A Fire Offering Ritual

༄། བྲམ་ཟེ་ཉི་མཛད་རྡོ་རྗེས་མཛད་པའི་སྦྱིན་སྲེག་བཞུགས། ༄༅༅། ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིག་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྦྱིན་སྲེག་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་དེའི་རྗེས་སུ་སྤྱད་པར་ བྱའོ། ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པར་འདོད་པས། ཞི་བ་འབའ་ཞིག་གི་ལས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་སྦྱང་བ་བྱས་ནས། ས་གཟུང་བ་དང་སྤེལ་བ་དང་ལྡན་པར་ས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་བརྩིག་པའམ་བྲིས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་བྱས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་ཁྲུ་བརྒྱད་པའི་ མཐའ་སྐོར་བྱས་པ་ལ། མེ་ཐབ་ཀྱི་ཟབས་སུ་ཁྲུ་ཕྱེད་རྒྱར་ཁྲུ་གང་པ་བྱས་ནས་ཁ་ཁྱེར་དེ་བཞིན་དོར་བ་དང་། སོར་བཞི་གྱེན་དུ་བརྩིག་པ་དང་། སོར་བཞི་ཕྱི་རོལ་དུ་བསྐོར་བའི་རིམ་པ་གསུམ་བྱས་ལ། ཞི་བ་ལ་ཀུན་ནས་ཟླུམ་པོ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་ཐ་མ་ནི་གྲུ་བཞིར་བྱས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། ། དེ་ལ་བྲི་བ་ནི་ཚོན་རྩི་དཀར་པོའོ། ། ནང་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་གྲི་གུག་གི་ར་བ་དང་བཅས་པའོ། ། རིམ་པ་གསུམ་པ་ལ་ཐུགས་གསུང་སྐུའི་འཁོར་ལོ་གསུམ་བྲིའོ། ། ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚམས་སུ་ཟླ་བ་རྡོ་རྗེ་དང་མེ་འོད་ཀྱི་ཕྲེང་བ་དང་བཅས་པ་བྲིས་ལ། གྲི་གུག་ དང་ཐོད་པའི་ཕྱག་མཚན་དང་། མཚམས་སུ་བུམ་པའི་ཀ་པཱ་ལ་ཁྲག་གིས་བཀང་བ་བྲི་བར་བྱའོ། ། ཕྱོགས་སུ་གྲི་གུག་དང་འཁོར་ལོ་གསུམ་ལ་ཐོད་པ་དང་གྲི་གུག་ནག་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། དཀར་པོ་དང་། ཞི་བའི་འཁོར་ལོ་དཀར་པོ། རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་དང་འཁོར་ལོའི་ཕྲེང་བས་ བསྐོར་བ།

The Homa Ritual Composed by the Brahmin Sūryakīrtivajra Homage to Vajraḍākinī! For any yogin who seeks to accomplish the siddhis that accord with their specific activities, the result depends upon the homa. Therefore, one should engage in it accordingly. In that regard, for one who wishes to perform the homa, one should first purify the site using a maṇḍala for the activity of pacification alone. Having consecrated the ground through the rites of seizing and increasing, one should construct or draw a maṇḍala as appropriate. The perimeter should be eight cubits on the outside. The fire pit should be half a cubit in depth and one cubit in width. The rim should be made accordingly, with a height of four finger-widths and a projection of four finger-widths on the outside, forming three tiers. For pacification, the shape is entirely circular; however, there is no fault if the outermost perimeter is made square. As for the drawing, the pigment should be white. Inside, there is a wisdom wheel (jñānacakra) with an eight-petaled lotus and a fence of curved knives (kartṛ). On the third tier, one should draw the three wheels of Mind, Speech, and Body. At the outer corners, one should draw a moon, a vajra, and a garland of fire-light. In the intermediate directions, one should draw the hand-symbols of the curved knife and the skull-cup, and in the corners, a kapāla vase filled with blood. In the cardinal directions, on the three wheels, one should draw a curved knife and a skull-cup; [the colors are] black, red, and white. The white wheel of pacification is surrounded by a garland of vajras, lotuses, and wheels.

