An Exposition of the Path

༄། ། ལམ་གྱི་རབ་ཏུ་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ། ། ༄༅༅། ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བསྙེན་པའི་ཆོ་ག་དང་སྟ་གོན་གྱི་ཆོ་ག་དང་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའོ། ། བསྙེན་པ་ལ་དང་པོ་སྐབས་དབྱེ་བ་ནི། སློབ་མ་དད་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པས་མཎྜལ་བྱས་ཏེ། ཕྱག་གསུམ་བྱས་ལ་མེ་ཏོག་ གསུམ་དབུལ། པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བས། ། སློབ་དཔོན་གྱིས་བདག་ལ་བདེ་མཆོག་འཁོར་ལོ་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་བ་སྩལ་དུ་གསོལ་ཞེས་ལན་གསུམ་ཞུ། འོ་ན་བདག་གིས་བསྙེན་པ་བྱའི། ཁྱོད་ ཀྱིས་རྫས་སོགས་ཤིག་ཅེས་གནང་བ་བྱིན་ལ། ཁྲོ་བོ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་སྔགས་བཟླས་པའི་སྔགས་སུ་བྱིན་ལ་སྲོད་ཐོ་རངས་བརྒྱ་རྩ་ཟློས་སུ་གཞུག་གོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་ལཱུ་ཡི་བའི་རྣལ་འབྱོར་རམ། དཔའ་བོ་གཅིག་པ་བསྒོམ་པའམ། མངལ་སྐྱེས་ཀྱི་ཡང་རུང་བས་རྡོ་རྗེ་ དང་དོ་ལི་ཡི་བཟླས་པ་བྱ། ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སྤྱིར་རྩ་སྔགས་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་གམ། ཡང་ན་ཡབ་ཡུམ་གྱི་སྙིང་པོའམ་ཉེ་སྙིང་གང་ཡང་རུང་བ་འབུམ། ། འཁོར་གྱི་ལྷ་ལ་ཁྲི་ཁྲི་སུམྦྷ་ནི་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་བཟླས་པ་ནི་གྲངས་ཀྱི་བསྙེན་པའོ། ། ཡང་ན་མཚན་མའི་ བསྙེན་པ་རྨི་ལམ་དུ་ལྷས་དབང་བསྐུར་ལ་རེག་ཅེས་གནང་བའམ་བརྡས་ཀྱང་རུང་ངོ་། ། དབང་མེད་ན་བཟླས་པ་དུམ་གཅིག་བྱས་ལ། ཡིད་ཀྱིས་ལྷ་མངོན་དུ་དམིགས་ཏེ་གནང་བར་བསམས་ལ་བྱར་རུང་བ་ནི་བདག་པོའི་བཀས་སོ། ། དེའི་ཚེ་མཆོད་པ་ལྔ་དང་གཏོར་མ་རེ་མ་ཆགས་ པར་གཏང་བར་བྱའོ། །

The Procedure for the Path is contained herein. Homage to the glorious Vajrasattva. This consists of the ritual of approach, the ritual of preparation, and the ritual of conferring empowerment. Regarding the approach, first, the opening of the opportunity: the disciple, endowed with faith and insight, should prepare a maṇḍala, perform three prostrations, and offer three flowers. Kneeling on the right knee with palms joined, they should request three times: "O Master, please grant me the empowerment into the sovereign maṇḍala of the Manifestly Arisen Cakrasaṃvara." Then, the Master grants permission, saying, "In that case, I shall perform the approach; you must prepare the ritual substances and so forth." Having empowered the water with the mantra of the wrathful Amṛtakuṇḍalī, the disciple is instructed to recite it one hundred times at dusk and at dawn. Then, one should perform the vajra and bell recitation while meditating on oneself as the yoga of Lūipa, or as the Solitary Hero, or even as the Womb-born form. Through the yoga of four sessions, one should generally recite the root mantra one hundred thousand times, or otherwise, one hundred thousand of either the essence or near-essence mantras of the Father and Mother, and ten thousand for each of the retinue deities, and one hundred thousand of the Sumbhani mantra; this is the approach by number. Alternatively, the approach by signs is when one receives permission from the deity in a dream, such as being touched or signaled. If an empowerment has not been received, one may perform a portion of the recitation and, while mentally visualizing the deity, imagine that permission is granted; this is permissible by the Master's decree. At that time, one should offer the five offerings and a torma without interruption.

དེ་ནས་བསྐུལ་བའི་ཕྱིར་སློབ་མས་མཎྜལ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྔ་མ་ལྟར་ཞུ་བ་ཡང་བྱའོ། ། རྫས་ཚོགས་སམ་མ་ཚོགས་ཞེས་དྲིའོ། ། ཁ་ཅིག་ནི་ཚོགས་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་མ་ཚོགས་ཞེས་ཞུའོ། ། དེ་ནས་སྡིག་པ་བསལ་བ་དང་བསྲུང་བར་བྱ་བ་ནི། སློབ་མའི་ ལྟེ་བར་ཉི་མ་ལ་ཧཱུཾ་སྔོན་པོ་བསམས་ལ་ཡང་དེའི་སྙིང་གར་སྡིག་པ་ཀཾ་ནག་པོ་ལས་ཤ་ཟའི་གཟུགས་རིད་པ་རྐང་ལག་ཕྲ་བ། སྐྲ་གྱེན་དུ་བརྫེས་པ་བསམས་ལ་ཧཱུཾ་གི་འོད་ཀྱིས་གྱེན་དུ་ཕུལ་ཏེ་སྣ་བུག་གཡས་ནས་བྱུང་བ་དང་། ཧཱུཾ་དེ་སྒོ་མཚམས་ཀྱི་ལྷ་མོ་བརྒྱད་དུ་གྱུར་ནས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ གྲི་གུག་གིས་བགོས་ནས་ཟོས་ཏེ། ཡང་ཧཱུཾ་དུ་སོང་ནས་སྣ་བུག་དེ་ཉིད་ནས་སླར་ཐིམ་པར་བསམ། སྲུང་བ་ནི་ལག་པ་གཡོན་པར་ཧ་བྱས་པས། རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་བསམས་ལ་དེ་སློབ་མའི་སྤྱི་བོར་བཞག་པས་ལུས་རྡོ་རྗེར་སོང་བར་བསམ། སུམྦྷ་ནི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་པ་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་ཡང་དེའི་སྤྱི་ བོར་གནས་པར་བསམ། དེ་ནས་དེ་དག་སྐད་ཅིག་མས་ཕྱག་གཉིས་པའི་ཧེ་རུ་ཀར་བསམས་ལ་མཆོད་པ་དང་གཏོར་མ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཏེ། མདུན་དུ་སློབ་མའི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པས་མཎྜལ་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕྱག་བྱེད་དུ་བཅུག་ལ་ཐལ་མོ་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། དཀོན་ མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་བཤགས། ། འགྲོ་བའི་དགེ་ལ་རྗེས་ཡི་རང་། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ཀྱིས་གཟུང་། ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སེམས་ནི་བདག་གིས་བསྐྱེད། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་མགྲོན་དུ་གཉེར། ། བྱང་ཆུབ་ སྤྱོད་མཆོག་ཡིད་འོང་སྤྱད་པ་ཡིས། ། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག།

Then, in order to exhort [the disciple], the student should first perform a maṇḍala offering and make the request as before. One should ask, "Are the ritual substances gathered or not?" Some will reply, "They are gathered," and some will reply, "They are not gathered." Then, to eliminate and protect against negativity: visualize a blue HŪṂ on a sun disk at the disciple's navel. Furthermore, at their heart, visualize a black KAṂ from which emerges the form of a gaunt, flesh-eating demon with thin limbs and hair bristling upward. With the light of the HŪṂ, [the disciple] is pushed upward; emerging from the right nostril, that HŪṂ transforms into the eight goddesses of the gates and corners. These [goddesses] slice [the negativity] with curved knives and devour it. Then, returning to the state of HŪṂ, visualize it dissolving back through that same nostril. For the protection: by uttering HA with the left hand, visualize a crossed vajra (viśvavajra); by placing it upon the disciple's crown, visualize the body becoming a vajra. Recite the Sumbhani mantra one hundred and eight times, and visualize the crossed vajra remaining upon their crown. Then, in an instant, visualize them as the two-armed Heruka and perform offerings, torma rituals, and so forth. With the principal disciple and others first performing a maṇḍala offering, have them prostrate and join their palms, reciting: "I take refuge in the Three Jewels. I confess each and every sin. I rejoice in the virtue of wandering beings. I hold the awakening of the Buddhas in my mind. I generate the supreme mind of awakening. I invite all sentient beings as my guests. By practicing the delightful, supreme conduct of awakening, may I achieve Buddhahood for the benefit of all beings."

ཅེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་སྙིང་ག་དང་། ལྐོག་མ་དང་། སྤྱི་བོར་དྲིའི་ཐིག་ལེ་གསུམ་བྱས་ལ་རྡོ་རྗེ་རེག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཧཱུཾ་ཨཱཿཨོཾ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་རིམ་པ་བཞིན་དུ་པདྨ་དང་། འཁོར་ལོ་དག་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་རིམ་པ་བཞིན་དུ་མཚན་པ་འོག་མ་གཉིས་ཉི་མ་ལ་འཁོར་ལོ་ཟླ་བ་ལ་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཨོཾ་པུ་ཛཱ་ཨོ་ཨ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པས་ཡུལ་ཉེར་བཞིར་ལག་པ་གཡོན་པའི་སྲིན་ལག་གིས་རེག་བཞིན་དུ་ཡུལ་དེ་དང་། དེའི་གནས་ རྣམས་སུ་མོས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་སྙིང་ག་ལ་སོགས་པར་ཨོཾ་ཧ་ལ་སོགས་པ་བསམ་ཞིང་བུད་མེད་ལ་ནི་ལྟེ་བ་ལ་སོགས་པར་ཨོཾ་བཾ་ལ་སོགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དེ་དག་ལ་མཆོད་པ་བྱ་སྟེ། མེ་ཏོག་ནི་མགོ་ལའོ། ། སྤོས་ནི་ཤངས་ལའོ། ། མར་ མེ་ནི་སྤྱན་ལའོ། ། དྲི་ནི་ཐུགས་ཀར་རོ། ། ཞལ་ཟས་ནི་ཞལ་དུ་དམིགས་ཏེའོ། ། དེ་ཡང་ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་པུཥྤེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། ། དེ་ནས་ཚེམས་ཤིང་དོར་བར་བྱ་སྟེ། མདུན་དུ་བ་ལང་གི་ཀོ་བ་ཙམ་དུ་ས་གཞི་བའི་ལྕི་བ་སར་པས་བྱུགས་ལ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་ཁྱམས་(གྲུབ་,གྲུ་) བཞིའི་ནང་དུ་ཆུད་པ་བྲིས་པ་ལ་མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་དགུ་བཀོད་ནས། དེར་སློབ་མ་ཤར་རམ་བྱང་དུ་ཁ་བལྟ་བས་ཚེམས་ཤིང་མ་ཡོ་མ་གས་པ། ལོ་འདབ་ཀྱིས་ཁ་བརྒྱན་པ་ཅན་ཙནྡན་གྱིས་བྱུགས་པ་ལ། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཅིངས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ད་ན་ད་ཀཥྛ་བི་ མ་ལ་བི་ཤུདྡྷེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བས་གཏད་པ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བཅས་ནས་ཐལ་མོའི་བར་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་འདོར་དུ་གཞུག་གོ། །

Recite this three times. Then, having applied three drops of fragrant water to the heart, the throat, and the crown, and preceded by the touching of the vajra, one should recite HŪṂ ĀḤ OṂ and visualize those three syllables marking the lotus and the wheel respectively; the latter two should be visualized as a wheel upon a sun disk and a moon disk. Then, by reciting OṂ PUJĀ O A and so forth, while touching the twenty-four sites with the ring finger of the left hand, one should cultivate the conviction that those sites and their locations are present. Then, for a male, one should bless the heart and so forth with OṂ HA and so forth, and for a female, the navel and so forth with OṂ BAṂ and so forth. Then, one should make offerings to them: flowers to the head, incense to the nose, lamps to the eyes, fragrance to the heart, and food to the mouth, while visualizing it as such. This is done with OṂ ĀḤ VAJRA PUṢPE HŪṂ and so forth. Then, the tooth-stick should be discarded. In front, smear an area the size of an ox-hide with fresh cow dung and draw an eight-petaled lotus enclosed within a four-cornered courtyard. Having arranged nine heaps of flowers there, the disciple, facing east or north, should be given a tooth-stick that is not crooked or cracked, adorned with leaves, anointed with sandalwood, and bound with a garland of flowers. Reciting OṂ VAJRA DĀNA DAṂṢṬRA VIMALA VIŚUDDHE SVĀHĀ, the master hands it over. Having used it according to the ritual, the disciple is to cast it into the center of the maṇḍala between their palms.

འདིར་ཚེམས་ཤིང་གི་མཚན་མ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ཤར་དུ་བལྟས་ན་ཞི་བའི་དངོས་གྲུབ་བོ། ། བྱང་དུ་བལྟས་ན་རྒྱས་པའོ། ། ནུབ་ཏུ་ བལྟས་ན་དབང་ངོ་། ། ལྷོར་བལྟས་ན་མངོན་སྤྱོད་དོ། ། གྱེན་དུ་བལྟས་ན་རིག་པ་འཛིན་པ་ལྷའི་དངོས་གྲུབ་བོ། ། ཐུར་དུ་བལྟས་ན་འོག་གི་དངོས་གྲུབ་བོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་ན་དངོས་གྲུབ་མེད་དོ་ཞེས་བརྟག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ངག་དག་པའི་དོན་དུ་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་ སྦྱར་བའི་དྲིའི་ཆུ་ལ་འཁོར་ལོ་ཀུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་མ་བཟླས་ཏེ། དེ་ནས་ཨོཾ་ཧྲཱིཿབི་ཤུདྡྷ་དྷརྨཱཿསརྦ་པཱ་པཾ་ནི་ཙ་ཨཱ་སྱཱ་བི་ཤོ་དྷ་ཡ་སརྦ་བི་ཀལྤ་ཨ་པ་ན་ཡ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་པས། ལག་པ་གཡོན་པའི་ཁྱོར་བར་ལན་གསུམ་བླུད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡི་གེ་ཉེར་གཉིས་པའི་སྔགས་ལན་ གསུམ་བཟླས་པའི་ཀུ་ཤ་སྔས་དང་སྟན་གྱི་ཕྱིར་བྱིན་ལ། རང་རང་གི་མི་གང་དང་ལག་ཚད་ཀྱི་སྐུད་པ་སུམ་སྒྲིལ་བྱས་ལ་གསུམ་པ་གསུམ་གྱིས་མདུད་པ་བྱས་ཏེ། སྙིང་པོའི་སྔགས་ལན་བདུན་བཟླས་ལ་དཔུང་པར་བཅིང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཆོས་བཤད་པས་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་པར་བྱ་ སྟེ། འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་རྣམས། ། ཨུ་དུམྺཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན། ། བརྒྱ་ལམ་ན་ཡང་རེས་འགའ་ཞིག། འབྱུང་འགྱུར་ཡང་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་འབྱུང་བཞིན། ། དེ་བས་ཀྱང་ནི་དཀོན་པ་སྟེ། ། གང་གིས་མཚུངས་མེད་སེམས་ཅན་དོན། ། མྱ་ངན་མི་འདའ་བྱེད་པར་ནུས། ། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་དུ་མར་ནི། ། སྔོན་ཆད་སྡིག་པ་གང་བྱས་པ། ། དེ་ཀུན་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་འདྲ་བ། ། མཐོང་བས་ཀྱང་དེ་བྱང་འགྱུར་ན། །

Here, one should examine the signs of the tooth-stick: if it points toward the east, it is the accomplishment of pacification; if toward the north, enrichment; if toward the west, power; if toward the south, wrathful activity; if pointing upward, the accomplishment of a divine vidyādhara; if pointing downward, the accomplishment of the lower realms; and if it falls outside the maṇḍala, there is no accomplishment—thus should one examine it. Then, for the purpose of purifying speech, one should recite the mantra of all the yoginīs over scented water mixed with the five nectars. Then, reciting "Oṃ hrīḥ viśuddha dharmāḥ sarvapāpaṃ niḥśeṣaṃ viśodhaya sarvavikalpāpanaya hūṃ," one should cause the student to drink three mouthfuls from the left hand. Then, having recited the twenty-two-syllable mantra three times, one should give kuśa grass for a pillow and a seat. Having made a triple-strand cord of the appropriate length for each person and tied it with three triple knots, one should recite the heart mantra seven times and bind it to the upper arm. Then, one should inspire them by explaining the Dharma: "In the world, the Omniscient Ones appear like the udumbara flower; only once in a great while, or perhaps not at all, do they appear. The way of the Secret Mantra practice is even rarer than that; it is that which is able to accomplish the peerless benefit of sentient beings without passing into nirvāṇa. Whatever sins were committed in the past over many tens of millions of eons, they are all purified by merely seeing a maṇḍala such as this."

