An Abridged Vajrayoginī Pūjā

༄། ། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་ལ་མཆོད་པ་མདོར་བསྡུས་པ་བཞུགས། ། ། ། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བླ་མ་རྗེ་བཙུན་མངའ་བདག་རི་ཁྲོད་པའི། ། ཞབས་ཀྱི་རྡུལ་ལ་བདག་གིས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་མཆོད་པའི་ཐབས། ། བླ་མའི་བཀའ་ནི་ཇི་བཞིན་དྲན་ནས་བྲིས། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་དང་པོར་ནི། ། གྲུ་ བཞི་ལ་སོགས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ། ། མེ་ཏོག་ལྷ་ཡི་གྲངས་བཞིན་དགོད། ། མཆོད་སོགས་གཏོར་མ་ཇི་བཞིན་བྱ། ། བདག་ཉིད་འདོད་པའི་ལྷ་ཡི་ནི། ། སྐད་ཅིག་ང་རྒྱལ་གནས་པ་ལ། ། ལག་པ་གཡོན་པས་རེག་བྱས་པས། ། དཔའ་བོ་དྲུག་གི་གོ་ཆ་དང་། ། དཔའ་མོའི་གོ་ཆ་དེ་བཞིན་བྱས། ། ཨོཾ་ཧ་ནི་སྙིང་གར་རོ། ། ན་མཿཧི་ནི་མགོ་ལའོ། ། སྭཱ་ཧཱ་ཧུ་ནི་སྤྱི་གཙུག་ཏུའོ། ། བཽ་ཥཊ་ཧེ་ནི་ཕྲག་པ་གཉིས་ལའོ། ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཧོ་ནི་མིག་དག་ལའོ། ། མཚོན་ཆར་ཕཊ་ཧཾ་ནི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལའོ། ། ཨོཾ་བཾ་ནི་ལྟེ་བར་རོ། ། ཧཾ་ཡོཾ་ནི་སྙིང་གར་རོ། ། ཧྲིཾ་མོཾ་ནི་ཁ་ལའོ། ། ཧྲེཾ་ཧྲིཾ་ནི་མགོ་ལའོ། ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ནི་སྤྱི་གཙུག་ཏུའོ། ། མཚོན་ཆ་ཕཊ་ཕཊ་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལའོ། ། དེ་ལྟར་ན་གོ་ཆ་གཉིས་བགོས་ནས་དང་པོར་སྦྱང་བར་བྱ་བ་ནི། ཡཾ་ལས་རླུང་དང་རཾ་ལས་མེ། ། དེ་སྟེང་ཨ་ལ་མགོ་གསུམ་དང་། ། དེ་ཡི་སྟེང་དུ་ཀ་པཱ་ལ། ། བྷཱུ། ཨཱཾ། ཛྲཱིཾ། ཁཾ། ཧཱུཾ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ ལས། ། བཤང་བ་ལ་སོགས་བདུད་རྩི་ལྔ། ། དེ་སྟེང་ཡི་གེ་ལྔ་ཉིད་ལས། ། གོ་ཀུ་ད་ཧ་ན་ལ་སོགས་རྣམ་ལྔར་གྱུར། ། ཨོཾ་གྱིས་ཡེ་ཤེས་སྦྱང་བར་བྱ། ། ཨཱཿཡིས་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པར་བྱ། ། ཧཱུཾ་གིས་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་འབར། །

