The Radiant Elixir

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨ་མྲྀ་ཏ་མཱ་རི་ཙཱ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། བདུད་རྩི་འོད་ཟེར་ཅན་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་བདེ་མཆོག་འཁོར་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། འཁོར་ལོ་པདྨ་དང་འདྲ་ བ། ། རང་གི་གནས་ནི་ཉིད་དུ་འཁྱིལ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང་བ་སྟེ། ། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་རང་བཞིན་གནས། ། ཡང་དག་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བཤད། ། ཡང་དག་པ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི། ། དེ་ནི་ལུས་ལ་རང་བཞིན་གནས། ། འདི་ལྟར་ཤེས་པའི་ལུས་ཉིད་ནི། ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ སྐུ་ཞེས་བྱ། ། ལྟེ་བར་གསང་བ་དྲུག་ཅུ་བཞི། ། སྤྲུལ་པའི་ཡིག་འབྲུ་དཀར་པོ་དགོད། ། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་གཡས་དང་གཡོན། ། ཡེ་ཤེས་བཞི་ཡི་ཡི་གེ་བསམ། ། དབུས་ཀྱི་རི་བོང་འཛིན་པར་རོ། ། སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་སུ་བཤད། ། སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཆོས་སྐུའི་བརྒྱད། ། ཁ་དོག་དཀར་པོའི་ཡི་གེ་དགུ། ། ཧཱུཾ་བྷཱུཾ་ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཾ་ཁཾ་ཡིག་རྣམས། ། དབུས་ནས་བྱང་དུ་རིམ་བཞིན་དགོད། ། མཚམས་སུ་ལཱཾ་མཱཾ་པཱཾ་ཏཱཾ་ལ་སོགས་པ་བཞིའོ། ། མཚན་མ་མེད་པའི་སྐུ་ཞེས་བཤད། ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་བཅུ་དང་དྲུག། མགྲིན་པའི་གནས་སུ་ཡང་དག་སྐྱེས། ། དེ་ཡི་རི་ བོང་འཛིན་པར་ཨཾ། ། ཨ་ཝ་ར་ལ་ཡི་གེ་རྣམས། ། ཤར་ནས་བྱང་དུ་རིམ་བཞིན་ནོ། ། རྟོག་ཡུལ་ཆུ་རླུང་གཉིས་ཀྱིས་གནས། ། འབྱུང་བཞི་རྟགས་ནི་འཛིན་པར་བཤད། ། ས་བོན་ཟླ་བ་རྒྱས་པ་འདྲ། ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་སུ་འཁྱིལ། ། སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཡང་དག་གནས། ། དེ་ཡི་ གནས་ན་ཨཱ་ལི་གཉིས། ། གཡས་དང་གཡོན་གཉིས་མགོ་དང་མཇུག། གཅིག་ཏུ་སྤྲད་པས་བརྒྱན་པ་ཡིན། ། དེ་དབུས་ཧཾ་སྟེ་པྲ་མ་ཎ། ། ལོངས་སྤྱོད་གྱེན་ལ་བདེ་ཆེན་ཐུར། །

In the language of India: Amṛtamāricā-nāma. In the language of Tibet: bDud rtsi ’od zer can (The Radiance of Nectar). Homage to the glorious Cakrasaṃvara. The wheel is like a lotus, swirling in its own place. It is the secret of all Buddhas, abiding by nature within all wandering beings. I shall explain it as it truly is. There are four aspects of the authentic; these abide by nature within the body. Thus, the body itself, when understood in this way, is called the Body of Great Bliss. At the navel, the sixty-four secret [petals] are arranged with the white syllables of emanation. On the right and left are the vowels and consonants; one should contemplate the syllables of the four wisdoms. In the center is the "Holder of the Rabbit" (the moon). This is explained as the Emanation Wheel. The eight [petals] of the Dharmakāya, the natural state of the mind, are white syllables. The syllables HŪṂ, BHŪṂ, TRĀṂ, HRĪṂ, and KHAṂ are arranged in order from the center to the north. In the intermediate directions are the four: LĀṂ, MĀṂ, PĀṂ, and TĀṂ. This is explained as the Signless Body. The sixteen [petals] of the Saṃbhogakāya arise perfectly in the place of the throat. In its "Holder of the Rabbit" is the syllable AṂ. The syllables A, VA, RA, and LA are arranged in order from the east to the north. It abides in the two elements of water and wind, the objects of conceptual thought. It is explained as holding the signs of the four elements. The seed-syllable is like a full moon, swirling in the place of Great Bliss. The thirty-two [petals] abide perfectly. In that place are two vowels, head and tail, joined as one to form an ornament. In the center is HAṂ, the pramaṇa. The Saṃbhogakāya is upward; Great Bliss is downward.

ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཚུལ་དུ་གནས། ། ཆོས་དང་སྤྲུལ་པ་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཀུན་གྱི་དབུས་ན་རི་བོང་འཛིན། ། འཁོར་ལོ་ཡི་གེ་ཁ་དོག་དཀར། ། ཡཾ་ལས་འབྱུང་བ་རླུང་གི་དཀྱིལ། ། ཧ་གཉིས་གནས་སུ་བསམ་པར་བྱ། ། དེ་སྟེང་རང་བྱུང་གྲུ་གསུམ་བསམ། ། རང་གི་གནས་སུ་བསམ་པར་བྱ། ། དེ་ལྟར་རང་བཞིན་ཀུན་ཤེས་ནས། ། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་བྱིན་རླབས་ལས། ། རླུང་ གིས་མེ་བུས་དྲུག་ཅུ་འབར། ། དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་བསྲེགས་ཏེ། ། སྤྱན་ལ་སོགས་པ་ཡང་བསྲེགས་ནས། ། ཧཾ་ལས་བདུད་རྩི་ཟླ་རྒྱུན་འབབ། ། ཀུན་གྱི་ལུས་བསྲེགས་མགོར་ཕྱིན་བསམ། ། ལོངས་སྤྱོད་གསུམ་བསྐོར་འབྱུང་བཞི་བསྲེགས། ། དེ་ ནས་གཡས་ཕྱུང་སངས་རྒྱས་ནས། ། སེམས་ཅན་ཀུན་བསྲེགས་དབུ་མ་གཡོན། ། ཐིམ་སྟེ་བདེ་ཆེན་གཡོན་ནས་བསྐོར། ། བསྲེགས་པས་རྣ་བ་གཡས་སུ་འདུ། ། མཁའ་འགྲོ་མ་ཀུན་སེམས་གཅིག་བྱེད། ། ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱིའི་གནས་ནས་བྱུང་། ། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་མེད་ བསྲེགས། ། སྟེང་གི་ཞལ་དུ་པྲ་མ་ཎ། ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ལུས་ཀྱང་སྐྱེས། ། ཧཾ་དཀར་ལས་བྱུང་ས་བོན་དཀར། ། ལུས་གནས་མི་གནས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས། ། དེ་རུ་མ་ནུས་ཆུ་ཡི་རྩ། ། གཡོན་གྱི་སར་འདུ་སྤྲུལ་པ་སྟེ། ། དེར་ནི་ཡང་དག་རབ་ཏུ་བཟུང་། ། དེ་རུ་མི་གནས་སམྦྷོཀ། རྩ་ཡི་རྡོ་ རྗེའི་ལམ་ནས་འགྲོ། ། སམྦྷོ་ཀ་ནས་ཆོས་སྐུ་ཡི། ། ལུས་རྣམས་ཡང་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ། སྐྱེས་ནས་བསྐལ་པའི་བར་དུ་གནས། ། ཆོས་ཀྱི་གནས་སུ་མ་སྐྱེས་ན། ། ནིརྨ་ཀཱ་ཡའི་བར་དུ་གནས། ། ཡང་ནས་ཡང་དུ་འདི་བཞིན་བྱ། ། རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་བྱ། །

Abiding in the manner of method and insight, the dharma and the emanation are likewise. In the center of all is the moon; the cakra is a white syllable. From yaṃ arises the mandala of wind; one should visualize the two has in their place. Above that, visualize a self-arisen triangle; one should visualize it in its own place. Having thus understood all natures, through the blessing of great primordial wisdom (jñāna), the wind fans the fire and it blazes sixtyfold. That very thing is called primordial wisdom; it burns the five Tathāgatas and, having also burned Locanā and the others, the stream of nectar flows from haṃ like the moon. Visualize it burning the entire body and reaching the head. The three enjoyments revolve and burn the four elements. Then, emerging from the right, it becomes a Buddha; it burns all sentient beings, and from the central left channel, it dissolves and revolves through great bliss. By burning, it gathers in the right ear. All ḍākinīs become one in mind. Emerging from the place of the avadhūtī, it burns the non-duality of Buddhas and sentient beings. At the upper face is pramaṇa; the body of great bliss is also born. From the white haṃ arises a white seed-syllable; the primordial wisdom of neither abiding nor not abiding in the body is born. There, the water channel of the manu gathers in the left place as the emanation; there it is perfectly and thoroughly held. There, it does not abide; from saṃbhoga, the bodies of the Dharmakāya are perfectly born. Having been born, it remains for an eon. If it is not born in the place of the dharma, it remains until the nirmāṇakāya. Again and again, one should act in this way. One should practice the yoga free from conceptual thought.

