། ། དྲག་པོའི་ཧཱུཾ་ཡིག་གདོན་བྱས་ནས། ། ལྷག་མ་གཏོར་མའི་སྣོད་དུ་དབུལ། ། ཨོཾ་སརྦྦ་བྷ་ཀྵ་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི་ཨུ་ཙྪི་ཥྚ་བྷ་ཀྵ་བྷྱཿ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་གཤེགས་སུ་གསོལ།

One should make offerings with argha and so forth, and perform the offering through the ritual of tasting the amṛta. One should recite the mantra for the sake of the desired aim. The goddess is the valid authority, the samaya is the valid authority; that which she has spoken is the supreme valid authority. By the truth of these goddesses, may they take me under their care. One should view the offerer, the offering, and the object of offering as indivisible. Then, opening the vajra-palms, place the vessel of amṛta in the palms and rotate it to the left and right. "By the application of the vajra of the tongue, the assembly of goddesses is satisfied." Then, for the directional protectors residing in the eight charnel grounds, offer [the amṛta] by circling to the left for the cardinal directions and to the right for the intermediate directions with the mantra oṃ kha kha khāhi khāhi and so forth. Contemplate that by tasting the amṛta, they attain great bliss. Then, having made perfect offerings with the offerings and so forth, praise them with the eight-line mantra and make a supplication for the desired aim. Recite the hundred-syllable mantra three times to compensate for any omissions or excesses. Following that, recite oṃ vajra muḥ and, by circling with the padma-mudrā, cause them to be pleased; then, having dissolved [the visualization], absorb them into oneself. Then, preceded by the snapping of fingers, the remaining torma should be gathered. "Supplement it with the samaya, and bind the blazing mudrā. Having recited the fierce syllable hūṃ, offer the remainder into the torma vessel." Recite oṃ sarvabhakṣa kha kha khāhi khāhi ucchiṣṭabhakṣebhyaḥ svāhā and request them to depart.

སློབ་མ་ རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ལས་གཏོར་མའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་བཤད་པ། ། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་མཆོད་དེ། ། ཕྱི་དང་ནང་གི་དབྱེ་བ་ཡིས། ། སྦྱིན་སྲེག་ཡང་ནི་གཉིས་སུ་འགྱུར། ། ཕྱི་ཡི་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། ། སྦྱིན་སྲེག་ཡང་ནི་བཞི་རུ་བཤད། ། ནང་གི་སྦྱིན་སྲེག་གཉིས་སུ་ཤེས། ། རོ་དང་ཚིམ་པར་བྱ་བའོ། ། ཕྱི་ནི་འདི་རུ་བཤད་པར་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་བསྒྲུབ་པ། ། དེ་བཞིན་ཆོ་ག་ལྷག་ཆད་དག། སྦྱིན་སྲེག་གིས་ནི་བསྐང་བར་བྱ། ། རྣལ་འབྱོར་ནུབ་ཏུ་ཁ་བལྟས་ལ། ། རྒྱན་ཆ་དམར་བ་ཡིས་བརྒྱན་ ལ། ། སྐྱེ་གནས་ལྟ་བུའི་ཐབ་ཁུང་དུ། ། ཕྱེད་ནི་བརྐོས་ལ་དམར་པོར་བྱ། ། ཆ་གསུམ་དོར་བའི་དབུས་སུ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་དམར་པོ་འབར་བ་དགོད། ། ཕྱི་རོལ་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བས་བསྐོར། ། ཁྱད་པར་དུ་ནི་གྲི་གུག་བསྐོར། ། གསང་སྔགས་བཞི་ཡི་བསྲུང་བྱ་དང་། ། མཚམས་དང་དེ་བཞིན་གཅད་པར་བྱ། ། ཨརྒྷ་ལ་སོགས་སྣོད་ཀྱང་ནི། ། སྲེག་པའི་རྫས་རྣམས་གཡོན་དུ་བཞག། ཡམ་ཤིང་འོ་མ་ཅན་ནི་བརྩིགས། ། ཆོ་ག་ཡིས་ནི་བསང་བར་བྱ། ། མེ་ནི་རཾ་ཡིག་ལས་བྱུང་བ། ། རླུང་གཡབ་ཀྱིས་ནི་གཡབ་བར་བྱ། ། ཞལ་ གཅིག་པ་ལ་ཁ་དོག་དམར། ། སྤྱི་བླུགས་མཆོག་སྦྱིན་དབྱུག་པ་དང་། ། བགྲང་ཕྲེང་དེ་བཞིན་འཛིན་པ་ལ། ། ལག་པ་གཡས་དང་གཡོན་པ་ཡི། ། མཐེ་བོང་གཉིས་ཀྱིས་དགུག་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཨེ་ཧྱེ་ཧི་མ་ཧཱ་བྷཱུ་ཏ་དེ་བ་རྀ་ཥི་དྭི་ཛ་ས་ཏྭ་མ་གྲི་ཧི་ཏྭ་ཨ་ཧུ་ཏི་མ་ཧཱ་ཨ་ སྨིན་སནྣི་ཧི་ཏོ་བྷ་བཱ། ཞེས་པས། ཡེ་ཤེས་མེ་ནི་དེ་ལ་གཞུག། དེ་ལ་འཐོར་འཐུང་མཆོད་ཡོན་སོགས། །

