Toh 1513 · classical Tibetan · Tengyur edition

A Ritual of the Glorious Cakrasaṃvara, “The Captivating Garland”

Translated from the Tibetan by buddhist-nlp/mitra-qwen35-translate · machine-assisted

Edition 1.0 · 2026 · not a critical edition machine draft

Catalogue: Toh 1513
Genre: Ritual
Period: classical Tibetan
Edition: Tengyur vol. 022_རྒྱུད་འགྲེལ།_ཞ.txt
Extent: 64 passages · 70,774 Tibetan characters · 17,005 English words
Translation: buddhist-nlp/mitra-qwen35-translate (English, machine-assisted)
Status: Edition 1.0 · 2026 · machine draft
Rights: Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction)

This ritual manual provides a comprehensive technical guide for the practice of the Cakrasaṃvara maṇḍala, specifically intended for yogins who have already received empowerment. The text functions as a prescriptive liturgy, detailing the precise sequence of physical and mental actions required to instantiate the deity's environment. It moves from the generation of ritual implements and the purification of the physical ground—including the use of charnel ground ash and nectars—to the complex choreography of mudrās, mantras, and the drawing of the maṇḍala. The work commits the practitioner to a rigorous path of tantric transformation, integrating the generation stage (visualizing deities and ornaments) with the completion stage (meditation on the four cakras and the Great Seal). By synthesizing sensory offerings, ritualized dance, and the bestowal of empowerments, the text aims to transition the practitioner from ordinary perception to a state of non-dual equality and supreme bliss, ultimately facilitating the attainment of complete awakening.

Provenance

About this text

A ritual manual for the secret maṇḍala of Cakrasaṃvara, the dpal bde mchog 'khor lo'i cho ga yid 'ong phreng ba is a work of the classical Tibetan period. It is attributed to the Indian author Vīravajra. The text is preserved in the Tengyur, volume ཞ, where it comprises twenty-two pages and is situated within the collection of the Śaṃvara and Related Tantras. The work enacts a prescriptive liturgy intended for yogins who have received the tantra and empowerment of the glorious Cakrasaṃvara. It provides technical instructions for the generation of the vajra and bell from seed syllables, the blessing of ritual ornaments, and the presentation of offerings. The manual details the use of mantras and the performance of inner offerings, such as the ritual bathing of the deity with divine water. A scholar or serious reader consults this text today to examine the precise choreography of tantric practice, specifically the integration of visualization, mudrā, and mantra used to instantiate the deity's environment and facilitate the practitioner's engagement with the maṇḍala.

Sanskrit title: not recorded
Indian author: Vīravajra
Tibetan translators: not recorded
Canonical collection: Śaṃvara and Related Tantras
Genre: Ritual
Source edition: Tengyur, vol. ཞ
Period: classical Tibetan

Read further

Catalogue

84000 catalogue entry

Bibliography

BDRC library search

Libraries

WorldCat

Reference

Cite thisAnuvāda, “A Ritual of the Glorious Cakrasaṃvara, “The Captivating Garland”” (Toh 1513), machine draft, 2026.https://naxiai.com/tibetan/works/toh1513

Summary & commentary

Significance

The work is significant as a primary source for the ritual praxis of the Anuttarayoga Tantra tradition, illustrating the intersection of physical ritualism and internal meditative alchemy. For the modern reader, it reveals the specific technical requirements of the Cakrasaṃvara cult, including the role of the ḍākinīs and the use of transgressive substances to overcome attachment.

Structure

Passages	Section	Description
1-11	Preliminary Rituals and Ground Preparation	Instructions on generating ritual implements, making offerings to ḍākinīs, and the physical preparation and purification of the site for the maṇḍala.
12-22	Ritual Performance and Consecration	Details on the performance of vajra steps, mudrās, the burning of medicinal substances, and the technical layout of colors for the maṇḍala.
27-43	Offerings and Initiation	Lists of sensory offerings, prostrations, and the specific procedures for preparing and initiating a candidate for empowerment.
48-58	Empowerment and Transmission	The process of conferring the five empowerments, the use of ritual objects like the rosary, and the transmission of the commitment to bodhicitta.
59-63	Advanced Meditative Practice	Instructions on the internal channels, the dance of the Vajra Laughter, and the transition from the generation stage to the completion stage and the Great Seal.

Themes

Ritual Generation and Visualization (2, 5, 6, 61)
Purification and Sacred Space (8, 10, 11)
Tantric Empowerment (Abhiṣeka) (38, 43, 54, 55, 56)
Union of Bliss and Emptiness (53, 54, 62, 63)
Samaya and Ethical Commitment (57, 58, 60)

Summary, significance and provenance note generated by gemma4:31b from the translation and the catalogue record.

AnuvādaA Ritual of the Glorious Cakrasaṃvara, “The Captivating Garland”·

༄། ། དཔལ་བདེ་མཆོག་འཁོར་ལོའི་ཆོ་ག་ཡིད་འོང་ཕྲེང་བ་བཞུགས། ༄༅༅། ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལ། ། ཀུན་ ནས་དང་བས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ། བདེ་མཆོག་འཁོར་ལོ་གསང་བ་ཡི། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བཤད་པར་བྱ། ། དཔལ་ལྡན་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་གི་རྒྱུད་དང་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་དོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བསྡུ་བར་བྱའོ། ། སྡོམ་ནི། བསྙེན་པ་དང་ནི་ དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས། ། བསྙེན་པ་ཡང་ནི་རྣམ་གསུམ་སྟེ། ། གྲངས་དང་དུས་དང་མཚན་མའོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་ནི་རྣམ་གཉིས་ཏེ། ། ལྷག་པར་གནས་དང་མཆོད་པའོ། ། གྲངས་བསྙེན་སོ་སོ་རྣམ་གསུམ་སྟེ། ། སྔོན་འགྲོ་དངོས་དང་ལྡན་པའོ། ། ལྷག་གནས་ལ་ཡང་ རྣམ་གཉིས་ཏེ། ། རང་དོན་དང་ནི་གཞན་དོན་དང་། ། མཆོད་པ་ལ་ཡང་རྣམ་གཉིས་ཏེ། ། བདག་སྒྲུབ་དང་ནི་གཞན་སྒྲུབ་པོ། ། སྔོན་འགྲོ་དངོས་དང་རྗེས་དང་ནི། ། ཡན་ལག་ལ་སོགས་ཐུན་མོང་ངོ་། ། རེ་ཞིག་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་གང་ཟག་གནས་དབེན་པའི་ས་ཕྱོགས་ སུ་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་སྟེ། མཆོད་པའི་རྫས་རྣམས་བསགས་ནས་བདུད་རྩི་ལྔས་བྱུགས་པའི་མཎྜལ་བྱས་ལ་དྲིའི་ཐིག་ལེ་དང་མེ་ཏོག་བཀྲམ་ནས་སྟོད་གཡོགས་དང་སྨད་གཡོགས་དང་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དང་། གསང་བའི་ཅོད་པན་དང་། རུས་པའི་རྒྱན་རྣམས་མདུན་དུ་ བཞག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་ཆུས་བསངས་ལ་ཡི་གེ་ཧཱུྃ་ལས་མཆོད་ཡོན་དང་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ལྷ་མོ་རེ་རེ་བསྐྱེད། ཡིག་འབྲུ་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ནང་ཕན་ཚུན་མཆོད་ལ་གཞག་པར་བྱའོ། །

The Delightful Garland: A Ritual Manual for the Glorious Cakrasaṃvara Homage with total devotion to the glorious Vajraḍākinī. I shall now explain the ritual of the secret maṇḍala of Cakrasaṃvara. This manual of the maṇḍala ritual is composed for the sake of yogins who have received the empowerment and the tantra of the glorious Cakrasaṃvara. The summary is as follows: There are two parts: the approach and the maṇḍala. The approach is of three types: by number, by time, and by signs. The maṇḍala is also of two types: the preparatory consecration and the offering. The approach by number is of three types: the preliminaries, the main practice, and the conclusion. The preparatory consecration is also of two types: for one’s own benefit and for the benefit of others. The offering is also of two types: the self-accomplishment and the accomplishment for others. The preliminaries, the main practice, the conclusion, and the branches are common to all. First, the individual who wishes to practice should sit on a comfortable seat in a secluded place. Having gathered the offering substances, they should prepare a maṇḍala smeared with the five nectars, scatter drops of perfume and flowers, and place before them the upper and lower garments, the vajra and bell, the secret crown, and the bone ornaments. Having purified them with the water of Vajra Hūṃkāra, they should generate the drinking water and the five types of offerings as individual goddesses from the syllable HŪṂ. Having blessed them with the three syllables, they should be arranged and mutually offered to increase their brilliance.

definitionརྡོ་རྗེ “vajra” — This term generally indicates indestructibility and stability. In the sūtras, vajra most often refers to the hardest possible physical substance, said to have divine origins. In some scriptures, it is also the name of th

definitionའཁོར་ལོ “cakra” — Literally “wheel,” cakra is an energy center in the subtle body where subtle channels converge. In tantric Buddhism there are either four or five main cakras. The Hevajra Tantra teaches four cakras, namely the cakras of

homonymདཀྱིལ་འཁོར is rendered “maṇḍala” here; the glossary also records inner circle, maṇḍalaka, disk for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionདཀྱིལ་འཁོར “maṇḍala” — A small ritual space, usually on the ground which is smeared with cow-dung and other substances, where offerings are made. Although the term sometimes lacks the - ka ( kan ) suffix, it is not to be confused with the pant

terminologyདབང → “empowerment”. In compounds དབང་ཆེན is 'great power' (a deity epithet), not 'great empowerment'.

terminologyམཚན → “name”. མཚན་བརྗོད is recitation of names; in མཚན་ཉིད it is a 'definition' (lakṣaṇa) — same spelling, different word.

homonymམཚན is rendered “name” here; the glossary also records major signs, buddha marks, auspicious marks for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionམཚན “name” — The thirty-two primary physical characteristics of a “great being,” mahāpuruṣa , which every buddha and cakravartin possesses. They are considered “major” in terms of being primary to the eighty minor marks or signs of a

definitionབདག “self” — A substantial, self-subsistent entity within beings or things, or the intrinsic reality of things, or the intrinsic identity of things, that is permanent and nonrelative. The Buddha’s teaching, in contrast to that of oth

definitionབདུད་རྩི “amṛta” — The ambrosia (also translated here as “ immortality ”) that prevents death or spiritual death (hence the Tibetan term means “crushes spiritual death”). The Sanskrit term literally means immortality . It is often used met

definitionཐིག་ལེ “drop” — A drop (as of liquids); a “drop” of concentrated energy in the channels of the subtle body; the shape of a drop with a small protuberance above visualized above mantric syllables as part of the anunāsika (the nasal mark)

periodམེ → “fire”. In ritual and cosmological prose མེ is the element 'fire'; Agni is the deity only where he is named or invoked. Do not capitalise the element.

homonymམེ is rendered “fire” here; the glossary also records Āgneya, Analā, Acalā for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionམེ “fire” — Classified as a “ lord of beings ” ( prajāpati ).

termརྡོ་རྗེ → vajra

termཕྱག་འཚལ → homage

termའཁོར་ལོ → cakra

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

termརྒྱུད → tantra

termདབང → empowerment

ཧཱུཾ་དང་ཨ་ལས་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་བསྐྱེད་ལ་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་བཅུག་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་གནས་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔས་མཆོད་པར་བྱའོ། ། ཅོད་པན་ལ་སོགས་རྒྱན་རྣམས་རིགས་ལྔའི་ས་བོན་གྱིས་ལྷར་བསྐྱེད་པ་དང་། ཧཱུཾ་གིས་རྡོ་རྗེས་མཚན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་བསྐྱེད་ལ། ཅོད་ པན་ཡང་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་གནས་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་ཅོད་པན་ལས་གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བདུད་རྩི་ལྔའི་རི་ལུ་ཁར་བཅུག་ལ་གཡས་བརྐྱང་བའི་གནས་པས་གནས་ཏེ། ཅོད་པན་དང་རྒྱན་བཏགས་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཕྱག་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་ དང་དྲིལ་བུ་བཟུང་ལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཡན་ལག་བཤད་ནས། དངོས་གཞི་ནི། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གིས། ། གནས་དང་ལྡང་བ་ཉིད་དང་ནི། ། འཇུག་དང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་དང་དབང་བསྐུར་དང་། ། ཏིང་འཛིན་ མཆོད་དང་ཉེ་བར་བསྡུ། ། ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ལས་ཚད་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། སྲུང་བའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཚོགས་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྤོས་སྣོད་ལག་ཏུ་བླངས་ཏེ། དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ནས་སྤྱན་དྲང་བར་བྱ་སྟེ། ཧཱུཾ་གཉིས་མེད་ མཁའ་ལྟར་དག་པ་ཁྱབ་པའི་སྐུ། ། སྤྱན་འདྲེན་གཤེགས་སུ་གསོལ་བར་མི་དམིགས་ཀྱང་། ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ཐུགས་རྗེ་བདག་ཉིད་ལས། ། ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་གྱིས་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། དེ་ནས་བར་སྣང་དུ་བྱོན་པར་བསམས་ལ། མཆོད་ཡོན་དང་ཞབས་བསིལ་ དང་། མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་།

From HŪṂ and A, generate the vajra and bell. Insert the wisdom vajra and bell, bless the three places with the three syllables, and present the five types of offerings. Generate the ornaments, such as the crown, as deities through the seed syllables of the five families. With HŪṂ, generate the mudrā marked by a vajra at the crown of the head. Furthermore, bless the crown at the three places with the three syllables and generate brilliance from the crown. Then, place a pill of the five nectars in the mouth and remain in the posture with the right leg extended. Having donned the crown and ornaments, hold the vajra and bell with the mudrā of meditative union and meditate. Having thus explained the preliminary branches, the main practice is as follows: "Then the Lord of Yogis, the abiding and the arising, the entering and the complete perfection, the blessing and the empowerment, the meditative concentration, the offering, and the withdrawal." According to the meaning of this, one should perform the yoga of the immeasurables, the yoga of blessing, the yoga of protection, and the yoga of gathering the accumulations. Taking an incense burner in hand and ringing the bell, one should invite [the deities] with: "HŪṂ! Though your non-dual body, pure like space and all-pervading, is not perceived as something to be invited or to depart, from the Sambhogakāya, the very nature of compassion, please come in the manner of a wisdom illusion. Then, imagine that they have arrived in the space before you. [Offer] the drinking water, the water for the feet, and the five types of offerings."

terminologyཡེ་ཤེས → “wisdom”. Distinguish from ཤེས་རབ (prajñā, 'insight'): ཡེ་ཤེས is the buddhas' non-dual wisdom, ཤེས་རབ the discriminating faculty on the path.

homonymཡེ་ཤེས is rendered “wisdom” here; the glossary also records awareness, Wisdom, knowledge for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionཡེ་ཤེས “wisdom” — The term jñāna is formed by the root jñā , meaning “to know,” “to know of,” “to understand,” “to be aware of,” with the addition of the pratyaya lyuṭ , which can be interpreted as having different values (the instrument

terminologyརིགས → “family”. The tantric 'family' (buddha-family); not 'lineage' (which is རྒྱུད་པ or བརྒྱུད་པ).

definitionརིགས “family” — Generally a reference to a person’s spiritual disposition.

terminologyབོན → “Bon”. Do not translate as 'paganism' or 'shamanism'.

definitionབོན “Bon” — The word bon , while often understood as referring to the indigenous religion of Tibet, is here used to refer to local ritual practices in China that may have had some resemblance to those in Tibet. For more on this term

definitionཕྱག་རྒྱ “mudrā” — A seal, in both the literal and metaphoric sense. Mudrā is also the name given to an array of symbolic hand gestures, which range from the gesture of touching the earth displayed by the Buddha upon attaining awakening to

definitionདབང་ཕྱུག “Īśvara” — The Sanskrit īśvara literally means “powerful one.” In both Indian and Tibetan literature it is often an epithet applied to Śiva. However, here where the title is given to a “supremely great almighty brahmā , sovereign o

adherencePinned rendering paraphrased here: family; Bon; self

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termལས → action

termརྡོ་རྗེ → vajra

termཡེ་ཤེས → wisdom

termམཆོད་པ → offering

termརིགས → family

termབོན → Bon

ཆང་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་མཆོད་པས་མཆོད་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བལྟམས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་ཀུན་ཁྲུས་གསོལ་བ། ། ལྷ་ཡི་ཆུ་ནི་དག་པ་ཡིས། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་ཁྲུས་བགྱིའོ། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་པྲ་བ་ར་ས་ཏ་ཀཱ་ར་པྲ་ཏཱིཙྪ་སྭཱ་ ཧཱ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་བྱུང་བ། ། དགྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བའི་མཆོག། ཐར་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི། ། ལོངས་སྤྱོད་རྒྱལ་པོ་གཤེགས་སུ་གསོལ། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཧེ་རུ་ཀ་ཨརྒྷཾ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྤ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ལ་ སྤོས་ཕུལ་བས། ། བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་པོས་ལེགས་ཚིམ་ནས། ། ལུས་ཅན་བདེ་གཤེགས་ཆ་ལུགས་སུ། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཚིམ་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཧེ་རུ་ཀ་དྷཱུ་པ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། སྒེག་དང་བཅས་པའི་མེ་ཏོག་ཕྲེང་། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་སོགས་ རྣལ་འབྱོར་མ། ། དེ་ནི་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་བས་རྒྱན་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཧེ་རུ་ཀ་པུཥྤེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། ཆོས་ཀྱི་མར་མེ་ལེགས་སྦར་བས། ། པདྨ་གར་དབང་བདག་ཉིད་དེ། ། སེམས་ཅན་མ་རིག་ལྡོངས་པ་ལ། ། ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མས་སྣང་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཧེ་རུ་ཀ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྥ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་དང་། ། རྣམ་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ཡི། ། དྲི་མེད་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དྲི། ། ལུས་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་གྱུར་ཅིག། ཨོཾ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཧེ་རུ་ཀ་གནྡྷེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྤ་ཎ་ས་མ་ ཡེ་ཧཱུཾ།

One should perform the inner offering with beer and so forth: "Just as all the Tathāgatas were bathed immediately upon birth, so too do I bathe [you] with pure divine water." OṂ ŚRĪ HERUKA PRABHARA SATKĀRA PRATĪCCHA SVĀHĀ. "Arising from the enjoyment of bliss, the supreme bliss of those who are joyful, possessing the characteristics of liberation—O King of Enjoyment, please come forth!" OṂ ŚRĪ VAJRA HERUKA ARGHAṂ PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. "By offering incense to the Perfect Buddhas, may they be well-satisfied by excellent ascetic conduct, and may embodied beings be satisfied by wisdom in the manner of the Sugatas." OṂ ŚRĪ VAJRA HERUKA DHŪPA PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. "May the garland of flowers, together with grace, never be separated from all the Buddhas and the Yoginīs; may they be adorned with flower garlands." OṂ ŚRĪ VAJRA HERUKA PUṢPE PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. "By well-kindling the lamp of Dharma, may I, the very nature of Padmanarteśvara, illuminate the darkness of ignorance in sentient beings with the lamp of wisdom." OṂ ŚRĪ VAJRA HERUKA ĀLOKE PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. "May the stainless scent of the Victorious Ones—discipline, meditative concentration, insight, and the vision of the wisdom of liberation—cause embodied beings to attain awakening." OṂ ŚRĪ VAJRA HERUKA GANDHE PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ.

structureMantra left in Sanskrit (as transmitted in Tibetan script); only the surrounding frame is translated.

periodལྷ → “god”. Standard 84000 rendering is 'god'; 'deity' where the text contrasts classes of beings.

definitionལྷ “god” — In the most general sense the devas‍—the term is cognate with the English divine ‍—are a class of celestial beings who frequently appear in Buddhist texts, often at the head of the assemblies of nonhuman beings who atten

terminologyསངས་རྒྱས → “buddha”. The title, not a name. In Old Tibetan the spelling is usually སངས་རྒྱས already; the plural sense ('the buddhas') is carried by context, not by a suffix.

definitionསངས་རྒྱས “buddha” — The Indic term buddha means "The Awakened One" and is used in Buddhism as an epithet for the historical Buddha Siddhārtha Gautama as well as other spiritually enlightened beings in general. “ Buddha ” is the past partici

periodཆོས → “dharma”. In Abhidharma lists (སྐྱེ་མཆེད, ཁམས) ཆོས is 'phenomena', the objects of mind — not the Buddhist teaching. Same word, two referents; the list decides.

definitionཆོས “dharma” — The term “ dharma ” ( chos ) conveys ten different meanings, according to Vasubandhu’s Vyākhyāyukti . It may mean the Buddhist teachings, the awakened qualities which buddhas and bodhisattvas acquire, phenomena or thing

definitionཚུལ་ཁྲིམས “discipline” — In general, the first of the three trainings ( triśikṣā ), and in this text and others the first of five qualities of the Saṅgha that are also described in other texts as the five undefiled (or beyond-worldly) aggregates

definitionཤེས་རབ “insight” — In this text shes rab seems to mean primarily knowledge (defined as insight and understanding one has gained through studying and experience), specifically knowledge of the teachings of the Buddha in general, and of karm

definitionརྒྱལ་བ “Victorious One” — A particularly auspicious time that is marked by the moon passing through the constellation puṣya .

definitionབྱང་ཆུབ “awakening” — I.e., awakening to the reality of phenomena (inner and outer) as they actually are.

adherencePinned rendering paraphrased here: god; self; name; fire; empowerment

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termལྷ → god

termབདག → self

termལས → action

termམཚན → name

termརྒྱལ་པོ → king

termམེ → fire

ཆགས་པའི་འདམ་གྱིས་ཁྱོད་མ་གོས། ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཞལ་ཟས་ཀྱིས། ། པདྨ་རྒྱས་པའི་རོ་བཞིན་དུ། ། བུང་བ་ལྟ་བུར་ཚིམ་པར་མཛོད། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཧེ་རུ་ཀ་ནྱཻ་ཝཱི་དྱེ་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་ས་མུ་དྲ་སྤ་ར་ཎ་ས་མ་ཡེ་ཧཱུཾ། ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཡོན་ཆབ་མ་དཀར་མོ། ཞལ་བསིལ་མ་སྔོན་མོ། བདུག་པ་མ་དུད་ཀ། མེ་ཏོག་མ་དམར་མོ། ། བྱུག་པ་མ་ལྗང་གུ། ཞལ་ཟས་ཀྱི་རོ་ཐོགས་པ་མཐིང་ག་རྣམས་ཏེ། ཕྱིའི་མཆོད་པ་སྤྲུལ་པ་དང་། ནང་གི་མཆོད་པ་སྤྲུལ་པ་དང་། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་། གསང་བའི་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པས་ མཆོད་ལ་བསྟོད་པ་དང་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བཅས་པ་བྱ་སྟེ། དེ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་བསྟེན་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྣལ་འབྱོར་ བསྒོམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་དང་པོ་སྦྱོར་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་དང་། ལས་རྒྱལ་མཆོག་ལ་གོ་ཆ་བགོ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་བྱའོ། ། དེ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་ལ་མཆོད་ཡོན་དང་། ཞལ་བསིལ་ དང་། མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔས་མཆོད་ལ། མཐར་ཡང་སྤོས་སྣོད་ལག་ཏུ་ཐོགས་ལ་བསྟོད་པ་བྱ་སྟེ། ཨ་ཤིན་ཏུ་དགྱེས་པ་དེ་ཡི་མཆོག་བརྙེས་པ། ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན། ། བདེ་གཤེགས་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་མཉམ་པར་སྦྱོར། ། བདེ་བར་གྲོལ་བ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ ལོ། ། བདེ་བ་ཆུ་སྐྱེས་དབུས་གནས་པའི། ། ཆགས་པའི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ། ། བདེ་བ་ཆེན་པོས་གྲོལ་མཛད་པའི། ། བདེ་མཆོག་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་འདུད།

You are unstained by the mud of attachment. With the food of great bliss, Like the taste of a blooming lotus, Satisfy me like a bee. OṂ ŚRĪ VAJRA HERUKA GANDHE PŪJA MEGHA SAMUDRA SPHARAṆA SAMAYE HŪṂ. Thus it is said. Then, the white Water Offering goddess, the blue Face-Cleansing goddess, the smoke-colored Incense goddess, the red Flower goddess, the green Unction goddess, and the dark blue goddess holding the taste of food—these are the emanated outer offerings. With the emanated inner offerings, the five nectars, the secret offerings, and so forth, one should make offerings, offer praise, prostrate, confess misdeeds, rejoice, generate the mind of awakening, and take refuge. Then, one should rely upon the yoga of emptiness. Having thus meditated on the preliminary yoga, for the main practice, first the preliminary union, then the supreme king of the maṇḍala, and the supreme king of activities, one dons the armor, invites the wisdom being, and performs offerings and praise. Then, invite the deities who confer empowerment and offer the drinking water, the face-cleansing water, and the five types of offerings. Finally, holding an incense burner in hand, offer praise: O you who have attained the supreme state of extreme joy, You who possess the nature of non-dual bliss, You who are the Sugata, the peaceful nature, in union, To you, the one liberated in bliss, I prostrate. Abiding in the center of the lotus of bliss, Unstained by the mud of attachment, You who grant liberation through great bliss, To the body of Cakrasaṃvara, I bow in homage.

། ཅེས་བརྗོད་ལ། གཞན་ཡང་པི་ཝང་མ་དང་། གླིང་བུ་མ་དང་། རྔ་རིང་མ་དང་། རྫ་རྔ་མ་དང་། སྔོ་བ་དང་། སེར་བ་དང་། དམར་བ་དང་། ལྗང་གུའོ། ། བཞད་མ་དང་། སྒེག་མ་དང་། གླུ་མ་དང་། གར་མ་དང་། དམར་བ་དང་། སྔོ་བ་དང་། སེར་བ་དང་། ལྗང་གུའོ། ། མེ་ཏོག་མ་དང་། བདུག་པ་མ་དང་། མར་མེ་མ་དང་། བྱུག་པ་མ་དང་། སེར་བ་དང་། དུད་ཀ་དང་། དམར་བ་དང་། དཀར་བའོ། ། གཟུགས་དང་། རོ་དང་། རེག་བྱ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མ་དང་། མེ་ལོང་དང་། ཞལ་ཟས་དང་། ན་བཟའ་ཐོགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གྲུ་གསུམ་བསྣམས་པ་ཟླ་བའི་མདོག་ དང་། དམར་བ་དང་། ལྗང་བ་དང་། དཀར་བའོ། ། ཀུན་ཀྱང་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པའོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྔགས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཨོཾ་བཛྲ་བཱི་ཎེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་བཾ་ཤེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་མྲྀ་དཾ་གེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་མུརྫེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་ཧཱ་སེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་ལཱ་སྱེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་གཱིརྟི་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་ནིརྟི་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་ངྷཱུ་པེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་གནྡྷེ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་རཱུ་པ་བཛྲི་ཎི་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་སྤཪྵེ་བཛྲི་ཎི་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་རཱ་ས་བཛྲི་ཎི་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ ཕཊ། ཨོཾ་བཛྲ་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་བཛྲི་ཎི་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བྱ་བས་གྲོགས་དང་བཅས་པས་མཆོད།

Having said that, furthermore, there are the goddesses of the lute, the flute, the long drum, and the clay drum; those who are blue, yellow, red, and green. There are the goddesses of laughter, charm, song, and dance; those who are red, blue, yellow, and green. There are the goddesses of flowers, incense, lamps, and unguents; those who are yellow, smoke-colored, red, and white. There are the goddesses of form, taste, touch, and the vajra of the dharmadhātu; those who hold a mirror, food, and raiment, and those who hold the triangular dharmadhātu, who are moon-colored, red, green, and white. All of them have one face and two arms. Their mantras are as follows: OṂ VAJRA VĪṆE HŪṂ HŪṂ PHAṬ OṂ VAJRA VAṂŚE HŪṂ HŪṂ PHAṬ OṂ VAJRA MṚDAṄGE HŪṂ HŪṂ PHAṬ OṂ VAJRA MURJE HŪṂ HŪṂ PHAṬ OṂ VAJRA HĀSE HŪṂ HŪṂ PHAṬ OṂ VAJRA LĀSYE HŪṂ HŪṂ PHAṬ OṂ VAJRA GĪRTI HŪṂ HŪṂ PHAṬ OṂ VAJRA NIRTI HŪṂ HŪṂ PHAṬ OṂ VAJRA PUṢPE HŪṂ HŪṂ PHAṬ OṂ VAJRA DHŪPE HŪṂ HŪṂ PHAṬ OṂ VAJRA ĀLOKE HŪṂ HŪṂ PHAṬ OṂ VAJRA GANDHE HŪṂ HŪṂ PHAṬ OṂ RŪPA VAJRĪṆĪ HŪṂ HŪṂ PHAṬ OṂ SPARŚA VAJRĪṆĪ HŪṂ HŪṂ PHAṬ OṂ VAJRA RĀSA VAJRĪṆĪ HŪṂ HŪṂ PHAṬ OṂ VAJRA DHARMADHĀTU VAJRĪṆĪ HŪṂ HŪṂ PHAṬ With these, one should make offerings together with the retinue.

definitionགཟུགས “form” — The first of the five aggregates ; but also, in this sūtra, “inner form ” within consciousness (see 1.38 ).

definitionཆོས་ཀྱི་དབྱིངས “dharmadhātu” — Interpreted variously‍—given the many connotations of both dharma and dhātu‍ ‍—as the realm, element, or nature of phenomena, reality, or truth. Generally taken to denote the entirety of phenomena and particularly their

periodདབྱིངས → “expanse”. In Dzogchen ཆོས་དབྱིངས is 'the expanse of reality'; earlier texts use it more plainly as 'realm/space'.

terminologyསྔགས → “mantra”. སྔགས་པ is a mantra-practitioner, not 'the mantric one'.

definitionསྔགས “mantra” — A formula of words or syllables that are recited aloud or mentally in order to bring about a magical or soteriological effect or result. The term has been interpretively etymologized to mean “that which protects ( trā )

adherencePinned rendering paraphrased here: fire

termམེ → fire

termགཟུགས → form

termཆོས་ཀྱི་དབྱིངས → dharmadhātu

termརྡོ་རྗེ → vajra

termཆོས → dharma

termདབྱིངས → expanse

ཐོག་མར་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་ཐུན་མོང་དུ་གཏོར་མ་བྱིན་ལ་དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་སྟེ། སྙིང་གར་ཡི་གེ་ཨ་ལས་ ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་ཡི་གེ་ཧཱུྃ་བཞག་ལ་ཡབ་ཡུམ་གྱི་སྙིང་པོ་དང་ཉེ་བའི་སྙིང་པོ་སྟེ་བཞི་དང་། དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོའི་རྩ་བའི་སྔགས་དང་། གོ་ཆའི་སྔགས་དང་། རྐང་པ་བརྒྱད་པའི་སྔགས་ཏེ་ཡི་གེའི་ཕྲེང་བ་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་ བསྐོར་ལ་བསྡུ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ཐོ་རངས་ཀྱི་ཐུན་བསྒོམས་ནས་ཐུན་གསུམ་པ་ལ་ནི་སྙིང་གའི་གནས་ནས་ཧཱུཾ་གི་སྒྲས་བསྐུལ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། བཟླས་པ་ཅི་ནུས་བྱས་ལ་བཟླས་པའི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མར་སྔར་བཤད་པའི་མཆོད་པ་དབུལ་ བར་བྱའོ། ། ཐུན་ཐ་མར་ཡང་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཤེགས་སུ་གསོལ་བའམ་ལུས་ལ་གཞུག་པ་ཅི་རིགས་པར་བྱའོ། ། ལངས་པའི་ཚེ་རྗེས་ལ་ཚ་ཚ་གདབ་པའམ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། ཆོས་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉིན་མོའི་ཆའི་ སྤྱོད་པ་དང་། མཚན་མོའི་ཆའི་སྤྱོད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་འོད་གསལ་བར་ཐིམ་པས་གནས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་བསྙེན་པ་བྱེད་པར་འདོད་པས་དུ་བ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་མཐོང་བའམ་ཆུ་སྲིན་གྱི་ཟླ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ལོའམ་ལོ་ཕྱེད་ དམ་ཟླ་བ་བཞིར་དུས་ཀྱི་བསྙེན་པ་བྱའོ། ། ཡང་ན་གྲངས་ཀྱི་བསྙེན་པ་བྱེད་པར་འདོད་པས་ངེས་པར་བརྗོད་པ་ལས་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་བ་ནི། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་འབུམ་དུ་བཟླས། འཁོར་ལོའི་གསང་སྔགས་འབུམ་བཟླས་ཤིང་། ། གཞན་དག་ཁྲི་རུ་བཟླས་ནས་ནི། །

First, offer a common torma to both the mundane and supramundane ḍākinīs, and then dissolve the maṇḍala into the center. At the heart, from the syllable A, place the syllable HŪṂ in the center of a moon maṇḍala. Surround it with seven successive rows of syllables: the four heart and near-heart mantras of the Father and Mother, the root mantras of the heroes and heroines, the armor mantras, and the eight-line mantra. Dissolve [the maṇḍala] in this manner. Having meditated during the dawn session, for the third session, one should emanate and meditate upon the maṇḍala, exhorted by the sound of HŪṂ from the location of the heart. Perform as many recitations as possible, and at the beginning and end of the recitation, present the offerings as previously explained. In the final session, either request the wisdom being to depart or dissolve it into the body as appropriate. When rising, perform the subsequent activities: casting tsa-tsas, the continuous conduct, the conduct of Dharma practice, and daytime activities such as circumambulation. At night, one should abide in the illusion-like and the luminosity of emptiness. Thus, one who wishes to perform the approach retreat should do so for a period of time—either until signs such as smoke and mirages are seen, or for one year, half a year, or four months, starting from the month of Kṛttikā (the month of the crocodile). Alternatively, for one who wishes to perform the approach retreat by number, the Abhidhāna states that the preliminary approach should be performed by reciting one hundred thousand times according to the ritual: "Recite the mantra of the wheel one hundred thousand times, and the others ten thousand times."

definitionམཁའ་འགྲོ་མ “ḍākinī” — A class of powerful nonhuman female beings who play a variety of roles in Indic literature in general and Buddhist literature specifically. Essentially synonymous with yoginīs, ḍākinīs are liminal and often dangerous bei

terminologyགཏོར་མ → “offering cake”. 'Torma' is defensible for specialists; in a general text 'offering cake' says what it is.

homonymགཏོར་མ is rendered “offering cake” here; the glossary also records Bali, oblation, bali offering for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionགཏོར་མ “offering cake” — Bali wrested control of the world from the devas , establishing a period of peace and prosperity with no caste distinction. Indra requested Viṣṇu to use his wiles so that the devas could gain the world back from him. He

definitionསྙིང་པོ “heart mantra” — A term for the most important and often (but not always) the most simplified spell associated with a particular buddha, bodhisattva, or other being.