མཚམས་དང་སྒོ་ལ་གྲི་གུག་འབར་བའི་ནང་དུ་དགོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་རྫས་བསགས་པ་ནི། མཆོད་པ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་བསང་བའི་ཆུ་བདུད་རྩི་བསྲེས་པ་དང་། ཡོན་ཆབ་དང་། ཞབས་བསིལ་དང་། སྨན་དང་། འབྲུ་དང་། ཆང་དང་། བདུད་རྩི་དང་། མེ་ཏོག་ དཀར་པོ་དང་བཅས་པའོ། ། ཏིལ་དང་། ཡུངས་ཀར་དང་། ཡམ་ཤིང་དང་། མར་དང་། ཞོ་དང་། འོ་མ་དང་། འབྲས་ཆན་དང་། ཀུ་ཤ་དང་། དཱུར་བ་དང་། ནས་དང་། གྲོ་དང་། ནས་སོ་བ་དང་། མ་ཤ་དང་། འབྲས་སོ་བ་དང་། བིལ་བ་དང་། སྟར་ཀ་དང་། ཛཱ་ཏི་ཕ་ལ་དང་། འབྲས་བུ་གསུམ་དང་། ཨུ་དུམྺཱ་རའི་ཤིང་དང་། ནགས་ཀྱི་ལྕུག་མ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བཞག་ལ། ཤེལ་གྱི་ཕྲེང་བ་དང་། གསེར་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་དང་། དར་དཀར་པོ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་རྫས་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་དཔའ་བོ་དང་། ཆང་གི་བྱེ་བྲག་རྣམས་དང་། རིག་མ་དང་བཅས་པའམ། ཡང་ན་རྫས་བསྲེག་ཤིང་སྒོམ་པ་དང་བཅས་པའོ། ། བསྲེག་ཤིང་དང་ཀུ་ཤ་དགྲམ་པ་དང་། དགང་གཟར་དང་བླུགས་གཟར་མདུན་དུ་བཞག་ལ། སྒོམ་པས་རྒྱལ་བ་རྣམས་དམིགས་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་གི་སྒྲུབ་ པ་པོས་ལྷོར་ཁ་བལྟས་ལ་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་སྟེ། བདུད་རྩི་ལྔའི་རི་ལུ་ཁར་བཅུག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཅས་པས་གཡས་བརྐྱང་པའི་གནས་པས་བྱམས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་གོས་དཀར་པོ་གོན་ལ། རུས་པའི་ཕྲེང་བའི་རྒྱན་དང་ལྡན་པ། ཐལ་བ་དང་རཀྟ་ བསྲེས་པའི་ཐིག་ལེས་གནས་གསུམ་དུ་བརྒྱན་པ་དང་། ཀུ་ཤ་དང་རུས་པའི་དག་བྱེད་ལག་པ་གཡོན་པའི་མིང་མེད་ལ་བཅུག་ལ་ཐོག་མར་ཚོགས་བསགས་པ་དང་བྱམས་པ་ལ་སོགས་བསྒོམ་པ་དང་།

One should place blazing curved knives (kartṛka) at the intermediate directions and the gates. Then, as for the gathering of substances: the five types of offerings, cleansing water mixed with amṛta, water for the face, water for the feet, medicinal substances, grains, alcohol, amṛta, and white flowers. One should also arrange in sequence: sesame, white mustard, sacrificial wood, ghee, curd, milk, cooked rice, kuśa grass, dūrvā grass, barley, wheat, millet, masha beans, wild rice, bilva fruit, walnuts, nutmeg, the three fruits, udumbara wood, forest creepers, and so forth. Furthermore, there should be a crystal rosary, the five precious metals and gems, white silk, and the special substances of the five amṛtas, various types of liquor, and a consort, or else the substances for the fire offering along with the visualization. One should spread the firewood and kuśa grass, place the offering ladle (darvī) and the pouring ladle (sruk) in front, and perform the offerings while visualizing the Victorious Ones through meditation. In that regard, first of all, the practitioner of Cakrasaṃvara should face south, sit upon a comfortable seat, place a pill of the five amṛtas in the mouth, and, together with the mudrā of union, adopt the posture with the right leg extended. Possessing a mind of loving-kindness (maitrī), wearing white garments, adorned with ornaments of bone and a bone rosary, and marking the three places with drops of ash mixed with rakta, one should place kuśa grass and a bone purifier upon the ring finger of the left hand. First, one should accumulate the collections of merit and meditate on loving-kindness and the other [immeasurables].