གྲགས་པ་མཐའ་ཡས་གསང་སྔགས་ཀྱི། ། ཚུལ་ལ་སྤྱོད་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། ། སྐྱོབ་པའི་གསང་སྔགས་ བཟླས་ན་ནི། ། གོ་འཕང་བླ་ན་མེད་པར་འགྱུར། ། གང་དག་སྤྱོད་པ་མཆོག་འདི་ལ། ། བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་པ། ། དེ་དག་གིས་ནི་ངན་འགྲོའི་རྒྱུན། ། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་རབ་ཏུ་བཅད། ། གང་གིས་ཁྱེད་རྣམས་སྲས་བཅས་པའི། ། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་འདི་ལ། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས། ། རྙེད་པ་མཉམ་མེད་དེ་རིང་རྙེད། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཆེར་འབྱུང་བའི། ། ལམ་མཆོག་འདི་ནི་དཔལ་དང་ལྡན། ། གང་གིས་ཁྱེད་རྣམས་འབྱུང་འགྱུར་བར། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར། ། ཞེས་བྱ་བ་དག་གིས་དམ་པའི་ཆོས་ བསྒྲགས་པ་བྱས་ནས། སུམྦྷ་ནིས་སྲུང་བ་བྱས་ཏེ། ཐོ་རངས་ཀྱི་རྨི་ལམ་ཅི་མཐོང་བ་ཁོ་བོ་ལ་བོས་ཤིག་བྱས་ནས། ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞིའི་མཐར་སེང་གེའི་ཉལ་ཐབས་ཀྱིས་ཉལ་དུ་གཞུག་གོ། ། སློབ་དཔོན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པར་ཞུགས་ཏེ། བསྲུང་བའི་དོན་དུ་སུམྦྷ་ ནི་བཟླས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་མ་སྟ་གོན་དུ་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་བུམ་པ་སྟ་གོན་དུ་གནས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་བུམ་པ་བཅུའམ་དྲུག་གམ་གཉིས་སམ་གཅིག་ཀྱང་རུང་སྟེ། རྩ་བ་དང་ནག་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་མེད་པ། གསེར་རམ་དངུལ་ལམ་ ཁམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱས་པ། ཁ་དོག་དཀར་པོར་བསྒྱུར་བ་རིགས་ཀྱི་མཚན་མས་མཚན་པ། འོ་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་གིས་ཁ་བརྒྱན་པ། རིགས་ཀྱི་སྐུ་མདོག་མཐུན་པའི་གོས་ཀྱིས་མགུལ་པ་དཀྲིས་པ། བསྟི་གནས་ཀྱི་ཆུ་འོ་མ་ཅན་གྱིས་བཀང་བ། ཙནྡན་དང་ག་ བུར་དང་།

What need is there to mention those who practice the way of the Secret Mantra of infinite renown? If one recites the Secret Mantra of the Protector, one will attain the unsurpassed state. Those whose intellects are utterly stainless regarding this supreme conduct have severed the stream of the lower realms and the origin of all suffering. By means of this teaching of the Victorious Ones and their Sons, you great beings have today obtained an incomparable find. This supreme path, which brings about the emergence of the Great Vehicle, is glorious. Through it, you shall emerge and become Tathāgatas. Having thus proclaimed the sublime Dharma, one should perform the protection with the sumbhani mantra and say, "At dawn, report to me whatever dreams you have seen," and then have them sleep at the edge of the maṇḍala site in the lion’s posture. The master enters the maṇḍala house and recites the sumbhani mantra for the sake of protection; this is the ritual for the preliminary preparation of the disciples. Next, the preliminary preparation of the vases will be described. For the time being, there may be ten, six, two, or even one vase. They should be free from defects such as a base or black color, and be made of materials such as gold, silver, or clay. They should be colored white and marked with the symbols of the families. Their openings should be adorned with milky wood, their necks wrapped with cloth corresponding to the color of the family deity, and they should be filled with water from a sacred site or milk. [They should be scented with] sandalwood, camphor, and...

གུར་གུམ་གླ་རྩི་དང་། ཧུ་ལུ་ཀ་སྟེ་དྲི་ལྔ་དང་བཅས་པ། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་དང་། འབྲུ་ལྔ་དང་སྨན་ལྔས་གང་བའི་སྣོད་སྟེང་དུ་བཞག་སྟེ། འོག་ཏུ་པདྨའི་གདན་སྟེང་དུ་གདུགས་ཕུབ་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རིམ་པ་བཞིན། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མཁའ་ འགྲོ་མ། ། རེ་རེ་བཟླས་ཏེ་བཞག་ལ་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱའོ། ། རེ་ཞིག་བུམ་པ་བཅུའི་ལུགས་ལ་ནི། རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ལ་གཅིག། པདྨའི་སྣོད་བཞི་དང་བཅས་པའི་ཡུམ་བཞི་ལ་རེ་རེ། ཐུགས་དང་གསུང་སྐུ་དང་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་རྣམས་ལ་རེ་རེ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན་དགུའོ། ། ལས་ཐམས་ཅད་པ་དང་བཅུའོ། ། དྲུག་གི་ལུགས་ལ་འཁོར་ལོ་ལྔ་ལ་རེ་རེ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་དང་དྲུག་གོ། ། ལས་ཐམས་ཅད་པ་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོར་བསྡུའོ། ། གཉིས་པ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བས་སོ། ། ལས་ཐམས་ཅད་པ་ནི་གཙོ་བོ་ལ་ བསྡུའོ། ། གཅིག་གི་ལུགས་ལ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་མ་ལུས་པ་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་ཞིང་ལས་ཐམས་ཅད་པ་ཡང་དེར་བསྡུས་ཏེ། དེ་ནི་ཁྱིམ་པ་དབང་བསྐུར་བ་ལ་ཡིན་གྱི། དགེ་ཚུལ་ཡན་ཆད་ལ་མ་ཡིན་ནོ། ། གཅིག་གིས་མ་ཡིན་པར་རྒྱུད་ལས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྩ་བ་ནི་ དབྱིབས་ཀྱི་སྐྱོན་ནོ། ། ནག་པོ་ནི་ཁ་དོག་གི་སྐྱོན་ཏེ་དེ་དག་མེད་པའོ། ། ཚད་ཀྱང་མཆུར་སོར་ཉེར་གཅིག། ཞེང་དུ་བཅུ་དྲུག་གཅེའུ་མེད་པའོ། ། མགྲིན་པ་ལ་སོར་དྲུག་གོ། ། མཆུ་ལ་སོར་བརྒྱད་དོ། ། མགྲིན་པའི་སྦུབས་ལ་སོར་གཉིས་སོ། ། མངོན་སྤྱོད་ལ་སོགས་པའི་ཕྲིན་ ལས་གཞན་ལ་ནི་ཚད་གཞན་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དོ། ། དཀར་པོར་བསྒྱུར་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་དོག་དཀར་པོ་མེད་པ་ལའོ། །

Place a vessel filled with the five fragrances—saffron, musk, and huluka—along with the five nectars (amṛta), the five precious gems, the five grains, and the five medicines. Set it upon a lotus seat below and raise a parasol over it. Within the maṇḍala, in successive order, one should perform the ritual of consecration (adhivāsana) by reciting the mantra of each of the ḍākinīs of all the Buddhas. Regarding the system of ten vases: there is one for the Vijaya (Victorious) vase; one for each of the four Mothers together with their four lotus vessels; and one for each of the wheels of Mind, Speech, Body, and Samaya, making nine. The tenth is the vase of all activities (sarvakarma). In the system of six, there is one for each of the five wheels and the Vijaya as the sixth. The vase of all activities is subsumed within the wheel of samaya. The second [classification] is based on the distinction between method and insight. The vase of all activities is subsumed within the central deity. In the system of one, all the deities of the maṇḍala without exception are condensed into one, and the vase of all activities is also included therein. This is for the empowerment of householders, but not for those from the level of novice monks (śrāmaṇera) upward, because the tantra prohibits [empowerment] by a single [vase] for them. As for the [vase] itself: the defects of shape are [to be avoided]. Black is a defect of color, so it should be free of these. Regarding the dimensions: the circumference is twenty-one finger-widths (aṅgula), the width is sixteen, and it is without a spout. The neck is six finger-widths; the lip is eight finger-widths; and the hollow of the neck is two finger-widths. For other activities such as wrathful rites (abhicāra), different dimensions are prescribed. As for turning it white, this refers to cases where it is not white by its own nature.

