A Sādhana of Vajrayoginī for the Attainment of Siddhis

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སིདྡྷི་བཛྲ་ཡོ་ག་ནི་སཱ་དྷ་ནཾ། བོད་སྐད་དུ། གྲུབ་པའི་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ། ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། གཟི་བྱིན་བསྐལ་པའི་མེ་ལྟར་འབར། ། ཁམས་ གསུམ་རང་བཞིན་བདག་ཕྱག་འཚལ། ། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་ནི། ། སྒྲུབ་ཐབས་མཆོག་ནི་མདོར་བསྡུས་པ། ། རྗེས་གནང་གཅིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། ། བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་བཤད། ། དང་པོར་རེ་ཞིག་སྔགས་པས་བླ་མ་དང་། སངས་རྒྱས་དག་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་གུས་པའི་ཡིད་ཅན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་བརྟན་པོར་བཟུང་བ། དབང་བསྐུར་བ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་ལྷག་པར་མོས་པ་བྱས་ཏེ། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པ་དབེན་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པའི་སྟན་ལ་རྣལ་ འབྱོར་གྱི་རོལ་པས་གནས་སུ་ཨུ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་དུ་ཁ་བལྟས་ཏེ་འདུག་ནས། དེའི་རྗེས་ལ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ལྷ་རྫས་ཀྱི་བཏུང་བ་སྦྲང་ངམ་བུ་རམ་བདུད་རྩི་སྦྱར་བ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཇི་ལྟར་རྙེད་པ་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་བཅས་པ་མཆོད་ཡོན་གྱི་སྣོད་དུ་བཞག་སྟེ། ཡི་གེ་གསུམ་མངོན་པར་བཟླས་ནས། བཏུང་བ་དེ་ལག་པ་གཡོན་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཡན་ལག་དང་ཉེ་བའི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་སྔགས་ཀྱིས་ཁྲུས་བྱའོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་པའི་རྫས་རྣམས་ཀྱང་བསང་བར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ལ། ཨོཾ་བཾ། ཧཾ་ཡོཾ། ། ཧེཾ་མོཾ། ། ཧྲིཾ་ཧྲིཾ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ།

In the language of India: Siddhivajrayoginīsādhana. In the language of Tibet: Grub pa'i rdo rje rnal 'byor ma'i sgrub pa'i thabs (The Sādhana of the Accomplished Vajrayoginī). Homage to the glorious Vajrasattva! To the glorious Vajrayoginī, Whose nature is emptiness and compassion, Blazing with splendor like the fire at the end of an aeon, I prostrate to the self-nature of the three realms. This supreme, concise sādhana of Vajrayoginī, Which is the domain of a single permission, Is explained as the pith instructions of the lineage gurus. First, the practitioner, possessing an unwavering mind of devotion toward the guru and the Buddhas, having firmly grasped the bodhicitta and correctly received the empowerments, should cultivate the conviction that all phenomena are luminous by nature. In order to actualize the perfect welfare of oneself and others, one should sit in a secluded place such as a charnel ground upon a very soft cushion, in the posture of yogic play, facing toward the land of Oḍḍiyāna. Following that, in order to purify the body, speech, and mind, one should take a divine substance for drinking—honey, molasses, or a preparation of amṛta—and place it, along with the five nectars, in an offering vessel as available. Having recited the three syllables, one should perform the ritual ablution of all the limbs and minor limbs, beginning from the left hand, using that drink and the mantra. One should also purify the substances of the offering with that same [mantra]. Following that: OṂ BAṂ | HAṂ YOṂ | HEṂ MOṂ | HRIṂ HRIṂ | HŪṂ HŪṂ PHAṬ PHAṬ.