definitionརྩ “channel” — The channels are subtle psycho-physical routes which run vertically in the body. There are typically 72,000 channels said to reside in the body. Of these, however, the most important are the three main channels: the cent

definitionའོད་གསལ “Ābhāsvara” — Lit. “ Clear Light .” The sixth of the seventeen heavens of the form realm ; also the name of the gods living there. In the form realm , which is structured according to the four concentrations and pure abodes‍, or Śuddh

terminologyསྲིན → “rākṣasa”. Often paired with འདྲེ; 'rākṣasa' in learned texts, 'demon' in narrative.

definitionསྲིན “rākṣasa” — A class of nonhuman beings that are often, but certainly not always, considered demonic in the Buddhist tradition. They are often depicted as flesh-eating monsters who haunt frightening places and are ugly and evil-natur

periodཟླ་བ → “moon; month”. In calendrical and cosmological passages ཟླ་བ is 'month' (twelve months to a year) or 'moon', not the god Candra. Candra is the rendering only where the text addresses or names the deity — a sūtra listing the moon as a time unit is not naming a god.

homonymཟླ་བ is rendered “moon; month” here; the glossary also records Candrā, Candramas, Moon for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionཟླ་བ “moon; month” — The deity of the moon, as well as the moon itself. In the Kāraṇḍavyūha , when Avalokiteśvara emanates Candra , it is the deity that is meant.

adherencePinned rendering paraphrased here: offering cake; family; name; rākṣasa

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termལས → action

termམཁའ་འགྲོ་མ → ḍākinī

termགཏོར་མ → offering cake

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

termསྙིང་པོ → heart mantra

termརྩ → channel

བཀའ་ ཡི་འཁོར་ལོ་བྲི་བར་བྱ། ། ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ལྷ་མཉེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་གསུམ་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་སྤྱད་པར་བྱའོ། ། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་བའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་འདོད་པས་ཡིད་དང་མཐུན་པའི་གནས་ནི་རྩ་རྒྱུད་ལས། རི་དང་ནགས་ཚལ་སྨན་ལྗོངས་དང་། ། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་འགྲམ་དང་ནི། ། སྔོན་གྲུབ་པ་ཡི་དུར་ཁྲོད་དུ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་བྲི་བར་བྱ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། དེ་ནས་སློབ་མས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མང་པོའི་སྡིག་པ་ནི། ། བསགས་པ་རྣམ་པར་འཇིག་ པའི་ཕྱིར། ། སྡོམ་པ་སོ་སོར་གཟུང་བར་བགྱི། ། དཔའ་བོ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་མཛོད། ། ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ས་བརྟག་པ་དང་། ས་བསླང་བ་དང་། ས་(སྦྱད་,སྦྱང་)བ་དང་། ས་གཟུང་བ་དང་། ས་སྤེལ་བ་དང་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། བརྟག་པ་ནི་བྱང་དང་ཤར་དུ་གཞོལ་བ། དབུས་མཐོ་བ་ཞི་ བ་དང་རྒྱས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་དཀར་བ་དང་སེར་བ་དང་། ས་རྒོད་ལ་སོགས་སྤངས་པར་བརྩིག་པའམ་བྲི་བའི་དོན་དུ་མི་ལ་བསླང་བའམ། མི་སྣང་བ་སའི་ལྷ་མོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བསླང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་དེར་མཎྜལ་བྱས་ལ་སའི་ལྷ་མོ་སྤྱན་དྲངས་ལ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་ནས་ མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔས་བསྟབས་ཏེ་གཏོར་མ་དང་བཅས་པ་ཕུལ་ནས་ཆུའི་ས་བརྟག་པར་བྱའོ། ། ས་བསླང་བའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་པུས་མོའམ་ལྟེ་བའམ་ལྐོག་མའམ་བརྐོས་ལ་བདུད་རྩི་རྣམ་པ་ལྔ་སྤོས་ཆུ་དང་བཅས་པས་དགང་བར་བྱས་ནས་དྲག་པོ་དང་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་ཅི་རིགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་ངེས་པར་བརྗོད་པ་ལས། །

"...the wheel of the word should be drawn," so it is said. In order to please the deity, one should first perform any of the three types of preliminary service (pūrvasevā). This is the ritual for the preliminary service. Then, for one who wishes to draw the maṇḍala, a suitable location is described in the Root Tantra: "On a mountain, in a forest, a medicinal valley, on the shore of a great ocean, or in a charnel ground where siddhas have previously dwelt, one should draw the great maṇḍala." Next, the disciple should make this request: "In order to utterly destroy the sins accumulated over many births, I shall take up the individual vows. O Hero, Lord of the Cakrasaṃvara, grant them to me!" Then, there are five stages: examining the site, requesting the site, purifying the site, seizing the site, and increasing the merit of the site. Regarding the examination: the ground should slope toward the north or east and be elevated in the center. Depending on whether the rite is for pacifying or enriching, the ground should be white or yellow, respectively, and free from wild earth and the like. To request the site from humans or, if invisible, from the Earth Goddess (Pṛthivīdevī) and others, one should prepare a maṇḍala in that direction, invite the Earth Goddess, display the samaya-mudrā, present the five types of offerings along with a torma, and then examine the ground for water. This is the ritual for requesting the site. Then, having dug to the depth of the knee, the navel, or the throat, one should fill it with the five nectars (amṛta) and scented water. Thereafter, one should perform the fierce or peaceful fire offering (homa) as appropriate. As it is said in the Abhidhānottara:

definitionསྐྱེ་བ “birth” — The eleventh of the twelve links of dependent origination . See “ dependent origination .”

homonymདམ་ཚིག is rendered “samaya” here; the glossary also records sacred vow, commitment, samaya vows for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionདམ་ཚིག “samaya” — Literally, in Sanskrit, “coming together.” Samaya refers to precepts given by the teacher, the corresponding commitment by the pupil, and the bond that results, which can also be the bond between the practitioner and the

definitionསྦྱིན་སྲེག “homa” — The casting of a prescribed offering into a ritual fire. The practice of homa is first attested in pre-Buddhist Vedic literature, and serves as a core, pervasive ritual paradigm in exoteric and esoteric rites in both Bud

adherencePinned rendering paraphrased here: action; offering cake; family

termའཁོར་ལོ → cakra

termལྷ → god

termལས → action

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

termརྩ → channel

termརྒྱུད → tantra

ས་ནི་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ནས་ཀྱང་། ། བརྡུང་ཞིང་ལེགས་པར་བརྡུངས་ནས་ཀྱང་། ། མཉམ་ཞིང་ཟུག་རྔུ་མེད་པར་ཡང་། ། དེར་ནི་ཆུ་དང་ལྕི་བ་ཡིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ས་ནི་ཉེ་བར་བྱུག། དུར་ཁྲོད་ཐལ་བ་ལྡན་པ་དང་། ། མི་འཆི་བཅུ་ཕྱེད་བཅས་པ་ཡིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ས་ནི་ཉེར་བྱུགས་ཏེ། ། དེར་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བརྩམ་པར་བྱ། ། ཞེས་འབྱུང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བླ་རེ་ལ་སོགས་པ་བྲེས་ལ་ཐ་མར་སྤོས་ཆུས་བསྔགས་པའི་སྔགས་བརྗོད་ལ་ལག་པ་ས་ལ་རེག་པས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བསམ་པར་ བྱའོ། ། ལྷག་པར་གནས་པའི་ཡན་ལག་གི་སའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱུག་བྱས་ལ་དགོངས་ཀའི་དུས་སུ་མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མཆོད་པ་ལྔ་ཡང་རེ་རེ་ཞིང་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་དབུལ་བའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་གི་གཏོར་མ་བདུན་ དང་། ཁྱད་པར་གྱི་མཆོད་པའི་རྫས་དང་། ཚོགས་འཁོར་གྱི་བཟའ་བ་དང་། མྱང་བ་དང་། བལྡག་པ་དང་། གཞིབ་པ་དང་། ཆང་ལ་སོགས་པ་དང་། ན་བཟའ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། བླ་རེ་བ་དན་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་ལ་མདུན་དུ་མཎྜལ་བྱས་ཏེ་དྲིའི་ཐིག་ལེ་བྱས་ལ་མེ་ཏོག་ བཀྲམ་ནས་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་བླངས་ལ་ཅོད་པན་གོན་ནས་རྒྱན་བཏགས་ལ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཅས་པའམ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒོམས་ནས། ཤེས་རབ་ཡན་ལག་ཕུར་བུ་དང་། ། གོས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་ལ་སོགས། ། ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ངེས་པར་བརྗོད་པ་ ལས་ཀྱང་། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་བདུད་རྩི་ནི། ། ས་ནི་བྱུག་པར་བྱས་ནས་ཀྱང་། །

"Having thoroughly purified the ground, and having pounded and well-compacted it, making it level and free of thorns, one should smear the ground of the maṇḍala there with water and cow dung. Having smeared the ground of the maṇḍala with charnel ground ash and the five nectars (amṛta), one should then construct the maṇḍala there." Thus it is said. Then, in order for the Buddhas of the ten directions to take hold [of the site], one should spread out canopies and so forth. Finally, reciting the mantra consecrated with scented water, one should touch the ground with the hand and visualize it as being of the nature of the vajra. This is the ritual of the ground for the preparatory consecration. Then, having smeared the maṇḍala, at the time of evening, preceded by offerings, one should present the five offerings sixty-two times each. Furthermore, in order to offer to the worldly deities together with the eight charnel grounds, there are seven common torma offerings. One should also arrange the substances for the special offerings, the food, drinks, and delicacies of the gaṇacakra, as well as alcohol and so forth, along with the sixty-two garments, canopies, banners, and other ornaments. Having prepared a maṇḍala in front and applied drops of perfume, one scatters flowers. Taking up the vajra and bell, and having donned the crown and put on the ornaments, one meditates on the action mudrā or the dharma mudrā, for it is said: "The wisdom limb, the ritual stake, the garments, the five mudrās, and so forth." Also, from the Abhidhāna: "Having smeared the ground with the nectar of the five wisdoms..."

བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མིང་ཐོབ། ། འབད་པ་ཡིས་ནི་གཏོར་མ་བྱ། ། སྣ་ཚོགས་ཕྱག་རྒྱ་ཡིད་འོང་ལྡན། ། རྒྱ་ཆེ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡིས། ། བསམ་གཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གསུང་ན། ། རྩེ་གཅིག་པ་ཡི་ སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་། ། ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་བསྲུང་བ་དང་། བདག་བསྲུང་བ་དང་། གནས་བསྲུང་བ་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། འབྱུང་བ་རིམ་བརྩེགས་བསྐྱེད་པ་ལྡང་བའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་གྱི་ནང་དུ་འཇུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྐྱེད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཆོ་ག་དང་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་འཇུག་པ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་དབང་བསྐུར་བའི་རྣལ་འབྱོར་དང་བསྒོམ་པ་དང་བཟླས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་དུ་བྱས་ ལ། དེ་ནས་མཎྜལ་བྱས་དྲིས་ཐིག་ལེ་བྱས་ལ་མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་བཀྲམ་ལ། ཁྲོ་བོ་འདོད་པའི་རྒྱལ་པོས་སའི་ལྷ་མོ་སྐུ་མདོག་སེར་མོ་ཕྱག་གཉིས་བདུད་རྩིས་གང་བའི་བུམ་པ་ཐོགས་པ་སྟ་ཟུར་མན་ཆད་འཐོན་པར་བསྐུལ་ལ། མཆོད་ཡོན་དང་ཞལ་བསིལ་ཕུལ་ལ་རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་ལས་ མཛུབ་མོ་གཉིས་བརྐྱང་པ་ས་ལ་རེག་པར་བྱ་སྟེ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་ལ་སྤོས་སྣོད་ལག་ཏུ་ཐོགས་ཏེ་འདི་སྐད་བརྗོད་དོ། ། སྐྱོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དང་ཁྱད་པར་ལས། ། ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ནི་དབང་དུ་གྱུར། ། བཅོམ་ལྡན་ ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ཡིས། ། ཇི་ལྟར་བདུད་ཀྱི་སྡེ་བཅོམ་ལྟར། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་བདུད་ཀྱི་སྡེ། །

One obtains the name of the perfection of patience. With diligence, one should perform the offering cake (torma). Possessing various beautiful mudrās, and through vast meditative equipoise, if one speaks of the perfection of concentration, it is also by means of a one-pointed mind. Thus it is said. Then, having performed the yoga of protecting the practice, protecting oneself, and protecting the site; the yoga of abiding in the cultivation of the equipment of merit and emptiness; the yoga of arising through the generation of the stacked elements; the yoga of entering into the union of the sun and moon; the yoga of the complete generation of the maṇḍala circle; the yoga of blessing the entry of the ritual and wisdom beings; the yoga of conferring empowerment; and up to the absorption of meditation and recitation; Then, having prepared the maṇḍala, applied the fragrant drops, and arranged the heaps of flowers, one should invoke the wrathful king Takkirāja to cause the earth goddess, yellow in color and holding a vase filled with nectar in her two hands, to emerge from the ground up to her hips. Having offered the drinking water and the water for the face, one should touch the ground with the two index fingers extended from the vajra-binding gesture. Displaying the samaya mudrā and holding an incense burner in the hand, one should recite: "O Goddess, you have mastery over the stages and the perfections, From the conduct and the special qualities of all the Buddhas, the Protectors. Just as the Blessed Lion of the Śākyas Vanquished the hosts of Māra, So shall I likewise vanquish the hosts of Māra."

definitionབསམ་གཏན “concentration” — Designates both the mental state of deep concentration and the meditative practices leading to it. These states are characterized by a gradual withdrawal of consciousness from external sense data. Two broad distinctions

definitionབསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས “equipment of merit” — The progressive increase of virtuous karma . One of the two factors that come together in creating momentum toward a practitioner’s spiritual awakening, the other being the accumulation of wisdom .

definitionཏིང་ངེ་འཛིན “absorption” — In general, the second of the three trainings ( triśikṣā ), and in this text and others the second of five qualities of the Saṅgha that are also described in other texts as the five undefiled (or beyond-worldly) aggregat

definitionབདུད “Māra” — Māra , literally “death” or “maker of death,” is the name of the deva who tried to prevent the Buddha from achieving awakening, the name given to the class of beings he leads, and also an impersonal term for the destruct

terminologyསྡེ → “class”. A division or group (སྡེ་ལྔ 'five classes'); in titles of canonical collections it is often left untranslated as part of a name.

adherencePinned rendering paraphrased here: fire; class

termགཏོར་མ → offering cake

termཕྱག་རྒྱ → mudrā

termབསམ་གཏན → concentration

termབདག → self

termབསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས → equipment of merit

termསྟོང་པ་ཉིད → emptiness

ཕམ་པར་བྱས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། ། ཞེས་བརྗོད་ལ་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་གཏོར་མ་ཕུལ་ཏེ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། ། དེ་ནས་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་པོ་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་ པས་མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པས་བསྟོད་པ་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཧཱུྃ་ལས་ཕུར་བུ་ཁྲོ་བོ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པར་བསྐྱེད་ལ་སྲུང་སྐུད་དམར་པོ་བཏགས་ཏེ། གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལཱ་ཡ་སརྦ་བིགྷྣཱཾ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གམ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞིའམ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བརྩམས་ལ་ གཞག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡོ་ག་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿཡོ་ག་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྙིང་པོའི་ཕྱག་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་སྙིང་གར་བསྡུ་བར་བྱའོ། ། རྐང་པ་གཉིས་སུ་ཧཱུྃ་ལས་རྡོ་རྗེ་རེ་རེ་བསམས་ལ། མིག་གཉིས་སུ་མ་དང་ཊ་ལས་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་བསྐྱེད་ལ། དེ་ནས་ལངས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁ་ རུ་བརྩེགས་ཏེ། ཧཱུཾ་ཡེ་ཤེས་ཞི་བའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང་། ། སྐུ་ཡི་ཆ་ལུགས་ཟ་བྱེད་རྔམ་སྟབས་ཅན། ། གསུང་གི་ང་རོ་འབྲུག་སྟོང་ལྡིར་བའི་སྒྲ། མ་ལུས་དབང་དུ་སྡུད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། བསྐལ་པའི་མེ་དཔུང་འབར་བའི་ཀློང་དཀྱིལ་ནས། ། དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་བརྐྱང་བསྐུམ་ ཚུལ་དུ་བཞུགས། ། ཉི་ཟླ་འབར་བའི་སྤྱན་གྱི་སྡང་མིག་གིས། ། བགེགས་དཔུང་སྲེག་པར་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ས་གཞི་ལ་གནས་པའི། ། ལྷ་ལ་སོགས་པའི་བགེགས་ཚོགས་ཀུན་ཉོན་ཅིག། ད་ནི་གནས་འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདྲི། ། བགེགས་ཀྱི་ ཚོགས་རྣམས་གང་ཡིན་བྱེར་བར་གྱིས། ། ཅི་སྟེ་བཀའ་ལས་འདས་གྱུར་ན། ། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་རབ་འབར་བས། །

"Having defeated them, draw the maṇḍala." Having said this, present the five types of offerings and the torma, and request them to depart. Then, the practice companion, possessing the divine pride of Śrī Heruka, should offer praise with the one hundred and eight names. Then, from the syllable HŪṂ, generate the kīla as the wrathful Amṛtakuṇḍalī and tie a red protection cord to it. In order to increase its majesty, recite: OṂ VAJRA KĪLI KĪLĀYA SARVA VIGHNĀN BANDHA HŪṂ PHAṬ. Recite this twenty-one, fifty-four, or one hundred and eight times and leave it there. Then, with the mantra yogaśuddhaḥ sarvadharmāḥ yogaśuddho ’haṃ and the heart mudrā, dissolve the maṇḍala into the heart. Visualize a vajra at each of the two feet from the syllable HŪṂ. In the two eyes, generate the sun and moon from the syllables MA and ṬA. Then, rising and standing at the edge of the maṇḍala, recite: HŪṂ: Although you do not waver from the state of peaceful primordial wisdom, your physical form is fierce and devouring. Your voice is the roar of a thousand thunders; I prostrate to you who subjugates all without exception. From the midst of a blazing mass of fire like the conflagration at the end of an aeon, the great hero sits in the posture of extended and tucked legs. With the wrathful gaze of eyes blazing like the sun and moon, you incinerate the hosts of obstructors; I prostrate to you. You who dwell upon the ground of the great maṇḍala, all you hosts of obstructors, gods and the rest, listen! Now, I shall draw the great maṇḍala in this place. You hosts of obstructors, whatever they may be, disperse! If you should transgress this command, the blazing vajra of primordial wisdom— (Note: The passage concludes with the threat of the vajra of primordial wisdom.)

མགོ་བོ་ཚལ་པ་བརྒྱར་ནི་འགས་གྱུར་ཞིང་། ། རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་གདོན་མི་ཟ། ། དེང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བས་སློབ་མ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དགོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སའི་ཕྱོགས་འདིར་དཔལ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཅིག་བརྩིག་གིས་འདིར་ལྷ་དང་། ཀླུ་དང་གདོན་གཞན་དང་དྲི་ཟ་དང་འབྱུང་པོ་དང་ཤ་ ཟ་དང་སྲིན་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་གནས་པའི་སའི་བདག་པོ་ཁྱོད་མྱུར་དུ་སོང་ཤིག་འདི་ལྟར་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་བཀའ་ཐོས་ནས་མྱུར་དུ་སོང་ཤིག། གང་དག་མི་འགྲོ་བ་དེ་དག་ལ་ངའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འབར་བ་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་འབར་བ་འདིས་སྤྱི་བོ་ཚལ་པ་བརྒྱར་འགས་པར་འགྱུར་རོ། ། ལན་གསུམ་བརྗོད་ལ། བསྐལ་པའི་མེ་ལྟ་བུའི་འོད་ཟེར་རྐང་པའི་འོག་ནས་གདུག་པ་རྣམས་བསྲེགས་ཏེ་ཕན་ཚུན་བྱེར་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ལྟར་བཀའ་བསྒོ་བའི་རྗེས་ལ་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གང་བར་བསམས་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ ཐུགས་ཀ་ནས་འོད་ཟེར་བྱུང་ནས་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ཀར་སྤྱན་དྲངས་ནས་དེ་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་འཐོན་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འོད་ཟེར་རམ་ད་ལའི་སྟེང་དུ་པདྨའི་རྩ་བ་ལྟར་གཡོ་ཞིང་འགུལ་བའི་གར་གྱིས་བབས་པའི་རྗེས་ལ། དེ་ནས་དབུས་སུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱིས་ གཡས་བརྐྱང་གཡོན་བསྐུམ་རེ་རེ་བྱས་ནས་ཡུམ་བཞིའི་གནས་སུ་གཡས་བརྐྱང་རེ་རེ་བྱས་ལ།

"Without a doubt, your head shall split into a hundred pieces and be utterly destroyed. Now, the great lord of yogins named [Name] is constructing a great maṇḍala called the glorious Cakrasaṃvara in this place, in order to bring the disciple named [Name] to complete awakening and to establish all sentient beings in nirvāṇa. You, the lords of the earth upon whom gods, nāgas, other grahas, gandharvas, bhūtas, piśācas, rākṣasas, and so forth reside, depart quickly! Having heard the command of the glorious Heruka, depart quickly! As for those who do not depart, their heads shall be split into a hundred pieces by this blazing vajra of my wisdom and this blazing khaṭvāṅga!" Recite this three times. Visualize that light rays like the fire at the end of an aeon emerge from beneath the feet, incinerating the malevolent spirits and driving them away in all directions. Following this command, visualize the space of the sky filled with the Tathāgatas of the ten directions. Light rays emanate from their hearts and are invited back into their hearts. Then, emerging from their hearts, they descend onto the maṇḍala or the dāla with a dancing motion, swaying and moving like the roots of a lotus. Then, in the center, with method and insight, perform the right-extended and left-bent postures one by one, and perform the right-extended postures one by one in the positions of the four consorts.

definitionགདོན “graha” — The term graha refers to a class of nonhuman beings who “seize,” possess, or otherwise adversely influence other beings by causing a range of physical and mental afflictions, as well as various kinds of misfortune. The t

terminologyམྱ་ངན་ལས་འདས་པ → “nirvāṇa”. Old Tibetan spells it མྱ་ངན་ལས་འདས་པ; the literal 'gone beyond sorrow' is an etymology, not a translation to use in running text.

definitionམྱ་ངན་ལས་འདས་པ “nirvāṇa” — In Sanskrit, the term nirvāṇa literally means “extinguishment” and the Tibetan mya ngan las ’das pa literally means “gone beyond sorrow.” As a general term, it refers to the cessation of all suffering, afflicted mental s

terminologyཀླུ → “nāga”. Serpent-deities, not 'dragons'. The Old Tibetan spelling ཀླུ is stable.

definitionཀླུ “nāga” — A supernatural being usually depicted as having the top half of a human and the bottom half of a snake. However, the nāga has a myriad of associations within Buddhism and Indian traditions in general; the term may be ass

definitionདྲི་ཟ “gandharva” — A class of generally benevolent nonhuman beings who inhabit the skies, sometimes said to inhabit fantastic cities in the clouds, and more specifically to dwell on the eastern slopes of Mount Meru, where they are ruled by

definitionའབྱུང་པོ “bhūta” — This term in its broadest sense can refer to any being, whether human, animal, or nonhuman. However, it is often used to refer to a specific class of nonhuman beings, especially when bhūtas are mentioned alongside rākṣas

definitionསྲིན་པོ “rākṣasa” — A class of nonhuman beings that, like several other classes of nonhuman beings, take spontaneous birth. Ranking below rākṣasas, they are less powerful and more akin to pretas. They are said to dwell in impure and perilou

definitionམ་མོ “mātṛ” — “Mothers”; a class of female spirits common to both the Buddhist and non-Buddhist traditions. Typically these spirits are associated with creating obstacles and illness during pregnancy and early childhood. However, when

terminologyཁམས → “element”. In ཁམས་གསུམ it is the three realms, not 'three elements'.

homonymཁམས is rendered “element” here; the glossary also records constituent, domain, elements for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionཁམས “element” — In the context of epistemology, it is one way of describing experience and the world in terms of eighteen elements (eye, form , and eye consciousness ; ear, sound, and ear consciousness ; nose, odor, and nose consciousne

adherencePinned rendering paraphrased here: self; element

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termགདོན → graha

termདབང་ཕྱུག → Īśvara

termབྱང་ཆུབ → awakening

termམྱ་ངན་ལས་འདས་པ → nirvāṇa

termའཁོར་ལོ → cakra

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

རྡོ་རྗེ་གསོར་ཞིང་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་བར་བྱས་ནས་གཡས་སྐོར་གཡོན་སྐོར་རྡོ་རྗེ་གོམ་པས་སོང་བ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་འཁྱུད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། གསུམ་པས་ནུ་མ་འཚིར་བ་དང་། བཞི་པ་མགོ་ བསྒྱུར་བ་དང་། ལྔ་པ་དཔུང་པ་གཡོ་བ་དང་། དྲུག་པ་རྐེད་པ་གཡོ་བ་དང་། བདུན་པ་རྐང་པ་གཡོ་བ་དང་། བརྒྱད་པ་རོལ་པའི་ཐབས་ཀྱི་གར་གྱིས་བགེགས་བསྐྲད་པ་དང་། རྐང་པ་བསྐྱོད་པ་དང་། ལག་པ་བསྐྱོད་པ་དང་། སྨིན་མ་འདེགས་པ་དང་། ཧ་ཧར་བཞད་པ་དང་། འཁྱུད་ པའི་ལྟ་བས་གར་བྱེད་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་གར་གྱིས་བསྐྲད་པ་དང་། དེ་ནས་ཕྱོགས་བཅིང་བར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་པཉྩ་ར་ན་ཧཱུཾ་ལས་དྲ་བ་དང་། ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་པས་ཁྲོ་བོ་བསྐྱེད་ལ་ཞལ་བཞི་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བཀའ་བསྒོ་བར་བྱས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཤ་ར་ཛྭ་ལ་ཏྲཾ་སཾ་ཏྲཾ་ཞེས་པས་སྟེང་དུ་མདའི་ དྲ་བ་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་མེ་དི་ནཱི་བཛྲཱི་བྷ་ཝ་བཛྲ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཞེས་པས་འོག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་པྲ་ཀཱ་ར་ཧཱུཾ་བཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་པས་རྡོ་རྗེ་ར་བ་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་བི་དཱ་ན་ཧཱུཾ་ཞེས་པས་རྡོ་རྗེ་བླ་རེ་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་ཛྭ་ལ་ཨ་ན་ལཱརྐ་ཧཱུཾ་ཞེས་པས་འབར་བའི་ཕྲེང་བ་བསམས་ལ། སྔར་བསྐྱེད་པའི་ཕུར་བུས་ ཕྱོགས་དང་མཚམས་དང་སྟེང་འོག་ཏུ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྔགས་ནི་གྷ་གྷ་གྷཱ་ཏ་ཡ་ལ་སོགས་པ་དང་ཨོཾ་མུདྒ་ར་ཞེས་བྱ་བས་བརྡུང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཙནྡན་དམར་པོའི་དྲི་དང་མེ་ཏོག་དམར་པོའི་ཕྲེང་བ་དང་གུ་གུལ་གྱིས་བདུག་པར་བྱའོ། །

Brandishing the vajra and ringing the bell, one proceeds with the vajra steps, circling to the right and left. First and second, one performs the embracing mudrā; third, the squeezing of the breasts; fourth, the turning of the head; fifth, the shaking of the shoulders; sixth, the shaking of the waist; seventh, the shaking of the feet; and eighth, the expulsion of obstructors through the dance of playful methods. Then, by moving the feet, moving the hands, raising the eyebrows, laughing "ha ha," and dancing with the gaze of an embrace, one expels them through the dance of insight. Thereafter, the directions should be bound. From "Oṃ vajra pañcara hūṃ," a net is formed; by uttering "hūṃ," the wrathful deities are generated, and one issues the command with the four-faced mantra. With "Oṃ vajra śarajvālā traṃ saṃ traṃ," a net of arrows is formed above. With "Oṃ vajra medinī vajrībhava vajra bandha hūṃ," a crossed vajra is formed below. With "Oṃ vajra prakāra hūṃ baṃ hūṃ," a vajra fence is formed. With "Oṃ vajra vidāna hūṃ," a vajra canopy is formed. With "Oṃ vajra jvālānalārka hūṃ," one visualizes a garland of blazing fire. Then, one should strike the cardinal and intermediate directions, as well as above and below, with the previously generated ritual daggers (kīla). Next, one should strike with the mantra "gha gha ghātaya" and so forth, along with "Oṃ mudgara." Then, one should fumigate with red sandalwood incense, garlands of red flowers, and guggulu resin.

དེ་ནས་བ་བྱུང་རྣམས་དང་ལྡན་ པའི་ཆུས་ཀྱང་བྱུགས་ནས་ལྷ་ལྷག་པར་གནས་པའི་རྟེན་དྲིའི་ཐིག་ལེ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་སྐུ་མདོག་དང་མཐུན་པའི་མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་བཀྲམ་ནས་མེ་ཏོག་སིལ་མས་གཏོར་ལ། དེ་ནས་རང་གི་གནས་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཧེ་རུ་ཀའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པར་བསྒོམས་ལ་ཡི་གེ་ཧཱུྃ་གི་ སྒྲས་བསྐུལ་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྤྲུལ་ལ་རང་གི་གནས་སུ་དགོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལྷ་ཐམས་ཅད་ལ་གོ་བསྐོན་ལ་ཕྱེད་ཕྱིར་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཅས་པས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ལ་མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ཏེ་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡང་རེ་རེ་ཞིང་མཆོད་ལ་རྐང་པ་བརྒྱད་པའི་སྔགས་ ཀྱིས་བསྟོད་ལ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་ལྷ་མདུན་དུ་སྤྱན་དྲངས་ལ་མཆོད་ཡོན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མཆོད་པ་ལྔ་དང་མཉམ་ཉིད་མི་གཡོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟོད་ལ། ཆུ་དང་གསང་བ་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བས་བདག་དང་ལྷ་ཐམས་ཅད་ལ་ དབང་བསྐུར་བར་བསམས་ལ་ཅི་ནུས་པས་མཆོད་པ་དང་བཟླས་པ་བྱའོ། ། དེ་ནས་བདུད་རྩི་མྱང་བ་ཡང་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ་སོའི་སྙིང་པོ་དང་མཆོད་པའི་སྔགས་སྤེལ་ལ་སྔ་མ་རེ་རེ་ཞིང་མཆོད་ཡོན་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་མཆོད་པ་ལྔ་དང་ཆང་ལ་སོགས་ པ་ཡང་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་བཞིན་དུ་མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པས་བསྟོད་པ་དང་མཆོད་པ་ཉི་ཤུ་དང་ན་བཟའ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱང་དབུལ། ཐ་མར་གོ་ཆའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་བའི། ། ཁྱབ་བདག་དངོས་ཀུན་བདག་ཉིད་ཅན། ། སྟོན་པའི་གཙོ་བོ་ཁྲག་འཐུང་དཔལ།

Then, having anointed [the site] with water containing the five products of a cow, one should arrange heaps of flowers corresponding to the colors of the deities upon the sixty-two drops of fragrance that serve as the supports for the deities' presence, and scatter loose flowers. Then, the yogin, abiding in his own place, should meditate with the divine pride of Heruka and, exhorted by the sound of the syllable HŪṂ, emanate the maṇḍala wheel and arrange it in its respective places. Then, having donned the armor upon all the deities, one should invite the wisdom beings (jñānasattva) together with the half-open mudrā, offer the water for the feet, and present each of the five types of offerings. One should then praise them with the eight-line mantra and cause them to enter. Then, having invited the deities who confer empowerment before oneself, one should offer the five offerings preceded by the water for the feet and praise them with "Immovable Equality" and so forth. Visualizing that the water, secret, and wisdom-knowledge empowerments are conferred upon oneself and all the deities, one should perform offerings and recitations as much as possible. Then, the tasting of the nectar (amṛta) should also be performed. Next, one should interlace the heart mantras of each of the sixty-two deities of the maṇḍala with the offering mantras, and offer to each one in turn the water for the feet, the five nectars, the five offerings, and beer and so forth. Likewise, one should offer praise with the one hundred and eight names, the twenty offerings, and the sixty-two garments. Finally, one should perform protection with the armor mantras. Then: "Arising from non-dual wisdom, The pervasive lord, the essence of all things, The chief of teachers, glorious Heruka..."

། ཕག་མོ་དང་ཡང་ལྷན་ཅིག་འཁྱུད། ། དཔའ་བོ་དང་ནི་དཔའ་མོ་ཀུན། ། མ་ལུས་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། ། སློབ་མ་ལ་ནི་ཕན་པ་དང་། ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་ཅན་བདག་འདི་ཞེས་པ། ། ནང་པར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་ ལགས་ཀྱིས། ། རྗེས་སུ་བརྩེ་བར་ཉེར་དགོངས་ཏེ། ། ཀུན་གྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ། ལྷ་ལྷག་པར་གནས་པའོ། ། དེ་ནས་བུམ་པ་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱ་སྟེ། ཁ་གྱེད་པ་གསུས་པ་ལྡིར་བ་མགྲིན་པ་རིང་བ་མཆུ་འཕྱང་བ་རྩ་བ་ནག་ནོག་མེད་པ་གསེར་དང་དངུལ་དང་ ཟངས་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱས་པའོ། ། མུ་ཏིག་རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་སྤྲས་ལྷའི་གྲངས་དང་མཉམ་པའམ་ཡང་ན་བཅུ་ཐམ་པ་ལ་གུ་གུལ་གྱིས་བདུག། བདུད་རྩི་ལྔའི་དྲིའི་ཐིག་ལེས་མཚན་མ་བཀོད་ལ། རིན་ཆེན་སྣ་ལྔ་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་སྨན་ལྔ་དང་འབྲུ་ལྔ་བཅུག་ལ་ཐབས་དང་ ཤེས་རབ་ཀྱི་རས་ཟུང་རེས་མགུལ་པ་བཅིངས་ལ་བུམ་པ་བཅུ་ཁ་དོག་སྣ་ལྔའི་གོས་ཀྱིས་དཀྲིས་ཏེ་འདབ་མས་ཁ་བརྒྱན་པ་བདུད་རྩི་ལྔས་གང་བའི་ཐོད་པ་སྟེང་དུ་བཞག་ལ། སྒྲུབ་པ་པོའི་གཡས་སུ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པའམ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བྲིས་ལ་གཞག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ ཝ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ་ཞེས་བྱ་བས་སྟོང་པར་བསམས་ལ། བྷྲཱུཾ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་རེ་རེ་བྱས་ལ་ནང་དུ་བཾ་ལས་འོ་མ་ཅན་གྱི་རྒྱ་མཚོ་བསྐྱེད་དེ། ཧྲཱིཿལས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་བསམས་ལ། ཧཱུྃ་ལས་ལྷ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའམ་ཡང་ན་བཅུ་ལས་མེད་ན་དབུས་མ་ལ་ཉི་ཟླ་ ཁ་སྦྱོར་གྱི་དབུས་སུ་ཧཱུྃ་བསམས་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པ་དང་།

Embraced together with Vārāhī, All heroes and heroines without exception, Please turn your attention toward me. For the benefit of the disciple And also for the sake of making offerings to you, I, the Vajra-holder named [so-and-so], Shall draw the maṇḍala tomorrow morning. Therefore, considering me with compassion, Please grant your blessings to all. This is the ritual for the preliminary consecration of the deities. Then, the preliminary consecration of the vases should be performed. They should be made of gold, silver, copper, or the like, with wide mouths, bulbous bellies, long necks, and hanging lips, and free from any dark stains at the base. Adorned with various precious pearls and gems, they should be equal in number to the deities, or otherwise ten in number. They should be fumigated with guggulu incense. Having marked them with drops of the scent of the five nectars, place within them the five precious gems, the five nectars, the five medicines, and the five grains. Bind the necks with pairs of cloths representing method and wisdom. Wrap the ten vases in cloths of five colors, decorate the openings with petals, and place skull-cups filled with the five nectars on top. To the right of the practitioner, draw an eight-petaled lotus or a crossed vajra and place the vases there. Then, with the mantra oṃ svabhāva-śuddhāḥ sarva-dharmāḥ svabhāva-śuddho ’haṃ, contemplate them as empty. From bhrūṃ, generate a celestial palace for each, and within it, from vaṃ, generate an ocean of milk. From hrīḥ, visualize an eight-petaled lotus. From hūṃ, generate all the deities; or, if there are only ten, visualize a hūṃ in the center of the union of the sun and moon. Thus, the maṇḍala circle is completed.