གནས་སྲུང་བས་བགེགས་བསལ་བ་དང་། བདག་སྲུང་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བཅས་ པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལས་འབྱུང་བའམ། རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བྱས་ལ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བསྐྱེད་དེ་གོ་ཆ་དང་། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཞུག་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་མཆོད་པའི་བར་དུ་བྱས་ལ། སྙིང་གའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་སྔགས་ལ་སོགས་ པ་འཁོར་ལོའི་ཚུལ་དུ་བཀོད་ལ་སྔགས་ཀྱིས་སྐུར་བྱས་ཏེ་རྐང་པ་བརྒྱད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྟོད་ལ། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་མེས་བདག་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སྡིག་པ་བསྲེགས་ལ་རང་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བར་སྣང་དུ་གནས་ནས། ། ཧཱུཾ་གིས་མཁས་པས་སྟོང་པར་བྱས་ནས། བྷཻ་རཾ་ལ་སོགས་ པའི་རི་རབ་ལ་ཐུག་པ་བསྐྱེད་ལ། རང་གི་མདུན་དུ་ཡི་གེ་བྷྲཱུྃ་ལས་མེ་ཐབ་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྒོམས་ལ་དེའི་དབུས་སུ་རྃ་ལས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་གསུམ། དེའི་དབུས་སུ་བྃ་ལས་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཟླུམ་པོ། དེའི་སྟེང་དུ་རྃ་ལས་བྱུང་བའི་མེ་གྲུ་གསུམ་དབུས་སུ་རྃ་གྱིས་མཚན་པ་བསམས་ ལ་ཟུར་གསུམ་ལ་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཞལ་གྱི་རྟགས་བུམ་པ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་བཀོད་དེ་ཧྲི་འོད་ཟེར་དང་ལྡན་པ་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེའི་ནང་དུ་བུད་ཤིང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མའམ་ཡི་གེ་བདུན་པས་བསངས་ལ་བརྩིགས་ཏེ་ཀུ་ཤས་བཀབ་ལ་བ་དན་དང་བཅས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། གོང་གི་ཡི་གེ་ དེ་དག་གྱུར་པ་ལས་པདྨའི་གདན་ཟླ་བའི་སྟེང་ན་སྐུ་མདོག་དམར་སེར་ཕྱག་བཞི་པ། གཡས་ཀྱི་དང་པོ་ན་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་པ་གཉིས་པ་ན་དབྱིག་པ། གཡོན་གྱི་དང་པོ་ན་བགྲང་ཕྲེང་། གཉིས་པ་ན་གུནྡྷེ་བསྣམས་པ་ཁྲོ་བོའི་རྒྱན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་བསམས་ལ།

Having cleared away obstructing spirits (vighna) by the guardians of the site and performed the self-protection along with the meditation on emptiness (śūnyatā) as it appears in the sādhana or the tantra, one should generate the deity yoga. Then, having performed the donning of armor, the invitation of the wisdom-being (jñānasattva), the conferral of empowerment, and the offerings, one should arrange the mantra of the wisdom-being and so forth in the manner of a wheel (cakra) within the moon mandala at the heart. Having consecrated the body with the mantra, one should offer praise with the eight-line mantra. Then, having burned the misdeeds of oneself and sentient beings with the fire of recitation, and while one’s own mandala remains in the space before one, the wise should clear it into emptiness with the syllable HŪṂ. Then, one should generate the Mount Meru and so forth from BHRĀṂ and so on. In front of oneself, one should meditate on the wheel of the hearth from the syllable BHRŪṂ. In its center, from RAṂ, is a triangular fire mandala; in its center, from VAṂ, is a circular water mandala; and above that, from RAṂ, is a triangular fire arising from RAṂ, marked in the center by RAṂ. At the three corners, one should place the vases as symbols of the faces of the three realms, marked with OṂ ĀḤ HŪṂ, and visualize a HRĪḤ endowed with rays of light. Inside that, the firewood should be purified with the Vajraḍākinī or the seven-syllable mantra, then piled up, covered with kuśa grass, and generated together with the banners. From the transformation of those aforementioned syllables, upon a moon seat of a lotus throne, one should visualize the deity with an orange-red body and four arms: the first right hand holds a three-pronged vajra, the second a staff; the first left hand holds a rosary, and the second a guṇḍī lute. He is adorned with all the wrathful ornaments.