A Brief Offering to Vajrayoginī Homage to Vajrayoginī! Having prostrated at the dust of the feet of the venerable Guru, the Sovereign Hermit, I have written this method of offering to Vajrayoginī, recollecting the Guru’s instructions exactly as they were. First, the yogi should construct a maṇḍala, such as a square one, and arrange flowers according to the number of deities. The offerings, including the torma, should be prepared as prescribed. While abiding in the instantaneous divine pride of oneself as the chosen deity, one should touch [the body] with the left hand and apply the armor of the six heroes and likewise the armor of the heroines. OṂ HAṂ is at the heart. NAMAḤ HIṂ is at the head. SVĀHĀ HUṂ is at the crown. VAUṢAṬ HEṂ is at the two shoulders. HŪṂ HŪṂ HOḤ is at the two eyes. PHAṬ HAṂ as the weapon is at all the limbs. OṂ BAṂ is at the navel. HAṂ YOṂ is at the heart. HRĪṂ MOṂ is at the mouth. HREṂ HREṂ is at the head. HŪṂ HŪṂ is at the crown. PHAṬ PHAṬ as the weapon is at all the limbs. Having thus donned the two armors, the initial purification is as follows: from YAṂ comes wind, and from RAṂ comes fire. Above that, upon the letter A, are three heads; above those is a kapāla. From the complete transformation of BHŪḤ, ĀṂ, JRĪṂ, KHAṂ, and HŪṂ, the five nectars such as excrement and so forth arise. Above those, from the five syllables themselves, the five [substances] such as cow dung, urine, blood, semen, and marrow arise. With OṂ, the wisdom [nectar] is purified. With ĀḤ, the wisdom [nectar] is realized. With HŪṂ, the wisdom [nectar] blazes intensely.

ཧཾ་གིས་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩིར་གྱུར། ། གཡོན་པའི་ལག་པས་(སྤྱད་,སྦྱང་) བར་བྱ། ། གཡས་པའི་ལག་པས་རྟོག་པར་བྱ། ། ཐལ་མོ་བཀབ་པས་འབར་བར་བྱེད། ། བྱ་ཁྱུང་ཕྱག་རྒྱས་བདུད་རྩིར་བསྒྱུར། ། ཟླ་བ་ཞུ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། ། དེ་ནས་གཡོན་པའི་མིང་མེད་ཀྱིས། ། ཆང་གི་ཐིགས་པ་བླངས་ནས་སུ། ། ས་ལ་ཆོས་འབྱུང་གྲུ་གསུམ་བྱ། ། དེ་ཡི་དབུས་སུ་ཟླུམ་པོ་ ནི། ། ཐིག་ལེ་ཡི་ནི་གཟུགས་སུ་བྱ། ། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་བསམ་པར་བྱ། ། དེ་ནས་ཐིག་ལེ་མཆོད་པར་བྱ། ། རང་གི་མགྲིན་པར་མྱང་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་ཐུན་མོང་བའོ། ། གཡོན་པ་ཡི་ནི་ལག་མཐིལ་ལ། ། པདྨ་དམར་པོ་འདབ་ལྔ་བསྒོམ། ། དབུས་སུ་ཨོཾ་བཾ་རྡོ་རྗེ་ཕག། གཤིན་རྗེ་ཡུམ་བརྩམས་འདབ་མ་ལ། ། ཧཾ་ཡོཾ་དང་ནི་ཡ་མི་ནི། ། ཧྲིཾ་མོཾ་དག་ནི་རྨོངས་བྱེད་མ། ། ཧྲེཾ་ཧྲིཾ་དག་ནི་སྐྱོད་བྱེད་མའོ། ། ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་སྐྲག་བྱེད་མ་རུ་ཤེས། ། ཕཊ་ཕཊ་དག་ནི་ཙཎྜི་ཀས། ། རྒན་པོ་ལ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས། ། མཛུབ་མོ་ལ་ནི་རྣམ་སྣང་ མཛད། ། པདྨ་གར་དབང་གུང་མོ་ལ། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་མིང་མེད་ལ། ། རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་མཐེ་ཆུང་ལ། ། རྟ་མཆོག་རྡོ་རྗེ་སེན་ཕྲེང་ལའོ། ། དེ་ལྟར་ཡིད་ཀྱིས་བསྒོམས་པ་ནི། ། སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་གཟུགས་ཉིད་དམ། ། ཡང་ན་ཁ་དོག་དབྱིབས་ཀྱི་གཟུགས། ། རང་གི་མིང་བརྗོད་མེ་ཏོག་ བཅས། ། དེ་དག་གིས་ནི་དགོད་པར་བྱ། ། དེ་ལ་མེ་ཏོག་སྤོས་ཀྱིས་མཆོད། ། ཆང་གིས་ཀྱང་ནི་ཚིམ་པར་བྱ། ། དེ་ནས་མཎྜལ་སྟེང་དུ་བླུགས། ། སླར་ཡང་རང་གི་མགོ་ལ་གཞག། ཕྱི་ནས་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་མཆོད། །