བརྒྱད་ལ་ཁྭ་གདོང་མ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་བསྐྱེད་ལ། བཅུ་པ་ལས་ཐམས་ཅད་པ་ལ་རྃ་ལས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་ཧཱུཾ་མཛད་སྐུ་མདོག་སྔོན་པོ་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པ་དང་པོ་གཉིས་ན་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་ གཉིས་པ་གཉིས་ན་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་དང་ཐོད་པ། གསུམ་པ་གཉིས་ན་ལྕགས་ཀྱུ་དང་ཞགས་པ། ཞལ་གཡས་དཀར་པོ་གཡོན་དམར་པོ་དབུས་མཐིང་ག་གཡས་བརྐྱང་བའི་གནས་པས་བཞུགས་པར་བསྒོམས་ལ། ཕྱེད་ཕྱིར་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཅས་པས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། གོ་ཆ་དྲུག་ བསྐོན་ནས་རང་གི་སྙིང་ག་ནས་ལྷ་མོ་དྲུག་སྤྲུལ་ཏེ་དབང་བསྐུར། ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་གནས་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་མཆོད་པ་ལྔ་ཕུལ་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་ཕུང་པོ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཏེ། ། ཆོས་སྐུ་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་བདེ་ཆེན་བརྙེས། ། བླ་མེད་ཡེ་ཤེས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ཅན། ། རྣལ་འབྱོར་སྤྲུལ་སྐུ་ཆེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བསྟོད། ། ཅེས་བསྟོད་ལ་བུམ་པའི་སྟེང་གི་ཀ་པཱ་ལའི་ཐོག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་ཚོན་སྣ་ལྔའི་སྐུད་པས་བཅིངས་ལ་བཞག་ནས་སྙིང་གའི་ཡི་གེ་ཧཱུྃ་ལས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་འོད་ཟེར་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་གཙོ་བོ་ནས་སྒོ་མའི་བར་དུ་རང་རང་གི་སྔགས་བརྒྱ་རྩ་ བརྒྱད་བཟླས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཧཱུཾ་མཛད་བཟླས་པའི་གོས་ཀྱིས་བཀབ་ལ་ཞལ་བཞི་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུངས་ནས་གཞག་པར་བྱའོ། ། བུམ་པ་ལྷག་པར་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་སྦྱིན་སྲེག་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་པོའི་གཡས་ངོས་སུ་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབ་ཁུང་བྱས་ ལ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྫས་བསགས་ལ་མཆོད་པ་བྱའོ། །

On the eighth day, generate the eight [goddesses] such as Kākāsyā and the others. On the tenth day, for the all-accomplishing [activity], from the syllable RAṂ, in the center of a sun maṇḍala, meditate on Hūṃkāra, blue in color, with three faces and six arms. The first two hands hold a vajra and a bell; the second two hold a khaṭvāṅga and a skull-cup; the third two hold a hook and a noose. His right face is white, the left is red, and the central face is dark blue. He stands in the posture with the right leg extended. With the half-turned mudrā, invite the wisdom-being (jñānasattva) and don the six armors. Emanate the six goddesses from one's own heart to confer empowerment. Bless the three places with the three syllables and present the five offerings. Offer praise: "Bhagavān, completely liberated from all aggregates, You have attained the non-dual dharmakāya, the wisdom of great bliss. Possessing the sambhogakāya of unsurpassed wisdom, I prostrate and praise the great nirmāṇakāya of yoga." Then, place a five-pronged vajra, bound with thread of five colors, upon the kapāla atop the vase. Bless it so that light rays of the five wisdoms emanate from the syllable HŪṂ at the heart. Recite the respective mantras of the deities from the principal one to the gatekeepers one hundred and eight times. Then, cover [the vase] with a cloth over which Hūṃkāra has been recited and protect it with the mantra of the Four-Faced One. This is the ritual for the consecration of the vase. Next, the consecration of the homa fire should be performed. To the right of the practitioner, construct a hearth pit in accordance with the specific activity. Gather the appropriate substances and present the offerings.

དེ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་ཞི་བར་བྱེད་པར་འདོད་པས་ཁྲུ་གང་ཟབས་སུ་ཁྲུ་ཕྱེད་བརྐོས་པ་ལ་ཁ་ཁྱེར་སོར་བཞི་དཔངས་སུ་བརྩིགས་ལ་སོར་བཞིས་དམའ་བའི་ཁ་ཁྱེར་གྱིས་བསྐོར་ལ་ཕྱི་རོལ་ཀུན་དུ་གྲུ་བཞི་པར་བྱའོ། ། དེ་བྲི་བའི་ཚོན་དབུས་ སུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དཀར་པོ་བྲི་སྟེ་རིམ་པ་གསུམ་ལ་ཐུགས་གསུང་སྐུའི་འཁོར་ལོ་བྲིས་ལ་མཚམས་རྣམས་སུ་ཟླ་བ་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ་བྲི་སྟེ། གྲུ་བཞི་སྒོ་བཞི་སྒོ་ཁྱུད་དང་བཅས་པ་ལ་སྒོ་བཞི་དང་མཚམས་ཕྱེད་གཟུགས་མ་བཞི་བྲི་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མཆོད་པའི་རྫས་མཆོད་ཡོན་དང་ཞལ་ བསིལ་དང་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་རྫས་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་དཔའ་བོ་ལྔ་དང་ཆང་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྫས་ཏིལ་དང་ཡུངས་ཀར་ལ་སོགས་པ་དང་འཚོ་བའི་རྫས་བིལ་བ་དང་སྟར་ག་ལ་སོགས་པ་དང་ཡོ་བྱད་ཀྱི་རྫས་ཤེལ་ཕྲེང་དང་དར་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་བསྲེག་ཤིང་དགང་ གཟར་ལ་སོགས་པ་མདུན་དུ་བཞག་ལ། དེ་ལྟར་ལྷ་བསྐྱེད་ལ་གནས་གསུམ་དུ་ཐལ་བ་དང་རཀྟ་བསྲེས་པའི་ཐིག་ལེ་བྱས་ལ་རུས་པའི་རྒྱན་དང་ཀུ་ཤའི་དག་བྱེད་ལག་པ་གཡོན་པའི་མིང་མེད་བཅུག་ལ། སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་ལས་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་མེ་ལྷ་བསྐྱེད་ལ་མཆོད་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། ། མེ་ལྷ་འོད་དུ་ཞུ་བ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་མེའི་དབུས་སུ་བཏེག་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། ། མཆོད་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། ། མེ་ལ་བགེགས་ཡོད་མེད་བརྟག་པ་ནི་ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་ན་ལ་མ་ཧཱ་བྷཱུ་ཏ་ཛྭ་ལ་སརྦ་བྷསྨི་ཀུ་རུ་སརྦ་དུཥྚཱན་ཕཊ་ཅེས་བརྗོད་དོ། །

In that regard, for one who specifically desires to perform pacification, one should dig a pit one cubit deep and half a cubit wide. A rim four finger-widths high should be built, surrounded by a ledge four finger-widths lower, and the entire exterior should be made square. For the colors of the drawing, a white wheel of wisdom (jñānacakra) should be drawn in the center; in its three successive tiers, the wheels of mind, speech, and body should be drawn, and at the intermediate points, a moon marked with a vajra should be drawn. It should be square with four doors and door-frames, and the four doors and the four intermediate goddesses should be drawn. Then, the offering substances—namely, the water for the mouth (arghya) and water for the face (ācamana), the five types of offerings, the special substances of the five nectars (amṛta) and the five heroes, the substances of enjoyment such as sesame and white mustard, the life-sustaining substances such as wood-apple and walnut, the ritual implements such as crystal rosaries and white silk, and the firewood, the ladle (darvī), and so forth—should be placed in front. Having thus generated the deity and applied drops (tilaka) of ash mixed with blood (rakta) to the three places, one should place the bone ornaments and the purifying kusha grass into the ring finger of the left hand. Then, generating the fire god (Agni) according to the homa ritual, one should consecrate and present the offerings. When the fire god has melted into light, the maṇḍala wheel should be raised into the center of the fire and offerings should be made. The offerings are as before. To examine whether or not there are obstructing spirits (vighna) in the fire, one should recite: OṂ VAJRA ANALA MAHĀBHŪTA JVALA SARVA BHASMI KURU SARVA DUṢṬĀN PHAṬ.

སྨན་ལ་སོགས་པ་སྲེག་ རྫས་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་མིང་དང་ཡི་གེ་བདུན་པའི་སྔགས་ཀྱིས་དབུལ་ལོ། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ལ་རང་རང་གི་སྔགས་ཀྱིས་དབུལ་ལོ། ། དེ་ནས་བཟོད་པར་གསོལ་ལོ། ། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རྫས་ལྷག་མ་བསྲེགས་ལ་མེ་ལྷའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། ། དམ་ཚིག་སེམས་ དཔའ་རིམ་གྱིས་ཐ་མལ་པའི་མེ་ལ་ཐིམ་པར་བསམ་མོ། ། རྒྱས་པར་ནི་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། སྦྱིན་སྲེག་ལྷག་པར་གནས་པའོ། ། དེ་ནས་ཅི་འབྱོར་པའི་གཏོར་མ་བདུན་ནམ་བཅུ་གཅིག་གམ་ཀུན་ཀྱང་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་ཆུས་བསངས་ལ། ཡཾ་ལས་རླུང་གི་ དཀྱིལ་འཁོར་གཞུ་ལྟ་བུ་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་རྃ་ལས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་གསུམ་པ་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་ཀ་ལས་ཀ་པཱ་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་བསམས་ཏེ། ནང་དུ་བདུད་རྩི་ལྔའི་གོང་བུ་ཁ་དོག་ལྔ་དང་། དབུས་སུ་མུ་མུ་ཏྲ་དང་ཧཱུཾ་མཐིང་ག། ཤར་དུ་བི་བི་ཏྲ་དང་ཨོཾ་དཀར་པོ། ལྷོར་ར་རཀྚ་དང་ ཏྲཾ་སེར་པོ། ནུབ་ཏུ་ཤུ་ཤུ་ཀྲ་དང་ཧྲཱིཿདམར་པོ། བྱང་དུ་མ་མཱཾ་ས་དང་ཨ་ལྗང་གུ་བཀོད་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་ཨོཾ། དེའི་སྟེང་དུ་ཨཱཿ། དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་བཀོད་ལ། ཨོཾ་ལྟུང་བས་དག། ཨཱཿལྟུང་བས་ཞུ་ཧཱུཾ་གྱུར་པ་ལས་རྡོ་རྗེའི་དབུས་སུ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩི་དྲངས་པས་སྤེལ་ བར་བསམ་པ་དང་། རྡོ་རྗེས་དཀྲུག་ཅིང་ཞུ་བ་ལས་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་གསུམ་ལན་གསུམ་མམ་ལན་བདུན་བར་དུ་བརྗོད་པ་དང་། ཨོཾ་ཨ་ཀཱ་རོ་མུ་ཁཾ་སརྦ་དྷརྨཱ་ཎཱཾ་ཨཱ་དྱ་ནུཏྤནྣ་ཏྭཱཏ་ཅེས་བྱ་བ་དང་། པདྨ་ཁ་བྱེ་བའི་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། མཛུབ་མོ་མདུད་བྱས་གུང་མོ་ངེས་པར་སྦྱར།

Regarding the burning of the medicinal substances and so forth: the substances should be offered with their respective names and the seven-syllable mantra. The wisdom deities should be offered with their respective mantras. Then, request forbearance. Burn the remaining substances in the maṇḍala and request the wisdom being of the fire deity to depart. Visualize the samaya being gradually dissolving into the ordinary fire. For the detailed procedure, one should learn it from the homa ritual. This concludes the preparatory consecration of the homa. Then, cleanse seven or eleven offering cakes (torma), or as many as are available, with the water of Hūṃkara. From YAṂ, visualize a bow-shaped wind maṇḍala; above that, from RAṂ, a triangular fire maṇḍala; and above that, from KA, a vast kapāla. Inside, visualize a mass of the five nectars (amṛta) in five colors. In the center, place MUM and a blue HŪṂ; in the east, BIVITRA and a white OṂ; in the south, RARAKṢA and a yellow TRĀṂ; in the west, ŚUŚUKRA and a red HRĪḤ; and in the north, MĀṂSA and a green A. Above that, place OṂ, above that ĀḤ, and above that HŪṂ. By the descent of OṂ, it is purified; by the descent of ĀḤ, it melts; and by the transformation into HŪṂ, visualize that the wisdom nectar is drawn in and multiplied from the center of a vajra marked by HŪṂ. Stir with the vajra and, as it melts, recite OṂ ĀḤ HŪṂ three or seven times. Then, recite OṂ AKĀRO MUKHAṂ SARVADHARMĀṆĀM ĀDYANUTPANNATVĀT and bless it with the mudrā of the opening lotus. Form the finger-lock with the index fingers and join the middle fingers firmly.

མཐེ་བོང་རྡོ་རྗེ་བརྟན་པོར་རབ་སྦྱར་ནས། ། དེ་ནི་དཔྲལ་བའི་དབུས་སུ་རབ་བཞག་ནས། ། བསྐོར་ཞིང་བསྐོར་བས་ཀུན་དུ་བསྐོར་བར་བྱ། ། རྐང་པ་མནན་ཞིང་གྱེན་དུ་བལྟ། ། གྱེན་དུ་ཕེཾ་གྱི་སྒྲ་སྒྲོགས་ཤིང་། ། ཕྱོགས་བཅུ་འཇིག་རྟེན་ཁམས་བཞུགས་པ། ། དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ་ རྣམས་དགུག། ཅེས་བྱ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཨོཾ་ཨ་རལླི་ཧོ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿབཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་དྲྀ་ཤྱ་ཧོཿ། ། ཞེས་བྱ་བས་དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་དང་ཕྱོགས་སྐྱོང་བ་དང་བཅས་པ་སྤྱན་དྲངས་ལ། ཆོས་འབྱུང་གྲུ་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་བཞག་ལ་རིམ་པ་གསུམ་བྱས་ལ་འཁོར་ ལོ་རིམ་གསུམ་གྱི་ལྷར་བསྐྱེད་ལ། གནས་གསུམ་དུ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པས་དབང་བསྐུར་ལ་ལྕེ་ལ་རྡོ་རྗེ་དཀར་པོའི་སྦུ་གུ་བསམས་ཏེ་འཐུང་བར་དམིགས་ཤིང་ཁ་ཁའི་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། མི་མཆོག་གང་ཞིག་ ཀུན་སྤྱོད་དང་། ། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག། སྐྱེ་ཞིང་སྐྱེ་བར་བདེ་གཤེགས་ཀྱི། ། རིགས་མཆོག་སྐྱེས་ཆོས་རྒྱལ་པོར་ཤོག། ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་སྡིག་པ་ཡིས། ། བག་ཆགས་ཀུན་ཟད་མཚན་ཉིད་ལྡན། ། གང་ཞིག་འདི་ན་རྟག་སྒོམ་པ། ། ས་ལ་སྤྱོད་པའི་དབང་ཕྱུག་ཤོག། ཅེས་ སྨོན་ལམ་བཏབ་ལ་ཕྱོགས་བརྒྱད་དུ་དཔའ་བོ་བྱའོ། ། གཏོར་མ་ལྷག་པར་གནས་པའི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་ལྷག་པར་གནས་པ་ནི་སྣོད་དུ་རུང་བའི་སློབ་མས་མཎྜལ་བྱས་ནས་མེ་ཏོག་བཀྲམ་ནས་ལག་ན་མེ་ཏོག་ཐོགས་པ་དང་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དགའ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པའོ། །

Having firmly joined the thumbs in the form of a vajra, place it at the center of the forehead. By circling and revolving it, one should perform a complete circumambulation. Treading upon the feet and gazing upward, one should utter the sound "pheṃ" upward. Thus, summon the heroes and yoginīs residing in the world systems of the ten directions. With this mudrā and the mantra: oṃ aralli hoḥ jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ vajraḍākinī samayas tvaṃ dṛśya hoḥ, invite the eight charnel grounds together with the guardians of the directions. Upon the triangular source of phenomena (dharmodaya), place an eight-petaled lotus and arrange it in three tiers. Generate the deities of the three-tiered wheel, bless the three places with the three syllables, and empower the maṇḍala with the ḍākinīs and others. Visualizing a white vajra tube upon the tongue, imagine drinking [the nectar] and recite the khakha mantra. "O supreme among men, may all conduct and all misdeeds be completely purified. In birth after birth, may I be born into the supreme family of the Sugatas and become a Dharma King. Just as former misdeeds and all habitual tendencies are exhausted, may I possess the defining characteristics. Whoever meditates constantly upon this here, may they become a sovereign who dwells upon the grounds." Having made such aspirations, one should perform the hero’s dance in the eight directions. This is the ritual for the consecration of the torma. Next, regarding the consecration of the disciples: disciples who are suitable vessels should perform a maṇḍala, scatter flowers, and, holding flowers in their hands, make the supplication beginning with "Great Joy" (mahānanda).

terminologyས་བཅུ → “the ten grounds”. The bodhisattva levels. The single syllable ས is also the word for 'earth' and must not be pinned as 'ground' on its own.

homonymས་བཅུ is rendered “the ten grounds” here; the glossary also records ten levels, ten grounds, ten stages for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionས་བཅུ “the ten grounds” — The ten levels or stages traversed by a bodhisattva that culminate in buddhahood: (1) Joyful ( pramuditā ; rab tu dga’ ba ), (2) Stainless ( vimalā ; dri ma med pa ), (3) Luminous ( prabhākarī ; ’od byed pa ), (4) Radian

definitionསྨོན་ལམ “aspiration” — Usually appears in the idiomatic expression smon lam ’debs “express / utter an aspiration / wish” and instantiated in a verbal formula (a variety of formulas is found throughout Mahāyāna literature) which is uttered in t

adherencePinned rendering paraphrased here: the ten grounds; element; empowerment; name; offering cake; fire

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termརྡོ་རྗེ → vajra

termས་བཅུ → the ten grounds

termཁམས → element

termཕྱག་རྒྱ → mudrā

termཆོས → dharma

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

ཕྱག་འཚལ་བ་དང་སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུན་ཆགས་བདུན་བྱས་པ་དང་། སློབ་མ་ཧེ་རུ་ཀ་དཔའ་བོ་གཅིག་པུའི་ལུས་སུ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཆོད་པ་ལྔས་མཆོད་པ་དང་། རྗེས་ལ་སོ་ཤིང་དོར་བ་དང་། སྲུང་སྐུད་བཅིང་བ་དང་། བྱམས་པའི་གོ་ཆ་བསྐོན་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་གྱི་སྔགས་ཀྱིས་དབུའི་གཙུག་ཏོར་བསྐྱེད་པ་དང་། རྨི་ལམ་བརྟག་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་རྣམས་སློབ་དཔོན་ལ་བ་པས་མཛད་པའི་ཆོ་ག་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་ འཁོར་སྙིང་གར་བསྡུས་ཏེ་ཁཾ་དང་ཧཾ་ལས་འོད་ཟེར་གྱི་ཡ་ལད་བསྐྱེད་ལ། ཚམ་ངམ་གྱི་སྔགས་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཞིར་ཁ་དོག་བཞི་པའི་ཞལ་གཅིག་པ་རྡོ་རྗེ་དང་སྡིགས་མཛུབ་བསྣམས་པ་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྐང་པ་བརྒྱད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྟོད་ལ་ཅི་བདེ་བར་བྱའོ། ། གཞན་གྱི་དོན་ སློབ་མ་ལྷག་པར་གནས་པའོ། ། དེ་ནས་ཉི་མ་ཤར་ཀར་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེད་པར་འདོད་པས་རྐང་པ་བརྒྱད་པ་བཟླས་པའི་དྲི་ཆུ་དང་བདུད་རྩི་ལྔས་ས་གཞི་བྱུགས་ལ་ཐིག་གདབ་བོ། ། སར་པ་ལེགས་པར་བསལ་ཁ་དོག་ལྔར་བསྒྱུར་བ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཉིས་འགྱུར་གྱི་ཚད་དང་ལྡན་པ། གསེར་ ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་བཞག་ལ་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་བཤམས་ནས་ཚོན་སྣ་ལྔ་ལ་ཧཱུྃ་ཨོཾ་བྷྲཱུཾ་ཛྲཱྀཾ་ཁཾ་ལས་རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀ་ནས་འོད་ཟེར་སྤྱན་དྲངས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱས་ཏེ་མཆོད་པ་ཡབ་ཡུམ་གྱི་སྙིང་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བཟླས་ ལ་ཐོད་པའི་ནང་དུ་གཞག་པར་བྱའོ། ། ཐིག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། །

One should perform the sevenfold service, beginning with prostration and the confession of misdeeds; generate the disciple in the form of the solitary hero Heruka; bless them with the three syllables and so forth; make offerings with the five types of offerings; subsequently, cast the tooth-stick, bind the protection cord, don the armor of loving-kindness, generate the uṣṇīṣa on the crown of the head with the Vajroṣṇīṣa mantra, examine the dreams, and make the supplication for the purpose of conferring empowerment—all of which should be understood from the ritual composed by the master Lūipa. Then, having dissolved the maṇḍala into the heart, one should generate a suit of light rays from the syllables Khaṃ and Haṃ, and visualize the four directions with the fierce mantra as having four colors and one face, holding a vajra and the threatening gesture. Then, one should offer praise with the eight-line mantra and act as one pleases. This concludes the preparatory rite for the disciples for the sake of others. Then, at the time of sunrise, for those wishing to construct the maṇḍala, one should smear the ground with urine and the five nectars while reciting the eight-line mantra, and then strike the lines. The fresh threads should be well-cleaned, dyed in five colors, and made twice the size of the maṇḍala. Placing them in a vessel of gold or similar material, one should arrange the five types of offerings. From the syllables Hūṃ, Oṃ, Bhrūṃ, Jriṃ, and Khaṃ, one should generate the five colors as the nature of the five families. Inviting the wisdom beings with light rays from their hearts, one should make them non-dual and recite the heart mantras of the Father and Mother twenty-one times. Then, they should be placed inside a skull-cup. This is the blessing of the lines.

དེ་ནས་སློབ་དཔོན་མཁས་པས་བདག་ཉིད་དང་སློབ་མ་ཧེ་རུ་ཀར་མོས་པ་བྱས་ལ། ཧཱུཾ་བཛྲ་ཞེས་བརྗོད་པས་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་རྩེ་མོ་ལག་པ་གཡོན་པར་གཏད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ བསྒྲིལ་ནས། འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདི་མ་ལུས་པའི། ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་འགྲོ་དོན་གྱི། ། ཁྱེད་ཀྱི་དུས་ནི་འདི་ལགས་ཀྱིས། ། བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེའི་ཐིག་གདབ་གསོལ། ། ཞེས་བསྐུལ་བ་དང་། བདག་དང་སློབ་མ་གཡས་ནས་བསྐོར་ནས་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་དང་པོ་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྟེན་ནས་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། སློབ་དཔོན་ནུབ་སྒོར་གནས་ནས་སློབ་མ་ཤར་སྒོར་གནས་ལ་ཚངས་ཐིག་དང་པོའོ། ། སློབ་དཔོན་བྱང་ནས་སློབ་མ་ལྷོ་ནས་ཚངས་ཐིག་གཉིས་པ། སློབ་དཔོན་མེ་ནས་སློབ་མ་དབང་ལྡན་དུ་གནས་ནས་ཤར་གྱི་ཐིག་གདབ། སློབ་དཔོན་དབང་ལྡན་དང་སློབ་མ་རླུང་དུ་གནས་ནས་བྱང་གི་ཐིག་གདབ། སློབ་དཔོན་རླུང་དང་སློབ་མ་བདེན་བྲལ་དུ་གནས་ནས་ནུབ་ཀྱི་ཐིག་གདབ། སློབ་དཔོན་བདེན་བྲལ་དང་སློབ་མ་མེར་གནས་ནས་ལྷོའི་ཐིག་གདབ། དེ་བཞིན་དུ་གང་དུ་བརྩིས་པ་ཐིག་བཞི་དང་། དེ་ནས་ ཚངས་ཐིག་གཡོན་སྐོར་གྱིས་སོང་ལ། སློབ་དཔོན་མེ་དང་སློབ་མ་རླུང་དུ་གནས་ནས་ཚངས་པའི་ཐིག་དང་པོ། སློབ་དཔོན་བདེན་བྲལ་དང་སློབ་མ་དབང་ལྡན་དུ་གནས་ནས་ཚངས་ཐིག་གཉིས་པ་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་སྟེང་དུ་བལྟས་ལ་བཅུ་དྲུག་གདབ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་ དང་། ཁ་ཐུར་དུ་བལྟས་པ་བཅུ་དྲུག་གནམ་གྱི་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བྱ་རོག་རྗེས་བཙལ་ནས་གཤེར་ཐིག་གདབ་པར་བྱ་སྟེ།

Then, the learned master should visualize himself and the disciple as Heruka. Reciting "HŪṂ VAJRA," he places the tip of the marking cord in his left hand and twists it with the non-dual mantra. Then, he should exhort: "For the sake of the Buddhas and all beings throughout this entire world system, now is your time; O Blessed One, please strike the vajra lines!" Having thus exhorted, the master and disciple should circumambulate from the right and strike the lines. Regarding that, first the lines of the wisdom maṇḍala should be struck based on its support. The master stands at the western gate and the disciple at the eastern gate for the first Brahma line. The master from the north and the disciple from the south for the second Brahma line. The master from the southeast and the disciple from the northeast strike the eastern line. The master from the northeast and the disciple from the northwest strike the northern line. The master from the northwest and the disciple from the southwest strike the western line. The master from the southwest and the disciple from the southeast strike the southern line. In that manner, having calculated the four [cardinal] lines, then: Moving counter-clockwise along the Brahma lines, the master from the southeast and the disciple from the northwest strike the first Brahma line; the master from the southwest and the disciple from the northeast strike the second Brahma line. Looking upward in that way, sixteen [lines] are struck as the wisdom lines; looking downward, sixteen [lines] are struck as the sky lines. Then, having sought the "crow's tracks," the wet lines should be struck.

ཕྱི་རོལ་དུ་རྡོ་རྗེ་ར་བ་མ་གཏོགས་པ་གྲུ་བཞི་ལ་ཆ་ཆེན་པོ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བགོས་ལ་དེ་རེ་རེ་ཡང་ཆ་ཆུང་བཞི་བཞིར་ཕྱེ་ལ་ནང་གི་ཆ་ཆེན་པོ་བཞིན་ གཏོགས་པ་ལ་ཚངས་ཐིག་ནས་བགྲང་པའི་གསུམ་ལ་སྒོ་ཁྱུད་བྱ། ལྔ་པ་ལ་སྒོ་ལོགས། བཅུ་འདུས་པ་ལ་སྒོ་ངོས། ཉི་ཤུ་ལ་སྒོ་འགྲམ། ཉི་ཤུ་གསུམ་པ་ལ་ཡས་ཕུབས། ཉི་ཤུ་བཞི་པ་ལ་མོན་པ་བ་ཏི། ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པའི་བར་དུ་ཆ་བཞི་པ་ལ་རྟ་བབས། ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་ པ་ལ་པདྨ། སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ལ་འཁོར་ལོ། སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པ་ལ་གདུགས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེའི་ཞིང་གི་ཚད་ནི་སྒོ་ཆ་ཆེན་པོ་གཅིག། འདོད་ཡོན་གྱི་གནས་ཆ་ཆུང་གཉིས། རིན་ཆེན་ཕ་གུ་ཆ་ཆུང་གཅིག། དྲ་བ་དྲ་ཕྱེད་ཆ་ཆུང་གཉིས། ཀ་བ་དང་མུ་ཏིག་གི་ཆུན་འཕྱང་ ལ་ཆ་ཆུང་ལྔ། ཞེང་ལ་ཆ་ཆུང་གཉིས། རྟ་བབས་གླང་པོ་ཆེའི་རྒྱབ་ལྟ་བུ། ཞེང་སྒོའི་སུམ་འགྱུར་དེ་ལྟར་ཐིག་གདབ་བོ། ། དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་ལྟ་བུའི་ཕུར་བུ་གདབ་པར་བྱའོ། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆ་ཆེན་པོ་གཅིག། ཐུགས་གསུང་སྐུའི་འཁོར་ལོ་ཆ་རེ་རེ། ཀུན་ མཉམ་པར་གྲི་གུག་དང་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་དང་འཁོར་ལོའི་ཕྲེང་བ་ཆ་ཆུང་རེ་རེས་བསྐོར་བར་བྱའོ། ། ཐ་མར་པདྨའི་ར་བ་དང་། རྡོ་རྗེའི་ར་བ་དང་། མེ་འོད་ཀྱི་ར་བ་གསུམ་ཆ་རེ་རེ་ཚད་དུ་བྱའོ། ཐིག་གི་ཆོ་གའོ། ། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རྫས་དང་བསྲེས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཚོན་ནམ་ འབྲས་ཀྱི་ཕྱེ་མ་ལ་སྔར་བཤད་པའི་རིགས་ལྔ་ལ་སོགས་བཀོད་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ནས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཡབ་ཡུམ་གྱི་སྔགས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བཟླས་ལ་མཆོད་པ་དབུལ་བར་བྱའོ། །

Externally, excluding the vajra fence, divide the square into sixteen large units (mahā-aṃśa). Each of these should be further divided into four small units (aṇvaṃśa). Following the inner large units, starting from the Brahma-line, the third unit is the door-enclosure (dvāra-koṣṭha); the fifth is the door-side (dvāra-pārśva); the tenth is the door-face (dvāra-mukha); the twentieth is the door-jamb (dvāra-khaṇḍa); the twenty-third is the upper roof (ūrdhva-śikhara); the twenty-fourth is the mon-pa ba-ti; and up to the twenty-eighth, the four units constitute the archway (toraṇa). The twenty-ninth is the lotus (padma); the thirty-first is the wheel (cakra); and the thirty-second should be known as the parasol (chattra). The measurement of its field is one large unit for the door, two small units for the sensory enjoyments (kāmaguṇa), one small unit for the jeweled frieze (ratna-paṭṭikā), and two small units for the lattice and half-lattice (jāla-ardhajāla). For the pillars and hanging pearl clusters, there are five small units in height and two small units in width. The archway is like the back of an elephant; its width is three times the door. In that manner, the lines should be struck. There, stakes (kīla) like single-pointed vajras should be driven in. The wisdom wheel (jñāna-cakra) is one large unit; the wheels of Mind, Speech, and Body are each one unit. All are equal, surrounded by a garland of curved knives (kartṛkā), vajras, lotuses, and wheels, each one small unit. Finally, the lotus fence, the vajra fence, and the fence of fire-light—these three should each be made one unit in measure. This is the ritual of the lines. Mixing cemetery substances with precious pigments or rice flour, arrange the five families and so forth as previously explained. Having invited the wisdom beings (jñānasattva) and blessed them with the three syllables, recite the mantra of the Father and Mother twenty-one times and present the offerings. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines. This is the ritual of the lines

ཚོན་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། ། ཚོན་དགྱེ་བའི་བྱང་ཤར་མཚམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ མཚམས་སུ་མཐོ་གང་གི་ཚད་ལ་ཚོན་སྣ་ལྔའི་རི་མོ་མ་ཆད་པ་མ་ཡོ་བ་མཉམ་པར་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྲི་བར་བྱའོ། ཚོན་གྱི་ལྟས་བརྟག་པའོ། ། དེ་ནས་ཚོན་གྱི་གོ་རིམ་ནི་དབུས་སྣ་ཚོགས་པདྨ་ལྷ་མོའི་ཁ་དོག་དང་མཚུངས་བའོ། ། མཚམས་སུ་ཕྱེད་གཟུགས་མ་བཞི་དང་བརྒྱད་བྲིས་ལ་འོག་ གི་པདྨའི་རྩེ་མོ་བརྒྱད་གསེར་མདོག་ཅན་གྲི་གུག་གི་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བའོ། ། ལྟེ་བར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཡབ་ཡུམ་ཕྱོགས་སུ་ལྷ་མོ་མཚམས་སུ་བུམ་པ་ཐོད་པས་མཚན་པ་ཕྱེད་གཟུགས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བྲི་བར་བྱའོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཐུགས་གསུང་སྐུའི་འཁོར་ལོས་ གཞི་(བེ་,བཻ་)ཌཱུརྱའི་རང་བཞིན་ལ་འཁོར་ལོ་སྔོན་པོ་དང་། དམར་བ་དང་། དཀར་པོ་རྩིབས་བརྒྱད་པ་རྡོ་རྗེ་དང་། པདྨ་དང་འཁོར་ལོའི་ཕྲེང་བས་བསྐོར་བའོ། ། དེ་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་དགོད་པར་བྱའོ། ། དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་སྒོ་བཞི་ དང་སྒོ་ཁྱུད་དང་བཅས་པ་ལ་ཤར་སྔོ། ལྷོ་སེར་ནུབ་དམར། བྱང་ལྗང་གུ་སྟེ་ཞལ་བཞི་པའི་སྣང་བ་མཐུན་པའོ། ། མཁའ་འགྲོ་མ་བརྒྱད་ཁྭ་གདོང་མ་དང་། འུག་གདོང་མ་དང་། ཁྱི་གདོང་མ་དང་། ཕག་གདོང་མ་གཡོན་སྐོར་གྱིས་ས་གཞི་དང་ཁ་དོག་ མཐུན་པའོ། ། མཚམས་སུ་གཤིན་རྗེ་བརྟན་མ་ལ་སོགས་པ་ཕྱེད་གཟུགས་མ་བཞི་དགོད་པར་བྱའོ། ། སྐུར་དགོད་པའམ། ཡིག་འབྲུའམ། ཕྱག་མཚན་ནམ། ལག་པའི་ཕྱག་རྒྱའམ། མེ་ཏོག་དགྲམ་པའམ། དྲིའི་ཐིག་ལེ་བྱའོ། ། དེ་ཡང་ངེས་བརྗོད་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་ པའི་མདོར་གསུངས་ནས། །

This is the consecration of the colors. Regarding the layout of the colors, at the northeast corner, the ācārya should draw a line measuring one span, using the five colors, without interruption, without deviation, and with evenness. This is the examination of the signs of the colors. Next, the sequence of the colors is as follows: the center is a variegated lotus, matching the color of the goddess. In the intermediate directions, one should draw the four half-bodied goddesses and the eight [petals]; the tips of the eight lotus petals below are golden in color and encircled by a garland of curved knives. In the center, upon a sun maṇḍala, one should draw the father and mother [deities], with goddesses in the cardinal directions and vases marked with skull-cups in the intermediate directions; this is the half-bodied wheel of wisdom. Outside of that, the wheels of Mind, Speech, and Body are of the nature of lapis lazuli, blue, red, and white, each with eight spokes and encircled by garlands of vajras, lotuses, and wheels. Upon these, the twenty-four heroes and heroines of Body, Speech, and Mind are to be arranged. The samaya wheel, with its four gates and gate-arches, is blue in the east, yellow in the south, red in the west, and green in the north, corresponding to the appearance of the four faces. The eight ḍākinīs—Kākāsyā, Ulūkāsyā, Śvānāsyā, and Sūkarāsyā—are arranged counter-clockwise, matching the ground and their respective colors. In the intermediate directions, the four half-bodied goddesses such as Yamadāḍhī and the others are to be arranged. One may arrange them in bodily form, as seed-syllables, as hand-symbols, as hand-mudrās, by scattering flowers, or by applying drops of fragrance. Furthermore, as stated in the Abhidhānottara: "Having spoken briefly on the generation of the maṇḍala..."