རིགས་ཀྱི་མཚན་མ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ལ་ནི་ཆོས་འབྱུང་གི་དབུས་སུ་སྣ་ཚོགས་པདྨའི་ལྟེ་བར་ཀ་པཱ་ལའི་ནང་དུ་ཆུད་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་རྡོ་རྗེ་གྲི་གུག་གོ། ། རིགས་ ཀྱི་ཡུམ་བཞི་ལ་ནི་གྲི་གུག་དང་ཀ་པཱ་ལའོ། ། ཐུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་གྲི་གུག་གོ། ། གསུང་གི་འཁོར་ལོ་ལ་པདྨ་དང་གྲི་གུག་གོ། ། སྐུའི་འཁོར་ལོ་ལ་འཁོར་ལོ་དང་གྲི་གུག་གོ། ། དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་ལ་ཀ་པཱ་ལ་དང་གྲི་གུག་གོ། ། ལས་ཐམས་ཅད་པ་ལ་ནི་སྣ་ ཚོགས་རྡོ་རྗེ་དང་གྲི་གུག་གོ། ། འོ་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་ནི་ཙུ་ཏ་ལ་སོགས་པའོ། ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ལྔ་ནི་གསེར་དང་དངུལ་དང་མུ་མེན་དང་མུ་ཏིག་དང་བྱི་རུའོ། ། ནས་དང་གྲོ་དང་ཏིལ་དང་འབྲས་སོ་བ་དང་། མ་ཤ་སྟེ་འབྲུ་ལྔའོ། ། པྲྀ་ཧ་སྟི་དང་། ཀཎྜ་ཀ་རི་དང་། ཨ་པ་རཱ་ཛི་ཏ་དང་། དཎྜོཏྤ་ལ་དང་། ཧ་ས་དེ་བ་སྟེ་སྨན་ལྔའོ། ། པདྨ་དང་གདུགས་ནི་ཤོག་བུ་ལས་བྱས་པའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ནི་སེར་པོ་འབའ་ཞིག་ལས་བྱས་པའོ། ། དེ་ཡང་ལྷ་དང་ཕྱག་མཚན་མེད་པའི་གདན་གཞལ་ཡས་ཁང་པའི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་བྲིའོ། ། གལ་ཏེ་ནུས་པ་མེད་ན་ སྔར་གྱི་ཚེམས་ཤིང་དོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་བྱའོ། ། དེ་ནས་བུམ་པ་ལྷག་པར་གནས་པ་བྱ་སྟེ། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་སྣ་ཚོགས་དང་། གཏོར་མ་རྣམས་སྟ་གོན་བྱས་ནས། སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྫོགས་པར་བསྒོམས་ལ་ དཀྱིལ་འཁོར་ཉེ་བར་བསྡུས་ཏེ། ཕྱག་གཉིས་པའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས་གནས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྐད་ཅིག་མས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པར་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པར་བསམ་མོ། །

Regarding the family insignia of Vijaya: in the center of the source of phenomena (dharmodaya), upon the hub of a variegated lotus, there is a vajra and a vajra-handled flaying knife (kartṛ) contained within a skull-cup (kapāla). For the four consorts of the family, there is a flaying knife and a skull-cup. In the mind wheel (cakra), there is a vajra and a flaying knife. In the speech wheel, there is a lotus and a flaying knife. In the body wheel, there is a wheel and a flaying knife. In the commitment wheel (samayacakra), there is a skull-cup and a flaying knife. For the all-activity [mandala], there is a crossed vajra (viśvavajra) and a flaying knife. The milky trees are the cūta and so forth. The five precious substances are gold, silver, lapis lazuli, pearl, and coral. The five grains are barley, wheat, sesame, rice, and māṣa. The five medicines are pr̥thakṣīrī, kaṇṭakārī, aparājitā, daṇḍotpala, and hasadeva. The lotus and parasol are made of paper. The maṇḍala is made entirely of yellow [pigment]. Furthermore, one should draw only the form of the celestial mansion (vimāna) as a seat, without deities or hand symbols. If one lacks the capacity, one should make it in the form of the maṇḍala where the tooth-stick was previously discarded. Then, the vase empowerment (kalaśa-adhiṣṭhāna) should be performed. Having prepared various offering materials such as flowers and the torma offerings, the master himself should meditate until the absorption (samādhi) is perfected, then dissolve the maṇḍala and abide in the absorption of the two-armed [deity]. Then, in an instant, one should visualize the complete maṇḍala circle within the victorious vase (vijaya-kalaśa).

རིགས་ཀྱི་ཡུམ་བཞི་ལ་ནི་ཡུམ་རེ་དང་ཀ་པཱ་ལ་རེ་རེའོ། ། ཐུགས་དང་གསུང་དང་ སྐུ་དང་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོའོ། ། དེ་ནས་འབར་བའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་མདུན་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་བུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་བསྟིམ་མོ། ། དེ་དག་མ་ལུས་པར་ཞུ་བ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་ཆུས་གང་བར་ བསམ་མོ། ། དེ་ནས་བུམ་པའི་གནས་ལྔ་དག་ཏུ་རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་རྒྱས་རེག་ཅིང་། ཨོཾ་བཛྲ་པདྨ་ཨ་མྲྀ་ཏ་སུ་བི་ཤུདྡྷ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་སྭ་བྷཱ་བ་སརྦ་དྷརྨཱ་ན་སུ་བི་ཤུདྡྷ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་སརྦ་ན་ཀུ་རུ་ཀུ་རུ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་འབྲེལ་བའི་རྡོ་རྗེ་ བུམ་པའི་སྟེང་དུ་བཞག་སྟེ་ལག་པ་གཡོན་པའི་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཟུང་སྟེ། ལག་པ་གཡས་པས་བགྲང་ཕྲེང་སྙིང་གར་བཟུང་ནས་འཁོར་ལོའི་གཙོ་བོ་ལ་ནི་བརྒྱ་བཟླས་ཤིང་། འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ལ་ནི་ཉེར་གཅིག་བཟླའོ། ། ལས་ཐམས་ཅད་པ་ལ་ནི་སུམྦྷ་ནི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་ནས་ཕྱིའི་ མཆོད་པ་ལྔ་དང་ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་ལྷ་མོ་བཅུ་དྲུག་དང་། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་ཀྱང་མཆོད་དེ་སྤོས་སྣོད་དང་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་འཛིན་པའི་ལག་པས། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ། ། མཁའ་འགྲོ་མ་ཡི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར། སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན། ། འགྲོ་བའི་མགོན་ལ་ ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཇི་སྙེད་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ། ། རྟོག་པའི་འཆིང་བ་གཅོད་མཛད་ཅིང་། ། འཇིག་རྟེན་དོན་དུ་རབ་འཇུག་པ། ། དེ་སྙེད་པ་ལ་རྟག་ཕྱག་འཚལ། ། ཞེས་བྱ་བས་བསྟོད་ལ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བརྗོད་དེ།

For the four consorts of the families, there is one consort and one kapāla for each. These are the wheels of mind, speech, body, and samaya. Then, with the blazing mantra and mudrā, the maṇḍala wheel, complete in all its aspects, is invited before one and dissolved into the deities of the vase. One should visualize that they melt entirely and the vase becomes filled with the water of wisdom nectar. Then, touching the five locations of the vase with the vajra mudrā, one should recite three times: OṂ VAJRA PADMA AMṚTA SUVIŚUDDHA DHARMADHĀTU SVABHĀVA SARVADHARMĀN SUVIŚUDDHA DHARMADHĀTU SARVAṂ KURU KURU SVĀHĀ. Then, placing the vajra connected to the flower garland upon the vase and holding it with the left fist, while holding the rosary at the heart with the right hand, one should recite the mantra of the principal deity of the wheel one hundred times and the mantras of the retinue deities twenty-one times. For the all-accomplishing activity, one recites the Sumbhani mantra one hundred and eight times. Then, having made the five outer offerings and the sixteen goddesses arising from the mind, as well as offerings of the seven precious substances, with hands holding an incense burner and a vajra bell, one should praise with: "Homage to the glorious Vajraḍākinī, Sovereign of the wheel of ḍākinīs, Endowed with the three bodies and five wisdoms, Protector of wandering beings. To as many Vajraḍākinīs as there are, Who sever the bonds of conceptual thought And engage extensively for the sake of the world— To all of them, I perpetually prostrate." Having thus praised, one should recite the hundred-syllable mantra.

