A Sādhana called “The Attainment of All Goals”

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སརྦ་ཨརྠ་སིདྡྷི་སཱ་དྷ་ནཾ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དོན་ཀུན་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་འདི། ། བླ་མ་ཉེ་བར་བསྟེན་པས་བརྗོད། ། མན་ངག་གསང་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་འདི། ། སྐལ་བ་ཅན་རྣམས་ཉིད་ལ་འོས། ། དེ་ལ་དང་པོར་ རེ་ཞིག་སྔགས་པས་སྐྱེ་བོས་དབེན་ཞིང་ཡིད་དང་མཐུན་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་སྟེ། དམ་ཚིག་དང་བཅས་པས་གནས་དང་། བདག་དང་རྣལ་འབྱོར་བསྲུང་བའི་དོན་དུ། བགེགས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པའི་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི། ཨོཾ་ཧྲཱིཿགྷ་གྷ་གྷཱ་ཏ་ཡ་གྷཱ་ཏ་ཡ་སརྦྦ་དུཥྚཱན་ཧཱུཾ་ཕཊ་ སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་གཏོར་མ་སྦྱིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རང་གི་ལྟེ་བའི་དབུས་སུ་འཁོར་ལོ་གྲུ་གསུམ་དམར་པོ་བསྒོམས་ནས། དེའི་དབུས་སུ་པདྨ་དམར་པོ་འདབ་མ་བཞི་པའི་ལྟེ་བར་རོ་དང་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་ཧྲཱི་དམར་པོ་བསྐལ་ པའི་མེ་འབར་བ་བལྟ་བར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ་ས་བོན་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ལི་ཁྲི་ལྟར་དམར་བའི་མདོག་ཅན། པདྨ་དང་ཡི་དྭགས་དང་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གཡས་བརྐྱང་པའི་ཞབས་ཀྱིས་བཞུགས་པ། སྐྲ་དང་བ་སྤུ་དང་སྦོ་གཞུང་གི་སྤུ་གྱེན་དུ་ལངས་པ། ཐོད་པ་ལྔས་དཔྲལ་ བར་བརྒྱན་པར་བྱས་ལ། མགོ་བོའི་ཕྲེང་བས་སྐུ་ལ་བརྒྱན་པ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔས་མཛེས་པར་བྱས་པ། ཞལ་གཅིག་པ་སྤྱན་གསུམ་པ། ཞལ་ཁྲོ་གཉེར་བསྙེར་བ་རྡོ་རྗེའི་འོད་མངའ་ཞིང་ལྗགས་འདྲིལ་བ།

In the language of India: Sarvārthasiddhisādhana-nāma. In the language of Tibet: Dön thams cad grub pa zhes bya ba’i sgrub thabs (The Sādhana Known as the Accomplishment of All Aims). Homage to Vajravārāhī! This sādhana for the accomplishment of all aims is spoken by one who has closely relied upon the guru. Because it is a secret pith instruction, this yoga is suitable only for those who are fortunate. In that regard, first, the mantrin should sit upon a comfortable seat in a location that is secluded from people and agreeable to the mind. For the sake of protecting the place, oneself, and the yoga, and in order to pacify all obstructing spirits (vighna), one should recite the mantra: OṂ HRĪḤ GHA GHA GHĀTAYA GHĀTAYA SARVA DUṢṬĀN HŪṂ PHAṬ SVĀHĀ. Then, preceded by the offering of the torma (bali), one should meditate on the Blessed Lady Vajravārāhī. Then, having meditated on a red triangular wheel in the center of one’s own navel, one should visualize a red four-petaled lotus in its center. Upon the hub of that lotus, on a corpse and a sun mandala, is the red syllable HRĪḤ, blazing like the fire at the end of an eon. Following that, from the complete transformation of that seed-syllable, Vajravārāhī is born, with a complexion as red as vermilion. She stands with her right leg extended upon a lotus, a preta, and a sun mandala. Her hair, body hair, and the hair on her belly stand erect. Her forehead is adorned with five skulls, and her body is adorned with a garland of heads. She is beautified by the five mudrās. She has one face and three eyes, with a frowning, wrathful expression, possessing vajra-light and a curled tongue.