མིང་གི་འཁོར་ལོ་དང་པོ་སྟེ། ། གཉིས་པ་མཚན་མའི་འཁོར་ལོ་ནི། ། གསུམ་པ་ལག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལ། ། བཞི་པ་གཟུགས་བརྙན་དགོད་པ་སྟེ། ། ལྔ་པ་མེ་ཏོག་དགྲམ་པའོ། ། དྲུག་པ་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན། ། བདུན་པ་ཐིག་ལེ་དགོད་པར་བྱ། ། ཞེས་ གསུངས་སོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཚོན་སྣ་ལྔ་ནི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་དང་དམར་པོ་དང་ལྗང་གུ་དང་དཀར་པོའོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་གསེར་གྱི་ས་གཞིའི་ཁྱམས་ལ་འདོད་ཡོན་ལྷ་མོའོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཤེལ་གྱི་ས་(གཞིལ་,གཞི་ལ་)རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཕ་གུས་མཛེས་པའོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་པདྨ་རཱ་གའི་ས་ གཞི་ལ་དར་དང་མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བ་དང་། དྲིལ་བུ་གཡེར་ཀའི་ཕྲེང་བས་མཛེས་པའོ། ། དེའི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཕྱོགས་ཀུན་དུ་བཻ་ཌཱུརྱའི་ས་གཞི་ལ་ཀ་བ་དང་རྟ་བབས་དང་རི་དྭགས་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་གདུགས་ཅི་མཛེས་པར་བྲི་བར་བྱའོ། ། དེའི་རྒྱབ་ཏུ་པདྨའི་ཕྲེང་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་ དང་མེ་འོད་ཀྱི་ཕྲེང་བས་ཀུན་ནས་བསྐོར་བའོ། ། ཤར་ལ་སོགས་པ་རྟ་བབས་ཀྱི་ངོས་གཉིས་སུ་གཏུམ་དྲག་ཅན་མ་དང་། ཐོད་པ་ཅན་པ་ཏ་ལ་དང་། ཨུ་དུམྺཱ་རའི་ཤིང་དང་། ཁྭ་དང་ཁྱི་གདོང་གི་ཞིང་སྐྱོང་ལས་ཁྭ་དང་ཁྱིའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བའོ། ། འོག་ཏུ་ཀླུ་གཉིས་དང་སྟེང་དུ་ སྤྲིན་གཉིས་དང་བཅས་པའོ། ། བྱང་དུ་རྟ་བབས་ཀྱི་ངོས་གཉིས་སུ་དབྱིབས་ཅན་དང་ཡལ་ག་ཅན་དུ་པུཎྜ་རཱི་ཀ་དང་ནཱ་ག་གེ་སར་གྱི་ཤིང་བིལ་བ་དང་ཤ་ཟའི་གདོང་ཅན་གྱི་ཞིང་སྐྱོང་ལ་ཅེ་སྤྱང་དང་རོ་ལངས་ཀྱིས་བསྐོར་བའོ། ། སྟེང་དུ་སྤྲིན་གཉིས་དང་འོག་ཏུ་ཀླུ་གཉིས་དང་བཅས་པའོ། །

The first is the wheel of names; the second is the wheel of signs; the third is the hand mudrās; the fourth is the arrangement of images; the fifth is the scattering of flowers; the sixth is the gaṇacakra; and the seventh is the arrangement of the drops. Thus it is said. Outside of that are the five colors: blue, yellow, red, green, and white. Outside of that, on the courtyard of the golden ground, are the goddesses of the sensory qualities. Outside of that, on the crystal ground, it is beautified by friezes of various jewels. Outside of that, on the ruby ground, it is beautified by strings of silk and pearls, and strings of small bells. Outside of that, on the lapis lazuli ground in all directions, one should draw pillars, archways, deer, the wheel of dharma, and parasols as beautifully as possible. Behind that, it is completely surrounded by garlands of lotuses, vajras, and garlands of fire-light. On both sides of the archways in the east and so forth, there are the fierce Caṇḍikā, the skull-bearing Pātāla, the Udumbara tree, and the field-protectors with the faces of crows and dogs, surrounded by hosts of crows and dogs. Below are two nāgas and above are two clouds. On both sides of the northern archway, there are the shaped and branched Puṇḍarīka and Nāgakesara trees, the Bilva tree, and the field-protectors with the faces of piśācas, surrounded by jackals and vetālas. Above are two clouds and below are two nāgas.

ནུབ་ཏུ་རྟ་བབས་ཀྱི་ངོས་གཉིས་སུ་ཚང་ཚིང་ཅན་དང་ཧ་ཧར་བཞད་པ་སྟེ་པ་ལཱ་ཤ་དང་ཨ་ཤྭདྠ་དང་འུག་པ་དང་ཁྱིའི་གདོང་ཅན་གྱི་ཞིང་སྐྱོང་ལ་འུག་པ་དང་ཕག་གི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བའོ། ། འོག་ཏུ་ཀླུ་གཉིས་དང་སྟེང་དུ་སྤྲིན་གཉིས་དང་བཅས་པའོ། ། ལྷོའི་རྟ་བབས་ཀྱི་ངོས་གཉིས་ལ་འབར་བ་ཅན་དང་མི་བཟད་ པའི་ཤིང་ཤག་དང་ནྱ་གྲོ་དྷ་དང་སྟག་དང་ཕག་རྒོད་ཀྱི་ཞིང་སྐྱོང་ལ་དཔའ་བོ་དང་སྲིན་པོའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བའོ། ། འོག་ཏུ་ཀླུ་གཉིས་དང་སྟེང་དུ་སྤྲིན་གཉིས་དང་བཅས་པའོ། ། ཚོན་གྱི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ལྟར་ཚོན་གྱི་ཆོ་ག་རྫོགས་ནས་དགོངས་ཀའི་དུས་སུ་ཡོ་བྱད་བསག་པར་བྱ་སྟེ་བདུད་རྩི་ ལྔ་དང་མཆོད་ཡོན་མཆོད་པ་ལྔ་དང་བཅས་པ་དང་། བཅའ་བ་དང་། མྱང་བ་དང་། བལྡག་པ་དང་། ཆང་དང་ཤ་བརྒྱ་དང་། མེ་ཏོག་དང་། བདུག་པ་དང་། ལྷ་བཤོས་བརྒྱ་དང་། ཡང་མར་མེ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱ་དང་། ན་བཟའ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། གཏོར་མ་བརྒྱ་དང་། དེ་ལ་ སོགས་པ་བསགས་ནས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་མདུན་དུ་བཞག་ནས་ཅོད་པན་དང་རྒྱན་རྣམས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བགོ་སྟེ་མཆོད་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་ཧཱུཾ་གི་སྒྲས་བསྐུལ་ཏེ་སྙིང་གའི་ལྷག་པར་གནས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་ལ་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་བསྲེས་ཏེ་ལྷག་པ་དང་། མ་ཚང་བ་བསྐང་ བའི་ཕྱིར་ཡབ་ཡུམ་གྱི་སྔགས་བཟླས་ཤིང་དཀྱིལ་འཁོར་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤར་གྱི་སྒོར་ཁྭ་གདོང་མའི་རྒྱབ་ཏུ་བྱུང་ལ་དང་པོ་ཚད་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་།

To the west, on the two sides of the archway, are the field-protectors Jālinī and Aṭṭahāsa, who have the faces of owls and dogs, and are surrounded by hosts of owls and pigs. Below are two nāgas and above are two clouds. On the two sides of the southern archway are the field-protectors Jvālāmukha and Raudra, who have the faces of tigers and wild boars, and are surrounded by hosts of heroes and rākṣasas. Below are two nāgas and above are two clouds. This is the ritual of the colors. Once the ritual of the colors is complete, at the time of evening, one should gather the requisites: the five nectars (amṛta), the five offering waters, and the five offerings; solid foods, edibles, lickables, and chewables; a hundred measures of wine and meat; a hundred flowers, incenses, and divine cakes (naivedya); a hundred lamps and so forth; sixty-two garments; a hundred torma offerings (bali), and so on. Having gathered these, place the vajra and bell in front. Don the crown and ornaments as before, consecrate the offerings, and invoke them with the sound of HŪṂ. Emanate the maṇḍala residing in the heart and merge it with the colored-powder maṇḍala. To compensate for any excesses or omissions, recite the mantras of the Father and Mother and circumambulate the maṇḍala three times. Then, the yogin should emerge behind Kākāsyā at the eastern gate and first perform the yoga of the immeasurables and the yoga of consecration.

སྲུང་བའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་ལ་བདག་ཉིད་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་སྐུར་ བསྐྱེད་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་བྱས་ལ། ཕུར་བུ་བཅུ་དང་མདའ་བཅུ་ཕྱོགས་དང་མཚམས་སུ་བཏབ་ལ་ཚོན་སྣ་ལྔའི་སྐུད་པས་མིག་མང་རིས་སུ་བྲིས་ལ། རྐང་པ་བརྒྱད་པའི་སྔགས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་སྤྲོས་པས་བགེགས་མི་འཇུག་པར་བསམ་མོ། ། སྔར་ བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཚོགས་བསགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བར་སྣང་དུ་བཞག་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་ནས་འབྱུང་བ་རིམ་བརྩེགས་རི་རབ་དང་བཅས་པ་བསྐྱེད་ནས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་པདྨས་མཚན་པའི་སྟེང་དུ་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་གྱི་དབུས་སུ་གནས་པའི་ཧཱུྃ་ལས་ ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་ལ་ལྷག་པར་གནས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་དང་། རང་གིས་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་དང་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སེམས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་དང་རྩ་དང་ ཁམས་དང་ལུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་གོ་ཆ་བསྐོན་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྤྱན་དྲངས་པ་དང་མཆོད་ཡོན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔའོ། ། དེ་སྐད་དུ། དཔའ་བོ་ཀུན་དང་རྣལ་འབྱོར་མ། ། གོ་ཆ་གསུམ་གྱིས་བརྒྱན་པ་ཡི། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་རྣལ་འབྱོར་ཆེ། ། རང་གི་བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་བྱས། ། སྤྱན་དྲངས་ནས་ནི་མཆོད་པ་དང་། ། བུམ་པ་ལ་གཞུག་དབང་བསྐུར་བའོ། ། ཞེས་འབྱུང་བའོ། ། དེ་ནས་བུམ་པ་གཞུག་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོར་ཧཱུཾ་མཛད་བཟླས་པའི་ཡུངས་ཀར་གྱིས་བགེགས་བསྐྲད་དེ།

Having performed the yoga of protection, one should generate oneself in the form of Hūṃkara and construct the protection wheel as before. Ten ritual daggers and ten arrows are driven into the cardinal and intermediate directions, and a checkerboard pattern is drawn with threads of five colors. One should contemplate that by the radiation of light rays blessed by the eight-line mantra, obstructing spirits are prevented from entering. As previously explained, one performs the yoga of accumulating merit and places the maṇḍala wheel in the space before oneself. Having performed the yoga of emptiness, one generates the successive layers of the elements together with Mount Meru. Upon a crossed vajra marked by a lotus, in the center of a union of sun and moon, from the syllable HŪṂ, one blesses it with the three syllables and generates the maṇḍala wheel as before. One then merges the maṇḍala wheel of the consecrated site with the wheel emanated by oneself. Having understood the maṇḍala of the factors of awakening as the wheel of the mind, and the maṇḍalas of the channels, elements, and body, one dons the armor. As before, one invites the wisdom wheel and performs the five types of offerings, preceded by the offering water. As it is said: "The heroes and yoginīs, Adorned with the three armors, The great yoga of glorious Heruka— One makes them one with one's own self. Having invited them, one offers, Enters the vase, and confers empowerment." Thus it is stated. Then, the vase should be introduced. First, one expels obstructing spirits with white mustard seeds over which Hūṃkara has been recited.

definitionརི་རབ “Mount Meru” — According to ancient Buddhist cosmology, this is the great mountain forming the axis of the universe. At its summit is Sudarśana, home of Śakra and his thirty-two gods, and on its flanks live the asuras. The mount has fo

definitionབྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས “factors of awakening” — The qualities necessary as a method to attain the awakening of a hearer , solitary buddha , or buddha. There are thirty-seven of these: (1–4) the four applications of mindfulness : mindfulness of body, sensations, mind,

adherencePinned rendering paraphrased here: name

termབདག → self

termའཁོར་ལོ → cakra

termསྔགས → mantra

termབགེགས → vighna

termམ་མོ → mātṛ

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

བུམ་པ་ལ་ཡང་བསང་གཏོར་བྱས་ ནས་ཀུན་ལ་རང་རང་གི་སྔགས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བཟླས་པར་བྱས་ཏེ་མཆོད་པ་ལྔས་མཆོད་དེ་ཐ་མར་ཨོཾ་བཛྲ་ཨུ་ད་ཀ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་པས། ལྷ་རྣམས་འོ་མ་ཅན་གྱི་རྒྱ་མཚོར་ཞུ་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས་མེ་ལོང་ལ་དྲིའི་ཐིག་ལེ་བྱས་ལ་མེ་ཏོག་བཀྲམ་ནས་བག་ཕྱེ་དང་། ས་དཀར་དང་། སོ་ཤིང་ དང་བཅས་པས་ལྷ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོག་མར་སྐུ་ཁྲུས་གསོལ་ལོ། ། ཐ་མར་ཡང་འབྲས་བུ་གསུམ་དང་། བིལ་བ་དང་། ག་པུར་དང་། གུར་ཀུམ་དང་། ཨ་ཀ་རུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མེ་ལོང་གི་ངོས་ལ་བཞག་ནས། ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་བུམ་པ་ནས་བཟུང་ནས་ཐ་མ་རྣམ་པར་རྒྱལ་ བའི་བུམ་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་བུམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྷ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་གཙོ་བོ་ནས་སྒོ་བ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། རྟགས་སུ་གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་ལ་མི་བསྐྱོད་པས་མཚན་པའི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་དང་། འཁོར་ཐམས་ཅད་ལ་རྡོ་རྗེ་རེ་རེ་དང་། དཔྲལ་བར་ རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པ་དབུས་སུ་བཞག་ལ། མཁའ་འགྲོ་མ་བརྒྱད་ཀྱི་བུམ་པ་སྒོ་བཞི་དང་མཚམས་བཞིར་གཞག། ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་བུམ་པ་རང་དང་ཉེ་བའི་སྒོར་གཞག། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་གདགས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་བུམ་ པའི་དབང་བསྐུར་ནས། གསང་བ་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། དབང་བསྐུར་བ་རྫོགས་པ་དང་མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་རྒྱས་པ་ལ་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། བདུག་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། ལྷ་བཤོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་དུ་མ་དང་། སྣ་ཚོགས་པ་དང་། ན་བཟའ་ དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། རྒྱན་དང་། དྲ་བ་དང་། དྲ་བ་ཕྱེད་དང་།

Sprinkle the vase with water for purification, and recite the respective mantra of each deity twenty-one times. Present the five offerings and finally recite: oṃ vajrodaka hūṃ phaṭ. Visualize that the deities melt into an ocean of milk. Then, apply a drop of fragrance to a mirror, scatter flowers, and first bathe all the deities with flour, white clay, and tooth-sticks. Finally, place the three fruits, bilva fruit, camphor, saffron, agaru wood, and so forth, upon the surface of the mirror. Starting from the vase of Hūṃkara and ending with the vase of Vijaya, confer the empowerment upon each of the sixty-two deities of the vases, from the principal deity down to the gatekeepers. As a sign, the principal father and mother should be marked with a five-pronged vajra marked by Akṣobhya, and each of the retinue deities should be marked with a vajra. Adorn their foreheads with vajra garlands. Then, place the Vijaya vase in the center, the vases of the eight ḍākinīs at the four gates and four intermediate directions, and the vase of Hūṃkara at the gate nearest to oneself. Hang flower garlands upon them. Having thus conferred the vase empowerment, confer the secret empowerment and the wisdom-gnosis empowerment. When the empowerments are complete, present the five extensive offerings: various flowers, various incenses, many vast divine foods, various garments, the sixty-two ornaments, and lattices and half-lattices.

རོལ་མོའི་བྱེ་བྲག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་། ངེས་པར་བརྗོད་པའི་བླ་མ་ལས། ། སྣ་ཚོགས་རོ་དང་བཅུད་རྣམས་དང་། ། སྣ་ཚོགས་མེ་ཏོག་དྲི་རྣམས་དང་། ། སྣ་ཚོགས་སྣ་ཡི་ཚོགས་ རྣམས་དང་། ། མྱོས་བྱེད་བཏུང་བའི་ཚོགས་རྣམས་དང་། ། བུ་མོ་མཛེས་མའི་ཚོགས་རྣམས་དང་། ། རོལ་མོ་སྒྲ་ཡི་སྣ་ཚོགས་དང་། ། གདུ་བུ་དང་ནི་རྐང་གདུབ་དང་། ། དབུ་རྒྱན་གོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་། ། སོར་གདུབ་དང་ནི་མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས། ། གདུགས་དང་མེ་ཏོག་ རྔ་ཡབ་དང་། ། ཆུན་འཕྱང་དག་ནི་དབུལ་བར་བྱ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། དེ་ནས་མཚན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་པ་དང་རྐང་པ་བརྒྱད་པས་བསྟོད་པ་སྔར་བཤད་པའི་མཆོད་པ་ཉི་ཤུ་གར་དང་བཅས་པའི་ཧེ་རུ་ཀའི་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་དབྱངས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྟོད་པར་བྱའོ། ། སྔགས་ ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཡ་བིད་མ་ཧེ་བིདྱཱ་རཱ་ཛཱ་ཡ་དྷི་མ་ཧེ་ནོ་བཱི་ར་བྷ་ཛོདྡ་ཡ་མ་ཧཱུཾ། ཞེས་བྱ་བས་རིག་བྱེད་གདོན་པར་བྱའོ། ། ཐ་མར་རྒྱུན་ཆགས་བཏོན་ལ་ཅི་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་བླང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནང་གི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་སྟེ། གཉིས་མེད་ཁ་ སྦྱོར་འཁོར་ལོ་ལ། ། བྷ་ག་པདྨའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། ། ཕྱི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་འདས་པ། ། དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལྷ་བདག་ཉིད། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་སྤངས་ནས། ། མཱཾ་ས་མྱོས་བྱེད་ལ་སོགས་ཚོགས། ། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཡིས། ། ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་པར་ བྱ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། ཡང་ན་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་དུ་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། ། གཏོར་མ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱས་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། །

All varieties of musical instruments should also be offered. Furthermore, the Abhidhānottara-tantra states: "Various flavors and essences, Various flowers and fragrances, Various collections of scents, Various collections of intoxicants, Various collections of beautiful maidens, Various sounds of musical instruments, Bracelets, anklets, Various types of crowns and garments, Rings and sacred threads, Parasols, flowers, Fans, and hanging tassels— These should be offered." Thus it is said. Then, one should offer praise with the One Hundred and Eight Names and the Eight Lines, as well as with the melodies of the Heruka intervals, including the previously explained twenty offerings and the dance. The mantra is as follows: Oṃ śrī herukāya vidyāmahāvidyārājāya dhimaho nivīra bhajoddyāya mahā hūṃ. With this, one should recite the Vidyā. Finally, having recited the continuous flow, one should take whatever accomplishments (siddhi) are desired. Then, one should perform the inner homa of the gaṇacakra: "In the non-dual union of the cakras, In the bhaga lotus maṇḍala, Transcending the outer maṇḍala, The sixty-two deities, the very self, Having completely abandoned conceptualization, With the assembly of meat, intoxicants, and so forth, Possessing the five nectars (amṛta), One should make offerings to the inner maṇḍala." Thus it is said. Alternatively, one should perform the outer homa as previously taught. The torma should also be prepared and offered as before.

structureMantra left in Sanskrit (as transmitted in Tibetan script); only the surrounding frame is translated.

definitionབླ་མ “guru” — One of the fourteen rākṣasīs .

definitionདངོས་གྲུབ “accomplishment” — Accomplishment or success in general, as well as any particular magical power or ability. In the latter sense, eight are traditionally enumerated, namely the siddhi of the magical sword, of an eye ointment that renders i

definitionབྷ་ག “bhaga” — A polyvalent term that refers in tantric scriptures to the dharmodaya , which is iconographically represented as a red triangle. It is identical in essence with the buddha’s body, speech, and mind, symbolized by its thre

definitionརྟོག་པ “kalpa” — A mental factor understood either as “the coarseness of the mind” or as the cause for such coarseness. More elaborate definitions explain it as a type of “mental murmur” ( manojalpa ) that is searching ( paryeṣaka ) and

adherencePinned rendering paraphrased here: guru; action; fire; god; offering cake

termབླ་མ → guru

termལས → action

termམེ → fire

termམཚན → name

termརྩ → channel

termབསྟོད་པ → praise

བདག་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། ། ད་ནི་གཞན་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སློབ་མ་གཞུག་པ་དང་དབང་བསྐུར་ བར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་དང་། ། ཐབས་འཇུག་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་། འབྲས་བུ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའོ། ། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ནི་མཉེས་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་དག་པ་དང་། གསལ་བྱེད་འདྲེས་ པའི་གང་ཟག་སྟེ། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གསུམ་མོ། ། འཇུག་པ་ནི་བདུན་ཏེ། གསོལ་བ་བཏབ་པའི་རྗེས་ལ། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ། ཞེས་བྱ་བས་སྒོ་བཞི་ནས་གཞུག་པ་དང་། རིགས་ལྔའི་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། རྒྱུན་བཤགས་བདུན་བྱ་བ་དང་། སྡོམ་པ་ བཟུང་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། དེང་ཁྱོད་ཅེས་བྱ་བས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་དམ་ཚིག་བསྒྲགས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་དབབ་པ་དང་། མེ་ཏོག་དོར་བ་དང་། གདོང་གཡོགས་དགྲོལ་བ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པར་བྱའོ། ། སློབ་མ་འཇུག་པའི་ཆོ་ གའོ། ། དབང་བསྐུར་བ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཆུ་དང་། ཅོད་པན་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། བདག་པོ་དང་། མིང་དང་། རིག་པའི་དབང་ནི། ཡན་ལག་རྡོ་རྗེ་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། ཕྱག་མཚན་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དབང་སྤྱོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་མང་པོ་དང་བཅས་ པའི་རིག་པའི་དབང་གི་ཆོ་གའོ། ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སྡོམ་པ་ཐོག་མར་བསྡུས་ལ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པའི་ཆུས་དབང་བསྐུར་ལ་ཅོད་པན་བསྐོན། རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་གཏད་ལ་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞག་ནས་བཀྲ་ཤིས་ཚིགས་བཅད་གདོན་པར་བྱའོ། །

This is the maṇḍala for one’s own accomplishment. Now, for the sake of accomplishing others, the disciples are to be introduced into the maṇḍala and the empowerment is to be conferred. This consists of: the individual who is the support, the method of entry, the conferral of the empowerment, and the result, which is the accomplishment of mundane and supramundane siddhis. The individuals who are the supports are threefold: the one who pleases, the one who is purified, and the one who clarifies and integrates; these are the three types of individuals endowed with qualities. The entry has seven parts: after the supplication, one enters through the four gates with the syllables jaḥ hūṃ baṃ hoḥ; the prostrations to the five families and so forth; the sevenfold preliminary confession; the taking of the vows and the generation of the mind of awakening (bodhicitta); the proclamation of the maṇḍala deities and the samaya of the ācārya with the words "Now you..."; the descent of the wisdom (jñāna); the casting of the flower; and the unveiling of the face and the showing of the maṇḍala. This is the ritual for the entry of the disciples. The empowerment has four aspects: the water, the crown, the vajra, and the master. The vidyā empowerments consist of the branch vajra-vow, the empowerment of the twelve hand symbols and the conduct-vow, and the vidyā empowerment together with the many vows. First, the vow of non-retrogression is condensed; then the empowerment is conferred with the water from the vijaya vase and the crown is placed on the head. The vajra and bell are handed over, and having seated [the disciple] upon the lion throne, the verses of auspiciousness are to be recited.

ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཡན་ལག་ གི་དབང་དང་ལུང་བསྟན་པ་དང་། གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་། དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། རྗེས་སུ་གནང་བ་རྣམས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། སྤངས་པ་ནང་གི་ཡེ་ཤེས་གཉིས། ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་དང་ནི། ། རྗེས་སུ་གནང་བ་རྣམ་པ་གཉིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཡི་དེ་ཉིད་དང་། ། སློབ་དཔོན་གྱི་ནི་ལས་རྣམས་སྦྱིན། ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང་བསྐུར་བའོ། ། དེ་ནས་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ནི། གསང་བའི་སྡོམ་པ་འཛིན་པ་ནི། གང་ཟག་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། བསྒོམ་པའི་དབང་བསྐུར་བ་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟེན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ བདུད་རྩི་ལྔའི་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། ། གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའོ། ། བཞི་པ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ནི་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བའི་སྡོམ་པ་འཛིན་པར་ནུས་པ་རྣམས་ལ་བཞི་པའི་དབང་བསྐུར་བའོ། ། སྣོད་དུ་གྱུར་པ་མཐོང་ནས་ཀྱང་། ། ཡོན་དང་དད་པ་སྔོན་འགྲོ་བས། ། ཐབས་དང་ ཤེས་རབ་བྱིན་ནས་ནི། ། ཕྱག་རྒྱ་གདོད་ནས་བཞི་པ་བླང་། ། འཁོར་ལོ་བཞི་ཡི་ཐ་མ་ནས། ། དགའ་བ་བཞི་ལ་ཉམས་མྱོང་ནས། ། ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་དབུས་སུ་ནི། ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཆགས་པ་འཇོམས། ། ཡང་ན་གཏུམ་མོའམ་དབུས་མ་སྦྱར། ། གྲོལ་ལམ་ཚིག་གི་དབང་བསྐུར་ བའོ། ། དབང་བསྐུར་བ་བཞི་པ་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་རྒྱས་པར་ས་བརྒྱད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བ་པས་མཛད་པའི་གསང་བ་འདུས་པའི་ཆོ་ག་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་བ་རྫོགས་ནས་མཆོད་ཡོན་ཕུལ། ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བཟླས་ནས་བཟོད་པར་གསོལ་ བ་ནི། ཆོ་ག་ལྷག་དང་མ་ཚང་དང་། ། ཉེས་པའི་དངོས་པོ་ཅི་མཆིས་པ། །

The Empowerment of the Irreversible Stage One should bestow the empowerment of the irreversible stage, along with the prophecy, the encouragement, the consolation, and the authorization. The two internal wisdoms of abandonment, the body, speech, and mind, and the two types of authorization are given. The reality of the deities of the maṇḍala and the activities of the ācārya are bestowed. This is the empowerment of the irreversible stage. Then, as for the secret empowerment: the one who upholds the secret vows receives the empowerment of meditation on the person as the dharma-mudrā, and the empowerment arising from relying upon the action-mudrā. The empowerment of the five nectars should be bestowed. This is the secret empowerment. The fourth, the wisdom-gnosis empowerment, is the bestowal of the fourth empowerment to those capable of upholding the vows as they appear in the Root Tantra. Having seen that they are suitable vessels, preceded by the offering and faith, and having bestowed method and insight, one should receive the primordial fourth mudrā. From the end of the four cakras, having experienced the four joys, in the center of the avadhūtī, the inconceivable destroys attachment. Alternatively, the fierce woman or the central channel is joined. This is the empowerment of words on the path of liberation. The extensive ritual for the fourth empowerment should be understood from the Guhyasamāja ritual composed by Vāpaka for bodhisattvas on the eighth bhūmi. Thus, when the empowerment is complete, the water for the feet is offered. Having recited the hundred-syllable mantra, the request for forgiveness is made: "Whatever faults there may be, whether the ritual was excessive or incomplete, whatever defects have occurred..."

definitionདད་པ “faith” — Here “faith” is not used so much in the sense of “religious faith,” but rather as when one says, “I have faith in you” or “I have faith in your good qualities.” It is often explained as “a good disposition of the mind” (

definitionདགའ་བ “joy” — One of the four “immeasurables” of the Mahāyāna, known in early Buddhism as “pure abodes” (Skt. brahmavihāra ), which comprise (1) friendly kindness, (2) compassion, (3) joy, and (4) equanimity. Immeasurable joy arises f

definitionབྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ “bodhisattva” — A being who is dedicated to the cultivation and fulfilment of the altruistic intention to attain manifestly perfect buddhahood, traversing the five bodhisattva paths and ten bodhisattva levels. Bodhisattvas purposely opt

adherencePinned rendering paraphrased here: praise; god

termདབང → empowerment

termབསྟོད་པ → praise

termཡེ་ཤེས → wisdom

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

termལྷ → god

termསློབ་དཔོན → ācārya

བདག་ནི་གནོང་འགྱོད་བསམ་པ་ཡིས། ། འཁོར་ལོའི་ཚོགས་ལ་མཐོལ་བཤགས་ནས། ། ནོངས་འགྱུར་ཉེས་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས། ། དག་ཅིང་ཐུགས་རྗེས་གཟུང་བར་མཛོད། ། ཅེས་བྱ་བ་དང་། སྔར་ བསྟན་པ་བཞིན་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་ཡང་བྱས་ནས། ཁྱེད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དོན་ཀུན་མཛད། ། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དངོས་གྲུབ་གསོལ། ། སངས་རྒྱས་ཡུལ་དུ་གཤེགས་ནས་ཀྱང་། ། སླར་ཡང་འབྱོན་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། མུཿཞེས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ གཤེགས་པ་དང་། དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་ལུས་ལ་བཅུག་ལ་གོ་ཆ་བསྐོན་ལ་ཚམ་ངམ་གྱི་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུངས་ལ་རྐང་པ་བརྒྱད་པས་བསྟོད་པར་བྱའོ། ། ཞུགས་པའི་སློབ་མ་རྣམས་ཁ་ཟས་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་ལ། ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མདའ་དང་ཕུར་ བུ་བཏོན་ལ་འོ་མས་བཀྲུ་བ་དང་། རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུས་ལ་བུམ་པར་བཅུག་ལ་ཆུ་བོར་དོར་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་བ་བྱུང་ལྔས་བྱུག་པར་བྱའོ། ། དཔལ་བདེ་མཆོག་འཁོར་ལོའི་ཆོ་ག་ཡིད་འོང་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། ། ། ༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཧྲི་པ་ཏ་གརྦྷ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། མཉེས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། ཨོཾ་དེ་ལ་དང་པོར་རེ་ཞིག་སློབ་མ་ཁྲུས་བྱས་ལ་གོས་གཙང་མ་བགོས་ཏེ། ལག་ན་མེ་ཏོག་ཐོགས་པའི་སློབ་མ་ལ། ། ཡིད་ གཞུངས་སྤྲོ་བ་ཆེ་བ་དང་། ། བྱས་པ་གཟོ་ཞིང་ང་རྒྱལ་མེད། ། རིགས་མཐོ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཞིང་། ། གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ལང་ཚོར་ལྡན། ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསང་བ་ནི། ། སྒྲུབ་པ་དོན་གཉེར་མངོན་བརྩོན་ན། །

With a mind of regret and remorse, I confess to the assembly of the maṇḍala. May the obscurations of my faults and transgressions be purified, and may you hold me with compassion. Having spoken thus, and having also made the aspiration prayers as previously taught: "You have accomplished all the welfare of sentient beings; please grant the appropriate accomplishments. Even after you have departed for the realm of the Buddhas, I pray that you return once more." With the syllable muḥ, the wisdom maṇḍala departs. The samaya maṇḍala is dissolved into the body, the armor is donned, and protection is established with the fierce mantra. One should then offer praise with the eight-line verse. The disciples who have entered should be satisfied with food and protected with the Hūṃkāra mantra. Then, the arrows and ritual daggers (kīla) are removed and washed with milk. The colored powder maṇḍala is dismantled, placed in a vase, and cast into a river. The site of the maṇḍala should be smeared with the five products of the cow. This concludes "The Delightful Garland," a ritual for the glorious Cakrasaṃvara, composed by the master Vīravajra. In the language of India: Hṛtapadagarbha-nāma. In the language of Tibet: Mnyes pa'i snying po (The Essence of Pleasure). Homage to the glorious Vajraḍākinī. Oṃ. First, the disciples should bathe and put on clean clothes. To the disciples holding flowers in their hands—who are intelligent, highly enthusiastic, grateful, and free of pride; who are of noble lineage, endowed with good qualities, and possessed of beauty, complexion, and youth; and who are earnestly striving to accomplish the secret of the Sugatas—[the master should proceed].