གཏོར་མ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཔའ་ བོའི་དགའ་སྟོན་དང་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུམ་པ་ལྷག་པར་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞིང་རས་རིས་ལ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་དུ་དམིགས་ཏེ། བདག་འཇུག་བྱས་ནས་སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། དེ་ལ་ཕྱོགས་བཞིར་སློབ་དཔོན་བཞིའམ་བདག་གཅིག་པུ་ཡང་རུང་སྟེ། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་བཅས་པའི་དྲི་ཆུས་ཁྲུས་བྱས་ནས། གོས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཆས་སུ་ཞུགས་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷོ་ ཕྱོགས་ནས་ཁ་བྱང་དུ་བལྟས་ཏེ། སྟན་མཐོན་པོ་ལ་འདུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡང་སྔ་མ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྫོགས་པར་བསྒོམས་ཏེ། ཕྱག་གཉིས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ནས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དབང་བདུན་དང་། དབང་གསུམ་པ་དང་། བཞི་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ལས་བླང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནི་བདག་འཇུག་པའོ། ། ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་གཞུག་པ་ནི། ཡོལ་བའི་ཕྱི་རོལ་དུ་མཎྜལ་བྱེད་དུ་བཅུག་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། མེ་ཏོག་སྙིམ་པར་བཟུང་ནས་གནས་པ་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནང་ནས་བཀའ་བསྡམ་མོ་ཞེས་བརྗོད་ པར་བྱའོ། ། བདེ་ཆེན་བདག་ནི་སྐལ་བ་བཟང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་མའི་ལན་ནོ། ། དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་བྱའོ། ། དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་འཇུག། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སློབ་མའི་ལན་ནོ། ། དེ་ནས་དུང་ཆོས་སྤྱི་བོར་བཞག་སྟེ། ཁྱོར་བར་ཆུ་ལན་གསུམ་བླུད་ལ། སུམྦྷ་ནི་བཟླས་པའི་ཀུ་ཤའི་ཆུས་བསང་བ་བྱའོ། །

The torma should be consecrated. Then, the hero’s feast and the gaṇacakra should be consecrated; this is the ritual for the preliminary consecration of the vase. Next, regarding the colored powder maṇḍala: the maṇḍala should be accomplished, and for a painted cloth [maṇḍala], one should visualize the maṇḍala directly. Having performed the self-entry, the empowerment should be conferred upon the disciples. In that regard, there should be four ācāryas in the four directions, or it is also acceptable for the self alone. Having bathed with scented water mixed with the five nectars, and having donned the attire of ornaments such as the robes and the five mudrās, one should sit upon a high seat from the southern side of the maṇḍala, facing north. Then, as before, one should meditate until the absorption is complete. Abiding in the absorption of the two-armed [deity], one should receive the seven empowerments, the third empowerment, and those culminating in the fourth, in their proper order, from the principal deity of the maṇḍala. This is the self-entry. Next, regarding the entry of the disciples: having had them perform a maṇḍala outside the curtain and prostrate, they remain holding a handful of flowers. From within, the ācārya should say, "I shall grant the command." The disciple’s response is: "I, a possessor of great bliss, am fortunate." This should be done three times. "For what purpose do you enter?" "For the sake of the accomplishment of Mahāmudrā," is the disciple’s response. Then, placing the conch vessel upon the crown of the head, one should make them drink water three times from the hollow of the cupped hands. They should be purified with kuśa grass water over which the sumbhani mantra has been recited.

དེ་ནས་དབབ་པའི་ཆོ་ག་བྱ་སྟེ། མཚལ་ཆེན་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་བཅས། ། དུར་ཁྲོད་རས་ལ་བྱུགས་ནས་ནི། ། བསྡུས་པའི་ཕྱེ་མ་ཆ་གཅིག་དང་། ། བྱི་ལ་ནག་པོའི་བཤང་བ་ནི། ། དེ་མཉམ་ཆ་ནི་གཅིག་ཏུ་བྱ། ། དེ་མཉམ་གུ་ གུལ་ནག་པོར་སྤྱད། ། དུར་ཁྲོད་སོལ་བ་བླངས་ནས་ནི། ། མཆོད་ཡོན་སྣོད་དུ་བདུག་པ་སྦྱར། ། སྐུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་ནི། ། སློབ་མའི་ལུས་ལ་རབ་བཀོད་དེ། ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས། ། དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོ་མ་ཡི་ཚོགས། ། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཛུག་ པར་བསམ། ། སློབ་མའི་ལག་ནས་བཟུང་ནས་ནི། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མཁའ་འགྲོ་མ། ། རྩེ་གཅིག་སེམས་ཀྱིས་བཟླས་པར་བྱ། ། དེ་ལ་སྐུ་བབས་ན་ནི་འཕར་བ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་འབྱུང་ངོ་། ། གསུང་བབས་ན་ནི་དབང་པོས་མི་སོད་པའི་དོན་རྣམས་སྨྲ་བར་འགྱུར་ རོ། ། ཐུགས་བབས་ན་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་ངོ་། ། ཡེ་ཤེས་བབས་ན་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་དབབ་པ་བསྡུས་ལ། ལག་པ་སྤྱི་བོར་བཞག་སྟེ། སྙིང་པོའི་སྔགས་དེ་ཉིད་ལན་བདུན་ བཟླས་པས་སྲུང་བ་བྱའོ། ། དེ་ནས་གོ་བསྐོན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སུམྦྷ་ནི་བཟླས་པའི་ཆུས་བསངས་པའི་སྣ་ཚོགས་པའི་མདོག་གམ་ཁ་དོག་སེར་པོའི་དར་རས་ཀྱིས་གདོང་གཡོགས་བཅིངས་ལ་སྟོད་གཡོགས་དང་སྨད་གཡོགས་ཀྱང་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ལ་གདོང་གཡོགས་བཅིང་བའི་ སྔགས་ནི། ཨོཾ་དྭ་ད་ཤ་ཨཾ་ག་ནི་རོ་དྷ་ཀ་རྀ་ཎི་ཧཱུཾ་ཕཊ། དེ་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་དབོག་པར་བྱ་སྟེ། འགྲོ་བ་བགྲོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟུལ་ཞུགས་སྦྱིན་བྱ་དེ་དག་ནི། །

Then, the ritual for the descent [of the deity] should be performed. Having smeared a cloth from a charnel ground with vermilion, the five nectars (amṛta), and a portion of powdered [substances], one should take an equal portion of the excrement of a black cat. One should also use an equal amount of black guggulu. Having taken charcoal from a charnel ground, one should prepare incense in a vessel for the offering water. Having fully projected the maṇḍala of the Body upon the body of the disciple, one should imagine that rays of light arising from it continuously summon the hosts of heroes (vīra) and ḍākinīs. Holding the disciple by the hand, one should recite with a one-pointed mind the mantra of the ḍākinī of all the Buddhas. If the Body descends, miraculous powers of the body such as leaping will occur. If the Speech descends, one will speak of meanings that cannot be grasped by the senses. If the Mind descends, qualities such as the five superknowledges (pañcābhijñā) will arise. If the Wisdom (jñāna) descends, one will abide in inconceivable absorption (samādhi). Then, having gathered the descent, one should place the hand on the crown of the head and perform the protection by reciting that very essence mantra seven times. Then, the armor should be donned. Then, having purified [the disciple] with water over which the Sumbhani mantra has been recited, one should bind the face with a multicolored or yellow silk cloth and provide the upper and lower garments. The mantra for binding the face veil is: OṂ DAŚA-AṄGANA-RODHAKARIṆĪ HŪṂ PHAṬ. Then, the ascetic observances (vrata) should be bestowed; those observances are to be given to those who have traversed the paths of beings.

