The Precious Secret

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། གུ་ཧྱ་རཏྣ། བོད་སྐད་དུ། གསང་བ་རིན་པོ་ཆེ། དཔལ་བདེ་མཆོག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དང་པོ་རེ་ཞིག་རྣལ་ འབྱོར་པས། དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པར་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་སྟེ་ཁ་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ནས། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བདེ་ཆེན་ཟུང་འཇུག་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་བསམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། མདུན་དུ་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དང་ལྷག་པའི་ལྷ་བལྟས་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། ། དེའི་ངང་ལས་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་བོར་ཨ་ལས་བསྐྱེད་པའི་སྟེང་དུ་ཧཾ་ཡིག་ནག་པོ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པ་ལས་རྡོ་རྗེ། དེ་ལས་བདེ་མཆོག་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་སུ་མེད་པར་འཁྲིལ་བའི་ལྷའི་སྐུ་འཇའ་ཚོན་ནམ། ཆུ་ཟླ་ཤར་བ་ལྟ་བུའི་སྒྱུ་མའི་ རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་རང་གིས་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་སྤྲོས་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི། ། བདེ་ཆེན་དཔལ་གྱི་མགོན་པོ་ཡིས། ། སངས་རྒྱས་སྐྱོབ་པ་ཇི་ལྟ་བར། ། དག་པའི་དེ་ཉིད་སྟོན་མཛད་པ། ། དེ་རིང་བདག་ལ་མགོན་དགྱེས་མཛོད། ། ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཡབ་ཡུམ་གྱི་སྦྱོར་མཚམས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དཀར་དམར་བབ་པས་རྩ་གསུམ་ལ་བརྒྱུད་ཅིང་། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དག་པར་བྱས་ནས་ལུས་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གསལ་བའོ། ། ལྟེ་བར་གཏུམ་མོ་སྦར་བ་ཡིས། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་ བསྲེགས་ཏེ། ། སྤྱན་ལ་སོགས་པ་ཡང་བསྲེགས་ནས། ། ཧཾ་ལས་བདུད་རྩི་ཟླ་རྒྱུན་འབབ། ། རྟེན་དང་བརྟེན་པ་མཉམ་ལྡན་པས། ། གཅིག་ཏུ་ཞུ་ཞིང་བདེ་བ་ཆེ། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་ཌ་མ་རུ། ། སྒྲ་ཡིས་བསྐུལ་གྱུར་བཞེངས་པར་བྱ། ། པདྨ་ཉི་མའི་གདན་སྟེང་ན། །

In the language of India: Guhyaratna. In the language of Tibet: Gsang ba rin po che. Homage to the glorious Cakrasaṃvara! First, the yogi should sit on a comfortable seat in a charnel ground or a similar location, facing south. Preceded by the intention to bring all wandering beings to the attainment of the union of great bliss, one should visualize the Guru Vajradhara and the meditational deity (iṣṭadevatā) before oneself and offer supplications. Then, [they] vanish. From within that state, upon the crown of one’s own head, from the syllable A, a black syllable Haṃ is generated. From it, light rays radiate, and from them, a vajra. From that, one should meditate on the illusory form of the deity Cakrasaṃvara, father and mother in non-dual union, like a rainbow or the reflection of the moon in water. To that, one should emanate and offer the five types of offerings. Then, the supplication is: "Just as the Protector of Great Bliss, the glorious Lord, Protected the Buddhas, So may you, who reveal the pure reality, Be pleased to be my protector today." By making this supplication, the white and red bodhicitta descends from the point of union of the father and mother. It flows through the three channels, purifying the body, speech, and mind, and the body becomes clearly manifest as the nature of bliss. "By igniting the inner heat (caṇḍālī) at the navel, The five Tathāgatas are incinerated; Having also incinerated Locanā and the others, The lunar stream of nectar flows from the Haṃ. Through the union of the support and the supported, They melt into one in great bliss. Stirred by the sound of the yoginī’s ḍamaru, One should arise. Upon a seat of lotus and sun..."

