The Stages of Self-Empowerment by Means of the Suchness Mantra of Glorious Vajrayoginī

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་བཛྲ་ཡོ་གི་ནཱི་མནྟྲ་ཏཏྟྭ། ཨརྠ་ནིར་དེ་ཤ་སླ་ཨ་དྷིཥྛཱ་ན་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མའི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སྔགས་ གཟུགས་རྒྱལ་བའི་དབང་ཕྱུག་མ། ། ཤིན་ཏུ་འཇིགས་ཤིང་མཆོག་སྟེར་བྱེད། ། ཐིག་ལེ་ཕྲ་མོར་ཉེར་གནས་པ། ། ཕྱག་འཚལ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་དཔལ། ། ཡི་གེ་རེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད། ། འཕྲལ་དུ་ཡང་དག་ཡིད་ཆེས་བྱེད། ། བགེགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རླག་པར་བྱེད། ། གསང་སྔགས་དོན་ནི་བཤད་ པར་བྱ། ། བུ་ཡི་ཡི་གེའི་མདུན་དུ་བལྟ། ། ཕྱག་འཚལ་ཡི་གེ་རབ་གསལ་བ། ། ཆོས་ཀྱིས་ལམ་དེ་བཤད་པར་བྱ། ། རྦ་རླབས་མེད་ཅིང་དྲི་མ་མེད། ། ཉི་མ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན། ། ཆོས་ཀུན་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ། ། དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། ། བློ་དང་ལྡན་པས་རྟག་ཏུ་བསྒོམ། ། ཆོས་ཀྱི་ སྐུ་ནི་ཐོབ་འགྱུར་བ། ། བློ་ལྡན་སྐྱེ་བ་འདི་ཡིས་ནི། ། དེ་ལ་གོམས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ། འཕྲལ་དུ་ཡང་དག་ཡིད་ཆེས་འགྱུར། ། རིག་བྱེད་དང་པོ་གཡོན་དུ་བསམ། ། ལོངས་སྐུ་སྤྱོད་ལམ་ལེགས་པ་ཡིན། ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ། ཤིན་ཏུ་ལེགས་པའི་འོད་གསལ་བ། ། འདི་ནི་ཟུང་འཇུག་ ཤེས་བྱ་སྟེ། ། ཇི་ལྟར་བྲག་ཅ་འདྲ་བ་ཡིས། ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཐོབ་འགྱུར། ། རང་རིག་བདེ་བའི་མཆོག་གྱུར་བ། ། གཡས་པ་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་སྟེ། ། སྤྲུལ་པའི་ལམ་ནི་དྲི་མ་མེད། ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། ། ཆུ་ཟླ་འདྲ་བར་བསམ་པར་བྱ། །

In the language of India: Śrīvajrayoginīmantratattvārthanirdeśasvādhiṣṭhānanāma. In the language of Tibet: Dpal rdo rje rnal ’byor ma’i sngags kyi de kho na nyid kyis byin gyis brlabs pa’i rim pa zhes bya ba (The Stages of Blessing through the Suchness of the Mantra of Glorious Vajrayoginī). Homage to the glorious Vajrayoginī! The mantra-form of the Sovereign of Victors, Extremely terrifying and the bestower of the supreme, Abiding in the subtle drop— Homage to the glorious Vajravārāhī! The suchness of each individual syllable Brings about immediate and perfect conviction; It destroys all obstructing spirits. The meaning of the secret mantra shall be explained. One should look before the syllables of the child; Homage to the syllables that are most luminous. The path of the Dharma shall be explained: Without waves and without stain, Having the aspect of the sun, All phenomena are utterly non-abiding, Completely free from existence and non-existence. The wise should meditate on this constantly. The Dharmakāya will be attained; By this very birth, the wise Through mere familiarity with it, Will immediately attain perfect conviction. One should contemplate the first Veda on the left; The Sambhogakāya is the excellence of conduct. It is the wisdom of dependent origination, The most excellent clear light. This is to be known as the union; Just as it is like an echo, One will attain the Sambhogakāya. Self-awareness is the supreme bliss; The right is the ocean of wisdom. The path of emanation is stainless; Through the illusion-like samādhi, One should contemplate it as being like the moon in water.

སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་ཡང་དག་ཐོབ། ། མེ་ ལོང་གཟུགས་བརྙན་འདྲ་བ་བཞིན། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་རྣམས་རྒྱུ་མཐུན་པས། ། བླ་ན་མེད་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ། ། ཨོཾ་ཡིག་གསུམ་དང་ཡང་དག་སྦྱོར། ། ཐིག་ལེ་ཡང་དག་བསྡུས་པ་གཅིག། དེ་ཤེས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ། ། ཆོས་དབྱིངས་བདག་ཉིད་ངེས་པ་ཡིན། ། ཡིད་ནི་དེར་སོང་སྔགས་པ་ནི། ། སྣང་བ་མེད་ པའི་གོ་འཕང་འགྲོ། ། བླ་ན་མེད་པའི་ལམ་སྤྱད་དེ། ། ཡང་དག་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས། ། ས་ཡིག་རི་བོང་ཅན་གཟུགས་གནས། ། ཐིག་ལེ་ལྷན་སྐྱེས་མི་འཇིགས་པ། ། དེ་ནི་སྲོག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས། ། བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གིས། ། མཛོད་སྤུ་ཆེན་པོའི་སྒོ་རུ་ནི། ། སྣ་ཚོགས་ཐིག་ལེ་ རྣམ་པར་སྒོམ། ། དངོས་གྲུབ་མ་ལུས་ཐོབ་དོན་དུ། ། ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྲོ། ། བ་ཡིག་ར་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། ཚངས་པའི་བུ་གའི་རྣལ་འབྱོར་བྱེད། ། ལེགས་པའི་འོད་ཟེར་རྣམ་པ་ལྔ། ། སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་རྣམ་དག་འགྲོ། ། ཛ་ཡིག་ནང་དུ་ཡང་དག་བསམ། ། ཇི་ལྟར་ མེ་ཤེལ་ཇི་བཞིན་ནི། ། གཞན་གྱིས་གྲོང་དུ་འཇུག་པར་ནུས། ། རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་ནུས་པར་འགྱུར། ། བུ་ཡིག་ཆུ་བུར་རྣམ་པ་འདྲ། ། དག་པའི་ཤེལ་དང་མཚུངས་པ་ནི། ། འགྲོ་དྲུག་རྒྱུ་ནི་བསྲེག་བྱས་ནས། ། མངོན་ཤེས་དྲུག་གི་གོ་འཕང་ཐོབ། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད། ། ཡུན་མི་ རིང་བར་ངེས་པར་ཐོབ། ། ཨོཾ་ཡིག་ལ་གནས་རྣམ་པར་ལྟ། ། བླ་མེད་གོ་འཕང་ཡང་དག་འཐོབ། ། དྷ་ཡིག་གཉིས་མེད་ངོ་བོ་སྟེ། ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། གློག་དང་བྱི་རུ་ཡང་དག་འདྲ། ། ཨ་ཡིག་ནང་དུ་སང་གནས་པས། །

The nirmāṇakāya is perfectly attained, like a reflection in a mirror. Through the concordant causes of the coemergent, the unsurpassed state is reached. The three syllables of OṂ are perfectly joined; the single condensed drop is the non-abiding insight, the certainty of the nature of the dharmadhātu. When the mind enters that, the mantrin proceeds to the state of non-appearance. Having traversed the unsurpassed path, it was taught by the perfectly awakened Buddha. The syllable SA abides in the form of the moon; the coemergent drop is the fearlessness. That is known by the vital breath through the pith instructions of the sublime guru. At the gateway of the great ūrṇā-kośa, one meditates on the various drops. For the sake of attaining all accomplishments without exception, one proceeds to perfectly complete awakening. The syllable VA is perfectly joined with RA; one performs the yoga of the Brahma-aperture. The five types of excellent light rays proceed as the pure viśvavajra. One should perfectly contemplate the syllable JA within; just as with a fire-crystal, one is able to enter the cities of others. One will gain the power of various miraculous feats. The syllable BU is like the form of a bubble; like pure crystal, having burned the causes of the six realms, one attains the state of the six superknowledges. The state of a Buddha and a bodhisattva will certainly be attained before long. One looks while abiding in the syllable OṂ and perfectly attains the unsurpassed state. The syllable DHA is the non-dual essence, the nature of emptiness and compassion, perfectly like lightning and coral. By abiding within the syllable A, one remains radiant.

