A Praise of the Glorious Cakrasaṃvara

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲཱི་ཙཀྲ་སམྦ་ར་སྟོཏྟྲ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཧཱུཾ། ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ལས་ བཞེངས་པའི་སྐུ་མཆོག་ནི། ། ཉོན་མོངས་རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་སྐུ་བརྙེས་ཤིང་། ། དུས་མཐའི་མེ་དཔུང་ལྟ་བུའི་ཀློང་དཀྱིལ་ནས། ། རི་རབ་ཆུ་སྐྱེས་ཉི་མའི་གདན་སྟེང་ན། ། ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་དཔའ་བོ་ཆེན་པོའི་སྐུ། ། ཞབས་གཉིས་བརྐྱང་བསྐུམ་འཇིགས་བྱེད་དུས་མཚན་མནན། ། སྐུ་མདོག་མཐིང་ག་མཁའ་ལྟར་དག་པའི་འོད། ། གཅེར་བུ་གླང་ཆེན་སྟག་གི་ཤམ་ཐབས་ཅན། ། ཞལ་གདངས་ཚེམས་གཙིགས་ཧཱུཾ་གི་འབྲུག་སྒྲ་སྒྲོགས། ། དཔྲལ་བའི་ཁྲོ་གཉེར་སྤྱན་གསུམ་གློག་ལྟར་འཁྱུག། རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་ཟླ་ཕྱེད་རྡོ་རྗེ་དང་། ། ཐོད་པ་ནོར་བུ་མི་བསྐྱོད་རྟགས་ ཀྱིས་མཛེས། ། སྒེག་པ་དཔའ་བ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་དང་། ། རྒོད་དང་གཤེ་དང་རྔམ་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན། ། སྙིང་རྗེ་ཞི་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཉམས། ། གར་གྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པར་སྟོན། ། འཁོར་ལོ་རྣ་ཆ་མགུལ་རྒྱན་གདུབ་སྐོར་དང་། ། སྐེ་རགས་ཐལ་ཆེན་ཚངས་པའི་སྐུད་པ་ ཅན། ། མི་མགོའི་དོ་ཤལ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་འཁྱུད། ། དཔལ་ལྡན་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། གཉིས་མེད་ཚུལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡང་། ། སྐུ་མདོག་དམར་མོ་གཅེར་བུ་སྐྲ་གྲོལ་ཞིང་། ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་དང་རྡོ་རྗེ་ཐོད་པ་འཁྱུད། ། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རང་བཞིན་ལ། ། མ་ལུས་རྒྱལ་བའི་རིགས་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས། ། སྲིད་པ་རྣམ་དག་སྐུ་ཡི་ཡན་ལག་ལ། །

In the language of India: Śrīcakrasaṃvarastotra-nāma. In the language of Tibet: Dpal ’khor lo sdom pa’i bstod pa zhes bya ba (The Praise of the Glorious Cakrasaṃvara). Homage to the Blessed One Heruka! HŪṂ! The supreme body arisen from the expanse of the nature of phenomena (dharmatā), Who has attained the wisdom body (jñānakāya) of purified afflictions, From the center of a vast expanse like the mass of fire at the end of an eon, Upon a seat of Mount Meru, a lotus, and the sun, Is the body of the great hero with one face and two arms. With two legs in the posture of extension and contraction, he tramples Bhairava and Kālarātri. His body is dark blue, with light as pure as the sky. Naked, he wears an elephant hide and a tiger-skin loincloth. With mouth agape and bared fangs, he roars the thunder of the syllable HŪṂ. His brow is furrowed in wrath, and his three eyes flash like lightning. His topknot of matted hair is adorned with a crescent moon, a vajra, A skull, a jewel, and the insignia of Akṣobhya. With the moods of the charming, the heroic, and the terrifying, The laughing, the scolding, and the wrathful, And the moods of compassion, peace, and the marvelous, He displays the manifestations of dance that pervade the sky. Wearing the wheel, earrings, necklace, bracelets, and anklets, The girdle, the ashes, and the sacred thread, With a garland of human heads, he embraces the vajra and bell. Homage to the glorious Heruka! In a non-dual manner, the Blessed Lady also, Is red in color, naked, with hair flowing loose, Adorned with the five mudrās, embracing the vajra and skull-cup. Within the nature of the aggregates, elements, and sense bases, The families of the Victors are entirely complete. Upon the limbs of the body, which is the purity of existence,

ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཡུལ་གྱིས་རྣམ་པར་བརྒྱན། ། ཁྱོད་ནི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དཔའ་བོ་དང་། ། རྩ་ཡི་རང་བཞིན་དཔའ་མོ་ཉི་ཤུ་བཞི། ། བྱེ་བའི་གྲངས་སྙེད་མ་ལུས་འཁོར་བཅས་ཀུན། ། གནས་ དང་ཉེ་གནས་ཞིང་དང་ཉེ་ཞིང་སོགས། ། ས་བཅུའི་གནས་སུ་གཉིས་མེད་དགྱེས་པར་རོལ། ། བདེ་ཆེན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ལ་རྣམ་རོལ་ཞིང་། ། རྣམ་དག་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཀྱང་འཁོར་ལོ་བཞི། ། ལུས་ཀྱི་རྣམ་དག་རང་བཞིན་གཞལ་ཡས་ཁང་། ། རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་ལས་སྤྲུལ་བའི་དུར་ ཁྲོད་བརྒྱད། ། དངོས་དང་དངོས་མིན་རང་བཞིན་བཅོམ་ལྡན་འདས། ། ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གཙོ། ། མ་ལུས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པའི་སྐུར་གྱུར་པ། ། དཔལ་ལྡན་ཁྲག་འཐུང་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཁྱོད་ཀྱི་འོད་ཟེར་གློག་ཙམ་མཐོང་བ་ལས། ། ངོ་མཚར་འཛིན་པའི་ཡིད་ ཀྱིས་བདག་བསྟོད་ན། ། མཁའ་དང་མཉམ་པའི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་ཀུན། ། མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐུགས་རྗེས་གཟུང་དུ་གསོལ། ། དམ་ཚིག་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། ། བརྩེ་བའི་ཐུགས་ཀྱིས་བུ་བཞིན་དགོངས་ནས་ཀྱང་། ། བར་ཆད་བདུད་དཔུང་ཞི་བར་མཛད་དུ་གསོལ། ། དུར་ ཁྲོད་ལ་སོགས་གནས་སུ་སྲོག་དོར་ནས། ། ཁྱོད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྟག་ཏུ་བརྩོན་པ་ལ། ། ཡེ་ཤེས་ཡར་ངོའི་ཟླ་ལྟར་འཕེལ་བ་དང་། ། དངོས་གྲུབ་ཚུལ་བཞིན་འགྲུབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། སངས་རྒྱས་ཕྲིན་ལས་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། ། མཁྱེན་པ་ཉི་འོད་ལྟ་བུར་རབ་རྒྱས་ཏེ། ། ཡོན་ཏན་གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དུ་གསོལ། ། མཐའ་ཁོབ་ཀླ་ཀློའི་གནས་སུ་འཁྱམས་པ་དང་། ། ལོག་རྟོག་བདུད་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །

Adorned by the twenty-four lands, you are the nature of the elements, the heroes, and the twenty-four heroines who are the nature of the channels. Together with your entire retinue, numbering in the tens of millions, you sport non-dually in the places, near-places, fields, near-fields, and so forth—the abodes of the ten stages. You sport in the enjoyment of great bliss, and from the pure sense bases arise the four wheels. The natural purity of the body is the celestial mansion; from the eight consciousnesses arise the eight charnel grounds. The Blessed One, whose nature is both the real and the unreal, the sovereign lord of yogis, the essence of all—homage to you, glorious Heruka, who have become the body in which all are gathered as one. When I praise you with a mind of wondrous devotion upon seeing even a mere flash of your light rays, may you, the Protector, hold all beings as vast as space with your compassion. Regarding the yogi who practices the conduct of the samaya and ascetic observances, look upon them with a loving heart as if they were your own child, and please pacify the hosts of obstructing māras. For those who cast away their lives in charnel grounds and other such places, constantly persevering in your yoga, please cause their wisdom to increase like the waxing moon and grant them the accomplishments in the proper manner. For the yogi who performs the enlightened activities of a Buddha, may your knowledge expand like the light of the sun, and please generate the great majesty of enlightened qualities. For those sentient beings wandering in the borderlands of barbarians and those bound by the māras of distorted conceptions—

ཁྱོད་ཀྱི་རྣམ་སྤྲུལ་མཐོང་ཐོས་དྲན་པས་ཀྱང་། ། མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་གདུལ་བྱར་གཟུང་དུ་གསོལ། ། དཔལ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའི་བསྟོད་པ་སློབ་དཔོན་མེ་ཏྲི་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། །

By merely seeing, hearing, or remembering your emanations, O Protector, I pray that you take me as one to be tamed. This concludes the praise to the glorious Cakrasaṃvara composed by the master Maitrīpa.