ཞེས་བྱ་བའི་ སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་འདི་རྣམས་ཀྱིས། ལག་པ་གཡོན་པའི་སོར་མོ་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྤངས་ཏེ། དག་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་སྭ་བྷ་བ་ཤུདྡྷཿསརྦྦ་དྷརྨྨཱཿསྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ཨོཾ་བཛྲ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨྨཱ་བཛྲ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། ཨོཾ་ཡོ་ག་ཤུདྡྷཿསརྦྦ་དྷརྨྨཱ་ཡོ་ག་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། དེ་ནས་རང་གི་ལུས་ཁམས་གསུམ་རྣམ་ པར་དག་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་བསམས་ནས་སྐད་ཅིག་གིས་ལྟེ་བའི་དཀྱིལ་དུ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ཕྱག་གཉིས་མ་གྲི་གུག་དང་ཀ་པཱ་ལ་དང་། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་བསྣམས་པ། དབུ་སྐྲ་གྲོལ་བ། གཅེར་བུ་སྤྱན་གསུམ་མ་སྟེ། ན་ཚོད་གསར་པས་མཛེས་པ་ལ། ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་ཡིས་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། སངས་རྒྱས་ལྔ་ ཡི་ཅོད་པན་ཆེ། ། སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པའི་གར་གྱིས་ནི། ། ཟླ་ཉི་མེ་ཡི་དབུས་ན་བཞུགས། ། ཛ་བ་སིནྡྷུ་ར་ཡི་མདོག། འདི་འདྲའི་གཟུགས་འཆང་ལྷ་མོ་ནི། ། རྣལ་འབྱོར་རིགས་པས་རྟག་ཏུ་བསྒོམ། ། དེ་ཡི་གཡས་ནི་ཕག་གདོང་སྟེ། ། དེ་བཞིན་གཡོན་པའི་ཁྲོ་མོའི་ཞལ། ། ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་གཉིས། ། ཞལ་ནི་གཉིས་སུ་རབ་ཏུ་བརྗོད། ། བླ་མའི་མན་ངག་ལམ་གྱིས་ནི། ། རིམ་པ་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱ། ། དེ་ཡི་པདྨའི་ནང་གནས་པའི། ། འཁོར་ལོ་དོན་ཀུན་གྲུབ་གསོལ་བ། ། ཡོན་ཏན་གསུམ་བརྒྱན་མཚན་མ་ནི། ། འོད་ཆེན་ཁ་དོག་ཤིན་ཏུ་འབར། ། སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ལེགས་པར་གང་། ། རྫ་མཁན་འཁོར་ལོ་བཞིན་དུ་འཁོར། ། སྲིན་པོའི་ཞལ་ནི་ལེགས་བསྡམས་ནས། ། མེ་ནི་ཀུན་ནས་སྦར་བར་བྱ། ། གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པ་འཁོར་བ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཕག་གདོང་ཉེ་བར་བལྟ། ། ཕྱག་རྒྱ་གཉིས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །

With these mantra syllables, one should properly purify the fingers of the left hand and recite the following: oṃ svabhāvaśuddhāḥ sarvadharmāḥ svabhāvaśuddho ’haṃ. oṃ vajraśuddhāḥ sarvadharmā vajraśuddho ’haṃ. oṃ yogaśuddhāḥ sarvadharmā yogaśuddho ’haṃ. Then, having visualized one’s own body as the celestial palace of the three realms completely pure, in an instant, in the center of the navel, one meditates on Vajravārāhī with two hands, holding a curved knife (kartṛkā), a skull-cup (kapāla), and a khaṭvāṅga. Her hair is loose, she is naked, and has three eyes. She is beautiful in her youthful prime and adorned with the five mudrās. She wears the great crown of the five Buddhas and dwells in the midst of the moon, sun, and fire in the dancing posture of half-lotus (ardhaparyaṅka). The goddess who assumes such a form is the color of vermilion (javasindhūra). The yogi should always meditate on her through the method of yoga. To her right is the sow’s face, and likewise to her left is the wrathful face. The two faces are explained as the conventional and the ultimate. One should understand the extensive stages through the path of the guru’s oral instructions. Residing within her lotus is the wheel (cakra) that accomplishes all aims. Adorned with the three qualities, its signs are a great light of intensely blazing color. It is perfectly filled with the mantra syllables and revolves like a potter’s wheel. Having properly restrained the rākṣasa face, one should ignite the fire from all sides. One should closely observe the sow’s face at the center of the maṇḍala of the revolving svastika. Through the union of the two mudrās—