structureTitle block: the Sanskrit title is given as it is transmitted in Tibetan transliteration, not reconstructed from Sanskrit sources; the Tibetan title is translated after it.

definitionསྒྲིབ་པ “obscuration” — In this text, a different list of eight obscurations is presented: contempt toward the Buddha, contempt toward the Dharma , laziness, contentment with little (virtue), behaving according to desire, behaving according to

definitionའཁོར་བ “saṃsāra” — A state of involuntary existence conditioned by afflicted mental states and the imprint of past actions, characterized by suffering in a cycle of life, death, and rebirth. On its reversal, the contrasting state of nirvāṇ

adherencePinned rendering paraphrased here: self; fire; family

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termབདག → self

termསྒྲིབ་པ → obscuration

termསྨོན་ལམ → aspiration

termདངོས་གྲུབ → accomplishment

termསངས་རྒྱས → buddha

termཡེ་ཤེས → wisdom

སློབ་མ་བཟང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། བདེ་གཤེགས་སྔགས་ཀྱི་སྒྲུབ་ པ་ལ། ། དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་མངོན་བརྩོན་ན། ། གཟུགས་མེད་ཡོན་ཏན་མེད་པའམ། ། དམན་པའང་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱ། ། སློབ་མ་ངན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། ད་ནི་ཆོས་ཉན་དུ་གཞུག་པར་བྱ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་ཆོ་ག་ལ། ། འཁོར་རྣམས་བཞི་ཡང་རྗེས་སུ་གནང་། ། རང་གི་བསླབ་ དང་ཤིན་དུ་ལྡན། ། ཐེག་ཆེན་ལ་དགའི་མཚན་ཉིད་ལྡན། ། ལ་ལ་གསང་སྔགས་གྲུབ་དོན་གཉེར། ། འདི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་འཇུག་པར་འཚལ། ། བསོད་ནམས་འདོད་པ་དེ་ལས་གཞན། ། གཞན་དག་འཇིག་རྟེན་གཞན་དོན་གཉེར། ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དོན་གཉེར་བའི། ། དད་པ་མང་དུ་ བྱེད་པ་ཡིས། ། བློ་ལྡན་དཀྱིལ་འཁོར་འཇུག་པ་ཡི། ། ཚེ་འདིའི་འབྲས་བུ་འདོད་མི་བྱ། ། ཚེ་འདིའི་འདོད་པར་གྱུར་པ་ལ། ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དོན་མི་འབྱུང་། ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དོན་གཉེར་སྐྱེས། ། འཇིག་རྟེན་འདི་ཡི་འབྲས་བུ་རྒྱས། ། ཞེས་འབྱུང་ངོ་། ། དེ་ནས་སློབ་མ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གིས་ རང་གི་སྙིང་གར་བཅུག་ལ། གསང་བའི་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་ཕྱུང་ནས་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་སྒོར་བཞག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་བ་འདེབས་སུ་གཞུག་གོ། ། དགའ་ཆེན་ཁྱོད་བདག་སྟོན་པ་བས། ། སློབ་དཔོན་ཁྱོད་ནི་དགོངས་སུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བསྟན་པས། ། མགོན་པོ་ ཆེན་པོ་བདག་ཕྱག་འཚལ། ། དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་སྩལ་དུ་གསོལ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བདག་ལ་གསོལ། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། སྐྱབས་གསུམ་དག་ནི་བདག་ལ་གསོལ། ། ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། ། མགོན་པོ་བདག་ནི་འཇུག་པར་འཚལ། །

These are the characteristics of a good disciple. If one seeks and is intensely diligent in the practice of the Sugata’s mantra, even one who lacks physical beauty or good qualities, or is of inferior status, should be established [in the practice]. These are the characteristics of a bad disciple. Now, one should cause them to listen to the Dharma: regarding the ritual of the maṇḍala, the fourfold assembly is also permitted. Those who are fully endowed with their own training and possess the characteristics of delighting in the Mahāyāna, some of whom seek the accomplishment of secret mantra, should desire to enter this maṇḍala. Others, desiring merit, and others who seek the welfare of the next world—those who seek the welfare of the next world and possess great faith should enter the maṇḍala with a wise mind. One should not desire the fruits of this life. For one who desires the things of this life, the welfare of the next world will not arise. When the desire for the welfare of the next world is born, the fruits of this world will flourish. Thus it is said. Then, having placed the disciple at their own heart with the syllable HŪṂ, having drawn them out through the secret vajra path, and having placed them at the door of the celestial mansion, one should cause them to make this supplication: "O Great Joy, you are my teacher; O Ācārya, please attend to me. By showing the way of great awakening, O Great Protector, I prostrate to you. Please grant me the reality of the samaya. Please grant me bodhicitta. Please grant me the three refuges: the Buddha, the Dharma, and the Saṅgha. O Protector, I desire to enter the supreme city of great liberation."

definitionབསོད་ནམས “merit” — In this text, merit is established as the most prized possession of human beings, more than good looks, diligence , artistry , and insight . In Buddhism more generally, merit refers to the wholesome tendencies imprinted

definitionབྱང་ཆུབ་སེམས “bodhicitta” — In the general Mahāyāna teachings the mind of awakening (bodhicitta) is the intention to attain the complete awakening of a perfect buddha for the sake of all beings. On the level of absolute truth, the mind of awakening

definitionདགེ་འདུན “saṅgha” — Though often specifically reserved for the monastic community, this term can be applied to any of the four Buddhist communities‍—monks, nuns, laymen, and laywomen‍—as well as to identify the different groups of practitio

adherencePinned rendering paraphrased here: name; self; homage

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termམཚན → name

termསྔགས → mantra

termགཟུགས → form

termཆོས → dharma

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

termབསོད་ནམས → merit

ཞེས་ལན་ གསུམ་བརྗོད་དུ་གཞུག་གོ། ། དེ་ལ་སློབ་མའི་སྙིང་གར་མ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ཡིད་ཀྱིས་བྲིས་ལ་ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བརྟན་པར་བྱ་སྟེ་འདི་སྐད་བསྒོའོ། ། ཁྱོད་ནི་ཚུལ་ཆེན་སྣོད་ཡིན་ཏེ། ། བུ་ཚུར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡི། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་ཡུལ་ཆོ་ག་ནི། ། ཁྱོད་ལ་ཡང་ དག་བསྟན་པར་བྱ། ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གང་འདས་དང་། ། དེ་བཞིན་གང་དག་མ་བྱོན་དང་། ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་མགོན་པོ་རྣམས། ། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་བཞུགས་པ་རྣམས། ། དེ་དག་ཀུན་གྱིས་གསང་སྔགས་ཀྱི། ། ཆོ་ག་བཟང་པོ་འདི་མཁྱེན་ནས། ། དཔའ་བོས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མཚན་མེད་བརྙེས། ། གསང་སྔགས་སྦྱོར་བ་མཉམ་མེད་དེས། ། སྐྱོབ་པ་དཔལ་ལྡན་ཧེ་རུ་ཀ། བདུད་སྡེ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། ། དཔུང་ཆེན་དག་ཀྱང་འདི་ཡིས་བཅོམ། ། དེ་བས་ཀུན་མཁྱེན་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། ། བུ་ཡིས་བློ་གྲོས་འདི་གྱིས་ཤིག། དེ་ནས་རྒྱུན་བཤགས་ བྱ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་བཤགས། ། བསོད་ནམས་ཀུན་ལ་རྗེས་ཡི་རང་། ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ཀྱིས་གཟུང་། ། བྱང་ཆུབ་མཐར་ཐུག་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ སེམས་ནི་བདག་གིས་བསྐྱེད། ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་མགྲོན་དུ་གཉེར། ། འདོད་ལ་སྤྱོད་པའང་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་མཆོག་འགྱུར། ། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག། ཅེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ལ་དེ་ནས་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱ་སྟེ། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་འདུག་ ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། ཨོཾ་ན་མ་སྟེ་ཧཱུཾ།

Thus, have them recite this three times. Then, at the disciple’s heart, visualize a moon maṇḍala arising from the syllable MAṂ, and upon it, mentally inscribe the syllable HŪṂ. Stabilize this with the hundred-syllable mantra and give this instruction: “You are a vessel for the great way. Come, my son! I shall perfectly teach you the ritual of the practice of the Secret Mantra of the Great Vehicle. All the perfect Buddhas of the past, those yet to come, and the Protectors of the present who remain for the benefit of wandering beings—all of them, having mastered this excellent ritual of Secret Mantra, attained the signless state of omniscience at the foot of the Bodhi tree. By that peerless application of Secret Mantra, the glorious Heruka, the Protector, conquered the most formidable and vast hosts of Māra. Therefore, my son, apply your intellect to this in order to attain omniscience.” Then, perform the perpetual confession: “I prostrate to the Three Jewels. I take refuge in the Three Jewels. I individually confess all misdeeds. I rejoice in all merit. I hold the awakening of the Buddhas in my mind. I take refuge until reaching the ultimate awakening. I generate the supreme mind of awakening. I invite all sentient beings as my guests. Even the enjoyment of desires shall become the supreme conduct of awakening. May I achieve Buddhahood for the benefit of wandering beings.” Recite this three times. Then, perform prostrations. Standing at the eastern door with palms joined, recite: OṂ NAMASTE HŪṂ.

definitionཐེག་པ་ཆེན་པོ “Great Vehicle” — When the Buddhist teachings are classified according to their power to lead beings to an awakened state, a distinction is made between the teachings of the Lesser Vehicle , which emphasizes the individual’s own freedom f

definitionདཀོན་མཆོག་གསུམ “the Three Jewels” — The Tibetan literally means “the three rare and precious ones,” the Buddha, Dharma, and Saṅgha‍—the three objects of Buddhist refuge.

adherencePinned rendering paraphrased here: name; class; homage; self

termལས → action

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

termཐེག་པ་ཆེན་པོ → Great Vehicle

termསྔགས → mantra

termསངས་རྒྱས → buddha

termབྱང་ཆུབ → awakening

ཨོཾ་ན་མ་མི་ཧཱུཾ། ཨོཾ་ན་མོ་ན་མ་ཧཱུཾ། ཞེས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཕྱག་བྱ་སྟེ། ཡང་ཕྱག་བཞི་བྱའོ། ། ཐལ་མོ་སྤྱི་བོར་སྦྱར་བར་བྱས་ལ་སྙིང་ག་ས་ལ་གཏུགས་ནས་འདི་སྐད་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་སརྦ་བཱི་ར་ཡོ་གི་ནཱི་ཨཱརྱ་པཱུ་ཛོ་པསྠ་ནཱ་ཡ་ཨཱཏྨ་ནཱཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་ མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཱི་ར་ཡོ་གི་ནི་ཨཱཏྨ་ནཾ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སྭ་མཱཾ་ཞེས་པ་དང་། ཐལ་མོ་སྙིང་གར་སྦྱར་དཔྲལ་བ་ས་ལ་གཏུགས་ནས་ཨོཾ་སརྦ་བཱི་ར་ཡོ་གི་ནི་པཱུ་ཛ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཏ་ཨཱཏྨ་ནཱཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཱི་ར་ཡོ་གི་ནཱི་ཨཱཏྨ་ལ་མེ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མཱཾ་ཞེས་པ་དང་། ཐལ་མོ་དཔྲལ་བར་སྦྱར་ ལྐོག་མ་ས་ལ་རེག་པར་བྱ་སྟེ། ཨོཾ་སརྦ་བཱི་ར་ཡོ་གི་ནཱི་པཱུ་ཛ་པྲ་བརྟ་ན་ཡ་ཨཱཏྨ་ནཱཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཱི་ར་ཡོ་གི་ཨཱཏྨ་ནཾ་བཎྜ་རོ་ཧེ་དྷརྨཱ་པྲ་བརྟ་ཡ་མཱཾ་ཞེས་པ་དང་། ཐལ་མོ་སྙིང་གར་སྦྱར་སྤྱི་གཙུག་ས་ལ་གཏུགས་ཏེ། ཨོཾ་སརྦ་བཱི་ར་ཡོ་གི་ནཱི་པཱུ་ཛ་ཀརྨ་ཀ་རཱ་ཡ་ ཨཱཏྨ་ནཱཾ་ནིརྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཱི་ར་ཡོ་གི་ནཱི་ཨཱཏྨ་རཱུ་པི་ཎི་ཀརྨ་ཀུ་རུ་མཱཾ་ཞེས་པ་དང་ཕྱག་བཞི་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལག་ན་མེ་ཏོག་ཐོགས་པ་སློབ་མས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ཡབ་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་རིགས་ལྔ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རིགས་ ཀྱི་ཡུམ་དང་། སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ་དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོ་ཡེ་ཤེས་དང་ལས་ལས་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མིང་འདི་ཞེས་བྱ་བས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དང་པའི་སྒོ་ནས་མཆོད་པར་བགྱིའོ། །

Oṃ namo mi hūṃ. Oṃ namo nama hūṃ. Thus, one should perform prostrations to the body, speech, and mind, and then perform four more prostrations. Placing the palms together at the crown of the head and touching the heart to the ground, one should recite: Oṃ sarvavīrayoginī āryapūjopasthānāyātmānaṃ niryātayāmi. Sarvatathāgatavīrayoginī ātmānaṃ ḍākinī adhiṣṭhasva māṃ. Placing the palms together at the heart and touching the forehead to the ground, one should recite: Oṃ sarvavīrayoginī pūjābhiṣekāyātmānaṃ niryātayāmi. Sarvatathāgatavīrayoginī ātmānaṃ me abhiṣiñca māṃ. Placing the palms together at the forehead and touching the throat to the ground, one should recite: Oṃ sarvavīrayoginī pūjāpravartanāyātmānaṃ niryātayāmi. Sarvatathāgatavīrayoginī ātmānaṃ bandhore dharmapravartaya māṃ. Placing the palms together at the heart and touching the crown of the head to the ground, one should recite: Oṃ sarvavīrayoginī pūjākarmakarāyātmānaṃ niryātayāmi. Sarvatathāgatavīrayoginī ātmānaṃ rūpiṇi karmakuru māṃ. Thus, one should perform the four prostrations. Then, the disciple, holding flowers in the hands, having performed the offerings and so forth, should say: "I, who am called [name], offer with body, speech, and mind through the gate of devotion to the Blessed One, the glorious Heruka with consort Vajravārāhī, the five families of Sugatas and their consorts, the male and female bodhisattvas, the heroes and heroines, and all those accomplished through wisdom and activity."

structureMantra left in Sanskrit (as transmitted in Tibetan script); only the surrounding frame is translated.

terminologyབཅོམ་ལྡན་འདས → “the Blessed One”. 84000 harmonises on 'the Blessed One'. Do not alternate with 'Bhagavān' inside one text.

definitionབཅོམ་ལྡན་འདས “the Blessed One” — In Buddhist literature, this is an epithet applied to buddhas, most often to Śākyamuni. The Sanskrit term generally means “possessing fortune,” but in specifically Buddhist contexts it implies that a buddha is in possess

definitionབདེ་བར་གཤེགས་པ “sugata” — Here it is the fifth epithet through which the Buddha Śākyamuni is to be recollected. One of the standard epithets of the buddhas. A recurrent explanation offers three different meanings for su- that are meant to show th

adherencePinned rendering paraphrased here: fire; family

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termམེ → fire

termམཆོད་པ → offering

termབཅོམ་ལྡན་འདས → the Blessed One

termརྡོ་རྗེ → vajra

termརིགས → family

termབདེ་བར་གཤེགས་པ → sugata

བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་རིགས་ལྔ་བདེ་བར་ གཤེགས་པ་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་དང་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ་དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོ་ཡེ་ཤེས་དང་ལས་ལས་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་སོ་སོར་བཤགས་པས་སོ་སོར་བཤགས་པར་བགྱིའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་ ཕག་མོ་རིགས་ལྔ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་དང་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ་དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོ་ཡེ་ཤེས་དང་ལས་ལས་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱ་ཆེར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བགྱིའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ཡུམ་ རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་རིགས་ལྔ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་དང་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ་དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོ་ཡེ་ཤེས་དང་ལས་ལས་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་ཕྱིར་བསྐུལ་བར་བགྱིའོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་ རིགས་ལྔ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་དང་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ་དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོ་ཡེ་ཤེས་དང་ལས་ལས་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བཞེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གསོལ་བར་འཚལ་ལོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་རིགས་ལྔ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་དང་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ་དང་དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོ་ཡེ་ཤེས་དང་ལས་ལས་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་འབུལ་གྱིས་སོ་སོར་ བཞེས་ཤིག།

In the presence of the Blessed One, the glorious Heruka, the consort Vajravārāhī, the five Sugata families, their consorts, the bodhisattvas, the male and female heroes, and all those established through wisdom and karma, I confess all misdeeds through the unsurpassed individual confession. In the presence of the Blessed One, the glorious Heruka, the consort Vajravārāhī, the five Sugata families, their consorts, the bodhisattvas, the male and female heroes, and all those established through wisdom and karma, I rejoice extensively in all merit. In the presence of the Blessed One, the glorious Heruka, the consort Vajravārāhī, the five Sugata families, their consorts, the bodhisattvas, the male and female heroes, and all those established through wisdom and karma, I exhort you to turn the wheel of Dharma. In the presence of the Blessed One, the glorious Heruka, the consort Vajravārāhī, the five Sugata families, their consorts, the bodhisattvas, the male and female heroes, and all those established through wisdom and karma who intend to pass into parinirvāṇa, I pray that you all do not pass into parinirvāṇa. In the presence of the Blessed One, the glorious Heruka, the consort Vajravārāhī, the five Sugata families, their consorts, the bodhisattvas, the male and female heroes, and all those established through wisdom and karma, I offer myself at all times and in all ways; please accept me.

བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་རིགས་ལྔ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ་དང་དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོ་ཡེ་ཤེས་དང་ལས་ལས་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བས་སྔོན་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་ པ་ནས་ཐ་མ་ད་ལྟར་གྱི་བར་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་བསྲུངས་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་གོ་འཕང་དུ་བསྔོ་བར་བགྱིའོ། ། བདག་གི་དགེ་བའི་ ལས་རྣམས་འདི་དག་གིས། ། འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ཤོག། འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་སྟོན་བགྱིད་ཅིང་། ། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་མང་པོས་གཟིར་ལས་སྒྲོལ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུངས་ལ། སྤྱི་བོ་དང་ ལྐོག་མ་དང་ལྟེ་བ་དང་རྐང་པར་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་བསྐྱེད་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་ཨོཾ་དཀར་པོ་དང་། ཨཱཿདམར་པོ་དང་། སྭཱ་སེར་པོ་དང་། ཧཱ་ལྗང་གུ་དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་འཁོར་ལོ་དང་པདྨ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་རལ་གྲི་ལ་རང་རང་གི་ཡི་གེས་མཚན་ པར་བསམས་ལ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཞེས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མའི་སྤྱི་བོར་མེ་ཏོག། མདུན་དུ་སྤོས་དང་མར་མེ་སྙིང་གར་དྲི་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་ཨ་ཤྭདྠ་ལ་སོགས་པའི་སོ་ཤིང་སོར་བཅུ་གཉིས་པ་ཡོན་པོ་མ་ཡིན་པ་མ་གས་པ་སྲོག་ཆགས་མེད་པ་རྩེ་མོར་ མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཅིངས་ལ་བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་གྱི་སྔགས་བཟླས་ལ་སློབ་མ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །

To the Blessed One, the glorious Heruka, the consort Vajravārāhī, the five Sugata families, the consorts of the families, the male and female bodhisattvas, the heroes and heroines, and all those established through wisdom and activity—I, who am called [name], from the beginningless past until this present moment, dedicate all the vows of the Hearers, the vows of the Bodhisattvas, and all the samayas of Secret Mantra that I have observed, toward the state of the glorious Heruka, the unsurpassed, perfectly complete awakening. By these virtuous actions of mine, may I swiftly become a Buddha in the world. For the benefit of wandering beings, may I teach the Dharmas and liberate sentient beings from the oppression of manifold sufferings. Then, to bless the disciple, one should protect them with the mantra of Hūṃkāra. At the crown, throat, navel, and feet, one should generate five moon maṇḍalas from the syllable A. Upon these, one should visualize a white Oṃ, a red Āḥ, a yellow Svā, and a green Hā. From the total transformation of these, one should imagine a wheel, a lotus, a vajra, a jewel, and a sword, each marked by its respective syllable. One should then consecrate them with "Oṃ Āḥ Hūṃ." Then, one should place a flower on the disciple's crown, incense and a lamp before them, and offer perfume at the heart. Following that, one should give the disciple a tooth-stick made of aśvattha or similar wood, twelve finger-widths long, not crooked, uncracked, and free of insects, with a garland of flowers tied to its tip. One should recite the mantra of Amṛtakuṇḍalī and then give it to the disciple.

definitionཉན་ཐོས “hearer” — The Sanskrit term śrāvaka , and the Tibetan nyan thos , both derived from the verb “to hear,” are usually defined as “those who hear the teaching from the Buddha and make it heard to others.” Primarily this refers to tho

definitionསྡུག་བསྔལ “suffering” — The first of the four truths of the noble ones. The term “suffering” includes all essentially unsatisfactory experiences of life in cyclic existence, whether physical or mental. These comprise (1) the suffering of suffer

adherencePinned rendering paraphrased here: family; self; fire

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termབཅོམ་ལྡན་འདས → the Blessed One

termརྡོ་རྗེ → vajra

termརིགས → family

termབདེ་བར་གཤེགས་པ → sugata

termཡེ་ཤེས → wisdom

termལས → action

སློབ་མས་ཀྱང་བྱང་ངམ་ཤར་དུ་བལྟས་ཏེ་བཅས་ལ་བ་ལང་གི་ཀོ་བ་ཙམ་གྱི་སའི་ཆ་ལྕི་བས་བྱུགས་པར་དོར་བར་བྱའོ། ། སོ་ཤིང་གི་རྩེ་མོ་ཤར་ལ་སོགས་པར་བལྟས་ན་ཞིང་ལ་སོགས་ པའི་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བར་སྟོན་ཏོ། ། དེ་ནས་ཁྱོར་བ་གསུམ་གྱི་འཐོར་འཐུང་བྱིན་ལ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿབི་ཤུདྡྷ་སྶརྦ་དྷ་རྨཱཿསརྦ་པཱ་པཾ་ནི་སཾ་ཤོ་དྷ་ཡ་སརྦ་བི་ཀལྤ་ཨ་པ་ན་ཡ་ཧཱུཾ་ཞེས་བཟླས་པའི་ཆུས་ཁ་བཀྲུའོ། ། དེ་ཡང་འདུག་པ་ལས་ཡི་གེ་བདུན་པ་བཟླས་པའི་ཀུ་ཤའི་སྔགས་ དང་། ཁྲོ་བོ་ཧཱུཾ་མཛད་བཟླས་པའི་ཀུ་ཤ་སྟན་གྱི་ཕྱིར་བྱིན་ལ། ཡི་གེ་གསུམ་དང་ཧཱུཾ་མཛད་བཟླས་པའི་སྲུང་སྐུད་དཔུང་པ་གཡོན་པར་བཅིངས་ལ། དཔྲལ་བར་ཡི་གེ་བདུན་པ་བཟླས་པའི་དྲིའི་ཐིག་ལེས་བསྲུངས་ལ། ཧཾ་ཁཾ་ལས་གོ་ཆ་བསྐྱེད་ལ་ཨོཾ་ཧཱུཾ་མཻ་ཏྲི་བཛྲ་ཀ་བ་ཙ་རཀྵ་ཧཾ་ཞེས་བྱ་བས་ གོ་ཆ་བསྐོན་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་ཨུཥྞི་ཥ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་དང་རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་ལས་གུང་མོ་མྱུ་གུ་ལྟར་བསྒྲེང་བའོ། ། ཕྱག་རྒྱ་སྤྱི་བོར་བཞག་ལ་སྤྱི་བོའི་གཙུག་ཏོར་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྙིང་གར་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་བསྒོམས་ལ་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་གཏུགས་ཏེ་ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བརྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ ནས་ཆོས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རྒྱུད་ལས་ནི། ། གཡས་སུ་སྲུང་སྐུད་བཅིང་བ་དང་། ། ཀུ་ཤའི་ལོ་མས་བརྟན་བྱས་ནས། ། འཇིག་རྟེན་ན་ནི་ཀུན་མཁྱེན་རྣམས། ། ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན། ། བརྒྱ་ལམ་ན་ནི་རེས་འགའ་ཞིག། འབྱུང་འགྱུར་ཡང་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་། ། གསང་ སྔགས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་འབྱུང་བ། ། དེ་བས་ཀྱང་ནི་དཀོན་པ་སྟེ། །

The disciple should also face north or east and cast the tooth-stick onto a patch of ground the size of an ox-hide that has been smeared with cow dung. If the tip of the tooth-stick points toward the east or other directions, it indicates that accomplishments such as [mastery of] the fields and so forth will arise. Then, having given three handfuls of water for rinsing, they should wash their face with water over which the mantra oṃ hrīḥ viśuddhaḥ sarvadharmāḥ sarvapāpaṃ niḥśodhaya sarvavikalpāpanaya hūṃ has been recited. Furthermore, while seated, they should be given kuśa grass for a seat over which the seven-syllable mantra and the wrathful Hūṃkāra mantra have been recited. A protection cord over which the three syllables and Hūṃkāra have been recited should be tied around the left upper arm. The forehead should be protected with a drop of perfume over which the seven-syllable mantra has been recited. Having generated the armor from haṃ khaṃ, one should don the armor with the mantra oṃ hūṃ maitri vajrakavaca rakṣa haṃ. Then, with the mantra oṃ vajroṣṇīṣa hūṃ and the vajra-binding gesture, the middle fingers should be raised like sprouts. Placing the mudrā on the crown of the head, the uṣṇīṣa should be generated. Then, having meditated on the syllable hūṃ at the heart and touched it with the vajra-fist, it should be stabilized with the hundred-syllable mantra. Then, the Dharma should be explained: "From the Māyājāla-tantra: Having tied the protection cord on the right and stabilized it with kuśa leaves, [it is said]: 'In this world, the Omniscient Ones are like the udumbara flower; they appear only once in a great while, or perhaps not at all. The way of practicing the Secret Mantra is even rarer than that.'"

གང་ཞིག་མཉམ་མེད་སེམས་ཅན་དོན། ། མྱ་ངན་མི་འདའ་བྱེད་པར་ནུས། ། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་དུ་མ་རུ། ། སྡིག་པ་བགྱིས་པར་གྱུར་པ་དག། དེ་ཀུན་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་འདྲ་བ། ། མཐོང་བས་བྱང་བར་འགྱུར་འདྲ་ན། ། གྲགས་ པ་མཐའ་ཡས་སྔགས་སྤྱོད་པའི། ། ཚུལ་ལ་གནས་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། ། སྐྱོབ་པ་གསང་སྔགས་བཟླས་ནས་ནི། ། གོ་འཕང་བླ་ན་མེད་པར་འགྱུར། ། གང་དག་སྤྱོད་པ་མཆོག་འདི་ལ། ། བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་མི་གཡོ་བ། ། དེ་དག་གིས་ནི་ངན་འགྲོའི་རྒྱུན། ། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་རབ་ཏུ་སྤྱོད། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས། ། རྙེད་པ་མཉམ་མེད་དེ་རིང་སྙེད། ། གང་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་པ། ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྱེད་རྣམས་ནི། ། བསྟན་པ་འདི་ལ་ཁྱེད་རྣམས་ཀུན། ། ཡོངས་སུ་གཟུང་སྟེ་སྐྱེ་བཞིན་པ། ། དེ་ཕྱིར་ཁྱེད་རྣམས་ཐེག་ཆེན་ལ། ། སང་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་ཡི། ། ལམ་མཆོག་འདི་ནི་དཔལ་དང་ལྡན། ། ཁྱེད་རྣམས་དེར་ནི་དོང་བ་ལགས། ། རང་འབྱུང་སྐལ་པ་ཆེན་པོ་པ། ། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡི། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར། ། ཞེས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ལ། བཞིན་བཟང་རྣམས་ལངས་ལ་དཀྱིལ་ འཁོར་ལ་ཕྱག་གྱིས་ཤིག་ནང་པར་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ནས་རྨི་ལམ་དགེ་མི་དགེ་ང་ལ་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། ། རྨི་ལམ་ངན་ན་ཧཱུཾ་མཛད་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་པར་བྱའོ། ། སློབ་མ་ལྷག་པར་གནས་པའོ། ། ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་གཞུག་པར་བྱ་སྟེ།

Whoever is able to act for the sake of peerless sentient beings without passing into nirvāṇa, even those who have committed negative deeds throughout many tens of millions of eons will be purified simply by seeing a maṇḍala such as this. What need is there to mention those who abide in the way of the mantra practice of infinite renown? By reciting the secret mantra of the Protector, one will attain the unsurpassed state. Those whose intellects are utterly unwavering regarding this supreme conduct will completely sever the stream of the lower realms and the origin of all suffering. You, great beings, have today obtained an incomparable gain, for you, great beings, along with the Victorious Ones and their heirs, are being fully embraced within this teaching as you are born into it. Therefore, you will be born into the Great Vehicle tomorrow. This supreme path, the source of the Great Vehicle, is glorious; you have entered it. You will become self-arisen, highly fortunate, and tathāgatas, the omniscient ones of the entire world. Thus, inspire them with joy. "O fair-faced ones, arise and prostrate to the maṇḍala; tomorrow you shall see the great maṇḍala. Then, tell me whether your dreams were auspicious or inauspicious." If the dreams are bad, one should recite the mantra of Hūṃkara one hundred and eight times. This is the preliminary consecration of the disciples. Then, the disciples are to be introduced.

definitionབསྐལ་པ “eon” — The Indian concept of a period of millions of years, sometimes equivalent to the time when a world appears, exists, and disappears. There are also the intermediate kalpas during the existence of a world, the longest of w

definitionམཐའ་ཡས “Ananta” — One of the principal nāga kings. Also known as Śeṣa or Anataśeṣa. Considered the source of Patañjali grammar in Buddhism. In Vaiśnavism he is the serpent that Viṣṇu rests upon in between the creations of worlds.

definitionམི་གཡོ་བ “Acalā” — Lit. “Immovable.” The eighth level of accomplishment pertaining to bodhisattvas . See “ ten bodhisattva levels .”

terminologyདེ་བཞིན་གཤེགས་པ → “tathāgata”. Kept as the Sanskrit loan in translation (84000 practice), not 'Thus-Gone One'.

homonymདེ་བཞིན་གཤེགས་པ is rendered “tathāgata” here; the glossary also records thus-gone, Thus-Gone One, thus-gone one for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionདེ་བཞིན་གཤེགས་པ “tathāgata” — A frequently used synonym for buddha . According to different explanations, it can be read as tathā-gata , literally meaning “one who has thus gone,” or as tathā-āgata , “one who has thus come.” Gata , though literally m

termབསྐལ་པ → eon

termདཀྱིལ་འཁོར → maṇḍala

termམཐའ་ཡས → Ananta

termསྔགས → mantra

termམི་གཡོ་བ → Acalā

termསྡུག་བསྔལ → suffering

དང་པོར་ཧཱུཾ་མཛད་བཟླས་ པའི་སྟོད་གཡོགས་དང་སྨད་གཡོགས་བསྐོན་ལ་ཡི་གེ་བདུན་པ་བཟླས་པའི་དར་སེང་ཁས་གདོང་གཡོགས་བཅིངས་ལ་ཡོལ་བའི་རྒྱབ་ཏུ་བཞག་ལ་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་བུམ་པའི་ཆུས་བསངས་ནས་སྡུག་པ་ཁྱོད་སུ་ཡིན་ཞེས་དྲི་བར་བྱའོ། ། སློབ་མས་ཀྱང་བདག་སྐལ་བ་བཟང་པོ་ཅན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿས་ནང་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། ། གཞུག་པའི་ཆོ་ག་བདུན་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོར་རེ་ཞིག་གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་རྒྱུན་བཤགས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་སྐུ། ། སློབ་དཔོན་ལ་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། ། དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མའི་འཁོར་ལོ། ། རྣལ་འབྱོར་གནས་ལ་ཕྱག་ འཚལ་ལོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་གྲོང་ཁྱེར་མཆོག། སྙིང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་རུ་ནི། ། མགོན་པོ་བདག་ནི་གཞུག་པར་མཛོད། ། ཅེས་སྨྲར་གཞུག་གོ། ། དེ་ནས་མིག་ལམ་ན་ཅི་སྣང་ཞེས་དྲི་བར་བྱའོ། ། ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་འགྲུབ་པར་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཕྱག་བཙལ་བ་དང་མཆོད་པ་དང་སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་བསྐུལ་བ་དང་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་ལུས་དབུལ་བ་དང་བསྔོ་བ་དང་སྡོམ་པ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་ མགོན་པོ་རྣམས། ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་ངེས་མཛད་པའི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་ན་མེད། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་པར་བགྱི། ། སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་སྡོམ་པ་ལ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནི་བསླབ་པ་དང་། ། དགེ་བའི་ཆོས་ནི་སྡུད་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ། །

First, having donned the upper and lower garments while reciting the Hūṃkāra mantra, and having bound the face with a silk blindfold while reciting the seven-syllable mantra, place the candidate behind the curtain. After purifying them with water from the Hūṃkāra vase, ask: "Who are you, noble one?" The disciple should reply: "I am one of good fortune." Then, with jaḥ hūṃ baṃ hoḥ, they should be led inside. There are seven rites for the entry. First, regarding the supplication and the perpetual confession: "I take refuge in the master, the embodiment of the nature of all buddhas. I prostrate to the maṇḍala of heroes and yoginīs, the abode of yoga. Abode of all the Tathāgatas, supreme city of glorious Heruka, O Protector, please lead me into this essential maṇḍala." Thus, have them speak. Then, ask what appears before their eyes. Based on the distinctions of color and so forth, explain that the activities of pacification and so on will be accomplished. Then, as previously taught, perform the prostrations, offerings, confession of misdeeds, rejoicing, exhortation, supplication, offering of the body, dedication, and the taking of vows: "Just as the Protectors of the three times Have firmly resolved upon awakening, I shall generate the supreme, unsurpassed Sacred bodhicitta. Regarding the vows of the Buddha-yoga, The training in discipline, The gathering of virtuous dharmas, And the discipline of acting for the benefit of sentient beings—these three..."