The Ritual of the Torma for the Acceptance of Disciples. Next, the ritual of the fire offering (homa) is explained. Having worshipped the Vajrayoginī, the fire offering is of two types, distinguished by the outer and the inner. According to the divisions of outer activities, the fire offering is explained as being fourfold. The inner fire offering should be known as twofold: that which is for the sake of the corpse and that which is for the sake of satisfaction. Here, the outer [offering] shall be explained. To accomplish the Vajrayoginī, any excesses or omissions in the ritual must be rectified by means of the fire offering. The yogi, facing west and adorned with red ornaments, should prepare a hearth shaped like a vulva, half of which is dug out and colored red. In the center, leaving out three parts, one should place a blazing red vajra. The exterior is encircled by a garland of vajras, and specifically surrounded by curved knives (kartrikas). One should perform the protection with the four secret mantras, as well as the boundary and the sealing. The vessels for the argha and so forth, along with the substances for burning, are placed to the left. The milky sacrificial wood is stacked and consecrated by the ritual. The fire arises from the syllable RAṂ and is fanned with a bellows. [The deity] has one face and is red in color, holding a water-pot, the gesture of supreme generosity, a staff, and a rosary. With the two thumbs of the right and left hands, one should summon [the fire]. Reciting: "OṂ EHYEHI MAHĀBHŪTA DEVA ṚṢI DVIJASATTVA MAGRĪHITVĀ AHUTIṂ MAHĀSANNIHITOBHAVA," the wisdom fire is introduced into it. Then, the sprinkling water, the offering water, and so forth are presented.

ཁྲུས་ཀྱི་ཆོ་ག་དེ་བཞིན་དབུལ། ། རཾ་ཡིག་ས་བོན་ལྕེ་ལ་བསམ། ། དེ་ལ་དགང་བླུགས་དབུལ་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ན་མཿ་ས་མནྟ་བུདྡྷཱ་ནཱཾ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་ཨ་མུ་ཀ་སྱ་སརྦྦ་སིདྡྷི་ཀུ་རུ་ཞེས་སོ། ། ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་རིམ་གསུམ་གྱིས། ། སྲེག་རྫས་ཐམས་ཅད་བསྲེག་པར་བྱ། ། བསྲེག་དང་བསྲེག་པའི་སྲེག་རྫས་རྣམས། ། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད། ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། མར་གྱིའོ། ། ཨོཾ་སརྦྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ན་བཛྲཱ་ཡ་ སྭཱ་ཧཱ། ཏིལ་གྱིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ཡུ་ཥེ་སྭཱ་ཧཱ། དཱུར་བའིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྚ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། འབྲས་མ་ཉམས་པའིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་སམྦ་དེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞོ་ཟན་གྱིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་བེ་གཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། གྲོའིའོ། ། ཨོཾ་ཨ་པྲ་ཏི་ཧ་ཏ་བཛྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཀུ་ཤའིའོ། ། ཨོཾ་བོ་དྷི་བྲྀཀྵཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཡམ་ཤིང་གིའོ། ། ལྷག་མ་ཀུན་དེ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་བསྲེག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དགང་བླུགས་དབུལ་ལོ། ། མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པས་བསྟོད་ལ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཕག་མོ་ནི། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བསམ་པར་བྱ། ། ཆོ་ག་ ཡིས་ནི་ཡེ་ཤེས་དགུག། དམ་ཚིག་ལ་ནི་ཡང་དག་གཞུག། འཐོར་འཐུང་མཆོད་ཡོན་ལ་སོགས་དང་། ། ཆོ་གའི་རིམ་པས་དེ་ལ་དབུལ། ། ལྕེ་ལ་ཧཱུཾ་ཡིག་བྱུང་བ་ཡིས། ། དེ་ལ་དགང་བླུགས་དབུལ་བར་བགྱི། ། ལས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་བྱེ་བྲག་གིས། ། སྲེག་རྫས་ ཀུན་ནི་བསྲེག་པར་བགྱི། ། མཆོད་པས་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་པས་བསྟོད། ། བཟོད་པར་གསོལ་དང་དངོས་གྲུབ་བླང་། ། ཡང་དང་ཡང་དུ་གསོལ་བྱས་ལ། ། ཨོཾ་བཛྲ་མུཿཞེས་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་གཤེགས་སུ་གསོལ། །