འཇིག་རྟེན་གསུམ་ཡང་ སྒྲུབ་པར་བྱེད། ། སྐད་ཅིག་རྣམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དག། རྣལ་འབྱོར་འགྲུབ་འགྱུར་གཞན་དུ་མིན། ། དེ་ནས་གཞན་ཡང་བཤད་བྱ་བ། ། གསང་སྔགས་བཏུ་བའི་ཆོ་ག་མཆོག། དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་གསུམ་ཉམས་དགའ་བར། ། རྡོ་རྗེ་ཨ་རལླི་ལས་བྱུང་། ། ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཞེས་ བཤད་ཅིང་། ། བཙུན་མོའི་བྷ་ག་ཞེས་ཀྱང་ངོ་། ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་དབྱེ་བས་དེར། ། སྡེ་ཚན་བརྒྱད་ནི་རིམ་པས་བྲི། ། གཟུགས་མེ་མདའ་དང་ཐུབ་པ་དང་། ། བུག་པ་དྲག་པོ་འདོད་པ་ཡི། ། རིམ་པས་མན་ངག་ཇི་བཞིན་དུ། ། རེ་མིག་རྣམས་སུ་དགོད་པར་བྱ། ། དང་པོར་ཨ་ཡིག་ནས་བརྩམས་ཏེ། ། ཡི་གེ་ ཧ་ཡི་མཐར་ཐུག་པར། ། གཡས་སྐོར་གྱིས་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། སྡོམ་པ་རྒྱ་མཚོར་གསུངས་པ་བཞིན། ། ཐ་སྟེང་སུམ་འགྱུར་བྱས་ནས་ནི། ། སྒྲ་དང་ཐིག་ལེས་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། བྷ་མཐུག་སྟེང་དང་ཚ་སྟེང་ཡིག། སྤྱི་བོར་ཏ་ལོག་སྟེང་མས་བརྒྱན། ། ཙ་སའི་དབུས་ནས་བླངས་ནས་སུ། ། དེ་བཞིན་ཌ་ ཡི་འོག་མས་བརྒྱན། ། ཤ་ལོག་སྟེང་མ་ཤ་སྟེང་བསྐྱོན། ། དེ་བཞིན་ཡང་དག་སྦྱར་བར་བྱ། ། ལི་ཐུང་འོག་གི་ཡི་གེ་ལ། ། ཉ་ཡི་འོག་མས་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། པ་སྟེང་ཏ་ལོག་འོག་མས་སྦྱར། ། ཕ་སྟེང་ཐ་ལོག་གིས་ནི་དབྱེ། ། ཧ་དང་ནི་ལོག་དབུས་ཡིག་ལ། ། ན་ལོག་སྟེང་ན་གནས་པས་བརྒྱན། ། ཤ་ཡི་འོག་ན་གནས་པས་གཟུང་། ། བྷ་མཐུག་འོག་མ་ན་ལོག་གི། འོག་མ་ཡིས་ནི་གདན་དུ་བྱ། ། ཧ་སྟེང་གནས་པའི་ཡི་གེ་ཉིད། ། ར་སྟེང་ར་ཡི་སྟེང་མས་སྦྱར། ། ཏ་ལོག་སྟེང་ན་གནས་པ་ཡི། ། སྤྱི་བོར་སྦྱར་བ་ཡོངས་སུ་གྲགས། ། ཕ་སྟེང་ཐ་ལོག་འོག་མ་ཡིས། །

One accomplishes even the three worlds. The yoga of the instantaneous aspect Is the way to achieve yoga, and not otherwise. Furthermore, I shall now explain The supreme ritual for extracting the secret mantras. In a delightful triangular maṇḍala, Arising from the Vajrāralī, Which is called the Source of Phenomena (dharmodaya) And also the bhaga of the Consort, One should write the eight classes of letters in sequence By dividing the vowels and consonants. In the squares, one should arrange them according to the oral instructions, In the order of form, fire, arrow, sage, Hole, Rudra, and desire. Starting first from the letter A And ending with the letter Ha, One should apply them in a clockwise rotation, Just as taught in the Samvarodadhi. Having tripled the letter Tha and placed it above, It is adorned with the sound and the bindu. Above the thick Bha and above the Cha, It is adorned by the reversed Ta on top. Taking the letter from between Ca and Sa, It is likewise adorned by the letter below Ḍa. The upper part of the reversed Śa is placed upon the Śa; In that way, they should be correctly joined. Upon the short Li, the letter below Ña Is used as an ornament. The letter above Pa is joined with the lower reversed Ta. The letter above Pha is distinguished by the reversed Tha. In the middle letter between Ha and the reversed Na, It is adorned by the reversed Na situated above. It is held by that which resides below Śa. The lower part of the thick Bha, by the lower reversed Na, Is made into the seat. The letter itself situated above Ha, Is joined with the upper Ra above Ra. That which resides above the reversed Ta Is joined to the crown; this is well known. By the lower reversed Tha above Pha, ...