སྲོག་གཅོད་མི་བདེན་གཞན་ནོར་གཞན་གྱི་ཆུང་མ་དེ་བཞིན་ཆང་གི་བཏུང་བ་སྤང་། ། འཁོར་བ་རྡོ་རྗེ་ཞགས་ པས་རང་གི་དགེ་བ་འཇོམས་བྱེད་སྡིག་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཡིན། ། གང་དག་གང་གི་དུས་བྱུང་སུམ་ཅུ་མི་ཡི་བླ་མ་དེ་ཡི་མཚན་གྱིས་རབ་ཏུ་སྦྱིན་བྱ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་གཙོ་བོ་སྲིད་པའི་འཇིགས་པ་འཇོམས་མཛད་བཀའ་འདི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་བསྐྱང་བར་བྱ། ཆོ་ལོ་ཁ་ན་མ་ཐོའི་ཟས་དང་ བརྗོད་ངན་འབྱུང་པོ་ལྷ་མིན་དབང་པོའི་ཆོས། ། བ་ལང་བུད་མེད་སྐྱེས་རྣམས་དེ་བཅུ་མི་ཡི་བླ་མ་ལྔ་པོ་ལ་ཡང་གནོད་མི་བྱ། ། སྙིང་གྲོགས་ལ་འཁུ་རྗེ་དཔོན་དེ་བཞིན་སུམ་ཅུ་མི་ཡི་བླ་མ་ཡིད་ཆེས་དགེ་འདུན་ལའང་། ། དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་པ་ཞེས་བྱས་མི་ཡི་བདག་པོའི་བརྟུལ་ ཞུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཡིས། ། དེ་ལྟར་བརྟུལ་ཞུགས་ཕོག་ནས། དེ་ཉིད་གསུམ་ལན་བདུན་བཟླས་པའི་མེ་ཏོག་གཅིག་ལག་པའི་པདྨའི་དབུས་སུ་གཏད་ལ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཡ་བིད་མ་ཧེ་བིདྱཱ་རཱ་ཛཱ་ཡ་དྷི་མ་ཧེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བས་ནང་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ ལག་པ་ནས་བཀྲི་ཞིང་། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བས་དཀྱིལ་འཁོར་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ། དང་པོར་རིགས་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་སྒོ་ནས། སློབ་དཔོན་གྱིས་བདེན་པ་བདར་བ་སྔོན་དུ་སོང་བས་མེ་ཏོག་འདོར་དུ་གཞུག་གོ། དེ་ལ་བདེན་པ་བདར་བའི་ཚིག་ནི། དོན་དམ་སྨྲ་བའི་སེང་གེ་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ། ། སྲིད་པའི་ཉོན་མོངས་གཅོད་པའི་དོན་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་གྱུར་པ། ། སྲིད་པའི་ཉེས་བརྒྱས་བསྐྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་ཆོམས་མཛོད་ལ། །

Abandon killing, falsehood, the wealth of others, the wives of others, and likewise the drinking of intoxicants. These five sins are the vajra noose of saṃsāra that destroys one’s own virtue. Whoever, at whatever time, has appeared—by the name of that Guru of Men, the thirty, this should be bestowed. You too must uphold this command of the Lord of the Multitude, who destroys the fears of existence. Dice, food that is blameworthy, and the speech of the bhūtas, asuras, and Indra; cows, women, and men—these ten should not be harmed, nor the five who are the Guru of Men. Betraying a dear friend, a lord, and likewise the thirty, the Guru of Men, and the trustworthy Saṅgha; the attachments of the senses—by these twenty-five vows of the Lord of Men, once the vows have been conferred, one should recite the three tattvas seven times and place a flower in the center of the lotus of the hand, saying: Śrī herukāya vidmahe mahāvidyārājāya dhīmahi, tanno dhiḥ svāhā. With these words, one should be led inside. Then the Vajra Master, leading by the hand and followed by the Karma-Vajra, should circumambulate the maṇḍala three times. First, in order to determine the family, the Master, preceded by the proclamation of truth, should cause the flower to be cast from the eastern gate of the maṇḍala. Regarding that, the words for the proclamation of truth are: "The Lion who speaks the ultimate, the one called Yoga, who has become extremely skilled in the meaning of cutting the afflictions of existence; having conquered the afflictions stirred by the hundred faults of existence—"

རྣལ་འབྱོར་དོན་དམ་རྒྱལ་པོའི་དེ་ཉིད་གྲུབ་པར་མཛད་དུ་ གསོལ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་གྲོང་ཁྱེར་མཆོག། སྙིང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་རུ་ནི། ། བདག་གིས་སློབ་མ་གཞུག་པར་བགྱི། ། འདི་ཡི་དངོས་གྲུབ་ཅིར་གྱུར་དང་། ། རིགས་གང་ལ་ནི་སྐལ་ལྡན་དང་། ། བསོད་ནམས་ཅི་འདྲ་ལས་བྱུང་བ། ། དེ་འདྲ་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་རུ་ཤོག། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀུ་ལ་བི་ཤོ་དྷ་ནི་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ལ་ཧཱུྃ་ཞེས་བརྗོད་པས། ལག་པའི་བར་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་མེ་ཏོག་འདོར་དུ་གཞུག་གོ། ། དེ་ནས་ཨོཾ་དེ་བཻནྡྲི་ཡ་ཨུཏྒྷ་ཊཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བས་གདོང་གཡོགས་བཀྲོལ་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་དང་ལྷའི་དེ་ཉིད་དང་མེ་ཏོག་ལྷུང་བའི་གནས་དང་རིགས་རྣམས་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་བསྐོར་བས་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་ཁྱེར་ཏེ། བུམ་པ་གཞན་གྱི་དུང་ཆོས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་དུང་ཆོས་སུ་མེ་ཏོག་འདོར་དུ་གཞུག་གོ། ། ཉུང་ཟད་བླུགས་ལ་ ལག་པ་གཡོན་པའི་མཐེ་བོ་དང་སྲིན་ལག་གིས་སྐྱེ་བའི་གནས་ལྔ་དག་ཏུ་དུང་ཆོས་ཀྱི་ཆུས་སྔགས་འདི་དག་གིས་བསངས་ལ། ། དེ་ནས་ཀུ་ཤའི་ཆུས་ཁམས་ལྔ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལན་གསུམ་དུ་ཆུའི་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། དེ་ལ་སྔགས་ནི་ཨོཾ་ཨཱ་ཨཱི་རཱྀ་ཨཱུ་ལཱྀ་པཉྩ་སྐན་དྷ་ བི་ཤོ་དྷ་ནི་སྭཱ་ཧཱ། དེ་ནས་སྔར་བཞིན་གནས་ལྔ་དག་ཏུ། ཨོཾ་ཨ་ཨི་རྀ་ཨུ་ལྀ་པཉྩ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བི་ཤུདྡྷ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བས་བསངས་ལ། རི་མོར་བྲིས་པའམ་འབུར་དུ་བརྐོས་པའམ་གོས་ཀྱིས་ཀྱང་རུང་སྟེ། རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཅོད་པན་བསྐོར་བར་བྱའོ། །

Please grant that the reality of the King of Ultimate Yoga be accomplished! In this essential maṇḍala, the supreme city of glorious Heruka, the abode of all Tathāgatas, I shall initiate the disciples. Whatever their accomplishments may be, whichever family they are destined for, and whatever merit has arisen for them—may they come to this very maṇḍala! OṂ SARVA-TATHĀGATA-KULA-VIŚODHANI SVĀHĀ. Having spoken thus, by uttering HŪṂ, have them cast a flower from between their hands into the center of the maṇḍala. Then, with OṂ DEVAINDRIYA-UTGHĀṬĀYA SVĀHĀ, remove the blindfold and reveal the maṇḍala, the reality of the deities, the place where the flower fell, and the families. Then, having circumambulated in that manner, lead them to the northern gate and have them cast the flower from the conch of another vase into the conch of the Victorious One. Pour a little [water] and, with the thumb and ring finger of the left hand, purify the five places of birth with the water from the conch while reciting these mantras. Then, to purify the five elements, confer the water empowerment three times with kuśa grass water. The mantra for that is: OṂ Ā Ī R̥ Ū L̥ PAÑCA-SKANDHA-VIŚODHANI SVĀHĀ. Then, as before, purify the five places with OṂ A I R̥ U L̥ PAÑCA-TATHĀGATA-VIŚUDDHA SVĀHĀ. Whether it be a painted image, a relief carving, or even a cloth [image], one should place the crown representing the nature of the five Victorious Families.

