A Torma Cake Ritual, “The Essence of the Jewelled Stone”

༄། ། གཏོར་མའི་ཆོ་ག་རིན་ཆེན་ཨསྨ་གརྦྷ་བཞུགས་སོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོ་ལ་ཕྱག་ འཚལ་ལོ། ། ས་གསུམ་མ་ལུས་སྟོབས་རང་བཞིན། ། མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོ་རིག་མར་བཅས། ། བླ་མ་རྣམས་ལའང་ཕྱག་འཚལ་ནས། ། གཏོར་མའི་དེ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ། ། དེ་ལ་མཚན་ཕྱེད་དམ་ཇི་ལྟར་ཁོམ་པའི་དུས་སུ་རང་གི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས། གཏོར་མ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་ཉ་དང་ཤ་ ལ་སོགས་པ་དང་། ཟན་དང་ཆང་དང་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་ལྔ་དང་བདུད་རྩི་དང་བཅས་པ་མདུན་དུ་བཞག་སྟེ། དེ་ཡང་མ་དམིགས་པ་ལས་འོག་ཏུ་ཡ་སྔོ་སྐྱ་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞུའི་དབྱིབས་ཅན་མཐའ་གཉིས་ན་བ་དན་གྱིས་མཚན་པ་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་རཾ་དམར་པོ་ ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་གསུམ་པ་འབར་བས་མཚན་པའོ། ། དེའི་སྟེང་གི་གྲྭ་གསུམ་ལས་མདུན་ནས་གཡོན་སྐོར་དུ་དཀར་བ་དང་། དམར་བ་དང་། གནག་པའི་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་གསུམ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ཀེང་རུས་ཀྱི་མགོ་གསུམ་གྱི་སྒྱེད་(པོ་,པུ་)དང་། དེའི་སྟེང་དུ་ ཨ་དཀར་པོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། ཐོད་པའི་སྣོད་ཆེན་པོ་བསམས་ཏེ། དེའི་ཤར་དུ་བི་དཀར་པོ་དང་། བྱང་དུ་མུ་ལྗང་གུ་དང་། ནུབ་ཏུ་མ་དམར་པོ་དང་། ལྷོར་ར་སེར་པོ་དང་། དབུས་སུ་ཨ་དཀར་པོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་དྲི་ཆེན་དང་། དྲི་ཆུ་དང་། ཤ་ཆེན་པོ་དང་། རང་བྱུང་དང་། བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམས་སུ་གྱུར་ཏེ་རང་རང་གི་ཡི་གེས་མཚན་པའོ། ། ཤར་ལྷོ་དང་། ལྷོ་ནུབ་དང་། བདེན་བྲལ་དང་། རླུང་དང་དབང་ལྡན་དང་དབུས་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ།

The Precious Amṛtagarbha: A Torma Ritual Homage to the Blessed One, the Glorious Ocean of Ḍākinīs! Having prostrated to the gurus, who are the nature of the power of the three worlds without exception, and to the Ocean of Ḍākinīs together with their consorts, I shall now describe the reality of the torma. Regarding this, at midnight or at whatever time is convenient, one should maintain the divine pride of one’s own deity. In front of oneself, place a very large torma containing fish, meat, and so forth, along with grain, alcohol, the five sensory offerings, and amṛta. Then, from the state of non-apprehension, visualize that below, the syllable YA transforms into a light-blue wind maṇḍala in the shape of a bow, marked at its two ends with banners. Above that, the red syllable RAṂ transforms into a triangular fire maṇḍala marked by blazing flames. At the three corners of that [fire maṇḍala], starting from the front and proceeding counter-clockwise, the white, red, and black syllables OṂ ĀḤ HŪṂ transform into a tripod of three skulls. Above that, the white syllable A transforms into a great skull-cup vessel. Within it, in the east, the white syllable VI; in the north, the green syllable MU; in the west, the red syllable MA; in the south, the yellow syllable RA; and in the center, the white syllable A transform into feces, urine, "great meat," self-arisen [blood], and bodhicitta, each marked by its respective syllable. In the southeast, southwest, northwest, northeast, and the center, respectively:

གོ་ཀུ་ད་ཧ་ན་དཀར་པ་དང་སྔོ་བ་དང་དམར་བ་དང་ལྗང་བ་དང་། སྔོ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བ་ལང་དང་། ཁྱི་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་དང་མིའི་ཤ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་ཡི་གེས་མཚན་པའོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་དཀར་པོ་ཁ་འོག་ཏུ་བལྟས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་བདུད་རྩིའི་རང་བཞིན་གྱི་ཀེང་རུས་ཀྱི་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་འོག་ཏུ་བལྟས་པ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པ་བསམས་ཏེ། དེ་གཡོན་དུ་འཁོར་བས་རླུང་གཡོས་པས་མེ་ སྦར་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཞུ་ནས་སེར་པོ་སླ་བའི་དངོས་པོར་གྱུར་ཏེ་རླངས་པ་ནམ་མཁའ་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་གཡོན་སྐོར་དང་། གཡས་སྐོར་དུ་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལིའི་ཕྲེང་བར་གྱུར་ཏེ་དེ་རྣམས་འདྲེས་ཤིང་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ཁ་དོག་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་དུ་གྱུར་ཏེ་དེ་དག་ལས་ཁམས་ གསུམ་གྱི་ངོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ལྷའི་ཚོགས་སྤྲོས་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་བྱས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩི་འཁོར་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བཀུག་པ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་ཡི་གེ་གསུམ་ ལ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། དེ་དག་ཀྱང་རིམ་གྱིས་འོག་ཏུ་ལྷུང་བས་གཏོར་མ་ལ་ཐིམ་སྟེ། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ཡང་ཞུ་བས་ཁ་དོག་དཀར་པོ་བསིལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བལྟས་ཏེ། ཡི་གེ་གསུམ་ཇི་ཙམ་འདོད་པར་བཟླས་སོ། ། དེ་ནས་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་དང་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དཔྲལ་བར་ བསྐོར་བ་དང་། མིག་སྟེང་དུ་བལྟ་བ་དང་།

The white, blue, red, and green go, ku, da, ha, and na completely transform into the flesh of an ox, a dog, an elephant, a horse, and a human, each marked by its respective syllable. Above that, a white hūṃ facing downward completely transforms into a skull-topped staff (khaṭvāṅga) of the nature of nectar (amṛta), facing downward and marked by a hūṃ. Visualize that as it rotates to the left, the wind is stirred, igniting the fire. Everything melts and becomes a yellow, liquid substance. The steam rising into the sky forms garlands of āli and kāli vowels and consonants, rotating counter-clockwise and clockwise. These merge and completely transform into the three syllables possessing three colors. From these, the assembly of deities of the twelve wheels of the maṇḍala, which is the essence of the three realms, is emanated. Having caused all sentient beings to possess bliss, the wisdom nectar of all the tathāgatas is summoned in the form of the twelve wheels and, through entering into union, should be absorbed into the three syllables. These also gradually fall downward and dissolve into the torma offering. Visualize that the khaṭvāṅga also melts into a white, perfectly cool substance. Recite the three syllables as much as desired. Then, with the light rays of the seed syllable at the heart and the mudrā of the birth-place circling the forehead, and with the eyes gazing upward—