Perform the ritual of ablution in that same manner. Visualize the seed-syllable RAṂ upon the tongue, and into that, offer the ladle and spoon. Recite: OṂ NAMAH SAMANTA BUDDHĀNĀṂ. OṂ AGNAYE AMUKASYA SARVA SIDDHI KURU. In that same way, through the three stages of reality, all the substances for the fire offering should be burned. The act of burning and the substances to be burned accomplish the specific purpose. OṂ AGNAYE SVĀHĀ. This is for the ghee. OṂ SARVA PĀPAṂ DAHANA VAJRĀYA SVĀHĀ. This is for the sesame seeds. OṂ VAJRA ĀYUṢE SVĀHĀ. This is for the dūrvā grass. OṂ VAJRA PUṢṬAYE SVĀHĀ. This is for unbroken rice. OṂ VAJRA SAMBHAVE SVĀHĀ. This is for the curd-rice. OṂ VAJRA VEGĀYA SVĀHĀ. This is for the wheat. OṂ APRATIHATA VAJRĀYA SVĀHĀ. This is for the kuśa grass. OṂ BODHIVṚKṢĀYA SVĀHĀ. This is for the sacrificial wood. All the remaining items should be burned with the three stages of reality. Then, offer the ladle and spoon. Praise with offerings and hymns. Within the deity’s heart, upon a sun maṇḍala, one should visualize Vārāhī, the embodiment of compassion, according to the ritual. Through the ritual, summon the wisdom beings and cause them to truly enter the samaya beings. Offer the sprinkling water, the drinking water, the offering water, and so forth, according to the sequence of the ritual. With the syllable HŪṂ appearing upon the tongue, offer the ladle and spoon into that. According to the specific accomplishments of the activity, burn all the substances for the fire offering. Offer with offerings and praise with hymns. Request forbearance and receive the accomplishments. Having made the request again and again, recite OṂ VAJRA MUḤ and, according to the ritual, request the deities to depart.