འདིས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དག་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟར་བྱང་ཕྱོགས་སྐུའི་ས་གཞིར་ཆུ་ཅོད་པན་གཉིས་ཀྱིས་ལུས་དག་པར་བྱེད་པའི་དབང་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་བསྐོར་བས་ལྷོའི་སྒོར་ཁྱེར་ཏེ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔར་བཞིན་སྐྱེ་བའི་གནས་ལྔ་དག་ཏུ་དུང་ ཆོས་ཀྱི་ཆུས་ཨོཾ་ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཧ་ཧཱ་ཧཿཧོ་ཕྲེཾ་ད་ཤ་པཱ་ར་མི་ཏཱ་པ་རི་པཱུ་ར་ཎི་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བསངས་ལ་གསེར་རམ་དངུལ་ལམ་དར་ལ་སོགས་པའི་སྟེ་དར་དཔྱང་བཅིང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཉི་ཟླ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔར་བཞིན་སྐྱེ་བའི་གནས་ལྔ་དག་ཏུ། ཨོཾ་སཱུརྱ་ཙནྡྲ་བི་ ཤོ་དྷ་ཀ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བས་བསངས་ལ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་སྙིང་གར་ལན་གསུམ་བསྣོལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྤྱི་བོར་གཞག་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ལྷོ་ཕྱོགས་གསུང་གི་ས་གཞིར་ངག་དག་པའི་དབང་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། ། དེ་ནས་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤར་སྒོར་ཁྱེར་ཏེ་ཡུལ་དང་ དབང་པོ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔར་བཞིན་སྐྱེ་བའི་གནས་ལྔ་དག་ཏུ། ཨོཾ་ཨ་ཨཱ་ཨེ་ཨཻ། ཨར་ཨཱར་ཨོ་ཨཽ་ཨལ་ཨཱལ་བི་ཥྱི་ནྡྲི་ཡ་བི་ཤོ་དྷ་ནི་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བས་བསངས་ལ་སྤྱི་བོ་དང་མགྲིན་པ་དང་རྣ་བ་དང་དཔུང་པ་དང་ལག་པ་དང་སྐ་རགས་དང་རྐང་པ་དག་ཏུ་མེ་ཏོག་ གི་ཕྲེང་བ་བཅུ་བཅིངས་ལ། ལག་པར་རྡོ་རྗེའི་སོར་གདུབ་གཏད་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་དབང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔར་བཞིན་སྐྱེ་བའི་གནས་ལྔ་དག་ཏུ། ཨོཾ་ཧ་ཧཱ་ཡ་ཡཱ་ར་རཱ་ཝ་ཝཱ་ལ་ལཱ་ཙ་ཏུར་བྲཧྨ་བི་ཧ་ར་བི་ཤུདྡྷེ་སྭཱ་ཧཱ།

This purifies the five aggregates. Thus, it is the empowerment that purifies the body by means of the water and the crown at the northern ground of the body. Then, having circumambulated in the same manner, one is led to the southern gate. In order to purify Prajñāpāramitā, one should cleanse the five places of birth as before with the water of the conch while reciting: Oṃ a ā aṃ aḥ ha hā haḥ hoḥ phreṃ daśapāramitāparipūraṇi svāhā. Then, one should bind a silk sash made of gold, silver, or silk. Then, in order to purify the sun and moon, one should cleanse the five places of birth as before with Oṃ sūryacandrabhiṣodhaka svāhā, and then place the vajra and bell at the crown of the head, preceded by crossing them three times at the heart. Thus, there are two types of empowerment for purifying speech at the southern ground of speech. Then, in order to purify the Vajra Mind, one is led to the eastern gate. In order to purify the objects and the sense faculties, one should cleanse the five places of birth as before with Oṃ a ā e ai ar ār o au al āl viṣayendriyaviśodhani svāhā. Then, having bound ten flower garlands to the crown, throat, ears, shoulders, hands, waist, and feet, the placing of a vajra ring on the hand is the Vajra Vow empowerment. Then, in order to purify the afflicted mind, one should cleanse the five places of birth as before with Oṃ ha hā ya yā ra rā va vā la lā caturbrahmavihāra-viśuddhe svāhā.

ཞེས་བྱ་ བས་བསངས་ལ་སྔར་གྱི་མེ་ཏོག་ལྷུང་བ་བླངས་ལ་སྤྱི་བོར་གཞག་སྟེ། མེ་ཏོག་གར་བབས་པའི་རིགས་དང་མཐུན་པའི་མིང་གིས་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་བརྟུལ་ཞུགས་དང་མིང་ཤར་ཕྱོགས་ཐུགས་ཀྱི་ས་གཞིར་སྦྱིན་ནོ། ། དེ་ནས་ནུབ་སྒོ་ཡེ་ཤེས་ས་གཞིར་ཁྱེར་ཏེ་ཡེ་ ཤེས་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྔར་བཞིན་སྐྱེ་བའི་གནས་ལྔ་དག་ཏུ་ཨོཾ་ཀྵ་དྷརྨ་ཙཀྲ་པྲ་བརྟ་ཀ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བས་བསངས་ལ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ལག་ཏུ་གཏད་(ཏེ,དེ)། རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་གནང་བའི་དབང་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཕྱིའི་ངག་དག་པ་སྔོན་དུ་ སོང་བས་བུམ་པ་དང་གསང་བ་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུའམ་ཚིག་གིས་བརྡ་སྤྲད་པར་བྱའོ། ། དབང་བདུན་གྱི་རྗེས་ལའམ། སྐབས་འདིར་ཡང་རུང་སྟེ་རིགས་དྲུག་གི་དམ་ཚིག་དང་། རྩ་བའི་ ལྟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དམ་ཚིག་དབོག་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ན་རང་དོན་གྱི་དབང་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པའི་དབང་ངོ་། ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་ཐ་སྙད་པ་དང་མཚན་ཉིད་པའི་དབྱེ་བས་གཉིས་ཏེ། ཐ་སྙད་པ་ནི་ཁྱབ་བདག་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་དབང་ཡིན་ལ། མཚན་ཉིད་པ་ནི་ བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ནང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། རྒྱས་པར་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གང་ཕྱིར་དབང་གི་དོན་ལ་ནི། ཆེན་པོ་རྣམས་སྦྱར་ཏེ་མེ་ཏོག་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ཁ་ཅིག་ གསང་སྔགས་གྲུབ་དོན་དུ། ། དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་ནི་འཇུག་པར་བྱེད། །

Having purified [the disciple] with the words [above], one should take the flower that previously fell, place it upon the crown of the head, and confer the empowerment using a name that accords with the family (kula) upon which the flower landed. In that way, the conduct and the name are bestowed upon the eastern ground of the Mind. Then, having led [the disciple] to the western gate, the ground of Wisdom, in order to purify the wisdom, one should purify the five places of birth as before with the mantra: OṂ KṢA DHARMA CAKRA PRABARTAKA SVĀHĀ. Having placed the vajra and bell in the hands, one should confer the empowerment of authorization (anujñā) in order to show the path of complete purity. Then, preceded by the purification of the outer speech, the vase, secret, and wisdom-knowledge empowerments should be conferred either sequentially for the laity and the ordained, or explained through verbal symbols. Following the seven empowerments, or even at this point, the samayas of the six families and the root downfalls (āpatti) and so forth should be administered. Thus, there are ten types of empowerments for one's own benefit, which are the mundane empowerments. The supramundane [empowerments] are twofold, distinguished as the conventional and the definitive. The conventional are the empowerments of the three pervasive lords; the definitive is the wisdom arising from meditation, which is attained at the inner Bodhi tree. This should be understood in detail from the oral instructions of the Guru. Because of the meaning of empowerment, one should address those who hold the flowers with these words: "Some enter this maṇḍala for the sake of accomplishing the Secret Mantra."