རྣམ་པར་སྦྱར་བར་བརྗོད་ པར་བྱ། ། ཉ་ཡི་སྟེང་དུ་ན་ལོག་སྟེ། ། སྦྱར་བ་མན་ངག་གིས་ཤེས་བྱ། ། ཙ་སའི་དབུས་ནས་བླངས་ནས་ནི། ། བྷ་མཐུག་འོག་མ་ན་ལོག་གི། འོག་མ་ཡིས་ནི་གདན་དུ་བྱ། ། དེ་བཞིན་ཙ་ཡི་སྟེང་ནས་བླངས། ། ཏ་ཡི་སྟེང་ན་གནས་པས་བརྒྱན། ། ཐ་སྟེང་ན་ལོག་འོག་ལ་བརྒྱན། ། དེ་བཞིན་ ཕ་ཡི་འོག་གནས་ཡིག། དྷ་བའི་དབུས་གནས་ཡི་གེ་ལ། ། ཐ་ལོག་འོག་མས་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། ཉ་ལའི་དབུས་གནས་ཡི་གེ་ལ། ། ན་ལོག་སྟེང་མས་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། ས་ཡའི་དབུས་གནས་ཡི་གེ་ལ། ། རཱྀ་རིང་འོག་མས་དབྱེ་བར་བྱ། ། ཐིག་ལེ་ནཱ་དར་ཡང་དག་ལྡན། ། དེ་ཡང་སུམ་ འགྱུར་བྱ་བ་ཉིད། ། ན་ཡི་འོག་ནས་ཏ་ལོག་དབྱེ། ། དེར་ཡང་སུམ་འགྱུར་བྱ་བའོ། ། ཤ་ལོག་འོག་གནས་ཤ་ལོག་ཞོན། ། ཉ་འོག་གནས་ལས་དབྱེ་བར་བྱ། ། མ་ཝའི་དབུས་གནས་ཡང་དག་ལྡན། ། ཛྷ་མཐུག་རྒྱབ་ཀྱི་དབྱངས་ཀྱིས་བརྒྱན། ། བླ་མའི་མན་ངག་ལམ་གྱིས་ནི། ། གསང་སྔགས་བཏུ་ བ་ཤེས་པར་བྱ། ། གླེགས་བམ་ལས་ནི་གཟུང་བའི་སྔགས། ། ཡང་དག་བླང་བ་བྱས་པ་ཡིས། ། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བརྒྱར་ཡང་ནི། ། དངོས་གྲུབ་རྣམས་སུ་མི་འགྱུར་ཉིད། ། དེ་ནས་ཡང་དག་བཤད་པར་བྱ། ། མཆོད་པའི་རྡོ་རྗེ་ཀུན་འབྱུང་བ། ། ཚེས་བཅུའི་དུས་སུ་བབ་པ་ན། ། མཆོད་པ་ལྔ་དང་ཡང་ དག་ལྡན། ། བཟའ་བཅའ་དེ་བཞིན་བཏུང་བ་དང་། ། ཕྱི་དང་གསང་བར་ཡང་དག་ལྡན། ། དྲི་མེད་སྣོད་ནི་ཡང་དག་པར། ། གུར་གུམ་སོགས་ཀྱིས་བྱུགས་ནས་སུ། ། བཟང་པོ་བཏུང་བ་ཡང་དག་ལྡན། ། སིནྡྷུར་ཕྱེ་མ་བཙགས་པ་ལ། ། གསེར་སྨྱུག་གི་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། མཁས་པས་ཨེ་ཝཾ་རྣམ་ པར་བྲི། །