ཡེ་ཤེས་སེམས་ དཔའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཐབ་ཀྱི་དང་འདྲ་བ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿབཞི་པ་དང་། ལག་པ་གཡས་པ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པར་བྱས་ལ། མཐེ་བོ་སྲིན་ལག་གི་རྩ་བར་བཙུགས་ལ་གཡབ་སྟེ། ཨོཾ་ཨེ་ཧྱེ་ཧི་མ་ཧཱ་བྷཱུ་ཏ་དེ་བ་རྀ་ཥི་དྭི་ཛ་སཏྭ་མ་གྲི་ཏ་ཨཱཿཧཱུྃ། མ་ཧཱ་ཨ་སྨིཾ་སནྣི་ཧི་ཏོ་བྷ་བ། ཨོཾ་བྷ་བ་ཀ་ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ་ ཞེས་པས་སྤྱན་དྲངས་ལ་མཆོད་ཡོན་ཕུལ་རྐང་པ་བརྒྱད་པས་བསྟོད་ལ། གནོད་མཛེས་ཀྱིས་བགེགས་བསྐྲད་དེ། དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་དང་བསྲེས་ནས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱས་བལྟས་ལ་རེ་ཕ་ལྕེ་ལ་བཀོད་པ་དང་། ཕྱག་མཚན་མེད་པའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གར་དང་བཅས་པ་དང་། ཆོས་ ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གྲི་གུག་ལྕེ་ལ་བསམ་པ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྔར་བཞིན་བསམས་ཏེ་མེ་ལྷའི་ཐུགས་ཀ་ནས་རང་བྱུང་ལ་རང་གི་ཐུགས་ཀ་དང་ནམ་མཁའ་ལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་མས་དབང་བསྐུར་ཏེ། སྤྱི་བོར་ཐིམ་པས་སྤྱི་བོར་རྡོ་རྗེར་གྱུར་པར་བསམས་ལ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་ བརླབས་ཏེ་མཆོད་པ་ལྔ་དང་ཞབས་བསིལ་དང་ཡོན་ཆབ་ཕུལ་ལ། འཐོར་འཐུང་གིས་བསང་གཏོར་བྱས་ལ་ཀུ་ཤས་བཀབ་པའི་མེ་རླུང་ཡབ་ཀྱིས་(སྔར་,སྦར་)བའི་ནང་དུ་མེ་ལྷ་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མེ་ལྷ་མདོག་དཀར་པོ་རྒྱན་དང་བཅས་པ་ལ་ཐོག་མར་མེ་གསོ་པའི་ཕྱིར། ཨོཾ་བཛྲ་ ཨ་ན་ལཱརྐ་མ་ཧཱ་བྷཱུ་ཏ་ཛྭ་ལ་སརྦ་བྷིསྨཾ་ཀུ་རུ་སརྦ་དུཥྚཱཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་བྱ་བས་མར་གྱི་དགང་བླུགས་གསུམ་མམ་བདུན་དབུལ་ལོ། ། དགང་གཟར་བླུགས་གཟར་གྱི་ཁར་ཡི་གེ་གསུམ་དགོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་བགེགས་ཡོད་མེད་བརྟག་པར་བྱའོ། ། བགེགས་ཡོད་ན་གནོད་ མཛེས་ཀྱིས་བསང་གཏོར་བྱའོ། །

With the light rays of the wisdom being (jñānasattva), one performs the four syllables JAḤ HŪṂ BAṂ HOḤ. With the right hand in the gesture of granting fearlessness, the thumb is placed at the base of the ring finger and waved. Reciting: OṂ EHYEHI MAHĀBHŪTA DEVARṢI DVIJASATTVA MAGRITA ĀḤ HŪṂ MAHĀSMIṂSANNIHITOBHAVA OṂ BHAVAKA AGNAYE SVĀHĀ, one invites the deity, offers the water for the feet, and praises with the eight-line verse. Vighnantaka expels the obstructors (vighna). Having merged with the commitment being (samayasattva), one gazes with the commitment mudrā (samayamudrā). One places the syllable REPHA on the tongue, performs the action mudrā (karmamudrā) with the dance and without hand implements, and visualizes the dharma mudrā (dharmamudrā) as a curved knife on the tongue. Having visualized the great mudrā (mahāmudrā) as before, the self-arisen [deity] from the heart of the fire god is empowered by Vajraḍākinī in one's own heart and in space. By dissolving into the crown of the head, one visualizes the crown becoming a vajra. Having blessed with the three syllables OṂ ĀḤ HŪṂ, one offers the five offerings, the water for the feet, and the water for the mouth. Having performed the sprinkling with the scattering water, one should visualize the fire god within the fire previously kindled by the bellows and covered with kuśa grass. Then, to the white fire god adorned with ornaments, first, in order to nourish the fire, one offers three or seven ladles of ghee while reciting: OṂ VAJRA ANALĀRKA MAHĀBHŪTA JVALA SARVABHIṢMAṂ KURU SARVADUṢṬĀṂ HŪṂ PHAṬ. One should place the three syllables on the tips of the pouring and ladling spoons. Then, one should examine whether or not there are obstructors. If there are obstructors, one should perform the sprinkling with Vighnantaka.

