A Praise of Vajravārāhī, She Who Illuminates Wisdom

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ། ཤྲཱི་བཛྲ་བཱ་རཱ་ཧཱི་པྲ་ཛྙཱ་ཨཱ་ ལོ་ཀེ་ཀྲྀ་ཏྱ་སྟོ་ཏྲ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ཤེས་རབ་གསལ་བྱེད་མའི་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གཡས་བརྐྱང་གཡོན་བསྐུམ་གར་སྟབས་བཞེངས་པ་ནི། ། གཟི་ལྡན་བལྟ་བས་མི་ངོམས་ཡིད་འཕྲོག་མ། ། འཛུམ་ལྡན་ཟུར་ གཟིགས་སྒེག་མོའི་ཞབས་པད་ལ། ། བདག་བློ་གུས་པས་སྤྱི་བོས་གུས་ཕྱག་འཚལ། ། སྐྱབས་སེམས་ཚད་མེད་བཞི་བསྒོམས་རང་སྙིང་གར། ། ཨོཾ་གྱུར་ཉི་སྟེང་ཧྲཱིཿ་དཀར་འོད་འཕྲོས་པས། ཁྱོད་སོགས་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་སྒེག་མོའི་ཚོགས། ། ཕྱག་འཚལ་མཆོད་སོགས་ གར་བྱེད་ལ་ཕྱག་འཚལ། ། སྔགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་རབ་སྦྱངས་པཾ་ཡིག་ལས། ། པདྨའི་སྟེང་དུ་ཨཾ་གྱུར་ཉི་མའི་སྟེང་། ། ཧཱུཾ་གྱུར་ཉི་དཀྱིལ་ཧྲཱིཿ་དཀར་རྡོ་རྗེས་མཚན། ། ཡོངས་གྱུར་དཔའ་མོའི་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཁྱོད་སྐུ་གཅེར་བུ་ཞལ་གཅིག་མཆེ་བ་གཙིགས། ། ཅུང་ཟད་ཁྲོས་པའི་སྨིན་གཡོ་སྤྱན་གསུམ་དམར། ། ཁྲག་འཛག་མི་མགོ་ལྔ་བཅུའི་དོ་ཤལ་གྱིས། ། སྐུ་བརྒྱན་འཇིགས་མེད་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཆུ་ཤེལ་ལྟར་གསལ་དུང་གི་མདོག་འདྲ་ཞིང་། ། སྣ་ཚོགས་འཁོར་ལོ་རྒྱན་ཆ་ལྔ་ཡིས་བརྒྱན། ། ཡིད་འོང་སིལ་ སིལ་དར་དཔྱངས་འཕུར་ལྡིང་གིས། ། རབ་དགྱེས་བཞད་མའི་གསུང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཕྱག་གཉིས་གཡས་པ་རྡོ་རྗེས་དབུགས་བྲལ་ལ། ། བསྣུན་འཕྱར་གཡོན་པ་གྲུ་མོར་ཁ་ཊྭཱཾ་དང་། ། བདུད་བཞིའི་ཐོད་ཁྲག་ཐུགས་ཀར་བསྣམས་ནས་གསོལ། ། འཇིགས་རུང་སྒྲོགས་ པའི་གསུང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྣ་ཚོགས་པདྨའི་སྟེང་ན་ཉི་མ་ལ། །

In the language of India: Śrīvajravārāhīprajñālokakṛtyastotra-nāma. In the language of Tibet: Dpal rdo rje phag mo shes rab gsal byed ma’i bstod pa zhes bya ba (The Praise to the Glorious Vajravārāhī, the Illuminator of Insight). Homage to the glorious Vajravārāhī! Standing in the dancing posture with right leg extended and left drawn in, you are radiant, a captivating beauty whom one can never tire of beholding. To the lotus feet of you, the smiling, sidelong-glancing, and graceful one, I prostrate with devotion, bowing my head in reverence. Having practiced refuge, the generation of bodhicitta, and the four immeasurables, at my own heart, the syllable OṂ transforms into a sun disk upon which a white HRĪḤ radiates light. Through this, the Victorious Ones and their Sons, the hosts of graceful goddesses, perform prostrations, offerings, and dances; to them I prostrate. Through the mantra, all is purified into emptiness. From the syllable PAṂ, a lotus arises, upon which is an AṂ, and upon a sun disk, a HŪṂ. From this, a white HRĪḤ marked with a vajra appears. To the body of the Heroine, who is the complete transformation of these, I prostrate. Your body is naked, with one face and bared fangs. Slightly wrathful, your eyebrows quiver and your three eyes are red. Adorned with a necklace of fifty blood-dripping human heads, to your fearless body I prostrate. Clear as crystal and with a color like a conch shell, you are adorned with the five ornaments of the variegated cakra. To the speech of the one who laughs with great joy, as silken ribbons flutter and tinkle, I prostrate. With your two hands, the right brandishes a vajra, striking the lifeless corpse; the left, at the elbow, holds a khaṭvāṅga. Holding the skull-cup of the four Māras filled with blood at your heart, you drink it. To your terrifyingly resonant speech, I prostrate. Upon a variegated lotus, on a sun disk...