It shall be explained in its combined form. Upon the letter ña, the reversed na is joined; this should be understood through the oral instructions (upadeśa). Having taken [the letter] from between ca and sa, the thick bha with the reversed na below it serves as the seat. Likewise, take [the letter] from above ca and adorn it with that which resides above ta. Adorn the reversed tha below with that which is above. Likewise, the letter residing below pha, the letter residing in the middle of dha and va, is adorned by the reversed tha below. The letter residing in the middle of ña and la is adorned by the upper reversed na. The letter residing in the middle of sa and ya is distinguished by the long ṛ below. It is perfectly endowed with the bindu and nāda; that too is to be tripled. From below na, the reversed ta is distinguished; there too, it is to be tripled. The reversed śa residing below is mounted by the reversed śa. From that which resides below ña, it is distinguished. It is perfectly endowed with that which resides in the middle of ma and va, adorned by the vowel behind the thick jha. Through the path of the guru’s oral instructions, one should understand the extraction of the secret mantra. The mantra to be grasped from the volumes, if taken incorrectly, will not result in accomplishments even in hundreds of millions of eons. Thereafter, I shall correctly explain the source of all vajra offerings. When the time of the tenth day arrives, one should be perfectly endowed with the five offerings, as well as food, snacks, and drink, both outer and secret. Having properly smeared a stainless vessel with saffron and the like, and being perfectly endowed with excellent drink, the wise one should write the e-vam [syllable] using a gold pen upon the sifted powder of sindūra.

དབུས་སུ་གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་འདི། ། བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་ནི་དབྱེ་བས་བྲི། ། གཡུང་དྲུང་དགེ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ། འཁོར་ལོ་ཡི་ནི་ལོགས་སུ་དགོད། ། མེ་ཏོག་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ། ། ཆུ་དང་དེ་བཞིན་ཐང་ལས་སྐྱེས། ། སྒྲོན་མ་ཙཱ་རུ་དམ་ཚིག་ཅེས། ། དེ་བཞིན་གཞོན་ནུ་མ་དག་མཆོད། ། མཆོད་ པའི་ལས་ནི་ཁྱད་པར་དུ། ། གདོན་མི་ཟ་བར་བྱ་བ་སྟེ། ། སྐྲ་གྲོལ་གཅེར་བུར་བྱས་པ་ཡིས། ། སྔར་བཤད་ཕྱོགས་སུ་ཁ་བལྟས་ནས། ། མཉམ་པར་གཞག་པས་མཆོད་པ་ཡིས། ། དུས་སུ་ཤིན་ཏུ་གསང་སྟེ་བྱ། ། མ་གསང་བགེགས་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དངོས་ གྲུབ་ཉམས། ། ནད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ། ། དམ་ཚིག་ཉམས་ལས་བྱུང་བར་འགྱུར། ། སྲོག་ནི་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའམ། ། འཆི་བ་དང་ནི་ཕྲད་ཀྱང་སླ། ། གལ་ཏེ་དངོས་གྲུབ་མཆོད་འདོད་ན། ། དམ་ཚིག་རྟག་ཏུ་བསྲུང་བར་བྱ། ། འགྲོ་ཀུན་གཡོན་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ། ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་ བརྟན་དང་གཡོ། ། རྟག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གཡོན་པས་སྤྱད། ། རྐང་པ་གཡོན་པ་སྔོན་དུ་དོར། ། མཆོད་པ་ལག་པ་གཡོན་གྱིས་བྱ། ། གཡོན་གྱིས་བསྟབས་ཤིང་བཟའ་བར་བྱ། ། རིགས་ལྔ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་ན། ། རིགས་གཅིག་ཏུ་ནི་བརྟག་པར་བྱ། ། བཟའ་དང་བཟའ་མིན་དེ་བཞིན་བཏུང་། ། གཙང་སྨེ་ ངོ་ཚ་སྤང་བར་བྱ། ། ཀུན་རྟོག་ཀུན་ལས་ངེས་གྲོལ་བས། ། གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས། ། རྣལ་འབྱོར་དྲ་བའི་སྡོམ་པ་ཡིས། ། རྣལ་འབྱོར་སེང་གེ་བཞིན་དུ་སྤྱོད། ། གསང་སྔགས་རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་དངོས། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ཡང་གསང་སྔགས་དངོས། ། གལ་ཏེ་གོ་འཕང་མཆོག་འདོད་ ན། ། དེ་དག་ཐ་དད་མི་བྱ་སྟེ། །