ལྷག་པ་དང་ནི་ཆད་པ་ལས། ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་ པའི་དོན་དུ་ནི། ། སྲེག་རྫས་ཀུན་ནི་བསྲེག་པར་བྱ། ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་གདོན་པར་བགྱི། ། སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ལས་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་སྲུང་འཁོར་རབ་བཤད་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་གསུངས་པ། ། གང་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་ གྱིས་ནི། ། ནས་ཀུན་དང་ནི་བྲལ་བར་བྱེད། ། གུར་གུམ་དང་ནི་གི་ཝང་བསྲེས། ། རྒྱལ་གྱི་ཉི་མ་དགེ་བ་ལས། ། རྩིབས་དྲུག་འཁོར་ལོ་བྲི་བར་བྱ། ། གོ་ཆའི་སྔགས་ནི་མཁས་པས་དགོད། ། སུ་མྦྷ་ལ་སོགས་སྔགས་དང་ནི། ། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བར་བྱ། ། གཙང་ མའི་རས་དང་དར་ལའམ། ། ཡང་ན་སྨྱུག་ཤུན་གྲོ་ག་ལ། ། དབུས་སུ་མིང་ཡིག་སྲུང་བ་དང་། ། མགྲིན་པའམ་ནི་དཔུང་པ་ལ། ། ཡང་ན་སྤྱི་བོའི་གཙུག་ཏུ་ནི། ། དུས་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་བར་བྱ། ། འབྱུང་པོ་ལ་སོགས་འཇིགས་དང་བྲལ། ། ཚེ་ནི་རིང་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། ཡང་ན་བུམ་པ་དཀར་པོ་ལ། ། ཙནྡན་ཆུ་ཡིས་དགང་བར་བྱ། ། དམ་པའི་འཁོར་ལོ་དེར་བཅུག་ལ། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། གང་གི་ཁྱིམ་དུ་གཞག་པ་ལ། ། དེ་ཡིས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བྱེད། ། མེ་ཏོག་དམར་པོས་དུས་གསུམ་དུ། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་རྟག་ཏུ་ མཆོད། ། ཅེས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ལས་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་གཞན་ཡང་རབ་བཤད་བྱ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གནོད་བྱེད་དང་། ། སེམས་ཅན་འཚེ་བར་བྱེད་པ་དང་། ། ད་ནི་སུམྦྷའི་ཆོ་ག་མཆོག། དུག་དང་སྐེ་ཚེ་ ལན་ཚྭ་དང་། ། ནིམ་པ་དང་ནི་ད་དུ་ར། ། དུར་ཁྲོད་སོལ་བ་ཚ་བའི་མར། ། རང་གི་སྡིགས་མཛུབ་ཁྲག་དང་ནི། །

To remedy any excess or omission, one should burn all the offering substances for the sake of complete perfection and recite the hundred-syllable mantra. This concludes the ritual of the fire offering (homa) for the guidance of disciples. Next, the protection wheel (rakṣācakra) will be explained, as taught by Vajrasattva himself: "By merely wearing it, one is freed from all [harmful] spirits." One should mix saffron and gorocana and, on an auspicious Sunday, draw a six-spoked wheel. The wise should arrange the armor mantras (kavaca-mantra) and surround it with the sumbha and other mantras, encircled by a vajra garland. On clean cotton, silk, bamboo bark, or birch bark, one should place the name of the person to be protected in the center. It should be worn constantly on the neck, the upper arm, or the crown of the head. One will be free from the fears of bhūtas and the like, and attain a long life. Alternatively, fill a white vase with sandalwood water, place the sublime wheel inside, and meditate according to the ritual. Wherever it is kept in a house, it will pacify all suffering. One should always worship it at the three times of day with red flowers according to the ritual. This concludes the ritual of the protection wheel for the guidance of disciples. Next, another [ritual] will be explained: the supreme ritual of sumbha for those who harm the Three Jewels, those who injure sentient beings, and [those who cause other obstacles]. [Use] poison, kṛṣṇa-tila seeds, salt, nimba, datura, charcoal from a charnel ground, hot butter, and the blood from one's own ring finger.