སྐྱེས་བུ་དབུགས་བྲལ་མགོ་བོ་གཡས་བསྟན་སྟེང་། ། ཞབས་གཉིས་གཡས་བརྐྱང་གཡོན་བསྐུམ་གར་སྟབས་བཞུགས། ། རྔམ་འཇིགས་དྲག་སྒྲོགས་གསུང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དབུ་སྐྲ་བུང་བ་ ལྟར་གནག་མེ་ཏོག་ཐོད། ། གཡས་གཡོན་རྒྱབ་འཕྱང་ཕྱེད་བཅིངས་ཐོར་ཚུགས་ན། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བརྩེ་བའི་མི་བསྐྱོད་འཛིན། ། སྙིང་རྗེས་སྔགས་འཆང་ཐུགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་མཚོན་གངས་རི་ལྟར་དཀར་བའི། ། ཐོད་ སྐམ་ལྔ་ཡིས་ཁྱོད་ཀྱི་དབུ་ལ་བརྒྱན། ། རྔམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདུད་བཞི་འདུལ་ལ་བརྩོན། ། བགེགས་འདུལ་རྔམ་མའི་ཐུགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་བཅུ་དྲུག་ལོན་པའི་གཟུགས། ། ལང་ཚོ་རབ་རྒྱས་སྒེག་མོའི་སྤྲུལ་པ་ཡིས། ། ལྷ་མོ་སྣ་ཚོགས་ ཀུན་ནས་སྤྲོ་བསྡུ་བས། ། བདག་མཆོད་དགྱེས་བཞིའི་ཐུགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མི་ཤེས་བློ་ཡི་རབ་རིབ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ། ལྟེ་བར་ཆུ་སྐྱེས་གེ་སར་གཡོ་བའི་དབུས། ། ཚ་ཟེར་རྒྱལ་པོ་འོད་ཟེར་འབར་བའི་སྟེང་། ། ཧྲཱིཾ་བཞུགས་འོད་དཀར་འཕྲོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ ལོ། ། ཧྲཱིཿ་དཀར་དྷཱུ་ཏཱི་ནས་བཞུགས་ཞལ་ནས་འཐོན། ། འོད་ཟེར་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོས་ནས་སངས་རྒྱས་དང་། ། མཁས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་བཅོས་སྒྱུ་རྩལ་སོགས། ། འོད་ཀྱིས་ལྟེ་བར་སྡུད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དེ་དག་མྱུར་བར་མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་བཞིན། ། ལྟེ་བ་ནས་ཞུགས་ཞལ་ནས་རབ་འཁོར་ཞིང་། ། འོད་ཟེར་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་གཏེར་བསྡུས་ནས། ། རབ་འཁོར་ཤེས་རབ་སྩོལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཁྱོད་ཀྱི་བློ་གྲོས་རྟ་བདུན་འོད་ཟེར་གྱིས། ། གདུལ་བྱའི་བློ་ཡི་པད་ཚལ་རྒྱས་བྱེད་ཅིང་། །

Upon the head of a lifeless man, turned to the right, you dwell in a dancing posture with your two legs, the right extended and the left drawn in. I prostrate to your speech, which proclaims a fierce and terrifying roar. Your hair is as black as a bumblebee, adorned with a garland of flowers; half-bound in a topknot, it hangs down to the right, left, and back. Holding Akṣobhya, you maintain compassion for all sentient beings. I prostrate to the heart of the mantra-holder, who is filled with pity. Adorning your head with five dry skulls, white as snow mountains, you symbolize the five wisdoms. In a majestic manner, you strive to subdue the four Māras. I prostrate to the heart of the fierce subduer of obstructors. With a form like the sixteen rays of the moon, your youthful vigor is fully blossomed; through the emanation of a graceful goddess, you emanate and reabsorb a variety of goddesses from all sides. I prostrate to the heart of the one who delights in my offerings. In order to clear away the cataracts of the ignorant mind, at the center of the swaying lotus stamen at your navel, upon a blazing king of hot rays, you dwell as the syllable Hrīṃ, radiating white light. I prostrate to you. The white Hrīḥ dwells within the central channel and emerges from your mouth; light rays radiate to the ten directions, and the qualities of the Buddhas, the treatises of the learned, the arts, and so forth, are gathered back into the navel by the light. I prostrate to you. Swiftly, like a circling firebrand, they enter the navel and revolve through the mouth; having gathered the treasury of light and qualities, they revolve intensely. I prostrate to the one who bestows insight. With the light rays of your seven-horsed intellect, you cause the lotus grove of the minds of those to be trained to bloom. I prostrate to you.