བདག་ གིས་བརྟན་པོར་གཟུང་བར་བགྱི། ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། ། བླ་ན་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ། ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་གཟུང་བར་བགྱི། ། ནམ་དུ་ཡང་ནི་མི་སྤོང་ངོ་། ། རྡོ་རྗེ་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་ གཟུང་བར་བགྱི། ། སློབ་དཔོན་དག་ཀྱང་གཟུང་བར་བགྱི། ། རིན་ཆེན་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། དམ་ཚིག་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ། ། ཉིན་རེ་ཞིང་ནི་དུས་དྲུག་ཏུ། ། སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་རྟག་ཏུ་སྦྱིན། ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བའི། ། པདྨའི་རིགས་མཆོག་དག་པ་ལ། ། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ ཐེག་པ་གསུམ། ། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་གཟུང་བར་བགྱི། ། ལས་ཀྱི་རིགས་མཆོག་ཆེན་པོ་ལ། ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་ནི། ། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་བགྱི། ། མཆོད་པའི་ལས་ཀྱང་ཅི་ནུས་བགྱི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བླ་ན་མེད། ། དམ་པ་བདག་གིས་བསྐྱེད་བགྱིས་ནས། ། སེམས་ ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བདག་གིས་སྡོམ་པ་མ་ལུས་གཟུང་། ། མ་གྲོལ་བ་ནི་དགྲོལ་བར་བགྱི། ། མ་བསྒྲལ་བ་ནི་བསྒྲལ་བར་བགྱི། ། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་དབུགས་ཕྱུང་ཞིང་། ། སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདས་ལ་དགོད། ། ཅེས་བརྗོད་དོ། ། ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། གོང་ནས་གོང་གི་སྡོམ་པ་འདི། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ནི་བསྲུང་བྱ་སྟེ། ། གྲོལ་བའི་རྒྱུ་ནི་དེ་ལས་གཞན། ། ཐབས་ནི་ཅི་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། ། གཉིས་མེད་གཉིས་མེད་རྣལ་འབྱོར་བདག། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་མེ་ཏོག་སྤྲུལ། ། བདུད་རྩི་ལྔ་ཡི་དམ་ཚིག་ནི། ། སྡིག་པ་འབྱིན་བྱེད་བུས་སྲུངས་ཤིག། ཅེས་ བརྗོད་དོ། །

I shall firmly uphold: the Buddha, the Dharma, and the Saṅgha—the unsurpassed Three Jewels—from this day forward I shall uphold them and never forsake them. In the great, supreme Vajra family, I shall truly uphold the vajra, the bell, and the mudrā, and I shall also uphold the ācārya. In the great, supreme Ratna family, regarding the delightful samaya, I shall constantly bestow the four kinds of generosity six times every day. In the pure, supreme Padma family, which arises from great awakening, I shall also uphold the sublime Dharma of the three vehicles: outer, inner, and secret. In the great, supreme Karma family, I shall truly uphold all the vows in their entirety and perform the activities of offering to the best of my ability. Having generated the unsurpassed, sublime bodhicitta, for the sake of all sentient beings, I shall uphold every vow without exception. I shall liberate those not liberated, I shall deliver those not delivered, I shall give breath to those who have not found breath, and I shall establish all sentient beings in nirvāṇa. Thus it is said. Furthermore, it should be said: "This vow, higher and higher than the last, is what you, my child, must guard. There is no other cause for liberation; there is no other method whatsoever. O non-dual, non-dual yogin, emanate the flowers of the branches of awakening. Guard, my child, the samaya of the five amṛtas, which purifies all sins." Thus it is said.

གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གནས་གསུམ་དུ་ནི་ཡི་གེ་བདུན་པ་དྲིའི་ཐིག་ལེ་བྱས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། སྙིང་གར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་དཀར་པོ་བསྐྱེད་ལ་སྤོས་ཆུས་བརླན་པའི་ལག་པས་རྡོ་རྗེ་བཟུང་ལ་སློབ་མའི་སྙིང་ གར་བཞག་ནས། ཨོཾ་སརྦ་ཡོ་ག་ཙིཏྟ་ཨུཏྤཱ་ད་ཡཱ་མི་སུ་ར་ཏ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཧོ་བཛྲ་སིདྡྷི་ཡ་ཐཱ་སུ་ཁཾ་ཞེས་བརྗོད་ལ་ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བརྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་གསུམ་པ་ལྷ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་དམ་ཚིག་བསྒྲག་པར་བྱ་སྟེ། དེང་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་འདི། ཁྱོད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་སྨྲ་བར་མ་བྱེད་ཅིག། དད་པ་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་ཡང་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པར་བསམས་ལ། ཨཱཿཁཾ་བཱི་ར་ ཧཱུཾ་ཞེས་པའི་སྔགས་དང་དཔའ་བོ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཞུགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེང་ཁྱོད་དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་སུ་ཞུགས་ཀྱིས་ངས་ཁྱོད་ལ་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་དཔའ་བོ་དང་ རྣལ་འབྱོར་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན། དངོས་གྲུབ་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་སྨྲ་བར་མ་བྱེད་ཅིག་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། སློབ་མའི་སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་བཞག་ལ།

Second, regarding the generation of the awakening mind (bodhicitta): at three locations, one should apply the seven-syllable mantra and a drop of scented water, and then generate the awakening mind. At the heart, upon a moon maṇḍala, one should visualize a white five-pronged vajra arising from the syllable HŪṂ. Holding the vajra with a hand moistened with scented water, one places it at the disciple’s heart and recites: OṂ SARVA YOGA CITTA UTPĀDAYĀMI SURATA SAMAYA STVAṂ HO VAJRA SIDDHI YATHĀ SUKHAṂ. Then, one should stabilize it with the hundred-syllable mantra. Third, the samaya of the deities and the ācārya is proclaimed: "Today, you are blessed by all the tathāgatas. Do not speak of this supreme secret of all the tathāgatas to those who have not seen the maṇḍala, nor to those who lack faith." Then, one should visualize entering the maṇḍala with JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ and recite the mantra ĀḤ KHAṂ VĪRA HŪṂ, saying, "One enters the maṇḍala of the heroes equal to space." "Today, you have entered the family of all the heroes and yoginīs. I shall grant you the wisdom through which you will attain the accomplishments (siddhi) of Śrī Heruka, all the tathāgatas, and all the heroes and yoginīs; what need is there to mention other accomplishments? Generate such wisdom! Do not speak of this great maṇḍala to those who have not seen it, lest your samaya be impaired." Having said this, one places the vajra at the disciple’s heart.

ཨོཾ་ ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། སྙིང་ལ་ཡང་དག་ཞུགས་པར་འགྱུར། ། གལ་ཏེ་ཚུལ་འདི་སྨྲས་ན་ནི། ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དྲལ་ཏེ་གཤེགས། ། ཞེས་བརྗོད་ནས་ཐོད་པའི་ནང་དུ་བདུད་རྩི་ལྔ་སྦྱར་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་བཟླས་ལ་འཐུང་དུ་བཅུག་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། འདི་ནི་མི་ཐོང་ཆུ་ཡིན་ཏེ། ། དམ་ ཚིག་འདས་ན་སྲེག་པར་བྱེད། ། དམ་ཚིག་བསྲུངས་ན་དངོས་གྲུབ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩིའི་ཆུ་འཐུང་ཤིག། ཨོཾ་པཉྩ་ཨ་མྲྀ་ཏ་ཨུ་ད་ཀ་ཋཿཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱི་དམ་ཚིག་བསྒྲག་པར་བྱ་སྟེ། དེང་ཕྱིན་ཆད་ཁྱོད་ཀྱི་ཧེ་རུ་ཀ་ང་ཡིན་གྱིས་ངས་འདི་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དེ་བྱ་དགོས་སོ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་བརྙས་པ་མ་བྱེད་ཅིག། མི་བདེ་བ་མ་སྤངས་པས་ཁྱོད་དུས་བྱས་ནས་དམྱལ་བར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་བཞི་པ་ཡེ་ཤེས་དབབ་པར་བྱ་སྟེ། དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབས་ལ། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་ཡེ་ཤེས་བདག་ལ་འབབ་པར་གྱུར་ ཅིག་ཅེས་སྨྲར་བཅུག་ལ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ལཾ་ལས་བྱུང་བའི་དབང་ཆེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཁ་དོག་སེར་པོ་དབུས་སུ་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ། ལྐོག་མར་བཾ་ལས་བྱུང་བའི་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དཀར་པོ་བུམ་པས་མཚན་པ་ལ་དབུས་ན་ཡི་གེ་ཨ་གནས་པར་བསམ་མོ། ། སློབ་མའི་སྤྱི་བོར་ཡི་གེ་ ཡཾ་ལས་བྱུང་བ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞུའི་དབྱིབས་ལྟ་བུ་ཁ་དོག་སྔོན་པོ་བ་དན་གྱིས་མཚན་པ་ལ་དབུས་སུ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གནས་པར་བསམ་མོ། །

Oṃ. "Today, the glorious Heruka shall truly enter your heart. If you speak of this way, he will immediately tear it apart and depart." Having said this, one should mix the five nectars (amṛta) in a skull cup, recite the three syllables, and have the student drink it, saying: "This is the water that cannot be discarded. If you transgress the samaya, it will burn you. If you guard the samaya, you will attain accomplishment. Drink this vajra nectar water!" Recite: Oṃ pañca-amṛta-udaka ṭhaḥ. Then, the master should proclaim the samaya: "From this day forward, I am your Heruka. You must do whatever I command you to do. Do not treat me with contempt. If you do not abandon your misdeeds, you will die and fall into hell." Then, the fourth [empowerment], the descent of wisdom (jñāna), should be performed. Have the student say: "May all the heroes (vīra) and yoginīs grant their blessings, and may the wisdom of glorious Heruka descend upon me!" Visualize that at the student's heart, from the syllable Laṃ, arises a yellow maṇḍala of the great power (mahendra) marked in the center with a vajra. At the throat, from the syllable Vaṃ, arises a white maṇḍala of water marked with a vase, in the center of which the syllable A resides. At the crown of the student's head, from the syllable Yaṃ, visualize a blue maṇḍala of wind in the shape of a bow, marked with banners, in the center of which the syllable Hūṃ resides.

སློབ་མའི་རྐང་པའི་འོག་ཏུ་ཛྷཻཾ་འོད་ཟེར་འབར་བ་དང་བཅས་པ་བསམས་ལ་དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་རཾ་ ལས་བྱུང་བའི་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་གསུམ་པ་ཁ་དོག་དམར་པོ་བསྒོམས་ལ། དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ཞིང་། ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ། སྟྭཾ་བྷ་ཡ་སྟྭཾ་བྷ་ཡ། ར་ར་ར་ར། ཙ་ལ་ཡ་ཙ་ལ་ཡ། ཧཱུཾ་ཧ་ཨ་ཛྷཻཾ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ཐང་ཆུ་ལྔ་སྦྱར་ལ་བསྐུས་པའི་གོས་ལེགས་པར་བརྡུངས་པ་དང་། བྱི་ལའི་ དང་གུ་གུལ་ལྷན་ཅིག་སྦྱར་བའི་ཐོད་པའི་ནང་དུ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་སོལ་བའི་མེ་ལ་ཡབ་ཡུམ་གྱི་སྔགས་དང་། དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོའི་སྔགས་དང་། ཨོཾ་ཏིཥྛ་མ་ཧཱ་ཀྲོ་དྷ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཡ་བིད་མ་ཧེ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་བྱ་བས་དབབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བབས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ལྕེ་ལ་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེང་དུ་ཨཱཿདམར་པོ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བསམས་ལ། བྲུཾ་ཧི་བཛྲ་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་ལ། བབ་པར་གྱུར་ན་ཏིཥྛ་བཛྲ་ཞེས་པ་དང་། ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བརྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ལྔ་པ་མེ་ཏོག་དོར་བར་བྱ་སྟེ་རིན་པོ་ཆེའམ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དོར་ལ་ལྷ་དང་ཉེ་ བ་དང་མི་ཉེ་བའི་གནས་བརྟགས་ལ། པྲ་ཏི་གྲྀཧྞ་སྭ་མི་མཱཾ་སཏྭ་མ་ཧཱ་བ་ལ་ཞེས་པས་བླངས་ལ་སློབ་མའི་མགོ་ལ་བཅིང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དྲུག་པ་གདོང་གཡོགས་དགྲོལ་བར་བྱ་སྟེ། དེའི་མིག་གཉིས་སུ་ཡི་གེ་འོད་ཟེར་དང་བཅས་པ་བསམས་ལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོས་ཕྱི་ཞིང་། ཨོཾ་བཛྲ་ན་ཏྲ་ཨ་པ་ཧ་ར་པ་ཊ་ ལཾ་ཧྲཱིཿཞེས་པ་དང་། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། མིག་འབྱེད་པར་ནི་བརྩོན་པར་མཛད།

Visualize the syllable jhaiṃ blazing with light rays beneath the disciple’s feet. Beneath that, upon a wind maṇḍala, visualize a triangular, red fire maṇḍala arising from the syllable raṃ. Ringing a bell, recite: āveśaya āveśaya, stambhaya stambhaya, ra ra ra ra, calaya calaya, hūṃ ha a jhaiṃ. While reciting this, take a well-beaten cloth smeared with the five resins, and together with cat hair and guggulu, place it in a skull-cup over a fire of charred cemetery wood. Then, using the mantras of the Father and Mother, the mantras of the heroes and heroines, and oṃ tiṣṭha mahākrodha āveśaya hūṃ, oṃ śrī heruka yavidmahe svāhā, perform the descent. Once the descent has occurred, visualize a moon maṇḍala arising from the syllable a upon the tongue, and upon that, a red āḥ of the nature of the Vajra Speech. Say, brūhi vajra, speak of what is virtuous or non-virtuous. If the descent has occurred, stabilize it with tiṣṭha vajra and the hundred-syllable mantra. Then, fifth, the casting of the flower: cast a garland of jewels or flowers and examine the proximity to the deities. Recite pratigṛhṇa samimāṃ sattva mahābala and take it up, binding it upon the disciple’s head. Then, sixth, the removal of the blindfold: visualize syllables with light rays in the disciple’s two eyes and wipe them away with the tip of a vajra, reciting oṃ vajranetra apahara paṭalaṃ hrīḥ. Say: "Glorious Heruka now strives to open your eyes."

རྡོ་རྗེ་མིག་ནི་བླ་མེད་པ། ། དེ་ཉིད་དུ་ནི་འབྱེད་པར་ཤོག། ཅེས་བརྗོད་ལ་གདོང་གཡོགས་དགྲོལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བདུན་པ་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་བཟང་པོ་འདི་ལ་ལྟོས། ། ད་ནི་དད་པ་ རབ་ཏུ་བསྐྱེད། ། ཁྱོད་ནི་རྣལ་འབྱོར་རིགས་སུ་སྐྱེས། ། གསང་སྔགས་ཕྱག་རྒྱ་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ། འགྲོ་བའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀུན་དང་། ། དངོས་གྲུབ་ཀུན་ཁྱོད་མངོན་དུ་གྱུར། ། ཞེས་པ་དང་། གང་དུ་མེ་ཏོག་བབས་པའི་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཉིད་བརྟན་པར་བྱའོ། ། སྣ་ཚོགས་པདྨའི་ ལྟེ་བར་བཞུགས། ། གཉིས་མེད་གཉིས་མེད་ནང་ན་གནས། ། བརྟན་གཡོ་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན། ། སྤྱོད་དང་གྲོལ་བའི་རབ་བརྩོན་བྱ། ། ཀུན་མཁྱེན་ཀུན་མཁྱེན་གཙོ་བོ་སྟེ། ། དཔའ་བོ་ཆེ་ལ་བུ་ཁྱོད་ལྟོས། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས། ། གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་ལྔའོ། ། ཐོད་པའི་ དུམ་བུ་ལ་སོགས་ཀུན། ། འཁོར་ལོ་མཁའ་ལ་སྤྱོད་པས་བསྐོར། ། རབ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་འཁྱུད། ། གཉིས་པོ་ཐུགས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཡིན། ། མྱུ་གུ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཀུན། ། རྣལ་འབྱོར་མ་བརྒྱད་གཉིས་སུ་མེད། ། གསུམ་ནི་རྣམ་དག་ངོ་བོ་ཡིས། ། མི་ཡི་འཇིག་རྟེན་དག་ཏུ་ཁྱབ། ། སྟོབས་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་གནས་པ། ། གྲུབ་པ་ས་འོག་པ་རྣམས་ཡིན། ། སྐུ་ཡི་སྤྲུལ་པར་བཤད་པ་ཡི། ། ཆགས་པ་ཀུན་གྱི་རྗེས་སུ་ཆགས། ། ཧེ་རུ་ཀ་ལ་སོགས་འཁོར་ལོ། ། གཡོན་ནས་འཁྱུད་ཅིང་ནུ་མ་འཛིན། ། སྐུ་གསུམ་ཞེས་བྱའི་སྤྲུལ་པ་སྟེ། ། འབྲིང་དང་མཆོག་དང་ཐ་མ་དང་། ། ཁྭ་ལ་ སོགས་པ་བརྒྱད་པོ་ཡི། ། གཟུགས་ནི་རྒྱུ་ཡིས་ཡང་དག་བསྟན། །

"May the vajra eye, which is unsurpassed, be opened to that very reality." Having said this, the face veil should be removed. Then, the seventh [step], the showing of the maṇḍala: "Behold this excellent maṇḍala! Now, generate supreme faith. You are born into the family of yoga; you are blessed by the secret mantras and mudrās. All the excellences of wandering beings and all accomplishments shall be manifest to you." Thus it is said. One should then stabilize the deity and the reality of the maṇḍala upon which the flower fell. "Abiding in the center of the variegated lotus, dwelling within non-duality and non-dual, the self-nature of all that is stable and moving, one should strive for conduct and liberation. The Omniscient One is the chief of the omniscient; O son, look upon the Great Hero! The assembly of yoginīs and so forth are the five accomplished yoginīs. All [the heroes] such as Khaṇḍakapālin and the rest are surrounded by the wheel of sky-goers. Perfectly embraced by the supreme [consorts] and so forth, these two are the emanations of the Mind. All [the heroes] such as Aṅkurika and the rest are non-dual with the eight yoginīs. The third, by way of their pure essence, pervades the world of humans. Those abiding as Mahābala and the rest are the accomplished ones of the subterranean realms. Explained as the emanations of the Body, they are impassioned by all passions. The Heruka and the rest of the wheel embrace from the left and hold the breasts. These are the emanations known as the three bodies: the middling, the supreme, and the inferior. The forms of the eight, such as Kākāsyā and the rest, are perfectly shown through their causal [origins]."

ཁྲོ་བོ་རྣམ་རྒྱལ་ལ་སོགས་བརྒྱད། ། བྱང་ཆུབ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་སྤྲུལ། ། མཁའ་ལ་སྤྱོད་དང་ས་ལ་སྤྱོད། ། ས་འོག་དག་ནི་སྤྱོད་པ་སྟེ། ། བརྒྱད་གཉིས་མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་སྟེ། ། ལྷ་རྣམས་དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན། ། དཀྱིལ་འཁོར་ གྱི་ནི་དེ་ཉིད་དང་། ། སློབ་མ་གཞུག་པའི་ཆོ་གའོ། ། ། ། དེ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་བཞི་བཤད་པར་བྱ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་དང་པོར་བྱ་སྟེ། པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་བྲིས་ཏེ་དེའི་སྟེང་དུ་སློབ་མ་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བཞག་ལ། ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་ཆུས་བསངས་ནས། ཡོན་གྱི་མཆོག་བླངས་ནས་གསོལ་ བ་གདབ་པ་ནི། མི་ལྡོག་འཁོར་ལོའི་དབང་བསྐུར་བ། ། མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་ལ་སྩོལ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཡི་དེ་ཉིད་དང་། ། སློབ་དཔོན་གྱི་ནི་ལས་རྣམས་དང་། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དམ་ཚིག་དང་། ། སྡོམ་པ་གསང་བ་བླ་ན་མེད། ། སེམས་ཅན་གྱི་ནི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། དཔའ་བོ་སློབ་དཔོན་བདག་གྲུབ་མཛོད། ། དེ་ལྟར་གསོལ་ བ་བཏབ་ནས་སྔར་བཤད་པའི་སྡོམ་པ་བྱིན་ལ་སྙིང་གར་ཧཱུཾ་བསམས་ལ། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷཿསརྦྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷཱ་ཝ་(ཤུདྡྷོ྅ཧཾཞེས་,ཤུདྡྷོ྅ཧཾ་ཞེས་)བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་སློབ་མ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམས་ལ། དེ་ནས་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་ལས་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར། དེའི་དབུས་སུ་ཧཱུཾ་བཾ་གཉིས་ཏེ་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་དང་གྲི་གུག། དེའི་སྤྲོ་བསྡུ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་སྐུ་མདོག་སྔོན་པོ་ཞལ་བཞི་པ་ཕྱག་བཅུ་གཉིས་པ། ཡུམ་སྐུ་མདོག་དམར་མོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་བསྒོམ་དུ་བཅུག་ལ། དེ་ལ་གོ་ཆ་བསྐོན་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བཅུག་ལ་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་སྟེ།

The eight wrathful deities, such as Vijaya and the rest, emanate the thirty-seven factors of awakening. Those who traverse the sky, those who traverse the earth, and those who traverse the subterranean realms—these are the sixteen offering goddesses. Thus, the reality of the deities is shown. This is the reality of the maṇḍala and the ritual for the entry of the disciples. Next, the four empowerments will be explained. First, the empowerment of the vidyā should be performed. Having drawn an eight-petaled lotus, the disciple is placed upon it in the cross-legged posture. After sprinkling them with the water of Hūṃkāra and receiving the supreme gift, the supplication is made: "O Great Protector, grant me the empowerment of the irreversible wheel. Grant me the reality of the maṇḍala deities, the activities of the ācārya, the samaya of glorious Heruka, and the unsurpassed secret vows. For the sake of sentient beings, O heroic ācārya, grant me accomplishment." Having thus supplicated, the previously explained vows are bestowed. One should visualize a Hūṃ at the heart and, with the mantra oṃ svabhāvaśuddhāḥ sarvadharmāḥ svabhāvaśuddho ’haṃ, meditate on the disciple as emptiness. Then, from the vowels and consonants, a sun and moon in union arise; in their center are Hūṃ and Vaṃ. From the total transformation of these, a vajra and a curved knife appear. Through their radiation and reabsorption, one should cause [the disciple] to meditate on the Blessed One, glorious Heruka, blue in color, with four faces and twelve arms, together with the consort, red in color, with one face and two arms. Having donned the armor upon them and invited the wisdom being (jñānasattva) to enter, the empowerment should be conferred.

ཇི་ལྟར་བལྟམས་ པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་ཀུན་ཁྲུས་གསོལ་བ། ། ལྷ་ཡི་ཆུ་ནི་དག་པ་ཡིས། ། དེ་བཞིན་བདག་གིས་ཁྲུས་བགྱིའོ། ། བུམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆུ་བླངས་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་ལ་མེ་ཏོག་སྤྱི་བོར་དོར་ལ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཐུགས་འཆང་བ། ། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་གསུམ་ བསྒོམས་པས། ། དེང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་ཐུགས་སུ་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། ། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་གསུམ་བསྒོམས་པས། ། དེང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་ཐུགས་སུ་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཙིཏྟ་ནིརྱཱ་ཏ་ན་ བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོ་རྣམ་དག་པས། ། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། ཞེ་སྡང་རྣམ་དག་མི་བསྐྱོད་པའི། ། དཔལ་ལྡན་ཆུ་ཡི་དབང་བསྐུར་བའོ། ། དེ་ནས་གསེར་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱས་པ་འབུར་དུ་བཏོད་པའམ་རས་ལ་སོགས་པ་ལ་བྲིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཅོད་པན་ལ། ཧཱུཾ་ མཛད་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བསངས་ནས་ཡི་གེ་ཏྲཱཾ་ལས་རིན་པོ་ཆེ་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན། དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རིགས་ལྔའི་དབུ་རྒྱན་དུ་བསམས་ལ་དྲིའི་ཐིག་ལེ་བྱས་ཏེ། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ནས་སློབ་མའི་མགོ་ལ་བཞག་སྟེ། འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། ། ཕལ་ པའི་མདངས་ནི་གཞོམ་པའི་ཕྱིར། ། ང་རྒྱལ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི། ། ཡོན་ཏན་གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ། ཅོད་པན་གྱིས་ནི་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་མུ་ཀུ་ཊ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་།

Just as, at the very moment of birth, All the Tathāgatas were bathed With the pure water of the gods, So too do I perform this bath. Taking the water from all the vases, recite: Oṃ sarva-tathāgata-vajra-abhiṣiñca hūṃ. Throw a flower upon the crown of the head and say: "O glorious holder of the vajra mind, Through meditating on the three indivisible vajras, Please grant your blessings to me today And make me the vajra mind. Buddhas residing in the ten directions, Through meditating on the three indivisible vajras, Please grant your blessings to me today And make me the vajra mind." Oṃ sarva-tathāgata-citta-niryāṇa-vajra-svabhāva-ātmako ’haṃ. Through the complete purity of the aggregate of consciousness, By means of the mirror-like wisdom, The complete purity of hatred is Akṣobhya; This is the glorious water empowerment. Then, regarding the crown—whether fashioned in relief from gold and so forth, or painted on cloth and so forth—purify it with the mantra of Hūṃkara and others. From the syllable Trāṃ, the jewel is fully transformed into Ratnasambhava. From that, visualize the crown of the five families. Apply a drop of fragrance, make perfect offerings of flowers and so forth, and place it on the head of the disciple, saying: "In order to overcome ordinary luster, And to generate the majestic qualities Of the pride of Ratnasambhava, I confer the empowerment of the crown." Recite: Oṃ sarva-tathāgata-mukuṭa-abhiṣiñca hūṃ.

རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་གསུམ་བསྒོམས་པས། ། དེང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཕྱོགས་བཅུ་ཡི་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས། ། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་གསུམ་བསྒོམས་པས། ། དེང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་རཏྣ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་རྣམ་དག་པའི། ། མཉམ་པ་ ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། ང་རྒྱལ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི། ། ཅོད་པན་གྱིས་ནི་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཅོད་པན་གྱི་དབང་སྟེ་གཉིས་པའོ། ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་དབང་བསྐུར་བ་ནི། གསེར་རམ་རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱིས་བསངས་ཏེ་ཧྲཱིཿལས་པདྨ་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དེ་ ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་བསམས་ལ། དྲིའི་ཐིག་ལེ་བྱས་ལ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་རྡོ་རྗེའི་དབང་། ། དེ་རིང་ཁྱོད་ལ་བསྐུར་བར་བྱ། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། ། རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོང་། ། ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་སེམས་དཔའ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་ སེམས་དཔའ་དགའ་བ་ཆེ། ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཀུན་བདག་ཉིད། ། རྡོ་རྗེ་སྙེམས་ཚུལ་བདག་པོའི་བདག། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཧྲཱིཿཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི། ཏིཥྛ་བཛྲ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཞེས་པས་ལག་པར་རྡོ་རྗེ་གཏད་ལ། ཆོས་ཀྱི་གསུང་ལམ་དཔལ་དང་ལྡན། ། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་གསུམ་བསྒོམས་པས། ། དེང་ བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་གསུང་དུ་བདག་གིས་བསྒོམ། ། ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །

By meditating on the three indivisible vajras, Having blessed me this very day, Please grant me the vajra jewel empowerment. The Buddhas of the ten directions, By meditating on the three indivisible vajras, Having blessed me this very day, Please grant me the vajra jewel empowerment. OṂ SARVA-TATHĀGATA-VAJRA-RAATNA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ. Through the wisdom of equality, the purity of the aggregate of feeling, I am empowered by the crown of Ratnasambhava, the pride of the jewel. This is the second empowerment, the crown empowerment. Then, for the vajra empowerment: having purified a vajra made of gold or precious gems with the syllable HŪṂ, visualize a lotus from HRĪḤ, and from the total transformation of that, visualize the vajra as Amitābha. Having performed the ritual cleansing and made offerings of flowers and so forth, say: "The vajra empowerment of all Buddhas Is conferred upon you this very day. To perfectly accomplish glorious Heruka, Take up this vajra. The being without beginning or end, Vajrasattva, the great joy, Samantabhadra, the self of all, The lord of the vajra pride." OṂ SARVA-TATHĀGATA-HRĪḤ-ŚRĪ-HERUKA-VAJRA-ABHIṢIÑCĀMI. TIṢṬHA VAJRA VAJRA-SAMAYA STVAṂ. With these words, place the vajra in the hand. Through meditating on the three indivisible vajras, Having blessed me this very day, I shall meditate upon myself as the vajra speech. The Buddhas residing in the ten directions...

རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་གསུམ་བསྒོམས་པས། ། དེང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་གསུང་དུ་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཱཀ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། འདུ་ཤེས་ཕུང་པོ་གནས་འགྱུར་པས། ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། འདོད་ཆགས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི། ། རྡོ་རྗེ་ཡིས་ནི་དབང་བསྐུར་རོ། རྡོ་རྗེའི་དབང་སྟེ་གསུམ་པའོ། ། དེ་ནས་དྲིལ་བུའི་དབང་བསྐུར་བ་ནི་གསེར་ལ་སོགས་པའི་དྲིལ་བུ་ཡང་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱིས་བསངས་ལ། ཁཾ་ལས་རལ་གྲི་དེ་ ལས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་དྲིལ་བུར་བསམས་ལ། དྲིའི་ཐིག་ལེ་བྱས་ལ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་མཆོད་ནས། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཤེས་རབ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོར་བཤད། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། རྒྱལ་བས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་བཞེད། ། སྲིད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བདག། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་བྲལ་བྱས། ། རང་བཞིན་དག་པའི་སེམས་དཔའ་མཆོག། སྲིད་པའི་མཆོག་ཏུ་གྲུབ་པར་བྱེད། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཨ་དྷི་པ་ཏི་སྟྭཾ། ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི་ཏིཥྛ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཞེས་བྱ་བས་བྱིན་ལ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་དོན་ཡོད་འཆང་། ། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་ གསུམ་བསྒོམས་པས། ། དེང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་ལས་སུ་མཛད་དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་མོ་གྷ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། འདུ་བྱེད་ཕུང་པོ་རྣམ་དག་པའི། ། བྱ་བ་ནན་ཏན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། ། ཕྲག་དོག་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཡི། ། དྲིལ་བུ་ཡིས་ནི་དབང་བསྐུར་ རོ། ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཟུང་ལ་མིང་གི་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་སྟེ།

By meditating on the three indivisible vajras, May I be blessed this very day; Please grant me the vajra speech. OṂ SARVA-TATHĀGATA-VĀK-VAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ. Through the transformation of the aggregate of perception, By the discriminating wisdom, And the vajra of the appearance of desire, The empowerment of Amitābha is conferred. This is the third vajra empowerment. Then, for the bell empowerment, cleanse the bell made of gold or other materials with the HŪṂ-mudrā. From the syllable KHAṂ, a sword arises, which completely transforms into a bell. Visualize it thus, apply a drop of perfume, and offer flowers and so forth. Then recite: "This is explained as the melody of insight Of all the Buddhas. You too must always hold it; The Victors desire it for supreme awakening. Becoming is by nature the self; By nature, it is made free from becoming. The supreme being of pure nature Accomplishes the highest state of existence." OṂ ŚRĪ HERUKA ADHIPATI STVAṂ ABHIṢIÑCĀMI TIṢṬHA VAJRA SAMAYA STVAṂ. Having given it with these words: "Glorious Vajra Holder of the Meaning, By meditating on the three indivisible vajras, May I be blessed this very day; Please grant me the vajra activity." OṂ SARVA-TATHĀGATA-AMOGHA-VAJRA-SVABHĀVA-ĀTMAKO ’HAṂ. Through the purification of the aggregate of formations, By the all-accomplishing wisdom, And the bell of Amoghasiddhi, The empowerment is conferred. Then, holding a flower garland, the name empowerment should be conferred:

definitionའདུ་ཤེས “perception” — Often this term is translated as “perception” or “discrimination” when it is included as the third of the five aggregates , in which case it refers to the mental function of differentiating and identifying objects accord

definitionའདོད་ཆགས “desire” — One of the three basic mental afflictions (together with aversion and confusion) within which all other mental afflictions can be subsumed. The term rāga comes from the root rañj , which can also have the sense of “to co

definitionསྲིད་པ “becoming” — Here, srid pa denotes the whole of existence, i.e., the five rebirth-destinies or the three worlds‍—all the possible kinds and places of karmic rebirth. It is also the tenth of the twelve links of dependent origination (

definitionའདུ་བྱེད “formations” — In its most general usage this term refers to any phenomenon has been formed, conditioned, or dependently brought into being. It is this broad use of the term that is used in the Bhavasaṅkrāntisūtra when King Bimbisāra

adherencePinned rendering paraphrased here: fire

termརྡོ་རྗེ → vajra

termབདག → self

termའདུ་ཤེས → perception

termཕུང་པོ → aggregate

termཡེ་ཤེས → wisdom

termའདོད་ཆགས → desire

ལུགས་མའི་སྐུ་སྤྱི་བོར་བཞག་ལ་ཨོཾ་ལས་འཁོར་ལོ། དེ་ལས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་དབུའི་གཙུག་ཏོར་དུ་བསམས་ལ། ཕྲེང་བ་སྤྱི་བོར་བཅིངས་ཏེ། སྲིད་པའི་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་། ། སྡུག་བསྔལ་ཆེན་ པོ་དག་བྱའི་ཕྱིར། ། ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་དམ་པའི་ཐབས། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དག་ཏུ་བསྐྱེད། ། ཨོཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩཱ་མི། ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀ་ཆེ་གེ་མོ་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཏ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སྐུ་འཆང་བ། ། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་གསུམ་བསྒོམས་པས། ། དེང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སུ། ། རྡོ་རྗེ་སྐུར་ནི་མཛད་ དུ་གསོལ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་དག་པས། ། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་པའི། ། གཏི་མུག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི། ། དཔལ་ལྡན་མིང་གི་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་གཏོར་བྱས་ནས། ། ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་རྣམ་དག་ཅིང་། ། ཉོན་ མོངས་ལྔ་ནི་སྤངས་པས་ན། ། མ་རིག་པ་ནི་རྣམ་དག་པས། ། རིག་པ་ཡི་ནི་དབང་ཞེས་བཤད། ། རིག་པའི་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་མང་པོ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་བྱིན་ལ། པདྨ་ལྟར་སྐོར་བའི་ཕྱག་རྒྱས་ལན་གསུམ་བསྐོར་ལ། རྡོ་རྗེ་གསོར་ཞིང་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་དུ་བཅུག་ལ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་ཕྱག་ན་བསྣམས། ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སིདྡྷི་བཛྲ་ས་མ་ཡ་ཏིཥྛ་ཨེ་ཥ་སྟྭཾ་དྷ་ར་ཡཱ་མི། ཧཱུཾ་ཧ་ཧ་ཧ་ཧ་ཧོ་ཞེས་བྱ་བས་རྡོ་རྗེ་བརྟུལ་ཞུགས་སོ། །