དེ་དག་རྫས་ནི་བཟུང་བྱས་ནས། ། མཁས་པ་ཡིས་ནི་སྦྱར་སྣག་བྱ། ། ཁྲ་ཡི་སྒྲོ་ཡི་སྨྱུ་གུ་ཡིས། ། མཉམ་པར་གཞག་པས་འཁོར་ལོ་བྲིས། ། དུར་ ཁྲོད་རས་སམ་ཡང་ན་ནི། ། མཚོན་གྱིས་བསད་པའི་གོས་ལ་ནི། ། རྣལ་འབྱོར་ཁྲོས་པས་ལྷོར་བལྟས་པས། ། ཆོ་ག་ཡིས་ནི་གསང་སྔགས་དགོད། ། རྩིབས་དྲུག་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་ནི། ། ཧཱུཾ་ཡིག་གིས་ནི་སྤེལ་བར་བྱ། ། དྲུག་པོ་མཱ་ར་ཡ་དང་ལྡན། ། ཕྱི་རོལ་ ཧཱུཾ་གི་ཕྲེང་བས་བསྐོར། ། གྲོག་མཁར་གྱི་ནི་ས་བླངས་ལ། ། རྐང་རྗེས་དག་གིས་དང་ནི། ། དེ་བཞིན་དྲི་ཆུ་སོང་བའི་སས། ། བསྒྲུབ་བྱ་ཡི་ནི་གཟུགས་བྱས་ལ། ། དེ་ཡི་སྙིང་གར་འཁོར་ལོ་གཞུག། དེ་ནས་ཁ་སྦྱོར་དབྱེ་བ་དང་། ། ཐོད་པ་རུ་ནི་གཞག་བྱས་ལ། ། དེ་ ལ་ཕུར་བུ་གདབ་པར་བྱ། ། ཉི་ཤུ་གསུམ་མམ་ཉི་ཤུ་དགུ། ། ཉི་མ་ཕྱེད་དམ་ནམ་ཕྱེད་ན། ། མེ་ཡི་སྒྱེད་(བུའི་,པུའི་)འོག་ཏུ་སྦ། ། བསྒྲུབ་བྱ་དེ་རུ་གནས་པ་ཡི། ། ཤིན་ཏུ་བྲེད་ཅིང་འདར་བར་བྱེད། ། ཁྲ་དང་འུག་པ་ཅེ་སྤྱང་དང་། ། ཁྱི་དང་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་དང་། ། དེ་རྣམས་ཟ་བ་ཙམ་གྱིས་ནི། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་བརླག་པར་བྱེད། ། ལས་འདི་ཤིན་ཏུ་སྦ་བར་བྱ། ། སྙིང་རྗེ་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། ། བླ་མའི་བཀའ་ནི་ཐོབ་བྱས་ལ། ། འདི་ནི་ངེས་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། རྣལ་འབྱོར་སྙིང་རྗེ་བྲལ་བ་དང་། ། བླ་མའི་མན་ངག་མེད་པ་ལས། ། འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། ཞེས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ལས་སུམྦྷའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་ཕྱིར་བཟློག་འཁོར་ལོ་ནི། ། བསྡུས་པ་ཡིས་ནི་བཤད་པར་བྱ། ། བདག་ཉིད་སྲུང་བའི་སྦྱོར་བ་ལས། །

Having taken those substances, the wise one should prepare the ink. With a pen made of a hawk’s feather, one should draw the cakra while in meditative equipoise. On a cloth from a charnel ground or on the garment of one slain by a weapon, the yogi, in a state of wrath and facing south, should arrange the secret mantra according to the ritual. In the center of the six-spoked cakra, the syllable HŪṂ should be multiplied. The six [spokes] are endowed with MĀRAYA, and the exterior is encircled by a garland of HŪṂs. Taking earth from an anthill, along with the dust from the footprints [of the victim] and earth from where urine has passed, one should fashion an image of the person to be accomplished. The cakra should be inserted into its heart. Then, having separated the union, one should place it in a skull-cup and strike it with a ritual dagger (kīla). On the twenty-third or the twenty-ninth day, at midday or midnight, one should bury it beneath a fire hearth. The person to be accomplished, remaining there, will become utterly terrified and tremble. By the mere act of devouring it, hawks, owls, jackals, dogs, and fireflies will destroy even a Vajradhara. This rite must be kept strictly secret. By a yogi endowed with compassion, having obtained the command of the Guru, this will certainly be achieved. From a yogi devoid of compassion and lacking the Guru’s pith instructions, the result will not be attained. Thus ends the ritual of Sumbha from the "Instruction for Disciples." Next, the cakra for repelling will be explained in brief. From the application of self-protection...