By the syllable Haṃ, it becomes the nectar of primordial wisdom (jñāna). One should purify it with the left hand, examine it with the right hand, and cause it to blaze by covering it with the palms. By the garuḍa-mudrā, it is transformed into nectar, having the nature of molten moon. Then, taking a drop of wine with the ring finger of the left hand, one should draw a triangular dharmodaya on the ground. In its center, one should make a circle in the form of a bindu. One should visualize the maṇḍala-cakra and then worship the bindu. One should taste it at one's own throat. Oṃ Āḥ Hūṃ. This is the common method for satisfying method and insight. On the palm of the left hand, one should meditate on a red five-petaled lotus. In the center is Oṃ Vaṃ, Vajravārāhī. On the petals, starting from the one facing Yama: Haṃ Yoṃ is Mohanī; Hrīṃ Moṃ is Stambhanī; Hreṃ Hriṃ is Saṃcālanī; Hūṃ Hūṃ is Trāsanī; and Phaṭ Phaṭ is Caṇḍikā. On the thumb is Vajrasattva; on the index finger is Vairocana; on the middle finger is Padmanarteśvara; on the ring finger is Śrī Heruka; on the little finger is Vajrasūrya; and on the fingernails is Paramāśva. Having thus meditated with the mind, one should arrange them either in the form of the letters of the mantra or in the form of colors and shapes, uttering their respective names along with flowers. One should worship them with flowers and incense and satisfy them with wine. Then, pour it onto the maṇḍala and place it back upon one's own head. Afterwards, worship Cakrasaṃvara.

དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པའམ། ། ཡང་ན་བཅུ་གསུམ་བདག་ ཉིད་སོགས། ། རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་ལས། ། དམ་ཚིག་འཁོར་ལོ་སྤྲོ་བར་བྱ། ། ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་དེ་ལ་གཞུག། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་རེ་རེ་ཡང་། ། སྙིང་པོའི་སྔགས་སམ་ཉེ་སྙིང་གིས། ། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་མཆོད་པར་བྱ། ། མཁའ་འགྲོ་མ་སོགས་ལྷ་མོ་རྣམས། ། རང་གི་མིང་བརྗོད་སྔགས་ལ་ ནི། ། ཨོཾ་ནི་ཐོག་མར་ཧུཾ་ཧཱུཾ་མཐར། ། སྦྱོར་བ་ཡིས་ནི་མཆོད་པར་བྱ། ། ཕྱོགས་རྣམས་དག་ནི་གཡོན་སྐོར་ཏེ། ། མཚམས་རྣམས་དེ་བཞིན་གཡས་སྐོར་དུ། ། རྐང་པ་བརྒྱད་པའི་བསྟོད་པས་མཆོད། ། དེ་ལྟར་མཆོད་པ་རྫོགས་པ་དང་། ། སྣོད་གཞན་དག་ནི་བྱིན་བརླབས་ལ། ། སྣོད་ གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྲེ་བར་བྱ། ། ཙཱ་རུའི་བཟའ་བ་དེ་ལ་བཤད། ། དེ་ནས་གཏོར་མ་བྱིན་བརླབས་ལ། ། དང་པོ་སྔགས་ཀྱིས་སྙན་གསན་དབབ། ། ཨ་རལླི་སོགས་སྔགས་ཀྱིས་ནི། ། གཏོར་མ་རྗེས་སུ་དབུལ་བར་བྱ། ། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་ཚུལ་བཞིན་བྱ། ། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ ལ་གནས། ། གླུ་དང་གར་སོགས་ཐམས་ཅད་བྱ། ། བཛྲ་མཎྜལ་མུཿཞེས་པའི། ། སྔགས་ཀྱི་མཐར་ནི་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། ལྷག་མ་དག་ནི་སྔོན་བཞིན་དུ། ། གཏོར་མ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ། ། ཟོས་ཤིང་འཐུངས་པའི་ལྷག་མ་རྣམས། ། སོར་མོ་ལྔས་ནི་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན། ། འབབ་ པར་བསམས་ནས་ཡི་དྭགས་ཀྱི། ། ཚོགས་རྣམས་དག་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ། ། དེ་དག་ནི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཆོ་གའོ། ། ཚེས་བཅུ་ལ་སོགས་དུས་དག་ཏུ། ། གཞན་ཡང་བླ་མའི་མན་ངག་དུས། ། གོང་བཞིན་མཎྜལ་བྱས་པ་ལ། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་མཚན་མ་ཡི། །