Place a cast image upon the crown of the head. From the syllable OṂ, a wheel arises; from that, Vairocana, who completely transforms into the uṣṇīṣa at the crown of the head. Bind the rosary upon the crown and recite: "Since the pleasures of existence are extremely slight, and in order to purify great suffering, I shall generate the glorious Heruka, the means for supreme bliss." OṂ ŚRĪ HERUKA ABHIṢIÑCĀMI. ŚRĪ HERUKA [Name] NĀMA ABHIṢEKATA. "O glorious holder of the vajra body, by meditating on the three indivisible vajras, please bless me this very day and grant me the vajra body." OṂ SARVA TATHĀGATA KĀYA VAJRA SVABHĀVA ĀTMAKO ’HAṂ. "Through the complete purity of the aggregate of form, and the complete purity of the wisdom of the expanse of phenomena (dharmadhātu-jñāna), the glorious empowerment of the name of Vairocana, who is the complete purity of delusion, is conferred." Then, having scattered flowers: "Since the five aggregates are completely pure, the five afflictions are abandoned, and ignorance is completely purified, this is explained as the empowerment of knowledge (vidyā)." Thus, the empowerment of knowledge is conferred. Then, the many vows of conduct are to be given. Bestow the vajra and bell. Perform the lotus-turning mudrā three times, and have the vajra brandished and the bell rung: "This is held in the hands of the glorious Heruka, the embodiment of all Buddhas. You too must always hold it; it is the firm vow of conduct of the glorious Heruka." OṂ SARVA TATHĀGATA SIDDHI VAJRA SAMAYA TIṢṬHA EṢA STVAṂ DHĀRAYĀMI. With "HŪṂ HA HA HA HA HO," the vajra vow of conduct is completed.

definitionརྣམ་པར་སྣང་མཛད “Vairocana” — The name Vairocana, literally, “solar,” is used in some important Mahāyāna sūtras such as The Stem Array ( g.1377 ) and The Ten Bhūmis ( g.209 ) as an epithet for the Buddha Śākyamuni. As a distinct tathāgata, Vairocana

definitionགཏི་མུག “delusion” — One of the three poisons ( dug gsum ) along with aversion, or hatred, and attachment, or desire, which perpetuate the sufferings of cyclic existence. It is the obfuscating mental state which obstructs an individual from

definitionཕུང་པོ་ལྔ “five aggregates” — Form, feeling, perception , formation , and consciousness. On the individual level, the five aggregates refer to the basis upon which the mistaken idea of a self is projected. They are referred to as the “bases for appro

periodརིག་པ → “knowledge”. 'awareness' belongs to the Dzogchen (11th c. onward) usage; in earlier tantras and in རིག་པ་དང་མ་རིག་པ it is 'knowledge' versus 'ignorance'.

homonymརིག་པ is rendered “knowledge” here; the glossary also records awareness, spell, incantation for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionརིག་པ “knowledge” — This term may, according to context, refer to exoteric or esoteric knowledge, a goddess, her associated dhāraṇī , or some combination of these. In the body of this scripture, the dhāraṇī is referred to as a vidyā . In ta

adherencePinned rendering paraphrased here: action; self; fire

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termལས → action

termའཁོར་ལོ → cakra

termརྣམ་པར་སྣང་མཛད → Vairocana

termགཙུག་ཏོར → uṣṇīṣa

termསྡུག་བསྔལ → suffering

termརྡོ་རྗེ → vajra

དེ་ནས་ཕྱག་མཚན་བཅུ་གཉིས་ ལུགས་མ་འམ་འབུར་དུ་བརྐོས་པའམ་རི་མོར་བྲིས་པ་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་སྔགས་ཀྱིས་བསངས་ནས་སློབ་མ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་བཅངས་པ་ཡི། ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང་། ། བཟོད་པ་གླང་པོའི་པགས་པ་དང་། ། སྨོན་ལམ་ཅང་ཏེའུ་བསྣམས་པ་དང་། ། ཡེ་ཤེས་གྲི་གུག་ཉོན་ མོངས་གཅོད། ། དགྲ་སྟ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་དང་། ། རྩེ་གསུམ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། ། ཐོད་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་། ། བརྩོན་འགྲུས་རྡོ་རྗེ་ཞགས་པ་དང་། ། ཁ་ཊྭཱཾ་བསམ་གཏན་རྣམ་དག་སྟེ། ། ཚངས་པའི་མགོ་བོ་སྟོབས་སུ་བཤད། ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་རྣམ་དག་པས། ། བུ་ ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་བཅང་བར་བྱ། ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿཧ་ཧ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་རེ་རེ་ཞིང་བཟླས་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་གཏོར་ནས། དཔའ་བོ་ཆེན་པོའི་བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་། ། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་རྣམ་དག་པ། ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུ་རྣམས་ཀྱི། ། ཕྱག་རྒྱ་ཡིས་ནི་དབང་བསྐུར་རོ། ། དབང་བདུན་པའོ། ། ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མིག་འབྱེད་པའི། ། གསང་སྔགས་བླ་ན་མེད་པ་ཡི། ། སྙིང་པོ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་འདི། ། སྐྱོབ་པའི་སངས་རྒྱས་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་གཏོར་ལ་སྔགས་བཟླ་བའི་ཕྱིར་བཟླས་པའི་ཕྲེང་བ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། རྣལ་འབྱོར་མ་དང་ རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་བསྙེམས་ཆེན་གྱིས། ། གར་མཆོག་བདེ་བ་དགའ་སྟོན་གྱིས། ། སྒེག་དང་བཅས་པའི་མེ་ཏོག་ཕྲེང་། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་སོགས་རྣལ་འབྱོར་མ། ། དེས་ནི་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་གྱུར་ཅིག། ཕྲེང་བའོ།

Then, the twelve hand symbols—whether cast in metal, carved in relief, or drawn as paintings—are purified with the hūṃkāra mantra and given to the disciple. Holding the vajra and bell, You shall wear the perfection of insight, The elephant hide of acceptance, And the hand-drum of aspiration. The curved knife of wisdom cuts the afflictions; The battle-axe is pure discipline; The trident is the perfection of generosity; The skull-cup is skill in means; The vajra lasso is diligence; The khaṭvāṅga is pure concentration; The head of Brahmā is explained as power. Through the purity of these perfections, You, my son, must wear them. Recite: oṃ hrīḥ ha ha hūṃ hūṃ phaṭ for each. Then, scattering flowers: "By the excellent conduct of the great hero, The purity of the twelve links of dependent origination, And the mudrās of the ten perfections, You are empowered." This is the seventh empowerment. "This wish-fulfilling jewel, the heart mantra Of the unsurpassed secret mantra, Which opens the eyes of all Buddhas— The Buddha-Protector confers this empowerment." Then, scattering flowers, the rosary for recitation is given: "From this day forth, until perfect buddhahood, With the yoginīs and the perfect Buddhas, Through the great pride of wisdom and method, And the festival of the supreme dance of bliss, May you never be parted from the playful flower garland Of all the Buddhas and yoginīs. May you be adorned with this flower garland." This is the garland empowerment.

definitionབཟོད་པ “acceptance” — The sūtra tradition speaks of three levels of intellectual receptivity or acceptance of the Dharma. At the highest level is “the acceptance of the fact that things do not arise” ( anutpattikadharmakṣānti ), which is tant

definitionབརྩོན་འགྲུས “diligence” — The Sanskrit term vīrya may be understood as “energy” or “vigor.” In Buddhist contexts the term implies having enthusiasm toward a virtuous endeavor, which includes taking joy in such virtuous endeavor, and it is conside

adherencePinned rendering paraphrased here: name; fire

termམཚན → name

termསྔགས → mantra

termརྡོ་རྗེ → vajra

termཤེས་རབ → insight

termབཟོད་པ → acceptance

termསྨོན་ལམ → aspiration

། ལུས་ཅན་ ཀུན་གྱི་དམ་ཆོས་ཀྱི། ། ཁྱོད་ཀྱིས་གླུ་ནི་བླངས་བྱས་ཏེ། ། དེས་ན་རྣལ་འབྱོར་མ་དེ་དང་། ། མྱུར་དུ་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར། ། གླུའོ། ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་ལ་དྲི་ཕུལ་བས། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་དང་། ། རྣམ་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ཡི། ། ལུས་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་གྱུར་ཅིག། དྲིའོ། ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ལ་སྤོས་ཕུལ་བས། ། བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་པོས་ལེགས་ཚིམ་ཞིང་། ། ལུས་ཅན་བདེ་གཤེགས་ཆ་ལུགས་སུ། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཚིམ་གྱུར་ཅིག། སྤོས་སོ། ། ཆོས་ཀྱི་མར་མེ་ལེགས་སྦར་བས། ། པདྨ་གར་དབང་བདག་ཉིད་དེ། ། སེམས་ཅན་མ་རིག་ མདོངས་བྱས་ལ། ། ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མ་སྣང་གྱུར་ཅིག། མར་མེའོ། ། བརྟུལ་ཞུགས་མང་པོའོ། ། དེ་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱིར་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེས་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཇི་ལྟར་མཆོད་སྦྱིན་གསོལ་བ་གདབ། ། བདག་ཀྱང་བསྲུང་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་བདག་ལ་གསོལ། ། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དབང་བསྐུར་བ། ། འགྲོ་བ་སྐྱོབ་པའི་གཟི་བརྗིད་ཅན། ། ཇི་ལྟར་ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས་སྩོལ། ། དེ་བཞིན་བདག་ལ་དེང་བདག་སྩོལ། ། དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་མི་ལྡོག་པའི། ། དབང་བསྐུར་བ་ནི་བདག་ལ་སྩོལ། ། སེམས་ཅན་ ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། ། བདག་ནི་རྟག་ཏུ་སློབ་དཔོན་གྱུར། ། དེ་ལྟར་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་རྗེས་ལ་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་བཞིན་དོན་ལྡན་བཅུ་བཞི་ནི། ། ཕས་ཕམ་པར་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས། ། སྤོང་ཞིང་དོར་བར་མི་བྱ་སྟེ། ། རྩ་བའི་ལྟུང་བར་ཤེས་པར་བྱ། ། སློབ་དཔོན་ལ་ནི་བརྙས་པ་དང་། །

By singing this song of the sublime Dharma for all embodied beings, you shall cause those yoginīs to swiftly experience bliss. This is the song. By offering incense to the Victorious One, may embodied beings attain awakening through discipline, meditative concentration, insight, and the vision of the wisdom of liberation. This is the incense. By offering incense to the Perfect Buddha, may they be well-satisfied by excellent ascetic conduct, and may embodied beings be satisfied by wisdom in the form of the Sugatas. This is the incense. By lighting the lamp of the Dharma, may the lamp of wisdom shine for those sentient beings blinded by ignorance, [revealing] the very nature of Padmanarteśvara. This is the lamp. [This concludes] the many ascetic conducts. Then, in order to receive the empowerment of non-retrogression, one should make this supplication: "Just as the Bodhivajra requested the offering from the Buddha, so too, for the sake of my protection, O Vajra of Space, grant it to me. Just as the glorious Heruka, the majestic protector of beings, bestowed the source of all qualities, so too, grant it to me this very day. Great Hero, grant me the empowerment of non-retrogression. For the sake of all sentient beings, may I always become a master." Following this supplication, the vows should be conferred: "The fourteen [points] that possess the true meaning are renowned as the defeats. One must not abandon or discard them; know them as the root downfalls. To disparage the master..."

བདེ་གཤེགས་ བཀའ་ནི་གཅོག་པ་དང་། ། སྡང་བས་སྤུན་ལ་བསྔགས་མི་བྱ། ། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བར་བྱེད། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་འདོར་བར་བྱེད། ། ཤེས་པ་གསུམ་ལ་སྨོད་པ་དང་། ། སྐལ་མིན་གསང་བ་སྒྲོགས་པ་དང་། ། རྒྱལ་བའི་བདག་ཉིད་ཕུང་པོ་སྨོད། ། དག་པའི་ཆོས་ལ་ཡིད་གཉིས་དང་། ། གདུག་ ལ་བྱམས་དང་ཆགས་བྲལ་དང་། ། ཆོས་ལ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་དང་། ། དད་པའི་སེམས་ནི་རབ་ཏུ་སྨོད། ། དམ་ཚིག་བསྟེན་ཚེ་ཇི་སྙེད་ཚེ། ། རྟག་པའི་བུད་མེད་སྨོད་པ་སྟེ། ། རྩ་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། ། ཉིན་དང་མཚན་མོ་ལན་གསུམ་དུ། ། ཉིན་རེ་ཞིང་ནི་བཟླ་བར་བྱ། ། སྔགས་པས་འདི་ དག་བྱེད་པ་ནི། ། ཁ་ན་མ་ཐོ་སྦོམ་པོར་འགྱུར། ། ཡན་ལག་དམ་ཚིག་ཤེས་པར་བྱ། ། དམ་ཚིག་མི་ལྡན་སྣོད་མིན་པའི། ། རིག་མ་བསྟེན་པར་བྱ་བ་དང་། ། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་རྩོད་པ་དང་། ། གསང་བའི་ཆོས་ནི་སྟོན་པ་དང་། ། སེམས་ཅན་དད་དང་ལྡན་པ་ལ། ། དམ་ཆོས་གཞན་དུ་སྟོན་པ་དང་། ། ཉན་ཐོས་དག་ཏུ་སློབ་བྱེད་པའི། ། ནང་དུ་ཞག་བདུན་གནས་པ་དང་། ། སྦྱོར་བ་ངེས་པར་མ་བྱས་པའི། ། སྣོད་མིན་གསང་བ་སྟོན་པ་ཡི། ། ཁ་ན་མ་ཐོ་སྦོམ་འགྱུར་ཏེ། ། སྔགས་པ་དམ་ཚིག་ཟད་པར་འགྱུར། ། ཟད་པས་དངོས་གྲུབ་མི་འགྱུར་ཞིང་། ། བདུད་དང་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་འཕེལ། ། དེ་བས་ དམ་ཚིག་བུས་སྲུངས་ཤིག། ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། སློབ་མས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བགྱིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་དར་གྱིས་གཡོགས་ཏེ་དེའི་སྟེང་དུ་བཞག་ལ། ། ཡི་གེ་མངོན་པར་བཟླས་པའི་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་བསྒྲེང་ལ་སློབ་མ་ལྷར་བསྐྱེད་ལ།

Violating the word of the Sugatas, Out of malice, disparaging one’s spiritual brothers, Abandoning great loving-kindness, And casting aside the bodhicitta; Reviling the three types of knowledge, Proclaiming secrets to the unworthy, And disparaging the aggregates, the nature of the Victors; Doubting the pure Dharma, Being affectionate toward the wicked, Distinguishing between phenomena as dualistic, And utterly disparaging the mind of faith; While observing the samaya, to disparage Any woman who is a constant [consort]— These constitute the root downfalls. Three times by day and three times by night, One should recite them every single day. If a mantra practitioner commits these, They become gross misdeeds. One should understand the branch samayas: Relying on a consort who lacks the samaya and is an unfit vessel, Quarreling during the gaṇacakra, Teaching the secret Dharma [to the unprepared], Teaching the sublime Dharma otherwise to sentient beings who possess faith, Remaining for seven days within the community of those training as hearers (śrāvakas), And teaching secrets to an unfit vessel without having performed the preparatory rites— These become gross misdeeds, And the mantra practitioner’s samaya will be exhausted. Through exhaustion, accomplishments (siddhi) will not arise, And Māras and suffering will greatly increase. Therefore, protect the samaya like the life of a child! Thus it should be said. The disciple should also say, "I shall do likewise." Then, having covered a lion throne with silk, place [the disciple] upon it. Raise a parasol, victory banner, and pennants over which the syllables have been recited, and generate the disciple as a deity.

པུ་ཛཱ་ཨུ་ཨ་གོ་ར་དེ་ མ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ལུས་ལ་བཀོད་ལ། ཧཱུཾ་རིང་པོ་བརྒྱད་ལས་སྒོ་མཚམས་མ་བསྐྱེད་ལ་སྙིང་གའི་རྩ་བཞི་ལ་ཡུམ་བཞི་དང་། བདུད་རྩིའི་སྣོད་བཞི་བསྐྱེད་ལ་དཔའ་བོ་དཔའ་མོའི་གོ་ཆ་བསྐོན་ནས། ཕཻཾ་ཕཻཾ་གི་ཕྱག་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ལ་བཅུག་སྟེ། གནས་གསུམ་དུ་ཡི་ གེ་གསུམ་གྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པ་བླངས་ནས་བཀྲ་ཤིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་ཅིང་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་སྟེ། ལྷ་རྣམས་ཞུ་བ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་སྤྱི་བོར་བླུགས་ནས་འདི་སྐད་ བརྗོད་དོ། ། ཁམས་གསུམ་ཀུན་གྱིས་ཕྱག་བྱས་པ། གསང་བ་གསུམ་ནི་གནས་ལས་བྱུང་། ། དབང་བསྐུར་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆེ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དབང་བསྐུར་རོ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་བྷི་བརྟི་ཀ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ས་མ་ཡ་ཤྲི་ཡེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་ཅོད་པན་དང་། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དང་། མེ་ ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་སྤྱི་བོར་བཅིངས་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད་དོ། ། ཁམས་གསུམ་ཀུན་གྱིས་ཕྱག་བྱས་པ། ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བྱིན་བརླབས་ལ། ། གཟུགས་དོར་བ་ཡི་དམ་ཚིག་གིས། ། གསང་སྔགས་མ་ཚང་མེད་པར་བཟླ། ། རང་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ། ། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་བཞུགས་པའོ། ། རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། བདག་དང་གཞན་ལ་མཆོད་པར་བྱ། ། དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་ཟད་པ། ། བསྲུངས་ན་མི་སྣང་མངོན་ཤེས་དང་། ། མཁའ་ལ་རྒྱུ་དང་ལུས་ངག་ཡིད། ། ལས་འབྱུང་འདོད་གྲུབ་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །

PU JĀ U A GO RA DE Having arranged the twenty-four syllables, such as MA and so forth, upon the body, one should generate the eight gate and intermediate goddesses from the eight long HŪṂs. Upon the four channels of the heart, one should generate the four Consorts and the four vessels of nectar, and don the armor of the heroes and heroines. With the mudrā of PHEṂ PHEṂ, one should invite the wisdom beings (jñānasattva) and cause them to enter. One should then consecrate the three places with the three syllables. Then, the master takes the victory vase, which is the nature of all the deities, and confers the empowerment while reciting verses of auspiciousness. The deities melt and are consecrated as the nectar of wisdom (amṛta); this is poured upon the crown of the head, and one recites: "Venerated by all the three realms, Arising from the abode of the three secrets, This great vajra empowerment Is the empowerment of all the Buddhas." Recite: OṂ SARVA TATHĀGATA ABHIṢEKATA ABHIṢEKAYA SAMAYA ŚRIYE HŪṂ. Then, having bound the crown, the vajra and bell, and the flower garland upon the crown, one recites: "Venerated by all the three realms, Through the blessing of the Great Mudrā, By the samaya of casting aside form, Recite the secret mantra without omission. The essence of one's own awareness Abides throughout the ten directions and three times. Through the union with one's own deity, One should make offerings to oneself and others. If one guards the inexhaustible vows of asceticism, The accomplishments of invisibility, clairvoyance, Traveling through the sky, and the attainment of body, speech, and mind Will not fail to be achieved."

དེ་བས་སངས་རྒྱས་སེམས་དཔའ་མཆོག། འདོད་པ་ཐམས་ཅད་བསྟེན་ པ་ཡིས། ཆོས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མཆོག་བརྙེས་པའོ། ། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དེ་དག་མིན། ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་རྣམས་བསྟེན། ། ཡེ་ཤེས་དོན་གཉེར་འདོད་ཆགས་ཅན། ། སྦྱོར་བས་བསྒྲུབས་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡང་དག་འགྲུབ། ། གང་གཞན་དམན་པ་བཤད་པ་ཡིན། ། སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་འགྲུབ་འགྱུར་བ། ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་བསྒོམས་པས་སོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྡོ་རྗེ་གཟུང་། ། ཆོས་ཀྱི་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་བར་བྱ། ། དམ་ཚིག་གིས་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེར། ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སྙིང་པོ་བཟླ། ། དེ་ནས་མིག་གཉིས་སུ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་ནས་འབྲས་ཙམ་དཀར་པོར་བསམས་ ལ། གསེར་རམ་རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱས་པའི་མིག་ཐུར་དང་བྲ་ཞེས་བྱ་བས་མིག་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མིག་མཁན་རྒྱལ་པོ་ཡིས། ། འཇིག་རྟེན་ལིང་ཏོག་བསལ་བ་ལྟར། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ནི་མི་ཤེས་པའི། ། རབ་རིབ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསལ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ནི་ཏྲ་ཨ་པ་ཧ་ར་བ་ཊ་ལཾ་ཧྲཱིཿཞེས་ བརྗོད་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་དབང་ངོ་། ། དེ་ནས་མེ་ལོང་བསྟན་ལ། ཆོས་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། ། དག་ཅིང་གསལ་ལ་རྙོག་པ་མེད། ། གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། ། རྒྱུ་དང་ལས་ལས་ཀུན་དུ་བྱུང་། ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་གནས་མེད་པར། ། དེ་ལྟར་ཆོས་འདི་ཤེས་གྱིས་ལ། ། སེམས་ ཅན་དོན་ནི་མཉམ་མེད་བྱོས། ། འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སྲས་སུ་སྐྱེ། ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ངོ་། ། དེ་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དབང་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ཨ་ལས་བསྐྱེད་པའི་དྲིལ་བུ་བླངས་ཏེ།

Therefore, the supreme Buddha-beings, by relying upon all desires, attain the supreme wisdom of the Dharma. These are neither pleasure nor suffering; they rely upon the five qualities of desire. For those with desire who seek the goal of wisdom, if they practice through union, they will quickly achieve accomplishment. The perfect accomplishment of body, speech, and mind is what is explained for others who are inferior. The recitation of mantra will be accomplished through the meditation on body, speech, and mind. By that very means, one should hold the vajra and ring the Dharma bell. Having blessed the great mudrā through the samaya, one should recite the heart mantra. Then, one should visualize a white vajra the size of a barley grain arising from the syllable HŪṂ in both eyes. With a golden or precious eye-spoon and the word "Pra," one should open the eyes, saying: "Just as the King of Eye-Physicians removed the cataracts of the world, so may the Victorious Ones remove the dimness of your ignorance, my son." By reciting "OṂ VAJRA NITRA APAHARA PAṬALAṂ HRĪḤ," this is the empowerment of abandoning the afflictions. Then, showing the mirror: "All phenomena are like reflections—pure, clear, and untroubled; ungraspable and inexpressible, arising entirely from causes and karma. Without intrinsic nature and without abiding, know these phenomena to be thus, and act for the incomparable benefit of sentient beings. Thus, you shall be born as a child of the Buddhas." This is the wisdom empowerment. Then, the empowerment of body, speech, and mind should be bestowed: taking the bell generated from the syllable A, [one should say:] "OṂ VAJRA GHAṆṬĀ SVABHĀVA-VIŚUDDHA ĀḤ." This is the empowerment of speech. Then, taking the vajra generated from the syllable HŪṂ, [one should say:] "OṂ VAJRA SATVA HŪṂ." This is the empowerment of mind. Then, taking the bell and vajra, [one should say:] "OṂ VAJRA GHAṆṬĀ SVABHĀVA-VIŚUDDHA ĀḤ. OṂ VAJRA SATVA HŪṂ." This is the empowerment of body, speech, and mind. Then, one should place the vajra and bell in the hands of the disciple and say: "OṂ VAJRA GHAṆṬĀ SVABHĀVA-VIŚUDDHA ĀḤ. OṂ VAJRA SATVA HŪṂ." This is the empowerment of the vajra and bell. Then, one should place the crown upon the head of the disciple and say: "OṂ VAJRA MUKUṬA SVABHĀVA-VIŚUDDHA ĀḤ." This is the empowerment of the crown. Then, one should place the vajra upon the head of the disciple and say: "OṂ VAJRA NĀMA SVABHĀVA-VIŚUDDHA ĀḤ." This is the empowerment of the name. Then, one should place the bell upon the head of the disciple and say: "OṂ VAJRA GHAṆṬĀ SVABHĀVA-VIŚUDDHA ĀḤ." This is the empowerment of the bell. Then, one should place the vajra and bell upon the head of the disciple and say: "OṂ VAJRA GHAṆṬĀ SVABHĀVA-VIŚUDDHA ĀḤ. OṂ VAJRA SATVA HŪṂ." This is the empowerment of the vajra and bell. Then, one should place the crown upon the head of the

ཆོས་རྣམས་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། ། ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད། ། ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་ སྦྱོར་བ་ཡིས། ། སྐུ་མཆོག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གསལ། ། གསུང་གི་དབང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཧོས་བསྐྱེད་པའི་མདའ་གཞུ་སྦྱིན་ལ་ཕྱོགས་བཞི་དང་སྟེང་འོག་ཏུ་ཧོ་ཞེས་པས་མདའ་འཕེན་དུ་གཞུག་གོ། ། སྐུའི་དབང་ངོ་། ། དེ་ནས་ཧཱུཾ་ལས་མེ་ལོང་བསྐྱེད་པ་བྱིན་ལ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མེ་ལོང་བཞིན། ། དག་ ཅིང་གསལ་ལ་མེ་ལོང་བཞིན། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ནི་སྙིང་ལ་ཞུགས། ། གང་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་འདི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག། ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཐུགས་ཀྱི་དབང་ངོ་། ། དེ་ནས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཞག་ལ། ལག་པ་གཡས་པར་དུང་བྱིན་ཏེ་གཡོན་པར་པོ་ཏི་བྱིན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྐོར་ཅིག། དེ་རིང་ཕན་ཆད་འཇིག་རྟེན་ལ། ། སྐྱོབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར། ། ཆོས་ཀྱི་དུང་ནི་བླ་མེད་པ། ། མ་ལུས་ཀུན་དུ་གང་བར་ གྱིས། ། སོམ་ཉི་ཡིད་གཉིས་མི་བྱ་ཞིང་། ། དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་སུ། ། གསང་སྔགས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་གྱི་མཆོག། འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་རབ་ཏུ་སྒྲོགས། ། དེ་ལྟར་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ལ། ། ཕན་འདོགས་དྲིན་དུ་གཟོ་ཞེས་བྱ། ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དེ་ཀུན་ཡང་། ། ཀུན་དུ་སྲུང་བ་ ཁྱོད་ལ་མཛད། ། ཅེས་བྱ་བས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་དབང་ལྔ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལས་ཐམས་ཅད་དུ། ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །

All phenomena have the characteristic of space, and space itself has no characteristic. Through union with that which is equal to space, the supreme body is revealed as equality. This is the empowerment of speech. Then, having generated a bow and arrow from the syllable HOḤ, one should give them and have the disciple shoot arrows in the four directions, above, and below while uttering "HOḤ." This is the empowerment of body. Then, having generated a mirror from the syllable HŪṂ, one should give it and say: "Vajrasattva is like a mirror; pure, clear, and like a mirror, he has entered your heart. Know that this is the Vajra Bodhicitta, the lord of all the Tathāgatas." This is the empowerment of mind. Then, having placed the Wheel of Dharma between the two feet, one should give a conch to the right hand and a volume of scripture to the left hand, and say: "From this day forward, by the mere generation of the mind of awakening, turn the Wheel of Dharma. From this day forth, for the sake of the world, turn the Wheel of Dharma that protects. Fill the unsurpassed conch of Dharma everywhere without exception. Do not harbor doubt or hesitation; with a mind free of suspicion, proclaim the supreme way of Secret Mantra conduct in this world. By doing so, you will be said to be repaying the kindness of the Buddhas. All those Vajra-holders will also provide you with protection everywhere." Thus one should give them. Then, the five empowerments of authorization should be given: "For the sake of benefiting all sentient beings in every way throughout the entire world..."

definitionརྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ “Vajrasattva” — Used as a proper name, Vajrasattva is one of the principle deities of the esoteric Buddhist pantheon, regarded as both a source of the Buddhist tantras and the exemplar of the awakened state. As an adjective, the term va

terminologyབྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས → “bodhicitta”. Keep the Sanskrit loan; 'mind of awakening' is a gloss, and mixing the two inside one text reads as inconsistency.

homonymབྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས is rendered “bodhicitta” here; the glossary also records mind set on awakening, resolve of awakening, aspiration to enlightenment for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionབྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས “bodhicitta” — In the general Mahāyāna teachings, the “mind of awakening” ( bodhicitta ) is the intention to attain the complete awakening of a perfect buddha for the sake of all beings. On the level of absolute truth, the mind of awak

adherencePinned rendering paraphrased here: name; fire

termཆོས → dharma

termམཚན → name

termདབང → empowerment

termལས → action

termམེ → fire

termརྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ → Vajrasattva

ཇི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་འདུལ་འགྱུར་བ། ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར། ། དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་དང་ཁྲོ་བོ་ དང་པདྨ་དང་ནོར་བུའི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔས་རྗེས་སུ་གནང་བ་ལྔ་དབང་བསྐུར་བ་ལྔ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་ལ་མཆོད་པ་ལྔས་མཆོད་པར་བྱའོ། ། མགོ་བོ་ལ་མེ་ཏོག་སྣ་ལ་བདུག་པ་མིག་ལ་མར་མེ་སྙིང་གར་བྱུག་པ། ཡང་ན་གནས་གསུམ་དུ་ དྲིའི་ཐིག་ལེ་བྱས་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལྷའི་དེ་ཉིད་དང་། གནས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ལ་སོགས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཉིད་དང་། རྩ་དང་། ཁམས་དང་རང་བཞིན་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དེ་ཉིད་དང་། བསྙེན་པ་དང་སྟ་གོན་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྦྱིན་སྲེག་དང་བུམ་པ་དང་ གཏོར་མ་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་སྦྱང་བ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་བཟླས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྲིན་ལས་བཞི་སློབ་དཔོན་གྱི་ལས་རྣམས་བསླབ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་ཡོན་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། གླང་པོ་རྟ་དང་ཤིང་རྟ་ནོར། ། ནོར་བུ་བྱུ་རུ་ལ་སོགས་པ། ། ཡོན་གྱི་མཆོག་ནི་བླངས་པ་རྣམས། ། ཕྱག་བྱས་ནས་ནི་དབུལ་ བར་བྱ། ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་བདག་བྲན་དུ། ། ཁྱོད་ལ་བདག་ནི་འབུལ་ལགས་ཀྱིས། ། མ་འོངས་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར། ། ལུང་བསྟན་བྱ་དང་དབུགས་དབྱུང་མཛོད། ། ཅེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བསམས་ལ་གཟེངས་བསྟོད་པ་འདི་དང་ལུང་བསྟན་ པར་བྱ་སྟེ། གཡོན་པ་སྙིང་གར་ཁུ་ཚུར་བཅངས་པ་དང་ཆོས་གོས་འཛིན་པའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ལ། ཨོཾ་ང་ཡིས་འདི་ལྟར་ལུང་བསྟན་ཏེ། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས། །

"Just as the wheel of Dharma is turned to discipline the various [beings], likewise the vajra, the wrathful, the lotus, and the jewel wheels are turned." With these five verses, the five permissions and the five empowerments should be bestowed. Then, the disciple should be honored with the five offerings: flowers on the head, incense on the nose, a lamp for the eyes, and ointment for the heart; or else, one should apply drops of perfume to the three places. One should then teach the disciple the master’s activities, including the thirty-seven factors of awakening and the reality of the deities, the reality of the maṇḍala such as the twenty-four sacred sites, the reality of the maṇḍala of the body consisting of the channels, elements, and nature, as well as the approach, the preparation, the maṇḍala, the homa, the vase, the torma, the purification of the five nectars, and the four activities together with meditation and recitation. Then, the fee should be offered: "Elephants, horses, chariots, and wealth; jewels, coral, and so forth—having prostrated, one should offer these supreme fees that have been accepted. From this day forward, I offer myself to you as a servant; please grant me the prophecy and the encouragement for my future manifest enlightenment." Thus one should say. Then, visualizing oneself as a Tathāgata, one should offer this praise and the prophecy. With the left fist clenched at the heart in the manner of holding the Dharma robe, one says: "Oṃ, I thus prophesy: you are Vajrasattva, the Tathāgata."