In the center, this king of secret mantras should be written, distinguished by the treatises. The svastika, the mudrā of virtue, should be placed upon the side of the wheel. Various kinds of flowers, those born from water and likewise from the land, lamps, and the cāru—these are called the samaya; likewise, one should worship the young maidens. The ritual of offering must be performed without fail. With hair loosened and naked, facing the direction previously explained, one should perform the offering in a state of meditative equipoise, keeping it strictly secret at the proper time. If it is not kept secret, obstacles will arise. Likewise, the accomplishments (siddhi) will degenerate, and various types of diseases will arise from the violation of the samaya. It is better to completely give up one's life or even to encounter death than to fail in this. If one desires the accomplishments of the offering, one must always guard the samaya. All beings arise from the left; the three worlds, both stable and moving, are always to be practiced by the yogi with the left. The left foot should be placed forward; the offering should be made with the left hand; one should serve and eat with the left. Since the five families are practiced everywhere, they should be perceived as a single family. One should abandon the distinction between what is edible and what is not, as well as what is drinkable, and cast off notions of purity, impurity, and shame. Completely liberated from all conceptual constructions, one should abandon all duality. Through the vows of the yogic net, the yogi should conduct himself like a lion. The secret mantra is the very essence of the yoginī, and the yoginī is also the very essence of the secret mantra. If one desires the supreme state, one must not treat these as separate.

བསམ་པ་གང་དང་གང་གིས་ནི། ། མི་རྣམས་ཡིད་ནི་ཡང་དག་སྦྱོར། ། དེ་དང་དེ་ཡི་ངོ་བོར་འགྱུར། ། སྣ་ཚོགས་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་ནོ། ། སེམས་ནི་རྗེས་མཐུན་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། ། གང་ཞིག་གོམས་པར་བྱེད་པ་ནི། ། བསོད་ནམས་ཆུང་བའི་མི་ཡིས་ཀྱང་། ། འགྲུབ་ འགྱུར་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། བླ་མ་སངས་རྒྱས་བླ་མ་ཆོས། ། བླ་མ་དེ་བཞིན་དགེ་འདུན་ཏེ། ། བླ་མ་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། འདིར་ནི་བླ་ཡི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། ། སངས་རྒྱས་གོ་འཕང་འདོད་པ་ཡིས། ། དེ་ཕྱིར་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ། ། དགོས་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད། ། དཔལ་ལྡན་ཨུ་རྒྱན་གནས་ཀྱིའོ། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མའི་གསང་བ་སྙན་ནས་སྙན་ཞལ་ནས་ཞལ་དུ་བརྒྱུད་པའི་རྗེས་སུ་གནང་བའི་གཞུང་ལུགས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་ཨུ་རྒྱན་གྱི་མི་དབང་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དཔལ་ན་ལེནྡྲ་པ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་པྲཛྙ་ཀཱིརྟིས་ བསྒྱུར་བའོ། །

By whatever intention The minds of humans are perfectly applied, They will become of that very nature, Just like a multifaceted jewel. Through yoga that accords with the mind, Whoever practices it, Even a person of little merit Will achieve it; of this there is no doubt. The Guru is the Buddha, the Guru is the Dharma, The Guru is likewise the Saṅgha; The Guru is the glorious Vajra-holder. Here, the Guru is the cause. Therefore, those who desire the state of Buddhahood Should please the Guru. This is the unsurpassed purpose, From the glorious land of Oḍḍiyāna. This is the source text of the permission (anujñā) for the secret oral lineage of the glorious Vajrayoginī, transmitted from ear to ear and from mouth to mouth. It was composed by the great master, the glorious Lord of Men of Oḍḍiyāna, Indrabhūti. It is complete. Translated by the Indian abbot, the glorious Nālandapa, and the translator, the monk Prajñākīrti.