ཡར་གྱིས་ བསྲེག་ཅིང་མར་གྱིས་གསོ། ། རྣལ་འབྱོར་མིག་གི་འོད་ཟེར་གྱིས། ། རྟག་ཏུ་འདི་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ། ། ནམ་ཞིག་དེ་ལ་བརྟན་གྱུར་ན། ། མཚན་མ་ལྔའམ་ཡང་ན་གཡོ། ། འབར་ཞིང་གཡོ་ན་ཡིག་མགོ་བཅད། ། བཅད་པའི་བཞི་པོ་ཡང་དག་བཞུ། ། རྩ་ཡིག་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་ནི། ། ཏིལ་ གྱི་འབྲུ་བཞིན་རྒྱས་པར་འགྱུར། ། རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུ་སྟེ། ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ཞེས་བྱ། ། གཞན་གྱི་དོན་སོགས་ཡོན་ཏན་རྣམས། ། འབད་པ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་འབྱུང་། ། བླ་ན་མེད་པའི་དགོངས་རྒྱུད་ནི། ། དཔལ་གྱི་ཞབས་ཀྱིས་བདག་ལ་བསྟན། ། སྐྱེན་དང་རྣལ་ འབྱོར་གཉིས་སུ་འགྱུར། ། བདེ་བ་ཆེན་པོར་རབ་ཏུ་བཤད། ། སྦྱོར་བའི་ལུས་ནི་ཐམས་ཅད་ལས། ། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲས་པར་བཤད། ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་ལ་རབ་གནས་པའི། ། སྣོད་ལྡན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་བཟུང་། ། ལུས་སེམས་བདེ་བར་སྤྱད་ནས་ནི། ། ཉིན་མཚན་སྦྱོར་བ་བསྟེན་ པར་བྱ། ། བདག་གིས་བརྩམས་ཡིན་བདུད་རྩི་འདི། ། འདི་ལྟར་ཁམས་གསུམ་ཀུན་ཀྱང་དེ། ། ཤི་དང་འདྲ་བར་མཚུངས་པས་ན། ། ཡང་དག་བདེ་བས་འཚོ་བར་ཤོག། རྩ་དང་རླུང་གི་དེ་ཁོ་ནའི་རྣལ་འབྱོར་དྲ་བའི་འཁོར་ལོ་བདུད་རྩི་འོད་ཟེར་བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཚིམ་བྱེད་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་རཏྣ་ཤྲི་ཛྙཱ་ནའི་ཞལ་སྔ་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པ། མར་པ་ལོ་ཙཱ་བ་ཆོས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བ་རྫོགས་སོ། །

Above, it is burned; below, it is nourished. With the light rays of the yogi’s eyes, one should constantly gaze upon this. When stability is attained therein, the five signs or the movement [will appear]. If it blazes and moves, the head of the syllable is severed. The four severed [parts] are perfectly melted. Through the vajra path of the channel-syllables, they expand like sesame seeds. This is the fruit of the culmination of yoga, called the Body of Great Bliss. The qualities such as the benefit of others arise spontaneously without effort. The unsurpassed intentional tantra was shown to me by the feet of the Glorious One. It becomes two: the swift and the yoga. It is thoroughly explained as Great Bliss. From all the bodies of application, the Victorious Ones have explained it as adorned. The great being, a worthy vessel who abides in thorough refinement, should hold it. Having experienced the bliss of body and mind, one should rely on the application day and night. This nectar was composed by me. Just as all the three realms are like this, since they are equal to the dead, may they be sustained by authentic bliss. This Net of the Yoga of the Reality of Channels and Winds, which satisfies with the light rays of nectar and Great Bliss, was finalized in the presence of the great lord of yogis, Ratnaśrījñāna. Translated by Marpa Lotsāwa Chökyi Lodrö. It is complete.