A Sādhana of the Solitary Hero Form of Heruka

༄༅༅། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨེ་ཀ་བཱི་ར་ཧེ་རུ་ཀ་སཱ་དྷ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དཔའ་བོ་གཅིག་པ་ཧེ་རུ་ཀའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ། དང་པོ་མལ་ནས་ལངས་ཏེ། ཁ་ལ་ སོགས་པ་དག་པར་བྱས་ནས། སྟན་འཇམ་པོ་ལ་ཉེ་བར་འདུག་སྟེ། སྙིང་གར་པཾ་ལས་པདྨ་དཀར་པོ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེའི་སྟེང་དུ་རཾ་ལས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམས་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ཁ་དོག་མཐིང་ག་བསམས་ལ། དེའི་འོད་ཟེར་གྱིས་མདུན་གྱི་ནམ་ མཁའ་ལ། བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ལྷ་མོ་རྣམས་དམིགས་ཏེ་ཡིད་ཀྱིས་མཆོད་པར་བསམ་མོ། ། འོད་ཟེར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་བྱས་ལ། ཚད་མེད་པ་བཞི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེའི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ པ་ཉིད་དུ་སྔགས་འདིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷཿསརྦ་དྷརྨཱཿསྭ་བྷཱ་བ་བི་ཤུདྡྷོ྅ཧཾ། དེའི་རྗེས་སུ་ཨོཾ་ཤཱུནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་བརྗོད་པས། ། སྙིང་གའི་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་དམིགས་པར་བྱའོ། ། འོད་ཟེར་སྤྲོས་ཏེ་ བགེགས་བསྲེགས་ལ། སྙིང་གའི་ཧཱུཾ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔའི་ཆང་གཟུངས་སུ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་བསམས་ཏེ། དེའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྦྱངས་ཏེ། འོད་ཟེར་བསྡུས་མ་ཐག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་སྐུ་མདོག་ ནག་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ། ཕྱག་གཡོན་པ་ན་ཐོད་པ་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་བསྣམས་པ། གཡས་པ་རྡོ་རྗེ་འཕྱར་བ། མཆེ་བ་གཙིགས་པ།

In the language of India: Ekavīraherukasādhana-nāma. In the language of Tibet: dPa’ bo gcig pa he ru ka’i sgrub thabs zhes bya ba (The Sādhana of the Solitary Hero Heruka). Homage to the glorious Heruka! First, having risen from bed and purified the mouth and so forth, one should sit upon a soft cushion. At the heart, one should meditate on a white eight-petaled lotus arising from the syllable paṃ. Above that, one should visualize a sun maṇḍala arising from raṃ, and upon that, a dark blue hūṃ. With its light rays, one should visualize the gurus, buddhas, bodhisattvas, and goddesses in the sky before one and mentally present offerings. With those very light rays, one should illuminate all sentient beings and meditate on the four immeasurables. Following that, one should meditate on the emptiness of all phenomena with this mantra: oṃ svabhāvaśuddhāḥ sarvadharmāḥ svabhāva-viśuddho ’haṃ. Following that, by reciting oṃ śūnyatājñānavajrasvabhāvātmako ’haṃ, one should visualize the hūṃ at the heart upon the sun as the very clarity of the essence of the five wisdoms. Emitting light rays, one burns away obstructing spirits (vighna). From the complete transformation of the hūṃ at the heart, one visualizes a five-pronged vajra with the syllable hūṃ at its hub. With its light rays, all sentient beings of the three realms are purified. Immediately upon the reabsorption of the light rays, from the complete transformation of the vajra, there appears the glorious Heruka, black in color, with one face and two arms. In his left hand he holds a skull-cup and a khaṭvāṅga; his right hand brandishes a vajra. His fangs are bared.