ཉིན་མཚན་དག་པར་བསྒོམ་པ་ལས། ། འཕྲལ་དུ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་ པ་སྟེ། ། མཁས་པས་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། ། ཅི་ཕྱིར་ངོ་མཚར་གསལ་མི་འགྱུར། ། ཌཱ་ཡིག་མཁའ་འགྲོ་མ་ཡིས་འདྲ། ། བདེ་བའི་གཞི་ནི་ཟླ་འོད་ཅན། ། གོ་ཡིག་ནང་དུ་རྣམ་བསྒོམས་པས། ། མཁའ་ལ་སྤྱོད་པ་ནུས་པར་འགྱུར། ། གི་ཡིག་རྒྱ་སྐྱེགས་མེ་ཏོག་མཚུངས། ། འོད་ཟེར་འབར་ བ་གསལ་གྱུར་པ། ། ར་ཡིག་ནང་དུ་ཡང་དག་གནས། ། འོད་ཀྱི་ཕུང་པོར་རྣམ་པར་བསྒོམས། ། བསྒོམས་པས་བདེ་བ་ཡང་དག་སྐྱེ། ། ནད་མེད་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། ཕྱི་ནས་ཐུབ་དབང་གོ་འཕང་ནི། ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། ནི་ཡི་ཡི་གེ་ནད་སེལ་བ། ། ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ་ལྟར་ནུས་པ། ། དེ་ཡིག་སྙིང་པོར་ཡང་དག་འབྱུང་། ། སྟོན་ཀའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་བསྒོམ། ། ཡང་དག་བླ་མའི་མན་ངག་སྟེ། ། ལྷ་ཡི་མིག་གིས་བལྟ་བར་བྱ། ། སྤྱན་ལྔ་པོ་ནི་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། ། དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར། ། ཡི་ཡིག་མཁའ་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ། འོད་ཟེར་ཕྲེང་བ་འཁྲུགས་པས་འཁྲུགས། ། རྣལ་འབྱོར་ ཆེན་པོས་ལྟ་བར་བྱེད། ། མ་ཡིག་ནང་དུ་ཡང་དག་གནས། ། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡིད་ཀྱིས་ནི། ། ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བསམ་པར་བྱ། ། རྒས་དང་འཆི་བ་རྣམ་པར་སྤངས། ། བླ་ན་མེད་པ་རབ་ཏུ་འཐོབ། ། བ་ཡིག་ཐིག་ལེ་ཟླུམ་པོ་ནི། ། མཛེས་པའི་སྐར་མ་སྐར་ཆེན་འདྲ། ། ཀ་ཡིག་བཞི་ལ་ཡང་དག་ གནས། ། བསྒོམ་བྱ་རང་བཞིན་གཡོ་མེད་པ། ། འདོད་དོན་འབྲས་བུ་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། ། ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བྱེད། ། དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ། ། ལུས་ཅན་གྱིས་ནི་མངོན་སུམ་བྱེད། །

Through meditating purely day and night, one gains immediate conviction. By the power of the wise who meditate, why would wonders not become clear? The syllable ḌĀ is like a ḍākinī; the basis of bliss is like moonlight. By meditating within the syllable GO, one becomes capable of traveling through space. The syllable GI is like a lacquer flower; blazing with rays of light, it becomes clear. It abides perfectly within the syllable RA; meditate on it as a mass of light. Through meditation, bliss is perfectly born, and the state of health is attained. Subsequently, the state of the Lord of Sages, supreme awakening, will be attained. The syllable NI clears away disease; it has the power of a sapphire. The syllable DE arises perfectly as the essence; meditate on it like the autumn moon. This is the quintessential instruction of the authentic guru; one should view it with the divine eye. One will obtain the five eyes, and at that time, one becomes a Buddha. The syllable YA is the wisdom like space; it is stirred by a swirling garland of light rays. The great yogi gazes upon it. It abides perfectly within the syllable MA; with a mind of equanimity, one should contemplate it without doubt. Old age and death are completely abandoned, and the unsurpassed state is fully attained. The syllable VA is a circular drop, like a beautiful, great star. It abides perfectly within the four syllables of KA. The object of meditation is the immovable nature; the fruit of one's desired aim will be attained, and perfect, complete awakening will be achieved. Liberated from both existence and non-existence, embodied beings will realize it directly.