Whether it be the complete maṇḍala-cakra or the thirteen-fold self, and so forth, one should emanate the samaya-cakra from the seed-syllable at one’s own heart. One should then cause the jñāna-cakra to enter that. With the essence mantra or the near-essence mantra, one should make offerings to Vajravārāhī, even for each individual flower and so forth. For the goddesses such as the ḍākinīs, one should make offerings by joining the mantra of their own names with Oṃ at the beginning and Hūṃ Hūṃ at the end. One should offer by circling the cardinal directions counter-clockwise and the intermediate directions clockwise, using the eight-line praise. When the offerings are thus complete, one should bless another vessel and merge the two vessels into one; this is explained as the consumption of the caru. Then, having blessed the torma, one should first summon them with the mantra. With the mantra beginning with Aralli and so forth, the torma should be subsequently presented. Then, one should practice the yoga in the proper manner and abide in the enjoyments of desire. One should perform all the songs, dances, and so forth. At the end of the mantra, one should request them to depart with "Vajramaṇḍala Muḥ." The leftovers should be blessed as before. Visualizing a stream of nectar flowing from the five fingers of the leftovers of what has been eaten and drunk, one should give them to the hosts of pretas. These are the common rituals for the gaṇacakra. On the tenth day and other such times, or at other times according to the guru’s pith instructions, having prepared the maṇḍala as before, one should [place] the signs of the yoginīs.