གཅེར་བུ་ཕྱག་བཞི་པ། གཡས་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་འཛིན་པ། གཡོན་ན་ཐོད་པ་དང་། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་། སྡིགས་མཛུབ་དང་། ཞགས་པ་བསྣམས་པ། ཐུང་ཞིང་གསུས་པ་འཕྱང་བ། གདུག་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཟོད་པར་དཀའ་བའི་གད་མོ་དགོད་པ། ཁྲོ་མོའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་མོ་བཀུག་ནས་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བཙུག་སྟེ། ཡང་དག་ པར་མཆོད་ནས། མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསྙེན་པའི་དུས་སུ་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་བཱ་རཱ་ཧཱི་ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ་སརྦྦ་དུཥྚཱཾ་ཧྲཱི་སྭཱ་ཧཱ། འཁོར་ལོ་གྲུ་གསུམ་ལ་གནས་པའི་གསང་སྔགས་བཟླས་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་། བསྒོམ་པའི་ཆོ་ག་འབུམ་བཟླས་པས་འགྲུབ་སྟེ་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་ བྱའོ། ། ཐང་ཁ་ལ་སོགས་པའི་མདུན་དུ་ཤ་ཆེན་གྱི་ཕྱེ་མའི་བདུག་པ་སྔགས་འདིས་མཉམ་པར་གཞག་པས་དབུལ་ལོ། ། ཨོཾ་ཨཱཿཧྲཱིཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧཿཧཿཞེས་པ་ལ་ལན་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པས་བདུག་པ་དབུལ་ཏེ་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཾ་ཧཾ་ཧཾ། ཧེ་ཧེ། ཧ་ཧ། ཧི་ཧི། ཕེཾ་ཕེཾ་ཕེཾ། ཞེས་བྱ་བའི་ སྔགས་སྒྲ་དང་བཅས་པ་བརྗོད་ཅིང་། མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་ལྔ་དང་བཅས་པའི་གཏོར་མ་མཚན་ཕྱེད་ན་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། གཏོར་མ་བྱིན་པ་འདི་ཡིས་ནི། ། རྟག་ཏུ་བདུད་སོགས་ཞི་བར་བྱེད། ། ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསང་ནས་མཆོད་པ་བྱས་ན་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །

One should meditate on her as being naked, with four arms. In her right hands, she holds a vajra and a vajra hook; in her left hands, she holds a skull-cup, a khaṭvāṅga, a threatening gesture, and a noose. She is short with a protruding belly, laughing a roar that is difficult for all malevolent beings to endure, and possesses the nature of a wrathful goddess. Then, having summoned the wisdom goddess and established her according to the ritual, and having made perfect offerings, one should perform the mantra recitation during the stage of approach with a mind in meditative equipoise. OṂ VAJRAVĀRĀHĪ ĀVEŚAYA SARVADUṢṬĀṂ HRĪḤ SVĀHĀ. By reciting this secret mantra located within the triangular wheel, and by performing the rituals of offering and meditation, success is achieved through one hundred thousand recitations; one should have no doubt about this. In front of a thangka or similar representation, one should offer incense made from the powder of "great meat" while in meditative equipoise, using this mantra: OṂ ĀḤ HRĪṂ HŪṂ HŪṂ HAḤ HAḤ. One should offer the incense by reciting this twenty-one times, and not otherwise. Reciting the mantra OṂ HRĪṂ HAṂ HAṂ, HE HE, HA HA, HI HI, PHEṂ PHEṂ PHEṂ along with its sound, one should offer the torma together with the five offering substances at midnight. By giving this torma, the Māras and other obstacles are always pacified. If one makes offerings in secret according to the instructions, Vajrayoginī will be accomplished.

དེ་ལྟར་ བསྙེན་པ་བྱས་ནས་དངོས་གྲུབ་གྲུབ་པའི་དུས་སུ་ནི་ཚོགས་པ་ཚང་བ་ཅན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་བྱས་ན་དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་མས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་སློབ་དཔོན་མཁས་པ་གྲུབ་པ་བརྙེས་པ་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱི་པས་མཛད་པ་རྫོགས་ སོ། ། ། ། བལ་པོའི་ཨཱ་ཙཱརྱ་བྷ་རེནྡྲ་རུ་ཙི་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ། །

Thus, having performed the approach practice, at the time of accomplishing the siddhi, if one performs everything exactly as instructed by a complete assembly, the yoginīs will grant their blessing; otherwise, they will not. This concludes the Sādhana of the Accomplishment of All Aims, composed by the learned and accomplished master Avadhūtipa. It was translated by the Nepalese Ācārya Bharendraruci and the translator Blo ldan shes rab.