རལ་པ་དང་ཐོད་པའི་དབུ་རྒྱན་ཅན། སྤྱི་གཙུག་གི་འཁོར་ལོ། རྣ་རྒྱན། མགུལ་རྒྱན། དཔུང་རྒྱན་གདུ་བུ་དང་སྐ་རགས་ ཀྱིས་བརྒྱན་པ། མི་མགོ་ལྔ་བཅུའི་ཆུན་འཕྱང་ཅན། སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པའི་གར་སྟབས་ཅན། དཔྲལ་བ་དང་། མགྲིན་པ་དང་། སྙིང་གར་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། ཤེས་རབ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མས་འཁྱུད་པ། ཐུགས་ཀར་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ (སྟིང་,སྟེང་)དུ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེའི་འོད་ཟེར་གྱིས་རང་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའ་ནས་བཀུག་སྟེ་བདག་ཉིད་ལ་བསྟིམ་པར་བྱའོ། ། སླར་འོད་ཟེར་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྷ་ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་བདག་ལ་དབང་བསྐུར་བ་དང་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པར་ བསམ་མོ། ། དེ་ནས་བདུད་རྩི་མྱང་བ་བྱས་ལ། ཆོས་སྐུ་ནི་འདི་ལྟར་དམིགས་པར་བྱ་སྟེ། སྤྱི་བོ་དང་མགྲིན་པ་དང་སྙིང་ག་དང་། ལྟེ་བ་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་བསམས་ཏེ། ཧཾ་ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཨཾ་སྟེ་དེ་དག་གི་ལྟེ་བར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ནས་སྲོག་ དང་རྩོལ་བའི་སྦྱོར་བས། ཨ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་འབར་བས། སྔར་བཀོད་པའི་ཡི་གེ་བསྲེག་པར་བྱས་ནས་ཧཾ་གི་བདུད་རྩིའི་ཐིག་ལེ་འབབ་པར་བྱས་ལ་ལྟེ་བར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་སེམས་གཏད་ཅིང་རྩེ་གཅིག་པར་བྱས་ཏེ། དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་རྙེད་ནས་སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་ མཁའ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ཅི་ནུས་སུ་བྱས་ལ་མ་གོམས་པའི་དབང་གིས་གསལ་བར་མ་གྱུར་ན། སྔོན་བཤད་པའི་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་སྐུ་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་ཏེ་བལྟ་བར་བྱའོ། ། དེའི་བཟླས་པ་ནི།

Adorned with matted locks and a crown of skulls, the crown cakra, earrings, necklace, armlets, bracelets, and a belt; wearing a garland of fifty human heads and performing the dance posture of the half-lotus; the forehead, throat, and heart are blessed with the three syllables OṂ ĀḤ HŪṂ. Embraced by the Wisdom Vajrayoginī, one should meditate on the syllable HŪṂ upon a double vajra at the heart. Through its light rays, the wisdom being (jñānasattva) identical to oneself is summoned from the sky and dissolved into oneself. Furthermore, one should imagine that the five-deity maṇḍala of the Tathāgatas confers empowerment, makes offerings, and offers praise. Then, having partaken of the nectar (amṛta), one should visualize the dharmakāya as follows: visualize the crown, throat, heart, navel, great bliss, enjoyment, and emanation cakras, and meditate on the syllables HAṂ, OṂ, HŪṂ, and AṂ at their centers. Then, through the application of prāṇāyāma, the fire of wisdom blazes from the syllable A, burning the previously arranged syllables. The drop of nectar from the HAṂ descends, and one should meditate at the navel. Focusing the mind there with one-pointedness, once the signs such as smoke are attained, the nature of phenomena (dharmatā), which is like a cloudless sky, is to be realized. If, despite practicing as much as possible, clarity does not arise due to a lack of familiarity, one should focus on and visualize the previously described form of Śrī Heruka as being like a rainbow. As for the recitation:

ཨོཾ་ཧྲཱིཿཧ་ཧ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་པ་འདི་བཟླས་པར་བྱའོ། ། མཆོད་ པ་རྣམ་པ་ལྔས་མཆོད་ལ་རང་གི་སྙིང་གར་བསྡུ་བར་བྱའོ། ། དཔའ་བོ་གཅིག་པའི་སྒྲུབ་ཐབས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ནཱ་རོ་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། །

OṂ HRĪḤ HA HA HŪṂ HŪṂ PHAṬ. Recite this. Offer the five types of offerings and dissolve [the deity] into one's own heart. This concludes the Sādhana of the Solitary Hero composed by the great master Nāropa.