དེ་ནས་མཆོད་པ་ལྔ་དང་སྲེག་རྫས་དབུལ་བར་བྱའོ། ། སྡིག་པ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་ཏིལ་ལ་ཨོཾ་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ན་བཛྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་ཡ་ཛྙཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ་ཡམ་ཤིང་གིའོ། ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ་མར་གྱིའོ། ། འོ་མ་དང་ཞོ་ལ་སོགས་པ་ཞུ་བའི་རྫས་ལ་ནི་ མེ་ཉིད་ཀྱི་སྔགས་ཀྱིས་སོ། ། ཨོཾ་སརྦ་སཾ་པ་དེ་སྭཱ་ཧཱ་འབྲས་ཆན་གྱིའོ། ། ཨོཾ་ཨ་པྲ་ཏི་ཧ་ཏ་བཛྲཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ་ཀུ་ཤའིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ཡུ་ཥེ་སྭཱ་ཧཱ་དཱུར་བའི་མྱུ་གུའིའོ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་བེ་གེ་སྭཱཧཱ་ནས་ཀྱིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་གྷསྨ་རེ་སྭཱ་ཧཱ་གྲོའིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་བི་ཛ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ་ནས་སོ་བའིའོ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་བ་ལཱ་ཡ་ སྭཱ་ཧཱ་མ་ཤའིའོ། ། ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྚ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ་འབྲས་སོ་བའིའོ། ། ཨོཾ་མ་ཧཱ་ཤོ་པ་མེ་སྭཱ་ཧཱ་བིལ་བ་དང་སྟར་ཀ་དང་ཛཱ་ཏི་ཕ་ལའི་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། ། སྨན་དང་རྫས་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ནི་རང་གི་མིང་དང་ཡི་གེ་བདུན་པ་དང་ཡུམ་གྱི་སྙིང་པོས་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལ་དབུལ་བའི་གནས་ནི་ཡམ་ཤིང་ འོད་ལའོ། ། མར་ཁུ་ཞལ་དུའོ། ། ཏིལ་དང་ཞོ་དང་ནས་ནི་ཕྱག་ཏུའོ། ། ཀུ་ཤ་དང་དཱུར་བ་ནི་དབུའི་གཙུག་ཏོར་ལའོ། ། ནས་དང་གྲོ་དང་འབྲས་སོ་བ་དང་སྲན་མ་མ་ཤ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཞལ་དུའོ། ། ཞུ་བའི་རྫས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞལ་དུའོ། ། དྲི་ནི་ཐུགས་ཀར་རོ། ། མེ་ཏོག་དབུ་ལའོ། ། སྤོས་ འོད་ལའོ། ། མཆོད་ཡོན་དང་འཐོར་འཐུང་ཕྱག་ཏུའོ། ། མར་ནི་མདུན་དུའོ། ། བདུད་རྩི་ནི་ཞལ་དུའོ། ། རིན་པོ་ཆེ་དབུ་ལའོ། ། ཕྲེང་བ་ཕྱག་ཏུའོ། ། སྐུ་ལ་གོས་སོ། ། དེ་ནས་ཐ་མར་ཡང་བསངས་ལ་མེ་འོད་ལ་ཞུ་བར་བྱའོ། །

Then, one should present the five offerings and the substances for the fire ritual. To purify misdeeds, for sesame seeds, the mantra is: oṃ sarvapāpaṃ dahana vajrāya svāhā. For the firewood: oṃ vajrāyañjāya svāhā. For the ghee: oṃ agnaye svāhā. For the substances that are melted, such as milk and yogurt, one should use the mantra of fire itself. For cooked rice: oṃ sarvasampade svāhā. For kuśa grass: oṃ apratihata vajrāya svāhā. For the sprouts of dūrvā grass: oṃ vajrāyuṣe svāhā. For barley: oṃ mahāvege svāhā. For wheat: oṃ vajraghasmare svāhā. For peas: oṃ vajravijaye svāhā. For lentils: oṃ mahābalāya svāhā. For śyāmāka millet: oṃ vajrapuṣṭaye svāhā. For bilva, walnuts, and jātīphala, the same mantra is used. For the remaining medicinal substances and materials, one should offer them with their respective names, the seven-syllable mantra, and the essence mantra of the Consort. Regarding the places of offering: the firewood is offered into the light; the ghee into the mouth; the sesame, yogurt, and barley into the hands; the kuśa and dūrvā grass into the uṣṇīṣa on the crown of the head; the barley, wheat, śyāmāka millet, and māṣa beans into the mouth; and all substances that are melted are also offered into the mouth. The fragrance is offered at the heart; the flowers on the head; the incense into the light; the drinking water and sprinkling water into the hands; the ghee in front; the amṛta into the mouth; the jewels on the head; the garland into the hands; and the clothing upon the body. Finally, having performed the purification, the substances should be dissolved into the light of the fire.