བློ་ངན་བློ་ཡི་མུན་པ་སེལ་ མཛད་པ། ། ཕྲིན་ལས་འོད་ཚོགས་འཕྲོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཁྱོད་ཀྱི་ཐབས་མཁས་ཐུགས་རྗེའི་རྒྱ་མཚོ་ལས། ། འཇིགས་འཇོམས་དབང་སྡུད་དུག་སེལ་ཤེས་རབ་སོགས། ། པད་འཁྲུངས་དངོས་གྲུབ་སྦྲང་རྩིས་གུས་ལྡན་གྱི། ། བུང་བ་ཚིམ་པར་མཛད་ལ་ཕྱག་ འཚལ་ལོ། ། ཁྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་སངས་རྒྱས་མཁྱེན། ། བདག་འདྲས་ཤེས་མིན་ས་བཅུའི་སེམས་དཔས་ཀྱང་། ། བསྐལ་བརྒྱར་བརྗོད་ཀྱང་བརྗོད་པར་ག་ལ་ནུས། ། དཔག་མེད་ཡོན་ཏན་མངའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དངོས་སུ་བཤམས་དང་བློ་ཡིས་སྤྲུལ་པ་ ཡི། ། ཡོན་ཆབ་མེ་ཏོག་བདུག་སྤོས་མར་མེ་དང་། ། དྲི་ཆབ་ཞལ་ཟས་རོལ་མོ་ཅི་མཆིས་རྣམས། ། བློ་ཡིས་བླངས་ནས་གུས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་མཆོད། ། དུག་གསུམ་དབང་གིས་སྒོ་གསུམ་མི་དགེའི་ལས། ། གང་བགྱིས་མ་ལུས་རྨོངས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བཤགས། ། རང་གཞན་དགེ་བ་ཇི་སྙེད་བགྱིས་ཀུན་ལ། ། བདག་དང་དགའ་བའི་བློ་ཡིས་རྗེས་ཡི་རང་། ། བླ་མེད་ཐེག་མཆོག་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ལ། ། དྲི་མེད་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་དུ་གསོལ། ། སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཇི་སྲིད་མ་བསྐམས་པར། ། དེ་སྲིད་ཡུན་དུ་བརྩེ་བས་བཞུགས་ སུ་གསོལ། ། བདག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་ཆ་ཙམ། ། གུས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བསྟོད་པའི་དགེ་བ་དེས། ། བདག་ནི་འགྲོ་བའི་མ་རིག་མུན་སེལ་ཞིང་། ། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་ཤོག། དཔལ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ཤེས་རབ་གསལ་བྱེད་མའི་བསྟོད་པ་སློབ་ དཔོན་ཀོང་ཀ་ན་པཱ་དས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། པཎྜི་ཏ་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་གྲུབ་པ་དཔལ་བཟང་པོས་བསྒྱུར་བའོ། །

I prostrate to the one who dispels the darkness of the inferior mind, And radiates the mass of light of enlightened activity. From the ocean of your skillful means and compassion, The lotus-born accomplishments—subduing fear, magnetizing, purifying poison, insight, and so forth— Satisfy the bees of the devoted; to you I prostrate. The infinite qualities of your buddhahood are known only to the Buddhas; How could one like me, or even the bodhisattvas of the ten stages, Possibly express them in a hundred eons? To you who possess immeasurable qualities, I prostrate. With whatever offerings of water, flowers, incense, lamps, Perfumed water, food, and music are actually arranged or mentally emanated, I take them with my mind and offer them with a devoted heart. Whatever non-virtuous actions of the three doors I have committed Under the power of the three poisons, I confess them all with a mind of confusion. For all the virtues performed by myself and others, I rejoice with a mind of joy. To the scriptures that teach the unsurpassed supreme vehicle, I pray that you turn the stainless wheel of Dharma. As long as the ocean of existence has not dried up, I pray that you remain for that long out of your compassion. By the merit of this praise, offered with a devoted mind To even a fraction of your qualities, May I dispel the darkness of ignorance for all beings And attain the state of Vajradhara. This praise of the glorious Vajravārāhī, the Illuminator of Wisdom, composed by the master Koṅkanapāda, is complete. Translated by the paṇḍita Ratnarakṣita and the translator, the monk Drubpa Palzangpo.