གཡུང་ དྲུང་འཁྱིལ་པ་བྲི་བར་བྱ། ། མཚམས་སུ་ཆང་གི་ཐིག་ལེ་བྱ། ། དེ་ཡི་དབུས་སུ་མཆོད་བྱ་བ། ། སླར་ཡང་དེ་བཞིན་དྲི་མེད་ཕྱིར། ། སྣོད་དུ་མཛེས་མས་ལེགས་པར་བཙགས། ། ཆོས་འབྱུང་ཁ་སྦྱོར་ཙཀྲའི་དབུས། ། གསང་སྔགས་མ་སྨད་པ་ཞེས་འདི། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་དབེན་པར་བྲི། ། འཁོར་ ལོའི་མཚམས་སུ་ཕག་མོ་སོགས། ། ཆོ་གའི་ལྷ་མོ་མཚན་མ་དྲུག། གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་པའི་མཚན་མ་བྲི། ། མེ་ཏོག་དྲི་ཞིམ་ཕྲེང་བས་བསྐོར། ། འབྲས་བུ་བཞི་དང་ཁུར་སྣ་བཞི་དག་དང་། ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མཆོད་པ་དྲི་ཞིམ་མེ་ཏོག་དང་། ། མཆོད་པ་རྣམ་པ་དུ་མས་འཁོར་ལོ་ ལེགས་པར་མཆོད། ། གྲོང་ཁྱེར་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། ། འདི་ལྟར་ལྷ་མོའི་སྙིང་པོ་དང་། ཉེ་བའི་སྙིང་པོའི་སྔགས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བཟླས་པ་ལ་བརྩོན་པ་ན་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་ལ་དཀའ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཆོས་དོན་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རྟག་ཏུ་ནི། ། གང་དེ་ཡི་དམ་དུ་བྱེད་ན། ། དེ་ནས་སྔ་དྲོའི་དུས་དག་ཏུ། ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་མཎྜལ་བྱ། ། རང་འདོད་ལྷ་ཡི་གྲངས་བཞིན་དུ། ། མེ་ཏོག་དག་ནི་དགྲམ་པར་བྱ། ། རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་ལས། ། སྤྲོས་ལ་དམ་ ཚིག་སེམས་དཔའ་གཞུག། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་གཞུག། དེ་ནས་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ། ། སྙིང་པོའི་སྔགས་དང་ཉེ་སྙིང་སྔགས། ། རྐང་པ་བརྒྱད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་མཆོད། ། མཁའ་འགྲོ་མ་སོགས་ཐམས་ཅད་ལ། ། རང་གི་མིང་བརྗོད་སྔགས་ལ་ནི། ། ཐོག་མར་ཨོཾ་དང་ཧཱུཾ་ ཕཊ་མཐར། །

One should draw a swastika. At the intermediate points, one should make drops of liquor. In the center of that, one should perform the offering. Furthermore, for the sake of stainlessness, a beautiful woman should properly strain [the liquid] into a vessel. In the center of the cakra of the joined source of phenomena (dharmodaya), one should write this irreproachable secret mantra according to the ritual in a secluded place. At the intermediate points of the cakra, one should draw the symbols of the ritual goddesses, such as Vārāhī, and the six symbols of the swastika. It should be surrounded by garlands of fragrant flowers. With the four fruits and the four types of cakes, and especially with fragrant flowers and various kinds of offerings, one should properly worship the cakra. This is the supreme method for the destruction of the city. In this way, when one is diligent in the continuous recitation of the heart mantra and the near-heart mantra of the goddess, there is no difficulty in accomplishing the welfare of beings, and all the goals of the dharma and one's desires will be achieved; this is the uncommon ritual. If the yogi always makes that his personal deity (yidam), then in the morning, he should prepare a maṇḍala according to the ritual. He should scatter flowers according to the number of his desired deities. From the seed syllable at his own heart, he should emanate and cause the commitment being (samayasattva) to enter. He should cause the wisdom being (jñānasattva) to enter that. Then, with the heart mantra, the near-heart mantra, and the eight-line mantra, he should offer flowers and so forth. To all the ḍākinīs and others, he should recite their own names in the mantra, preceded by Oṃ and ending with Hūṃ Phaṭ.

སྦྱར་བའི་སྔགས་ཀྱིས་མཆོད་པ་བྱ། ། དེ་ལྟ་བུར་ནི་རྒྱས་པར་བཤད། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་གཞོལ་ཞིང་། ། དེ་ལྟའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་དག། གོལ་བའི་ལམ་དུ་མི་འགྲོ་ཞེས། ། བདག་གི་བླ་མ་དེ་སྐད་གསུངས། ། རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་མདོར་བསྡུས་ པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བཛྲ་པཱ་ཎིའི་ཞལ་སྔ་ནས་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་མཚུར་གྱིས་བསྒྱུར་བའོ། །

One should perform the offering with the joined mantra. Thus it has been explained in detail. "Those who are intent upon the Great Seal (mahāmudrā) and have entered such a path will not stray onto a mistaken path," so my guru has said. This concludes the brief explanation of the offering to Vajrayoginī and so forth. Translated from the presence of the Indian abbot Vajrapāṇi by the translator Tsur.