དེའི་དཀྱིལ་དུ་རང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ ལས་སྤྲུལ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་པ་བྱས་ནས་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་གོ་བསྐོན་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའམ་ཡང་ན་རང་མཁའ་འགྲོ་མའི་རྒྱབ་ཏུ་གནས་ལ་བསྐྱེད་པའི་ལྷ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་བཀོད་ལ་མཆོད་པ་བྱའོ། ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་དགང་བླུགས་བདུན་ནམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་དང་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱིས་སྲེག་བླུགས་ཐམས་ཅད་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དབུལ། ཐ་མར་ཡང་མཆོད་པ་ལྔ་དང་། མཆོད་ཡོན་དང་ཞབས་བསིལ་ཕུལ་ལ་འཐོར་འཐུང་དང་ཉེ་རེག་བྱས་ལ། ངེས་པར་བརྗོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་བྱུང་བའི་ མཆོད་པ་དང་། གཞན་ཡང་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་། ཆང་དང་། དཔའ་བོ་ལྔ་དང་། ཅང་ཏེའུ་དང་། མྱང་བ་དང་། བལྡག་པ་དང་། གཞིབ་པ་དང་། བཟའ་བ་དང་། བཅའ་བ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་དང་འཁྱུད་པ་ལ་སོགས་བྱས་ལ། བདག་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་སྡིག་པའི་ གཟུགས་རིད་པ་དང་གནག་པ་དང་ཉམ་ཐག་པ་དང་བཅས་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་དམིགས་ཏེ་ཏིལ་དང་བསྲེས་ལ་བསྲེག་པར་བྱའོ། ། མཐེ་བོ་དང་མཛུབ་མོ་ལ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེའི་འོད་ཟེར་དང་བཅས་པ་བསམས་ལ། རང་ངམ་གཞན་གྱི་སྙིང་ག་ནས་སྡིག་པ་བསྐྱེད་ལ་དྲངས་ཏེ། ལྟེ་བ་ལ་ ཧཱུྃ་རྡོ་རྗེ་མར་མེའི་འོད་ལྟ་བུས་སྣའི་རྩེ་མོར་དྲངས་ལ། མཐེབ་མཛུབ་གཉིས་ཀྱིས་བཟུང་ལ་ཏིལ་བསྲེག་པར་བྱའོ། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། མགོན་པོ་ཐུགས་རྗེའི་རང་བཞིན་ཅན། ། འཁོར་དང་བཅས་པ་དགོངས་སུ་གསོལ།

In the center of that, emanate one’s own maṇḍala from the syllables of the vowels and consonants and the syllable HŪṂ. Having invited the wisdom-being (jñānasattva), perform the offerings, praises, donning of armor, conferral of empowerment, and the blessing of the body, speech, and mind. Alternatively, while abiding behind the ḍākinī, arrange the sixty-two deities of the generation stage and make offerings. As before, offer all the burnt offerings (homa) with seven, twenty-one, or one hundred and eight ladlefuls of the filling and pouring substances. Finally, offer the five offerings, the drinking water, and the water for the feet; perform the sprinkling and the ritual touching. Then, having performed the offerings arising from the maṇḍala of the Abhidhāna, as well as the five nectars (amṛta), alcohol, the five heroes, the hand-drum, and the offerings of tasting, licking, sucking, eating, and chewing, along with the feast offering (gaṇacakra) and embracing, one should visualize the sins of oneself and the subject of the rite as a withered, black, and distressed form, and burn them mixed with sesame seeds. Visualize the thumb and index finger as having vajra light rays arising from the syllable HŪṂ. Generate the sins from the heart of oneself or another and draw them out. At the navel, draw them to the tip of the nose with a HŪṂ like the light of a vajra lamp, and holding them with the thumb and index finger, burn the sesame seeds. Homage to the Three Jewels! Homage to all the Buddhas and Bodhisattvas! Homage to the glorious Vajraḍākinī! Protector whose nature is compassion, together with your retinue, please turn your attention to me!