སྲིད་པའི་མཆོག་ནི་གྲུབ་པ་ཡིན། ། སྲིད་པའི་ངན་འགྲོ་རྣམས་ལས་བཏོན། ། ཀྱེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྡོ་རྗེ་ཆེ་ གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། བྷུར་བྷུ་བ་སཿ། འདི་ཡི་དབང་བསྐུར་གྱུར་པ་ཡིས། ། སྔགས་པས་འགྲོ་བ་ཀུན་དང་བདག། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ། ། བདེ་བར་གཤེགས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་མཛོད། ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས། ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་འདུལ་འགྱུར་བ། ། དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཆགས་ ལ་སོགས། ། གསང་བས་སེམས་ཅན་དོན་བྱའོ། ། ཉིན་རེ་ཞིང་ནི་ཐུན་སྣ་རུ། ། ཏིང་འཛིན་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་ལྡན་པར། ། གྱུར་ནས་ཐུན་མོང་གིས་ཤེས་ཀྱིས། ། དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་བྱ། ། མི་སྣང་བ་ནི་སྟོང་ཡིན་ཏེ། ། མངོན་ཤེས་སྣང་བ་ཉིས་སྟོང་ཡིན། ། རིག་པ་ འཛིན་པ་སུམ་སྟོང་ཡིན། ། རྡོ་རྗེ་ཅན་ནི་འགྲོ་ཀུན་བདག། ཞི་དང་རྒྱས་སོགས་ལས་གང་དང་། ། དེ་ལས་གཞན་པ་ཅི་འདོད་པ། ། འཁོར་ལོ་རྗེས་གཉིས་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། བསྒྲུབས་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ། ཀུན་གྱི་གནང་བ་སྦྱིན་པའོ། ། དེ་ནས་དབུགས་དབྱུང་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ། མཆོག་ གསང་དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་འདིར། ། མཐོང་བ་དང་ནི་ཞུགས་གྱུར་པས། ། སྡིག་པ་ཀུན་ལས་ངེས་གྲོལ་བར། ། ཁྱེད་རྣམས་དེ་ཉིད་ལེགས་པར་གནས། ། བདེ་ཆེན་ཐེག་པ་འདི་ལས་ནི། ། སླར་ཁྱོད་འཆི་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། ། མི་ཚུགས་པ་དང་མི་སོད་པས། ། ཅིས་ཀྱང་མི་འཇིགས་དགའ་བར་གྱིས། ། སྲིད་པ་ཤིན་ཏུ་ དག་པའི་ཕྱིར། ། སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཁྱོད་འདས། ། སྲིད་པ་ཤིན་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ། སྟོན་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན། ། རྟག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྲུང་བར་བྱ། །

The supreme state of existence is accomplished; you are drawn out from the lower realms of existence. O Tathāgata, Great Vajra, [Name], and Bhurbhuvaḥ! By means of this empowerment being conferred, may the Sugata grant the prophecy that I, the mantrin, and all wandering beings shall attain unsurpassed awakening. In whatever way sentient beings are to be tamed by their very nature, in that very way, through passion and so forth, one should act for the benefit of beings through the secret [teachings]. Day by day, at the beginning of each session, having become endowed with the application of the three samādhis, one should cause the attainment of accomplishments through common knowledge. Invisibility is one thousand; the appearance of clairvoyance is two thousand; the vidyādharas are three thousand. The Vajra-holder is the self of all wandering beings. Whatever activities there are, such as pacifying, enriching, and so forth, or whatever else is desired, if accomplished through the union of the two wheels, they will be swiftly achieved. This is the granting of permission to all. Then, the consolation should be explained: "By seeing and entering this supreme, most secret maṇḍala, you are certainly liberated from all misdeeds; you are now well-established in that very reality. From this vehicle of great bliss, there is no further death for you. Since you are invulnerable and cannot be slain, rejoice without fear of anything. Because existence is utterly pure, you have transcended the suffering of existence. Because existence is perfectly accomplished, you have become the supreme teacher. You must always maintain this protection."

སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་མཐུན་པར་གསུངས། ། དམ་པ་རྟག་པའི་བཀའ་ཡིན་ནོ། ། གང་ཞིག་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ། སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ དོགས་མེད་པའི། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གཏང་མི་བྱ། ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གང་ཡིན་པ། ། དམ་པའི་ཆོས་ནི་མི་སྤང་ཞིང་། ། ནམ་ཡང་དོར་བར་མི་བྱའོ། ། མི་ཤེས་པའམ་རྨོངས་པ་ཡིས། ། ཚུལ་ཆེན་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། ། བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་སུ། ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ནི་མ་བསྲུངས་ཤིང་། ། ཅི་བདེ་བར་ནི་བདེ་བར་བསམ། ། འདི་ནི་མ་བྱོན་རྫོགས་སངས་རྒྱས། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས། ། ནམ་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་དོར་ཞིང་། ། སློབ་དཔོན་སྨད་པར་མི་བྱ་སྟེ། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་འདྲ། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཚུངས་སླའོ། ། སློབ་དཔོན་ལ་ནི་གང་སྨོད་པ། ། དེ་ཡིས་སངས་ རྒྱས་ཀུན་སྨད་པས། ། རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཐོབ་འགྱུར་ཏེ། ། རིམས་དང་དུག་དང་དབྱིག་དུག་དང་། ། མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ཀྱིས་གཙེ་བ་དང་། ། གདོན་དང་ལོག་འདྲེན་གཏུམ་པོ་ཡིས། ། བསད་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་ལྟུང་སྟེ། ། དེ་བས་ནན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ བློ་གྲོས་ཆེ། ། དགེ་བ་རབ་ཏུ་མི་སྤྱོམ་པས། ། ནམ་ཡང་སྨད་པར་མི་བྱའོ། ། བླ་མ་ལ་ནི་གུས་བཅས་ཡོན། ། རྗེས་མཐུན་ཁྱོད་ཀྱིས་སྦྱིན་པར་བྱ། ། དེས་ནི་རིམས་སོགས་གནོད་པ་རྣམས། ། ཕྱིར་ཞིང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། རྟག་ཏུ་རང་གི་དམ་ཚིག་བསྲུང་། ། རྟག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་མཆོད། ། རྟག་ཏུ་བླ་མ་ལ་ཡང་དབུལ། ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་འདྲ། ། དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ། ། རྟག་ཏུ་སྦྱིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །

Spoken in unison by all the Buddhas, This is the sublime and eternal word. One should never abandon the bodhicitta, By the mere generation of which one becomes a Buddha without doubt. One who is Vajrapāṇi should not forsake the sublime Dharma, And should never cast it aside. Out of ignorance or delusion, one should not teach the great system to the unqualified. Having completely renounced the self, Without guarding it through asceticism, One should contemplate happiness in a state of ease. These—the vajra, the bell, and the mudrās— Should never be cast aside. One must not disparage the ācārya, For he is equal to all the Buddhas. He is just like all the Buddhas. Whoever disparages the ācārya Disparages all the Buddhas; They will constantly experience suffering, And will be tormented by fevers, poisons, and snake venom, And by ḍākinīs, By grahas and fierce vināyakas. Having been killed, they will fall into the hells of sentient beings. Therefore, with all diligence, The wise vajra-ācārya Should never be disparaged, For they do not boast of their virtues. With devotion, you should offer gifts to the guru In accordance with the tradition. By doing so, harms such as fevers Will never arise again. Always guard your own samaya, Always worship the Tathāgatas, And always make offerings to the guru. This is equal to all the Buddhas; Therefore, it becomes an offering to all the Buddhas at all times.

definitionཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ “Vajrapāṇi” — Vajrapāṇi means “Wielder of the Vajra.” In the Pali canon, he appears as a yakṣa guardian in the retinue of the Buddha. In the Mahāyāna scriptures he is a bodhisattva and one of the “eight close sons of the Buddha.” In t

definitionལོག་འདྲེན “vināyaka” — Here, a class of demons who create obstacles, “those who lead astray” or “mis-leaders.” In other contexts the name can be interpreted as “remover [of obstacles],” referring to a class of semidivine beings, or as an epith

termསངས་རྒྱས → buddha

termབྱང་ཆུབ་སེམས → bodhicitta

termཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ → Vajrapāṇi

termཆོས → dharma

termབདག → self

termརྡོ་རྗེ → vajra

དེ་བྱིན་བསོད་ནམས་ཚོགས་ཡིན་ཏེ། ། ཚོགས་ལས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། ། གང་ཕྱིར་འདི་ནི་ལེགས་གནས་པས། ། དེང་ཁྱོད་སྐྱེ་བ་འབྲས་ བུར་བཅས། ། དམ་ཚིག་ལྷ་རྣམས་ཀུན་མཉམ་པས། ། དེང་ཁྱོད་གྱུར་པ་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་བཅས་པས། ། ཀུན་གྱིས་དེང་ཁྱོད་དབང་བསྐུར་བས། ། ཁམས་གསུམ་ཀུན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེ། ། རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་བསྟེན་པ་ཡིན། ། དེ་ནི་བདུད་ལས་རྣམ་རྒྱལ་ཏེ། ། གྲོང་ཁྱེར་མཆོག་ཏུ་ རབ་ཏུ་ཞུགས། ། ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། ། དེ་ཉིད་ཐོབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། དབུགས་དབྱུང་བའོ། ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པའོ། ། དེ་ནས་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱིར་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། ། སྐྱབས་མེད་པ་ཡི་སྐྱབས་གྱུར་པ། ། མགོན་ མེད་པ་ཡི་མགོན་གྱུར་པ། ། སྙིང་རྗེ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཅན། ། བཅོམ་ལྡན་བདེ་མཆོག་གཉིས་མེད་བདག། སྲིད་པའི་གདུང་བས་བསྒོམས་པ་ལས། ། སྙིང་རྗེ་གསོལ་བའི་དབང་བསྐུར་གསོལ། ། དེ་ནས་སློབ་མ་ལ་གནས་གསུམ་དུ་བདུད་རྩི་ལྔའི་ཐིག་ལེ་བྱས་ལ། ། སྡོམ་པ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྲོག་ཆགས་བསྒྲལ་བར་བྱ། ། མཆོག་གི་རྫས་རྣམས་བླང་བར་བྱ། ། གཞན་གྱི་དཔལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་། ། རྫུན་པ་ལྟ་བུའི་ཚིག་རྣམས་སྨོས། ། བླ་མེད་དམ་ཚིག་འདི་རྣམས་ནི། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་བསྲུང་བར་བྱ། ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་གནས་པས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའམ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ གནས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ལ་ཡི་གེར་བཀོད་ནས། དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་བསྐྱེད་ལ།

That is the accumulation of merit; from the accumulation, the supreme accomplishment arises. Because you are well-established in this, today your birth is fruitful. Since you are equal to all the deities of the samaya, there is no doubt that you have become so today. By all the Buddhas and Vajra-holders, you are now empowered; you are the great king of all the three realms, a sovereign of the Victors to be relied upon. You have triumphed over the Māras and have entered the supreme city. There is no doubt that you will attain Buddhahood itself. This is the encouragement. This concludes the irreversible empowerment along with its branches. Then, in order to confer the secret empowerment, one should make this supplication: "O Protector of the protectorless, Lord of the lordless, Compassionate one of the compassionless, Bhagavān Cakrasaṃvara, non-dual self! From being tormented by the heat of existence, I pray for the empowerment of the request for compassion." Then, having applied drops of the five nectars to the three places of the disciple, the vows should be given: "You must liberate living beings; you must take the supreme substances; enjoy the wealth of others; and speak words that are like lies. You, my son, must guard these unsurpassed samayas." Then, abiding in the divine pride of glorious Heruka, having arranged the syllables at the twenty-four sites upon the action mudrā or the dharma mudrā, one should bless and generate the heroes and heroines.

སྒོ་བརྒྱད་དུ་མཁའ་འགྲོ་མ་བརྒྱད་བཀོད་ནས། སྙིང་གའི་རྩ་བཞི་ལ་ཡུམ་བཞིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། ཧྲཱིཿལས་པདྨར་བསྐྱེད་ལ་གནས་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། ཧཱུཾ་ ལས་ལིང་ག་རྡོ་རྗེར་བསྐྱེད་ལ། ནོར་བུའི་མཚམས་ཨཱཿལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཕབ་ནས་འཁོར་ལོ་བཞིའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒོམས་ལ་དགའ་བ་བཞི་བཞིར་བསྐྱེད་ནས། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་ནུ་རཱ་ག་ཎ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་བརྗོད་ལ་ཐིག་ལེ་གསུམ་པདྨའི་ནང་དུ་ ཕབ་ལ་ཐོད་པའི་ནང་དུ་བཞག་སྟེ། ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་བརྗོད་ལ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་འོད་ཟེར་སློབ་མའི་ལྕེ་ལ་གཞག་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སློབ་མའི་ལྐོག་མར་ཧྲཱིཿ ལས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་བསམས་ལ་ལྕེའི་པདྨའི་ཆ་ལ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་བསྐྱེད་ལ་རྩེ་མོའི་དབུས་ཀྱི་སྦུ་ གུས་འཐུང་བར་བསམ་མོ། ། དེ་ནས། འཁོར་ལོ་ཀུན་དང་རྣལ་འབྱོར་མ། ། སངས་རྒྱས་ཞུ་བའི་རང་བཞིན་ཅན། ། ཁམས་ལྔ་དག་དང་ཡང་དག་འདྲེས། ། གསང་བ་ཡི་ནི་དབང་བསྐུར་རོ། ། དེ་ནས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་སྟེ་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི། འཁོར་ལོ་བཞི་ཡི་རང་བཞིན་ཅན། ། ཡེ་ཤེས་བཞི་ཡི་རང་བཞིན་སྐུ། ། དགའ་བ་བཞི་ཡི་རང་བཞིན་མཆོག། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དབང་བསྐུར་གསོལ། ། དེ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ། བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་རིགས་རྗེའུ་རིགས་དང་། ། དམངས་རིགས་མཐར་གནས་ཤེས་རབ་ཀུན། ། གུས་དང་བཅས་པས་མཆོད་པ་དང་། ། གཉིས་མེད་ ཚུལ་དང་འོ་བྱེད་པར། ། དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་སྤྲོ་གྱུར་ཏམ། ། སྨྲོས་ཤིག་དཔའ་བོ་བདེ་བ་ཆེ། །

Having arranged the eight ḍākinīs at the eight gates, the four consorts are blessed in the four channels of the heart. From hrīḥ, the lotus is generated and the three places are blessed. From hūṃ, the liṅga is generated as a vajra. At the junction of the jewel, the bodhicitta is brought down from āḥ and meditated upon as the nature of the four cakras; having generated the four joys, one recites: oṃ sarva-tathāgata-anurāgaṇa-vajra-svabhāva-ātmako ’haṃ. The three drops are brought into the lotus and placed within a skull cup. Reciting oṃ sarva-tathāgata-pūja-vajra-svabhāva-ātmako ’haṃ, the light rays of the five wisdoms should be placed upon the disciple’s tongue. Then, one should visualize an eight-petaled lotus at the disciple’s throat from hrīḥ, and on the portion of the lotus of the tongue, a vajra generated from hūṃ; one should imagine drinking through the central tube of its tip. Then: "All the cakras and yoginīs, Of the nature of the melted Buddhas, Perfectly mixed with the five pure elements— This is the secret empowerment." Then, the empowerment of the wisdom-knowledge (prajñājñāna) should be conferred. The supplication is as follows: "O you who possess the nature of the four cakras, Whose body is the nature of the four wisdoms, The supreme nature of the four joys, Please confer the empowerment of great bliss!" Then, one should say: "Brahmins, kṣatriyas, vaiśyas, Śūdras, and those of the lowest caste— All you who possess wisdom, With devotion, offer worship And engage in the manner of non-duality and kissing. Great Hero, are you joyful? Speak, O Hero of Great Bliss!"

ཅི་གསུང་དམ་ཚིག་བསྟེན་པར་གྱིས། ། ལྷ་མོ་བདག་གིས་བྱེད་པར་ནུས། ། པདྨ་ཁ་བྱེ་བྱས་ནས་ནི། ། སྐྲ་གྲོལ་གཅེར་བུར་གནས་པ་ཡིས། ། རྡོ་རྗེ་བཞད་པ་གར་བྱེད་པ། ། མེ་ཏོག་ཆུ་ལྡན་དཔའ་བོ་ཡིས། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཡིས། ། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས། ། བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་པོས་འགྲོ་དོན་གྱིས། ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དེ་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྡོམ་པ་དབོག་པར་བྱ་སྟེ། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སེམས་ལྡན་ལ། ། མི་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཡང་མེད། ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བརྟན་མནོས་ལ། ། འདོད་པ་ལྔ་ནི་སྤྱད་པར་གྱིས། ། གཉིས་མེད་ལ་གནས་ཟས་ལ་ནི། ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་བརྡ། ། ལྷ་མོ་གཞན་དང་ཀུན་སྦྱོར་བ། ། འདོད་པ་ཆགས་པར་གྱུར་པ་དང་། ། གཉིས་སུ་མེད་ཐོགས་མེད་པའོ། ། དམ་ཚིག་སྤྱོད་དང་སྤྱད་པ་དང་། ། བུད་མེད་དབང་ཕྱུག་ཤིན་ཏུ་ཚོར། ། ཚངས་སྤྱོད་དེ་བཞིན་རྣམ་བཞི་ཡི། ། ཁྲོ་མེད་རྒྱུན་གྱི་ཀུན་སྤྱོད་པ། ། སྒྲུབ་པ་པོ་ཡིས་ཡོངས་སུ་བསྲུངས། ། རྟག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལ་གནས་ནས། ། ཡུལ་ཀུན་ལ་ནི་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། ། གཉིས་མེད་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ། ། མི་བསྟེན་སྲིད་པ་དེང་ཁྱོད་ཀྱི། ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ། ། དེ་ལྟར་ སྡོམ་པ་བྱིན་ནས་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པ་བཞིའི་བྱེ་བྲག་གིས་དབང་བསྐུར་བ་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། ཆགས་པའི་ལམ་ལ་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཁྱིམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་དང་མ་བྲལ་བས། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རིགས་ཅན་མ་བཞི་དང་། ལོ་ཚིགས་ མ་བཞི་དང་། ལས་དང་ལྡན་པ་བཞི་སྟེ་བཅུ་གཉིས་ལ། གཟུགས་བཟང་ཡན་ལག་མ་ཉམས་དང་། །

"Observe the samaya as you have been instructed. O goddess, I am able to do so. Having opened the lotus, remaining naked with hair loosened, and performing the dance of the Vajra Laughter, the Hero with the flower and water [says]: 'O Yoginī, from this day forward, you, my child, must act for the benefit of beings through excellent conduct.'" Thus he speaks. Then, the vows are conferred as follows: "For one possessing the mind of non-dual wisdom, there is nothing that should not be done. Having firmly undertaken the holy life, enjoy the five sensory pleasures. Abiding in non-duality, regarding food as the symbols of Vajrasattva and the rest, and uniting with other goddesses, one becomes free from desire and attachment. This is the non-dual, unimpeded state. The conduct of the samaya, the practice, the mastery over women, and the intense sensation—these four aspects of the holy life, practiced continuously without anger, must be fully guarded by the practitioner. Always abiding in the practice, being liberated from all objects, you must now, my child, accomplish the non-dual realization of the Yoginī. Without relying on this, your existence [would be in vain]." Having thus bestowed the vows, the four empowerments are conferred through the distinctions of the four mudrās. For a lay bodhisattva who possesses the layman’s vows on the path of passion and is not yet free from the mind of affliction, there are the twelve [consorts]: the four types of karmamudrās, the four according to age, and the four according to activity. Regarding those with beautiful forms and unimpaired limbs:

definitionཚངས་པར་སྤྱོད་པ “holy life” — Lit. “brahma conduct.” A term that in some contexts refers specifically to chastity or complete celibacy. It can also be used to refer in general to a spiritual life as a devout person or a renunciant. Brahman is a Sansk

definitionདགེ་བསྙེན “layman” — The upāsaka precepts for lay practitioners include the five fundamental vows ( pañcaśīla ) not to (1) kill, (2) steal, (3) commit sexual misconduct, (4) lie, or (5) use intoxicants. Additionally, three other precepts are

homonymཉོན་མོངས is rendered “affliction” here; the glossary also records afflictions, defilement, afflictive emotion for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionཉོན་མོངས “affliction” — The essentially pure nature of mind is obscured and afflicted by various psychological defilements, which destroy the mind’s peace and composure and lead to unwholesome deeds of body, speech, and mind, acting as causes f

adherencePinned rendering paraphrased here: self; fire; family

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termདམ་ཚིག → samaya

termལྷ་མོ → goddess

termབདག → self

termརྡོ་རྗེ → vajra

termམེ → fire

termཡེ་ཤེས → wisdom

རྒྱན་ནི་ཀུན་གྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་བསྙེན་སྒྲུབ་བཞིའི་རིམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ལྷ་མོར་བསྐྱེད་ལ། རྫོགས་པའི་ རིམ་པའི་འཁོར་ལོ་བཞིའི་རིམ་པ་རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པ་དང་། ཙཎྜ་ལཱི་སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཕབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིམ་པས་དགའ་བ་བཞི་བསྐྱེད་ལ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་མཐར། རྐན་ལ་ལྕེ་སྦྱར་རྒྱུན་བཟློག་པས། ། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་བསྡིགས་ནས་ནི། ། གཉིས་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་ བསྒོམ། ། ཞེས་པ་དང་། ཡང་ན་གྲོལ་བའི་ལམ་ལ་དགེ་སློང་དང་དགེ་ཚུལ་ལམ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔའི་ལྷ་མོའམ། ཕྱག་མཚན་ལས་བསྐྱེད་པའམ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱར་རྩའི་འཁོར་ལོའམ། རླུང་དབུས་མ་ལས་གཏུམ་མོ་དྲོད་ཀྱི་ རིམ་པ་ལས་བདེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་རླུང་གི་འཁྲུལ་འཁོར་དང་། ཡི་གེའི་འཁྲུལ་འཁོར་གྱི་དགའ་བྲལ་གྱིས་གནས་ནས་བཟློག། དེ་ནས་བསྒོམ་དུ་གཞུག་སྟེ་གཏུམ་མོ་སྲུབ་ཤིང་གི་འཁོར་ལོ་ལས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་མན་ངག་ནི། ། རི་བོང་འཛིན་དང་བཟློག་པའི་མཐར། ། དུ་བ་ སྨིག་རྒྱུའི་རྟགས་ལྡན་པས། ། དེ་ལས་གཟུངས་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དབང་རིན་པོ་ཆེ་ཉིད་སློབ་མ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས། ། འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ལྟ་བུའི་སྡིག། ཁམས་གསུམ་ན་ནི་གཞན་མེད་དེ། ། དེ་བས་འདོད་ལ་ཆགས་བྲལ་བར། ། ཁྱོད་ནི་ནམ་ཡང་མ་བྱེད་ཅིག། ཅེས་ བརྗོད་ལ་དམ་ཚིག་བསྒྲག་པར་བྱའོ། །

Regarding the statement, "Adorned with all ornaments," and so forth, one should generate the goddess endowed with those qualities, possessing the sequence of the four stages of approach and accomplishment of the generation stage. Then, through the sequence of the four cakras of the completion stage—the sequence of the tantra, the sequence of the mantra of caṇḍālī, and the sequence of wisdom through the descent of bodhicitta—one generates the four joys. At the conclusion of the Vajra Holder: "By joining the tongue to the palate and reversing the flow, having intimidated the gods and asuras, meditate on non-dual coemergent joy." Alternatively, on the path of liberation, for a monk or a novice, or an ordained bodhisattva, one generates the goddess of the five sensory qualities as the dharmamudrā, or generates her from the hand symbols, or as the samayamudrā from the channel wheels or the central wind. From the sequence of the heat of caṇḍālī, one generates the bliss of bodhicitta and, through the yogic exercises of the winds and the yogic exercises of the syllables, one reverses [the flow] from the state of the joy of separation. Then, one is led into meditation. Regarding the oral instructions on coemergent joy from the churning-wheel of caṇḍālī: "At the conclusion of reversing the moon-holder, possessing the signs of smoke and mirages, one will thereby attain the dhāraṇī." Thus, the precious word empowerment itself should be bestowed upon the disciple. Then, one should proclaim the samaya by saying: "There is no sin in the three realms like that of being free from passion; therefore, you must never become free from passion for desire." Thus one should speak.

definitionལྷ་མིན “asura” — A type of nonhuman being whose precise status is subject to different views, but is included as one of the six classes of beings in the sixfold classification of realms of rebirth. In the Buddhist context, asuras are pow

definitionགཏུམ་མོ “inner heat” — One of the fifteen yoginīs that inhabit the thirty-two subtle channels. She is roused as a mystic heat or fire during a yoga practice of the same name. She is also one of the five mudrās, representing the tathāgata famil

terminologyགཟུངས → “dhāraṇī”. A dhāraṇī is a spell-text: keep the loan for the genre, and translate གཟུངས་སྔགས as 'dhāraṇī mantra' rather than 'retention spell'.

homonymགཟུངས is rendered “dhāraṇī” here; the glossary also records retention, incantation, spell for other contexts — the sense follows the passage, not a fixed default.

definitionགཟུངས “dhāraṇī” — The term dhāraṇī ‍ is in some sūtras both a mnemonic formula and the ability of realized beings to retain ( √dhṛ ) any teachings in their transmundane memory. In its most general use it is as understood in the context of

adherencePinned rendering paraphrased here: action; element

checkAutomatic check: bracketed gloss waived.

termལྷ → god

termའཁོར་ལོ → cakra

termརྒྱུད → tantra

termསྔགས → mantra

termབྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས → bodhicitta

termཡེ་ཤེས → wisdom

ཡང་ན་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ལམ་པས་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང་རྗེས་སུ་གཞུག་པའི་མན་ངག་གིས་བསྒོམ་སྟེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་ལ་འབད་རྩོལ་བྲལ་བའི་ བློས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དབྱིངས་ལ་གནས་པས་རྒྱུད་དང་སྔགས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིམ་པ་སྤངས་པ་གསང་བའི་རིམ་པ་འབའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས། རླུང་དབུ་མ་དང་། ཐིག་ལེ་ཕྲ་མོ་དང་། རྩ་ཨ་བ་དྷཱུ་ཏཱི་དང་། གཏུམ་མོ་དྲོད་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་སྟེ་དེ་རྣམས་ནི་མཚོན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ སོ། ། མཚོན་བྱ་དོན་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཟུང་འཇུག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། ཐབས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཟུང་འཇུག་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཟུང་འཇུག་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། ། བཅོས་མའི་ལམ་མཚན་མ་དང་བཅས་པ་རྣམ་པར་སྤངས་ནས། མ་བཅོས་པ་མཚན་མ་མེད་པ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་སློབ་མ་ལ་བརྟན་པ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་ནི། ཚིག་དབང་རིན་པོ་ཆེ་གཉིས་པའོ། ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དཔེར་ན་ཕ་རོལ་དོན་གཉེར་འགའ། ། གཟིངས་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲོ་བྱེད་པ། ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་ནས་དོར་བར་བྱེད། ། བཅོས་མའི་ ལམ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། དེ་ནས་རིག་པའི་དམ་ཚིག་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དམིགས་ལ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་སངས་རྒྱས་ལྔ་བདག་ཉིད། ། གར་མཁན་དང་ནི་ སངས་རྒྱས་བཟང་ལྟར་སྣང་། །

Alternatively, those on the path of self-consecration (svādhiṣṭhāna) meditate by means of the instructions on grasping the Great Seal (mahāmudrā) as a whole and following it into emptiness (śūnyatā). By abiding in the spontaneously present expanse (dhātu) with a mind free from effort within the state of inconceivable great bliss, they rely solely on the secret stage, which transcends the stages of tantra, mantra, and wisdom. The winds in the central channel, the subtle drops (bindu), the avadhūtī channel, the heat of inner heat (caṇḍālī), and coemergent joy (sahajānanda) are the symbols of bodhicitta. The actual bodhicitta, the referent of these symbols, is the inconceivable union. Through the union of method and great bliss, free from conceptualization, the result—the non-dual union of great bliss—will arise spontaneously. Having completely abandoned the contrived paths involving marks, the conferral of the wisdom-knowledge empowerment (prajñājñānābhiṣeka) upon the disciple who is stable in the uncontrived, markless self-consecration is the precious second word-empowerment. As it is said: "For example, just as some who seek the far shore / Travel by relying on a boat, / But discard it once they have reached the other side, / So too is the contrived path." Then, the samaya of awareness should be given. Visualizing the ultimate expanse of reality (dharmadhātu) as the nature of great bliss, one should meditate on the suchness of the utterly pure deity: "All these beings are the nature of the five Buddhas; / They appear like dancers and like the noble Buddhas."

གང་དུ་བདེ་ཆེན་ཞེས་བྱ་གཅིག་པུ་ཉིད། ། གཅིག་པུ་ཉམས་ཀྱིས་དུ་མའི་གར་ཡང་མཛད། ། ཉིན་མོ་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཅན། ། རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་མཚན་མོར་བཤད། ། སྤྲུལ་པ་ལས་བྱུང་དཔའ་བོ་རྣམས། ། ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་སེམས་ཀྱིས་སྤྲུལ། ། དག་པའི་ ཆོས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ནི། ། པདྨའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་པ་ཡིན། ། ཤྲཱི་ནི་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ། ཧེ་ནི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ཉིད། ། རུ་ནི་བཀོད་པ་དང་བྲལ་བ། ། ཀ་ནི་གང་དུའང་མི་གནས་པའོ། ། སེམས་ལ་རྣམ་གནས་རྣལ་འབྱོར་པ། ། མྱ་ངན་འདས་ལ་མི་བསྟན་ཏོ། ། ཞེས་བརྗོད་ལ། ། ཧཱུཾ་ལས་ཆོ་ག་ བསྐྱེད་ནས་མཚམས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུང་བར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མེ་ཏོག་གཏོར་ལ་རྐང་པ་བརྒྱད་པས་བསྟོད་ནས་སློབ་མ་ལྡང་བར་བྱའོ། ། ཆུ་དང་དབུ་རྒྱན་ཅོད་པན་དང་། ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་མིང་ལྔ་ནི། ། རིག་པའི་དབང་སྟེ་དང་པོ་ཡིན། ། རྡོ་རྗེ་བརྟུལ་ཞུགས་ཕྱག་མཚན་སྔགས། ། གར་དང་ཕྲེང་བ་གླུ་དང་ནི། ། དྲི་དང་སྤོས་དང་མར་མེ་སྟེ། ། བརྟུལ་ཞུགས་དགུ་པོ་འདི་དག་ནི། ། རིག་པ་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་ཡིན། ། བརྟུལ་ཞུགས་མང་པོ་གཉིས་པའོ། ། མདོར་ན་རིག་འཛིན་བཅུ་བཞིའོ། ། མི་ལྡོག་དབང་བསྐུར་གསུམ་པའོ། ། སྤངས་པ་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་། ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་དང་ནི། ། རྗེས་སུ་ གནང་བ་རྣམ་པ་གཉིས། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ཡི་དེ་ཉིད་དང་། ། སློབ་དཔོན་གྱི་ནི་ལས་རྣམས་དང་། ། ལུང་བསྟན་གཟེངས་བསྟོད་དབུགས་དབྱུང་དང་། ། མི་ལྡོག་ཡན་ལག་བཅུ་པོ་ནི། ། དབང་བསྐུར་བ་ནི་བཞི་པ་ཉིད། ། གསང་བའི་དབང་བསྐུར་གསུམ་པའོ། ། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དྲུག་པའོ། །

Wherein that which is called "Great Bliss" is a single entity, yet through its singular experience, it performs the dance of the manifold. The Blessed One, the Vajra-holder, is explained as the day, and the Yoginī as the night. The heroes born from emanation are emanated by the mind in sixty limbs. The emanation of the pure Dharma is the emanation in the form of a lotus. Śrī is non-dual wisdom; He is the cause and so forth; Ru is free from arrangement; Ka is that which does not abide anywhere. The yogi who abides in the mind is not shown to nirvāṇa. Thus it is said. Having generated the ritual from Hūṃ, one should protect with the boundary mantras. Then, having scattered flowers and praised with the eight-line verse, the disciples should rise. Water, the crown, the diadem, the vajra, the bell, and the name—these five are the first, the knowledge empowerments. The vajra conduct, the hand symbols, the mantra, the dance, the garland, the song, the scent, the incense, and the lamp—these nine conducts are the branches of the Vidyādhara. These are the second, the many conducts. In brief, there are fourteen Vidyādharas. The irreversible empowerment is the third. Abandonment and wisdom, body, speech, and mind, and the two types of authorization; the reality of the maṇḍala deities, the activities of the ācārya, the prophecy, the encouragement, and the consolation—these ten branches of the irreversible are the fourth empowerment itself. The secret empowerment is the third. The wisdom-gnosis empowerment is the sixth.

མདོར་ ན་དབང་བསྐུར་རྣམ་བཞི་སྟེ། ། དབྱེ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ། ། དཔལ་མཆོག་དང་པོའི་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་དང་ཆོ་ག་སྣ་ཚོགས་ལས་བཏུས་པ་མཉེས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། །

In brief, there are four empowerments, which are divided into twenty-seven types. This concludes "The Essence of Pleasure," a compilation from the various empowerments and rituals of the Śrīparamādya-tantra, composed by the master Vīravajra.

Terminology used in this text (40)

Term	Rendering	×	Note
ལས	action	49	84000 uses 'action' where the mechanics matter, 'karma' where it is a fixed term.
རྡོ་རྗེ	vajra	47
མེ	fire	40	In ritual and cosmological prose མེ is the element 'fire'; Agni is the deity only where he is named or invoked. Do not c
ཡེ་ཤེས	wisdom	40	Distinguish from ཤེས་རབ (prajñā, 'insight'): ཡེ་ཤེས is the buddhas' non-dual wisdom, ཤེས་རབ the discriminating faculty o
བདག	self	38
དཀྱིལ་འཁོར	maṇḍala	36
དབང	empowerment	35	In compounds དབང་ཆེན is 'great power' (a deity epithet), not 'great empowerment'.
སྔགས	mantra	35	སྔགས་པ is a mantra-practitioner, not 'the mantric one'.
ལྷ	god	27	Standard 84000 rendering is 'god'; 'deity' where the text contrasts classes of beings.
མཚན	name	26	མཚན་བརྗོད is recitation of names; in མཚན་ཉིད it is a 'definition' (lakṣaṇa) — same spelling, different word.
རྩ	channel	26
ཆོས	dharma	25	In Abhidharma lists (སྐྱེ་མཆེད, ཁམས) ཆོས is 'phenomena', the objects of mind — not the Buddhist teaching. Same word, two
འཁོར་ལོ	cakra	24
སངས་རྒྱས	buddha	23	The title, not a name. In Old Tibetan the spelling is usually སངས་རྒྱས already; the plural sense ('the buddhas') is carr
མཆོད་པ	offering	20
ཕྱག་རྒྱ	mudrā	20
དམ་ཚིག	samaya	20
བདུད་རྩི	amṛta	19
སློབ་དཔོན	ācārya	18
རིགས	family	17	The tantric 'family' (buddha-family); not 'lineage' (which is རྒྱུད་པ or བརྒྱུད་པ).
ཐིག་ལེ	drop	16
བྱང་ཆུབ	awakening	16
ཤེས་རབ	insight	14
གཟུགས	form	12
གཏོར་མ	offering cake	10	'Torma' is defensible for specialists; in a general text 'offering cake' says what it is.
དངོས་གྲུབ	accomplishment	10
ཕྱག་འཚལ	homage	9
བདུད	Māra	9
ཁམས	element	9	In ཁམས་གསུམ it is the three realms, not 'three elements'.
མ་མོ	mātṛ	8
རྒྱུད	tantra	7
ལྷ་མོ	goddess	7
སྙིང་པོ	heart mantra	7
བྱང་ཆུབ་སེམས	bodhicitta	7
སྡུག་བསྔལ	suffering	7
བསྟོད་པ	praise	6
སྟོང་པ་ཉིད	emptiness	6
མཁའ་འགྲོ་མ	ḍākinī	6
སྦྱིན་སྲེག	homa	6
ཕུང་པོ	aggregate	6

Colophon

Source: tengyur vol. 022_རྒྱུད་འགྲེལ།_ཞ.txt. Derge Kangyur/Tengyur e-text, Esukhia/Barom edition — public domain (mechanical reproduction).

Translation status: 84000 catalogue + registry; grade no-translation-known; checked 2026-11-10.

Set in Newsreader and EB Garamond; Tibetan in Noto Serif Tibetan; Chinese in Noto Serif SC.

Anuvāda · NaxiAI