མེ་ཡི་ས་བོན་གཟི་བརྗིད་ལྡན། ། འབར་བ་གསེར་འགྱུར་ལྟ་བུའི་མེ། ། ཨོ་ཡིག་དབུས་སུ་གཞག་ པར་བྱ། ། ལེགས་པའི་བློ་ཡིས་རྟག་ཏུ་བསམས། ། ནམ་མཁའ་བསྲེགས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ། དངོས་གྲུབ་རི་ཡི་བདུད་རྩི་འཛག། དེ་ཡིས་ཡང་དག་བྱུགས་ཙམ་གྱིས། ། བྱང་ཆུབ་གསེར་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། ཝ་ཡིག་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པ། ། གཞན་ཡང་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟར། ། ཏྲི་ཡིག་དབུས་སུ་ ཡང་དག་གནས། ། མར་ཁུའི་མེ་བཞིན་འབར་བ་ཡིས། ། ཉོན་མོངས་མ་ལུས་བསྲེག་བྱས་ནས། ། ཁམས་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་ཀྱང་། ། ལེགས་ཞུ་ཧེ་རུ་ཀ་ཡི་མཆོག། བླ་ན་མེད་པ་མྱུར་དུ་ཐོབ། ། ཎྞ་ཡིག་ར་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། ཡི་གེ་གསུམ་ནི་ཆེ་བར་འབར། ། ཀོ་ཡི་ཡི་གེའི་ཕུག་ཏུ་གཞག། ། བློ་དང་ལྡན་པས་རང་སེམས་བསྒོམ། ། འབྱུང་བ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྟེ། ། སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་ངོ་ནི། ། རབ་འཇུག་བྲལ་བས་དགའ་བ་སྟེ། ། མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས་ནི་བསམ། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་མི་གཡོ་བ། ། ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བས་ནང་དུ་གནས། ། བསྒོམ་པ་བརྟན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། ། བླ་ ན་མེད་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ། ། ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ལྟ་བུ་ཡི། ། ནི་ཡིག་སྔོན་པོའི་ཐིག་ལེ་ནི། ། ཀ་ཡིག་སྒོ་ཡི་དབུས་གནས་པར། ། མེ་ཤེལ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་པར་བྱ། ། དེ་ཡི་དབུས་སུ་སོང་བའི་སེམས། ། བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་གང་། ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གནས། ། བླ་མེད་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་ འགྱུར། ། ཡི་གེ་ཉི་མའི་གཟུགས་དང་འདྲ། ། དེ་ཡི་དབུས་སུ་བདེ་མཛད་མ། ། ལ་ཡིག་ཕུག་ཏུ་ཡང་དག་གནས། ། དྲི་མ་བྲལ་བ་རྟག་ཏུ་བསྒོམ། ། སེམས་ནི་དེ་རུ་སོང་བ་ལ། །

The seed-syllable of fire is majestic; a blazing fire like an alchemical elixir. One should place the syllable OṂ in the center and contemplate it constantly with a refined mind. By merely incinerating space, the mountain of accomplishments (siddhi) drips with nectar (amṛta). By merely being anointed with that, one will attain the gold of awakening (bodhi). The syllable VA is multicolored; furthermore, like a wish-fulfilling jewel, the syllable TRI abides perfectly in the center. Blazing like a fire of clarified butter, it incinerates all afflictions (kleśa) without exception. The elements, the sense faculties (indriya), and so forth, are also perfectly melted, and one swiftly attains the supreme, unsurpassed Heruka. The syllable ṆṆA is perfectly joined with RA; these three syllables blaze intensely. One should place them in the hollow of the syllable KO and, possessing intelligence, meditate on one’s own mind. This is the supreme joy of the elements; it is the joy of entering and being free from the face of existence and nirvāṇa. One should contemplate the phenomena of nirvāṇa. The innate joy (sahajānanda) is immovable; through simultaneous union, it abides within. Meditation becomes stable, and the unsurpassed state is attained. The blue drop (bindu) of the syllable NI, like a blue utpala lotus, abides in the center of the gateway of the syllable KA. One should meditate on it like a sun-crystal (sūryakānta). The mind that has entered its center is completely filled with great bliss (mahāsukha). Abiding in the illusion-like samādhi, one will attain the unsurpassed state. The syllable is like the form of the sun; in its center is the Lady who Bestows Bliss. The syllable LA abides perfectly in the hollow; one should always meditate on it as stainless. When the mind has gone there, [it is liberated].