། སྐྱབས་གསོལ་བཟླས་བརྗོད་སྦྱིན་སྲེག་མཐུས། ། འགྲོ་བའི་དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་གསོལ། ། མཐོང་བ་དང་ནི་ཐོས་པ་དང་། ། དྲན་པ་དང་ནི་རེག་ཙམ་གྱིས། ། བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ནད་རྣམས་ཀུན་ནི་སོས་གྱུར་ཅིག། ཅེས་བརྗོད་ལ་རང་གི་སྔགས་ཀྱིས་མཐར་ཨ་ན་ལ་བྷསྨིཾ་ཀུ་རུ་དང་བཅས་པས་མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ལ། འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་མེར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་སྣང་བ་མེད་པར་བྱས་ལ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་བློས། ཨོཾ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཧེ་ཧེ་ རུ་རུ་ཀཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཛཱ་ལ་སམྦ་ར་སྭཱ་ཧཱ། ཆེ་གེ་མོ་སརྦ་པཱ་བཾ་ད་ཧ་ནཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། རྐང་པ་བརྒྱད་པའམ་ཡི་གེ་བདུན་པ་དཔའ་བོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའི་སྔགས་དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་སྔགས་ཀྱིས་མཆོད་པ་དང་། སྡིག་པ་བསྲེག་པའི་ཕྱིར་ཏིལ་གྱི་སྦྱིན་སྲེག་བརྒྱ་རྩ་ བརྒྱད་དམ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞི་དབུལ་བར་བྱའོ། ། ཡང་ན་སྟོང་ངམ་ཁྲིའམ་ཅི་ནུས་པར་མཆོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་མེ་ལྷ་བར་སྣང་དུ་བསམས་ལ་རང་གི་སྙིང་ག་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསམས་ལ་མཆོད་པ་ལྔ་དང་འཐོར་འཐུང་དང་མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ལ་འོག་ནས་འབྱུང་ བའི་བསྟོད་པས་མེ་ལྷ་ལ་བསྟོད་ལ། སྲེག་བླུགས་ཅི་ནུས་པ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། དགང་གཟར་དང་བླུགས་(བཟར་,གཟར་)གྱི་ཁ་དང་དཀྱིལ་དང་མཚམས་སུ་ཡིག་འབྲུ་སྔ་མ་དང་ཧཱུྃ་བྃ་བཀོད་ལ་པུས་མོའི་བར་དུ་ཐལ་མོ་གཉིས་མཐེ་བོང་མཐེའུ་ཆུང་སྤྲད་ནས་བཟུང་ལ་མེའི་ཞལ་དུ་དབུལ་ཏེ་དེ་རྣམས་ ཀྱིས་མ་ལུས་པ་ཚིམ་པར་བསམ་པ་ནི་ཐུན་མོང་གི་ཆོ་གའོ། ། དེ་ནས་ཡམ་ཤིང་དང་མར་དང་ཏིལ་དང་འབྲས་ཆན་དང་། ཞོ་དང་།

Through the power of seeking refuge, recitation, and the fire offering (homa), may the accomplishments (siddhi) of beings be swiftly granted. By merely seeing, hearing, remembering, or touching [this], may all the diseases of myself and all sentient beings be healed. Having said this, at the end of one’s own mantra, offer the water for the mouth (arghya) together with analabhasmiṃ kuru. With the mind that causes the conceptual natures to vanish without appearance within the fire of the nature of clear light (ābhāsvara), and that they shall not arise again, recite: oṃ śrī vajra he he ru ru kaṃ hūṃ hūṃ phaṭ ḍākinī jvalasambhara svāhā. [Name] sarvapāpaṃ dahanāya svāhā. Then, with the eight-line or seven-syllable mantra of the twenty-four heroes (vīra) and the mantras of the thirty-six ḍākinīs, offer one hundred and eight or fifty-four oblations of sesame seeds into the fire to burn away misdeeds. Alternatively, one should offer a thousand, ten thousand, or as many as one is able. Then, visualizing the fire god (Agni) in the space before you, visualize the wisdom wheel (jñānacakra) from your own heart and offer the five offerings, the sprinkling water, and the water for the mouth. Praise the fire god with the praise that follows, and offer the burnt offerings (āhuti) as much as possible. At the mouth, center, and joints of the pouring and ladling spoons, arrange the previous syllables and the syllables hūṃ and vaṃ. Holding the two palms with the thumbs and little fingers joined at the level of the knees, offer them into the mouth of the fire. Visualizing that they are completely satisfied is the common ritual. Then, [offer] the sacrificial wood, butter, sesame seeds, cooked rice, and yogurt.