བསོད་ནམས་འདོད་པ་དེ་ལས་གཞན། ། གཞན་དག་འཇིག་རྟེན་གཞན་དོན་གཉེར། ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དོན་གཉེར་བར། ། དད་པ་མང་དུ་བྱེད་པ་ཡིས། ། བློ་ལྡན་དཀྱིལ་འཁོར་འཇུག་བྱ་ཡི། ། ཚེ་འདི་དོན་དུ་གཉེར་མི་བྱ། ། ཚེ་འདི་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ། ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དོན་མི་འབྱུང་། ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དོན་གཉེར་མིས། ། ཚེ་འདིར་ཡང་ནི་འབྲས་བུ་རྒྱས། ། ཞེས་བྱ་བས་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཕྱིར་མིན་གྱི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ ཕྱིར་བསམ་པ་བརྟན་པོ་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། འཁོར་བའི་དགྲ་ལས་རྣམ་རྒྱལ་བ། ། དཔའ་ཆེན་ཁྱེད་བདག་སྟོན་པ་བས། ། སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྟན་པ། ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། ། དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་བདག་ལ་ སྩོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། སྐྱབས་གསུམ་དག་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། མགོན་པོས་བདག་ནི་འཇུག་ཏུ་གསོལ། ། ཞེས་ལན་གསུམ་བཟླས། ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་མ་གཞུག་པའོ། ། དེ་ནས་ སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་སྐད་ཅིག་མས་རང་སྣང་གི་རིག་མ་དང་། གནས་ལྔ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་བྱས་ནས། སློབ་མ་རྣམས་ཞལ་ནས་གཞུག་པའི་སྦྱོར་བས་ཐིག་ལེའི་རྣམ་པར་ཞུ་བ་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཐར་ཡུམ་གྱི་ལྷུམས་སུ་སྤྲོས་ལ། གྲངས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་ཧཱུཾ་གི་རྣམ་ པར་བསམས་ལ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས།

Those who desire merit, and others who seek the welfare of the world, and those who seek the welfare of the next world, should enter the maṇḍala with great faith; the wise should not seek the interests of this life. For those who seek the interests of this life, the welfare of the next world will not arise. For those who seek the welfare of the next world, the fruit will flourish even in this life. By this, it is said that it is not for the sake of worldly accomplishments, but for the sake of supramundane accomplishments that one should apply oneself with a firm intention. "Victorious over the enemy of saṃsāra, O Great Hero, you are my teacher. O Ācārya, please attend to me! I seek the Great Protector who shows the way to great awakening. Grant me the reality of the samaya; grant me also the bodhicitta. Grant me the Three Refuges: the Buddha, the Dharma, and the Saṅgha. O Protector, please lead me into the supreme city of great liberation." Recite this three times. This is the entry of the disciples. Then, the Ācārya himself, in an instant, blesses his own appearance and the consort, and the five places. Through the application of entering the disciples through his mouth, they melt into the form of bindus and are projected into the womb of the Consort at the end of the coemergent [bliss]. One should visualize as many HŪṂ syllables as there are [disciples], and from their complete transformation, [the disciples arise].

ཕྱག་གཉིས་པའི་ཧེ་རུ་ཀར་བསམས་ཏེ་དེ་ནས་དེ་དག་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་དྲངས་ཏེ་ཐུགས་ཀ་ནས་ཕྱུང་ལ་མདུན་དུ་རང་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་སྣ་ཚོགས་པདྨའི་གདན་རེ་རེ་ལ་འཁོད་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་དེ་དག་ལ་མཆོད་པ་ལྔས་མཆོད་ ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། བུ་ཚུར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ། ། ཁྱོད་ནི་ཚུལ་ཆེན་སྣོད་ཡིན་ཏེ། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་ཡུལ་ཆོ་ག་ནི། ། ཁྱོད་ལ་ཡང་དག་བསྟན་པར་བྱ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། དུས་གསུམ་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་གསང་ སྔགས་ཀྱི། ། ཆོ་ག་བཟང་པོ་འདི་མཁྱེན་ནས། ། དཔའ་བོས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ། ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མཚན་མེད་བརྙེས། ། གསང་སྔགས་སྦྱོར་བ་མཉམ་མེད་དེ། ། སྐྱོབ་པ་དཔལ་ལྡན་ཧེ་རུ་ཀས། ། བདུད་སྡེ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པའི། ། དཔུང་ཆེན་དག་ཀྱང་དེས་བཅོམ་སྟེ། ། འཇིག་རྟེན་འཇུག་པ་ཡོངས་མཁྱེན་ནས། ། འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་མྱ་ངན་འདས། ། དེ་བས་ཀུན་མཁྱེན་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། བུ་ཡིས་བློ་གྲོས་འདི་གྱིས་ཤིག། ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་གནང་བ་སྦྱིན་པའོ། ། དེས་ན་སེམས་ཀྱང་རྨོངས་པའི་ཕྱིར། ། དམ་པའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ ནས། ། དབང་གི་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱས། ། དཔལ་ལྡན་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་དང་། ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་གུར་དང་ནི། ། དེ་བཞིན་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་དང་། ། བདེ་མཆོག་ལ་བརྟེན་ལུང་གི་རྐྱེན། ། གྲོང་ཁྱེར་སུམྦྷ་རིའི་རྒྱལ་པོའི་སྲས། དཔལ་འཇིགས་བྱེད་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་བསྟན་ པ་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་གདན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་གྱི་དབང་བསྐུར་བའི་རབ་ཏུ་བྱ་བ་རྫོགས་སོ། ། ། །

Visualize them as the two-armed Heruka. Then, drawing them through the vajra path, bring them forth from the heart and imagine them seated upon individual variegated lotus seats in front of you, facing you. Then, make offerings to them with the five offerings and speak these words: "Come, child, to the Great Vehicle! You are a vessel for the great way. I shall perfectly teach you the ritual of the sphere of Secret Mantra. The Buddhas of the three times, who possess the vajra of body, speech, and mind, also understood this excellent ritual of Secret Mantra. By means of it, the Hero attained the signless state of omniscience at the foot of the Bodhi tree. This peerless application of Secret Mantra was used by the glorious protector Heruka to conquer the great and most formidable hosts of the Māra classes. Having fully understood the engagement of the world, he turned the wheel and passed into nirvāṇa. Therefore, in order to attain omniscience, child, apply your intelligence to this!" This is the granting of permission. Thus, because the mind is also deluded, relying upon the sublime pith instructions, the reality of empowerment has been clarified. Based upon the Glorious Primordial Buddha, the Vajraḍāka, the Vajrapañjara, and likewise the Māyājāla and Cakrasaṃvara, and through the conditions of the scriptural transmissions, this ritual for the empowerment of the pure path of King Siṃhāsana, as taught by the presence of the glorious deity Bhairava, the son of the King of the city of Sumbharī, is hereby complete.

རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་གྲགས་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ། ། ། ། ལོག་པར་དད་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས། ། ལམ་ འདིར་དབང་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཕྱིར་དབང་བསྐུར་དམ་པ་འདི། ། བླ་མ་རྗེ་ཡིས་བདག་ལ་གནང་། ། ཕྱི་རབས་གདུལ་བྱ་སྐལ་ལྡན་མིས། ། བླ་མ་དམ་པ་རྟག་བསྟེན་པས། ། ལམ་འདི་རིམ་གྱིས་བགྲོད་བྱས་ཏེ། ། མི་འགྱུར་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཐོབ་ཤོག། ། །

This was translated in the presence of that very Indian abbot by the Tibetan translator, the Śākya monk Drakjor Sherab. Those who have wrong faith are not authorized for this path. Therefore, this sublime empowerment was granted to me by the venerable guru. May fortunate disciples of future generations, by constantly relying on the sublime guru, gradually traverse this path and attain the supreme, unchanging primordial wisdom.