རང་རིག་པ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། རང་རིག་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡིས། ། བླ་མེད་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། བ་ཡིག་ གློག་འགྱུའི་རྣམ་པ་ནི། ། སྣང་བ་སྒྲ་ཡི་རྗེས་ཆགས་སྐྱེས། ། ཀ་ཡིག་དབུས་སུ་ཡང་དག་བལྟ། ། དུས་མཚན་ཉིད་ནི་ལོག་པར་བྱེད། ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གནས། ། ནཱ་དའི་མཐའ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྟར། ། དེར་གནས་སེམས་ནི་ཡང་དག་འགྱུར། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་ཐོབ། ། མེ་ཡི་ས་བོན་ཤིང་ རྟ་ཞོན། ། ཛྲ་ཡིག་ཇི་ལྟར་འབར་བ་ནི། ། ཧི་ཡིག་ལ་གནས་གཟི་བརྗིད་ཆེ། ། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་ཅན། ། རྟོག་པ་མེད་པའི་སྦྱིན་སྲེག་གིས། ། ཡུལ་དང་དབང་པོའི་ཚོགས་པ་རྣམས། ། དེ་ཡིས་མེ་ལྷ་མཉེས་གྱུར་ནས། ། དགྱེས་པས་དངོས་གྲུབ་སྟེར་བར་བྱེད། ། བཻ་ཡིག་ ཐིག་ལེའི་རང་བཞིན་ནི། ། རྫ་མཁན་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུར་འཁོར། ། སྲེ་ཡིག་རྩེ་མོར་བལྟ་བར་བྱ། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་མི་གཡོ་བར། ། སྲིད་དང་མྱ་ངན་བྲལ་བས་ནི། ། དྲི་མ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ། ། རྟག་ཏུ་གོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། ། སྐྱེ་བ་འདི་ལ་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། ། རོ་ཡིག་འབར་དམར་ འཇིགས་པ་ཡི། ། ངུ་འབོད་ལ་སོགས་འཇིགས་པར་བྱེད། ། གྲི་ཡིག་བཤད་པའི་ལམ་ལ་གནས། ། འོད་ལྡན་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གཟི་བརྗིད་ཆེ། ། བསྒྲུབ་བྱ་ཐམས་ཅད་བསམ་པར་བྱ། ། ཡུན་མི་རིང་བའི་དུས་ཀྱིས་ནི། ། སངས་རྒྱས་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། ཟླ་ བ་ཆུ་ཤེལ་ལྟ་བུའི་འདྲ། ། རྩ་ཡིག་མཛེས་པར་བསམ་པར་བྱ། ། སོ་ཡིག་ནང་དུ་ཡང་དག་གནས། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རྟག་ཏུ་བསྒོམ། ། བདེ་གཤེགས་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །

Self-awareness will be attained. Through that yoga of self-awareness, the yogi will attain the unsurpassed state. The letter va has the form of a flashing lightning bolt; it arises as an attachment to the sound of appearance. One should correctly look at the letter ka in the center; it reverses the characteristics of time. Abiding in the vajra-like samādhi, the end of the nāda is like primordial wisdom (jñāna). The mind abiding there becomes perfectly pure, and the Mahāmudrā is directly attained. The seed-syllable of fire is like a horseman. The letter jra blazes; it is of great splendor, abiding in the letter hi. Having the nature of the five primordial wisdoms, through the non-conceptual homa, the assembly of objects and sense faculties—having pleased the Fire God (Agni) with that—joyfully bestows accomplishments (siddhi). The letter vai is the nature of the bindu; it revolves like a potter’s wheel. One should look at the tip of the letter sre; through the immovable coemergent joy, being free from cyclic existence and nirvana, the stainless fruit is attained. Through the yoga of constant familiarization, accomplishment is attained in this very life. The letter ro is a blazing red, terrifying the Raurava and other hells. Abiding on the path explained by the letter gri, one should meditate on the radiant bindu. The great splendor of Vairocana—meditate on all the objects of accomplishment. In a short time, the state of a Great Buddha will be attained. Like a moon of water-crystal, one should beautifully contemplate the letter tsa. The letter so is perfectly situated within; the yogi should meditate on it constantly. The state of a Sugata will be attained.