ཕཊ་ཀྱི་སྒྲ་དང་རྐང་པ་མནན་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ཆོས་འབྱུང་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་པདྨའི་ལག་པ་བསྐོར་ནས་སྙིང་གར་སེ་གོལ་བརྡབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ ཞབས་བསིལ་ལ་སོགས་པ་དང་། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་། པི་ཝང་མ་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིས་མཆོད་པར་བྱའོ། ། ལག་པ་གཡོན་པར་ཨཱ་ལི་ལས་ཟླ་བ་དང་། གཡས་པར་ཀཱ་ལི་ལས་ཉི་མ་དང་ཁ་སྦྱར་བའི་དབུས་སུ་ཧཱུཾ་ཁ་དོག་སྔོན་པོ་བསམས་ཏེ། ཨོཾ་ཨ་ནྱོ་ནྱཱ་ནུ་ག་ཏ་སརྦ་དྷརྨཱ་ ཧཱུཾ་ཨོཾ་པ་ར་སྤ་ར་ཨ་ནུ་པྲ་བིཥྚིཿསརྦ་དྷརྨཱ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་ཨ་ཏྱན་ཏཱ་ནུ་པྲ་བིཥྚཿསརྦ་དྷརྨཱ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་པས། ལག་པ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་བར་བསྒོམས་ཏེ་ཐལ་མོ་ཁ་ཕྱེ་ལ་ལག་པར་གཏོར་མ་བཞག་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་ངོ་བོར་ལྷག་པར་དམིགས་ཏེ། ལྷ་མོ་ཚད་མའོ་དམ་ ཚིག་ཚད་མ་དེ། ། དེས་གསུངས་དག་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་ཚད་མའོ། ། དེས་ནི་བདེན་བར་གྱུར་ཅིག་འདི་རུ་ནི། ། ལྷ་མོས་བདག་ལ་རྗེས་འཛིན་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག། ཅེས་བརྗོད་དེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ལྗགས་ཧཱུཾ་དཀར་པོ་ལས་རྡོ་རྗེ་བསམས་ལ་ཨོཾ་ཨ་རལླི་ཧོཿཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ། བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནི་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་དྲྀ་ཤྱ་ཧོཿ། ཞེས་བྱ་བས་ལན་ལྔར་བརྗོད་པས་དུར་ཁྲོད་ན་གནས་པ་མ་གཏོགས་པས་རྡོ་རྗེའི་སྦུ་གུས་དྲངས་ནས་གསོལ་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་ཡང་ཞལ་བསིལ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། སོ་རྩི་ཡང་ཕུལ་ཏེ་རྐང་པ་བཞི་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་པ་རྐང་པ་བརྒྱད་པ་དང་བཅས་པས་བསྟོད་པ་དང་། འདོད་ པའི་དོན་ལ་བསླང་བ་དང་། བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་པ་དང་།

With the sound of phaṭ and the practice of treading upon the feet, the maṇḍala, complete in all its aspects, is invited into the great dharmodaya in the space before one. Then, having rotated the lotus-hand, one should snap the fingers at the heart. Thereafter, one should present the offerings of the foot-bath and so forth, the five offerings beginning with flowers, and the twenty-four goddesses beginning with Vīṇā. In the left hand, visualize a moon from the āli vowels, and in the right, a sun from the kāli consonants; in the center of their union, visualize a blue hūṃ. Recite: oṃ anyonyānugataḥ sarvadharmāḥ hūṃ, oṃ parasparānupraviṣṭāḥ sarvadharmāḥ hūṃ, and oṃ atyantānupraviṣṭāḥ sarvadharmāḥ hūṃ. Visualizing the hands as five-pronged vajras, open the palms and place the torma within them. Focus intensely on the essence of the three as indivisible. Recite: "The goddess is valid; the commitment is valid; her speech is also supremely valid. By this, may it become true here; may the goddess take me under her care." Then, visualize the tongues of the deities as vajras arising from white hūṃs. Recite five times: oṃ aralli hoḥ jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ vajraḍākinī samayas tvaṃ dṛśya hoḥ. Imagine that, with the exception of those dwelling in the charnel grounds, they partake of the offering by drawing it in through vajra-tubes. Then, present all the offerings such as the face-cleansing water and the tooth-stick. Offer praise with the forty-eight and eight-line verses, make requests for the desired aims, and recite verses of auspiciousness.

ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དུར་ཁྲོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྕེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་ཨོཾ་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི་སརྦ་ཡཀྵ་རཱཀྵ་ས། བྷཱུ་ཏ་པྲེ་ཏ་པི་ཤཱ་ཙ་ཨུནྨཱ་ད། ཨ་པ་སྨཱ་ར་ཌཱ་ཀ་ཌཱ་ཀི་ནྱ་ད་ཡ་ཨི་མཾ་བ་ལིཾ་གྲྀཧྞནྟུ་སརྦ་སིདྡྷི་མྨེ་པྲ་ཡཙྪནྟུ་ཡ་ ཐཻ་བཾ་ཡ་ཐཻཥྚཾ། བྷུཉྫ་ཐ། ཛི་གྷ་ཐ། པི་ཝ་ཐ་མཱ་ཏི་ཀྲ་མ་ཐ་མ་མ་སརྦ་ཀརྟ་ཡ། སཏྶུ་ཁ་བི་བྲིདྡྷ་ཡེ་མ་མ་ས་ཧཱ་ཡི་ཀ་བྷ་ཝནྟུ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བྱ་བ་ལན་གསུམ་བརྗོད་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཐུངས་པར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ སྔར་བཞིན་བྱས་ལ། སྲིད་དང་ཞི་བ་མཉམ་པས་ཞེན་པ་བཅོམ་ཞིང་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་བཅོམ། ། དངོས་དང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཐམས་ཅད་མཁའ་བཞིན་རྣམ་པར་གཟིགས་པ་རྣམས། ། བླ་མ་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེའི་ཆུ་སྤྲོ་ཐུགས་ནི་ཆུ་ཡི་མགོན་པོ་རྣམས། ། མཛོད་ཅིག་མཛོད་ཅིག་ལྷ་མོས་བདག་ ལ་རྗེས་སུ་ཐུགས་ནི་བརྩེ་བར་མཛོད། ། ཅེས་བརྗོད་ལ་མིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་ལ་པདྨའི་ལག་པས་བསྐོར། ལྟེ་བར་འཁྱུད་པས་སེ་གོལ་གཏོགས་ཏེ། ཨོཾ་བཛྲ་མཎྜ་ལ་མུཿཞེས་བརྗོད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བདག་ཉིད་མཛོད་སྤུ་ནས་གཞུག་པར་བྱ་སྟེ། རོལ་མོ་དང་མར་མེའི་སྣང་བ་དང་བཅས་པས་བསྐྱལ་ པར་བྱའོ། ། གཏོར་མའི་ཆོ་ག་བྱ་བ་ལས། ། བྱུང་བའི་དགེ་བས་འགྲོ་བ་ཀུན། ། ལུས་སེམས་བདེ་བས་གནས་གྱུར་ཅིག། སྟོབས་བཅུ་དང་ཡང་ལྡན་པར་ཤོག། དཔལ་མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཏོར་མའི་ཆོ་ག་རིན་པོ་ཆེ་ཨསྨ་གརྦྷ་མཁས་པ་ཛ་ཡ་སེ་ནའི་གསུང་དཔལ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་ རྗེས་བསྒྱུར་བ་རྫོགས་སོ། །

One should recite the hundred-syllable mantra. Then, having blessed the tongues of the charnel ground dwellers, recite three times: Oṃ kha kha khāhi khāhi sarva yakṣa rākṣasa bhūta preta piśāca unmāda apasmāra ḍāka ḍākinīyāya imaṃ baliṃ gṛhṇantu sarva siddhiṃ me prayacchantu yathāivaṃ yatheṣṭaṃ bhuñjatha jighratha pivatha mātikramatha mama sarvakāryāṇi satsukha vivṛddhaye mama sahāyikā bhavantu hūṃ hūṃ phaṭ svāhā. By reciting this, one should visualize that they all drink [the offering]. Then, perform all the offerings and so forth for them as before. Recite: "Those who, through the equality of existence and peace, have conquered attachment and destroyed conceptualization; who perceive all things, both existent and non-existent, as being like space; who are the lords of water, their minds being the outpouring of the water of the supreme guru’s compassion—O Goddesses, act! Act! Grant me your loving compassion." Having said this, display the eye mudrā and circle with the lotus hand. Embracing at the navel, snap the fingers and say Oṃ vajramaṇḍala muḥ, whereby the maṇḍala is to be dissolved into the ūrṇā-hair between the eyebrows. Then, accompanied by music and the light of lamps, they should be escorted away. By the virtue arising from performing this torma ritual, may all beings abide in the bliss of body and mind, and may they be endowed with the ten powers. This concludes the Precious Torma Ritual of the Glorious Ḍākarṇava Tantra, translated by the glorious Jñānavajra from the words of the scholar Jayasena, known as Asmagarbha.