ཞལ་གཅིག་ ཕྱག་གཉིས་བརྐྱང་བསྐུམ་ཚུལ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ལག་ན་ཐོགས། ། སྐུ་ནི་བཻ་ཌཱུརྱའི་རང་བཞིན། ། ཕྱག་རྒྱ་དྲུག་གིས་སྤྲས་པའི་སྐུ། ། འོད་ཟེར་འབར་བ་ཟླ་ཚེས་དང་། ། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་དབུ་ལ་འཇོག། འཇིགས་བྱེད་ཆུང་མར་བཅས་པ་མནན། ། རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ཞལ་གཅིག་མ། ། ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཡབ་ལ་འཁྱུད། ། རྡོ་རྗེ་དང་ནི་ཐོད་པ་འཛིན། ། གཙོ་བོ་ལ་ནི་བདུད་རྩི་སྟོབས། ། སྐུ་ནི་བནྡྷུ་ཀ་ལྟར་དམར། ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་ཡིས་བརྒྱན་པའོ། ། གཉིས་མེད་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན། ། གསལ་བའི་སྐུ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། ། ཨོཾ་ཧྲིཿཧ་ཧ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། སྙིང་པོའི་ སྔགས་འདི་དང་ཡིད་ཀྱི་དབྱེ་བས་སྦྲུལ་འཁྱིལ་པ་ལྟ་བུར་དམིགས་ལ་བཟླས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལས་མཐར་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་དུ་གྱུར་པས་བསྡུས་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་ངང་ལ་སྟོང་པར་འགྱུར་རོ། ། གང་ཞིག་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ནི། ། དེང་འདིར་རྣལ་འབྱོར་ པ་ཉིད་དུ། ། ཐེ་ཚོམ་མེད་དེ་འདི་ཉིད་དུ། ། མཁའ་འགྲོ་དྲ་བའི་བདེ་མཆོག་ཡིན། ། སེམས་ལ་རྣམ་གནས་རྣལ་འབྱོར་པ། ། མྱ་ངན་འདས་པ་མི་སྟོན་ཏོ། ། སློབ་དཔོན་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེས་མཛད་པའི་མན་ངག་སྙན་ནས་སྙན་དུ་བརྒྱུད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། པཎྜི་ཏ་དེ་ཉིད་དང་། ལོ་ཙཱ་ བ་མར་པ་ཆོས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་པུ་ལ་ཧ་རིའི་དགོན་པར་བསྒྱུར་བའོ། །

One face, With two arms in the posture of extension and contraction, Holding a vajra and bell in his hands. His body is of the nature of lapis lazuli, A form adorned with the six mudrās. Blazing rays of light, a crescent moon, And a wish-fulfilling jewel are placed upon his head. He tramples upon Bhairava together with his consort. Vajravārāhī, with one face, Embraces the Father with her two arms. Holding a vajra and a skull-cup, She offers amṛta to the Principal. Her body is red like a bandhūka flower, Adorned with the five mudrās. Possessing the nature of non-dual bliss, One should meditate upon this radiant form. OṂ HRĪḤ HA HA HŪṂ HŪṂ PHAṬ. One should recite this essence mantra, visualizing it as a coiled serpent through the differentiation of the mind. Finally, the body, speech, and mind are gathered into OṂ ĀḤ HŪṂ, and all phenomena become empty within the state of selflessness. Whoever knows that very reality is, without doubt, a yogin in this very life; this is the Cakrasaṃvara of the Ḍākinī Net. The yogin who abides in the mind does not demonstrate nirvāṇa. This concludes the pith instructions composed by the master Akṣobhyavajra, transmitted from ear to ear. It was translated at the monastery of Pullahari by the paṇḍita himself and the translator Marpa Chökyi Lodrö.