བཞི་པའི་སྐུ་ཡི་མཆོག་གི་མཆོག། རྟག་ཏུ་གོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི། ། རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ནི་དངོས་གྲུབ་ འགྲུབ། ། ནི་ཡིག་དྲི་མ་མེད་པ་ཉིད། ། སྤྲིན་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡི། ། སུ་ཡིག་ཡི་གེའི་ནང་གནས་པ། ། ཉིན་དང་མཚན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ། ། དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་གྲོལ་བ། ། མཆོག་ཏུ་ཞི་བའི་ཆ་དང་བྲལ། ། བསམ་གཏན་ཙམ་གྱིས་ཡང་དག་ཐོབ། ། མཁའ་སྤྱོད་གནས་སུ་ཁྲིད་པར་ བྱེད། ། ཡི་ཡིག་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡི། ། སྟོང་ཉིད་ཕྲ་ལ་རྡུལ་མེད་པ། ། ན་ཡིག་གནས་པའི་ཡང་དག་ལྷ། ། འོད་ལྡན་རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད། ། དེ་ཡི་དབུས་སུ་སེམས་གཞག་པ། ། དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། ། སྲིད་ལས་གྲོལ་བ་བལྟ་བར་བྱ། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་གྲགས་པ་བསྟན། ། ཕཊ་ཡིག་སེར་པོ་ཐིག་ལེ་ནི། ། རྩེ་མོ་རྣམས་ལ་མར་ལྟ་བུ། ། ས་ཡིག་ནང་དུ་གཞག་པར་བྱ། ། འདོད་ལྡན་དྲང་ཞིང་བསམ་པར་བྱ། ། ཉོན་མོངས་ཁམས་ནི་ཡང་དག་བསྲེགས། ། ཕུང་པོ་ཁམས་ནི་ཟད་པར་འགྲོ། ། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། སྐྱེ་བ་དང་ནི་འཆི་བ་སྤངས། ། ས་འདོད་རང་འདོད་ རིག་མར་གྲགས། ། ཡིད་ཀྱི་སྤྲུལ་པས་མཛེས་པའོ། ། མ་ཡིག་གཞོན་པ་རྣམ་པར་བལྟ། ། ཡིད་ལ་སིང་བ་ཡོད་སྙམ་བྱེད། ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཡང་དག་གནས། ། དྲི་ཟ་ཡི་ནི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟར། ། སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ། དེ་ལ་གོ་འཕང་བླ་ན་མེད། ། ཧ་ཡིག་ཕལ་མ་ཡང་དག་གནས། ། འོད་ཟེར་ འཁོར་ལོ་གཡོ་ཞིང་འབྱུང་། ། ཀུ་ཡི་དབུས་སུ་ཡང་དག་བལྟ། ། ཐིག་ལེ་རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད། ། བསྒོམ་པ་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་ཡིས། ། འཆི་མེད་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །

The supreme of the fourth body, through the yoga of constant cultivation, accomplishment is achieved by yoga. The syllable ni is stainless itself; like a cloudless sky, the syllable su abiding within the letters should be meditated upon day and night. Liberated from existence and non-existence, free from the aspect of supreme peace, it is perfectly attained through concentration alone and leads one to the celestial realm (khecarī). The syllable yi is without intrinsic nature; subtle emptiness, free of dust, the perfect deity abiding in the syllable na, radiant and stainless by nature. Placing the mind in the center of that, having completely abandoned existence and non-existence, one should behold liberation from cyclic existence (saṃsāra); this is taught as the renown of Buddhahood itself. The yellow syllable phaṭ is a drop, like butter at the tips; it should be placed within the syllable sa. Desiring it, one should draw it and contemplate it. The elements of the afflictions are perfectly incinerated, and the aggregates and elements go to exhaustion. It will be attained in this very life; birth and death are abandoned. The earth-desire is known as the consort (vidyā), beautiful through mental emanation. One should behold the youthful syllable ma; it is thought to be present in the mind. Abiding perfectly like an illusion, like a city of gandharvas, through the mere engagement of the mind, the unsurpassed state is reached. The syllable ha abides perfectly in the phal-ṃ; rays of light emerge and the wheel moves. One should behold it perfectly in the center of the ku; the drop is stainless by nature. Through the teaching of meditation, one will be born into immortality itself.

ཡུན་མི་རིང་བའི་དུས་ཀྱིས་ནི། ། གོ་འཕང་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ། ། ཧྲི་བྲིའི་ཡི་གེའི་དབུས་སུ་ནི། ། ཡིད་དུ་འོང་བའི་སངས་རྒྱས་ གནས། ། དྲག་པོ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ལ། ། དེའི་དབུས་གསལ་བར་བསྒོམ་པའོ། ། གཡས་ན་མར་མེ་ཉི་མའི་ཆ། ། སྲིད་དང་སྙིང་རྗེ་སྤྲུལ་པའོ། ། ཉིན་མོ་རབ་གནས་ཡེ་ཤེས་གྲགས། ། དུས་དང་ཐབས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་པོ། ། ལྷོ་རུ་རྒྱུ་བབ་འདུ་བ་སྟེ། ། རྩ་ནས་ཁྲག་ནི་འབར་བར་བྱེད། ། འབྱིན་ པས་ཉོན་མོངས་ངེས་པར་འཇོམས། ། ལུས་ནི་མྱ་ངན་འདས་བསྒོམ་བྱ། ། གཡོན་གྱི་ཧཱུཾ་གི་ཡི་གེ་དཀར། ། རྣམ་ཤེས་རྨི་ལམ་ཟླ་བ་ཉིད། ། བྱང་དུ་འགྲོ་བ་ཤེས་རབ་བརྗོད། ། སྟོང་ཉིད་མཚན་མོ་དེ་བཞིན་དུ། ། འཇུག་པའི་ལམ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། ། ཆུ་ནི་འབབ་པར་བྱེད་པའི་རྩ། ། ཚངས་པ་ མྱ་ངན་འདས་པར་གྲགས། ། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ཟད་བྱེད་པ། ། མདུན་དུ་སྔོན་པོ་དྲག་པོ་སྟེ། ། སྙིང་ལ་ཨཱ་ཡིག་མི་གཡོ་བ། ། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བརྗོད་པ། ། དམིགས་མེད་དྲི་མ་མེད་པའོ། ། ཆུ་ཤིང་མེ་ཏོག་ཡང་དག་འདྲ། ། ཏིལ་གྱི་མེ་མར་བཞིན་དུ་འབར། ། ཉོན་མོངས་ཀུན་ནི་ཟད་པར་བྱེད། ། དེར་སོང་སེམས་ནི་མྱ་ངན་འདས། ། ཆོས་ཀྱི་ལམ་ཞེས་ཡེ་ཤེས་ནི། ། ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་མཆོག་གི་མཆོག། ཡུན་མི་རིང་བར་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དང་མཉམ་པར་འགྱུར། ། སྐུ་གསུང་རང་བཞིན་ཞེས་བརྗོད་པ། ། དབུས་སུ་ཐིག་ལེ་གཞི་མེད་པ། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་རྣམ་པར་གནས། ། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། ། དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །

In a short time, one will attain the unsurpassed state. In the center of the syllables HṚ and VṚ, the delightful Buddha resides. Endowed with the three ferocities, one should meditate clearly upon him in the center. To the right is the lamp, the portion of the sun; it is the emanation of existence and compassion. It is renowned as the wisdom of the daytime consecration; through time and method, it is the conventional. In the south is the gathering of the flow; from the channel, it causes the blood to blaze. By emitting it, the afflictions are certainly destroyed. One should meditate on the body as nirvāṇa. To the left is the white syllable HŪṂ; it is consciousness, the dream, and the moon itself. To the north, its movement is called insight; likewise, emptiness is the night. The path of entry is the complete enjoyment. The channel that causes the water to flow is renowned as Brahmā, the nirvāṇa. It exhausts the secondary afflictions. In front is the blue ferocity; in the heart is the syllable Ā, the immovable. It is called non-dual wisdom, without focal point and stainless. It is exactly like the flower of the plantain tree; it blazes like a sesame oil lamp. It exhausts all afflictions. Having gone there, the mind is in nirvāṇa. The wisdom called the path of dharma is the supreme of supreme authentic wisdom. It will be attained in no long time, and one will become equal to Vajrasattva. It is called the nature of body and speech; in the center is the drop without a foundation. It is the very nature of the coemergent, abiding within all sentient beings. By the yogi who meditates in this way, accomplishments will be swiftly attained.

རབ་ཏུ་མི་གནས་འབྲས་ཐོབ་པས། ། བླ་ན་མེད་པ་བཞི་རུ་འགྲོ། ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་འགོག་པ་ལས། ། རི་མོ་དེ་ནི་ངེས་པར་སྦྱར། ། རང་བཞིན་འོད་གསལ་མཆོག་གི་མཆོག། ནཱ་དའི་ མཐར་ནི་འབར་བ་ཆེ། ། ཕྲ་མོར་བྱས་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། ། མི་གཡོ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་ཡི། ། དེ་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་བསམས་པ་ཡི། ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྟག་པ་ཉིད། ། དེ་ལྟར་གུས་པས་རྒྱུན་མི་འཆད། ། བསྒོམ་པ་ཡུན་རིང་རྣམ་པར་བསམ། ། ཡུན་རིང་བསྒོམས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ ནི། ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། དེ་ནི་དོ་ཧ་ཀོ་ཥར་གསུངས། ། ས་བོན་གཅིག་ལ་སྡོང་པོ་གཉིས། ། རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་འབྲས་བུ་གཅིག། དབྱེར་མེད་དེ་ནི་མངོན་བྱས་པ། ། དེ་ནི་སྲིད་འདས་རྣམ་པར་གྲོལ། ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས། ། ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཚུལ་གྱིས། ། འགྲོ་བའི་དོན་ལ་རྟོག་པ་པོ། ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་འབྱུང་བ། ། ཐེག་པ་གཅིག་གི་འབྲས་བུར་གནས། ། ཉོན་མོངས་ཁམས་རྣམས་དག་པའི་བདག། ལས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་ཟད་བྱེད་པ། ། ཆུ་བོའི་རྒྱ་མཚོ་ཀུན་ལས་རྒལ། ། སྦྱོར་བའི་དགོད་པ་ལས་བྱུང་བ། ། ཉོན་མོངས་ཉེ་བ་ཀུན་ཉོན་ མོངས། ། བག་ཆགས་བཅས་པས་གཏན་སྤངས་པ། ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཐབས། ། དོན་ཡོད་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ། ། འདུ་ཤེས་གསུམ་གྱིས་དོན་སྤངས་པ། ། རྣམ་ཤེས་དོན་ནི་འགག་པར་བྱེད། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ཡིད་ཡུལ་དང་ལྡན། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་རིག་པ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ གྱི་ཡིད་ལ་གནས། ། དེ་ལྟར་དེ་ཤེས་རྣལ་འབྱོར་པས། ། གང་ཞིག་བློ་ལྡན་རྟག་ཏུ་སློབ། ། འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །

By attaining the fruit of non-abiding, one proceeds to the four unsurpassed states. From the cessation of the vowels and consonants, that very drawing is definitively applied. The supreme of the supreme, the naturally luminous clarity, at the end of the nāda is the great blazing. The nature of mind, made subtle, proceeds into immovability itself. By contemplating its enjoyment, there is the permanence of spontaneous presence. Thus, with devotion and without interruption, one should contemplate meditation for a long time. With a mind that has meditated for a long time, great bliss will be attained. This is taught in the Dohākoṣa: "From one seed, two trunks; for that reason, the fruit is one. That which is manifested as inseparable is the liberation that transcends existence." This is taught in the Māyājāla Tantra: "Through the methods of various vehicles, the one who considers the welfare of beings, who attains deliverance through the three vehicles, abides in the fruit of the single vehicle. The self that purifies the elements of affliction, which exhausts the elements of karma, has crossed over all rivers and oceans. Arising from the arrangement of the union, the afflictions and secondary afflictions, along with their habitual tendencies, are permanently abandoned. Great compassion, insight, and method, performing the meaningful welfare of beings, abandon the objects of the three perceptions and cause the objects of consciousness to cease. Possessing the mental objects of all sentient beings, the awareness of the minds of all buddhas, abiding in the minds of all sentient beings—when the yogi knows it thus, the wise one who trains constantly will undoubtedly achieve accomplishment."

བསོད་ནམས་དམན་པའི་མི་ཡིས་ཀྱང་། ། ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་དེ་ཡིས་འགྲུབ། ། གུས་པས་སྒྲུབ་པ་པོ་ཡིས་ནི། ། གུས་བཅས་སྟོན་པ་མཆོད་བྱ་ཞིང་། ། ལས་རྣམས་ ཀུན་ལ་གུས་པར་བྱ། ། རོ་གཅིག་གིས་བརྗོད་རྣམ་པར་རྨོངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་ཡང་དག་གསལ་དོན་དུ། ། རྩ་དང་ཁམས་ནི་མཉམ་ཉིད་མཁའ་འགྲོ་མར་ལྡན་གནས་ལ་སོགས་པའི་ས་རྣམས་དང་། ། དེ་ཉིད་རེ་རེའི་དབྱེ་བ་བྱས་ལས་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ལྷ་མོའི་ཐུགས། ། བདེ་བ་རོ་གཅིག་གང་ལ་ གསང་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དེ་ཉིད་དྲི་མ་མེད་པ་ནི། ། སྔགས་དོན་ངེས་བསྟན་བྱས་པ་ལ། ། བདག་གི་དགེ་བ་གང་བསྒྲུབས་པ། ། དཔལ་ལྡན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ནི། ། དེས་ནི་འགྲོ་རྣམས་མྱུར་དུ་འགྲུབ་གྱུར་ཅིག། མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མའི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་ པར་བསྟན་པ། སློབ་དཔོན་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། ལོ་ཙཱ་བ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །

Even by a person of meager merit, this will be accomplished without doubt. The practitioner, with devotion, should worship the Teacher with reverence and act with devotion toward all activities. For the sake of clearly illuminating the authentic meditation of the mind that is deluded by expressing [reality] as a single taste, the channels and elements are the equal nature of the ḍākinīs, along with the sites and so forth. By making the distinctions of each of those very [elements], the mind of the glorious Vajra Goddess is the single taste of bliss. The thirty-two secret suchnesses are stainless. Having definitively taught the meaning of the mantra, whatever virtue I have accomplished, may all beings swiftly attain the state of glorious Mahāmudrā. This definitive teaching on the suchness of the mantra of the glorious Vajrayoginī, which is supremely profound, composed by the master Indrabhūti, is complete. Translated, edited, and finalized by the translator Yeshe Dorje.