ཀུ་ཤ་དང་། དཱུར་བ་དང་། ནས་དང་། གྲོ་དང་། འབྲས་སོ་བ་དང་། སྲན་མ་དང་། སྨན་ལ་སོགས་པ་ཅི་འབྱོར་པ་དབུལ་བར་བྱའོ། ། ཐ་མར་ཡང་ དགང་བླུགས་ཕུལ་ལ་འཐོར་འཐུང་དང་ཉེ་རེག་བྱས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། ། ཨོཾ་ཁྱེད་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་ཀུན་མཛད། ། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྩོལ། ། སངས་རྒྱས་ཡུལ་དུ་གཤེགས་ནས་ཀྱང་། ། སླར་ཡང་འབྱོན་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ། བཛྲ་མུཿབཾ་བཾ་ཞེས་པས་གཤེགས་པར་བསམ་མོ། ། དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་རང་གི་ལུས་ལ་ཐ་མར་རང་ཉིད་ཀྱི་སྔགས་དང་འཐོར་འཐུང་དང་བསང་གཏོར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྫས་ལྷག་མ་བསྲེས་ལ་དེ་ནས་ཡོན་བདག་གཡོན་དུ་བཞག་ལ་མེ་ལྷའི་ཞབས་དྲུང་གི་ཐལ་བས་དཔྲལ་བར་ཐིག་ ལེ་བྱས་ལ་བསྟོད་པ་བྱ་སྟེ། ། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ཚངས་དབང་མཆོག་གི་སྲས། ། མེ་ཡི་རྒྱལ་པོ་ཊཀྐིས་དབང་བསྐུར་བ། ། ཤེས་རབ་མཆོག་གིས་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་སྲེག། འཇིགས་བྱེད་མེ་ལྷ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་འདུད། ། ཅེས་བརྗོད་ལ་གཤེགས་པར་བསམས་ཏེ། ཨོཾ་ཨགྣ་ཡེ་ཨེ་ཧྱེ་ཧི་སྭརྠཱཉྩ་པ་རཱརྠཾ། སིདྡྷི་ཏཾ་གཙྪ་མ་ཧ་བྱ་བྷུ་ག་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། དམ་ཚིག་གི་མེ་ལྷ་གདན་ལ་ཐིམ་པ་དང་། གདན་ཆུའི་རྒྱ་མཚོ་ལ་ཐིམ་པ་དང་། ཆུ་རང་གི་ས་བོན་ལ་ཐིམ་པ་དང་། ས་བོན་མེ་གྲུ་གསུམ་ལ་ཐིམ་པར་བསམས་ལ། མེ་ཉིད་བཅོས་མའི་ ཐ་མལ་པར་བསམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུས་པའི་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བཟླས་ལ་རང་གི་ལུས་ལ་གོ་ཆ་བགོས་ཏེ་ཚམ་དམ་སྔགས་ཀྱིས་སྲུང་བས་བསྲུང་པའོ། ། ལྷའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ལྡང་བར་བྱའོ། ། རྒྱས་པ་ལ་པུཥྚིཾ་ཀུ་རུ་དང་། དབང་ལ་བ་ཤད་ཀུ་རུ་དང་།

One should offer whatever is available, such as kuśa grass, dūrvā grass, barley, wheat, rice, peas, medicinal herbs, and so forth. Finally, having offered the full ladle and the pouring ladle, and having performed the sprinkling and the ritual touching, one should request the wisdom being to depart: Oṃ, you have accomplished all the benefit of beings; Grant the appropriate accomplishments. Even after departing to the realm of the buddhas, Please return once again. With "Vajra muḥ baṃ baṃ," one should visualize that they have departed. Finally, the samaya being dissolves into one's own body. Preceded by one's own mantra, the sprinkling, and the cleansing, one mixes the remaining substances. Then, having placed the patron to the left, one makes a mark with the ashes from the feet of the fire god on one's forehead and offers praise: Son of the supreme Brahmā, Lord of the World, Fire King, empowered by Ṭakki, Who burns away all afflictions with supreme insight— To the terrifying Fire God himself, I bow down. Having spoken thus, one visualizes his departure and recites: "Oṃ agnaye ehyehi svārthāñca parārthaṃ siddhitaṃ gaccha mahāvyūha." One should visualize the samaya fire god dissolving into the seat, the seat dissolving into the ocean of water, the water dissolving into its seed syllable, and the seed syllable dissolving into the triangular fire. Then, one should contemplate the fire itself as being ordinary. Then, having recited the hundred-syllable mantra of the maṇḍala's dissolution, one dons the armor upon one's body and protects oneself with the protective mantra. One should arise with the divine pride. For enrichment, use "puṣṭiṃ kuru," and for power, "vaśyaṃ kuru."

ཧོཿཞེས་པ་དང་། དྲག་པོ་ལ་མཱ་ར་ཡ་ཕཊ་ཅེས་པ། དགུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཅི་རིགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བདག་གིས་རྒྱུད་དང་ཆོ་ག་གཞན་དག་ལས། ། བཏུས་ནས་སྦྱར་གྱི་རང་བཟོར་བྱས་པ་མིན། ། སློབ་མས་གསོལ་བཏབ་ངོར་བྱས་ང་རྒྱལ་མིན། ། སྦྱིན་སྲེག་བྱས་པའི་དགེ་རྩས་འགྲོ་ཀུན་ ཁྲག་འཐུང་ཤོག། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ཉིན་མཛད་རྡོ་རྗེས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བ་རྫོགས་སོ། །

"Hoḥ!" and for wrathful activities, "Māraya Phaṭ!"—one should understand these and others, such as the summoning rites, as appropriate. I have compiled and arranged this from my own tantras and other ritual manuals; it is not my own fabrication. I have done this at the request of my disciples and not out of pride. By the root of virtue from performing this homa, may all beings become Herukas! This concludes the work composed in its proper sequence by the Great Brahmin Divākara Vajra.