སྔགས་དང་འཁོར་ལོས་ཟློག་པར་བྱེད། ། རང་གི་ཁྱིམ་ མམ་དབེན་པ་རུ། ། གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་བྱས་ནས། ། རྣལ་འབྱོར་དེ་ནི་མཆོག་བསྒྲུབ་བྱ། ། ཐུབ་པ་ཡིས་ནི་དེ་ལྟར་བྱ། ། ཨོཾ་ན་མོ་བྷ་ག་བ་ཏི་བཛྲ་བཱ་རཱ་ནི་ཧཱི། ཨུཥྞཱི་ཥ་ཙཀྲ་ཝ་རྟི་ནི། སརྦྦ་ལོ་ཀི་ཀ་ལོ་ཀོཏྟ་ར་ཎི་ཡནྟྲ་མནྟྲ་ཏནྟྲ་ཝི་ཤ་ཙུརྞྞ་པྲ་ཡོ་གི་དྷི་ནི་མ་མ་ཀྲྀ་ཏེ། ཡེ་ན་ ཀེ་ན་ཙིཏྟེ། ཀྲྀ་ཏ་ནི། ཀེ་རི་ཏ་ནི། ཏ་ན་སརྦྦ་ནི། ཚིནྡ་ཚིནྡ། བྷིནྡ་བྷིནྡ། ཀུ་ཊ་ཀུ་ཊ། ཧ་ན་ཧ་ན། ད་ཧ་ད་ཧ། པ་ཙ་པ་ཙ། བི་དྷྭཾ་སཱ་ཡ། བི་དྷྭཾ་སཱ་ཡ། ས་ཏ་ས་ཧ་པྲ་དྷ་བི་ཙུརྞྞ་ཡ་བི་ཙུརྞྞ་ཡ། ཨོཾ་ཨུཥྞཱི་ཥ་ཙ་ཀྲཱ་ཝརྟི་ནི། བཛྲ་བཱ་རཱ་ཧཱི། བྷྲུཾ་བྷྲུཾ་བྷྲུཾ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ། ཕཊ་ ཕཊ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོའི་དབུས་སུ་གནས་པའི་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་རྣལ་འབྱོར་པས། རང་གི་སྙིང་གར་ཧཱུཾ་ལས་རྩིབས་དྲུག་པའི་འཁོར་ལོ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱི་རོལ་དུ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཅུ་པ་ལས། ཕྱོགས་མཚམས་རྣམས་སུ་ཁྭ་གདོང་མ་ལ་ སོགས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྐོར་བ་དང་། སྟེང་དང་འོག་ཏུ་མཁའ་སྤྱོད་མ་དང་ས་སྤྱོད་མ་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེའི་དབུས་སུ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོའི་ངོ་བོ་བདག་ཉིད་མན་ངག་ལ་གནས་པས་འཁོར་ལོ་དེ་ཉིད་གཡོན་སྐོར་དུ་མྱུར་དུ་འཁོར་བར་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ དེ་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། ། སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ལས་ཕྱིར་བཟློག་པའི་འཁོར་ལོ་དང་བསྒོམ་པ་དང་བྲི་བའི་ཆོ་གའོ། །

One should avert [obstacles] through mantras and wheels. In one's own home or in a secluded place, having abandoned all second [attachments], that yogi should accomplish the supreme [attainment]. The Sage has taught that it should be done in this way. Oṃ namo bhagavati vajravārāṇi hī | uṣṇīṣacakravartini | sarvalokikalokottaramantratantraviṣacūrṇaprayogidhini mama kṛte | yena kenacit citte kṛte kīrtane tana sarvāṇi | chinda chinda | bhinda bhinda | kuṭa kuṭa | hana hana | daha daha | paca paca | vidhvaṃsaya vidhvaṃsaya | satasahasa-pradhavicūrṇaya vicūrṇaya | oṃ uṣṇīṣacakravartini vajravārāhī | bhrūṃ bhrūṃ bhrūṃ | hūṃ hūṃ hūṃ | phaṭ phaṭ phaṭ svāhā. Then, the yogi of the glorious Vajravārāhī, abiding in the center of the protection wheel, should visualize a six-spoked wheel at his own heart, possessing the six cakravartins. Outside of that, from a ten-spoked wheel, he should visualize the eight [goddesses] such as Kākāsyā in the cardinal and intermediate directions, with Khacaryā above and Bhūcaryā below. In the center of that, abiding in the oral instructions as the essence of the glorious Vajravārāhī, he should visualize that very wheel spinning rapidly counter-clockwise. Thus, the Blessed One has said that the fruit of that [harm] will ripen upon those who harm the Three Jewels. This is the ritual for the wheel of reversal, the meditation, and the drawing for the purpose of caring for disciples.

རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མའི་ཞལ་གྱི་མན་ངག་བླ་མ་བ་རནྡྲ་རུ་ཙེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། བླ་མ་བལ་བོ་ལོ་ཙཱ་བ་དང་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་བསྒྱུར་བའོ། །

The oral instructions on the face of Vajrayoginī, composed by the guru Varadarucī, is complete. It was translated by the Nepalese guru and translator, endowed with great compassion, Yeshe Dorje.